วันนี้ไปผจญภัย ณ แดนไกล๊ไกลมาแหละ ฮิฮิ สงสัยอะเด้ ว่าเรื่องอะไร ฮิฮิ
ต้องมาเกริ่นเรื่องกันก่อน...กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีตัวผุ้ตัวหนึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังแต่ไม่กล้าไปเปิดเผยตัวคนเดียว ก็เลยลากเพื่อนไป แต่พอเพื่อนคนนั้นไม่ยอมไปก็เลยงอน
ด้วยความที่เพื่อนคนนั้นไม่รู้จะทำยังไงเลยไปลากเพื่อนๆคนอื่นไปด้วย แล้วตัวผู้คนนั้นทีว่าก็คือ ไอ้ตัวนี้เอง >O<
อีแรดหนุ่มกรุงโซล >O<
(ภาพนี้ทำคอสเพลย์แบบแอลใน เดทโน๊ต -_- ไม่รู้ว่าแอล หรือ แอลเอไบซีเคิลเวอชั่นถูกล้อจักรยานถากหน้า)
ด้วยความที่เพ่อนอย่างอิฉันขี้เกียจง้อนังเดียวก็เลยลากเพื่อนๆทั้งหมดด้วยการเชิญชวนสารถีอย่างแตมรี่ ณ บ้างจาก ให้ขับรถไปส่ง แตมรี่ก็ตอนแรกก็อิดออด พอเคลียร์กับป๊อบปีรี่ได้ก็เลยพาไป ทุกคนก็โห่ร้องดีใจ เย้ >O< ได้นั่งรถโก้ๆแล้วว้อย
ณ วันที่ 20 เมษายน
ปลาปี้ก็แว้บมาเล่นอินเตอร์เนทสักหน่อย ทำให้ได้รู้ว่าเขาเลื่อนเวลาจาก 4 โมงเป็น 2 โมง =[]= อ้าวเวร ก็เลยต้องรีบไปนัดกับเพื่อนๆใหม่เป็นเวลาเที่ยงครึ่ง
แตมรี่มาถึงคนแรก มาถึงก็โทรมา
แตมรี่ : อีนังปลา แกไปมุดหัวอยู่ที่ไหน >O< นี่ฉันมาคนแรกเลยนะ
นานๆเธอจะพูดจาแบบนี้ได้สักทีหลังจากที่เป็นคนมาเลทเกือบตลอดชีวิต เต็มปากเต็มคำเลยนะยะ
ปลาปี้ก็ไปถึงที่นัดหมาย ก็โทรหานังแตมรี่สักแว้บนึงจากนั้นก็พากันไปนั่ง KFC เฉกเช่นเดิม แล้วก็โทรหานังคนขี้งอนพระเอกของงานที่ต้องไปสัมภาษณ์
ปลาปี้ : อีเดียว เมิงอยู่ไหน
เดวี่ : อุ๊...กูเพิ่งตื่น
สารเลวสิ้นดี!! พระเอกของงานนัดเที่ยงครึ่งแต่มันบอกเพิ่งตื่น! พวกเราทุกคนในที่นี้ต่างพากันด่ามันระงม และเพื่อไม่ให้เสียเวลา พวกเราที่มากันแล้วก็ถ่ายรูป แชะๆ >O<
ปลาปี้ใส่แว่น สวยไหมเคอะ >O<
สองคนนี้ไม่ถ่ายรูปก็แดกๆๆๆๆๆ ไม่สนใจหน้าอิฐหน้าพรหมมากๆ
แต่แม้นจะอิจฉาที่มันกินกันแค่ไหน ปลาปี้กับแตมรี่ก็ไม่ลืมเลยที่จะถ่ายรูป แชะ!
เห็นมะ เหมือนชายกับหญิงเลย TOT ทะมายมันเป็นจั่งซี้ T[]T
จากนั้นไม่นานอีนังเดียวก็มาถึงพร้อมทั้งวิ่งแรดไปซื้อเคเอฟซี มันลืมมั้งว่าต้องรีบไป แต่ในเมื่อเจ้าของงานไม่รีบ ก็จะรีบไปเพื่อใครคับ! ก็เลยอยู่ถ่ายรูปกันอย่างสวยงามต่อ ฮิฮะๆๆๆ จนแตมรี่ถามขึ้น
แตมรี่ : ปลาปี้นี่เมิงจะไม่แดกข้าวเลยเหรอ ที่แจ่มใสไม่มีอะไรให้กินนะเว้ย
ปลาปี้ชะม้ายชายตาแลไปยังแตมรี่ด้วยความไม่เชื่อ พลางสะบัดศีรษะไปทางซ้ายเยื้อง 45 องศาพลางพูดว่า...
ปลาปี้ : มีคนบอกจะเลี้ยงแล้วที่นั่น โมโม่สัญญาแว้ว >O<
แตมรี่ : เลี้ยงผักแกแบบกระต่ายเขาน่ะสิ
ปลาปี้ : ไม่!! แม่บ้านที่นั่นบอกจะเลี้ยงเป็ดด้วย OoO
แตมรี่ : ใครวะแม่บ้าน -_-
หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็ตื่นเต้นที่จะได้นั่งรถของแตมรี่กัน OoO พอเห็นก็...โอ้โห รถคันใหม่สีดำคับ สวยอะไรอย่างนี้ >< โดยที่ลืมนึกไปว่าไม่ใช่เฉพาะรถเท่านั้นที่ใหม่...
แม้แต่คนขับก็มือใหม่ด้วย T[]T
ชิกอ๋ายเลย ลืมขออโหสิกรรมกับพ่อด้วย ถ้าตายล่ะ ฮึก...(เริ่มรุ้ว่ารักพ่อมากก็วันนี้แหละ)
นี่คือภายในรถแตมรี่
พวกเราทุกคนต่างพากันสรวญเสเฮฮากันด้วยการฟังเพลงเป็นการซ้อมก่อนไปร้องคาราโอเกะอย่างจริงจัง และเพลงที่ฮิตกันมากๆในรถเลยก็คือ...
โรคหัวใจกำเริบ เลิฟ เลิฟ เลิฟ >O<
แม่งตลอดทางฟังแต่เพลงนี้ =_=
แล้วไม่ช้านานก็มีทอสับจากโมโม่โทรมาหา
โมโม่ : เธออยู่ไหนกันแล้ว
ปลาปี้ : ไม่รู้เหมือนกัน
ในขณะนั้นทุกคนต้องเงียบกริบในรถเพราะป้าโมโม่ไม่รู้ว่าใครมาบ้าง(เข้าใจว่าปลาปี้ไปกับเดวี่สองคน) ทำอะไรไม่ถูกเลยส่งทอสับให้แตมรี่พลางพูดว่า...
ปลาปี้ : สตูบ! คุยเซะ (ตอนนั้นนึกชื่อไม่ออก จะพูด แสตมป์กับลูกชุบรวมกัน)
แตมรี่รู้หน้าที่มากรับสายไปพลางกรอกอย่างไพเราะ
สตูป : สวัสดีค่ะ (น้ำเสียงกระเส่าเร่าร้อนมาก)
สามารถหลอกโมโม่ไปได้ 1 ยก เป๊ง!!
แต่แล้วก็ถึงทางตัน เราไม่สามารถงมทางกันได้จริงๆ เลยต้องจ้างมอไซรับจ้างบรื่นบรื๊น แต่เจือกบอกทางไม่เป็นอีกก็เลยโทรไปถามทางกับโมโม่ แล้วก็สังเกตได้ว่า โมโมคุยกับมอไซรับจ้างนานมาก จากการคาดการณ์คงถามสารทุกสุขดิบ เพราะเห็นมอไซบอกว่า
มอไซรับจ้าง : ผมมีลูกแล้วค้าบ!
กร๊ากกกกกกกกกกกกกก (เค้าล้อเล่นนะตะเอง)
ตุ๊กตาเดวิลน่ารักไหมคะ >O< ป๊อบปีรี่ซื้อให้แตมรี่ แอบตั้งชื่อให้มันด้วยล่ะทุกคน
จากนั้นพวกเราทั้งหมดก็มูฟกันมาที่แจ่มใสด้วยความเสี่ยงอย่างรุนแรง นังแตมรี่แทบจะเอาสีข้างชนแถกกับรถเมล์เข้าให้แว้ว เฮ้อ แต่ก็รอดนะ ฮิฮิ
สิ่งที่คาดการณ์ไว้ก็เป็นจริง ป้าโมโม่น้ำลายฟูมปากไปเลยตอนเห็นสมาชิกทั้งหมด น้องสตูบกับเชอรี่ แปลงร่างเป็นแตมรี่ซะงั้นเลย
ปล. ในรถหัวเราะกันน้ำตาไหลเลยตอนแตมรี่ดัดเสียง 55555555555
อันนี้คือรถของปลาเอง (ห้ามเถียง ไดฉันย่ะ)
พอมาถึงปุ๊บก็มีคนแก่ทำสีหน้าหนักใจ
ป้าโมโม่ (คิด) : ตายล่ะ เราซื้อขนมมาให้เด็กคนเดียว นี่ฉันจะต้องซื้อเลี้ยงอีกเหรอเนี่ย แพง!
ปล. แค่คิดน่ะนะ พวกเรามาถึงปุ๊บ ไม่ทำอะไร โดยเฉพาะแตมรี่
แตมรี่ : มีของกินอะไรบ้างค้า >O<
แม่บ้านที่นั่นก็เลยเอาอาหารมาจำหน่ายจ่ายแจก...อร่อยมาก =_=
เขานึกว่าเราเป็นกระต่ายมั้ง มีทั้งผักและผลไม้ =_= นี่ฉันอดข้าวไปเพื่อใคร?? และนี่คือรายการอาหารที่แม่บ้านเอามาเสิร์ฟ -_-
แล้วก็มานึกเสียใจได้ว่า T[]T ทำไมหนูไม่กินเคเอฟซี ทำไม..ไม่เชื่อแตมรี่แต่แรก T^T หลังจากกินเสร็จ
เหลือแต่น้ำปลาหวาน คุณแม่บ้านก็บอกว่า...
แม่บ้าน(โมโม่) : แช่ตู้เย็นกินอีกได้ >O< (หน้าตาเธอเบิกบานมากๆ)
กูเชื่อเลยค้าบ!!
ด้วยความที่เขาคงสัมผัสได้ว่าเราไม่อิ่มเลยวางของล่อตาล่อใจไว้...อาหารชั้นเลิศ ที่...=_= ไม่แตกต่างเท่าไหร่
แต่ทุกคนก็บอกกินได้ๆ >O< ด(อยากไถ่โทษที่ทำให้เราอดล่ะสิ) นั่นก็คือ..
บ๊วยครับพี่น้อง =_= ต่างกันตรงไหน
.
.
จากนั้นไม่นานนังเดียวก็เอาสคริปมาอ่านๆ แหม โด่งดังจิงจิ๊ง!!
แตมรี่ก็นั่งทำหน้าเคร่งเครียด(เหมือนออกทีวีเอง) ส่วนอีเดียวไม่ได้ตั้งใจท่องห่าอะไรกับเขาหรอก เม้าท์สถานเดียว หลังจากนั้นไม่นานพวกเราก็เลยเบื่อๆ ไปถ่ายรูปกันในห้องน้ำ ขอบอกๆๆๆ
ห้องน้ำไฟสวยมากๆๆๆๆๆๆ >O< (อย่างน้อยก็ยังมีไฟที่พอทำให้อิ่มได้บ้างวะ ชิชะ)
เหมือนเสี่ยมะ?
ลงอ่างกับแตมรี่ >O<
หมอนวดไปแล้วเหลืออาเสี่ยคงเลียวโดกๆค้าบ!!
ไม่ช้านานอีเดียวก็ถ่ายทำเสร็จ มันไม่เคยน้อยหน้าพวกเราเลย มาถึงก็
เดวี่ : กูถ่ายด้วย >O<
5555555555555 ครบทีมจนได้
อีอ้อมเวอร์ชั่นโชว์ฟัน
ประนาม!! แม่บ้านที่บอกจะเลี้ยงเป็ด !!
(เห็นว่าเพิ่งถูพื้นเสร็จ)
รูปนี้คือเหตุการณ์ที่ปลาปี้ทวงเป็ด
ปลาปี้ : ไหนล่ะเป็ด อุตส่าห์มาเพื่อจะเกิน
แม่บ้าน : อะไรกันจ๊ะ โฮะๆๆ เชื่อป้าก็ออกลูกเป็นลิงแว้ว
ปลาปี้ : ที่พูดมาทั้งหมดไม่เป็นความจริงเหรอ T[]T เป็ดน่ะเป็ด
แม่บ้าน: อยากจะหัวเราะให้ท้องแข็งจริงๆ ดูสิ ป้าหัวเราะไม่ไหวแล้ว ออกลูกเป็นลิงนะถ้าเชื่อป้าน่ะ ฮ่าๆๆๆๆ
ค..คือแตมเชื่อน่ะค่ะ คุณแม่บ้าน
ปล.จริงๆแล้วเขาชื่อแม่บ้านน่ะ ไม่ใช่แม่บ้านแบบปัดกวาดเช้ดถู แต่นิสัยส่วนตัวชอบลงไปปัดกวาดเช็ดถูนะ เห็นลงไปงมอยู่ตรงพื้นเป็นนานสองนาน -_-
ขึ้นชื่อว่ามาแล้วก็ต้องทัวร์ให้เต็มที่ใช่มะ เราก็เดินแรดๆๆไป เจอวิวสวยพวกไอ้เดียวก็ถ่ายรูปกันใหญ่นึกว่าสตูดิโอโฟโต้มี
ถ่ายจากมุมพระอาทิตย์กำลังจะตก งดงามยิ่งนัก
ด้วยความสวยงามปลาน้อยก็เลยนั่งชมวิวอะไรไปเรื่อยเปื่อย..จนกระทั่ง
=[]=!!!
เจอไอ้นี่เนี่ยแหละทัศนียภาพประหลาด
กำลังจะเอ่ยปากชมว่า ฮ้า ระเบียงสวย กูเจอร่มเอไอเอทีเดียวกูหุบปากฉับในบัดดล!!
จะกางร่มไปเพื่อใครครับ กลัวปลาเป็นหวัดเพราะตากฝนเรอะ!! =_=
จากนั้นไม่นานพวกเราไม่สามารถอยู่ใน้ห้องน้ำได้นานๆ (เพราะกลับไปถ่ายในห้องน้ำอีก) พวกเราก็เลยระเห็จกันออกมานอกถ้ำ เอ้ย นอกบริษัท โดยกล่าวลาสวัสดีไปยังพี่ๆทุกคน
พี่ทุกคนรับไหว้พวกเรา พลากกวักมือบายๆ (มันเป็นการบอกลาที่แปลกมากเลยอ่ะ กวักมือบายๆแบบกวักออกจากตัวอ่ะ อยากรู้ลองทำมือประกอบ) พวกเราก็เลยระเห็จกันมามาบุญครองกันอีก >O< มาร้องเพลงล่ะทุกคน
แต่ว่าเราแวะกินข้าวกันก่อน มื้อนี้เลยอิ่มไปเลย
เปรียบเทียบ
ความจริงมันเป้นแบบนี้แหละทุกคน =_=
พวกเรากินๆกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยกันเลยล่ะ พออิ่มเสร็จปุ๊บก็ไปร้องคาราโอเกะต่อ มาถึงก็ร้องได้แหลแร่นแต๊ที่สุด ดูภาพประกอบ..
แต่ละคนมีทีท่าแตกต่างกัน นี่ตอนนี้เราร้องเพลงอะไรสักอย่างที่โฟร์มดร้อง "หว่าว หว่าว หว่าว หว่าว"
ปล. อีเดียวมันเครียดกับเพลงเหรอคับพี่น้อง!! -_-
รูปแรก อีอ้อมไม่ยอมปล่อยไมค์เลย
ไม่เคยเห็นหนุ่มกรุงโซลร้องเพลงก็ดูซะ
สวยตลอดการ
แตมรี่โชว์ใต้วงแขน =_=
ผ่านการปรับแสงมาแล้วนะเคอะ อันนี้แตมรี่ยืนแด๊นกระจายอย่างเมามันส์อยู่คนเดียว ฮิฮะๆๆ >O<
พอหมดเวลาปุ๊บ พวกเราก็วายไปแหลแร่นแต๊กินไอติมอีก เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่ 20.00 น.เข้าไปแว้ว แตมรี่ก็พาป๊อบปีรี่ของเทอมายลโฉมกัน
แต่ไม่ได้รู้อะไรบ้างเลย ในความคุ้นเคยกันอยู่มันแฝงอารายบางอย่างที่มากกว่านั้น...
รูปนี้เป็นข่าวมากๆค่า
ปลาน้อยกับป๊อบปีรี่มองตาซึ้งกัน...
ภาพบาดตา แตมรี่เจ็บปวดไปเลยล่ะสิ ฮิฮะๆๆ >O<
ส่วนใครที่อยากรู้ว่าไอ้เดียวมันออกช่องไหน ไปถามมันที่ไดมันได้นะจ๊ะที่...
http://my.dek-d.com/devil-seoul/
ฮิฮิ รายงานเพียงเท่านี้ ปล่อยให้คนอื่นเขารายงานกันบ้าง โดยเฉพาะนังแตมรี่จะมีอะไรหนุกๆให้เราได้ดูกันหนอ กร๊ากๆๆๆๆ
เจ้าปลาน้อย
ความคิดเห็น
สงสัยป้าโมโม่
คงดีใจกับ อาหารสุดวิเศษ คิคิ
เก็บได้นานด้วย เจ๋งๆ
เห็นพี่แตมบอก เปนทศวรรศแล้ว คิคิ
จิงป่าวเอ่ย พี่ปลาปวดท้องป่าวอุ หุหุ
ไปแระๆ กลัวโดนพี่ปลาถีบก้น งิงิง