งานหนังสือวันแรกกับความอันตราย

วันนี้มาด้วยความร้อนแห่งไฟ Fire!!!!

ป่าวหรอก ก๊ากๆๆๆ จริงๆก็ว่าจะไม่อัพแล้วนะ เห็นบรรดาเพ่อนๆเขาอัพกันใหญ่ฉันเลยอัพบ้าง แม้แม้แหม ฉันไม่ยอมน้อยหน้าหรอก เห็นเม้าท์แตกเม้าท์แตนคิดว่าฉันคนนี้จะยอมแพ้งั้นรึ ขอมารายงานสถานการณ์บ้างก็แล้วกัน

ที่ไม่ได้มาอัพเลยเพราะว่าเนทมันเข้ายากมากกกกกกกกกกกกก ไม่รู้จะยากอุโคส (โคตรพ่อโคตรแม่ยากนั่นเอง) ไปไหน เพิ่งจะมาอัพได้ก็โดนนังเดียวกับนังอ้อมมันอัพแหกแหวกโค้งไปแล้ว

ณ เวลา ตีสามของวันพุธที่ 29 มี.ค. 49

"อีปลา!"
ปลาน้อยตื่นมารับสายด้วยความงัวเงีย
"ไผวะ อ่อนังเดียว มีอะไร"
"กูอยากไปงานหนังสือ"
"เมิงก็หลับสิจะได้ตื่นขึ้นมาแล้วไปเลย"
"เออจริงด้วย งั้นสวัสดี"

-_- <<<< สีหน้าคนโดนปลุก

เวร...โอเคมันโทรมาฉันก็นิทรารมย์ต่อ แล้วก็หลับไปได้สักห้าหกชั่วโมงตื่นขึ้นมาตอนสิบโมง มาออนเอ็ม อีเดียวนี่ออนแต่ไก่โห่เลยคงนอนไม่หลับ อยากไปงานหนังสือจัดไม่ไหวแล้ว นี่หรือ...หนุ่มกรุงโซล =_=

ไม่นาน นังอ้อมมันก็โทรมาบอกว่าจะมาที่บ้านเพราะเพิ่งเรียนซ่อมเสริมปัญญาเสร็จ (พูดแบบบ้านๆก็คือซ่อมนั่นเอง) มาถึงก็มาแต่งตัวมาร่าน ร่าเริง มิช้านานนังเดียวก็โทรมา

"อีปลา!"
"ว่าไง"
"ไปงานหนังสือกัน"

อันตัวปลาน้อยเหลือบไปยังนาฬิกาฝาผนัง เที่ยงตรง...ไปทำตูดอะไรล่ะ

"อีบ้า จะรีบไปไหน ไปต้อนรับพระเทพเสด็จเหรอ"
"เออกูยอม กูเห่อ ไปเถอะ"

เราก็กลัวมันจะรอรีบกุลีกุจอแต่งตัวออกมาอย่างรวดเร็วพอมาถึงหน้างานอีเดียวบอก

"กูอยู่บ้าน"

ไอ้ตูดเอ๊ย ฉันเลยต้องเดทกับอีอ้อมสองคน เดินชมนกชมไม้ไปเรื่อยและแน่นอนบู๊ทที่เราอยากไปที่สุดคือบู๊ทนี้เลยยยยย



คนเยอะมากมายก่ายกอง เหมือนแจกฟรี เรานี่เบียดตัวเข้าไปไม่ได้เลย แต่เราก็ยังอุตส่าห์เก็บภาพมาได้ ฮิฮะๆๆ  ลองดูเสะ มีใครที่พอจะคุ้นหน้าคุ้นตาบ้างม้ายยยยย



ดูคนสิเธอ นึกว่าเปิดคอนเสิร์ตจีซัส แห่งวงไซโคแน่ะ (เอ๊ะ นี่มันนิยายใครวะ =_=)

เราเข้าไปเบียดเสียดอยุ่ได้ไม่นานอีสารเลวเดียวก็โทรมา

"เมิงอยู่ไหนแล้วอีปลา"
"กูอยู่แจ่มใส"
"ได้ๆเด๋วไปหา"

เรามาถึงก็เข้าไปเห่อหนังสือกระแนะกระแหนกันไปมาสักพัก ดูท่าอีอ้อมจะเห่อสุด แต่คนมันเยอะมากจริงๆปลาน้อยเลยต้องจรลีออกมาอ่ะ ไปเดินแรดบูทโน้นทีนั่นที แล้วก็เจอกับคนผู้หนึ่ง...

ไม่น่าจะเป็นมนุษย์มาเกิดได้เลย

ไม่รู้ก่อนว่าลงไปว่ายในสระขี้มาก่อนหรือเปล่า....

ตัวแม่งเหม็นเหลือเกิน

เล่นเอากูผงะ หงึก!! ={}= อ้าปากก็ไม่ได้กลัวได้รับอากาศจากกลิ่นตัวเข้าไปในปากแล้วจะอร่อยเกินแต่จะหายใจทางจมูกก็ไม่ได้ กัวจะเป็นพิษต่อสมอง เลยต้องอุดจมูกตลอดทาง อีอ้อมก็ไซโคอีเดียวผู้เจี๋ยมเจี้ยม

"มันตัวเหม็นจริงๆนะพี่เดียว"
"เออกูรู้แล้ว"
"มันเหม็นมากๆ อุ๊ยไอ้นั่นก็เหม็น ^&^*76y8"

มันสารพัดจะพูดไป พอมาสูดอากาศได้ก็แดกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แพงเหลือเกินที่ศูนย์อาหาร ด้วยสายตาอันแหลมคม -_-++ (ชิ้ง) เหลือบไปเห็นผมหงอกบนหัวสีน้ำตาล อีเดียวเลยดึงมา

ฉึก!!

อีเดียวโวยวายไม่เห็นขาวตรงไหนเลย มึงบ้า อีชั่ว อี....ต่อว่าไปไกลน้ำลงน้ำลายกระเด็นลงจานพร้อมทั้งเส้นผมมันที๋ฉันเผลอทำปลิวว่อง

วิ้วววววววว

แหมะ! สมน้ำหน้ามึง กูหวังดีเสือกด่างี้น่าจะให้เอาลิ้นเลียตัวไอ้ผู้ชายที่ไปลุยบ่อขี้คนนั้นเหลือเกิน!!!!

ด้วยความแรดก็เลยเข้าห้องน้ำ ไม่ไหวๆ ต้องเก็บภาพสวยๆของตัวเองในกระจก อ้าปากอย่างนี้เลย แฮ่ ~ ~


ต๊าย คนอะไร อ้าปากยังสวย (ปล. ตอนอ้าปากนี่ไอ้คนที่ไปว่ายในสระขี้ไม่อยู่นะ แหวะ ={}=)

อุ๊ย อวดเรือนผมสวยของเดียวน้อยด้วยดีกว่า



คนอะไรแรดจริงๆเลยเนอะทุกคน กิกิกิกิ


ไฟสวยมาก เลยดูดีกันใหญ่ หุหุ



คำถาม Entrance ปี 49...วิชาภาษาไทย

ใครสวยกว่า...

ก.ปลาน้อย
ข.ปลาน้อย

ตอบถูกเอนท์ติด แต่นแต๊นนนนนนนนน(ขโมยแตมรี่ต่อหน้าต่อตาครับ ก๊ากๆๆ)

เก็บภาพความสวยงามและความบ้าเห่อในวันแรกมาให้ขมกันก่อน กิกิ แล้วก็อยากจะมาบอกว่า

แล้วเจอกันวันอาทิตย์ที่ 2 กับ 9 เมษายน นี้นะจ๊ะ วันที่อาทิตย์ที่จะถึงนี้ตอน 11 โมงเด้อ กิกิกิ

คำเตือน...กรุณาพกยาดมและอย่าสูดอาการทางปากเด็ดขาดเวลาเจอคน
เต่าเหม็น..

สวัสดี