วันที่ฉันเหมือนทอม

อะโลฮ่า!!
หลังจากที่ห่างหายกับการอัพไดอารี่มาหลายวันวันนี้ก็มีเรื่องมาให้อัพเล่นอีกแล้วกร๊ากๆๆๆๆๆๆๆ มีภาพมากมายอาจจะโหลดกันช้าหน่อยแต่จะรายงานสถานการณ์มิให้ขาดตกบกพร่องเพราะมันมีเรื่องอุบาด ประหลาด ของนักเขียนที่ท่านชื่นชอบมาฝากกัน โดยเฉพาะแตมรี่ หนุ่กกรุงเทพ แล้วก็ เอิร์ธเคว้ก กร๊ากๆๆๆ

เริ่มแรก...จตุจักร

วันนี้เราทั้งหมดมุ่งตรงมายังจตุจักรสถานที่ที่เรานัดกันไว้ที่แรก มาถึงยัยอ้อมก็ไปถึงทำสถิติมาเร็ว (เพราะแม่งช้าตลอด) พอไปถึงปุ๊บเห็นฉันที่ใส่แว่นตามามันหลบฉันเลย มารู้อีกทีก็คือ...ผู้ชายที่จ้องมันอยู่กะจะมาจีบมันพอมันเห็นฉันผู้ชายเดินหายไปเลย เพราะคิดว่าฉัน...เป็นแฟนมัน แง

จากนั้นไปนานเราก็ลงไปรออีเดียวที่รถไฟฟ้าใต้ดิน (แต่มันบอกมาแท็กซี่แล้วกูไปรอทำไมข้างล่างคับ) อ้อ ที่แท้ก็ร้อนนี่เอง (ถามเองก็ตอบเองอีกและ) แล้วหยุดพักไม่ได้ พักทีไรก็ต้องถ่ายรูป โชะเด๊ะ!

จากนั้นไม่นานนังเดียวก็มา เราก็เดินรอแตมรี่ที่ยังไม่ตื่นนอน ไม่สิ ยังไม่อาบน้ำแต่งตัวแต่บ้านเธออยู่บ้านนอกมากเลยต้องใช้เวลาในการเดนิทางนานหน่อย เราก็เดินฆ่าเวลาไปเรื่อยเปื่อย จนเราเหนื่อยลิ้นหอบ แต่ช่างมัน ไม่นานเกินรอ ครึ่งชั่วโมงแตมรี่ก็มาและเราก็ไปซื้อหนังสือกัน ฮิฮะๆ หิวข้าวจนไส้อั่ว(เป็นซาลาเปาเลยค่ะ) ก็เลยแวะแดกส้มตำ กร๊ากๆๆ

ระหว่างที่กินกันเราก็พูดกันเรื่องผี คุยไปคุยมาขอทานมาขอตังค์เจ๊แตมร้องกรี๊ด (ร้องทำไมครับ)





แดกไปฝอยไปอร่อยดี พูดไปพูดมาอีอ้อมก็คว้กท้องออกมาซะอย่างน้น (ดูอ้อมสิพุงปลิ้นเลย) ทุเรศมาก ส่วนแตมรี่ก็แดกๆๆๆไม่สนใจหน้าอิฐหน้าพรหม อ้อ อีกตัวนังหนุ่มกรุงโซลเอาแต่กรี๊ดๆมือถือฉัน แม่งหยิบแล้วหยิบอีก =_=


อ่ะนี่ๆ ทำตัวหล่อจ๊าบหน้าเป็นพระเอกเชียวนะจ๊ะ แหมๆ แล้วบอกอายน้องๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ แล้วนี่คือรูปจากมือถือนะจ๊ะ พอถ่ายเสร็จแตมรี่กับหนุ่มกรุงโซลก็ปฏิญาณรักมั่น "เราไปมาบุญครองกันเถอะ" แม่งตัดสินใจง่ายยิ่งกว่านับ 1 2 3 -*-

ณ...บนรถแท็กซี่

เราทั้งหมดตรงกันไปยังมาบุญครอง อีอ้อมมาถึง...

"ถ้าได้กลิ่นตดไม่ต้องสงสัยนะ" อ้อม
"อีอ้อม ถ้าจะตดบอก เจ๊จะตดผสมแล้วโทษแกคนเดียว" แตมรี่
"งั้นบอกกูทีจะได้รีบเปิดหน้าต่าง อ่อ แล้วอย่าขมิบมาก เดี๋ยวกากออก" ปลาน้อย

นี่บทสนทนาไม่ได้เกรงใจคนขับเลยนะ =_= ป่านนี้แม่งคงคิด "เด็กห่าพวกนี้เคยอายไหม" โทษทีความอายหายจากฉันไปแล้ว ความกระด้างมาแทนชีวิตที่สวยหรูของฉันแทน






ณ มาบุญครอง

พอมาถึงปุ๊บก็ตรงหรี่แรดเข้าไปในทันทีไม่รอช้าตรงไปยังร้านมือถือแล้วก็ต้องตกใจ อีเดียวกับฉันซื้อมือถือร้านเดียวกันเป๊ะๆ กูก็ โอ้วก๊อต จักรพรรดิ์ (มายังไงวะ) จะบอกแค่ว่า โอว้พระเจ้าเท่านั้นเองโลกจะกลมสัตว์ไปไหน อีเดียวนี่ขอจับมือถือฉันวันนี้ราวๆ 725 รอบเห็ฯจะได้ อีอ้อมก็อยากได้แต่ไม่กล้าซื้อ รอ...รอไปก่อน อะไรของมันก็ไม่รู้ ส่วนแตมรี่มาถึง

"เอารุ่นที่มีกล้องข้างหน้า จะถ่ายตัวเอง"

ทำไปเพื่อ =_=?? แต่แตมรี่ก้ได้มารุ่น N70 ทำมาไฮโซ ชิชะ ส่วนไอ้เดียวก็ได้รุ่น 6270 (ใช้เหมือนกันเลย) แล้วดูคนทั้งคู่เห่อมือถือกันหน่อยนะคะ



"พี่ๆ ทั้งร้านราคาเท่าไหร่" (หน้าแตมรี่แม่งจริงจังสัด =_=)


ไอ้เดียวกำลังใช้สมาธิอย่างหนักว่าจะเอารุ่นไหนดี อีอ้อมมองด้วยความน้ำลายสอ กร๊าก



"นั่นแน่พี่คะ ถ้าลดให้แตมยอมโชว์กางเกงในหลายหมีนะคะ ฮิฮิ" =_=



"เมิงซื้อสักทีเถอะ เลือกอยู่ได้" นี่คือความคิดเห็นในใจของนักเขียนทุกท่าน ฮ่าๆๆๆๆๆ ย้อเย่นนะแตมรี่

วันนี้เที่ยวกับบรรดาเดวิลตัต้งแต่เที่ยงยันสามทุ่มครึ่ง ไมเกรนแดกกบาลสวยๆของฉันไปหมด แต่วันนี้ก็ถ่ยรูปได้เยอะสมใจกร๊ากๆๆๆๆๆๆๆ



ก็เลยถ่ายตัวเองเบื่อๆ รอแตมรี่นาน =_= เลือกจนมือถือเขาจะสึกแล้วอ่ะ ตอนแรกจะไปเอารุ่นฉันไปๆมาๆได้รุ่น N70 ซะงั้น รับรองรุ่นนี้ใช่แม่งสามชั่วโคตรอ่ะ เพราะลองแล้วลองอื่นและที่สำคัญนะ (ต้องถ่ายหน้าฉันสวยๆ) โถ...แตมรี่ที่น้องๆรักเป็นแบบนี้เอง

หลังจากแรดซื้อมือถือกันเสร็จเราก็ฝากของไว้กับเจ้าของร้านแล้วก็ไปเดินมาบุญครองชั้นบนต่อ เดินไปดูร้านหนังสือแล้วก็เห็นหนังสือตัวเองวางสูงเด่นเป็นสง่าถ้าเป็นตึกก็คงเหมือนตึกเวิล์ดเทรด ปะทะหน้ากับตึกของแตมรี่ แม่งมีแมงวันบินชนทีเดียวคงจะล้มระเนระนาด YOY มันจะสูงไปไหนวะ

แล้วที่สำคัญ ยัยซินกูไปติดอันดับ 20 ได้ไงคับ งงคับพี่น้อง =_=

ไม่โม้แล้ว เล่าๆต่อ จากนั้นเราก็วางแพลนกันไปแดร๊กไอติมต่อ แต่ก่อนไปเราแวะเข้าห้องน้ำเพราะ อีอ้อมกับอีเดียวบ่นเป็นเสียงเดียวกันว่า
"พวกมึง กูปวดขี้"

โทษทีถ้าไม่สุภาพ คือพวกเราไร้ความอายกันหมดแล้วในที่นี้ =_= เราต่างคนต่างแยกย้ายกันไปขี้ ไม่สิ ปลาน้อยไปปัสสาวะอย่างเดียว ออกมาก็เห็นแตมรี่ในชุดแดงยืนถ่ายรูปตัวเองในห้องน้ำ (แม่งเห่อมาก)



"เอ...เล่นไงวะ กูเล่นไม่เป็น"



"พี่ปลา อ้อมใส่เสื้อเขียวดูแปลกๆมะ แต่อ้อมสวยเนอะ" โหย อีหอก (ความคิดฉันเอง กรุณาสังเกตด้านขวาสุดแตมรี่ก็ยังคงกดมือถือ)



เห่อมากค่ะ ถ่ายกันในส้วม -_-;;

แค่นี้ไม่พอนะ ดันมาต่อกันนอกส้วมต่างหาก



ไม่ต้องตกใจไปน้องๆ พวกเราบ้ากล้องกนัตั้งแต่สนิทกันน้อยๆพอสนิทกันมากๆแม่งยิ่งบ้ากล้อง (เราเคยสนิทกันน้อยด้วยเหรอวะเดวิล =_=)

ณ ร้านSwenzen
 
โอ้โห...สั่งทีนี่ยังกับสั่งข้าว แม่งเติมโน่นเติมนี่ ดันทะลึ่งไปเรียกพนักงานว่าพี่ด้วยนะ (ได้ข่าวกูแก่กว่า) แล้วก็สั่งๆ ระหว่างสั่งทุกคนเล่นมือถือครับ (เห่อ)

กรุณาดูภาพ




(เพ่งสมาธิกับมือถือมาก กูต้องเล่นให้ได้)

(ของใหม่เว้ยของใหม่ กูต้องเล่นให้ได้ ดูสองคนนั่นสิเห่อมากๆ -_-)



ดูสิ ขนาดแตมรี่แดกอีเดียวยังห่อไม่เลิก แม้แหม...ทำเป้นมองกล้องด้วยนะชิชะอีเมี้ยน (เมี้ยนแม่งเป็นใครวะ)


เราก็เลยไม่น้อยหน้าคนอื่นถ่ายกูถ่ายบ้างคับ! ฮ่าๆๆๆๆๆ กินไปถ่ายไปนี่โคตรมีความสุข คนก็มองไปสิอีสี่ตัวนี่แม่งทำอะไรของมันวะ นั่งถ่ายรูปกันเองอยู่ได้ -_- เชอะ ความสุขที่ละลายไม่ได้แบบไอติมไง




รูปคู่รัก (อีอ้อมเอ๊ย เขาจะเข้าใจว่าพี่เป็นทอมก็งานนี้แหละ จะแรดรักกันไปไหนคับ)



รูปนี้แตมรี่ถ่าย แต่แม่งเหมือนคู่รักจริงๆว่ะ ให้ตายห่าสิ กูไม่ใช่ทอม TwT

กูเชื่อและว่าเหมือนทอม ทำไมการที่ฉันแต่งไม่หยิงฉันเหมือนมากเลยหรือไง กี๊ส จะร้องไห้เป็นภาษาละติน อาลาอู้ ปาลาปาลาเช้ ~ ~ (ละตินร้องงี้ป่าววะ)



ส่วนอันนี้คู่รักแห่งปีค่ะ แล้วอีเดียวแม่งไปทำผมทรงส้นตีนอะไรมาเนี่ย เรียบอย่างกับไปยืดผมมา -_-

ปล...ระหว่างที่อัพไดก็อารมณ์เสีย นังอ้อมเอารูปฉันขึ้นดิสเพลย์แล้วเพื่อนก็ถามว่า "นั่นผู้ชายเหรอ" แง ไม่น่าตัดผมเลย แต่...ไม่เป็นไรค่ะ

ปลาขอปฏิญาณว่าต่อไปนี้จะไว้ผมยาวและ...จะแต่งหญิงให้ดู ฮึ่ม!

วันนี้จบการรายงานการไปเที่ยวแต่เพียงเท่านี้ก่อน ยิ่งอัพก็ยิ่งเหมือนทอม โกดๆๆๆๆ แงๆๆๆๆๆ

จบ...


เจ้าปลาน้อย