เบื่อๆหน่ายๆไม่ได้แต่งนิยายมาลงไดอารี่แทน ฮ่า!!
จริงๆจะต้องไปฉีดวัคซีน HPV ตั้งแต่วันที่สาม (วัคซีนป้องกันมะเร็งปากมดลูก) แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่ไป เสียเงินไป 7500 บาทเพื่อฉีดสามเข็ม กลัวเป็นมะเร็ง...
ทั้งๆที่ไม่ได้ผ่านมือชายใดเลยนะเนี่ย 555555555555555555
ไม่เป็นไร อนาคตอาจจะได้สัมผัสรสมือชายบ้าง
รูปจากคมชัดลึก (ภาพปลากรอบ)
จากนั้นตอนเช้าก็ต้องมาหงุดหงิดกับเรื่องครูของน้องชายที่โรงเรียน ว่าแล้วก็มาระบายในนี้ดีกว่า เฮอะ!!
เกริ่นเท้าความก่อนว่าน้องชายของปลาน้อยนั้นเป็นเด็กที่ค่อนข้างพิเศษ เนื่องจากคลอดก่อนกำหนด (คลอดตอนห้าเดือน เคสท์นี้ถือว่าแท้งแต่รอด) เลยกลายเป็นเด็กสมาธิสั้น (ไม่ได้เป็นดาวน์ซินโดรมนะ สมาธิสั้นเฉยๆ)
แต่ด้วยความที่ใช้ชีวิตปกติทำให้ "ครูประจำชั้น" มองว่าเด็กคนนี้ "แกล้งมีปัญหา"
เคน ไม่ใช่เด็กที่ไม่ชอบไปโรงเรียนเลยจนกระทั่งป.3 เพราะเขามีความรู้สึกว่า
ถูกเพื่อนล้อ
ถูกครูแบนออกจากระบบความสนใจ เพราะไม่สนใจเรียนและทำการบ้าน
เรียนไม่ทัน
เพราะเหตุนี้น้องเลยไม่อยากไปโรงเรียน ต้องทำเป็นป่วยตลอดเวลาจนคนที่บ้านเริ่มเอะใจ เลยไปคุยกับครูที่โรงเรียน แต่ดูเหมือนปัญหาจะยิ่งหนักกว่าเดิมเพราะครูไม่เพียงไม่รับฟัง มันยังไปสุมหัวนินทากันตามประสาครู!!
นี่หรือคือการศึกษาไทยในปัจจุบัน จะมีวันครูไปทำไมถ้าแม่พิมพ์ของชาติมันสันดานแบบนี้ (ไม่ได้รวมครูดีๆนะคะ ไม่ต้องออกมารับ)
เคนหนีไปห้องพยาบาลบ้าง หนีไปห้องน้ำบ้าง เด็กอายุ 9 ขวบหายตัวไป ไม่เพียงครูประจำชั้นไม่ตามหา ซ้ำยังพูดใส่หน้าผู้ปกครองว่า
"ไม่ใช่หน้าที่ของผม ผมไม่เอาใจผู้ปกครองหรอกนะ"
เด็กหายแต่ไม่ใช่หน้าที่ของครูประจำชั้น?
เชี่ยลาก!!
ก็ถ้าใครเป็นลูกศิษย์โรงเรียน ขึ้นต้นนำหน้าว่า "ละ" (ในกรุงเทพ หากันใหญ่เลยสิ 555) ล่ะก็...ฝากไปบอกคุณครูชั้น ป.3 ผู้ชายที่เหมือนตุ๊ดๆหน่อยนะว่า ถ้าเป็นครูแล้วมีจรรยาบรรณเท่าขี้หมา ไปเต้นคาบาเร่ดีกว่าไม่ต้องเอาใจเด็ก เอาใจผู้ปกครอง อาชีพนี้ต้องการจิตใจที่จะต้องช่วยเหลือเด็ก คุณก็รู้ว่าเขาเป็นเด็กพิเศษ ยังจะต่อต้านเด็ก อยากสอนเด็กดีๆก็ไปสอนตามโรงเรียนมัธยมดีๆอย่าง เซนต์หลุย เซนฟรัง โรงเรียนพวกนั้นไม่ดีกว่าหรือไง
อ้อลืมไป โรงเรยนระดับนั้นเขาไม่รับครูไอคิวต่ำอย่างคุณหรอก
(ครูคนนี้มีชื่อเล่นเป็นวรรณยุกต์)
เดี๋ยวมีโอกาสจะไปฉะเอง ตื่นไม่เคยทันบรรดาญาติที่ไปคุยกับครูเลย เซ็ง!!
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
ล่าสุดไปซื้อก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ร้านน้องแอน แถวๆโรงพยาบาลกลาง 5555
ดันกระแดะเอารถไปจอดตรงปากทางเข้า แต่มันก็ห้าทุ่มกว่าแล้วในร้านก็ไม่มีคน เราเองก็มานั่งรอก๋วยเตี๋ยวในรถคิดว่าไ่ม่มีอะไร แต่แล้วอยู่ๆ!!
พนักงานในร้านก็วิ่งออกมามองรถแล้วพูดว่า
"รถยาริสสีขาวของใครวะ จอดไม่รู้เรื่อง ห่าเหี้ย"
(ขอโทษที่หยาบคายอยากให้ได้อารมณ์ร่วม)
บังเอิญเปิดกระจกอยู่เลยกดเลื่อนลงมา ครืด...
"รถฉันเอง"
"=[]=!!" ช้อก
ตั้งแต่วินาทีนั้นก็จ้องหน้ามันเป็นสิบนาทีโดยที่ไอ้เด็กนั่นทำเป็นเช็ดโต๊ะ จัดเครื่องปรุง (จัดทำไม?) แล้วเด็กในร้านก็วิ่งเอาก๋วยเตี๋ยวมาส่ง ไอ้เราด้วยความใจดีเลยถามดังๆว่า
"จอดตรงนี้แล้วมันมีปัญหาอะไรเหรอ"
"=[]=!!" ช็อก
นิทานเรื่องนี้สอนให้รุ้ว่า...อย่าปากพล่อยและคิดว่าไม่มีใครได้ยิน นี่ที่ไม่ลงไปด่าเพราะเห็นหน้าซีดหัวทองขนาดนั้นหรอกนะ เลยกลายเป้นเรื่องขำๆไป ตลกอีพวกปากดีนี่จริงๆ -__-
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
อย่างที่เคยบอกช่วงนี้เรียนเปียโน เลยสนุกสนานกับการอ่านโนีต (ยากฉิบอ๋าย =[]=) ต้องมานั่งไล่ โดเรมี ฟาซอลลาทีโด๊!!!
ขนาดภาษาไทยยังต้องเรียนกันเป็นปีๆกว่าจะผสมคำได้ แล้วนี่เป็นบรรทัดห้าเส้น อ่านตัวโน๊ตห้าบรรทัด ฟังเหมือนง่ายแต่ยากโคตรๆๆๆๆ TT^TT
แต่ด้วยใจที่มีรักเราจึงต้องอดทนเล่นต่อไป แต่ก็สนุกดีนะ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นโมสราดดดดดดดดด
ก็พยายามเล่นเปียโน ไล่เสกล อะปาจิโอ้ ทุกวัน (เรียนแบบเด็กอนุบาลเลยแหละ) พอเหนื่อยๆก็มาอ่านนิยายจีน ของแจ่มใส ตอนนี้อ่านเรื่องใหม่ เรื่อง นัยตาเนตรดวงมานอะไรสักอย่าง
เป้นเรื่องเกี่ยวกับสาวน้อยที่มีดวงตาวิเศษ สะกดจิตใจผุ้คนให้ทำโน่นทำนี่ได้ อ่านไปได้นิดหน่อยยังไม่มีเวลา แต่จับใจความได้ว่านางเอกมีวิญญาณพิเศษเพื่อปกป้องพรหมจรรย์ ก๊ากกกกกกกกกกก
ไม่นะ ฉันไม่อยากได้วิญญาณนี้ เพราะต่อให้ไม่มีฉันก็ไม่มีใครเอา ฮือๆๆๆ
+-*-*-*-*-*-*-+
เล่นเปียโนเสร็จก็กลับมาบ้าถ่ายรูปต่อ อย่างที่รู้ๆกันว่ารูปหล่อนั้นเป็นหมาใหม่ที่ค่อนข้างจะเห่อมากกกกกกกกกกก พอถ่ายรูปมันก็เอาไปล้าง รูปภาพกับภาพในคอมมันช่างให้ความรู้สึกต่าง ไม่รู้ทำไม
เอารูปมาวางเรียงกันแบบนี้แล้วหมาฉันยิ่งดูหล่อจริงๆ ฮ่า!!
ตอนขนมันแห้งๆก็ดูเหมือนหมาไทยหรอก แต่พอมันเอาตัวไปกลิ้งกับน้ำหลุนๆแล้ว ต้องจับอาบน้ำเพราะเหมือนหมาไทยแถวสลัมมากๆ -*- พออาบน้ำแล้วหมาจึงออกมาเป็นสภาพดังนี้
จริงๆแล้วแม่งคือหมาไทยซ่อนรูป
-*-*-*-*-*-*-*-
คุยเอ็มเอสเอ็นกับแสตมเบอรี่และลูกชุบในห้องรวม ก็พูดกันถึงเรื่องนิยายแล้วอีแตมก็สงสัยขึ้นมาว่า
"อีชุบ ทำไมแต่งนิยายมึงจะต้องมี "..." นำหน้าคำเสมอ"
"มันเป็นการสร้างอารมณ์น่ะเจ๊" ชุบ
"แบบนี้น่ะเหรอ" แตมป์
...ฉันโกรธเขามาก
...ทำไมเขาถึงทำกับฉันแบบนี้
"ซิวอน นายข่มขืนฉันทำไม"
...แต่ฉันก็รู้สึกดีนิดๆ
(มีจุดจุดจุดตรงด้านหน้าตลอดเวลา)
แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ที่อีชุบละ มันอยู่ที่อีเจ๊ มึงยกตัวอย่างได้บอกธาุตุแท้มากเลยนะยะ 55555555555555555
-*-*-*-*-*--
ครึ้มอกครึ้มใจอัพบล๊อกกับเขาแล้วไปนอนต่อดีกว่า
แล้วพบกันงานหนังสือตุลาจ้ะ (แต่ยังอัพไดเรื่อยๆอ่ะนะ)
ปล. เล่มสุดท้ายของเซตเคียนติออกงานนี้ อย่าพลาดๆ จบแล้วๆๆๆ >O<.
ชอบรูปนี้ ไฟส่องเข้าหน้าพอดี 555555
ดูขาวอย่างหลอกตา
จริงๆจะต้องไปฉีดวัคซีน HPV ตั้งแต่วันที่สาม (วัคซีนป้องกันมะเร็งปากมดลูก) แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่ไป เสียเงินไป 7500 บาทเพื่อฉีดสามเข็ม กลัวเป็นมะเร็ง...
ทั้งๆที่ไม่ได้ผ่านมือชายใดเลยนะเนี่ย 555555555555555555
ไม่เป็นไร อนาคตอาจจะได้สัมผัสรสมือชายบ้าง
รูปจากคมชัดลึก (ภาพปลากรอบ)
จากนั้นตอนเช้าก็ต้องมาหงุดหงิดกับเรื่องครูของน้องชายที่โรงเรียน ว่าแล้วก็มาระบายในนี้ดีกว่า เฮอะ!!
เกริ่นเท้าความก่อนว่าน้องชายของปลาน้อยนั้นเป็นเด็กที่ค่อนข้างพิเศษ เนื่องจากคลอดก่อนกำหนด (คลอดตอนห้าเดือน เคสท์นี้ถือว่าแท้งแต่รอด) เลยกลายเป็นเด็กสมาธิสั้น (ไม่ได้เป็นดาวน์ซินโดรมนะ สมาธิสั้นเฉยๆ)
แต่ด้วยความที่ใช้ชีวิตปกติทำให้ "ครูประจำชั้น" มองว่าเด็กคนนี้ "แกล้งมีปัญหา"
เคน ไม่ใช่เด็กที่ไม่ชอบไปโรงเรียนเลยจนกระทั่งป.3 เพราะเขามีความรู้สึกว่า
ถูกเพื่อนล้อ
ถูกครูแบนออกจากระบบความสนใจ เพราะไม่สนใจเรียนและทำการบ้าน
เรียนไม่ทัน
เพราะเหตุนี้น้องเลยไม่อยากไปโรงเรียน ต้องทำเป็นป่วยตลอดเวลาจนคนที่บ้านเริ่มเอะใจ เลยไปคุยกับครูที่โรงเรียน แต่ดูเหมือนปัญหาจะยิ่งหนักกว่าเดิมเพราะครูไม่เพียงไม่รับฟัง มันยังไปสุมหัวนินทากันตามประสาครู!!
นี่หรือคือการศึกษาไทยในปัจจุบัน จะมีวันครูไปทำไมถ้าแม่พิมพ์ของชาติมันสันดานแบบนี้ (ไม่ได้รวมครูดีๆนะคะ ไม่ต้องออกมารับ)
เคนหนีไปห้องพยาบาลบ้าง หนีไปห้องน้ำบ้าง เด็กอายุ 9 ขวบหายตัวไป ไม่เพียงครูประจำชั้นไม่ตามหา ซ้ำยังพูดใส่หน้าผู้ปกครองว่า
"ไม่ใช่หน้าที่ของผม ผมไม่เอาใจผู้ปกครองหรอกนะ"
เด็กหายแต่ไม่ใช่หน้าที่ของครูประจำชั้น?
เชี่ยลาก!!
ก็ถ้าใครเป็นลูกศิษย์โรงเรียน ขึ้นต้นนำหน้าว่า "ละ" (ในกรุงเทพ หากันใหญ่เลยสิ 555) ล่ะก็...ฝากไปบอกคุณครูชั้น ป.3 ผู้ชายที่เหมือนตุ๊ดๆหน่อยนะว่า ถ้าเป็นครูแล้วมีจรรยาบรรณเท่าขี้หมา ไปเต้นคาบาเร่ดีกว่าไม่ต้องเอาใจเด็ก เอาใจผู้ปกครอง อาชีพนี้ต้องการจิตใจที่จะต้องช่วยเหลือเด็ก คุณก็รู้ว่าเขาเป็นเด็กพิเศษ ยังจะต่อต้านเด็ก อยากสอนเด็กดีๆก็ไปสอนตามโรงเรียนมัธยมดีๆอย่าง เซนต์หลุย เซนฟรัง โรงเรียนพวกนั้นไม่ดีกว่าหรือไง
อ้อลืมไป โรงเรยนระดับนั้นเขาไม่รับครูไอคิวต่ำอย่างคุณหรอก
(ครูคนนี้มีชื่อเล่นเป็นวรรณยุกต์)
เดี๋ยวมีโอกาสจะไปฉะเอง ตื่นไม่เคยทันบรรดาญาติที่ไปคุยกับครูเลย เซ็ง!!
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
ล่าสุดไปซื้อก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ร้านน้องแอน แถวๆโรงพยาบาลกลาง 5555
ดันกระแดะเอารถไปจอดตรงปากทางเข้า แต่มันก็ห้าทุ่มกว่าแล้วในร้านก็ไม่มีคน เราเองก็มานั่งรอก๋วยเตี๋ยวในรถคิดว่าไ่ม่มีอะไร แต่แล้วอยู่ๆ!!
พนักงานในร้านก็วิ่งออกมามองรถแล้วพูดว่า
"รถยาริสสีขาวของใครวะ จอดไม่รู้เรื่อง ห่าเหี้ย"
(ขอโทษที่หยาบคายอยากให้ได้อารมณ์ร่วม)
บังเอิญเปิดกระจกอยู่เลยกดเลื่อนลงมา ครืด...
"รถฉันเอง"
"=[]=!!" ช้อก
ตั้งแต่วินาทีนั้นก็จ้องหน้ามันเป็นสิบนาทีโดยที่ไอ้เด็กนั่นทำเป็นเช็ดโต๊ะ จัดเครื่องปรุง (จัดทำไม?) แล้วเด็กในร้านก็วิ่งเอาก๋วยเตี๋ยวมาส่ง ไอ้เราด้วยความใจดีเลยถามดังๆว่า
"จอดตรงนี้แล้วมันมีปัญหาอะไรเหรอ"
"=[]=!!" ช็อก
นิทานเรื่องนี้สอนให้รุ้ว่า...อย่าปากพล่อยและคิดว่าไม่มีใครได้ยิน นี่ที่ไม่ลงไปด่าเพราะเห็นหน้าซีดหัวทองขนาดนั้นหรอกนะ เลยกลายเป้นเรื่องขำๆไป ตลกอีพวกปากดีนี่จริงๆ -__-
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
อย่างที่เคยบอกช่วงนี้เรียนเปียโน เลยสนุกสนานกับการอ่านโนีต (ยากฉิบอ๋าย =[]=) ต้องมานั่งไล่ โดเรมี ฟาซอลลาทีโด๊!!!
ขนาดภาษาไทยยังต้องเรียนกันเป็นปีๆกว่าจะผสมคำได้ แล้วนี่เป็นบรรทัดห้าเส้น อ่านตัวโน๊ตห้าบรรทัด ฟังเหมือนง่ายแต่ยากโคตรๆๆๆๆ TT^TT
แต่ด้วยใจที่มีรักเราจึงต้องอดทนเล่นต่อไป แต่ก็สนุกดีนะ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นโมสราดดดดดดดดด
ก็พยายามเล่นเปียโน ไล่เสกล อะปาจิโอ้ ทุกวัน (เรียนแบบเด็กอนุบาลเลยแหละ) พอเหนื่อยๆก็มาอ่านนิยายจีน ของแจ่มใส ตอนนี้อ่านเรื่องใหม่ เรื่อง นัยตาเนตรดวงมานอะไรสักอย่าง
เป้นเรื่องเกี่ยวกับสาวน้อยที่มีดวงตาวิเศษ สะกดจิตใจผุ้คนให้ทำโน่นทำนี่ได้ อ่านไปได้นิดหน่อยยังไม่มีเวลา แต่จับใจความได้ว่านางเอกมีวิญญาณพิเศษเพื่อปกป้องพรหมจรรย์ ก๊ากกกกกกกกกกก
ไม่นะ ฉันไม่อยากได้วิญญาณนี้ เพราะต่อให้ไม่มีฉันก็ไม่มีใครเอา ฮือๆๆๆ
+-*-*-*-*-*-*-+
เล่นเปียโนเสร็จก็กลับมาบ้าถ่ายรูปต่อ อย่างที่รู้ๆกันว่ารูปหล่อนั้นเป็นหมาใหม่ที่ค่อนข้างจะเห่อมากกกกกกกกกกก พอถ่ายรูปมันก็เอาไปล้าง รูปภาพกับภาพในคอมมันช่างให้ความรู้สึกต่าง ไม่รู้ทำไม
เอารูปมาวางเรียงกันแบบนี้แล้วหมาฉันยิ่งดูหล่อจริงๆ ฮ่า!!
ตอนขนมันแห้งๆก็ดูเหมือนหมาไทยหรอก แต่พอมันเอาตัวไปกลิ้งกับน้ำหลุนๆแล้ว ต้องจับอาบน้ำเพราะเหมือนหมาไทยแถวสลัมมากๆ -*- พออาบน้ำแล้วหมาจึงออกมาเป็นสภาพดังนี้
จริงๆแล้วแม่งคือหมาไทยซ่อนรูป
-*-*-*-*-*-*-*-
คุยเอ็มเอสเอ็นกับแสตมเบอรี่และลูกชุบในห้องรวม ก็พูดกันถึงเรื่องนิยายแล้วอีแตมก็สงสัยขึ้นมาว่า
"อีชุบ ทำไมแต่งนิยายมึงจะต้องมี "..." นำหน้าคำเสมอ"
"มันเป็นการสร้างอารมณ์น่ะเจ๊" ชุบ
"แบบนี้น่ะเหรอ" แตมป์
...ฉันโกรธเขามาก
...ทำไมเขาถึงทำกับฉันแบบนี้
"ซิวอน นายข่มขืนฉันทำไม"
...แต่ฉันก็รู้สึกดีนิดๆ
(มีจุดจุดจุดตรงด้านหน้าตลอดเวลา)
แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ที่อีชุบละ มันอยู่ที่อีเจ๊ มึงยกตัวอย่างได้บอกธาุตุแท้มากเลยนะยะ 55555555555555555
-*-*-*-*-*--
ครึ้มอกครึ้มใจอัพบล๊อกกับเขาแล้วไปนอนต่อดีกว่า
แล้วพบกันงานหนังสือตุลาจ้ะ (แต่ยังอัพไดเรื่อยๆอ่ะนะ)
ปล. เล่มสุดท้ายของเซตเคียนติออกงานนี้ อย่าพลาดๆ จบแล้วๆๆๆ >O<.
ชอบรูปนี้ ไฟส่องเข้าหน้าพอดี 555555
ดูขาวอย่างหลอกตา
ความคิดเห็น
ป.ล. นิ้วพี่เรียวมากเหมาะแล้วค่ะที่เรียนเปียโน สู้ๆๆ
รรไรเนี่ยย จะได้ไม่เข้า
=_=^
ชีวิตพี่ปลามีสัสันมากเลยอ้ะ
... โอ๊ะ! ชอบๆ
+555
น้องนู๋ก็เป็น ครูก็เป็นแบบนี้เหมือนกันT^T
ด่ากันแรงเนอะ = = 55.
โฮมสคูลไปเลย เิ๊อิ๊กๆๆ
มันๆๆฮาๆๆ อิอิ คงจะสนุกน่าดู
บ้านเราเคยซื้อหมามาแล้วเราก็
อ่านนิยายของพี่อะค่ะ
เลยตั้งชื่อว่า "มาตินี่"
หวังว่าพี่คงไม่ว่าอะไร(^-^)
(ตอนนั้นนิยายของมาตินี่กับซอโซ่เพิ่งออกไหม่ๆ)
แต่ขำเรื่องเด็กร้านก๋วยเตี๋ยวกะห มาพี่ปลาอะ 55555+
แต่นั่นไม่สำคัญ -_-;; หมาพี่น่าร้ากก >///<
(Ps. เราขี้โกหกนะ!!)
ครูนิสัยแย่แบบนี้เอาไปกินหญ้าดีกว่ามั้ง
อิอิ
...ทำไมเขาถึงทำกับฉันแบบนี้
"ซิวอน นายข่มขืนฉันทำไม"
...แต่ฉันก็รู้สึกดีนิดๆ
**********************************************
...เจ๊แตมฮาไหน
...ทำไมเจ๊ช่างคิดได้เช่นนี้
...๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ก๊ากก ก ก กก ~~ เอาเข้าไปกุก็บ้า
**ขอใช้คำหยาบนิสนึง เพื่ออรรถรสนะคะ***
ชื่อเป็นวรรณยุกต์ :)