ตอนที่ 78 : ตอนที่ ๖๙ อาวุธของภาคินทร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    19 ก.พ. 61


ตอนที่ ๖๙ อาวุธของภาคินทร์




การประลองรอบแปดคนสุดท้ายเริ่มขึ้นแล้ว



นอกจากจะอนุญาตให้ใช้คมอาวุธได้ ลานประลองยังถูกเพิ่มขนาดจนกว้างขึ้นกว่าเดิมเกือบสามเท่า แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เพียงพอต่อการใช้งานของภูวนัตถ์อยู่ดีเพราะว่า...



ตูม!!



ว่าที่ผู้นำสกุลคีรีรัตน์ขยับมือ บงการให้แท่งหินที่มีหน้ากว้างหนึ่งวาจำนวนนับร้อยผุดขึ้นมาจากพื้นเวทีในระดับความสูงต่ำไม่เท่านั้น ทำเขาเวทีพังเละไม่มีชิ้นดีอีกแล้ว คู่ต่อสู้นามวนัทจากสกุลเพียงอัมพรถึงกับกระโดดหลบแทบไม่ทัน ขณะลอยตัวกลางอากาศเขาก็ตวัดดาบเล่มเรียว ส่งสายลมกลุ่มใหญ่เข้าใส่ภูวนัตถ์ซึ่งยืนอยู่มุมสนาม ทว่าเพียงโบกมืออีกครั้ง กำแพงศิลาก็พุ่งขึ้นมาป้องกันได้อย่างทันท้วงที การโจมตีของวนัทจึงสลายไปอย่างง่ายดาย



แม้ว่ามยุรฉัตรจะเสนอความช่วยเหลือให้ ทว่าภูวนัตถ์กลับปฏิเสธและยืนยันจะเดินลงสนามมือเปล่าอยู่ดี เขาไม่ได้ประมาท แต่เพราะคิดว่าอาวุธที่ไม่คุ้นชินมีแต่จะทำให้เคลื่อนไหวลำบากขึ้น อีกอย่างนอกจากจะเป็นธาตุที่แพ้ทางกันแล้ว รูปแบบการต่อสู้ของวนัทยังเสียเปรียบเขาอีกด้วย เพราะว่า...



วูบ!!!



ภูวนัตถ์กำหมัดชกไปข้างหน้า พื้นสนามนูนขึ้นเป็นทางไล่ตรงไปหาคู่ต่อสู้ที่กำลังร่อนลงพื้น วนัทเตรียมจะโดดหนีอีกครั้ง ทว่าภูวนัตถ์ที่อ่านการเคลื่อนไหวทันได้แบมือออก ทันใดนั้นศิลาก็ผุดขึ้นมาเป็นรูปมือขวาขนาดยักษ์สูงเกือบสามวา



มันเคลื่อนไหวตามภูวนัตถ์ เมื่อเขาขยับมือของตนเองทำท่าฟาดลงกับพื้น มือศิลาก็ทิ้งน้ำหนักลงไปเช่นกัน บังเกิดเสียงดังสนั่น พื้นเวทีประลองแตกกระจุยยิ่งกว่าเดิม



วนัทม้วนตัวหลบได้อย่างฉิ่วเฉียด  เศษหินก้อนหนึ่งกระเด็นมาโดนหน้าผากจนเรียกเลือกซิบ เด็กหนุ่มแห่งสกุลวาโยนิ่วหน้า ตระหนักชัดแล้วว่าเสียเปรียบเกินไปในการต่อสู้ระยะไกล เขาจึงรวบรวมลมที่ใต้ฝ่าเท้า ดีดตัวเข้าหาภูวนัตถ์แล้วใช้ดาบเล่มยาวในมือจ้วงแทง



ภูวนัตถ์ดึงกำแพงขึ้นมาอีกครั้ง แต่วนัทรู้ทันจึงหมุนตัวอ้อมไปด้านหลังฟาดดาบจากซ้ายไปขวา ภูวนัตถ์เอนหลบเกือบไม่พ้น ปลายดาบฟันเสื้อของเขาขาดเป็นริ้วซ้ำยังสะกิดเรียกเลือดบนหน้าท้องของเขาเช่นกัน



แผลตื้น จนแทบเหมือนรอยข่วน แต่ก็เป็นแผลแรกตั้งแต่เริ่มประลองมาเช่นกัน



ภูวนัตถ์ถอยจนหลังชนเข้ากับกำแพงที่ตนเองสร้าง ไร้ทางให้หนี วนัทแทงดาบเข้ามาอีกครั้ง เด็กหนุ่มขยับปลายนิ้วทำให้กำแพงล้มลงแล้วกลิ้งม้วนตัวไปข้างหลังตามกำแพง วนัทเหยียบย่างตามมาติดๆ ส่งผลให้ไม่ทันจะลุกขึ้นยืนภูวนัตถ์ก็ต้องเผชิญคมดาบอีกครั้ง



กึก!



ปลายแหลมหยุดนิ่ง ห่างจากลูกตาของภูวนัตถ์เพียงครึ่งนิ้วเท่านั้น เขายกมือขึ้นประกบกันกลางอากาศ ส่งผลให้หัตถ์ศิลาขนาดเท่าตัวคนผุดขึ้นมายึดตัววนัทไว้ จนเหลือเพียงแขนข้างขวาเท่านั้น



“เกือบไปแล้วไหมละ” ภูวนัตถ์พึมพำก่อนจะยิ้มหยัน ดูคล้ายเป็นการเยาะเย้ยความประมาทของตนเองมากกว่าจะทับถมคู่ต่อสู้ วนัทพยายามดื้นรนออกมาจากหัตถ์ศิลา แต่เมื่อภูวนัตถ์กำมือ เพ่งกสิณให้หัตถ์ศิลาบีบแน่นขึ้นเขาก็ทิ้งดาบแล้วขอยอมแพ้แต่โดยดี



เป็นอันว่าภูวนัตถ์คือคนแรกที่จะได้ผ่านเข้ารอบสี่คนสุดท้าย



แม้จะได้รับความยินดีจากเพื่อนๆ แต่เด็กหนุ่มกลับถูกคู่หมั้นสาวเมินไม่พูดด้วยเสียอย่างนั้น เล่นเอาซึมไปครู่ใหญ่เลยทีเดียวกว่าจะกลับมาเป็นแบบเดิมได้ สองแฝดที่เริ่มจับทางความสัมพันธ์ของคู่นี้ได้แล้ว เข้าใจได้ในทันทีว่ามยุรฉัตรงอนเพราะภูวนัตถ์ไม่ยอมใช้อาวุธที่เธอนำมาให้จนทำให้ได้แผลกลับมา



คู่ต่อไปคือพิมายกับพีรวัส ตโมนุท จากสกุลเตโชลำดับสอง



สงสัยเพราะเป็นผู้ใช้กสิณธาตุเดียวกับคนที่ทำให้เด็กสาวเพิ่งอารมณ์เสีย พิมายจึงใส่เต็มที่ตั้งแต่ระฆังเริ่มดัง เธอผูกผ้าปิดตา กางพัดเหล็กและพุ่งเข้าหาอย่างดุดัน พีรวัสเป็นเด็กหนุ่มรูปร่างค่อนท้วมตัวสูงกว่าพิมายหนึ่งฝ่ามือ อาวุธที่เลือกมาคือขวานสั้นสองมือ เขาแกว่งมันอย่างคล่องแคล่วจนเกือบเหมือนการร่ายรำขัดกับรูปร่างโดยสิ้นเชิง



หลังปะทะกันไปสองสามครั้ง พีรวัสก็เสียดสีขวานเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นเพลิงลุกไหม้ เขาปาอาวุธในมือซ้ายใส่พิมายที่ยืนห่างออกไปสิบก้าว เด็กสาวไม่ได้เบี่ยงหลบ ทำแค่ยกพัดเหล็กในมือขึ้นปัดไปให้พ้นทาง แรงปะทะหนักหน่วงแต่ก็ไม่เกินจะรับมือ



ทว่านั่นเป็นเพียงตัวล่อเท่านั้น เพราะพีรวัสได้ส่งอัคคีลูกใหญ่มาอีกทอด เขาคิดง่ายๆ ว่าขวานจะช่วยหลอกประสาทสัมผัสของพิมายและทำให้เพลียงพล้ำแก่ลูกไฟที่ตามมา



“แผนตื้นเกินไปแล้ว” พิมายบ่นอุบ รับรู้ได้ถึงลมร้อนตั้งแต่มันยังไม่ทันจะพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเด็กหนุ่มด้วยซ้ำ การถูกปิดตาไม่ได้จำกัดอะไรในตัวเธอเหมือนที่คู่ต่อสู้คิดแม้แต่น้อย มันทำให้ประสาทสัมผัสของเธอขยายกว้างอย่างที่ไม่นึกฝันมาก่อนว่าจะเป็นไปได้ต่างหาก



พิมายยื่นพัดในมือขวาไปข้างหน้า เมื่อลูกไฟเข้ามาปะทะด้วยเธอก็บิดข้อมือไปทางขวาเล็กน้อยก่อนจะหมุนควงพัดเหล็กด้วยปลายนิ้ว สายลมก่อตัวขึ้นภายในกลุ่มอัคคีแล้วจากนั้น...



วูบ!!



กสิณไฟก็ถูกสลายเป็นชิ้นๆ จนไม่มีเหลือและเธอไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เลย พิมายทำเช่นนี้เพราะรับรู้ได้ว่าสายลมตรงจุดนั้นหมุนวนไม่เสถียร เป็นจุดเปราะบางของการโจมตีนี้ ประสาทสัมผัสของพิมายก้าวล้ำไปไกลถึงระดับนั้นแล้ว พีรวัสนิ่งอึ้ง สีหน้าตกใจไม่ปิดบัง ทั้งสนามโห่ร้องลั่นเมื่อได้เห็นการต่อสู้อันแปลกพิสดารอีกครั้ง



และภายในเวลาไม่กี่บาทมันก็จบลง พีรวัสพ่ายแพ้ด้วยการถูกสายลมของพิมายอัดกระเด็นออกไปนอกเวทีประลอง ลอยไปไกลจนเกือบถึงขอบสนาม นับว่ายังดีที่เด็กสาวใจดีพอจะช่วยสร้างสายลมมารองรับร่างของเด็กหนุ่มให้ก่อนตกกระทบพื้น ไม่อย่างนั้นพีรวัสคงได้ถูกห่ามเปลออกไปแน่นอน



“ค่อยหายหงุดหงิดหน่อย” พิมายบอกกับรักษ์นาราเช่นนั้นตอนที่กลับมายังอัฒจรรย์แล้ว เล่นเอาเด็กสาวตัวเล็กถึงกับยิ้มแห้งและแอบขอโทษคู่ต่อสู้ของพิมายอยู่ในใจที่ต้องกลายเป็นกระสอบทรายแทนตัวเด็กหนุ่มจากสกุลเตโชอีกคนไปเสียได้



คู่ที่สามเป็นการประลองที่พิมายและฝาแฝดแทบจะไปเกาะขอบสนามดู



ไม่ใช่เพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นการต่อสู้อันดุเด็ดเผ็ดมัน แต่เป็นเพราะความสัมพันธ์ของทั้งคู่ต่างหากที่ทำให้มันน่าสน เพราะฝั่งหนึ่งคือภาคินทร์ ชลัชพงษ์ ในขณะที่อีกฝั่งคือคือ ชลธิศ สืบสินธุ์ พี่ชายแท้ๆ ของมุกตาภาและว่าที่ผู้นำสกุลอาโปลำดับสองคนต่อไป



จะเรียกว่าเป็นศึกระหว่าง(ว่าที่)พี่ภรรยากับ(ว่าที่)น้องเขยก็ย่อมได้



ชลธิศเป็นเด็กหนุ่มที่สูงเท่าภาคินทร์ทว่ารูปร่างเพรียวกว่าเล็กน้อย ผมของเขาเป็นสีดำเหลือบน้ำเงินเส้นหนาหยักแต่ไม่เท่ามุกตาภา ดวงตาสีน้ำเงินดุจห้วงทะเลอันเป็นลักษณะเด่นของสกุลสืบสินธุ์ก็ดูไม่ดุเท่า คงเพราะรูปคิ้วที่เรียวตรงกว่าและการที่ใบหน้าหล่อเหลามีรอยยิ้มน้อยๆ อย่างเป็นมิตรประดับอยู่ตลอดเวลา เลยดูเป็นคนอัธยาศัยดีไม่เหมือนน้องสาว



อาวุธของชลธิศเป็นง้าวซึ่งสูงเพียงอกของเขาเท่านั้น ใบมีดและด้ามจับมีขนาดครึ่งต่อครึ่ง ดูเผินๆ เลยเหมือนเขานำดาบมาต่อด้ามจับเพิ่มเข้าไปมากกว่า คมมีดเป็นสีออกเทา การตีทบซ้ำๆ ก่อให้เกิดลายสีขาวเหมือนฟองคลื่นอย่างน่าประหลาด แต่ก็นับว่าสมกับชื่ออาวุธชิ้นนี้ดี



“ง้าวจ้าวสมุทร?” ภาคินทร์เลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นสิ่งที่ชลธิศเลือกมาเต็มตา “ของดีเกินกว่าจะเอามาใช้ให้เด็กเล่นตีกัน”



“สวัสดีภาคินทร์ ฉันสบายดี ขอบใจที่ถาม แล้วนายละเป็นไงบ้าง” ชลธิศประชดยืดยาวทั้งที่สีหน้ายังยิ้มแย้มไม่เปลี่ยน “ไม่ได้เจอกันมาตั้งนานก็ควรถามไถ่ความเป็นอยู่ก่อนสิ อีกอย่างทีนายยังเอา พระขรรค์สยบกาล มาใช้เลย ทำไมฉันจะใช้สมบัติตกทอดประจำสกุลบ้างไม่ได้”



ในมือของภาคินทร์คือดาบเล่มยาวเกินครึ่งวาซึ่งมีสองคมและรูปร่างเรียวคอดเข้ามาในช่วงกลาง ส่วนของด้ามจับทำจากไม้เนื้อแข็งกลมเกลี้ยงเกือบเป็นทรงกระบอกเซาะร่องเป็นลวดลายสีทองอย่างจิวิตร มันตีขึ้นมาจากเหล็กน้ำผึ้งพี้ เหล็กที่ว่ากันว่าแข็งแกร่งจนเกือบเรียกได้ว่าคงกระพัน



เหล่าชลัชพงษ์ขุดพบเหล็กชนิดนี้ในที่ดินของสกุลเมื่อนานมาแล้วและมอบถวายแด่เจ้าหลวงกรนันท์เพื่อแสดงความจงรักภักดี มันถูกตีขึ้นรูปให้กลายเป็นดาบ และได้รับพระราชทานนาม สยบกาลเนื่องจากทรงมีพระราชดำริว่าพระขรรค์เล่มนี้จะไม่มีวันบิ่นหักไปตามกาลเวลา สกุลชลัชพงษ์ได้รับพระราชทานมอบคืนในภายหลังเมื่อเจ้าหลวงกรนันท์สวรรคตไปแล้ว



มันถูกเก็บอยู่ในตู้มาตลอด ถูกเชิดชูบูชา แต่ไม่เคยได้เติมเต็มหน้าที่ที่แท้จริง



ภาคินทร์คิดอยู่เสมอว่าน่าเสียดาย และไหนๆ เขาก็ยังไม่มีอาวุธประจำตัวเป็นชิ้นเป็นอันก็ขอยืมมาใช้ก่อนแล้วกัน ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นการยืมโดยไม่บอก ไม่ใช่ความผิดเขาเสียหน่อย พ่อพูดเองว่าจะหยิบอาวุธชิ้นไหนในคลังแสงของสกุลไปใช้ก็ได้ และพระขรรค์สยบกาลก็ดันวางอยู่หน้าแท่นบูชาในห้องนั้นพอดี



“พอดีว่าไม่ได้กะจะเอามาใช้กับนาย” ภาคินทร์โต้เรียบๆ ทว่าเจ็บแสบยิ่งนัก เพราะมันแปลว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่คู่ควรกับสมบัติชิ้นนี้ และชลธิศก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็วว่าภาคินทร์ตั้งใจจะเอามาใช้กับใครกันแน่ ดวงตาสีห้วงสมุทรปรายไปยังมุมหนึ่งของอัฒจรรย์ซึ่งสกุลเตโชทั้งหลายไปรวมตัวกันอยู่



“ฉันเป็นแค่ทางผ่านก่อนไปนัดล้างตาสินะ” ชลธิศถอนหายใจ แสร้งตีหน้าเศร้าหวังยั่วยุภาคินทร์ให้หงุดหงิดเล่นอย่างที่เคยทำเสมอ ทว่าไม่ได้ผล...



“พวกนายทุกคนมันก็ทางผ่านทั้งนั้นน่ะแหละ”



คำตอบเชิงดูถูกของว่าที่ผู้นำสกุลหลักแห่งอาโปน่าจะทำให้ใครหลายคนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความคับข้องได้ไม่ยาก ทว่าไม่ใช่กับชลธิศ เด็กหนุ่มเลิกคิ้วสูงราวกับกำลังแปลกใจในน้ำเสียงและท่าทางอันหนักแน่นที่ได้เห็น ภาคินทร์ดูจริงจังกับคำตอบและการบรรลุผลให้ได้ตามนั้นจนราวกับไม่ใช่เพื่อนอารมณ์ร้อนมาดนักเลงคนเดิมที่ชลธิศเคยรู้จัก



ราวกับว่าภาคินทร์มองไปไกลกว่าแค่ชนะการต่อสู้วันนี้มากมายนัก



“ตอนแรกฉันกะจะทักว่านายไม่เปลี่ยนไปเลยนะ แต่ดูเหมือนว่าฉันจะคิดผิด” เจ้าของดวงตาสีห้วงสมุทรเปรยสังเกต เขาเริ่มแกว่งง้าวในมือเป็นวงกลมไปรอบๆ เพื่ออบอุ่นร่างกายขณะรอให้พิธีกรพูดเกริ่น “อยากรู้จังว่าเพราะอะไร...ไม่สิในสถานการณ์แบบนี้มันต้อง เพราะใคร ต่างหาก อ่า...สงสารยัยมุกขึ้นมาเลยแฮะ”



ชลธิศยิ้มพราย ไม่รู้ว่าเพราะรู้ดีอยู่แล้วหรือว่าแค่แสร้งทำกันแน่ ภาคินทร์อ่านท่าทีนั้นไม่ออก

              


            แต่ที่แน่นอนคือพิธีกรเริ่มจะนับถอยหลังแล้ว



                ภาคินทร์ย่อตัวตั้งท่าชี้ปลายดาบตรงเข้าหา ในขณะที่ชลธิศยืนเท้าชิดและเก็บง้าวแนบลำตัวโดยทิ้งปลายลงพื้น



                “ห้า...สี่...สาม...สอง...หนึ่ง...เริ่มสู้ได้!!






##########


                    สนทนา : เปิดตัวตัวละครใหม่(อีกแล้ว)ค่าาาา เยอะละเกินนนน จริงๆก็คิดนะว่าสมควรทำแผนผังความสัมพันธ์ตัวละครได้ละ แต่พอคิดว่ามันต้องยุบยับเป็นน้องๆเกมออฟโทรนแน่ๆก็เลยพาลขี้เกียจผลัดไปเรื่อยจนมีตัวละครงอกมาอีกเรื่อยๆอีกเช่นกัน orz

 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

1,486 ความคิดเห็น

  1. #968 WaBi (@phowiset) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:36
    แน้... มายแอบคิดถึงพี่เตล่ะสิ อิอิ
    #ออกเรืออออ
    #968
    0
  2. #967 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:33
    มีความยียวนนนนนน
    ภาคินทร์ไม่ได้มาเล่นๆ น้าาาาา 555555555 ขโมยดาบตระกูลไปอีกกกกก
    #967
    0
  3. #964 Hiii29220 (@Hiii29220) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:04
    สัมผัสได้ถึงความหล่อนิดๆ 55555555555555
    #964
    2
    • #964-2 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 78)
      20 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:05
      โหย ถ้าจะรอ80ตอน ด้วยสปีดระดับฟ๊อกซ์อาจต้องรอเป็นปี 55 พี่ชลจะมาเป็นอปป้าสไตล์ใหม่ท้าชนกับหนุ่มๆคนอื่นขาา 555
      #964-2
  4. #963 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:31
    พี่คินทร์มาทีนี่เล่นใหญ่เลยนะ แต่พีคตรงที่นางเอาอาวุธประจำตระกูลมาใช้โดยไม่บอกพ่อ 55555555555
    #963
    1
    • #963-1 ฟ็อกซ์ทร็อต (@foxx-tron) (จากตอนที่ 78)
      20 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:06
      ขุ่นพ่อวิรุณคงนั่งหนวดกระดิกด้วยความโกรธอยู่ห้องวีไอพี 55
      #963-1
  5. #962 พสันต์ (@rainy_dacht) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:20
    มาแล้วค่ะ เฮียคินทร์มาแล้ว...มาพร้อมกับดาบเทพที่จิ๊กวิรุณมา555 ชลธิศมาแบบเหมือนมีดีอะไรบางอย่าง ตอนคุยกันฟีลเหมือนลุงธีรัชที่รับความวอนทีนของสิงขรได้อย่างไรชอบกล5555 แต่คงเป็นลุงธีรัชที่โต้กลับได้อย่างน่าหมั่นไส้เป็นที่สุดแน่เลย555 #ใช่สิฉันมันก็แค่ทางผ่าน
    ต่อไปพิมายจะฉะกับใครดี#อวยเฮียภูว์ค่ะ!! ฮรี่----
    //กะลังปั่นแฟนอาร์ตทวงนิยายเลยแฮะ5555
    #962
    3
    • 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:27
      และใช่เลยยย ฟีลลิ่งคู่นี้มันเป็นธีรัชสิงขรรุ่นเล็กชัดๆ ๕๕๕ กับมือความกวนทีนของกันและกันได้
      #962-2
    • #962-3 พสันต์ (@rainy_dacht) (จากตอนที่ 78)
      19 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:18
      แอบมโนชลชินต์ไว้แล้ว แลดูน่าจะเข้าขาเฮียแกได้ดีย์(?) เดี๋ยวนะ.....
      #962-3
  6. #961 RedDressGirl (@SkyMagic26) (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:11
    /สวดมนต์ให้ชลธิซ
    #961
    1