[Fic B.A.P] Love Dormitory!

ตอนที่ 46 : [Love Dormitory] 44

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ส.ค. 56

“………………………………………………”

 

เอ้า เงียบอีก ถ้าไม่ให้กูซ้อนท้ายกูไม่ให้ยืมจักรยานนะเว้ย!!!!”

 

งั้นกูไม่ยืมละไปยืมจงแดก็ได้ -3-”พูดจบผมก็ทำท่าจะเดินหนียงกุกแต่ยงกุกกลับคว้ามือผมไว้ซะก่อน

 

โหย ใจร้ายว่ะ จะให้กูนอนอยู่หอเฉยๆเนี่ยนะ?”

 

เออดิ คนป่วยอ่ะนอนพักเยอะๆไม่งั้นไม่หายนะรู้มั้ย!?”

 

เป็นห่วงล่ะสิ…”ยงกุกยิ้มแป้นทันทีเมื่อเห็นผมพูดแบบนั้น

 

เป็นห่วงอะไร! มั่ว! ตกลงจะไปม้ะ?”ผมเงียบไปสักพักก่อนจะยืนหันหลังใส่อีกคน ผมไม่ได้เขินหรอกนะ ไม่เลยจริงๆ

 

ไปสิวะ โด่ว

 

เออดี งั้นพากูไปเอาจักรยานด้วย! -3-”พูดจบผมก็ดึงแขนอีกคนให้เดินตามมาอย่างว่าง่าย

 

ผ่านไปห้านาทีกว่าๆ

 

ปั่นเป็นป่ะวะ?”

 

เป็นสิระดับนี่แล้ว กูเคยแข่งปั่นจักรยานมาก่อนนะเฟ้ยไม่อยากจะโม้

 

ในขณะที่พวกผมสองคนกำลังปั่นจักรยานกันไอ้ยงกุกก็ถามขึ้นอย่างหวาดระแวงไม่เชื่อใจกูเลยช้ะ เชอะ ผมออกจะปั่นจักรยานเก่งไม่เหมือนยองแจหรอกเมื่อไม่นานมานี้เอง ยองแจพาผมปั่นจักรยานชนเสาไฟฟ้าหน้ามหาลัย =_=

 

ปั่นเร็วๆดิไม่ได้ดั่งใจเลย!”ยงกุกพูดพร้อมกับใช้มือดึงชายเสื้อผม

 

มาปั่นเองเลยมั้ยมึง? =^=”ผมจอดรถจักรยานก่อนจะหันมาถามอีกคนที่เอาแต่บอกให้ผมปั่นเร็วๆ ก็ตัวมันหนักนี่นา

 

ถ้าปั่นได้ปั่นนานละ ดูแขนกูดิเนี่ยพูดพร้อมกับใช้นิ้วจิ้มๆไปที่เฝือกที่ใส่ไว้ที่แขน

 

ชิ รู้งี้ปล่อยให้นอนตายอยู่โรงพยาบาลน่าจะดีกว่า -3-”ผมบ่นลอยๆโดยที่ไม่คิดว่าไอ้ยงกุกมันจะรู้สึกโมโหหรือเคืองๆรึป่าว

 

ไอ้แหมบ หุบปากแล้วปั่นต่อไปซะ พูดมากจริง -_-”

 

ค้าบ คุณชายพุฒิบัง!!!”

 

ค้าบ คุณกรองโล่

 

ไม่เอากูไม่เป็นกรองแก้ว กูจะเป็นสร้อยฟ้า -^-”

 

ไม่ได้ๆ ยองแจเป็นสร้อยฟ้า ส่วนฮิมชานเป็นคุณชายเล็ก

 

โหย ได้ไงวะ ไม่เอา -^-”

 

อยากคู่กับฮิมชานรึไง?”

 

บ้ารึไง? = =”

 

เออ งั้นเป็นกรองแก้วนั่นแหละ ส่วนกูเป็นคุณชายพุฒิภัทร

 

หน้าก็โครตเหมือน - -”ผมบ่นเบาๆอีกก่อนจะปั่นจักรยานต่อไป

 

กูได้ยินนะเว้ยยงกุกพูดก่อนจะเอามือโบกหัวทุยๆของผมนับไม่ถ้วน

 

อ่าวหรอนึกว่าหูหนวก ฮิ้ผมพูดจบผมก็ปล่อยก้ากใส่อีกคนทันที

 

กวนละ เดี๋ยวเถอะมึง

 

ทำไมต้องเดี๋ยวอ่ะ ตอนนี้ไม่ได้หรอ XD”

 

อยากตายก่อนเรียนจบมหาลัยป้ะ? = =”

 

ไม่อ่ะ XD”

 

งั้นหุบปากแล้วปั่นต่อไปซะ = =”

 

โอเคค้าบ ปั่นค้าบปั่นๆๆๆๆพอสิ้นเสียงยงกุกผมก็ตั้งหน้าตั้งตาปั่นจักรยานต่อไป

 

ผมสองคนพากันปั่นจักรยานออกมาข้างนอกมหาลัย ผมปั่นจักรยานมาเรื่อยๆจนกระทั่งถึงสนามเด็กเล่นในสวนสาธรณะแห่งหนึ่งที่ดูไม่ไกลจากมหาลัยมากนักผมสองคนพากันจอดจักรยานทิ้งไว้แถวๆรัวไม้ที่ใช้กั้นสนามหญ้าไว้เป็นหย่อมๆก่อนที่ผมจะรีบวิ่งพุ่งเข้าหาเครื่องเล่นทันที

 

โตเป็นควายละยังเล่นเหมือนเด็กยงกุกเดินมานั่งอยู่เก้าอี้ใต้ต้นไม้ก่อนจะมองผมเล่นชิงช้า

 

น่ารักล่ะสิ ฮุฮุ -///-”

 

ตรงไหน?”

 

ทุกตรงเลย ^+++++++++^”

 

แตหลอ…”

 

ไม่ต้องมาเล่นคำผวนเลย -^-”

 

“5555555555”

 

เอ้า หัวเราะอีก ตาแก่เงิงบาน -^-”

 

ปากเสียละ ถึงกูเงิงบานกูก็หล่อ

 

หลงตัวเองที่สุด!”

 

แต่น้อยกว่ามึง!”

 

เออ ไม่เถียง -3-”

 

หลังจากผมสิ้นสุดการเถียงกับยงกุกผมก็นั่งเล่นชิงช้าต่อไป แต่เดี๋ยวนะผมก็นั่งเล่นชิงช้าธรรมดาๆนะแล้วทำไมยงกุกถึงต้องนั่งจ้องผมแล้วยิ้มแปลกๆด้วย… =^=

 

มองอะไร!”ผมหยุดแกว่งชงช้าแล้วมองอีกคนกลับ ยงกุกสะบัดหน้าก่อนจะทำหน้านิ่งๆเหมือนเดิม

 

มองเฉยๆนี่แหละ ไม่มีอะไรจะมองละอีกคนตอบหน้าตายก่อนจะเบี่ยงหน้ามองไปทางอื่น

 

 

 

น่ารักล่ะสิ -////////////////////-”

 

อืม น่ารัก

 

โลกของผมหยุดหมุนอีกแล้ว ทำไมผมต้องหวั่นไหวขนาดนี้ด้วยนะ

 

ไม่สิ ผมต้องไม่หวั่นไหว ผมจะเขินไม่ได้นะ เราเป็นเพื่อนกัน ผมต้องเก็บอาการสิ แต่เอ๊ะ ผมไม่ได้เขินนี่นาผมไม่จำเป็นต้องเก็บอาการสิใช่มั้ย?

 

น่ารักก็รักสิโว้ย ก้ากผมพูดขำๆโดยที่ไม่ได้สังเกตุสีหน้าของอีกคนที่กำลังแอบเขินๆอยู่เลย

 

รักไปนานแล้ว…”อีกคนพูดเสียงเบาผมได้ยินไม่ค่อยชัดแต่มันทำให้ผมรู้สึกเขินขึ้นมาทันที

 

ห้ะ?”ผมทำหน้าอึนๆส่งไปให้ยงกุก

 

ป่าว…”ยงกุกสะบัดหน้านิดๆก่อนจะกลับมาทำหน้านิ่งเหมือนเดิม

 

อ๋อ จะกลับยัง? จะบ่ายโมงแล้วกลับหอไปนอนพักผ่อนมั้ย?”ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะเดินมาหายงกุกที่นั่งอยู่ห่างจากผมไม่ไกลมากนัก

 

อยากกลับอยู่ แต่ไม่เอาดีกว่ายงกุกตอบพลางยักไหล่

 

ทำไม ไม่ร้อนรึไง = =”

 

อยู่แบบนี้แหละมีความสุขแล้ว

 

แบบไหนวะ? = =”

 

ก็แบบ อยู่กับมึงสองคนไง

 

…………………………………………………………

 

Jongup PART

 

โอ่ย หงุดหงิด จะบ่ายแล้วแดฮยอนก็ไม่ยอมกลับมาอีก -^- ตายคาตู้หนีบตุ๊กตารึยังวะรึว่าโดนตู้หนีบตุ๊กตาทับตายไส้ทะลัก เหอะ =^=

 

จงออบมึงต้องเป็นพี่สต๊าฟคอยดูแลรุ่นน้องนะ…”ในขณะที่ผมกำลังนั่งรอแดฮยอนยู่แถวๆแสตนไอ้มิกซอกมันก็เดินมาบอกผมเรื่องพี่สต๊าฟดูแลรุ่นน้อง

 

ไม่เอา บ้ารึไง ตัวเตี้ยแบบนี้โดนรุ่นน้องเหยียบตายกันพอดี =_=”

 

กูก็ได้เป็นเหมือนกันแหละหน่า โธ่ว กูเตี้ยกว่ามึงอีก T_T”

 

เฮ้อ…”

 

เป็นเถอะนะ ถ้ามึงไม่ยอมเป็นกูฟ้องแดฮยอนนะ -3-”

 

ฟ้องดิไม่กลัว =_=”

 

โหย เอาเหอะ เป็นเถอะ นะนะนะนะนะนะนะ T__________T”

 

ยองแจไงโธ่ว ยองแจก็อยู่คณะเดียวกันกับกูก็เอาไปเป็นดิ กูขอบาย =_=”

 

งั้นเป็นคู่กันแม่งเลย

 

“=_=”

 

นะมึงนะนะนะนะนะ

 

เออ โอเคๆ -3-”

 

เย้ รักมึงว่ะ ขอบคุณ ไปล่ะ!”พูดขอบคุณผมเสร็จก็รีบวิ่งกลับไปเก็บของต่อ

 

ทำไมกูต้องใจอ่อนด้วยวะเฮ้อ -^-…

 

ช่างแม่งเหอะเรื่องนี้ไม่คิดมากเท่าไหร่ แต่ที่คิดมากนี่เรื่องไอ้แดฮยอนมึงตายรึยังกูถามจริง T____T

 

จงออบมึงดูเหนื่อยๆนะ…”ยองแจที่ไม่รู้เดินมาหาผมตั้งแต่เมื่อไหร่พูดทักก่อนจะตบบ่าผมเบาๆ

 

เหนื่อยมากรอทั้งแดฮยอนรอทั้งมึง ไปจู๋จี๋กับฮิมชานที่ไหนมาล่ะ! =^=”

 

ที่โรงแรม เห้ย ไม่ใช่ละ -_- ไปกินข้าวเฉยๆโว้ย

 

กินข้าวหรือพังร้านข้าววะแม่งนานสุดไรสุด T_T”

 

ขอโทษเว้ย จริงๆไม่ได้กินข้าวเฉยๆหรอก ไปขี่รถเล่นมาด้วย แถมเจออะไรเลี่ยนๆมาด้วย -/-”ยองแจพูดพลางนั่งลงข้างๆผมแล้วเอามือปิดแก้มแดงๆของตัวเองไว้

 

อะไรวะ?”

 

กูขี่ผ่านสวนสาธรณะใกล้ๆมหาลัยมากูเจอไอ้ยงกุกกับไอ้เจลโล่จู๋จี๋กันเว้ยมึง -////////-”

 

ห้ะ จริงดิ โอ้ย -/- กูว่าแล้วคู่นี้แม่งมีความลับกับพวกเรา!!!!”

 

ใช่ แม่ง มีความลับๆๆๆ -/- คิดแล้วก็เขิน ตอนแรกนะไอ้โล่มันนั่งชิงช้าเล่นใช่ป้ะแล้วยงกุกมันก็มองเเล้วก็ยิ้มเขินๆเว้ยมึง แร่กด่ยฟนรดปยๆรอน่ทอยนำทือยรำรพป

 

ผมกับยองแจพอเจอกันก็คุยกันอย่างมันส์ปาก อ่าคิดแล้วก็ฟิน เพื่อนผมจะมีสามีแล้ว สนับสนุนครับ

 

ยูยองแจ!”

 

โอ่ย อุตส่าห์หนีมาแม่งยังตามมาได้ -^- อะไรโว้ยยยยยย!!!”ยองแจหยุดเมาท์ก่อนจะหันไปตะโกนตอบฮิมชานที่อยู่ๆก็รีบวิ่งมาลากคอยองแจไปไหนไม่รู้

 

กลับห้องเดี๋ยวนี้!”

 

กลับทำไม!! ไม่กลับโว้ย

 

ติวไง! ติวๆๆๆๆ

 

ขยันติวเชียวเป็นไรมากป่ะวะ

 

รึจะให้ขยันทำอย่างอื่นล่ะ ถ้าฮิมชานขยันทำอย่างอื่นขึ้นมาระวังยองแจจะเหนื่อยน๊า

 

“… เออ เดี๋ยวกูกลับห้องละรู้สึกเพลียๆ บายนะ…”พอได้ยินแบบนั้นยองแจก็รีบลุกขึ้นยืนแล้วเดินกลับหอไปทันที อย่างเร็วเน๊อะ -_-

 

ฮุฮุ สำเร็จ เสร็จกูล่ะบายนะมึง กรั่กๆๆๆๆ อร่อยเลย -..-”ฮิมชานหันมาโปกมือบ๊ายบายผมก่อนจะรีบเดินตามยองแจไป ยองแจเอ๋ย ขอให้โชคดี =_=

 

ผมตัดสินใจเดินกลับหอบ้าง นั่งรอแดฮยอนอยู่แถวแสตนมีหวังร้อนตัวเหี่ยวแน่ๆ อากาศก็ร้อนไปเพื่อใครวะ นอนในห้องเปิดแอร์สบายกว่าเยอะ -3-

 

ผมรู้สึกเพลียๆนิดหน่อย นั่งรอแดฮยอนทั้งวัน เมื่อย -_- ผมควรจะพักผ่อน งั้นผมนอนรอแดฮยอนสักงีบดีกว่า

 

Youngjae PART :

 

ตอนนี้ผมก็เดินหนีอีคิมฮิมชานมาครับ หนียังไงก็ไม่พ้น รำคาญจริง ตื้ออยู่ได้ -_- แฟนก็แฟนเถอะครับแต่แม่งอธิบายไม่ถูก

 

พอผมเดินมาถึงหน้าห้องตัวเองผมก็รีบเปิดประตูแล้ววิ่งเข้าไปในห้องทันทีและไม่ลืมที่จะล๊อคกลอนประตูไว้ด้วย เออลืมไป ประตูกระจกที่ระเบียงก็ล๊อคไม่ได้ ตายละ แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวหาพวกเทปกาวไปแปะไว้ก่อนก็ได้ เพื่อความปลอดภัย =_= อย่าหาว่าผมดูเหมือนคนบ้าเลย ผมกลัวจริงๆนะ ลองมาเป็นผมดูมั้ยล่ะถ้าฮิมชานมันคึกนะ ผมต้องโดนอะไรมากมายหลายๆอย่างเลยล่ะ โอ่ย คิดแล้วก็หลอน T_T

 

หลังจากที่ผมจัดการเอาเทปกาวหนังไก่ไปแปะประตูกระจกที่ระเบียงเรียบร้อยแล้วผมก็รู้สึกดีขึ้นมาร้อยเปอร์เซ็นเลยทีเดียว อ่า กูอิสระแล้ว T////////////////T

 

ผมล้มตัวนอนลงบนเตียงอย่างมีความสุขโดนที่ไม่หันไปสังเกตสิ่งมีชีวติบางอย่างที่กำลังหาทางเข้ามาในห้องผมให้ได้อยู่

 

เห้ย!”ผมถึงกับสะดุ้งตื่นเมื่อเห็นไอ้ฮิมชานมายืนเอาหน้าแนบกระจกแล้วยิ้มโชว์ฟันใส่ผมนั่นไง หนีไม่รอดแล้วกู

 

หนีตลอดเลยอ่ะ…”เสียงห้วนๆเล็ดลอดเข้ามาในห้องผมเบาๆทำให้ผมรู้สึกผวาไปเลยทีเดียว

 

เข้ามามึงตาย! = =”ผมใช้นิ้วสั้นๆชี้หน้ามันเพื่อเป็นการขู่แต่ดูเหมือนมันจะไม่กลัวเลยสักนิด

 

อิ้อิ้หลังจากหัวเราะเสร็จมันก็หยิบมีดคัตเตอร์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วก็กรีดเทปกาวที่ผมอุตส่าห์แปะไว้อย่างแน่นหนาออกอย่างง่ายดาย เห้ยเดี๋ยวนะผมปิดจากด้านในนะ มันกรีดออกได้ไง เห้ย ม่ายยยยยยย T^T

 

“…”ผมไม่พูดอะไรต่อก่อนจะรีบเด้งตัวออกจากที่นอนแล้วรีบวิ่งออกมาจากห้องตัวเองทันที ฮือ จะให้ผมอยู่ให้โดนหฟกดเหรก่อมฟยหรอครับแหม่ T____T ทำไมมึงต้องมาคึกตอนกูเหนื่อยด้วยวะโอ้ยยย

 

พอผมวิ่งหนีออกมาผมก็รีบวิ่งไปหลบอยู่ห้องไอ้เจลโล่ครับดีนะมันไม่ได้ล๊อคประตูห้องไว้ โหยพระเจ้าช่วยกล้วยไข่ฮิมชาน(?) ช่วยชีวิตลูกไว้ ธูธธธธธ

 

แกร่ก

 

หลังจากที่ผมวิ่งเข้ามาหลบในห้องเจลโล่ได้ไม่นานผมก็สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่อยู่ตรงระเบียง

 

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก มึงตามมาได้ไงวะ!”พอผมหันหลังไปผมก็เจอฮิมชานมายืนยิ้มอยู่ข้างหลังผมอย่างน่ารัก

 

ปีนมา…”

 

เป็นนักปีนเขารึไงวะ ปีนเก่งฉิบ T _ T”

 

เรื่องนักปีนเขาไม่สำคัญเท่ากับความสุขของเราสองคนนะจ๊ะ…”

 

โหย ความสุขของมึงคนเดียวอ่ะดิ มึงอย่าเพิ่งมาคึกโว้ย กูเพลียกูเหนื่อย T _ T”

 

อ่าว เหนื่อยก็ไม่บอก

 

อยากบอกแต่มึงก็ไม่ให้กูบอกนี่แหละสาส =_=”

 

งั้นไว้ตอนตีสองแล้วกันเน๊อะ เคป้ะ?”

 

ตีสองโพ่ง จะให้กูตื่นมาเพื่อความสุขของมึงเนี่ยนะ ไม่มีทาง!! = =”

 

งั้นตอนนี้…”

 

เห้ย อย่าๆๆๆๆ เออ ตอนตีสองก็ได้ ฮือ T^T”

 

อร้าย อร่อยเลย สัญญาแล้วนะเมียจ๋าจ๊ะจุ๊บจิ๊บ~”

 

เอามันไปเก็บที อุบาทว์ว่ะครับฮือ T^T…

 

ผ่านไปหลายชั่วโมง

เวลา24.00นาฬิกา………

 

Jongup PART :

 

หลังจากที่ผมหลับไปหลายงีบ ตื่นมาอีกทีก็ค่ำแล้วครับเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกินเอ๊ะ ว่าแต่แดฮยอนกลับมารึยังวะ =^=

 

หลังจากผมตื่นขึ้นมากลางดึกผมก็รีบลุกออกจากเตียงแล้วเดินไปเปิดประตูเพื่อตามหาอีกคนที่ไม่ยอมกลับมาตั้งแต่บ่ายแล้ว

 

เดี๋ยวนะ

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

แดฮยอนยังไม่กลับมา????????

 

= =

 

เที่ยงคืนแล้วนะ! ทำไมยังไม่กลับมา ได้กินข้าวรึป่าววะแล้วไปนอนที่ไหน ห้องผมหรอ ไม่น่าใช่เพราะผมล๊อคไว้ = =

 

ไอ้แดฮยอนคนบ้า! หายไปไหนนะ! กลับมาแหละก็คอยดู!”ผมยืนกระทืบเท้าอย่างหงุดหงิดอยู่ข้างนอกห้องคนเดียว

 

อยู่นี่…”

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

อะไรนะ

 

เห้ย กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่!”ผมสะดุ้งตกใจทันทีเมื่อเห็นคนที่ผมรอตั้งแต่สายจนกลางคืนมานั่งอยู่ข้างๆถังขยะหน้าห้องผม(?)

 

ก่อนที่จงออบจะเปิดประตูออกมาโวยวายห้านาที…”

 

แล้วทำไมไม่เคาะประตูเรียกเล่า! แล้วทำไมกลับดึก!?”

 

ก็คีบไอ้เจ้านี่มาให้ไง…”พูดจบก็ชูตุ๊กตาโปเกม่อนให้ผมดูความพยามสูงมากรักรักเลย

 

“… ได้กินข้าวบ้างรึป่าว!?”

 

กินสิ

 

ถ้าคีบไม่ได้ก็ไม่เป็นไร! ทำไมต้องฝืนตัวเองจนอดหลับอดนอนขนาดนี้ด้วย!!!”

 

ก็จงออบบอกถ้าคีบไม่ได้จะไม่หายงอน…”

 

ไอ้บ้า ไอ้สติพัง! โรคจิตที่สุดผมเอามือคว้าตุ๊กตามาจากมืออีกคนก่อนจะจัดการปาใส่หัวอีกคนรัวๆ

 

อะไรกันอุตส่าห์คีบมาให้นะแดฮยอนพูดก่อนจะหยิบตุ๊กตาแล้วยื่นมาให้ผมอีกครั้ง

 

รักแต่จงออบ แต่ไม่รักตัวเองโรคจิต!”

 

ด่าขนาดนี้แสดงว่าเป็นห่วงอ่ะดิ เขินจัง…”

 

เออดิ เป็นห่วง! =^= เข้าไปนอนในห้องเลยเดี๋ยวนี้!!!!”

 

ห้ะ? ให้อภัยแดฮยอนแล้วหรอ?”แดฮยอนถึงกับยิ้มดีใจเมื่อผมให้เข้าไปนอนในห้องด้วย

 

ให้แล้วไม่ใช่เพราะใจอ่อนหรืออะไรหรอกนะ แต่เพราะได้โปเกม่อนต่างหาก!! -3-”

 

ยังไม่ได้ถามเลยว่าเพราะอะไร… ^^”

 

“… ก็แค่พูดต่อเฉยๆหน่าคิดไปเองแล้วไอ้หน้าย่นจะเข้ามั้ยห้องอ่ะไม่เข้าก็นอนอยู่นี่แหละ! =^=”ผมเปลี่ยนประเด็นทันทีก่อนจะทำท่าเดินเข้าห้องแต่ก็โดนแดฮยอนดึงมือไว้ก่อน

 

เข้าสิๆแดฮยอนยิ้มแฉ่งก่อนจะเดินตามผมเข้ามาในห้อง

 

เออดี -3-”ผมเดินขึ้นเตียงนอนแล้ววางตุ๊กตาที่แดฮยอนคีบมาให้ไว้ข้างๆหมอนของผม

 

ครับแดฮยอนพูดสุภาพก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆผม

 

นอนตรงนั้นแหละห้ามเลยเขตุมานะ!”ผมพูดก่อนจะหยิบหมอนข้างมาวางกั้นไว้ตรงกลางระหว่างผมกับแดฮยอน

 

นี่หายงอนจริงๆป้ะเนี่ย ถ้าหายงอนก็ต้องยอมนอนข้างๆกันสิ

 

ไม่เอา จงออบรักนวลสงวนตัว -3-”

 

พอผมพูดจบเท่านั้นแหละแดฮยอนก็หลุดขำก๊ากออกมาทันที อะไรกันมันตลกขนาดนั้นเลยรึไงผมแค่บอกว่าผมรักนวลสงวนตัวนะ =^=

 

“55555555555555555555555”

 

ขำอะไร! =^=”

 

ขำจงออบนั่นแหละถ้ารักนวลงวนตัวจริงๆแล้วที่ผ่านมาเรียกว่าอะไรล่ะ…”

 

ที่ผ่านมาอะไรทำไมยังไง =^=”

 

ซื่อบื้อเอ้ย…”แดฮยอนพูดแล้วเอามือเขกหัวผัวหนึ่งที

 

อะไรเล่าไอ้หน้าย่น! จงออบจะนอนแล้วไม่ต้องมาเล่นกับจงออบเลย -3-”ผมตัดสินใจล้มตัวลงนอนแล้วแย่งผ้าห่มของแดฮยอนมาห่มคนเดียว ไอ้คนหน้าย่นปล่อยให้มันหนาวตายไปเลย -3-

 

ใจร้ายว่ะ แบ่งปันกันบ้างแดฮยอนทำหน้าบูดแล้วยื่นมือมาดึงผ้าห่มที่ผมอุตส่าห์แย่งมาเมื่อกี้นี้ไป

 

ใครกันแน่ที่ใจร้าย เอามาเลยผ้าห่มนี้ของจงออบ!”

 

ของแดฮยอนต่างหาก ถ้าอยากห่มด้วยต้องมานอนตรงนี้นะ ^^”พูดก่อนจะใช้มือตบลงไปบนที่นอนข้างๆตัวเอง

 

ไม่! -^-”

 

งั้นนอนไปเลยให้หนาวตายไปเลยไอ้เตี้ย~ 55555555555”แดฮยอนแลบลิ้นใส่ผมก่อนจะล้มตัวลงนอนและไม่ลืมที่จะยักคิ้วกวนๆมาให้ด้วย

 

ฝากไว้ก่อนเหอะไอ้ดำหน้าย่นขนจั๊กแร้ดก! =3=”

 

โห ด่าแรงอ่า

 

แน่น๊อน -3-”

 

ด่าแรงแบบนี้ขอให้นอนหนาวจนตายไปเลยขอตัวหดลงแล้วเตี้ยกว่าเดิมด้วย :P”แดฮยอนหัวเราะเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะรีบข่มตาหลับทันทีเมื่อรู้ว่าผมกำลังโมโหได้ที่

 

ไอ้หน้าย่นไอ้บ้าแช่งหรอ! ตื่นขึ้นมาเลย มาเคลียเลยตื่นเดี๋ยวนี้!!! = =”ผมใช้มือเล็กๆของตัวตบๆไปที่หน้าคนตัวดำที่พยายามข่มตาหลับสุดชีวิต

 

ผมพยายามปลุกคนตัวดำแต่ทำยังไงคนตัวดำก็ไม่ยอมลืมตาขึ้นมาสักที เหอะ คอยดูนะพรุ่งนี้จะเอาเป็ดโปรกรอกปากให้ตายไปเลยฝากไว้ก่อนเหอะ -^-

 

ผมตัดสินใจเลิกปลุกอีกคนแล้วล้มตัวนอนอีกครั้งพลางข่มตาหลับ แล้วอยู่ๆก็มีเสียงคนทะเลาะกันดังขึ้นมา

 

ไอ้ฟายเหยิน เพิ่งเที่ยงคืนครึ่งเอง ไหนมึงบอกตอนตีสอง! ยังไม่ตีสองเลย!”

 

จะไม่ทน…”

 

ไม่ทนโพ่ง ไปไกลๆเลยนะมึง มึงอย่าเข้ามา!”

 

ปัญหาเยอะจริงสองคนนี้ -_-…

 

(เลื่อนมาตอนเช้านะ -_-)

YONGGUK PART

 

วันนี้วันจันทร์ครับผมเลยต้องรีบตื่นเช้าๆเพราะวันนี้มีงานรับน้องด้วยผมต้องไปดูแลน้องๆอีก โอ่ย ปวดตับ ขนาดกูโดนรถชนเพิ่งออกจากโณงพยาบาลยังจะให้กูไปดูแลงานรับน้องอีก จิตใจมึงทำด้วยอะไรวะ T_T สงสารกูหน่อยเหอะ

 

แต่ที่ผมยอมไปคือมันมีเหตุผลบางอย่างที่ลึกๆอยู่ในใจคุณคงเข้าใจผมใช่มั้ยที่ผมยอมไปคือผมอยากจะเจอหน้าใครบางคนยังไงล่ะ… <3

 

บักอ้วนขโมยเกิบข่อย!”

 

เว้าอีหยั๋งอยากได้กะแล่นมาเอาเองเด้อ!”

 

ภาษาอีสานกันแต่เช้าเลยวุ้ย =_=…

ผมเปิดประตูออกมานอกห้องผมก็เจอเจลโล่กำลังวิ่งไล่ยองแจอย่างเมามันส์อยู่ โดยที่มีฮิมชานคอยนั่งเชียร์อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล คือฮิมชานมันไม่ได้เอาใจช่วยเจลโล่เลยสักนิดครับ

 

“555555 ขายาวซะเปล่าไอ้แหมบ กากฮิมชานตะโกนแล้วยืนหัวเราะอย่างสะใจ

 

เข้าข้างกันจังนะไอ้เหยินไอ้อ้วน T _ T”

 

แน่นอนเราเป็นแฟนกัน ก้าก อู้ย นั่นไงแฟนมึงตื่นละไอ้แหมบ -..-”ยองแจเดินไปควงแขนฮิมชานก่อนชี้นิ้วมาที่ผมที่ยืนเอ๋ออยู่หน้าประตูห้องตัวเอง

 

อย่าแซวดิวะยิ่งหวั่นไหวอยู่

 

แฟนเชี่ยไรไม่ชอบของเงิง -^-”พูดจบก็รีบวิ่งไปคว้ารองเท้ามาจากมือยองแจตอนยองแจเผลอแล้วรีบวิ่งไปขึ้นลิฟท์ทันที

 

เจ็บอีกแล้วไอ้บังเอ้ย

 

โธ่ แฟนเชี่ยไรไม่ชอบของเงิง เหอะ มันก็พูดไปงั้นแหละมึง มันปากไม่ตรงกับใจเว้ย!”ยองแจพูดปลอบใจผม

 

รู้ได้ไง?”

 

กูสนิทกับมันกูรู้ :3”

 

อื้ม…”

 

โว้ย ทำหน้าย่นเป็นไอ้แดฮยอนไปได้ อย่าเครียดเว้ย จะจีบหนุ่มทั้งทีต้องกล้าหาญ!”ฮิมชานพูดปลอบใจผมอีกคน

 

นินทากูอีกไอ้เหยินพอฮิมชานพูดจบร่างดำๆของแดฮยอนก็เดินออกมายืนหน้าห้องแล้วจ้องหน้าฮิมชานอย่างเอาเรื่อง

 

นินทาอะไรแวร๊ยยยย กูแค่เปรียบเทียบเว้ย! = =”

 

พอๆ อย่าทะเลาะกันเลยรีบไปมหาลัยเถอะ แล้วจงออบล่ะ?”ผมหัไนปถามแดฮยอนที่กำลังจะใช้ฝาถังขยะฟาดฟันฮิมชาน

 

ตายแล้ว…”

 

แดฮยอนแช่งจงออบอีกแล้วแดฮยอนนิสัยไม่ดีเลย -^-”และในที่สุดจงออบก็ออกมาจากห้องครับ

 

แม่ง แอ๊บใสแต่เช้าเลยนะสาสยองแจเดินไปโบกหัวจงออบด้วยความคิดถึงหนึ่งที

 

ใครจะเหมือนสามีมึงล่ะไอ้อ้วน คึกได้คึกดีคึกทั้งวันคึกทั้งคืนเมื่อคืนเกือบนอนไม่หลับ! เสียงดังมาก -^-”

 

“… เออ รีบไปมหาลัยกันโว้ยวันนี้กูต้องรีบไปดูแลรุ่นน้องป่ะไอ้ออบๆๆๆพอได้ยินจงออบพูดแบบนั้นยองแจก็รีบคว้าคอเสื้อจงออบแล้วลากจงออบไปทันที

 

เมียมึงหนีไปนู่นแล้วไปเอากลับมาเลยเอาเมียกูกลับมาด้วยเลยมึง =_=”แดฮยอนเอาฝาถังขยะโบกหัวฮิมชาน

 

เมียใครเมียมันจับเอาเอง ไป ลุย!”พูดจบไอ้สองหน่อมันก็รีบวิ่งตามเมียมันไป

 

กูคงต้องเดินไปมหาลัยคนเดียวสินะโธ่ -_-”ผมยืนบ่นคนเดียวสักพักก่อนจะรีบเดินตามเพื่อนตัวดีของผมไป แขนก็เจ็บขาก็เจ็บ โอ่ย ทรมาน

 

ผมเดินไปที่ลิฟท์อย่างช้าๆแต่ผมยังไม่ทันจะเดินเข้าลิฟท์ก็มีร่างสูงๆของใครบางคนวิ่งขึ้นบันไดมาอย่างรีบร้อน

 

ไอ้แหมบนี่หว่า

 

เห้ย กลับมาทำไมวะ?”ผมตะโกนถามอีกคนที่กำลังวิ่งไปที่ห้องของตัวเอง

 

ลืมโทรศัพท์เลยกลับมาเอา!”อีกคนตะโกนแล้ววิ่งเข้าไปในห้องตัวเองสักพักก่อนจะรีบวิ่งกลับมาที่บันไดพร้อมกับโทรศัพท์ที่อยู่ในมือ

 

อยากอยู่กับมันนานๆว่ะทำไงดีผมไม่อยากให้มันทิ้งผมไป

 

คิดได้อย่างนั้นผมก็ทำท่าเดินเหมือนคนเจ็บขา แล้วพูดว่า

 

เจ็บว่ะ โอ้ย…”ผมแอ๊บเสียงสุดชีวิตให้ดูน่าสงสารแล้วก็ได้ผลเจลโล่ที่กำลังจะเดินลงบันไดหันมามองผมซะก่อน

 

แรด -^-”คำเดียวสั้นๆนั้นทำให้ผมเกือบจะเอากระถางต้นไม้วิ่งไปยัดใส่ดั้งมันแต่ผมก็ทำไม่ได้เพราะผมกำลังแสดงละครน้ำเน่าอยู่นี่ไงล่ะ

 

ด่ากูอีก โอ้ย เจ็บว่ะเดินไม่ไหวอยากได้คนช่วยพยุง…”

 

หมายถึงกูหรอ? -^-”พูดจบก็ใช้นิ้วชี้ไปที่ตัวเองแล้วทำหน้างงๆ

 

อย่าเพิ่งมาน่ารักตอนนี้กูต้องการความช่วยเหลือนะเว้ย

 

เออดิ…”

 

ช่วยก็ได้ -^-”ร่างแหมบๆรีบเอาโทรศัพท์ยัดใส่กระเป๋ากางเกงตัวเองแล้ววิ่งมาหาผมที่ทำท่าอ่อย(?)อยู่

 

ดีมากมึง…”

 

จะให้ช่วยยังไงล่ะ อุ้มหรอ ? -^-”

 

ถ้าอยากอุ้มก็อุ้มดิ…”

 

ไม่เอาอ่ะ -3- ขึ้นหลังดีกว่าเจลโล่พูดก่อนจะย่อตัวลงให้ผม

 

กูดูเคะไปเลย -_-…

 

บ้ารึไงวะ ไม่เอาอ่ะกูไม่ใช่แต๋ว พยุงกูเหอะ!”

 

เรื่องมาก -3- เออๆพูดจบร่างแหมบของมันก็ลุกขึ้นยืนเต็มของสูงแล้วค่อยๆพยุงผมแล้วพาผมเดินขึ้นลิฟท์ไป

 

มีความสุขจัง -/-…

 

ผมได้แต่ฟินแล้วฟินอีกและคิดไปเองคนเดียวอย่างกับคนบ้าแต่ผมก็ยอมบ้าเพื่อชเวจุนฮงคนนี้คนเดียวนะ <3

 

ยิ้มอะไรเป็นบ้าหรอ = =”เจลโล่หันมามองผมแล้วทำหน้าตาแปลกๆใส่ประหนึ่งว่าผมเหมือนคนบ้าที่เพิ่งออกมาจากโรงพยาบาลใหม่ๆ

 

ป่าว แค่อารมณ์ดีพูดอีกก็ยิ้มอีกทำให้เจลโล่ยิ่งทำหน้าผวามากกว่าเก่า

 

โรคจิต -^-”อีกคนบ่นเบาๆแต่ผมกลับได้ยินเสียงนั้นอย่างชัดเจน แหงล่ะ อยู่ในลิฟท์กันสองคนนี่นา

 

ติ๊ง!

 

พอลิฟท์ถึงชั้นร่างสุดร่างแหมบของเจลโล่ก็ค่อยๆพาผมเดินเข้าไปในตัวมหาลัยช้าๆและอ่อนโยนอ่าให้มันได้อย่างนี้สิ -/-

 

ผมกับเจลโล่พากันเดินมาได้เรื่อยก็มาหยุดอยู่ตรงหลังแสตนพอดีๆแต่ดูเหมือนบริเวณแสตนจะค่อนข้างวุ่นวายเป็นพิเศษ = =

 

“!@#$%^&ดกหืเนปหนแรแดเ

 

น้องครับ อย่าเสียงดัง T[]T”เสียงแหลมๆของจงออบพยายามตะโกนสุดชีวิตแต่เหมือนพวกรุ่นน้องที่อยู่บนแสตนจะไม่สนใจเลย

 

มาเดี๋ยวกูจัดการเองๆ…”ยองแจเดินมาแล้วสูดหายใจเข้าไปก่อนจะตะโกนออกมาว่า

 

จะเสียงดังหาเศษยางลบรึไงวะ เงียบโว้ยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!”

 

“…”พอได้ยินเสียงยองแจตะโกนเพียงเท่านั้นรุ่นน้องบนแสตนก็ยอมเงียบอย่างง่ายดาย ผมขอคารวะยองแจสิบครั้งรัวๆครับ

 

เออ ดีมาก! = =”ยองแจตะโกนอีกและไม่ลืมที่จะทำหน้าโหดๆใส่รุ่นน้องด้วย

 

สวยไม่พอโหดด้วยอ่าพี่~”

 

ฮิ้วววววว

 

และแน่นอนไม่ว่ายองแจจะเป็นรุ่นพี่คอยดูแลแสตนหรือเป็นรุ่นน้องที่นั่งบนแสตนก็มักจะโดนแซวแบบนี้เป็นธรรมดา

 

ขอบคุณที่ชมนะแต่พี่ไม่ต้องการครับน้อง - -”

 

ง่า ใจร้ายจัง~”

 

เดี๋ยวเจอ…………”

 

ใจเย็นเว้ยยองแจไปพักก่อนไป =_=”แดฮยอนวิ่งมาห้ามยองแจที่อารมณ์เริ่มอยู่ไม่สุข เอาจริงๆถ้าผมเป็นรุ่นน้องผมวิ่งหนีกลับบ้านแล้ว

 

ไม่ได้นะครับพี่ผมจะเอาพี่ยองแจมาเป็นคนดูแลแสตนผมไม่เอาพี่นะ!”รุ่นน้องบางส่วนตะโกนใส่แดฮยอน

 

สาส ใจร้ายว่ะ T_T รุ่นน้องแม่ง ฟหกดเสวกดกห่าดาดกหแดฮยอนเบะปากใส่รุ่นน้องก่อนจะเดินไปนั่งพักกับยองแจ

 

อ้าวปล่อยกูไว้อีกละ -^-”จงออบยืนทำหน้าบูด

 

มาๆเดี๋ยวกูดูแลเองฮิมชานที่อยู่ๆก็โผล่มาจากไหนไม่รู้รีบวิ่งมาหาจงออบแล้วเดินไปหยิบไมค์มาเชื่อมกับลำโพง

 

อ่ะแฮ่ม สวัสดีครับน้องๆ พี่ชื่อคิมฮิมชานนะครับพี่หล่อที่สุดในมหาลัยแหละไม่อยากจะโม้!”

 

“…”

 

วันนี้พี่ก็จะมีเรื่องมาเม้าท์ครับ คือที่พี่มาที่แสตนนี้เพราะพี่มีบางอย่างจะมาบอก…”

 

“…”

 

เพื่อนพี่คนนึงครับมันบอกว่าถ้าพี่บอกรักเอ่อแฟนให้ทุกคนในโรงเรียนได้รู้กันเพื่อนพี่มันจะยอมทำทุกอย่างที่พี่ต้องการครับ พี่ก็เลยจะมาบอกรักคนๆนั้นนี่แหละ…”

 

เดี๋ยวนะ สัญญาแบบนี้มันคุ้นๆ

 

เห้ย… = = ฉิบหายแล้วไงกู

 

“@#$%^&*((&(R&$@)R$R&”พอได้ยินแบบนั้นรุ่นน้องบนแสตนก็ฮือฮากันยกใหญ่บางคนเขินบางคนซุบซิบกันอย่างสนใจ

 

จำได้ใช่มั้ยผมกับฮิมชานเคยบอกอะไรกันไว้ตอนอยู่บ้านพักกลางป่านั่น

 

ผมน่ะสัญญากับมันไว้ว่าถ้ามันบอกรักยองแจให้ทุกคนในโรงเรียนได้ยินผมจะยอมทำตามมันทุกอย่าง

 

และก็แน่นอนตอนนี้ผมซวยแน่ๆ… T________T มันต้องให้ผมทำอะไรน่าเกลียดโชว์รุ่นน้องแน่ๆครับ

 

พี่รักยองแจครับ ยองแจเป็นเมียพี่ได้ยินกันแล้วใช่มั้ยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!”ฮิมชานตัดสินใจตะโกนใส่ไมค์สุดเสียง และแน่นอนเสียงแม่งดังมากได้ยินกันทั่วมหาลัยแน่ๆ

 

“… !@#$%^&*)(*)*(*(_$#@&_)!”รุ่นน้องบนแสตนยิ่งฮือฮากันเข้าไปใหญ่คนในมหาลัยก็จ้องมองมาที่ไอ้ฮิมชานกันเป็นตาเดียว...

 

 

คิ เอาล่ะบังยงกุกกูทำตามสัญญาแล้วนะ…”ฮิมชานพูดใส่ไมค์อีกครั้งทำให้คนในมหาลัยรีบมองหาคนที่ชื่อบังยงกุก ใช่ คนๆนั้นก็คือผมนี่แหละ… = =

 

ฮิ ไม่ต้องกลัว สิ่งที่กูจะขอกับมึงเป็นสิ่งที่มึงต้องการ…”

 

“…”

 

กูขอสั่งให้มึง…”

 

“…”

 

ไป…”

 

“…”

 

เดทกับเจลโล่ หนึ่งวัน! ถ้ามึงไม่ทำตามกูจะให้มึงหอมแก้มจงแด!”

 

อ้าวกูเกี่ยวไรวะ = =”ไอ้จงแดที่นั่งเล่นโทรศัพท์แถวๆแสตนพูดแล้วทำหน้าเอื่อมๆ

 

เอาเถอะหน่า เอาเป็นว่าตามนั้น มึงต้องไปเดทกันภายในวันพรุ่งนี้นะจ๊ะ ก้ากกกกกฮิมชานหัวเราะโชว์ฟันเหยินใส่ไมค์ทำให้ยองแจถึงกับนั่งกุมขมับอย่างรับไม่ได้

 

 

เดทงั้นหรอ T _ T จีบใครก็ไม่เป็นยังจะให้ไปเดท โธ่ว



______________________TALK____________________

อัพเเล้วเน้อ :) ขอโทษที่บางทีหายไปนาน คืออาจจะลงช้าขึ้นเพราะเรียนหนักเเล้วก็ปั่นให้ได้เยอะๆจะได้คุ้มๆอยากให้รีดเดอร์ได้อ่านเยอะๆไงเน๊อะ ^+++++++++++++++++^

ไปทวงฟิคได้ที่ Twitter : @yayeezizi นะคะ :3 

`★APPLEPIE.

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

812 ความคิดเห็น

  1. #806 Shawdy☆Lloyd (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 02:12
    เง้อออออ นึกถึงตอนโล่พยุงแล้วละมุนเหลือเกิน
    #806
    0
  2. #636 noonekhow (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2556 / 03:56
    ขำนิ้วสั้น ๆ ของยองแจอะ 55555555555555 แซะยองแจทำไม 55555
    #636
    0
  3. #635 Me Mouse (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 22:33
    แหม่! พี่บังฟินหนูก็ฟินคร่าาาาาาาา

    ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา น่ารักกกกกกกกก~ แง่ะ ชอบจุงเบย!
    #635
    0
  4. #634 icemek (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 20:31
    นุ่งโล่จะได้ไปเดทกะยงกุกกี้แล้วอิ้วๆๆๆๆ
    อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆแล้วสิ อิอิ 
    #634
    0
  5. #632 melolo (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 08:36
    โอ้ยขำ 55555555555555555555
    ละมุนละไมเว่ออะเรื่องนี้ รัก รักเลยยยยยยย
    #632
    0
  6. #631 ภรรยาบีเอพี. (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 00:41
    โอ้ยแดออบน่ารักไปละนึกถึงตอนจงออบเอามือเล็กๆตบแดฮยอนอ่ะโอ้ยเขินน่ารักไปป่ะไม่ไหวจะเคลีย-/- 
    #631
    0