[Fic B.A.P] Love Dormitory!

ตอนที่ 45 : [Love Dormitory] 43

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ก.ค. 56

ผ่านไปสองชั่วโมง 

Jongup PART :

 

ตอนนี้ผมก็กำลังนั่งดูแดฮยอนคีบตุ๊กตาให้ผมอ่ะแหละครับ นั่งจนปวดก้นแล้วเนี่ย =^= เฮ้อ กากจริงๆแค่คีบตุ๊กตาก็ทำไม่ได้ ห่วยๆๆๆ =3=

 

โว้ยยยยยย ไอ้ตู้บ้านี่ ฮืออออออแดฮยอนสบถก่อนจะเริ่มคีบตุ๊กตาใหม่อีกครั้ง

 

บางทีก็น่าสงสารนะ

 

ตอนนี้ผ่านมาประมาณสองชั่วโมงแล้วครับแดฮยอนก็ไม่มีทีท่าว่าจะคีบตุ๊กตาได้สักที ใกล้จะสิบโมงแล้วเง้อ =^=

 

เมื่อไหร่จะได้อ่ะปวดก้นละนะ -3-”ผมบ่นใส่อีกคน แดฮยอนหันมามองหน้าผมสักพักก่อนจะหันหน้าไปเผชิญกับตู้หนีบตุ๊กตาอีกครั้ง

 

เดี๋ยวก็ได้หน่า ถ้าเหนื่อยก็กลับหอไปก่อนก็ได้แดฮยอนหยอดเหรียญใส่ลงไปอีกก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาคีบตุ๊กตาให้ผมต่อไป

 

ความพยายามสูงจริงพ่อคุณ -^-…

 

ให้มันจริงเถอะ งั้นจงออบกลับล่ะ!”ผมลุกขึ้นยืนแล้วเดินหนีแดฮยอนออกมา จริงๆแล้วผมอยากนั่งอยู่เป็นเพื่อนนะ แต่ไม่เอาดีกว่า ต้องเชิดๆไว้ก่อน นี่แหละครับมุนจงออบสไตล์

 

เดี๋ยว ไอ้เตี้ย!”แดฮยอนตะโกนเรียกผมทำให้ผมต้องหันหลับไปมอง

 

“?”

 

เดินทางกลับหอดีๆล่ะ!”แดฮยอนโบกมือบ๊ายบายผมพร้อมกับส่งยิ้มมาให้

 

อ๊า แฟนใครทำไมน่ารัก (.///.)…

 

อื้อผมพยักหน้าเป็นคำตอบก่อนจะรีบวิ่งหนีออกมาอีก อ๊า เกือบใจอ่อนแล้วๆ T___T ไม่เอา ต้องไม่ใจอ่อนนี่คือบทลงโทษของคนนิสัยไม่ดี ไม่เอานะมุนจงออบนายจะใจอ่อนไม่ได้นะ ไม่ไม่ไม่ไม่ =^=

 

ผมเดินกลับหอมาตามทางพร้อมกับชมวิวสวยๆไปด้วย จริงๆผมก็ไม่ได้อารมณ์ดีและมีเวลาว่างมาเดินชมวิวนักหรอกนะ แต่เพราะเมื่อกี้แดฮยอนทำให้ผมอารมณ์ดีขึ้นมาเยอะเลย ^+++++++^

 

กริ๊ง กริ๊ง

 

เสียงกดกริ่งของจักรยานดังตามหลังผมมาก่อนที่ผมจะหันไปมองเสียงกริ่งนั่น

 

อ่าวจงแด

 

หวัดดีทำไมมาเดินคนเดียว?”จงแดปั่นจักรยานเข้ามาใกล้ๆผมแล้วชวนผมคุย

 

ตอนแรกมากับแดฮยอน แต่แดฮยอนไปทำธุระไง ก็เลยกลับก่อน

 

อ๋อ

 

แล้วนี่มึงจะไปไหน?”ผมถามจงแดบ้าง

 

ไปซื้อหนังสือบทสวดมนต์เล่มใหม่น่ะ

 

ซื้อใหม่ทำไมปกติก็เห็นมีอยู่เต็มเลย =_=”

 

ก็ซิ่วหมินเอาไปซ่อน

 

ซ่อนทำไม = =”

 

ซิ่วหมินบอกเบื่อเวลาได้ยินเสียงสวดมนต์กู ซิ่วหมินเลยเอาไปซ่อน

 

มีงี้ด้วย

 

อ๋อ

 

งั้นกูไปก่อนนะ บายพูดจบไอ้จงแดก็รีบปั่นจักรยานไป

 

แล้วผมจะมีโมเม้นต์แบบไอ้จงแดมั้ยอ่ะ แบบผมเอาแต่ดูการ์ตูนโปเกม่อนทั้งวันทั้งคือแล้วแดฮยอนรำคาญแดฮยอนก็เอาการ์ตูนโปเกม่อนผมไปซ่อนไรงี้อ่ะ มันจะมีโมเม้นต์แบบนี้มั้ย .___.

 

ไม่มีหรอกเน๊อะ แดฮยอนไม่กล้าทำแบบนั้นหรอก ลองทำดูสิ เดี๋ยวจะเจอจงออบแอคแทค =^=

 

พอผมคิดอะไรเรื่อยเปื่อยเสร็จผมก็เดินทางกลับหอต่อไป เอาจริงๆกลับหอไปก็หน้าเบื่ออ่ะ แอบไปเที่ยวดีกว่า -3-

 

คิดได้อย่างนั้นผมก็รีบมุ่งหน้าเดินไปยังห้างที่โครตจะใหญ่ใจกลางเมืองที่อยู่ใกล้ๆนี่เอง ดีนะพกบัตรกดเงินมา ช๊อปปิ๊งสบายแหละคราวนี้ คิก -/-

 

พอผมเดินเข้ามาในตัวห้างผมก็รีบตรงไปยังมุมๆหนึ่งที่ทุกคนคงจะรู้ดีว่ามันเป็นมุมเกี่ยวกับอะไร

 

โห ไอ่ฟรั๊ค โปเกม่อน อยากได้ ออบจะเอาๆๆๆๆ T/////T”ผมยืนกรีดร้องอยู่ตรงหน้าร้านขายแผ่นซีดีการ์ตูน แล้วผมก็ไปเจอกับการ์ตูนโปเกม่อนนี่แหละผมถึงกรี๊ดไง =_=

 

เห้ยแต่เดี๋ยวนะเค้าบอกว่าใช้ได้เฉพาะเงินสด อ่าว -_- งั้นที่เอาบัตรมาก็ไม่มีความหมายอ่ะดิ ช่างเหอะเดี๋ยวไปกดเงินมาแล้วค่อยกลับมาซื้อก็ได้ -3-

 

รอกูก่อนนะอย่าเพิ่งไปอยู่กับคนอื่นนะเข้าใจมั้ย T^T”ผมหันไปโบกมือให้ซีดีการ์ตูนโปเกม่อนอย่างอาลัยก่อนจะรีบวิ่งแล้วออกตามหาตู้ATMเพื่อจะได้กดเงินออกมาซื้อซีดี T/////T

 

เจอละตู้เอทีเอ็มสุดที่รัก T^T”ผมวิ่งไปวิ่งมารอบๆห้างจนในที่สุดผมก็พบเจอตู้ATMจนได้ ให้ผมเดินตามหาซะทั่วห้างเชียว หายากสุดไรสุดณ.จุดนี้ -_- แต่หาเจอแล้วก็ดีไป มากดเงินกันเถอะ อิ้อิ้ -/-

 

พอผมทำการกดเงินเสร็จผมก็ตัดสินใจเดินกลับไปร้านขายซีดีการ์ตูนนั่นเหมือนเดิมแต่สายตาของผมก็โฟกัสไปที่คู่รักคู่นึงที่ยืนมุ้งมิ้งกันอยู่ร้านรองเท้า

 

อันนี้มั้ย สวยนะ?”

 

ไม่เอา ไม่ชอบสีดำ -^-”

 

อันนี้ก็ได้ ^^”

 

ไม่อ่ะ ไม่อยากได้รองเท้าอยากได้แมคบุ๊คมากกว่า! -3-”

 

เอ่อแต่เมื่อกี้เค้าเพิ่งซื้อไอโฟนห้าเครื่องใหม่ให้ตัวเองไปนะ

 

ไอโฟนเกี่ยวอะไรกับแมคบุ๊คอ่ะ ก็จะเอา!!! -^-”

 

โธ่ว T_T”

 

ผมยืนดูคู่สองผัวเมียฮิมแจคุยกันอยู่ห่างๆ ยองแจโชคดีนะ ได้อะไรเยอะแยะเลย เออ พอพูดถึงผัวๆเมียๆนี่ ไอ้แดฮยอนมันคีบตุ๊กตาได้รึยังวะ =3= ชักช้าจริงๆ ผมว่าคีบยังไงก็ไม่ได้หรอก แดฮยอนมันกากจะตายไป เหอะคอยดูนะถ้าคีบไม่ได้จะงอนไปตลอดชีวิตเลย

 

ผมตัดสินใจเดินหนีออกมาขืนยืนดูพวกนั้นคุยกันอีกผมคงอิจฉาตาร้อนแน่ๆ -^- ผมเดินตรงไปยังร้านขายซีดีก่อนจะรีบเดินไปมุมการ์ตูนแล้วซื้อซีดีการ์ตูนโปเกม่อนมายกแพคเลย ไงล่ะเจ๋งป้ะ ผมนี่เป็นแฟนบอยโปเกม่อน -/-

 

เท่าไหร่ครับผมถามพนักงานในร้านในขณะที่กำลังก้มหน้าหยิบเงินในกระเป๋า

 

ฟรีครับ

 

……………………………………………………………………………………

 

เดี๋ยวนะ?

 

ฟรี?????

 

= =

 

เอ่อ ทำไมถึงฟรีครับ เห่ย…”พอผมเงยหน้าขึ้นมาผมถึงกับเงิบไปเลยทีเดียว

 

จงออบ คิดถึงจัง… ^^”

 

อูฮยอนมึงกะ กูไม่เอาละ!”ผมปาซีดีใส่หน้าอูฮยอนก่อนจะรีบวิ่งหนีออกมา

 

ไม่ต้องสงสัยนะครับ อูฮยอนคือใครผมจะเล่าให้ฟัง… -_-

 

อูฮยอนมันเป็นเพื่อนข้างๆบ้านผมตั้งแต่เด็กๆละ T_Tตอนเด็กๆมันชอบลวนลามผม แถม พอโตมามันก็ตามจีบผมโทรมากวนผมตลอดจนผมต้องรีบเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ อึดอัดว่ะครับ T____T แล้วที่ร้ายไปกว่านั้นมันก็ย้ายมาเรียนมหาลัยเดียวกับผมด้วย แต่ดีนะพักคนละหอ ฮืออออออออออ ผมกลัวอ่ะ ทำไมต้องมาเจอมันด้วย ตายแน่ๆมุนจงออบ โธ่ว ชีวิต ช่างตกต่ำมาห้างทั้งทีกะจะซื้อซีดีโปเกม่อนกลับไปนอนดูที่หอเสื_กมาเจอไอ้อูฮยอนจอมโรคจิตอีก ตายๆๆๆ ช่วยผมที T_______________________T

 

ตอนนี้เครื่องหมายคำถามเต็มหัวผมไปหมดเลยครับอูฮยอนมันมาทำงานที่นี่หรอ? หรือว่ามันเป็นลูกเจ้าของร้านขายซีดี? ถ้ามันเอาซีดีโปเกม่อนมาจีบผมแล้วผมใจอ่อนล่ะ? มันจะตามหลอกหลอนผมมั้ย? โอ่ย จงออบเครียดอ่ะ แม่ครับช่วยผมด้วย T^T

 

แล้วในที่สุดผมก็ตัดสินใจโบกแท็กซี่กลับบ้านคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว งอนแดฮยอนไม่พอต้องมาเจอกับคนโรคจิตอีก นี่มันวันอะไรของผมวะเนี่ย โอ่ย เพลียสุดไรสุดครับ - -

 

 

Rrrrrrrrrr

 

ผมนั่งแท็กซี่ได้ไม่นานอยู่ๆก็มีเบอร์แปลกหน้าโทรเข้ามาในโทรศัพท์ของผม

 

ฮัลโหลสวัสดีครับผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับอย่างรวดเร็ว

 

[“จงออบมาเอาซีดีสิ กูให้ฟรีนะ…”]

 

เสียงนี้มัน

 

=_________________________=

 

จ้างสามแสนกูก็ไม่เอาเว้ย!”ผมตะโกนใส่ปลายสายแต่ดูเหมือนปลายสายจะไม่ตกใจอะไรเลยสักนิด

 

[“เอาเถอะหน่าให้ฟรีเชียวนะ แถมหัวใจให้ด้วย <3”]

 

เดี๋ยวผมอ้วกแป๊ป =_______=…

 

เลิกจีบกูเหอะ จีบกูได้จีบกูดีจังนะมึง จีบให้ตายก็ไม่ติดหรอก =_=”

 

[“กูจะจีบมึงไปจนตายเลยล่ะไม่ต้องห่วงๆ”]

 

จ้า

 

ขอโทษนะกูมีแฟนละ - -”

 

[“มีก็มีไปสิกูก็จะจีบ…”]

 

หน้าด้านนะมึงเออแต่นั่นไม่ใช่ประเด็น มึงเอาเบอร์กูมาจากไหน - -”

 

[“กูบอกให้จงแดไปขอคริสแล้วก็ให้คริสไปขอซิ่วหมินก่อนที่ซิ่วหมินจะไปบอกซองยอลให้ไปถามยองแจแล้วก็บอกให้ยองแจบอกฮิมชานแล้วถามยงกุกอีกทีก่อนยงกุกจะเอาให้แล้วจงแดก็มาบอกกู”]

 

ความพยายามสูงเน๊อะ

 

[“แน่นอน”]

 

อืม เออ ห้ามโทรมาเบอร์กูอีก อย่าให้กูต้องเปลี่ยนเบอร์เลยรำคาญมากพอละ =_=”

 

[“ไม่”]

 

กวนทรีนส์ ไอ่เตี้ย เบื่อมึงจริงเลย รำคาญโว้ย

 

[“พูดอย่างกับตัวเองสูง”]

 

เออ กูสูง จบนะ แค่นี้แหละ เบื่อ = =”

 

ตะโกนใส่ปลายสายเสร็จผมก็รีบกดวางสายทันที T____T โอ่ย ชีวิตทำไมถึงกากขนาดนี้ ช่วยจงออบด้วยครับ

 

ผมนั่งแท็กซี่มาได้สองนาทีแท็กซี่ก็จอดให้ผมลงหน้ามหาลัย พอผมจ่ายตังค์ค่าแท็กซี่เสร็จผมก็รีบวิ่งเข้าหอทันที ผมรู้สึกไม่ค่อยดีน่ะ รู้สึกขนลุก =_=

 

ผมเดินขึ้นบันไดมาเนื่องจากเมื่อเช้าไม่ได้ออกกำลังกาย เอาวะ ออกแม่งตรงนี้แหละจะได้หุ่นดี กล้ามเยอะๆ เท่ๆ -/-

 

ผมเดินขึ้นบันไดมาเรื่อยๆจนในที่สุดผมก็ถึงห้องตัวเองจนได้

 

ว๊ากกกกกกกกกกก ไอ้เจลโล่มึง!”

 

สมน้ำหน้าไอ่เงิงสด! 555555555555555555555”

 

เสียงสงครามขนาดเล็กดังขึ้นภายในทางเดินของชั้นที่พวกผมทั้งหกคนอยู่ก่อนที่จะมีร่างแหมบจะวิ่งหนีร่างเงิงที่กำลังเอาไม้กวาดวิ่งไล่ฟาดอยู่

 

พวกมึงทำไรกันเนี่ย โตแล้วนะ = =”ผมถามเจลโล่ที่วิ่งหนียงกุกอ้อมตัวผม มึงสนุกกันมากเลยสินะ =_=

 

ก็ไอ้แหมบแม่ง เอาน้ำร้อนสาดใส่แผลกู!!!!!!”

 

กูทำอะไรผิด ทั้งที่มึงจะหลบ กากว่ะ XD”

 

ทั้งสองคนพูดในขณะที่กำลังวิ่งไล่กันอยู่แบบนั้นเอาจริงๆตอนนี้ให้ฟิลเหมือนผมกำลังอยู่ในสนามเด็กเล่น =_=

 

ผมรีบเดินหนีออกมาจากคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่กำลังวิ่งไล่กันอยู่ประหนึ่งว่าที่หอนี้เป็นสนามเด็กเล่น -.-

 

ผมเปิดประตูแล้วเดินเข้าห้องตัวเองอย่างเหนื่อยๆ ก่อนออกจากหอลืมกินยาแฮะ ไข้ขึ้นสูงกว่าเก่าอีก เฮ้อ ปวดหัวชะมัด -3- คิดได้อย่างนั้นผมก็รีบไปเอายาพารายาแก้ไข้ยาอันนู่นยาอันนี้บลาๆมากิน กินแทนข้าวแม่ง ถ้าจะเยอะขนาดนี้แต่เอาเถอะจะได้หาย เน๊อะ =_=

 

ปึงๆๆ!!!!!!

 

จงออบช่วยกูด้วย ว๊ากกกกกกก!!!”เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนที่เสียงแหกปากของเพื่อนรักดั้งแหมบจะดังมาตามๆกัน

 

อะไรอีกวะเนี่ย = =…

 

เปิดประตูให้กูทีฮือ ไอ้เงิงมาแล้ว เกร้ดดดดดดดดด!!!!”

 

ไอ้โล่มึงหนีกูไม่พ้นหรอก มึงตาย!!!!!!”

 

ปึงปังตึงตังโครม!

 

 

หลังจากเสียงปึงปังๆดังขึ้นมาผมก็ไม่ได้ยินเสียงเจลโล่อีกเลย เห้ย ไม่ใช่มันโดนไอ้ยงกุกเอาไม้กวาดฟาดดั้งตายไปแล้วซะล่ะ ไม่นะ เพื่อนกู T_____T

 

ผมเดินไปยืนหน้าประตูก่อนจะค่อยๆเอาหูแนบกับประตูเพื่อแอบฟังสองคนนั้นว่าทำอะไรกันอยู่ข้างนอก

 

ก้ากกกกกกกกกก เสร่อว่ะแม่ง โอ้ย กูขำแปร๊บส์ XD”

สาส T_______T”

 

 

มันทำไรกันวะ =_=

 

และในที่สุดความอยากรู้อยากเห็นของผมก็ทำให้ผมต้องรีบยื่นมือไปบิดกลอนประตูเพื่อที่จะเปิดประตูออกมาดูเหตุการณ์ข้างนอก พอผมเปิดประตูผมก็เห็นไอ้ยงกุกนอนหน้าคว้ำอยู่บนพื้นส่วนเจลโล่น่ะหรอยืนขำดั้งแหมบอยู่นั่นแหละ เห้ยแล้วนี่ตกลงสองคนนี้มันเล่นอะไรกันแล้วทำไมยงกุกถึงไปนอนหน้าคว้ำอยู่ตรงนั้น =_=

 

เห้ย ยงกุกมึงแพลงกิ้งอยู่หรอวะเสียงห้วนๆของฮิมชานตะโกนถามก่อนที่มันจะรีบเดินมายืนดูยงกุกอย่างเงียบๆ

 

แพลงกิ้งโพ่ง ;_;”ยงกุกพยายามใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้ใส่เฝือกพยุงตัวเองขึ้นมาจากพื้นแต่ด้วยน้ำหนักและความดัน(?)ในตัวยงกุกค่อนข้างเยอะเลยทำให้มันล้มลงไปนอนหน้าคว้ำอีกรอบ - -

 

เพิ่งออกจากโรงพยาบาลก็หาเรื่องให้เจ็บตัวซะแล้ว -_-…

 

โอ่ย ม่วนแท้ XD”

 

หุบปากเลยแหมบ!”ยงกุกเงยหน้าขึ้นมาทำหน้าดุใส่เจลโล่

 

“5555555555555555”

 

ยัง มึงยังไม่หยุด อยากโดนเหมือนตอนอยู่โรงพยาบาลหรอ!”

 

โดนอะไรหรอ ^+++++^”พอได้ยินแบบนั้นยองแจผู้ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านก็รีบวิ่งมาหายงกุกก่อนจะส่งยิ้มอย่างจับผิดไปให้

 

ป่าว…”ยงกุกก้มหน้านิดๆก่อนจะค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นจากพื้นอีกครั้ง

 

เอ่อ กลับห้องก่อนนะเจลโล่มองหน้ายงกุกสักพักก่อนจะรีบเดินกลับห้องไป อะไรของมัน =_=

 

“…”

 

ฮั่นแหน่ บังโล่มีซัมติ๊งอะไรกันหว่า -/-”

 

ป่าว…”ยงกุกตอบสั้นๆก่อนจะรีบเดินเข้าห้องไปเหมือนกัน =__________=

 

อะไรกันครับอะไรกัน =_=…

 

ถามนิดถามหน่อยก็ไม่ได้ ชิชะ ฮิมชานกลับห้อง! =^=”ยองแจทำท่าฟึดฟัดก่อนจะหันไปคุยกับฮิมชานที่ยืนถือของอยู่ข้างๆ

 

จ้าฮิมชานตอบก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินควงแขนกันเข้าห้องไป

 

โดดเดี่ยวเดียวดายในท้องเล

 

ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าห้องคนเดียวแล้วครับ แดฮยอนก็ยังไม่กลับมา ไม่ใช่ตายคาตู้หนีบตุ๊กตาแล้วหรอครับ -3- ช่างเถอะ ไม่ได้ห่วงสักหน่อยตายก็ตายไปสิ ไม่สนหรอก เชอะ

 

แต่ถึงในใจจะคิดแบบนั้นผมก็ยังคงยืนรอแดฮยอนยู่หน้าห้องเหมือนเดิม เฮ้ ป่านนี้ยังไม่กลับมา คีบตุ๊กตายังไม่ได้หรือว่าแอบเหล่สาวกันแน่นะ อย่าให้รู้เดี๋ยวจะจับตุ๋นให้ดำกว่าเก่าเลยคอยดู =^=

 

จงออบอ่ายองแจเปิดประตูห้องแล้วโผล่หน้าออกมาคุยกับผม

 

ห้ะ?”

 

แดฮยอนอยู่ไหนวะกูกะจะให้มันติวให้ฮิมชานเนี่ยแม่ง โครตไม่ได้เรื่องเลย =_=”

 

แดฮยอนไปข้างนอกตั้งแต่สายๆแล้วนี่ใกล้จะเที่ยงแล้วยังไม่กลับมาเลย

 

ไปไหนของมันวะแม่ง -3-”

 

ไปซื้อของ…”

 

อ๋อ อ่า ถ้ามันกลับมาทวิตมาบอกกูด้วยนะมึง ไปล่ะๆพูดจบก็หมุนตัวกลับเข้าห้องไป

 

ผมได้แต่ยืนชะเง้อมองคนตัวดำที่ไม่ยอมกลับมาสักทีอยู่หน้าห้อง เริ่มเป็นห่วงซะแล้วสิ =^= ถ้ามันโดนรถชนแบบยงกุกล่ะ ไม่นะไม่เอา ผมไม่อยากโสดนะ T_______T เฮ้ ทำไมผมต้องคิดอะไรในแง่ลบแบบนั้น ไม่เอาๆไม่ดีเลย แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งเป็นห่วง ถ้าจะไปไหนก็น่าจะโทรมาบอกแต่นี่แม้แต่ส่งข้อความก็ไม่ส่ง ไม่ให้ห่วงได้ไงล่ะ โธ่

 

ผมตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมากดโทรหาอีกคน

 

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด

 

………………………

 

เสียงอันนี้มันด่ากูว่าตุ๊ดหรอวะ =_=

 

ผมกดโทรออกครั้งแรกมันก็ไม่รับโทรศัพท์ ผมเลยตัดสินใจโทรจิกไปเรื่อยๆแต่มันก็ไม่รับ มีโทรศัพท์ไว้ทำปุ๋ยคอกรึไงวะ โทรขนาดนี้ทั้งที่จะรับแต่นี่ไม่รับเลย =____________________=

 

ไม่โทรแม่งละไม่รอด้วย! =^=”ผมสบถกับตัวเองเบาๆก่อนจะรีบเดินสะบัดก้นเข้าห้องตัวเองไป

 

จนกระทั่ง

 

Rrrrrrrrr

 

โทรศัพท์ที่ผมถือไว้อยู่ในมือสั่นทำให้ผมรีบกดรับโดยที่ไม่สังเกตว่าใครโทรมา

 

ฮัลโหล แดฮยอน ทำไมไม่กลับหอนี่รอนานแล้วนะ!”

 

[“นี่อูฮยอนนะ…”]

 

………………………………………………………………………………

 

โทรมาอีกละ T____________T

 

โทรมาสั่งพิซซ่าหรอคุณมึง

 

[“คิดถึงก็เลยโทรมา”]

 

เรื่องของมึงเหอะ เบื่อมึงสุดไรสุดละตอนนี้ ไปตายไป =_=”

 

[“ถ้ากูตายไปมึงก็เหงาสิ”]

 

โหย เหงามากเหงามากจ้า กูจะดีใจมากกว่าอ่ะดิ -_-”

 

[“อิอิ”]

 

อิอิเพื่อไร =_= ไปไหนก็ไปไป๋ อย่ามายุ่ง มีครอบครัวแล้ว!”

 

[“อิอิเพื่อให้มึงรัก”]

 

อ้วกแป๊บ -_- ก็บอกอยู่มีครอบครัวแล้วมีสามีแล้วขรั่บ อย่ามายุ่ง!!!”

 

[“มีก็มีสิ”]

 

เฮ้อ ไปไกลๆกูเหอะ กูไม่มีอาหารให้มึงกินนะ T____T”

 

[“กินมึงแทนอาหารก็ได้”]

 

โทษนะ แดฮยอนกินไปแล้ว -/-”

 

[“แดฮยอน อ๋อ ไอ้ดำๆนั่นอ่ะหรอ หล่อตรงไหนวะ”]

 

เออ กูไม่รู้หรอกว่าหล่อตรงไหน กูรู้แต่ว่าแดฮยอนหล่อที่สุดในโลกส่วนตัวกูละ

 

[“…”]

 

เหอะ ทำเป็นเงียบ แค่นี้แหละมึงโทรมาอีกกูจะบล็อกเบอร์มึง!”

 

พูดจบผมก็รีบกดวางสายทันที โอ่ย เบื่อว่ะขรั่บ ชอบใครไม่ชอบมาชอบผม ฮือ T_________T

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

หลังจากผมวางสายอูฮยอนไปก็มีเสียงเคาะประตูดังตามมาติดๆ

 

จงออบอ่าไปกินข้าวกันโว้ย!!”เจลโล่ตะโกนก่อนจะเคาะประตูรัวๆอีกครั้ง

 

ไปกินข้าวกันเถอะจงออบอ่า~”เสียงยองแจตะโกนดังตามมาติดๆเหมือนกัน

 

มึงไม่กินระวังตัวเล็กเหมือนตามึงนะ!”

 

อ่าวว่ากูตาเล็กหรอ =_=…

 

เดี๋ยวเหอะเจลโล่เดี๋ยวเจอลูกเตะมุนจงออบ! =^=”ผมเดินมาเปิดประตูทันทีหลังจากโดนหลอกด่าว่าตาเล็ก

 

อย่าเพิ่งเตะกูตอนนี้เลยจงออบหิวละ =3=”

 

มึงหิวแล้วทำไมมึงไม่กินยงกุกวะยองแจถามในขณะที่กำลังกดโทรศัพท์อย่าเมามันส์

 

“…”พอได้ยินแบบนั้นเจลโล่ก็หันไปมองยองแจอย่างคาดโทษ

 

เอ้ย พูดผิด มึงหิวแล้วทำไมไม่ไปกินข้าวกับยงกุกวะ

 

ไม่เอาอ่ะ ทำอะไรหลายๆอย่างให้มันแค้นมาเยอะกลัวมันจะเอาข้าวยัดดั้งกู =3=”

 

ให้มันยัดๆไปเหอะจะได้มีดั้งเหมือนคนอื่นเค้าบ้าง

 

ให้ยัดใส่ตามึงเหอะตามึงจะได้โตๆเหมือนคนอื่นเค้าบ้างไอ้เตี้ย!!!!!”

 

โอ้ยยย พอๆๆๆๆ ไปกินข้าวเหอะ หิว T_________T”ยองแจรีบห้าม

 

เออๆ อ่าวแล้วฮิมชานล่ะ? ปกติมึงไปไหนมันไปด้วยผมหันไปถามยองแจด้วยความแปลกใจ

 

มันหลับให้มันนอนอยู่นั่นแหละเบื่อมัน กูมองสาวก็หาว่ากูนอกใจกูมองหมาแม่งยังด่ากูอ่ะคิดดู =_=”

 

นินทาอีกละ…”หลังจากยองแจนินทาฮิมชานไปไม่กี่วินาทีไอ้คนที่โดนนินทาก็เดินมาหายองแจพร้อมกับทำหน้าบูดใส่ยองแจประหนึ่งว่างอนแล้วมาง้อด้วย -_-

 

ตายยากอีกละ… =_=”

 

ตายยากอยู่แล้วแหละ เค้าจะอยู่กับตัวเองไปตลอดชีวิตเลย ^+++++++^”

 

ให้มันจริงเถอะ -_____________-”หลังจากบ่นเสร็จยองแจก็รีบเดินหนีไป

 

อ้าวไม่รออีกละ!”ฮิมชานก็เดินตามไปติดๆ โอ่ย เบื่อจริงคู่นี้ =_= ไม่มุ้งมิ้งกันสักวันมันจะตายมั้ยห้ะ!!

 

เลี่ยนว่ะ เชอะ ไปกินข้าวกับกูสองคนเหอะขืนไปกับสองคนนั้นอิ่มความเลี่ยนแทนข้าวแน่ๆ - -”เจลโล่ทำหน้าบึ้งก่อนจะลากคอผมให้เดินขึ้นลิฟท์ไปอย่างรวดเร็ว

 

อิจฉาอ่ะดิไม่เป็นไรหรอกหน่า มึงมียงกุกอยู่นี่ -..-”ผมแซวอีกคน ทำให้เจลโล่หน้าเริ่มขึ้นสีขึ้นมานิดๆ

 

มีอะไรวะ เพื่อนกัน เลิกคิดอะไรไกลๆได้ละ -_-”เจลโล่เลิกเขินแล้วทำหน้านิ่งๆแล้วพอดีลิฟท์ถึงชั้นล่างสูง ร่างสูงๆของมันก็รีบก้าวขาฉับๆออกจากลิฟท์โดยที่ไม่รอผมเลย

 

อ่าวไอ่สูง รอกูก่อน! งอนเป็นตุ๊ดเลยนะมึง!”ผมทำใจเดินตามเจลโล่ไป โหย ทำไมผมต้องเกิดมาขาสั้นด้วยฟร๊ะเดินตามไม่ทัน โธ่ T____T

 

พอผมเดินออกมาจากหอก็มีแต่พวกรุ่นพี่ผู้ชายตะโกนแซวครับ ว่างมากใช่ม้ะถึงมาแซวกู =_=

 

น้องจงออบครับ พี่ชอบนะครับ

 

อุ้ย น้องจงออบน่ารักจัง

 

น่ารักอ่ะครับ จีบได้ป่ะครับ

 

คนอะไรตัวเล็กไม่พอหน้าตาน่ารักอีก สเป็ค!”

 

จ้า=_=…

 

กูเบื่อจริงพวกหน้าม่อ -_-”ผมบ่นพึมพำคนเดียวเบาๆก่อนที่จะมีบางสิ่งบางอย่างลอยมาโดนหัวผม

 

โป๊ก!

 

โอ้ย สาสสสสสสสสสสส!!!!!!”ผมแหกปากดังลั่นก่อนจะรีบเอามือลูบหัวตัวเองเบาๆทำให้คนแถวๆนั้นหันมามองผมกันเป็นตาเดียว

 

ผมก้มลงมองสิ่งที่ลอยมาโดนหัวผมก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดู

 

ซีดีโปเกม่อน…”ผมเบิกตากว้างอย่างดีใจ เห้ย แม่ง รู้ใจกูจริงใครปามาใครปามา!!!!!! T////////T

 

ผมยิ้มดีใจสักพักก่อนจะหันไปมองรอบๆตัวจนสายตาผมไปหยุดอยู่กับผู้ชายคนนึง

 

ไอ้อูฮยอน…”ผมหันไปมองไอ้คนที่ปาซีดีโปเกม่อนมาให้ผมอย่างเหนื่อยๆ อูฮยอนโบกมือให้ผมพร้อมกัยเสียงแซวของไอ้มยองซูเพื่อนสนิทของมัน

 

เห็นหน้ามันแล้วรู้สึกน้ำย่อยในกระเพาะจะบูดว่ะครับ -_- คิดได้อย่างนั้นผมก็ปาซีดีโปเกม่อนลงถังขยะเปียกที่ฮิมชานชอบแอบมาหลบส่องยองแจบ่อยๆ

 

มุนจงออบใจร้ายอ่ะ!!!”เสียงเป็ดๆของมยองซูตะโกนแซว

 

รู้ช้าเน๊อะ!”ผมตะโกนด่ากลับไปก่อนจะรีบวิ่งหนีออกมาจากตรงนั้น โอ่ย เบื่อว่ะครับ อยากหนีมันให้พ้นๆไม่อยากเจอหน้ามันอีกแล้ว เครียด T__________T

 

แดฮยอนมึงอยู่ไหนกลับมาเถอะ T^T

 

ผมได้แต่ทำหน้าเหมือนคนไม่ได้ปลดทุกข์ในระหว่างที่เดินตามหาเจลโล่ทั่วมหาลัย นี่มันกะจะเล่นซ่อนแอบกับผมป้ะเนี่ย โอ้ย T_________T

 

จงออบทางนี้!!”เสียงตะโกนที่ผมคุ้นเคยดังขึ้นก่อนที่ผมจะหันไปมองร่างสูงๆของเจลโล่ที่นั่งโบกมือให้ผมอยู่แถวๆสแตนด์

 

มานั่งทำไรตรงนี้วะผมรีบวิ่งมาหาเจลโล่ที่กำลังนั่งเล่นอยู่กับพวกเซฮุน

 

นั่งกินข้าวไงเจลโล่พูดก่อนที่มันจะชูกล่องข้าวให้ดู

 

แล้วยองแจกับฮิมชานล่ะวะ?”

 

เห็นลู่หานบอกสองคนนั้นออกไปกินข้าวข้างนอกด้วยกัน งอน =^=”โห ตลอดอ่ะสองคนนี้ เชอะ -3-

 

อ๋อ

 

อ่า เออ เห็นยองแจบอกแดฮยอนไปซื้อของ แล้วยังไม่กลับมาอีกหรอนี่เที่ยงแล้วนะเห้ย =_=”

 

นั่นแหละ ยังไม่กลับเลย เที่ยงแล้ว - -”

 

เฮ้อ เดี๋ยวก็คงกลับมาอ่ะแหละเจลโล่ถอนหายใจก่อนจะสนใจกับกล่องข้าวตรงหน้า

 

โป๊ก!

 

โอ้ย ไอ่บ้า!”เจลโล่ยังไม่ทันจะตักข้าวเข้าปากไอ้ยงกุกที่ไม่รู้โผล่มาตอนไหนก็เดินมาโบกหัวเจลโล่ซะก่อน

 

สม! 555555555555555555555”

 

ไอ้เงิงสด เดี๋ยวเจอดีแน่! =^=”

 

อย่าเพิ่งมาหาเรื่องกูตอนนี้ หิวละ เอามากินดิ้!”พูดจบยงกุกก็ทิ้งตัวนั่งบนหลังเจลโล่แล้วคว้ากล่องข้าวเจลโล่ไป -////- เห้ยยยยยยย แอบฟินว่ะครับ

 

เฮ้ ลู่หานทำมาให้กูนะ ไปกินของจงออบนู่นไป เอาของกูมา!”เจลโล่พูดก่อนจะพยายามเอายงกุกออกจากหลังตัวเอง

 

ไม่เอา กินของมึงนี่แหละอร่อยกว่า ป้ะๆ จงออบกินข้าวๆ

 

ไม่นะ จงออบ! ช่วยกูด้วย!!!! T____T หนักโว้ย

 

เล่นอะไรกันเนี่ยพวกมึง =_=”ผมทำหน้าเอื่อมๆก่อนจะหยิบกล่องข้าวอีกกล่องนึงขึ้นมา

 

เล่นขี่หลังยักษ์ไงมึง เล่นป้ะๆ ก้ากพูดจบยงกุกมันก็ขย่ม(? -//////-)ตัวบนหลังเจลโล่

 

อ๊าก เจ็บ! T_______T”

 

กากว่ะ ยอมมั้ย!?”

 

เออๆๆๆๆ ยอมแล้ว T_____T”

 

ดีมากมึงพูดจบยงกุกก็รีบลุกออกจากหลังเจลโล่แล้วนั่งลงข้างๆเจลโล่

 

เห็นตัวบางๆนึกว่าจะตัวเบาที่ไหนได้ตัวหนักกว่ากูอีก…”เจลโล่สบถเบาๆ

 

พูดมาก เดี๋ยวกูจะพามึงกลับคืนสู่ป่าสงวนเองใจเย็นๆ กินหญ้าไปพลางๆก่อนนะยงกุกพูดพลางดึงต้นหญ้าแถวๆนั้นมายัดใส่ปากเจลโล่รัวๆ = =

 

ถรุย ไอ้กระบือเงิงบาน!”

 

ไอ้ชะนีไร้ดั้ง

 

ไอ้เงิงอวกาศ

 

ไอ้ขาตอไม้

 

ไอ้เงิงดำกว่าผิวแดฮยอน!”

 

ไอ้ดั้งน้อยกว่าตาจงออบ!”

 

ไอ้ยงกุกถ้าจะด่าเจลโล่มึงอย่าพาดพิงกู =_=”

 

โทษเว้ย กูหาคำด่าไม่ได้ไง ยืมก่อนๆ

 

มีงี้ด้วยครับจงออบเพลียแป๊ป -_-…
 

ZELO PART :

 

ผมนั่งมองคนเงิงบานที่แย่งกล่องข้าวผมไปหน้าตาเฉยแล้วกินข้าวที่ลู่หานอุตส่าห์ทำให้ผมอย่างอร่อย -^-

 

อร่อยเน๊อะ ฮิ้ยงกุกหันมาพูดกับผมก่อนจะยิ้มสะใจ

 

“=^=”

 

กินมั้ย?”

 

มึงเพิ่งมาถามตอนที่มึงกินหมดแล้วเนี่ยนะ ขอบคุณ =_=”

 

ก็ให้มึงแทะกล่องข้าวกินไง เป็นไม้ซะด้วยกูรู้มึงชอบกินไม้

 

กูไม่ใช่ปลวกเฟ้ย!”

 

ยังไม่ได้บอกเลยว่ามึงเป็นปลวก อย่ามโนเองสิครับ ก้าก!”

 

“……… งอนมึง!!!! =^=”ผมทำหน้าเชิดใส่ยงกุกก่อนจะรีบลุกขึ้นยืนแล้วเดินหนีออกมาจากตรงนั้น คนอะไรกวนประสาท หมอเอายาอะไรให้มันกินป้ะนี่ถามจริงรู้สึกเหมือนมันจะสติพังยังไงไม่รู้ - -

 

อ่าว เห้ย ตุ๊ด!”ยงกุกตะโกนตามหลังผมมาก่อนที่เสียงฝีเท้าคนวิ่งจะดังตามมาติดๆเช่นกัน

 

ไม่ต้องตามกูมาเลยมึง งอน =^=”ผมหันไปทำหน้าบูดใส่คนเงิงบานที่วิ่งตามผมมาติดๆ

 

งอนเป็นตุ๊ดเชียวนะมึงพูดจบก็ยื่นมือมาหยิกแก้มผม

 

สัมผัสแบบนี้มัน

 

อย่าทำแบบนี้ดิวะ ขนลุก!!!”ผมพูดพลางเอามือลูบๆแขนตัวเอง

 

“…”แล้วยงกุกก็เงียบไปแต่ก็ยังคงเดินตามผมมาเหมือนเดิม

 

แล้วจะไปไหนหลังจากเงียบไปสักพักอีกคนก็ถามผมอีก

 

ไปไกลๆมึงไง…”ผมตอบไปแบบเล่นๆ

 

“…”

 

“555 ล้อเล่นๆ กะจะไปปั่นจักรยานเล่นน่ะ

 

มีจักรยานหรอ?”

 

ไม่มีอ่ะ…”

 

“- -”

 

“^++++++++^”

 

 

งั้นเดี๋ยวเอาจักรกูก็ได้กูมี

 

จริงหรอ ใจดีว่ะฮิ้ฮิ้

 

แต่ต้องให้กูซ้อนท้ายมึงนะ

 

“………………………………………………” 


___________________________________________________________________________________________






APPLE PIE★

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

812 ความคิดเห็น

  1. #805 Shawdy☆Lloyd (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 19:35
    บังโล่ลงคู่กันยากจุงเบยยยย สงสารน้องมุน 5555555555
    #805
    0
  2. #628 Me Mouse (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 23:03
    ก็น่ารักไปนะคำด่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    ก็นะข้าวใหม่ปลามัน...บอกออิดำทีหยุดคีบมาช่วยจงออบเถอะ...เอาจริง...สสารว่ะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #628
    0
  3. #627 แยมมี่ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 22:12
    กรี๊ด ชอบคำด่าแต่ละทีนี่ ช่าง...

    เป็นกำลังใจให้ต่อไป สาธุขอให้บังโล่ลงเอยกันเร็วๆ เพี้ยง!!
    #627
    0
  4. #626 icemek (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 18:53
    ตอนไหนนูงโล่จะรักยงกุกซะทีงืมๆๆๆ

    ไรเตอร์พยายามเข้าน๊ะ ทุกคนรออยู่ 
    #626
    0
  5. #625 melolo (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 14:53
    แดฮยอนตายคาตู้หนีบตุ๊กตาแล้งมั้งงงงง
    #625
    0
  6. #624 CCG (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 03:42
    สงสารยงกุกจังเลยยยยย....มีแบบว่าแอบซึมนะนั่น

    โล่ ทำไมใจร้ายอ่ะ ยงกุกไม่ดีตรงไหน แล้วที่แกเอะอะอะไรก็แกล้งยงกุกนี่มันคืออะไรห๊า (อินๆ)

    แต่ฮามากตอนกุกกะโล่ด่ากัน ไร้ท์คิดได้อ่ะ



    ฮิมแจหวานเว่อร์ อ่านแล้วอิจฉาสุดไรสุด



    แล้วแด้ล่ะจ้ะ...โดนตุ๊กตาดูดเข้าตู้ไปแล้วช่ายม้ายยยยย
    #624
    0
  7. #623 ~THoY~ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 21:40
    อิกุ๊กก็ปั่นให้อิโล่นั่งเซ่!!!!

    เมื่อไหร่คู่นี้จะลงเอยกันเนี่ย???

    แด้ไปคีบตุ๊กตาหรือไปอยู่ในตู้ตุ๊กตากันแน่ 5555
    #623
    0