OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 5 : ☆OK! I love U ★... 04. ดวงความรักเริ่มชัดเจน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    7 ส.ค. 56




          04. ดวงความรักเริ่มชัดเจน

 

เพราะว่าเหตุการณ์ในครั้งก่อนนั้นทำให้คุณนายพรทิพย์ดึงดันที่จะให้ผมอยู่บ้าน ยังไม่ยอมให้ไปเรียนเพราะกลัวว่าผมจะพิการหรือเกิดอะไรกับผมอีก คุณนายไม่ยอมให้ผมขับรถไปเรียนเอง บวกกับรถของผมนั้นเข้าศูนย์ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ...มากๆ อยู่ด้วย

 

คุณนายบอกว่าต้องมีคนไปรับไปส่งเพื่อความปลอดภัยของผม เท่านั้นแหล่ะไอ้พี่ปอพี่ชายสุดที่รักของผม มันก็รีบออกตัวแรงแบบไม่แคร์สื่อเลยว่ามันต้องทำงานที่บ้านเสบียงจนดึกดื่น ไม่สามารถตื่นเช้ามารับมาส่งผมได้

 

ครั้นจะไหว้วานเพื่อนต็อปก็เกรงใจมันเหลือเกิน เพราะเท่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ไม่ได้ไม่เสียก็พึ่งพามันตลอดอยู่แล้ว แล้วช่วงกลางคืนมันชอบออกว่อน ออกร่อน ตระเวนราตรีล่าเหยื่อของมัน ไม่ค่อยเหลือเวลาหลับนอนเสียเท่าไหร่

 

ถ้าหลับนอนกับสาวๆ ของมันนี่ก็ไม่แน่

 

และแล้วก็มีเจ้าชายขับเบนซ์สปอร์ตดำขลับ รับอาสาจะมารับมาส่งผมทุกวัน เพราะว่าเป็นทางผ่าน...ครั้นผมจะอ้าปากปฏิเสธ คุณนายพรทิพย์ ไอ้พี่ปอ และไอ้ต็อป ก็ทำการอนุมัติผ่านที่ประชุมทันที

 

และเจ้าชายผู้นั้นก็คือไอ้พี่พายนั่นเอง

 

 

 

 

“คิดอะไรอยู่วะ เรียกตั้งหลายรอบแล้วนะเว้ย” ผมหันไปมองเสียงดุๆ ที่ดังขึ้นมาอย่างตกใจ มึงจะดุกูทำไมเนี่ยพี่พาย...ตกใจหมด

 

“ก็กำลังคิดว่าเอาหน้าหล่อๆ ไปสู้กับไอ้พวกช่างนินทาที่คณะยังไงดี” พอคิดเรื่องนี้ก็อดที่จะระบายลมหายใจไม่ได้ มันเป็นเรื่องที่น่าเบื่อมากๆ แต่ก็ควรจะปล่อยมันไปอย่าไปเก็บมาใส่ใจสินะ

 

“ถ้าตำรวจจับ มึงจ่ายค่าปรับเองนะ” ผมมองหน้าไอ้พี่พายอย่างไม่เข้าใจ ทำไม อะไร ตำรวจจะมาจับผมเรื่องอะไรวะ

 

“มึงเอ๋อรึเปล่าวะต่อ กูต้องคอยจับตาดูมึงแบบไม่ห่างสายตาเลยมั้ย” ผมกำลังจะอ้าปากเถียง แต่ไอ้พี่พายมันดันโน้มตัวเข้ามาหาผมซะโคตรชิดใกล้ มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนผมรู้สึกเสียวสันหลังแบบแปลกๆ ใกล้จนแบบผมมองเห็นดวงตาสีเข้มที่ล้อมกรอบด้วยแพขนตาหนา

 

ผู้ชายห่าอะไรวะแม่งหล่อนรก ถ้ากูหล่อโคตรๆ แบบนี้ กูจะหักอกสาวทิ้งเป็นว่าเล่นเลยคอยดู...เลวได้อีกครับไอ้เป็นต่อ

 

“เฮ้ย!! ทำไรวะพี่” ผมร้องด้วยความตกใจที่มันเอื้อมมือมาทำท่าเหมือนว่าจะกอดผม ผมเบี่ยงตัวถดตัวหนีแต่ก็น้ำตาแทบไหล ขยับตัวแบบกะทันหันทีไรหลังแทบเดี้ยง

 

“กูไม่ได้จะปล้ำมึงหรอกน่า มันยังไม่ถึงเวลา...” อ้าว! พูดงี้ก็แสดงว่าถ้าถึงเวลาจะปล้ำกูใช่มั้ยวะ บอกกูล่วงหน้าด้วยนะ กูจะได้เตรียมตัวรอ...จะบ้าเหรอครับ จะได้ตั้งหลักและหาทางหนีทันต่างหากเว้ย

 

“มึงจะอยู่ท่านี้อีกนานเปล่าวะไอ้พี่พาย กูหายใจไม่ออกแล้วเนี่ย” ผมแทบไม่กล้าหายใจ ไอ้พี่พายมันเอื้อมมาดึงเข็มขัดเพื่อจัดการคาดให้ผม แต่พอคาดเสร็จมันก็ยังยื่นหน้ามาจ้องหน้าผมอยู่อย่างนั้น แถมยังยิ้มๆ แบบแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

“กูชอบน้ำหอมมึงว่ะ ของยี่ห้ออะไรวะ...หอมดี” หอมมากมั้ย มาสูดอะไรแถวๆ คอกูวะพี่ อย่ามาใกล้อย่ามาดมมาก กูเก็บไว้ให้สาวๆ มาดอมดมว่ะ

 

“ชอบมากเดี๋ยวยกให้ทั้งขวดเลย แต่ตอนนี้ถอยออกไปก่อนได้ป่ะวะพี่ หายใจไม่ออกเว้ย” ทีหลังกูจะไม่อาบน้ำ ไม่ใส่อะไรปรุงแต่งมาเลย ดูดิแม่งยังจะชมว่ากูหอมอีกรึเปล่า

 

“กูไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร เอาเป็นว่ารอให้มึงหายดีก่อน แล้วไปซื้อเป็นเพื่อนกูแล้วกัน” แถวบ้านผมเรียกว่ามัดมือชกนะครับแบบนี้ เรื่องอะไรผมจะยอมไปไหนมาไหนกับไอ้พี่พายสองต่อสอง มันไม่ใช่เรื่องแล้ว

 

“เออ!! หายแล้วจะพาไป” อ้าว!! ไอ้ฟายเย่อ ไอ้เป็นต่อ มึงไปตบปากรับคำมันทำไมเล่านั่น มึงจะบ้าเหรอเดี๋ยวถูกหลอกไป อื้อ อ้า...แล้วจะทำยังไง

 

“พูดง่ายๆ ทำตัวน่ารักๆ แบบนี้...กูรักตายเลย” ว้อทเดอะฟัค บ้าเหรอตัวเธอ ไม่ต้องมารักตัวเราหรอก เรารักตัวเราเองได้เว้ย...กูอยากจะบ้าตาย

 

“เฮ้ย!! ถามจริงๆนะเว้ย เอาแบบจริงจัง...”

 

“เวลาเอา...กูก็เอาจริงทุกครั้งนะ...” มันหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ผม มีคนเคยบอกมันรึเปล่าครับว่าหน้าตามันแบดบอย ดูเล๊ววววว เลวมากๆ จริงๆ

 

“นี่จีบกูอยู่รึเปล่าวะ...” บอกแล้วว่าเป็นต่อไม่เคยเก็บความสงสัย อยากรู้กูถามแม่งเลย จะรับกับคำตอบได้รึเปล่านี่อีกเรื่องนึง

 

“นี่กูแสดงออกตั้งมากมายขนาดนี้แล้ว มึงยังจะกล้าถามกูแบบนี้อีกหรอวะ” มันมองหน้าผมอย่างจริงจัง จริงจังมากๆ ย้ำว่าผมแอบกลัวสีหน้าและแววตาตอนที่มันจริงจังแบบนี้

 

ตกลงแล้ว...ผมกำลังถูกไอ้พี่พายจีบจริงๆ...ใช่มั้ย?

 

..........

 

 

 

 

ผมลงจากรถคันงามของไอ้เจ้าชายแบดบอยอย่างมึนๆ ผมควรจะตะโกนแหกปากด้วยความดีใจที่มีผู้ชายมาจีบหรือเปล่า หรือควรจะแก้ข่าวเรื่องที่เค้าลือกันว่าผมกินยาฆ่าตัวตาย จะอันไหนแม่งก็ร้ายแรงกับความรู้สึกคนหล่อๆ อย่างไอ้เป็นต่อมากๆ

 

“นี่ไง คนนี้ไง” ผมได้ยินคนพูดคำนี้มาหลายต่อหลายคนแล้ว พูดไม่พูดเปล่า ยังสะกิดกันแล้วชี้มาที่ผมอีกต่างหาก นินทากูระยะเผาขนมากครับ มีเรื่องอะไรให้สะเทือนความรู้สึกของผมอีกมั้ยครับ วานช่วยบอกผมทีให้ผมได้ทำใจเสียก่อน ตอนนี้ผมไม่พร้อมรับมือกับอะไรทั้งสิ้น

 

“ต่อ...ต่อ ไอ้เป็นต่อ” เสียงดังๆ ที่เรียกชื่อผมดังลั่นๆ ทำเอาผมสะดุ้งโหยงทันที ทำไมแม่งชอบแหกปากตะโกนเรียกชื่อกูแบบเสียงดังแบบนี้กันนักวะ มันไม่ใช่แค่กูที่หันนะเว้ย เค้าหันมามองกันแทบจะทั้งคณะแล้ว

 

คนยิ่งตกเป็นประเด็นอยู่

 

“มึงลืมหนังสือเรียนกับมือถือเอาไว้ในรถ กูบอกแล้วว่ามันไม่ใช่เรื่องดวงตกหรือดวงซวย แต่ประเด็นมันอยู่ที่มึงเอ๋อ...” ไอ้พี่พายเดินลิ่วๆ เข้ามาที่ใต้ตึกคณะนิเทศ มันไม่ได้สนใจสายตาของใครๆ ที่มองมาเลยสักนิด จากที่ไอ้ต็อปเล่ามานั้นตรงที่นั่งๆ กันอยู่เนี่ยคงจะมีอดีตคู่ขาของไอ้พี่พายไม่น้อยเลยสินะ มาถึงก็เอาหนังสือเคาะหัวผมเบาๆ กับหย่อนมือถือใส่กระเป๋ากางเกงให้...เอิ่ม!!

 

“เพราะใครละวะ...” เออ!! เพราะใครล่ะ แม่งไอ้พี่พาย เพราะมึงนั่นแหล่ะที่ทำกูสตั๊นไม่เป็นท่าแบบนี้ เอ๋อแดกก็เพราะมึงบอกว่า จากนี้ไปกูจะจีบอย่างจริงจังละนะ นี่แหล่ะ

 

“มึงเอ๋อก็เพราะตัวมึงเอง กูไม่ได้เอาไม้ไปฟาดหัวให้มึงเอ๋อแดกแบบนี้นี่หว่า แต่ไม่เป็นไรกูให้อภัย...เพราะมึงน่ารัก...” ใครก็ได้ฆ่ากูที ฆ่ากูให้ตายกูจะไม่โกรธเลย ไอ้พี่พายมันชมกูว่าน่ารักกูก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกนะ ถ้ามันจะไม่พูดซะเสียงดังแล้วตอนนี้ก็มีคนอยู่ใต้ตึกหลายสิบคน แล้วอิคณะนี้แม่งขี้เม้า ขี้นินทาชิบหาย

 

He’s mineชัดเจน แจ่มแจ้ง จนผมอยากร้องไห้ จะอาย จะอะไรดีก็ไม่รู้ ไอ้พี่พายมันชี้มาที่ตัวผม แล้วชี้ไปที่ตัวมัน สายตามองกราดไปทั่วคณะที่มีคนนั่งอยู่ตั้งมากมาย คงไม่ใช่แค่ผมคนเดียวหรอกครับที่อึ้ง แม่งอึ้งแดกกันทั้งคณะ

 

ยินดีด้วยนะครับ พวกมึงมีเรื่องเม้ากันเพิ่มขึ้นแล้ว

 

“เย็นนี้กูมารับ ห้ามหนี ห้ามเบี้ยว ไม่งั้นกูเอามึงตายแน่” มึงจะเอากูจนตายเลยหรอวะพี่ ไม่ได้ดิวะ อย่ารุนแรงกับกูขนาดนั้น...ไม่ใช่แล้วเว้ยไอ้เป็นต่อ มึงอย่าไปเอ๋อ อย่าไปหลงคารมของไอ้หน้าม่ออย่างพี่พายดิวะ

 

มั่นคงในความแมนและรสนิยมของมึงต่อไป

 

“มีอะไรโทรหากู ใครมันกล้ามายุ่งกับมึง...บอกกู กูเล่นมันเอง” มันขยี้ผมของผมเบาๆ ส่งยิ้มให้แล้วเดินจากไปแบบไม่แคร์สิ่งใด แต่มันจะดีมากถ้ามันแคร์ผมกว่านี้ แคร์ว่าผมจะอายแค่ไหนกับสิ่งที่มันทำกับผม

 

มึงบอกว่าจะจีบกูอย่างจริงจัง แต่นี่จริงจังเกินไปมั้ยไอ้พี่พาย ไอ้ฟายเย่อ!!

 

 

ผมมีคำถามที่ต้องการคำตอบอย่างเร่งด่วนเลยครับ คำถามก็คือ...

 

*ในสถานการณ์เช่นนี้ ผมควรทำอย่างไรเป็นอันดับแรก

ก.      รีบๆ เดินออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

ข.      นั่งลงร้องไห้แม่งเลย

ค.      ยิ้มรับแล้วบอกไปเลยว่าผมกำลังถูกไอ้เจ้าชายแบดบอยตามจีบ

ง.       ทำแม่งพร้อมๆ กันทุกอย่างไปเลย (เข้าข่ายสติแตก เอ๋อแดก เป็นบ้า)

 

 

ใครตอบได้ ใครตอบถูก มารับ Gift Voucher มูลค่า 2000 บาท เพื่อรับประทานอาหารที่บ้านเสบียง ฟรีๆ เลยครับ

 

 

 

 

“ชอบก็จีบเลยชอบก็จีบเลยเซ่...ฮิ้วววว!!” มาแล้วครับ ไอ้ตัวที่ชอบตอกย้ำซ้ำเติมและทับถมผม มันคือเพื่อนรักที่ชอบเห็นผมทุกข์ใจ จะเป็นใครที่ไหนได้นอกจากเพื่อนต็อปสุดที่รักของผมนั่นเอง

 

“ฮิ้วหาพ่อง...ไอ้ต็อปมึงเงียบไปเลย แค่นี้กูก็อายจะตายห่าแล้ว” พอไอ้ต็อปมาเท่านั้นผมก็รีบพุ่งเข้าไปกอดไหล่มัน แล้วลากมันเดินออกไปจากตรงนี้ทันที แทนที่เรื่องบ้าๆ มันจะเงียบลงไป กลับมีเรื่องไอ้พี่พายเข้ามาเป็นประเด็นอีก ไม่ไหวจะเคลียร์แล้วนะเว้ย

 

“อายทำไมวะมึง มึงต้องยืดอกพกถุงเว้ย พี่พายสุดหล่อสุดแบดมาตามจีบแบบนี้ ยืดเลยเชื่อกู” ไอ้ต็อปมึงจะตะโกนให้คนทั้งคณะได้ยินแบบนี้ มึงไปประกาศที่ห้องส่งเลยมั้ย
 

“สัดต็อป!! เป็นรากที่สองของสต็อป เป็นคำเรียกและบอกให้มันหยุดในเวลาเดียวกัน มักจะเรียกยามที่นายเป็นต่อเกิดอาการโมโหจนถึงขีดสุด

 

“อย่าโมโหเดี๋ยวปวดหลัง...” มันยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาแล้วทำท่าให้ผมพยายามใจเย็น โมโหแล้วมันไม่ปวดหลังหรอกว่ะ ถ้าจะปวดหลังก็อาจจะเพราะกูกระโดดถีบมึงขาคู่นี่แหล่ะ

 

“ต่อให้พี่พายไม่มาแสดงตัวที่คณะ คนเค้าก็รู้กันทั่วว่าพี่พายจีบมึงอยู่ มึงไม่รู้จักเช็ค IG เลยนะ ไม่อัพเดทเลยครับ” แล้วไอ้ต็อปก็คว้าไอโฟนของมันขึ้นมา กดๆ จิ้มๆ ปาดๆ ก่อนที่จะยื่นมาจ่อหน้าผม คำว่า He’s mind เด่นชัดกระแทกตา พร้อมกับรูปที่ผมนอนหลับอยู่บนเตียงในห้องพยาบาล โดยมีไอ้พี่พายแม่งนั่งอยู่ข้างๆ พร้อมกับยื่นหน้ามาใกล้ๆ

 

เออ...บรรยากาศแม่งเหมือนนอนด้วยกันบนเตียง

 

“มึงฆ่ากูดิต็อป” ผมพูดแบบปลงๆ ทิ้งตัวลงนั่งบนม้าหินอย่างอ่อนใจ ปลงตก และเริ่มรู้สึกอยากหายตัวไปซะตอนนี้เลยจริงๆ

 

“มีด ปืน หรือยาพิษ” ผมกลอกตามองมันอย่างระอาใจ มึงไม่ต้องรับมุขกูก็ได้ ถึงกูจะอยากตายจริงๆ ก็เถอะ แต่กูก็ยังไม่อยากตายอยู่ดี...งงมั้ย?

 

“ถ้ามึงคิดว่าหมดแล้ว...มึงคิดผิด เลื่อนดูเอาเอง” มีอีกหรอวะ แค่รูปเดียวก็เกินพอแล้วมั้ย กูไม่อยากเห็นอะไรแล้วว่ะ มันปลงจนกูรู้สึกอยากบ้าเสียตอนนี้

 

“ไหนเอามาดูดิ” นั่นปะไร นิสัยอยากรู้อะไรแล้วต้องรู้ให้ได้ของผมเนี่ยมันแก้ไม่หายเลยใช่มั้ย ผมเอามาเลื่อนดูภาพนับสิบที่ไอ้พี่พายแม่งโพสต์เอาไว้ อารมณ์แม่งแอบถ่ายผมทั้งนั้น ผมลองย้อนดูภาพเก่าๆ ที่มันโพสต์เอาไว้ มีแค่ไม่กี่ภาพเท่านั้นเอง เป็นภาพรถของมัน หมาของมันหรอวะโคตรน่ารัก แล้วก็รูปมันอีกไม่กี่รูป

 

แล้วทำไมรูปกูเยอะนักวะ...

 

“หน้ากูโคตรโทรม แม่งทำแบบนี้ต้องการให้คะแนนความนิยมกูติดลบใช่มั้ยวะไอ้พี่พาย เท่าที่เป็นอยู่กูก็แทบไม่มีเหลือแล้วนะเว้ย” เจอกันเย็นนี้กูเฉ่งแม่งแน่ ทำแบบนี้กับกูให้พ่อแม่มาขอเลยมั้ย มัดมือชกกูเกินไปแล้วนะเว้ย

 

“กูว่ามึงกับพี่พายเหมาะกันว่ะ” ผมแทบจะถอดรองเท้าออกมาปาใส่หน้าไอ้ต็อป มึงกล้าพูดอะไรแบบนี้ออกมาต่อหน้าเป็นต่อสุดหล่อแบบนี้ได้ไงวะ

 

“งั้นมึงก็คงเหมาะกับไอ้เฟียอ่ะ...” ก็มันน่ารักเหมือนกันไง อย่างผมกับไอ้พี่พายอ่ะความหล่อนี่สูสีกันมาเลยเหอะ อย่าทำแบบนี้เลยว่ะพี่ กลับตัวกลับใจมาฟันสาวเหมือนเดิมเหอะ

 

“อยู่ดีๆ ก็หาเรื่องให้กูถูกไอ้หยีกระทืบนะครับ อีกอย่างกู...ไม่ได้ชอบผู้ชาย” ทำไมต้องสะดุดวะ เหมือนพูดไม่เต็มคำเท่าไหร่ แอบมีอะไรซ่อนเร้นมึงจงรีบบอกกูมา

 

“ถ้าเปลี่ยนจากกูเป็นมึงที่ไอ้พี่พายมันมาจีบ มึงจะทำยังไงวะ” เออ กูอยากรู้มากว่ามึงจะทำไง เชียร์กูเหลือเกิน ถ้าเป็นมึงเองมึงจะโอเคป่ะ?

 

“กูก็ไม่เอาไง ถ้าดูๆ กันไปแล้วกูรู้สึกว่าโอเค กูก็เอา...” มันง่ายไปรึเปล่าวะต็อป หรือเพราะว่ามันเป็นแค่เรื่องสมมติมึงเลยพูดออกมาง่ายๆ แม่งใครก็ได้มาจีบไอ้ต็อปทีดิ กูอยากจะรู้เหมือนกันว่ามันจะทำแบบที่พูดได้ป่ะ

 

“มึงช่วยได้โปรดเข้าใจอารมณ์กูหน่อย กูยังไม่เคยได้เปิดซิงใครเลยนะเว้ย แล้วนี่มีคนจ้องจะมาสอยกูแบบนี้ มึงคิดว่ากูจะทำใจได้หรอวะ กูไม่ได้มีใจชอบผู้ชายเป็นพื้นฐานนะเว้ย” ผมว่าผมปกตินะ ผมไม่ได้เบี่ยงเบน แต่ทำไมดูคนรอบข้างจะสนับสนุนให้ผมลองเปิดใจให้ไอ้พี่พายมันเข้ามาจีบล่ะ

 

“เอาเหอะ!! มันเรื่องของมึงแล้วตอนนี้ กูเป็นเพื่อนก็จริงแต่กูไม่เข้าไปก้าวก่ายเรื่องนี้ว่ะ สู้ๆ นะครับเป็นต่อ ฮ่าๆ” หัวเราะได้สะใจเกินไปมั้ยเพื่อนต็อป ผมล่ะอยากจะตามไปลากมันมาเตะ แต่อารมณ์ ณ บัดนี้ แค่วิ่งยังลำบากเลยครับ

 

“สู้กับผีอะไรวะ ทำไมต้องกูด้วยเล่า” ผมถอนหายใจหน่ายๆ อยากจะทิ้งตัวลงนอนเสียจริงๆ รู้อย่างนี้ไม่มาเรียนเสียก็ดีหรอก นอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ที่บ้าน เหตุการณ์แบบนี้มันก็คงยังไม่เกิดขึ้น

 

 

 

ผมเดินตัวแข็งๆ ออกมาจากห้องด้วยความรู้สึกปวดหลัง รู้อย่างนี้หยุดอยู่บ้านตามที่คุณนายเค้าบอกอีกสักสองสามวันก็ดีหรอก แต่ผมหยุดเรียนมาเป็นสัปดาห์แล้วให้หยุดต่อมีหวังหูตาตั้งไล่ตามงานไม่ทันนี่มีโอกาสตายได้นะครับ

 

“ไหวมั้ยวะ” ไอ้ฟนมันตบลงมาบนบ่าผม แทบทรุดครับแทบทรุด กูจะไม่ไหวก็เพราะมึงนี่แหล่ะ
 

“คนอย่างกูไม่ตายง่ายๆ หรอกเว้ย” ผมถอนหายใจอย่างเซ็งๆ ไอ้เฟียเดินหน้ามึนออกมาติดๆ มันอ้าปากหาวหวอดๆ แต่ก็ยังดูน่ารักจนบางทีผมก็สงสัยว่าพวกมันเกิดมาเป็นผู้ชายกันทำไม ทำไมไม่เป็นผู้หญิงไปเลย ถ้าจะน่ารักกันขนาดนี้

 

“มองหน้ากูทำไม อยากมีเรื่องรึไงวะ” มันหันมาถามอย่างพาลๆ ง่วงนอนแล้วพาลครับไอ้นี่ ผมยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ตอนนี้ทั้งง่วง ทั้งหิว ทั้งอยากนอน คือถ้าสามารถทำพร้อมๆ กันทั้งสามอย่างในเวลาเดียวกันได้ จะเป็นอะไรที่เจ๋งมากจริงๆ

 

“ไอ้ต็อปมันหายหัวไปไหนของมันวะเนี่ย ไหนว่าจะมาแดกข้าวด้วยกัน” ผมมองดูเวลาที่นัดกันเอาไว้ วิชานี้มันไม่ได้ลง ผมก็มองหามันไปทั่วเจอสายตาของผู้คนที่มองมาอย่างสงสัยใคร่รู้แทบจะตลอดครึ่งวันจนผมเลิกใส่ใจไปแล้ว ก็คนมันหล่อนี่หว่า

 

ปล่อยให้ผมมีความสุขกับการหลอกตัวเองแบบนี้ดีแล้วครับ...

 

“ไปกินข้าวด้วยกันมั้ยมึง พวกกูจะไปกินที่ศิลปกรรม...” ผมมองหน้าไอ้โฟนแล้วมองเลยไปที่ไอ้เฟีย มันยังงัวเงียแล้วก็หาวหวอดๆ ทำเนียนไม่สนใจสายตาล้อเลียนของผม

 

“ไม่เอาดีกว่า กูไม่ค่อยถูกชะตากับเด็กศิลปกรรมเท่าไหร่ เห็นหน้าแล้วหมั่นไส้ว่ะ...”

 

“เออ!! เหมือนกันเลยว่ะ กูก็ไม่ค่อยชอบเด็กศิลปกรรมเท่าไหร่ แม่งเล่นตัว ปากแข็ง...” ไอ้โฟนใส่อารมณ์เล็กน้อยเหมือนว่ามันจะมีประเด็น แต่มันก็เดินมุ่งหน้าไปทางตึกศิลปกรรม คงจะนัดกับกลุ่มพวกไอ้หยีเอาไว้ล่ะสิท่า

 

“เฮ้อ!! กูอยากจะบ้าตาย” มาเฟียส่ายหน้าไปมาแล้วหันมามองหน้าผมแบบอึนๆ

 

“กูไปก่อนแล้วกัน มึงก็โทรไปหาเด็กวิศวะมาหาอะไรกินเป็นเพื่อนสิวะ ได้ข่าวจีบกันอยู่ไม่ใช่รึไง He’s mine… ฮ่าๆ” มันหัวเราะใส่ผมก่อนที่จะพาร่างเล็กๆ ของมันไปให้ไกลจากรัศมีส้นเท้างามๆ ของผม

 

“รอให้กูหายก่อนเถอะนะพวกมึง จะตามถีบแม่งให้ครบทุกคนเลย...”

 

“ก่อนที่จะไปไล่ถีบไปพวกนั้น มาให้กูถีบมึงก่อนดีกว่ามั้ย...” โอ๊ะโอ...เสียงที่ดังขึ้นนั้นคือเสียงของใครเอ่ย ใครทายถูกบ้างครับ...

 

“อะไรของมึงอีกวะพี่ ไม่มีเรียน ไม่แดกข้าวหรือทำอะไรรึไง” เออ!! พูดถึงเด็กวิศวะ เด็กวิศวะตัวเป็นๆ ก็มายืนหน้าหล่ออยู่ตรงหน้าผม ทำหน้าโหดใส่ผมอีกแล้วครับ ผมทำอะไรผิดอีกวะ

 

“ไหนมึงลองเปิดดูมือถือมึงดิว่ามีกี่ Miss call ที่มึงไม่ได้รับ” ผมก็ช่างว่านอนสอนง่าย หยิบมือถือขึ้นมากดดูตามที่ไอ้พี่พายมันบอก ก็ไม่มากไม่น้อยนะครับ แค่ 13 miss call เท่านั้นเอง

 

“ก็กูเรียนอยู่...มีอะไรวะ” เอาจริงๆ ผมไม่ได้รู้สึกเลยด้วยซ้ำว่ามีคนโทรมา สงสัยปิดเสียงแล้วลืมตั้งระบบสั่น

 

“ไปแดกข้าวกัน...ที่คณะกู” ห้ะ!! ทำไมต้องไปกินที่คณะมึงวะพี่ ที่คณะกูก็มีที่กินข้าว หรือว่าอยากไปกินก็ไปกินที่ข้างนอกดีกว่าป่ะ อย่าเพิ่งรีบเปิดตัวกูขนาดนั้นเลยครับ กูยังไม่พร้อม

 

และไม่มีวันพร้อมง่ายๆ ด้วยเว้ย!!

 

“ไม่เอา กูมีอริอยู่ที่วิศวะ กูไปแย่งแฟนมันมันเลยอาฆาตกู...” อ้างไปเรื่อยเลยตอนนี้ ผมเคยแย่งแฟนใครที่ไหนกันเล่า สาวๆ มหาลัยนี้ตาไม่ถึงจริงๆ ครับ หล่อเหี้ยๆ อย่างผมกลับไม่มีคนสนใจ

 

“มึงอย่ามานิยายใส่กู หน้าอย่างมึง ป็อดๆ อย่างมึงเนี่ยนะแย่งแฟนคนอื่นเป็น ถ้าถูกเค้าแย่งแฟนนี่กูเชื่อแบบไม่สงสัยเลย” เออ!! เสือกรู้ดีอีกนะมึง แต่ยังไงกูก็ไม่มีทางไปอย่างแน่นอน...

 

“แค่มึงมากินข้าวด้วยกันที่นี่กูยังคิดหนักเลย แล้วนี่จะลากไปกินที่วิศวะ...ไม่ไปเว้ย” ผมเดินหนีเลยครับเรื่องอะไรจะยอมไปง่ายๆ คณะนั้นเป็นอะไรที่ผมไม่คิดจะเหยียบไปแม่งคนเยอะเกิน แล้วไม่รู้ว่าจะโดนพี่พายมันแกล้งอะไรอีก

 

“แต่กูมารับแล้ว มึงก็ต้องไปกับกู...อย่าดื้อ!!” เฮ้อๆๆๆๆๆๆ อยากจะถอนหายใจให้มันตายไปเลยจริงๆ กูไม่ได้ดื้อเว้ยแต่กูไม่ไปไง ทำไมต้องทำหน้าดุใส่กูตลอดเลยวะ

 

 “กูนัดกับไอ้ต็อปเอาไว้พี่...” เนียนไปก่อน ไม่ได้ไม่เสียก็ยกเอาไอ้ต็อปมาอ้างแล้วค่อยว่ากันอีกที

 

“ไอ้ต็อปมันสอยเด็กบัญชีออกไปด้วยกันเมื่อกี้นี้เอง มันขับรถสวนกับกูอยู่ โทรถามมันดูเลยกูได้ กูบอกแล้วไงว่ามึงหลอกคนไม่เก่ง” ผมไม่เคยรู้สึกอยากฆ่าใครเท่านี้มาก่อนเลย อันดับแรกฆ่าเพื่อนต็อปทิ้งเสียก่อน แล้วลากไอ้พี่พายไปฆ่าทิ้งตามลำดับ

 

“นี่ไม่คิดจะให้เวลากูทำใจหน่อยรึไงวะ...” ผมจริงจังมากๆ ณ จุดนี้ เช้ามาบอกว่าจะจีบ แถมมันยังไม่คิดจะฟังความคิดเห็นหรือถามผมสักคำว่าผมโอเคมั้ย กลางวันมันก็โผล่มาบังคับให้ไปกินข้าวด้วยกันที่คณะมัน

 

ตกเย็นพากูไปปล้ำทำเมียเลยมั้ย...

 

“พาไปกินข้าวด้วยแค่นี้มึงต้องใช้เวลาทำใจด้วยหรอวะ ถ้ากูพาไปเอาค่อยว่าไปอย่าง” ตรงมากไอ้พี่พาย มึงพูดโคตรตรงแบบโคตรๆ กูแทบสำลักน้ำลายตัวเอง ลิ้นพันคอตัวเองตาย

 

“ว่าแต่ว่ามึงเดินแปลกๆ ปวดหลังรึไง” เออไง ทั้งปวดหลังทั้งเสียวสันหลังไปหมดแล้วตอนนี้ ว่าแต่ว่าไอ้พี่พายมันสังเกตผมด้วยหรือ คิดว่ามันจ้องแต่จะกวนตีนผมอย่างเดียวเสียอีก

 

“ก็ปวดดิวะถึงไม่อยากเดินไปกินข้าวที่คณะมึงไง” ได้ทีกูอ้างแม่งเลย ถ้าเป็นห่วงกูจริงก็อย่ามาบังคับกูเลยว่ะพี่ เห็นใจคนหลังเดี้ยงหน่อยเหอะ

 

“มึงควรจะซื้อ Back Support Belt มาใส่เพื่อดามหลังเอาไว้ แต่จะให้ดีมึงไม่ควรอวดเก่งมาเรียนตั้งแต่แรกแล้วว่ะ” สรุปแล้วมันห่วงผมหรือพูดเพื่อเหน็บผมวะเนี่ย ปกติคนที่เค้าบอกว่าจะจีบเนี่ยน่าจะพูดจาดีๆ ทำตัวดีๆ ใส่เพื่อเรียกคะแนนไม่ใช่หรอวะ

 

แต่ไอ้ท่าทางของไอ้พี่พายเนี่ยแม่งโคตรห่างไกลจากคำว่า ดี เลย มันทั้งดุ ทั้งกวนประสาท และหลอกด่าผมตลอด ต่อให้พี่พายมันออกปากบอกกับผมตรงๆ ว่ามันกำลังจะจีบผมอย่างจริงจัง ผมก็ยังไม่เชื่ออยู่ดี

 

“มันคืออะไรวะ ไม่เคยได้ยิน” ที่ดามหลังรึเปล่าวะ มึงมาอย่างศัพท์เฉพาะทางแบบนี้กูไม่รู้จักว่ะพี่ ซื้อมาให้เลยได้ป่ะ ขี้เกียจไปหาซื้อเอง

 

“เข็มขัดพยุงหลังไงไอ้โง่!!” โอ้โห มึงมาต่อยกับกูเลยป่ะล่ะ คนไม่รู้แค่นี้ต้องว่ากูโง่ นี่ถ้าไม่ติดว่ามึงช่วยกูเอาไว้นะเว้ย แม่งมีวางมวยแล้ว

 

“เค้าเรียกว่าคนไม่รู้ว่ะไม่ใช่โง่...”

 

“จะอะไรก็เอาเหอะ ตอนนี้กูหิวจะตายห่าแล้ว และเวลาที่กูหิวแล้วไม่ได้กินกูจะหงุดหงิดมาก ถ้ามึงไม่อยากเจอกูเวอร์ชั่นหงุดหงิด ก็มากับกูเดี๋ยวนี้” ดูมันขู่ผมนะครับ ดูมันก็แล้วกัน...คิดว่าคนอย่างไอ้เป็นต่อจะกลัวมั้ยล่ะ...ไม่มีทางซะละ เรื่องอะไรผมจะไป ให้มันรู้กันไปว่ามันจะกล้าทำอะไรผม

 

..........

 

 

 

และแล้วนายเป็นต่อสุดหล่อก็มานั่งเอ๋อแดกอยู่ท่ามกลางโรงอาหารของคณะวิศวะซึ่งเต็มไปด้วยผู้ชาย...แล้วมันจะแปลกอะไรในเมื่อผมเองก็ผู้ชาย มันอาจจะแปลกก็ตรงที่ว่าผมมากับพี่พาย ไอ้เจ้าชายแบดบอยที่คนทั้งคณะแม่งพากันสรรเสริญเยินยอว่าหล่อเลว

 

มึงภูมิใจมั้ยวะไอ้พี่พาย

 

“อยากกินอะไร...” มันพาผมมานั่งท่ามกลางดารารึไงวะเนี่ย ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสาวๆ คณะผมและคณะอื่นๆ ถึงได้อุตส่าห์ถ่อมากินมื้อกลางวันกันที่นี่ อาหารตาอาหารใจโคตรเยอะเลยจริงๆ

 

“อะไรก็ได้เอามาเหอะ รีบกินจะได้รีบกลับ...” ผมไม่เคยมานั่งกินอาหารที่นี่เลยไม่รู้ว่ามีอะไรน่ากิน แต่ตอนที่หิวขอให้มีกินเหอะ อะไรก็ได้ส่งๆ มาพ่อจะจับยัดลงท้องอย่างว่องไว

 

“งั้นนั่งรอกูอยู่นี่ เฮ้ยไอ้โก้...มาเฝ้าไอ้นี่ให้กูแป๊บ” มันตะโกนเรียกใครสักคนที่ชื่อโก้ให้มาเฝ้าผม หนึ่งในกลุ่มผู้ชายที่นั่งอยู่โต๊ะติดกันลุกขึ้นมาอย่างว่าง่าย แล้วมานั่งตรงข้ามกับผม มันจ้องหน้าผมจนตาแทบไม่กระพริบ

 

คงไม่ใช่แค่มันคนเดียวหรอกที่จ้อง แม่งจ้องกันทั้งบาง หน้ากูผิดปกติรึไงครับ

 

“พี่จ้องหน้าผมทำไม...” ผมอยากจะถามมันทุกคนเลยด้วยซ้ำที่เอาแต่นั่งจ้องหน้าผม ก๋วยเตี๋ยว ข้าวผัด สารพัดอาหารที่พวกคุณมึงซื้อมาเนี่ย ทำไมไม่ยัดเข้าปากกลืนลงท้องเข้าไปเล่า

 

“ก็แค่สงสัยว่าทำไมกูไม่เคยเห็นมึงเลยวะ น่ารักๆ แบบนี้ไอ้พายไปขุดมาจากไหนวะเนี่ย...” ไอ้พี่โก้เป็นคนที่สองที่ชมว่าผมน่ารัก ผมจะรู้สึกดีมากกว่านี้โคตรๆ ถ้ามันเปลี่ยนมาชมว่าผมหล่อ

 

“น่ารัก...ผมว่าผมหล่อว่ะพี่” เถียงเลยครับเรื่องอะไรจะยอมรับคำชมว่าน่ารัก ก็มันไม่ใช่เรื่องจริงนี่ครับ ผมอยากจะกลับไปลากไอ้ต็อปกับไอ้เฟียมาให้พวกมันลวนลามทางสายตากันมากเลยตอนนี้ แล้วมึงจะบรรลุว่าอย่างไหนเรียกน่ารัก อย่างไหนเรียกว่าหล่อ

 

“กูว่ามึงน่ารักกว่าในรูปว่ะ ท่าทางไอ้พายจะชอบมึงมาก ไม่เคยเห็นมันถ่ายรูปเด็กมันอัพลง IG เลยสักคน มึงคนแรกเลยนะ” ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยจริงๆ ที่ได้รับเกียรติอันสูงส่งจากไอ้พี่พาย...เหอะ!!

 

“เฮ้ยพี่!! ผมไม่ใช่เด็กไอ้พี่พายว่ะ แค่มาพัวพันกันนิดหน่อยเท่านั้นเอง...” มันแค่บอกว่าจะจีบเว้ย ยังไม่ได้เป็นแฟนหรือเด็กในสังกัดอะไรทั้งนั้น

 

“มึงชื่อเป็นต่อเรียนนิเทศปีสามรึเปล่าล่ะ ถ้าใช่ตามที่ไอ้พายมันบอกกับกู...มึงก็ไปไหนไม่รอดหรอก ลองถ้าไอ้พายมันจ้องจะเอาแล้วล่ะก็” เฮ้ย! อะไรวะ ผมว่าไอ้พี่พายกับเพื่อนมันท่าทางจะอาการหนักพอๆ กัน เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติของพวกมึงหรอวะ

 

“ผมไม่รู้ว่าไอ้พี่พายมันบอกอะไรกับใครยังไงบ้าง แต่ผมกับไอ้พี่พาย ณ ตอนนี้ ไม่ได้เป็นอะไรกันมากไปกว่าคนรู้จัก” พี่โก้แม่งทำหน้าตาแบบไม่อยากจะเชื่อที่ผมพูด มันพยักหน้าหล่อๆ ของมันแล้วยิ้มน้อยๆ บอกตามตรงว่าถ้าผมเป็นสาวน้อยโลกสีชมพูดสดใส ผมคงหลงเสน่ห์และรอยยิ้มของไอ้ผู้ชายคนนี้ไปแล้ว

 

“กูให้มึงมานั่งเฝ้า ไม่ได้ให้มาจีบเด็กกู หลบไปดิ” มาถึงมันก็ไล่เพื่อนมันทันที ไอ้พี่โก้ลุกขึ้นแล้วยักคิ้วขยิบตาให้ผม เออพวกคุณมึงขยันบริหารเสน่ห์กันจังเนอะ แต่ขอโทษเถอะที่มันใช้กับกูไม่ได้ว่ะ

 

“ชอบมันรึไง...” ผมละสายตาจากไอ้พี่โก้และกลุ่มผู้ชายฝูงเท่าควายที่นั่งมองมาทางผม พอไอ้พี่โก้เดินเข้าไปมันแทบจะรุมทึ้งรุมถาม แบบโต๊ะก็ไม่ได้ห่างกันเลย ถามห่าอะไรกันผมได้ยินหมดทุกอย่าง ผมว่าพวกนั้นหันมาถามผมตรงๆ คงจะง่ายกว่า

 

“ไม่ได้ชอบผู้ชายว่ะ ชอบผู้หญิง” ย้ำอีกครั้ง ย้ำอีกหน แต่มันก็คงจะไม่สะทกสะเทือนหรือว่าเข้าใจในสิ่งที่ผมพูดหรอกมั้ง

 

“ก็แค่ตอนนี้เท่านั้นแหล่ะ  อีกหน่อยมึงก็จะชอบกูเอง...” ผมสตั๊นไปอีกครั้งกับความมั่นใจในตัวเองของไอ้พี่พายที่มันมีมากล้น ผมไม่รู้หรอกนะว่าอะไรทำให้มันมั่นใจมากมายขนาดนั้น ความชอบของคนเราจะเปลี่ยนแปลงกันได้ง่ายๆ ขนาดนั้นเลยรึไง ผมว่ามันไม่ง่ายขนาดนั้นว่ะ

 

“ทำไมมึงดูมั่นใจในตัวเองจังวะ” ผมมองหน้าหล่อๆ เลวๆ ของมันอย่างข้องใจ คือหน้าตาผมดูง่ายหรือยังไง มันถึงได้มั่นใจเหลือเกินว่าผมจะชอบมันได้ง่ายๆ น่ะ

 

“แค่ครั้งแรกที่กูเห็นหน้ามึง กูก็มั่นใจว่า...มึงเกิดมาเพื่อกู” ห้ะ!! ใครก็ได้บอกผมทีว่าผมควรที่จะรู้สึกยังไงกับสิ่งที่ผมได้ยินอยู่ในตอนนี้ จากปากของผู้ชายคนนี้ ผมควรจะดีใจ เสียใจ หรือว่าเป็นบ้าไปเลยดีกว่า

 

“แต่ตอนนี้เลิกพูด เลิกถามแล้วรีบๆ แดกซะก่อนที่มันจะหายร้อน” มันเลื่อนชามก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟต้มยำหน้าตาน่าทานมาตรงหน้าผม ผมก็หยิบตะเกียบมาคุ้ยๆ เส้นก๋วยเตี๋ยวราวกับว่ากำลังค้นหาบางสิ่งบางอย่าง

 

ผมกำลังเกิดความรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา อย่าเพิ่งเข้าใจผิดคิดว่าผมกำลังหวั่นไหวนะครับ แต่มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ ที่มักจะเกิดขึ้นมาก่อนที่จะมีเรื่องซวยๆ เกิดขึ้นกับผมต่างหาก

 

หวังว่าคงจะไม่...

 

ซ่า!!!

 

“เฮ้ย!!” ผมเย็นวาบไปทั้งหน้า เพราะมีมวลน้ำเย็นและมวลน้ำแข็งไม่มากไม่น้อย แต่ก็สร้างความชาให้กับหน้าและความเปียกชื้นให้กับเสื้อผ้าของผมได้มากโข

 

“อะไรวะ” ผมลุกขึ้นยืนแล้วหันไปมองหน้าไอ้ห่าที่ไหนก็ไม่รู้ที่มันเอาน้ำมาสาดหน้าผม ผมไม่เคยเห็นหน้าไอ้แว่นนี่เลย มึงแค้นอะไรกูมากป่ะเนี่ย สาดผิดคนรึไง

 

“เพราะมึง...พี่พายเค้าถึงได้ทิ้งกู” อ้อ!! บรรลุเลยกู รู้เลยว่าเพราะเหตุอันใดกูถึงได้ต้องมาอับอายกลางโรงอาหารคณะวิศวะ ประเด็นได้เกิดขึ้นมาอีกประเด็นหนึ่งแล้ว ถ้าจะเอาไปเม้า ไปเล่าต่อกรุณาอย่าบิดเบือนและเพิ่มเติมอะไรลงไปให้ผมเสียหายนะครับ

 

“XXXเหอะ!! กูกับไอ้พี่พายไม่ได้ปะ...”

 

พลั่ก!!!

 

ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดจนจบประโยคเลยด้วยซ้ำ ร่างของไอ้แว่นนั่นก็กระเด็นไปหลายเมตรด้วยฝีมือของไอ้พี่พายที่มันไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร แม่งใส่เข้าไปทีเดียวแบบเหนี่ยวเต็มหมัด จนผมแอบนึกสงสารไอ้เวรนั่นตะหงิดๆ

 

“กูกับมึงไม่ได้เป็นอะไรกัน มึงไม่มีสิทธิ์มาหึงมาหวง หรือว่ามายุ่งอะไรกับเรื่องส่วนตัวของกู” ผมเคยบอกแล้วใช่มั้ยว่าไอ้พี่พายมันหน้าดุ เวลามันทำหน้านิ่งๆ หน้าตามันดูดุดันมาก แต่มันเทียบไม่ติดกับตอนนี้เลย ท่าทางมันดูโมโหมากๆ เลยทีเดียว จนผมเองยังสะดุ้งกับเสียงของมัน

 

“อย่าสำคัญตัวเองผิดไป กูเคยบอกแล้วใช่มั้ยว่ากูไม่คิดจะจริงจังกับใคร...แต่กับคนนี้ไม่ใช่...” ไอ้พี่พายมึงจะแหกปากเสียงดังทำไม แค่นี้เด่นไม่พอรึไง คนมองทั้งโรงอาหารแล้วเว้ย แล้วจะชี้มาทางกูทำไม
 

“คนนี้กูเอาจริง...ใครกล้ามายุ่งกับมัน กูเอาตายแน่ๆ” ผมกำลังอึ้งแดก ผมโคตรโกรธตัวเองเลยจริงๆ ที่ตัดสินใจมากินข้าวกับมันที่นี่ ดูดิแม่งเกิดเรื่องอีกแล้ว มีประเด็นเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว

 

ถูกหักอกกลางลานจอดรถ เฮิร์ทจนทุบรถตัวเองพังยับ แถมยังแดกยาฆ่าตัวตาย แล้วต่อไปอะไรอีก เป็นเด็กไอ้เจ้าชายแบดบอย แย่งผู้ชายกันกลางโรงอาหาร เกิดศึกชิงนายตบตีกันวุ่นวาย...เชื่อเหอะมันต้องไม่พ้นอะไรแบบนี้แน่นอน

 

“พอๆ ไอ้พาย ใจเย็นๆ มึง” ไอ้พี่โก้เดินเข้ามาล็อคตัวไอ้พี่พายเอาไว้ ไม่อย่างนั้นมันคงเดินเข้าไปกระทืบไอ้นั่นจนตายคาตีนแน่ๆ ผมรู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมารอบๆ ตัวของมัน

 

“มองเหี้ยอะไรกัน!!! มันหันไปตวาดรอบทิศทางด้วยเสียงแบบดังกังวานสุดๆ ขนาดผมยังสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ สายตามันที่มองมาทางผมทำเอาผมหวั่นใจยังไงก็ไม่รู้

 

“เอ้า!!” มันถอดเสื้อชอปแล้วคลุมตัวให้กับผมที่ตอนนี้เสื้อเปียกโชกจนเกือบหมดทั้งตัว รู้สึกหนาวๆ ทั้งๆ ที่อากาศในวันนี้มันโคตรจะร้อนระอุ แถมเสื้อยังเปียกจนบางแนบเนื้ออีกต่างหาก

 

“พากูกลับบ้าน...” ผมคิดว่ามันน่าจะดีที่สุดแล้วหล่ะถ้าผมจะกลับบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ไอ้พี่พายดึงมือผมให้เดินตามมันออกมาท่ามกลางสายตามากมายที่จ้องมองมาอย่างหวาดๆ แต่ก็ยังแอบอยากรู้อยากเห็นตามประสาพวกคนที่ชอบเสือกเรื่องชาวบ้าน

 

ผมนั่งเงียบๆ อยู่บนรถของไอ้พี่พาย บอกตามตรงว่าผมโคตรอยากจะกระทืบไอ้ห่านั่นที่มันเพิ่มความอายและเพิ่มประเด็นให้กับผม แต่เท่าที่มันโดนเสยไปแบบเต็มเหนี่ยว แถมยังอับอายมากขนาดนั้น...มันก็สาสมแล้วมั้ง

 

“กูขอโทษ...” สามคำสั้นๆ จากปากของไอ้พี่พาย ผมหันไปมองก็พบว่าสายตาที่จ้องมองมายังผมนั้นดูจริงจังและรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก

 

“เออ ช่างมันเหอะ...” ผมถอนหายใจอย่างหน่ายๆ แล้วหลับตานิ่งๆ เพื่อให้อารมณ์ของผมมันสงบลง ผมพยายามมองว่ามันเป็นเรื่องปกติของผมที่มักจะพบเจอกับเรื่องราวซวยๆ พวกนี้เป็นประจำอยู่แล้ว

 

แต่ทว่าสัมผัสแผ่วที่ประทับลงมาที่หน้าผากของผมนั้นทำให้ผมต้องลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจ ใบหน้าของพี่พายอยู่ห่างจากผมเพียงแค่คืบ ดวงตาที่จ้องมองมานั้นนิ่งแสนนิ่งแต่ดูไม่ดุดันเท่าไหร่

 

จะ...จูบ ไอ้พี่พายจูบหน้าผากผม...อย่างนั้นหรอ?

 

“กูสัญญาว่าต่อจากนี้ไป กูจะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรมึงได้อีก...”

 

..........100%........

 

รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนักที่เล่นทวิตเตอร์ติดแท็ก #ยุ่งนัก เวลาที่พูดถึงนิยายเรื่องนี้ เกรทจะตามไปส่องค่า ><

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15919 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 18:16
    เอ้าพายต่อสิค่ะรออะไรชอบพายอ่ะ
    #15919
    0
  2. #15910 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 13:32

    อื้อหือ อะไรจะซวยติดๆกันปานนี้ เข้าวัดมั่งเหอะแก
    #15910
    0
  3. #15903 kimleehyun (@kimleehyun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 11:41
    เอ้าๆช่วยกันพายช่วยกันจ้ำเร็วๆเข้า555
    #15903
    0
  4. #15859 vkookbts36 (@vkookbts36) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 03:20
    เอาจริงๆเราคิดว่าเป็นต่อหล่อนะ อย่างงี้เขาเรียกว่า เมะเท่ เคะหล่อป่าว
    #15859
    0
  5. #15829 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 03:54
    ว้าๆ นึกว่าพี่พายจะถูกใจน้องต่อของเราเป็นเคะคนแรกซะอีก 
    แต่ไม่เป็นไร ให้อภัยกับความจริงจัง อิอิ
    #15829
    0
  6. #15824 see B (@Aimmy_secret) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 16:48
    เขินโว้ยยยยยยย มันน่ารักมากค่ะซิสสส
    #15824
    0
  7. #15811 bobnnnn (@bobnnnn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 23:59
    โอยยยยยย ชั้นเขิน
    #15811
    0
  8. #15804 นา_ริฐา (@oum30944) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 21:58
    โอ้ยยยยยย เขินโว้ยยยยย
    #15804
    0
  9. #15736 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:06
    กรี๊ดดดดด จูบหน้าผากแย้ว
    #15736
    0
  10. #15687 butterfly (@muk914) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 13:46
    กรี๊ดกร๊าด เบาๆ
    #15687
    0
  11. #15644 Alleytama (@tamagome23) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 22:29
    อะหืออออออ พี่พายเท่ห์ม๊ากมากกกก กรี๊สเลยยยย หลงเค้าแล้วละซี้เป็นต่อ ฮุฮิ
    #15644
    0
  12. #15626 backlight (@artemis-03) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2558 / 06:48
    โอยโดนใจ
    #15626
    0
  13. #15613 BTJWPCB (@joyvipakdepromma) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 23:25
    พี่พายย!! คืออยากได้แบบนี้ เป็นต่อทำไมรู้สึกสงสารจัง เดี๋ยวก็ดีนะชีวิต พี่พายจะทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น
    #15613
    0
  14. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  15. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. #15511 mameaw27 (@dek-dmameaw) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 00:08
    หึยยยยย ลอยยยยเลย เป็นต่ออ่าาาา เขินแทนนน
    #15511
    0
  17. #15446 น้ำค้างตากฟ้า (@janejjan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:58
    ชอบเนื้อเรื่องแบบสบายๆมีแนวการเล่าเยอะแบบละมุนบ้างดุบ้างสลับกันไปงื้ออ่านล่ะเขิววววว
    #15446
    0
  18. #15347 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 13:01
    พี่พายแบบ ... น่ารักเนอะแก ><
    #15347
    0
  19. #15338 u-nus (@mona-mona) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 23:56
    สนุกมากๆเลยค่าาาาา ไรท์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ จะรออ่านนะคะ
    #15338
    0
  20. #15283 far lovely (@suputthara) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 21:49
    สู้ๆนะค้ะไรท์ หนุกมากๆเลย
    #15283
    0
  21. #15267 MEWZ_Hunnie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 23:16
    อยากได้แบบพี่พายยยยยยบ้างอ่ะ หล่อเลว ไม่ว่า ขอแค่รักจริงไม่ทิ้งกันก็พอ แง่มๆ
    #15267
    0
  22. #15067 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 02:44
    พี่พายยยยยยยยยย อยากเจอผช.แบบนี้บ้างอ่ะ หาได้ที่ไหน >< อั้ย 5555
    #15067
    0
  23. #15046 qwert (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 23:04
    เกร้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #15046
    0
  24. #14943 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 21:55
    ฟินตอนสุดท้ายเนี่ยแหละ ^_^
    #14943
    0
  25. #14675 M'RINRIN (@fancii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 14:10
    พี่พายยย >< 
    #14675
    0