OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 49 : ☆OK! I love U ★... 38. อย่ากังวล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    3 ส.ค. 56

 
         38. อย่ากังวล

 

ผมรู้สึกโหยหาการกลับมานอนพักมากถึงมากที่สุด ผมรู้สึกแปลกๆ กับการมาของผู้หญิงคนนั้น แน่นอนว่าผมไม่พอใจมากๆ กับการที่เธอโผล่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับแม่ของผม เรื่องความสัมพันธ์ของผมกับพี่พายผมยังไม่ได้บอกแม่ เพราะผมรู้ดีว่าคงมีไม่กี่คนหรอกที่จะยอมรับกับความสัมพันธ์ในรูปแบบนี้ได้

 

ถึงจะยอมรับได้แต่ก็ต้องใช้เวลาพอสมควรอยู่ดีนั่นแหล่ะ

 

อีกอย่างแม่กำลังไม่สบาย ผมไม่อยากให้อาการของแม่แย่ลงไปอีก ตอนนี้แม่กำลังจะออกจากโรงพยาบาลแล้วด้วย ถ้าแม่กลับไปพักผ่อนที่บ้าน...หวังว่าเธอคงไม่ตามไปยุ่งวุ่นวายอะไรกับแม่ของผมอีกนะ

 

“คิดอะไรวะ...” พี่พายเดินมานั่งลงบนโซฟาข้างๆ ผม สัมผัสเย็นๆ จากกระป๋องเบียร์แตะที่แก้มของผม แอบสงสัยว่ามันคิดอะไรถึงให้ผมดื่มเบียร์ ปกติก็ไม่ได้ห้ามปรามอะไรกันคืออยากกินก็กิน แต่มันไม่ใช่เวลาแบบนี้ไง

 

“กำลังคิดเรื่องแม่...” ผมรับเบียร์มาเปิดแล้วกระดกเข้าไปเสียอึกใหญ่ กินเบียร์ก็ดีเหมือนกัน ไม่รู้สิ ผมไม่ได้กินเพราะอยากเมา เห็นแบบนี้ผมก็คอแข็งใช้ได้นะครับ เพียงแค่อยากดื่มกระตุ้นความรู้สึกและอารมณ์ของตัวเองนิดหน่อยก็เท่านั้น

 

“อะไรที่มันยังไม่เกิด อย่าไปคิดถึงมันเลยต่อ...” พี่พายลูบหับผมเบาๆ ตบหัวผมดังปุแบบไม่แรงมากนัก ผมเอนหัวไปพิงไหล่ของพี่พายเบาๆ แล้วจิบเบียร์พลางๆ

 

“ก็ไม่ได้อยากคิดมากมายอะไรหรอก แต่ก็อดคิดไม่ได้อยู่ดีนั่นแหล่ะ แต่ก็ช่างมันเถอะอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดนี่นะ” ผมวางกระป๋องเบียร์ลงบนโต๊ะ มือของผมกุมมือพี่พายข้างที่ว่างขึ้นมามอง พี่พายมันสัญญาว่าจะไม่ปล่อยมือจากผม ผมเชื่อว่าพี่พายจะทำอย่างที่พูด มือคู่นี้จะคอยดูแลและปกป้องผม ผมมั่นใจแบบนั้น

 

“อย่าทำหน้าหมาหงอยได้มั้ยวะต่อ มันน่ารักเกินไป เดี๋ยวกูอดใจไม่ไหวแล้วจะรู้สึก” พี่พายคลายมือของผมออกแล้วเลื่อนมาโอบกอดไหล่ผมแทน พี่พายรั้งผมให้ขยับมานั่งจนแทบจะเกยกัน

 

ถ้าผมทำบางอย่างมันจะดูน่าเกลียดมั้ยวะ...

 

ผมยกมือทั้งสองข้างโอบกอดพี่พายเอาไว้ ดูเหมือนว่ามันจะมีสีหน้าแปลกใจไม่น้อย ผมไม่ค่อยมีท่าทีแบบนี้ใส่มันเท่าไหร่หรอกนะ จะเป็นพี่พายที่เป็นฝ่ายเริ่มแสดงท่าทีพวกนี้มากกว่า

 

แต่ทว่าผมอยากให้พี่พายมันรู้ว่าผมรักมันมากแค่ไหน ผมยอมเปลี่ยนแปลงหลายๆ สิ่ง หลายๆ อย่างเพื่อความรักครั้งนี้ของเรา ผมคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องเสียหายที่เราจะรักกัน ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน เป็นเรื่องของหัวใจ ไม่ใช่เรื่องที่คนอื่นจะเข้ามาตัดสินใจแทนเราสองคนได้

 

“เป็นอะไรรึเปล่า...” ผมส่ายหน้าไปมาอยู่ที่ไหล่ของไอ้พี่พาย ผมเกยคางลงบนไหล่ของมันแล้วกอดมันเอาไว้แน่นๆ พี่พายลูบหลังของผมเบาๆ อย่างอ่อนโยน แล้วโอบกอดตอบกลับมา ผมว่าบางทีถ้าผมจะแสดงความรู้สึกที่มีต่อพี่พายสักหน่อยมันคงไม่เป็นอะไรหรอกเนอะ

 

“ก็แค่อยากกอด...” ว่ากันว่าการกอดกันจะช่วยกระชับความสัมพันธ์ของคนสองคนให้แนบแน่น ถ้าอย่างนั้นผมกับพี่พายคงจะมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นมากๆ เพราะพี่พายมันชอบนอนกอดผมแบบสุดๆ

 

“ต่อ...รู้ใช่มั้ยว่ากูรักมึงแค่ไหน ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น กูไม่มีวันปล่อยมือจากมึง กูสัญญาเอาไว้แล้วนี่นา กูเป็นคนรักษาสัญญานะ” ผมไม่อยากเถียงพี่พายหรอกนะเรื่องที่มันบอกว่ามันเป็นคนรักษาสัญญา เห็นพูดอะไรกับผมไว้ไม่เคยทำได้เลยสักอย่าง ทั้งเรื่องที่ว่าจะตามใจผม ทั้งเรื่องที่ว่าจะไม่งี่เง่า ไม่เห็นจะทำได้สักอย่าง

 

แต่ผมก็เชื่อนะว่าสัญญาที่พี่พายให้เอาไว้ว่าจะไม่ยอมปล่อยมือจากผม ผมเชื่อว่าพี่พายจะไม่มีทางทำให้ผมเสียใจอย่างแน่นอน

 

“รู้น่า กูก็รักมึงเหมือนกัน ไม่ให้ใครหรอกนะ...กูหวง” ผมกระซิบอย่างเก้อๆ เออ มันเขินไง แบบถ้าไม่ใช่ตอนนั้น แบบตอนที่เรากำลังถึงจุดที่ทุกอย่างหลุดออกมาจากใจ แม้กระทั่งเสื้อผ้าก็หลุดจากร่างกาย ผมไม่ค่อยมาหวานใส่พี่พายมากนักหรอก

 

กลับเป็นพี่พายที่อ้อนผมมากกว่าที่ผมจะอ้อนมันเสียอีก เวลาอยู่ต่อหน้าคนมากๆ พี่พายมันอาจจะดูแข็งกระด้าง ไม่ค่อยพูดจาดีๆ กับใครเท่าไหร่ แต่ถ้าเราสองคนอยู่ในโลกของเรา พี่พายมันจะมีมุมที่ออกจะอ้อนๆ แอบน่ารักอยู่เหมือนกัน

 

“โคตรมีความสุขเลยเวลาที่มึงบอกว่ารักกูเนี่ย อย่าไปกังวลเรื่องของผู้หญิงคนนั้นเลย ถ้าเค้ากล้ามาทำอะไรมึง กูก็กล้าที่จะฆ่าเค้าทิ้งเหมือนกัน” ห้ะ!! ฆ่าทิ้งเลยหรอวะ อย่าเลยพี่พาย กูไม่อยากเป็นหม้ายเพราะมึงต้องไปติดคุกหรอกนะ

 

“โหย...อย่าถึงขนาดนั้นเลย กูไม่สนใจเค้าหรอก กูสนแค่ความรู้สึกของคนที่กูรักเท่านั้นแหล่ะ...” คนที่ผมรักในที่นี้ก็คือแม่กับพี่พาย ผมกังวลนะเรื่องที่ว่าถ้าแม่รู้เรื่องของผมกับพี่พาย แม่จะรับกับมันได้มากน้อยแค่ไหน แล้วความสัมพันธ์ของผมกับพี่พายจะดำเนินต่อไปอย่างไร ผมเคยคิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกันก่อนที่จะตกลงปลงใจรักพี่พาย

 

แต่ทว่าหัวใจมันไม่ฟังเหตุผล มันอยากจะรักก็รักผมห้ามมันไม่ได้ พี่พายอาจจะไม่ใช่คนที่ดีเว่อร์ แน่นอนคนเราไม่มีใครดีพร้อมไปหมดทุกอย่างหรอก แต่สิ่งที่ทำให้ผมรักไอ้ผู้ชายคนนี้ ก็คือความรักของผู้ชายคนนี้ที่มีให้กับผมอย่างไม่อาจจะตีค่าตีราคามันได้

 

“ต่อ...มึงยังไม่รู้จักมารยาหญิงดีพอ กูเคยเจออะไรมาเยอะ เยอะจนกูรู้สึกว่ากูไม่อยากยุ่งกับผู้หญิงพวกนี้อีกเลย...” จะว่าไปแล้วผมไม่ค่อยรู้เรื่องของพี่พายเท่าไหร่เลยนะ ในทางตรงกันข้ามพี่พายมันกลับรู้เรื่องของผมไปหมดทุกอย่าง มันไม่แฟร์ป่ะวะ?

 

“ก็เลยหันมายุ่งกับผู้ชายแทนว่างั้น” นี่ไม่ได้แอบประชดประชันเลยนะเว้ย แค่รู้สึกว่าหมั่นไส้นิดๆ ไง ไม่อะไรมากหรอก ผมไม่ใช่คนที่จะมานั่งยึดติดกับอะไรในอดีตที่ผ่านมาเลยสักนิด...ไม่เลยนะ

 

“ต่อ...การที่คนเรามีเซ็กส์กัน มันไม่จำเป็นว่าจะต้องรักกันนี่หว่า มันก็แค่การสนองอารมณ์เท่านั้น...” โห มึงตรงมากพี่พาย แล้วกับกูนี่อะไรวะ ไม่ใช่แค่ที่สนองอารมณ์ของมึงใช่มั้ย

 

“ทำหน้าแบบนี้ด่ากูอยู่ใช่มั้ย กูหมายถึงกับคนอื่นๆ ก่อนที่จะมาเจอมึงเว้ย” พี่พายมันตบหัวผมเบาๆ แล้วรั้งผมเข้าไปกอดแน่นๆ

 

“กับมึงกูใช้ความอดทนอดกลั้นตั้งเกือบสองเดือนกว่าที่จะมีอะไรกัน ทั้งๆ ที่เรานอนด้วยกันทุกวัน กูต้องพยายามหักห้ามใจไม่ทำอะไรกับมึงมากจนเกินกว่าที่ควรจะเป็น มันทรมานนะต่อ มึงก็น่าจะรู้ว่ากูต้องการมึงแค่ไหน” ฉ่า!! ผมรู้สึกเหมือนมีอะไรมาไหม้ที่หน้า มันร้อนวาบและรู้สึกอยากจะซุกหน้าหลบสายตาพราวระยับของไอ้พี่พายเหลือเกิน  

 

“ถ้ากูไม่รักจริงกูจะอดทนแบบนั้นมั้ยต่อ กับคนอื่นเล่นตัวมากๆ กูเตะกระเด็นไปแล้ว ไม่มานั่งง้องอนเอาใจแบบนี้ให้เสียเวลาหรอก รู้เอาไว้ซะด้วย” ตอนแรกก็อยากจะนั่งกอดไอ้พี่พายหรอก แต่ตอนนี้อยากจะหนีไปทำใจให้สงบๆ เงียบๆ คนเดียวมากกว่า หัวใจนี่ก็เต้นระรัวเชียว กูอายนะเว้ย

 

“พูดมากน่ารำคาญว่ะพี่พาย อยู่เงียบๆ สักแป๊บดิ” ผมไม่ได้เขินนะ...เออ เขินก็ได้วะ ถ้าคุณมีโอกาสมานั่งให้ไอ้พี่พายกอดและพร่ำบอกว่ารักมากๆ แบบนี้ (ซึ่งเชื่อเถอะว่าพวกคุณไม่มีหรอก ฮ่า) คุณจะรู้ว่าอาการโคตรๆ ของโคตรเขินอายมันเป็นอย่างไร

 

“ไม่เอา กูอยากพูดให้มึงรู้ว่ากูโคตรรักมึง” ย้ำเข้าไป ย้ำอยู่ได้กูรู้แล้วน่าพี่พาย กอดแน่นเข้าไปแค่นี้ก็จะหายใจไม่ออกแล้ว

 

“พี่พาย...กูว่าจะถามมึงหลายทีแล้วนะ แต่กูเห็นว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวกูเลยไม่อยากถาม แต่ไหนๆ ตอนนี้เราก็แบบเป็นแฟน...เออ ผัวเมียก็ได้ จะตบหัวกูทำไมเล่า” ไอ้พี่พายแม่งเป็นแบบนี้หลายครั้งแล้วนะ แทนความสัมพันธ์ของเราว่าแฟนไม่ได้นะครับมันไม่ยอม มันบอกว่าได้กันแล้วก็ต้องแทนว่าผัวเมีย แม่ง...ผัวใครวะเนี่ย

 

“ต้องให้ย้ำอยู่เรื่อยเลยนะว่าเราเป็นอะไรกัน ที่รักอยากถามอะไรถามมาเลยนะคะ สามีจะตอบให้หมดเลย” ฟัคมึงไอ้พี่พาย อย่ามาพูดแบบนี้ ด้วยน้ำเสียงแบบนี้ แถมยังส่งสายตาแบบนี้มาให้กูอีก เดี๋ยวกูเปลี่ยวแล้วจับมึงพลิกขึ้นมาจะรู้สึก

 

“เรื่องมึงกับพ่อ...” เท่านั้นแหล่ะพี่พายมันเปลี่ยนสีหน้าทันที มันเลี่ยงไม่ยอมพูดถึงเรื่องราวความสัมพันธ์ที่ดูบาดหมางของมันกับพ่อมาตลอด ที่ผ่านมาผมไม่ได้ถามไม่ได้แปลว่าผมไม่ใส่ใจนะ แต่ถ้าพี่พายมันจะไม่พูด เอาอะไรไปงัดปากมัน มันก็ไม่ยอมพูดหรอก

 

“อยากรู้อะไรล่ะ...” พี่พายมันมองหน้าผม ผมจ้องมองกลับไปพร้อมกับยกมือลูบหัวมันเบาๆ

 

“ไม่ได้อยากรู้เท่ากับที่เป็นห่วงมึงหรอกพี่พาย กูไม่ชอบเวลาที่มึงดูเศร้าๆ เหงาๆ กูรับมือไม่ถูก กูชอบเวลาที่มึงมีความสุขมากกว่า แล้วกูอยากให้มึงมีความสุขทุกๆ วินาที ไม่ใช่พอเผลอๆ ก็แอบทำหน้าเศร้าๆ อยู่แบบนั้น” ผมสางเส้นผมของไอ้พี่พายเบาๆ อย่างอ่อนโยน ผมว่าเรื่องพ่อของพี่พายคงเป็นเรื่องเดียวในตอนนี้ที่ทำให้พี่พายรู้สึกเศร้าๆ

 

“เป็นห่วงกูหรอต่อ...อย่าทำให้กูรู้สึกรักมึงมากไปกว่านี้เลย กูรักจนไม่รู้ว่าจะรักยังไงแล้ว” พี่พายเชยคางของผมขึ้นพร้อมกับก้มหน้าลงมาแนบชิด ปากของพี่พายแตะลงบนปากของผมเบาๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะกดจูบลงมาอย่างหนักแน่น พี่พายกำลังเลี่ยงที่จะพูดอีกแล้วสินะ

 

“พี่พายรักต่อมั้ย...” ผมเอ่ยถามยามที่พี่พายถอนริมฝีปากขึ้น หน้าผากของเรายังคงแตะกันอยู่แผ่ว มือของพี่พายสัมผัสอยู่ที่บนใบหน้าของผม ผมโอบกอดพี่พายเอาไว้ไม่ห่าง พี่พายพยักหน้าแล้วก้มลงมาจูบผมอีกครั้ง

 

จูบที่ดูเหมือนว่าจะเต็มไปด้วยความรักมากมาย แต่ผมเชื่อว่าพี่พายกำลังคิดเรื่องของพ่ออยู่แน่ๆ พี่พายจับไหล่ผมเอาไว้และบีบแน่น อาจจะไม่แรงมากแต่ก็ทำให้รู้ว่าเจ้าตัวกำลังคิดสับสนอยู่ในใจ

 

“ถ้าพี่รักต่อ...อย่าเก็บเรื่องที่กังวลใจเอาไว้คนเดียว ถ้าเกิดว่าต่อมีเรื่องกังวลใจแล้วต่อไม่บอก พี่จะรู้สึกดีหรอวะ ถ้าต่อมีเรื่องต้องกังวลใจแล้วพี่ช่วยอะไรไม่ได้เลย พี่จะรู้สึกดีมั้ย อยากให้รู้ว่าต่อก็ไม่ได้รู้สึกดีเลยที่พี่ไม่ยอมพูดเรื่องไม่สบายใจออกมาบ้าง...” ผมนาบฝ่ามือลงบนใบหน้าของพี่พายแล้วลูบเบาๆ ผมส่งยิ้มให้กับคนที่ผมรัก พี่พายมันระบายลมหายใจเบาๆ แล้วดึงผมเข้าไปกอดแนบแน่น

 

“ถ้ามันจะทำให้ต่อคลายความเป็นห่วง คลายความกังวลลงได้บ้าง...พี่ก็จะเล่าเรื่องที่มันค้างคาอยู่ในใจของพี่ให้ฟัง...”

 

แล้วเรื่องราวมากมายก็พรั่งพรูออกมาจากปากของคนที่ผมรัก มันคงจะออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ เป็นเหมือนตะกอนที่นอนก้น พร้อมที่จะทำให้น้ำขุ่นได้ทุกเมื่อที่มีคนไปกวนมันขึ้นมา

 

ผมรับฟังเรื่องราวจากปากของพี่พาย สีหน้า แววตา และท่าทีที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าของพี่พายทำให้ผมต้องนั่งกุมมือของพี่พายเอาไว้ตลอดเวลา ผมอยากให้พี่พายรู้ว่าต่อให้มันไม่มีใคร มันยังคงมีผมที่พร้อมจะจับมือมันเอาไว้ไม่ปล่อยไปไหน

 

ความเจ็บปวดในความรู้สึกของคนเรานั้นมันต้องได้รับการเยียวยาแล้วมันอาจจะทุเลาเบาบางลง หรืออาจจะหายเป็นปลิดทิ้งได้ แต่ทว่าพี่พายมันไม่เคยได้รับการเยียวยา มันมีแต่จะทิ่มแทงตอกย้ำลงไปจนแผลเหวอะหวะรักษาไม่หาย

 

ผมอยากจะเป็นคนรักษาบาดแผลของพี่พาย ผมอยากช่วยให้คนที่ผมรักไม่ต้องมานั่งคิดนั่งเจ็บปวดกับเรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมา ผมอาจจะช่วยไม่ได้มากแต่ก็ดีกว่าการที่ผมไม่คิดจะทำอะไรเลยไม่ใช่หรือ?

 

“ก็ตามนั้น...น่าสมเพชนะว่ามั้ย...” พี่พายดูเจ็บปวดนะ ผมส่ายหน้าปฏิเสธคำพูดของมัน ไม่เห็นมีอะไรน่าสมเพชเลยสักนิดนะผมว่า พี่พายมันอาจจะอคติและไม่ยอมเปิดใจมองเองตามนิสัยของมัน ผมเชื่อว่าไม่มีพ่อแม่คนไหนจะไม่รักลูกของตัวเองหรอก

 

“ไม่เห็นน่าสมเพชเลยพี่พาย มึงอย่าคิดมากเลยนะ กูเชื่อว่าพ่อแม่ทุกคนรักลูก แต่คนเรามีวิธีการแสดงออกที่ต่างกัน...” พี่พายยิ้มมุมปากเล็กน้อย มันปล่อยมือออกจากผมแล้วนั่งกุมมือตัวเองเสสายตามองไปยังนอกระเบียง

 

“ไม่รู้ว่ะต่อ กูไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่คนอื่นเค้าพูดกันมันจริงหรือเปล่า แต่เท่าที่กูเจอมามันไม่เห็นจะเป็นแบบนั้น กูรู้สึกว่ากูเป็นส่วนเกินของบ้าน...”

 

“คิดมากแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ววะพี่พาย มึงไม่ได้เป็นส่วนเกินของบ้านหรอกเชื่อกูดิ พี่ชายก็ออกจะรักมึง...พ่อมึงก็ต้องรักมึง” ผมเชื่อว่ามันน่าจะเป็นแบบนั้น ผมเกิดมาในครอบครัวที่มีแต่ความรักและความอบอุ่นเสมอ ผมเลยรู้สึกมาตลอดว่าไม่มีพ่อแม่คนไหนไม่รักลูกหรอก

 

“กูโกหกตัวเองไม่เป็นว่ะต่อ กูมองจากสิ่งที่เห็น สิ่งที่เกิดขึ้นกับกูมาตลอด ตั้งแต่วันที่แม่กูตาย วันนั้นถ้าพ่อไม่เลือกงานมากกว่าเลือกแม่...กูก็อาจจะไม่รู้สึกแบบนี้” ผมกอดพี่พายเบาๆ แล้วลูบหัวมันอย่างอ่อนโยน ผมว่าเรื่องนี้คงต้องใช้เวลานานเลยหล่ะกว่าจะปรับความคิดและมุมมองของพี่พายได้ เพราะมันคิดและยึดติดกับความคิดของตัวเองในแบบนี้มานาน

 

“กูเองไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะตัดสินใจอะไรแทนมึงได้ก็จริง แต่กูเป็นห่วงความรู้สึกมึงนะพี่พาย อย่าคิดว่าไม่มีใครรัก เชื่อกูเถอะว่ามีคนรักมึง อย่างน้อยๆ ก็กูคนหนึ่งล่ะที่รักมึงมาก มากแบบกอไก่ล้านตัวเลยเอ้า...” ผมมองหน้าพี่พายแล้วส่งยิ้มให้กับมัน ผมยื่นหน้าไปใกล้ๆ แล้วจูบพี่พายเบาๆ ผมรู้สึกได้เลยว่าไอ้ผู้ชายที่ดูร้ายๆ คนนี้มันโหยหาความรัก ยิ่งได้รับฟังปัญหาที่มันค้างคาอยู่ในใจของมันมานาน ผมยิ่งรู้ว่าพี่พายมันต้องการความรักมากแค่ไหน

 

“กูดีใจนะที่มีมึง กูไม่ได้ขอให้คนทั้งโลกมารักกู กูขอแค่มึงเท่านั้นที่จะไม่ทิ้งกูไปไหน อยู่ด้วยกันไปนานๆ นะต่อ อยู่กับกู รักแค่กู เพราะกูเองก็จะรักแค่มึงเท่านั้น...” พี่พายมันยิ้มด้วยรอยยิ้มที่มาจากใจ ผมสัมผัสได้ถึงความรู้สึกมากมายที่พี่พายมันมีให้กับผม มือของเราสอดประสานกันแนบแน่น เป็นสัญาญาที่เรามอบให้แก่กัน

 

สัญญาที่ว่าเราจะไม่มีทางปล่อยมือจากกัน เราจะไม่ทิ้งกันไปไหน ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามที

 

“ต่อ...กูขอนะ” พี่พายถอนริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย แล้วเลื่อนมากระซิบที่หูพร้อมกับงับมันเบาๆ ผมรับรู้ได้ถึงความปรารถนาที่ก่อเกิดขึ้นมาในเวลาแค่เสี้ยววินาที ผมถูกกระตุ้นอารมณ์ด้วยคำว่ารักที่บอกออกมาจากใจของพี่พาย ผมกำเสื้อของพี่พายแน่นแล้วพยักหน้ารับช้าๆ...

 

………. C U T ……….

 

       ห้องปิดตาย!!!
 

………. C U T ……….

 

“เป็นต่อ...รักพี่มั้ย” พี่พายโอบกอดผมเอาไว้แนบแน่น ผมพยักหน้ารับเบาๆ บนไหล่ของพี่พาย มือของผมขยุ้มเส้นผมของพี่พายอย่างเอ็นดู พี่พายเวอร์อ้อนมันน่ารักมากๆ จนผมรักมากๆ แบบไม่มีที่สิ้นสุดไปแล้ว

 

“รักโคตรๆ เลยครับ” ผมหัวเราะน้อยๆ ทิ้งน้ำหนักตัวเอนทับพี่พายเอาไว้แน่น พี่พายลูบหัวผมแล้วหลับตาพริ้มด้วยความสุขใจ

 

“พี่พายรู้ไว้นะว่ากูไม่มีทางยอมให้ใครมาทวงมึงกลับคืนไป กูรักของกู รักมากๆ ด้วย” ผมบอกย้ำอีกครั้ง ก่อนที่จะหลับตาลงอีกหน ผมไม่ยอมให้ใครมาเอาผู้ชายของผมไป

 

ผมยังคงเป็นนายเป็นต่อคนเดิม แต่สิ่งที่เพิ่มเติมเข้ามาคือความรักของพี่พายที่ผมอยากหวงแหนเอาไว้ ผมมั่นใจว่าผมสามารถดูแลพี่พายได้โดยที่ไม่ต้องให้ใครเข้ามายุ่งวุ่นวาย

 

อยากได้คืนตอนนี้ก็สายเกินไปแล้วครับบอกตามตรง...

 

..........

 

 

 

ครืน...

 

เสียงฟ้าคำรามดังไปทั่วอย่างก้องกังวาน ผมนั่งห่มผ้าทอดสายตาออกไปยังนอกระเบียงที่ตอนนี้สายฝนกำลังโปรยปรายไม่ขาดสาย ผมกระชับผ้าห่มห่อหุ้มร่างกายของผมเอาไว้ให้มั่น ยามนี้มีเพียงผ้าห่มผืนนี้เท่านั้นที่ห่อหุ้มร่างกายของผมเอาไว้ ไม่รู้ทำไมถึงได้ไม่มีแรงจะลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้า

 

“ตื่นแล้วหรอต่อ อยากอาบน้ำมั้ย” พี่พายเดินออกมาจากห้องนอน ตอนนี้ผมนั่งมึนอยู่ที่โซฟากลางห้องนั่งเล่นที่เมื่อครู่มันเป็นสนามรบระหว่างผมกับพี่พายไปชั่วครู่ชั่วขณะ

 

“ไม่อ่ะ...กูหนาว” อาจจะเป็นเพราะว่าฝนมันตกอยู่ด้วยมั้งผมถึงได้รู้สึกว่าอากาศมันดูเย็นๆ พี่พายเดินไปจัดการรินน้ำอุ่นใส่แก้วมาให้ผมดื่ม ผมรับมันมาถือเอาไว้แล้วทอดสายตามองไปยังสายฟ้าสายฝน

 

“พี่พายชอบหน้าฝนป่ะ” ผมเอ่ยถามคนที่ลงนั่งซ้อนทางด้านหลังของผมและโอบกอดผมเอาไว้ ผมเอนหลังพิงอกพี่พายเบาๆ มีความสุขนะกับการที่ได้อยู่กับพี่พายแบบนี้ เวลาที่ผมสามารถมอบความสุขให้กับพี่พายได้ ผมรู้สึกว่าผมมีค่ากับมันมากๆ เลยจริงๆ

 

“เฉยๆ ว่ะ ไม่ได้ชอบ ไม่ได้เกลียด ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ แต่กูชอบมึงนะ...” เนียนบอกรักแบบนี้บ่อยๆ กูไม่ทนนะพี่พาย กูจะตายเพราะมึงวันละร้อยรอบพันรอบ ช่วงนี้ดูน่ารักเกินไปแล้ว...แม่ง
 

“อย่าบอกรักหรือว่าบอกชอบกูบ่อยนัก กูเขินเป็นเหมือนกันนะพี่พาย กูไม่ได้หน้าด้านแบบมึง” ผมกระชับผ้าห่มแล้วดื่มน้ำอุ่นๆ ร่างกายดูอบอุ่นขึ้นมาก แต่ผมว่าที่มันอบอุ่นขึ้นมากน่าจะเป็นเพราะอ้อมกอดของพี่พายที่โอบกอดผมอยู่มากกว่า

 

“ไร้สาระว่ะต่อ เขินอะไรนักหนา เมื่อกี้ยังทำให้กูได้อยู่เลย” ผมแทบจะเงยหน้าเพื่อเอาหัวโขกปากไอ้พี่พายให้ปากมันแตกซะทีสองทีด้วยความรักอย่างสุดซึ้ง

 

“ก็อารมณ์มันพาไปไง แต่อย่าหวังว่ามันจะเป็นแบบนี้บ่อยๆ” ยังไงๆ มันก็ไม่ชินจริงๆ ว่ะ กับการที่ตัวเองต้องมาทำหน้าที่แบบนี้ให้กับไอ้พี่พาย แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้อีกนั่นแหล่ะว่ารู้สึกดีกับการถูกสัมผัสและถูกกระทำ

 

เพราะฉะนั้นผมควรทำตัวทำใจให้ชินสินะ

 

“ว่าแต่จะไม่ถามหรอวะว่ากูคุยอะไรกับเค้า...” พี่พายมันเอ่ยถามขึ้นมา ผมส่ายหน้าไปมาเพราะไม่ได้อยากจะรับรู้อะไร ขี้เกียจจะสนใจ ผมไม่เคยคิดนะว่าผมจะต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้ เคยคิดว่าจะเจอแบบไปแย่งผู้หญิง ไปต่อยตีกับผู้ชายด้วยกัน ไม่ใช่ถูกผู้หญิงเข้ามายุ่งวุ่นวายในชีวิตเพื่อจะแย่งผู้ชาย

 

เอ้า!! ชีวิตกูมันสับสนวุ่นวายอะไรขนาดนี้เล่าเนี่ย

 

“กูยกให้มึงจัดการแล้วกัน เข้ามายุ่งกับกูได้กูไม่ว่า แต่ขออย่างเดียวอย่าไปยุ่งกับแม่กู กูกลัวแม่...” ผมพูดไม่ออกว่ากลัวแม่รับไม่ได้ ทั้งๆ ที่เราเองก็รู้อยู่แก่ใจว่านี่คือสิ่งที่เราแอบกังวล เพียงแต่เราไม่พูดมันออกมาเท่านั้นเอง

 

“กูรู้ว่ามึงกลัวอะไร เอาเถอะกูสัญญานะว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้มันจบในเร็ววัน จะไม่ยอมให้เค้ามายุ่งอะไรกับแม่ได้” พี่พายกอดผมแล้วเกยคางลงบนไหล่ จมูกโด่งๆ จิ้มลงมาที่แก้มของผมหนักๆ แล้วเราสองคนก็ทอดสายตามองไปยังเบื้องนอก สายฝนในยามนี้มันเหมือนความสับสนวุ่นวายที่กำลังโปรยปรายในใจของเรา

 

แต่ผมเชื่อและยังคงรู้สึกว่า หากเราจับมือกันเอาไว้เราต้องพากันข้ามผ่านเรื่องราวที่เราไม่อาจรู้ได้เลยว่ามันจะเข้ามาในรูปแบบไหน

 

..........100%..........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

 
               ฉากที่ตัดไปหาได้ที่เก่าที่เดิมเจ้าค่ะ


              วันนี้เกรทลงทีเดียวเต็ม 100% เลยนะคะ ใจดีมั้ย 55 ไม่ขออะไรมาก อย่างที่รู้ๆ กันว่าไม่เรียกเม้น แต่ตอนนี้ขอนะคะ ใครอ่านแล้วรบกวนเม้นให้สักนิดเถอะ T^T

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15948 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 23:14

    หวานเกินไปแล้ววววอิอิ
    #15948
    0
  2. #15883 mrsisouvan7890 (@mrsisouvan7890) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 21:45
    อยากรู้อะอ่านตอนตัดได้ที่ไหน
    #15883
    0
  3. #15868 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 03:21
    ชักจะเลี่ยนๆ 55555 อิจฉาความรัก
    #15868
    0
  4. #15777 wcmychalie16 (@wcmychalie16) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 16:52
    หวานอ่ะ บอกรักกันตลอดเลย น่ารักมาาาาา
    #15777
    0
  5. #15722 Emikoxxx (@Emikoxxx) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 17:17
    สนุกมากกกกกกกก
    #15722
    0
  6. #15702 NNYuki (@nooniiz501) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 12:32
    คู่นี้บอกรักกันบ่อยมากกกกกก แต่อ่านทีรัยก้อเขินทุกทีสิน่าาาาา
    #15702
    0
  7. #15632 backlight (@artemis-03) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 19:12
    สู้ๆ นะคะพี่พายหมาต่อ
    #15632
    0
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #15438 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:51
    เห็นเธอดับเขารักกัน ฉันก็มีความสุข ถ้าน้ำเน่ามาเห็นช็อตนี้คงปรี้ดแตกน่าด
    #15438
    0
  10. #15129 munkies (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 10:37
    น่ารักมากเลยย รบกวนขอ nc ด้วยน้าาา hyo_munkies@hotmail.com
    #15129
    0
  11. #15128 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 08:15
    แบบว่าหวานจัดเต็ม อร้ายยยย
    #15128
    0
  12. #14631 aoypchy (@aoypchy) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 11:25
    เเบบว่าหวานเว่อออ อ้ากกกกกกกกกเขินเเทนเป็นต่อล้านเท่า555555
    #14631
    0
  13. #14624 Cartoon (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 19:59
    ขอ nc ได้จากที่ไหนอ่ะค่ะ ขอหน่อยค่ะๆๆ

    Toon_dekmts@hotmail.com ขอบคุณค่ะๆ
    #14624
    0
  14. #14543 วีว่า (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 10:44
    น่ารักว่ะเฮ้ย
    #14543
    0
  15. #14468 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 12:01
    คราวนี้เป็นต่อตามใจพี่พายเว้ย! 55555555555


    #14468
    0
  16. #14387 gusbbell (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 10:42
    ขอ NC Please. ค้างงงงงงงงงะ

    ggusbell@hotmail.com
    #14387
    0
  17. #14185 Xday (@s-miw) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 23:33
    น่ารักอ่าา ชอบเวลาที่ต่ออ้อนพี่พาย มุ้งมิ้งกุ๊งกิ๊งมากๆอะ >< อ้อ ขอ nc ด้วยค่ะพี่เกรท zz_mmiw@hotmail.com เมลนี้เลยกรั๊บ !!
    #14185
    0
  18. #14166 rei (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 08:07
    ว้ายๆๆๆๆ เขิลลลลอ่าาาาา น่ารักจิงคู่นี้ สู้ๆนะพี่เกรท ไฟส์ติ้ง รักคนเขียนครัช จุ๊ป
    #14166
    0
  19. #14009 beam (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 11:49
    ขอ nc หน่อยนะค้าาาาา~~ punmeerose@gmail.com
    #14009
    0
  20. #14001 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 16:42
    รักกันนานๆๆๆ
    #14001
    0
  21. #13926 ßlueDoll (@amscale) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 01:00
    พี่พาย-เป็นต่ออ น่ารักมาากกกกก เรียลลสุดๆ
    #13926
    0
  22. #13721 KanTi N. (@namkrat) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 00:26
    บอกได้คำเดียว ฟิน~
    #13721
    0
  23. #13706 baipai_bamboo (@baipai_bamboo) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 11:57
    ขอ NC หน่อยนะค่ะพี่เกรท เพิ่งมาอ่านแต่ชอบเรื่องนี้มากจริงๆ chanya_baipai@hotmail.com
    #13706
    0
  24. #13680 aom love tum (@abbbbbbbbbbbbbbb) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 16:53
    ขอ nc ด้วยคนนะ a.t19@hotmail.com
    #13680
    0
  25. #13272 OumNum (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 13:51
    หาไม่เจอเลย รบกวนช่วยส่งให้หน่อยนะคะ

    oum-num@hotmail.co.th

    ขอบคุณล่วงหน้าคะ
    #13272
    0