OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 50 : ☆OK! I love U ★... 39. อิสระ (Stop & Koh)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    3 ส.ค. 56


 39. อิสระ (Stop & Koh)

 

ผมรู้สึกตัวแล้วจริงๆ ว่าผมมันโง่งี่เง่ามากแค่ไหน ความรู้สึกของตัวเองแท้ๆ แต่ทำไมผมกลับดูมันไม่ออก มองความผูกพันเป็นความรัก ทำให้ตัวเองเจ็บปวดกับสิ่งที่คิดว่ามันเป็นมาตั้งนานสองนาน

 

ผมไม่โกรธพี่ปอเลยที่ใช้วิธีนั้นกับผม ผมอยากจะขอบคุณพี่ปอด้วยซ้ำที่พี่ปอทำให้ผมรู้สึกตัวและรู้ตัวเองเสียทีว่าความรู้สึกของผมที่ผมคิดมาตลอดว่ามันคือความรักความชอบ...แท้ที่จริงแล้วมันคืออะไรกันแน่

 

ตอนที่พี่ปอก้มหน้าลงมาทำเหมือนว่าจะซุกไซ้คอผม ผมไม่รู้สึกยินดีเลยสักนิด ผมไม่รู้สึกมีอารมณ์หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย ผมอยากผลักไสพี่ปอออกไปจากตัวผมด้วยซ้ำ ผมรู้ตัวเลยว่าตอนนั้นผมไม่ได้อยากรับสัมผัสที่มากเกินกว่าที่เราเคยมีต่อกัน

 

มันไม่ใช่ ผมไม่สามารถจูบหรือทำอะไรกับพี่ปอมากเกินกว่าที่เราเคยเป็นต่อกัน ผมรู้สึกตัวแล้วจริงๆ ว่าผมรักพี่ปอแบบไหน ความรักของผมมันไม่ใช่ความรักแบบใครคนหนึ่งรักใครอีกคน แต่มันเป็นอารมณ์ของน้องชายที่มีต่อพี่ชายเสียมากกว่า

 

และที่สำคัญที่สุด...พี่โก้อยู่ตรงนั้น พี่โก้อยู่ในห้อง พี่โก้มองมาด้วยสายตาที่เจ็บปวดจนผมรู้สึกว่าผมไม่อยากจะทำให้ผู้ชายคนนี้ต้องเจ็บปวดเพราะผมอีกต่อไปแล้ว

 

สิ่งแรกที่ผมนึกถึงคือความรู้สึกของพี่โก้ ผมรู้ว่าพี่ปอไม่มีทางทำอะไรผมมากไปกว่าการสั่งสอน ผมพอแล้ว ผมควรจะหยุดมันและจบมันซะ ผมเลือกที่จะเรียกพี่โก้ เพื่อเป็นการยืนยันว่าคนที่ผมรู้สึก รัก จริงๆ แล้วคือใครกันแน่

 

“ต็อป...มึงมันโง่” ผมนั่งอยู่ที่ระเบียงให้สายฝนมันสาดลงมาใส่เผื่อว่าความรู้สึกต่างๆ ที่วกวนวุ่นวายในใจของผมมันจะไหลรินไปกับสายฝนที่ชะล้างลงมา ผมห้ามไม่ให้พี่โก้ตามออกมาที่ระเบียง ผมอยากจะลงโทษความโง่งี่เง่าของตัวเองให้มันสาสม

 

“แต่ก็ดีแล้ว...จบลงแบบนี้แหล่ะดีแล้ว กูจะได้เป็นอิสระสักที” ไม่มีใครมาผูกมัดผมเอาไว้หรอก ผมนี่แหล่ะที่ผูกมัดตัวเองเอาไว้ด้วยพันธนาการที่สร้างมันขึ้นมาด้วยความสับสน แต่ตอนนี้พันธนาการนั้นสลายไปแล้ว ผมเป็นอิสระและสามารถที่จะรักใครได้โดยที่ไม่ต้องรู้สึกว่ามีอะไรติดค้างอยู่ในใจ

 

และผมก็รู้แล้วว่าใครคนนั้นที่ผมจะรักคือใคร...

 

ผมทิ้งตัวนอนลงบนพื้นระเบียงอย่างไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น น้ำตาของผมที่รินไหลออกมามันจะเป็นความรู้สึกเจ็บปวดครั้งสุดท้ายที่ผมจะยอมให้มันเกิดขึ้นกับความรู้สึกนี้ ต่อจากนี้ไปผมจะเป็นน้องชายของพี่ปอได้อย่างสนิทใจ เป็นน้องชายที่ดีเหมือนที่ผ่านๆ มา

 

ส่วนความรักของผมนั้นผมจะสร้างมันขึ้นมา ผมรู้แล้วว่าใครที่รักและดีกับผม ใครที่ดูแลและเอาใจใส่ ใครที่ไม่เคยทิ้งให้ผมต้องทนกับความเจ็บปวดเพียงลำพัง เท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่ผมจะรักพี่โก้ด้วยความรู้สึกทั้งหมดของหัวใจ

 

“พอเหอะต็อปเดี๋ยวก็ป่วยพอดี” พี่โก้เปิดประตูออกมาแล้วเดินมานั่งยองๆ ข้างร่างผม พี่โก้กางร่มเพื่อกันไม่ให้ฝนสาดใส่เราทั้งคู่ ผมมองหน้าพี่โก้ที่กำลังมองผมด้วยความห่วงใย บนบ่าของพี่โก้มีผ้าเช็ดตัวพาดเอาไว้ด้วย

 

“ต็อปกำลังทำความสะอาดจิตใจตัวเองอยู่...ต็อปไม่ป่วยง่ายๆ หรอกพี่โก้ อย่าห้ามต็อปเลยนะ” ผมยิ้มให้กับผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก พี่โก้ระบายลมหายใจช้าๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะทิ้งร่มไปแบบไม่ใส่ใจ มือคู่นั้นเอื้อมมือมาดึงผมขึ้นมากอดแนบแน่น

 

“ใจมึงสะอาดและบริสุทธิ์มากพอแล้วต็อป พอเหอะอย่าทำให้กูรู้สึกทรมานใจมากไปกว่านี้เลย กูอยู่กับมึงทั้งคนมึงยังจะต้องแอบมานั่งร้องไห้ทำไมวะ อกกูมีไว้ให้มึงพักพิงนะต็อป” พี่โก้กอดผมแน่น ผมกำเสื้อของพี่โก้แล้วซบหน้าเข้าหาอกแกร่งๆ ของพี่โก้

 

“ต็อปเป็นอิสระแล้วพี่โก้ ต็อปไม่มีอะไรติดค้างในใจแล้ว แต่ต็อปอยากที่จะล้างทุกสิ่งทุกอย่างออกไปจากใจให้หมดก่อน ก่อนที่ต็อปจะเปิดรับความรู้สึกของพี่โก้เข้ามา” มือคู่นี้กำลังปลอบประโลมผมเอาไว้อย่างอ่อนโยน พี่โก้เอาผ้าเช็ดตัวคลุมร่างกายของผมแล้วดึงให้ผมลุกขึ้นยืน

 

“ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น กูรักมึงที่มึงคือมึง กูไม่สนหรอกว่าอดีตของมึงจะเป็นยังไง ขอแค่ต่อจากนี้ไปมึงจะมีแค่กู...กูขอแค่นั้น” ดวงตาคมเข้มฉายแววจริงจัง พี่โก้จ้องมองหน้าผมด้วยท่าทางที่นิ่งมาก ผมพยักหน้ารับแล้วเขย่งตัวโผเข้ากอดพี่โก้แน่นๆ

 

ผมต้องการความรัก ผมต้องการการเอาใจใส่ ผมต้องการความห่วงหาอาทร ผมต้องการทุกสิ่งทุกอย่างมากมาย และผมก็รู้ดีและมั่นใจว่าใครที่สามารถมอบสิ่งเหล่านี้ให้กับผมได้

 

“ต็อปจริงจังนะพี่โก้...” ผมดันพี่โก้ออกห่าง มือของผมยกขึ้นแตะที่แก้มของพี่โก้แผ่ว ผมกำลังยิ้ม...รอยยิ้มที่ผมจะมอบให้กับพี่โก้คนเดียวเท่านั้น ต่อจากนี้ไปผมจะทำเพื่อผู้ชายคนนี้คนเดียวเท่านั้น

 

“กูรู้...แค่มองตามึงกูก็รู้แล้วว่ามึงคิดอะไร กูดีใจนะที่มึงอยากจะทำเพื่อกู แต่ตอนนี้เข้าไปในห้องเหอะ...เดี๋ยวมึงจะป่วยซะเปล่าๆ” พี่โก้ดึงผมเข้ามาในห้อง ผมเดินตามเข้ามาอย่างว่าง่าย ปกติผมก็เป็นคนที่ว่าง่ายนะ ยิ่งกับคนที่ผมรักผมจะว่าง่ายมากๆ อาจจะมีแค่บางอารมณ์เท่านั้นที่ผมจะดื้อ

 

แต่กับไอ้ต่อเนี่ย ผมว่าผมชอบแกล้งมันมากกว่าจะว่าง่ายกับมัน ผมชอบเวลาที่มันด่ากับผม อาจจะดูโรคจิตแบบแปลกๆ แต่ผมชอบความสัมพันธ์แบบที่เราเป็น เพราะว่าเราสนิทกันมากๆ จนสามารถที่จะด่ากันได้แบบไม่เคยโกรธกันเลยสักครั้ง น้อยครั้งมากที่เราสองคนจะทะเลาะกัน

 

ตัวของเราทั้งคู่เปียกโชกไปด้วยน้ำฝน ผมถูกพี่โก้เอาผ้าเช็ดตัวอีกผืนมาห่อตัวแล้วพี่โก้ก็รวบตัวผมเข้าไปกอดแน่นๆ ผมถูกโยกตัวเบาๆ พร้อมกับคางแหลมๆ ของพี่โก้ที่วางลงบนหัวของผม นี่ผมเตี้ยขนาดนี้เลยหรอวะ แต่ไม่หรอก มันน่าจะเป็นเพราะว่าพี่โก้น่ะสูงมากเกินไปต่างหาก

 

“กูชอบเวลาที่ได้กอดมึงแบบนี้นะต็อป ตัวมึงเล็กๆ น่ารัก น่าปกป้อง ต่อจากนี้ไปกูจะปกป้องมึงเอง” ผมยกมือขึ้นกอดพี่โก้แล้วซุกหน้าลงบนอกของพี่โก้เอาไว้ ผมเองก็มีความสุขนะที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของพี่โก้ ผมเชื่อว่าพี่โก้จะทำได้อย่างที่พูด

 

ถึงแม้ความเป็นจริงผมไม่ได้อ่อนแอจนต้องได้รับการปกป้อง แต่มันก็ดีนะการที่มีใครสักคนรักและพร้อมจะดูแลเราแบบนี้ ผมจะลองทำตัวอ่อนแอให้พี่โก้ปกป้อง...มันคงไม่แปลกหรอกเนอะ

 

“เวลามีคนชมว่าตัวเล็กน่ารักนี่โคตรเคืองเลยรู้ป่ะพี่โก้...” ผมเงยหน้าขึ้นมองหน้าพี่โก้อย่างเคืองๆ แต่ก็แค่ไม่กี่วินาทีหรอก ผมก็ยิ้มให้กับพี่โก้เหมือนเดิม

 

“แต่ทำไมพอพี่โก้ชม...ต็อปรู้สึกดีไม่รู้ว่ะ” ผมยักคิ้วให้พี่โก้ พี่โก้เอาคางเคาะลงมาบนหัวของผมเบาๆ พร้อมกับจับปลายผ้าชึ้นมาเช็ดหัวของผมเบาๆ ผู้ชายคนนี้ดูแข็งกระด้าง ดูไม่น่าจะอ่อนโยนเลยนะ แต่พี่โก้โคตรจะอ่อนโยนกับผมแบบมากๆ

 

มากจนบางทีผมก็แอบสงสัยว่าเพราะอะไรผมถึงได้รับความรู้สึกดีๆ แบบนี้จากพี่โก้...

 

“พี่โก้...ต็อปไม่ใช่คนดีนะ...ทำไมมารักคนแบบต็อปวะ” ผมยืนนิ่งๆ ให้พี่โก้เช็ดผมให้

 

“กูก็ไม่ใช่คนดีอะไร แต่ที่กูดีกับมึงก็เพราะว่ากูรักมึง และเพราะว่ากูรักมึงกูเลยไม่สนใจว่ามึงจะดีหรือว่าจะเลวแค่ไหนมาก่อน ขอแค่ตอนที่เราสองคนคบกัน เรามีแค่กันและกัน เท่านั้นกูก็พอใจแล้ว” พี่โก้จับมือทั้งสองข้างของผมให้ยกขึ้น เสื้อยืดที่ผมใส่ค่อยๆ ถูกถอดขึ้นไปจนสุดปลายมือของผม และมันก็หลุดออกจากร่างกายผมในที่สุด

 

“เปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้วต็อป...ป่วยขึ้นมากูขี้เกียจพาไปหาหมอ” พี่โก้เอาผ้าห่มให้ผมแล้วดันผมให้เดินไปที่ห้องน้ำ ผู้ชายคนที่ดีกับผมมากๆ กำลังเอาเสื้อของผมไปผึ่งที่ตรงมุมห้อง กำลังเตรียมเสื้อผ้าเอาไว้ให้กับผม ผมมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยม

 

ใครว่าผู้ชายดีๆ มีแต่ในนิยาย ผู้หญิงร้ายๆ มีแต่ในละคร เชื่อผมเถอะว่าชีวิตจริงแม่งยิ่งกว่าละคร อะไรที่คิดว่าไม่น่าจะมีแม่งก็มี อะไรที่คิดว่าน่าจะมีบางทีแม่งก็ไม่มี

 

“พี่โก้เข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมกันมั้ย...” ผมชินนะกับอะไรแบบนี้ ยังไงซะเราก็ผู้ชายเหมือนกัน มันไม่น่าจะเป็นอะไรหรอก ถึงแม้ว่าเราจะรู้อยู่แก่ใจว่าเรารู้สึกต่อกันมากขนาดไหน

 

“อย่ามายั่วกูว่ะต็อป ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปไม่ต้องมาเล่นหูเล่นตาใส่กู” พี่โก้ส่ายหน้าอย่างระอาใส่ผม พี่โก้มันไม่ได้กลัวผมหรอกผมรู้ มันกลัวใจตัวเองมากกว่า ผมรู้สึกได้ถึงความต้องการ ความปรารถนาที่ส่งผ่านมาจากสัมผัสและสายตาของพี่โก้มาพักใหญ่ๆ แล้ว

 

“ใครยั่ววะพี่ รุ่นนี้ไม่มียั่วแล้วเหอะ อยากเอาก็เอาเลย” ผมแกล้งเย้าพี่โก้มันออกไปแบบนั้น ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์ที่จะมาทำเรื่องอย่างว่าหรอกครับ เพราะว่ามันไม่มีอารมณ์ไงไม่ต้องถามหาเหตุผลอะไรให้มันมากความ

 

“โว๊ะ...มึงนี่ยังไงวะ อย่ามาทำให้กูฟุ้งซ่านเพราะตัวขาวๆ ของมึงเลย ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมากินยานอน” พี่โก้เดินมาดันผมเข้าห้องน้ำ ผมแกล้งยื้อตัวเล็กน้อย ไม่ยอมเดินไปตามที่พี่โก้ดัน พี่โก้จะดันผมอีกครั้ง ผมพลิกตัวหันเข้าหาพี่โก้ แล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นไปหา ขโมยจูบปากพี่โก้อย่างอ้อนๆ อีกครั้ง ก่อนที่จะผลุบหายเข้าไปในห้องน้ำทันที

 

“พอเคลียร์ใจตัวเองได้ก็รู้สึกปลอดโปร่งเลยเว้ย...ขอบคุณนะพี่ปอ” ผมต้องขอบคุณพี่ปอที่ไม่มีปฏิกิริยาอะไรกับความรู้สึกของผม พี่ปอคงรับรู้ความรู้สึกของผมมานานพอสมควรแล้ว แต่พี่ปอยังคงเป็นเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ผมอยากจะขอบคุณมากๆ ไม่อย่างนั้นผมอาจจะไม่กล้าเข้าหน้าพี่ปออีกนานเลยทีเดียว

 

และคนที่ผมควรจะขอบคุณแบบมากๆ มากถึงมากที่สุดก็คือพี่โก้ เพราะมีพี่โก้อยู่กับผม ทำให้ผมเริ่มรู้สึกว่าบางครั้งความรักมันก็น่าไขว่คว้ามาเก็บเอาไว้ พี่โก้สอนอะไรกับผมตั้งมากมาย อย่างน้อยๆ พี่โก้ก็สอนให้ผม...เริ่มรักเป็น

 

“ต่อจากนี้ไปพี่โก้อาจจะเบื่อกับนิสัยอ้อนๆ ของต็อปไปเลยก็ได้นะ...”

 

....................

 

 

 

 

ผมได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากพี่โก้ ทั้งนมอุ่นๆ ที่ยกมาเสิร์ฟให้ถึงเตียงนอน ทั้งยาแก้ไข้กับน้ำที่แทบจะป้อนให้ถึงปาก ไหนจะบริการห่มผ้าให้อย่างหนาพร้อมทั้งกอดรัดผมเอาไว้แนบแน่นท่ามกลางค่ำคืนที่สายฝนโปรยปรายไม่ขาดสาย

 

เราสองคนนอนมองหน้ากัน...อืม จะว่านอนมองหน้ากันมันก็ไม่ใช่ซะทีเดียว แค่ผมไม่รู้สึกว่าไม่อยากจะละสายตาไปจากหน้าพี่โก้ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ตอนแรกพี่โก้มันก็มองสบตากับผมอยู่หรอกนะ แต่ไปๆ มาๆ พี่โก้มันเบนสายตาหนีผมไปแล้ว

 

“หลบตาทำไมวะพี่โก้...” ผมจับพี่โก้ให้หันมามองหน้ากันตามเดิม พี่โก้ระบายลมหายใจเบาๆ แล้วคลายอ้อมกอดเล็กน้อย

 

“มองตามึงมากๆ แล้วก็อยาก...” ชัดเจนนะครับว่าทำไมพี่โก้ถึงหลบตาผม ผมหัวเราะเล็กน้อย แล้วขยับตัวเข้าไปหาพี่โก้ มือทั้งสองข้างดันให้พี่โก้นอนลงบนเตียง แล้วผมก็ปีนขึ้นไปนอนทับร่างของพี่โก้เอาไว้

 

“พี่โก้หื่นว่ะ เห็นต็อปกำลังอ่อนแอแล้วจะมาหลอกฟันกันหรอ...” ปากก็ว่าพี่โก้แต่ตอนนี้ผมกลับอ้อนพี่โก้ไม่ห่าง มันความผิดใครกันล่ะที่ทำให้พี่โก้มีความรู้สึกขึ้นมาน่ะ

 

“รุ่นนี้ไม่ต้องหลอกหรอกว่ะต็อป หล่อๆ แบบนี้ใครเห็นก็อยากโดนฟันหมดแหล่ะ...” เผื่อบางทีพี่โก้มันอาจจะไม่รู้ตัว ผมว่ามันหลงตัวเองมากๆ อ่ะ ถึงพี่โก้จะหล่อมากๆ แต่พูดชมตัวเองแบบหน้าตายได้ขนาดนี้ ไม่หลงตัวเองจริงๆ ทำไม่ได้หรอกนะเว้ย

 

“คนอะไรวะโคตรหลงตัวเอง ต็อปไม่เห็นอยากโดนพี่โก้ฟันเลย...”

 

“เหรอ...ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยว่าคนไม่อยากโดนเค้าจะขึ้นมานอนสีมาไล่บี้นมกูแบบนี้ มึงลงไปนอนดีๆ เลยไอ้ตัวยุ่ง กูง่วงนอนจะตาย ไม่มีอารมณ์มาเล่นกับมึงหรอกนะ” พี่โก้พลิกผมให้ลงมาจากตัวของพี่โก้ ผมแกล้งทำหน้ายุ่งๆ งอนๆ แล้วขยับไปจนสุดเตียง ดูดิพี่โก้มันจะทำยังไง จะง้อผมยังไง

 

ฝึกเอาไว้ให้ชินเหอะพี่โก้ คนอย่างสต็อปเนี่ยต้องการให้คนมาตามเอาใจและตามง้อ...

 

“ขนาดตอนงอนมึงยังน่ารัก มากไปแล้วต็อป กูจะจัดการกับมึงยังไงดีวะ...” พี่โก้ดึงผมให้กลับมานอนใกล้ๆ อีกครั้ง มือหนากอดรัดผมเอาไว้แน่น จมูกของพี่โก้ไล้ที่แก้มของผมเบาๆ ผมรู้สึกดีกับสัมผัสของพี่โก้เสมอ

 

ผมนึกถึงตอนที่พี่ปอวัดใจกับผม ตอนนั้นผมไม่มีความรู้สึกสุขใจเลยสักนิด ผมคิดแต่ว่ามันไม่ได้ มันไม่ใช่ กับพี่ปอผมทำแบบนั้นไม่ได้ ลองถ้าไม่มีความรู้สึกดีๆ อย่างที่ผมกำลังรู้สึกกับพี่โก้ ผมก็รู้ได้เลยว่าผมไม่ได้รักพี่ปอแบบคนรัก

 

“ไหนว่าง่วงไงพี่โก้ นอนได้แล้วพรุ่งนี้ไปเยี่ยมแม่พรทิพย์กัน” ผมรวบมือของพี่โก้ที่ดูเหมือนว่าจะเริ่มเลื้อยเกินความจำเป็น เผื่อคุณจะลืมกันไปว่าผู้ชายคนนี้เวลาปกติจะไม่รุ่มร่ามอะไรกับผมเท่าไหร่ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่พี่โก้กรึ่มๆ หรือว่าเมา รับลองเลยว่า...ผมเสร็จคามือพี่โก้ทุกครั้ง

 

แต่นั้นเกิดขึ้นจากความเต็มใจของผมนะ ว่าพี่โก้คนเดียวไม่ได้หรอก...

 

“เออ ตอนแรกก็ง่วง แต่ตอนนี้เริ่มจะเงี่xx...ละ” บทจะทะลึ่งก็ทะลึ่งเอาเรื่องเหมือนกันนะผู้ชายคนนี้ แต่เชื่อเหอะผมรับมือกับพี่โก้ไหว คนแบบผมไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องจนไม่รู้เรื่องอะไร ผมผ่านผู้หญิงมาเยอะนะ รู้เห็นอะไรมาตั้งมากมาย เอามาใช้รับมือกับพี่โก้ได้อยู่แล้ว

 

“ไม่เอาไม่ให้เงี่xx นอนได้แล้วอย่ามาเยอะ ไว้รอคบกันจริงๆ จังๆ ก่อนนะจะยอมให้ทุกอย่างเลย” อ่ะแน่ แอบมีคนนินทาว่าผมเล่นตัวใช่ป่ะล่ะ ความจริงผมก็ไม่ได้ชอบเล่นแค่ตัวนะครับ เล่นมันทุกที่แหล่ะ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาไง พี่โก้แม่งแอบไปกินเบียร์มาตอนไหนวะ ตาเยิ้มใส่แบบนี้กูจะตายเอาได้นะเว้ย อย่ามาจุดไฟได้ป่ะพี่โก้

 

“วุ้ย! มึงมันน่ารำคาญว่ะต็อป แต่จะทำยังไงได้วะ...ก็รักไปแล้วนี่” พี่โก้ยิ้มให้กับผม จูบหนักๆ ที่พี่โก้มอบให้ก่อนที่จะยอมปล่อยให้ผมได้นอนอย่างสบายๆ ทำให้ผมรู้สึกว่าผมมีความสุขกับการที่ได้อยู่กับพี่โก้แบบนี้

 

ผู้ชายคนนี้เกิดมาเพื่อผม...ผมมั่นใจแบบนั้น

 

“รักเยอะๆ เลยเหอะพี่โก้ ต็อปมันเป็นพวกได้แบบไม่รู้จักพอ ยิ่งกับคนที่ต็อปรักนะ...ต้องให้ต็อปเยอะๆ” ผมยักคิ้วให้พี่โก้ ดึงผ้าขึ้นมาห่มแล้วนอนหลับตาอย่างสบายอารมณ์บนเตียงกว้างที่แสนคุ้นเคย

 

“ความรักของกูเป็นแบบบุพเฟ่ต์นะต็อป แดกได้ไม่อั้น เติมได้ไม่อั้น เติมได้เรื่อยๆ จนกว่ามึงจะพอใจ และสำหรับมึง ความรักของกูไม่มีหมดเวลา ไม่มีจำกัดเวลา มันจะอยู่เนิ่นนานจนกว่ามึงจะไม่อยากได้มัน” พี่โก้ลูบหัวผมเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นไปจัดการปิดไฟอย่างเรียบร้อย

 

ถ้าคุณเป็นผมคุณจะรู้สึกอย่างไรกับการที่มีคนมารักและดีกับคุณมากมายขนาดนี้ ผมดีใจ ปลื้มใจ แล้วรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าขึ้นมามากโข หลังจากที่ทำตัวเลวระยำทำให้คนอื่นเสียใจมานับครั้งไม่ถ้วน

 

ต่อจากนี้ไปผมคงเลิกมั่วกับผู้หญิงจริงๆ แล้วหล่ะ ผมต้องให้เกียรติคนที่รักผมมากๆ ผมต้องรักษาผู้ชายคนนี้เอาไว้ ผมจะไม่ยอมให้พี่โก้หลุดลอยจากผมไป

 

“ต็อปกินจุนะพี่โก้ กินแบบล้างผลาญมากถึงมากที่สุด...”.

 

“กูมีให้มึงกินไปจนวันตายเลยต็อป นอนนะครับไอ้ตัวยุ่ง ฝันดีนะ” พี่โก้ตัดบทสนทนาก่อนที่มันจะยาวมากไปกว่านี้ ยาแก้ไข้เริ่มทำพิษแล้วหล่ะ ผมว่าผมควรจะนอนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาเผื่อจะรู้สึกดีมากกว่าวันนี้ เผื่อผมจะเป็นสต็อปคนใหม่ ที่พร้อมจะเริ่มต้นกับความรักใหม่ๆ ที่ก้าวเข้ามา

 

……….

 

 

 

 

 

ผมนั่งอยู่ข้างๆ ไอ้พายที่ดูท่าจะมีเรื่องเครียดพอสมควร มันเรียกผมให้มาหามันในวันรุ่งขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่ ผมก็ลากเอาไอ้ต็อปมาด้วยเพราะว่ามันอยู่ด้วยกันกับผมทั้งคืน อืม...ความจริงต้องบอกว่าผมต่างหากที่ไปอยู่กับมันที่บ้านมันมาทั้งคืน

 

“อืม...กูเข้าใจนะแต่กูก็ไม่เข้าใจอยู่ดี” นี่ผมไม่ได้กวนตีนมันนะ ผมรับฟังเรื่องที่มันเล่าให้ผมฟังแบบยาวเหยียดเหมือนมันเก็บมาทุกเม็ดทุกหน่วยอย่างเก็บกด

 

“กวนตีนรึไงวะไอ้โก้ นี่กูหงุดหงิดกับเรื่องนี้จะตาย ไม่รู้จะกลับเข้ามาในชีวิตกูทำอะไร” ไอ้พายมันนั่งกอดหมอนอิงสีแดงของมันแล้วทำท่าทางแสนจะหงุดหงิด ผมเป็นเพื่อนกับมันมาชาติเศษ ไม่รู้นิสัยมันก็คงจะแปลก

 

“กูไม่ได้กวนตีนเว้ย ไอ้ที่กูบอกว่าเข้าใจน่ะ...กูเข้าใจว่าเค้าถูกทิ้งแล้วคงจะอยากกลับมาหามึง คงคิดว่ามึงจะยังต้อนรับเค้าเข้ามา ส่วนไอ้ที่กูไม่เข้าใจเนี่ย คือกูแค่สงสัยว่าเค้าคิดได้ยังไงวะ คิดจะทิ้งก็ทิ้ง พอตัวเองถูกทิ้งไม่มีใครเอาแล้วจะกลับมา ใครเค้าจะอยู่รอวะ...เหอะ!” นี่แหล่ะที่ผมหมายถึง ผมว่าเธอคงจะสิ้นไร้ไม้ตอกจริงๆ ถึงได้กล้าทำในสิ่งที่ไม่คาดคิดว่าเธอจะทำ

 

“ไอ้ต่อมันก็ไม่ได้งี่เง่าอะไรกับกูหรอกนะเรื่องนี้ ซึ่งกูรู้สึกขอบใจมันมากที่มันไม่เพิ่มความปวดประสาทให้กู แต่กูก็ไม่รู้จะจัดการยังไงไม่ให้น้ำเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับแม่ของไอ้ต่อ...มึงเข้าใจใช่ป่ะ” ผมพยักหน้ารับ ก็เข้าใจครับว่าไอ้พายมันกังวลเรื่องอะไร

 

“กูว่าน้ำอาการหนักว่ะ ทำเหมือนจนตรอกขนาดต้องทำตัวแบบนี้ แต่ก่อนกูคิดมาตลอดเลยนะว่ามึงโชคดีที่ได้น้ำเป็นแฟน แต่ตอนนี้กูรู้สึกว่ามึงเป็นผู้ชายที่โคตรซวยที่สุดของที่สุด ไอ้ต่อที่ว่าดวงซวยแล้วนะยังไม่เท่ามึง...” จากใจเลยครับ ผมคิดแบบนั้นจริงๆ ผู้หญิงนี่ชอบทำตัวงี่เง่าเอาแต่ใจจนน่ารำคาญ เพราะอย่างนี้ไงผู้ชายมันเลยหันมากินกันเอง

 

“กูไม่ได้สนใจอะไรหรอกนะ กูสนแค่เรื่องเดียวตอนนี้คือเรื่องที่ว่าถ้าน้ำยังไม่เลิกยุ่งวุ่นวายกับแม่ยายกูเนี่ย กูจะทนไม่ฆ่าทิ้งได้รึเปล่า" ไอ้พายมันเครียดกับเรื่องนี้มากจริงๆ ทั้งสีหน้า ทั้งแววตา ดูอาฆาตแบบแปลกๆ มันก็ไม่แปลก เพราะคนเรายิ่งรักมากเท่าไหร่ ตอนที่เกลียดกันมันยิ่งเกลียดได้มากกว่าตอนรักหลายเท่าตัวนัก

 

แล้วคนที่ไม่ได้ทำผิดอะไร อยู่ดีๆ ก็ถูกทิ้งไปอย่างไอ้พายน่ะ มันจะเหลือหรอครับ ถ้ามันไม่เกลียดน้ำก็แปลกแล้ว

 

“กูว่าไม่ใช่แค่โดนทิ้งอย่างเดียวแล้วหล่ะมั้ง ดีไม่ดีกูว่ามีของแถมมาด้วย” ผมว่าผมพอจะมองเกมออกนะ ถ้าแค่โดนทิ้งธรรมดาผมว่าน้ำไม่น่าจะทำถึงขนาดนี้ ผู้หญิงสวยๆ แบบนั้นจับใครใหม่ก็ได้ แต่ตอนนี้เธออาจจะไม่มีทางเลือกเลยต้องกลับมาหาไอ้พาย ถ้าสิ่งที่ผมคิดไม่ผิด เชื่อเหอะว่าน้ำเข้าทางพ่อไอ้พายแน่ๆ

 

“ถ้าสิ่งที่มึงคิดเป็นตามนั้นจริงๆ กูว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ไหวแล้วว่ะ คิดจะมาจับกู...ฝันเหอะ” ดูท่ามันจะเกลียดเข้าเส้นเลยว่ะ ก็อย่างว่าแหล่ะมันเจอคนดีๆ ที่รักมัน เอาใจมัน ตามใจมันอย่างไอ้ต่อแล้ว มันจะไปสนผู้หญิงที่ทิ้งมันไปทำไม แถมตอนที่ไอ้พายมันคบกับน้ำ มันต้องเป็นฝ่ายตามใจเอาอกเอาใจฝ่ายหญิงทุกอย่าง

 

คนเราถ้าเจอคนที่ใช่แล้วคงไม่มีใครวกกลับไปหาอะไรที่มันทำให้เราเจ็บปวดหรอก

 

“กูว่านะพาย มึงต้องรีบจัดการก่อนที่น้ำจะสร้างเรื่องวุ่นวายให้มึง เดี๋ยวประวัติมันจะซ้ำรอยซะเปล่าๆ” ผมมองหน้าเพื่อนของผม มันถอนหายใจอย่างหน่ายๆ เรื่องที่เคยเกิดขึ้นกับมันตอนนั้น ตอนที่คู่ขาของมันไปบอกกับพ่อมันว่าไอ้พายทำให้ท้องแล้วไม่รับผิดชอบ ไอ้พายถูกพ่อเล่นซะหนักจนบ้านแทบแตก

 

ผมว่าพ่อของไอ้พายรักไอ้พายนะ แต่ท่านเสียอยู่อย่างหนึ่งคือไม่ฟังคำอธิบายอะไรจากปากของไอ้พายก่อน ลงไม้ลงมือก่อนเสมอ อย่างนี้ไงไอ้พายมันถึงได้ปักใจมาตลอดว่าพ่อไม่รักมัน ยิ่งมันคิดแบบนั้นมันก็ยิ่งต่อต้านพ่อของมันมากยิ่งขึ้น จนตอนนี้แทบไม่เหลือความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเลย

 

“เอาเหอะ...กูชินแล้ว กูไม่ได้ทำเรื่องอะไรกูจะรับ ต่อให้กูทำจริงๆ แต่ถ้ากูไม่อยากรับ กูก็ไม่รับ” นี่แหล่ะครับไอ้พาย นี่แหล่ะนิสัยของมัน ตามที่มันพูดออกมาเลย มันเอาแต่ใจตัวเอง มันไม่แคร์หรอกว่าใครจะรู้สึกอย่างไร คนที่มันแคร์ก็มีแค่คนที่มันรักเท่านั้น ถ้ามันไม่รู้สึกอะไรกับคนๆ นั้น มาตายต่อหน้ามันมันยังไม่รู้สึกอะไรเลย

 

อาจจะดูว่ามันเป็นคนที่ใจร้ายหรือว่าแข็งกระด้าง หยาบโลน แต่ถ้าคุณลองมองในมุมที่ว่ามันต้องเจอกับอะไรมาบ้าง...คุณจะเปลี่ยนความคิดที่มีต่อมันไปเลย

 

มันอาจจะถูกมองว่าเป็นคุณชาย เป็นลูกเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่มีโรงแรมในเครือมากมายนับไม่ถ้วน แต่ทว่ามองให้ลึกลงไป มันโดดเดี่ยวและอ้างว้างตั้งแต่ที่แม่ตายไป มันรักแม่ของมันมากๆ ไหนจะต้องมีแผลที่ฝังใจเรื่องพ่ออีก

 

เวลามองใครสักคนช่วยมองกันให้ลึกถึงหัวใจนะครับ อย่ามองแค่ภายนอก สิ่งที่คุณเห็นมันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่คุณมอง

 

“เครียดเว้ย ถ้าน้ำไม่เข้าไปยุ่งกับแม่ยายกูนะ กูจะไม่มานั่งเครียดแบบนี้หรอก ฆ่าทิ้งเลยดีมั้ย” ผมแกล้งพยักหน้ารับไปอย่างนั้นเอง ไอ้พายมันไม่ฆ่าทิ้งหรอก ใช่ว่ามันยังรักอยู่นะ แต่มันก็ไม่ใช่คนใจโหดเหี้ยมอะไรขนาดนั้น

 

“เดี๋ยวกูช่วยสืบให้แล้วกัน...”

 

“จีบกันแต่เช้าเลยนะสองคนนี้” มาแล้วครับไอ้ตัวกวนส้นตีน ผมยกมือขึ้นกอดไหล่ไอ้พายแล้วยักคิ้วให้ไอ้ต่อที่เดินหน้ามึนออกมาจากห้องนอน ตอนที่ผมมามันยังไม่ตื่น ส่วนไอ้ต็อปก็เดินงัวเงียมุดเข้าห้องนอนของผมไปแล้ว

 

“ก็ว่าอยู่ว่าทำไมพี่โก้เป็นห่วงไอ้พี่พายเหลือเกิน ที่แท้ก็แอบกิ๊กกันนี่เอง...เล่นเพื่อนหรอมึง” มันหันไปถามไอ้พาย ไอ้พายส่ายหน้าไปมาอย่างระอาใจกับความคิดป่วงๆ ของเมียมัน มันปัดมือผมออกแล้วกวักมือเรียกไอ้ต่อให้มานั่งข้างๆ กัน

 

“เล่นเพื่อนไม่มันเท่าเล่นมึงหรอก พูดมากจับปล้ำที่โซฟาเหมือนเมื่อคืนดีมั้ย...” ผมมองหน้ามันสองตัว ไอ้พายนี่ไม่อายหรอกครับมันด้าน แต่ไอ้ต่อนี่แทบจะทึ้งหัวไอ้พายแล้วที่เสือกมาพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าผม

 

“ต่อ...กูไม่รู้สึกอะไรหรอก มึงไม่ต้องเขินนะกูเข้าใจ คนมันอยากจะให้ทำยังไง...”

 

“ไอ้พี่โก้ มันไม่ได้ช่วยให้ดูดีขึ้นมาเลย ไม่ได้อยากเว้ย เพื่อนพี่มันบังคับ...” ไอ้ต่อมันโวยวายใส่ผมทันที ตามนิสัยมันแหล่ะครับ เหมือนมันจะเป็นคนหน้าด้าน กวนส้นตีน แต่มันก็ขี้อายใช่เล่น

 

“บังคับไรต่อ มึงออนท็อปให้กูเองนะ...โอ๊ย หมาต่อมึงจะเอาใช่มั้ย ตบหน้ากูเนี่ยคิดว่ากูจะยอมหรอวะ...” มันสองตัววิ่งไล่กันไปที่มุมห้อง เออ มึงดูรักกันดีเห็นแบบนี้กูก็สบายใจ อย่างน้อยๆ ถ้ามีเรื่องอะไรเข้ามา มึงก็มีไอ้ต่อเป็นกำลังใจให้มึง มึงจะได้ไม่รู้สึกเหงาหรือว่าโดดเดี่ยวอีกต่อไป

 

“พี่โก้ช่วยด้วย...ช่วยกูด้วยเด้” เสร็จแล้วครับ ไอ้ต่อมันถูกไอ้พายล็อคคอแล้วลากเข้าห้องไปแล้ว มันเอามือเกาะขอบประตูเพื่อยื้อตัวเอาไว้ แล้วร้องเรียกให้ผมช่วย ผมยักคิ้วแล้วโบกมือให้มัน

 

“โชคดีต่อ กูรู้มึงชอบแบบนี้...”

 

“เชี่ยพี่โก้...ปล่อยกูดิวะพี่พาย กูหายใจไม่ออก...” แล้วประตูห้องของมันก็ปิดไป ผมได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอาใจ เพื่อนผมมันทำตัวเหมือนเด็กนะ แต่ก็เฉพาะต่อหน้าผมกับไอ้ต่อไอ้ต็อปเท่านั้นแหล่ะ ต่อหน้าคนอื่นมันเก็กเข้มจะตาย

 

………..........

 

 

 

 

 

 

“เสียงอะไรอ่ะพี่โก้ ไอ้ต่อมันถูกข่มขืนหรอวะ โหยหวนซะชวนสยอง” ไอ้ต็อปเดินงัวเงียออกมาจากห้องนอน มันเดินตรงมากอดผมแล้วเอาหน้าซุกที่หน้าอกของผมไปมา

 

“ง่วงก็ไปนอนต่อเหอะ อย่าไปสนใจมันเลยมันไม่ฆ่ากันตายหรอก” ผมลูบหัวยุ่งๆ ฟูๆ ของไอ้ต็อปแล้วยิ้มน้อยๆ มันน่ารักเนอะ ผมว่าผมคิดไม่ผิดเลยที่รักมัน

 

“ตกลงแล้วพี่พายเค้ามีเรื่องอะไรแต่เช้าวะพี่ ง่วงจะตายแล้วเนี่ย มาถึงต้องมาฟังเสียงโวยวายของไอ้คู่รักฮาร์ดคอนี่อีก” มันบ่นงุบงิบอยู่ที่หน้าอกของผม ผมกอดมันแล้วพามันเดินไปที่โซฟา

 

“เรื่องแม่งโคตรยาวอ่ะ เอาไว้ตื่นมาอีกรอบแล้วกูเล่าให้ฟังดีกว่า ตอนนี้มึงไปนอนต่อเหอะ ถ้ารำคาญเสียงมันก็เอาหูฟังยัดหูไป” ผมตบหัวไอ้คนง่วงที่เอาแต่นั่งอิงแอบนั่งพิงผมไม่ห่าง

 

“พี่โก้พาเข้านอนหน่อยดิ ขี้เกียจเดินแล้วอ่ะ...” อ้อนเข้าไป มึงอ้อนกูเข้าไป คิดว่ากูจะทนได้อีกนานแค่ไหนวะต็อป เจอคนน่ารักๆ แบบมึงมาอ้อนแบบนี้ กูจะตายเอาได้เหมือนกันนะ

 

“มีตีนมั้ย...”

 

“แล้วมีใจเปล่าล่ะ?” โอเค กูยอมแพ้มึงแล้วต็อป สวนกลับมาแบบนี้เหมือนกูถูกหมัดของมึงฮุกเข้ามาเต็มท้องเลย
 

“เคยมี...แต่ตอนนี้กูไม่มีใจแล้ว เพราะกูยกให้มึงไปหมดแล้ว” ผมอุ้มไอ้ต็อปมันขึ้นมาอย่างโคตรง่ายดาย ตัวเล็กเกินไปผู้ชายอะไร แต่มันไซส์มินิไง พกพาง่าย ใส่กระเป๋าไปได้ผมเอาไปด้วยแล้วจริงๆ

 

“แพ้เลยๆ พี่โก้ชนะต็อปไม่ได้หรอก” มันหัวเราะน้อยๆ ทั้งๆ ที่ตามันแทบไม่ลืมเลยด้วยซ้ำ ผมพามันเข้ามาในห้องนอน เสียงโวยวายของไอ้ต่อกับไอ้พายยังดังอย่างต่อเนื่อง

 

“เฮ้ย!! ข้างห้องเบาๆ หน่อย อย่าเอากันเสียงดังมันรบกวนการนอนของพวกกู” ผมวางไอ้ต็อปมันลงบนเตียง แล้วอดที่จะตะโกนออกไปไม่ได้ ไอ้พายน่ะไม่รู้สึกอะไรหรอก แต่ไอ้ต่อนี่สิครับแม่งอย่างฮา

 

“เอากันอะไรพี่โก้...พี่พายมึงปล่อยกูนะ อย่ามายุ่งกับกู กูไม่เอานะเว้ย...”

 

“ไอ้ต่อมึงอย่ามาทำเป็นเล่นตัว ยอมๆ พี่พายเค้าไปเหอะ เค้าเอามึงก็บุญแล้ว...” ไอ้ต็อปมันคงรำคาญ มันสวนกลับไปพร้อมกับดึงให้ผมล้มลงนอนข้างๆ มัน ไอ้เด็กนี่ตัวยั่วเลยครับ มันชอบทำให้ผมประสาทจะแดกตายวันละหลายๆ รอบ แต่ก็ต้องอดทน รอเวลาอีกนิดแล้วค่อยว่ากัน

 

“ไอ้สั้นเดี๋ยวกูเลี้ยงข้าวเดือนนึง พูดถูกใจกูมาก” ไอ้พายมันคงชอบใจมาก ส่วนไอ้ต่อนี่เงียบเสียงลงไปแล้ว จะด้วยวิธีไหนอันนี้ผมไม่อาจจะรู้ได้ เพราะตอนนี้ความสนใจของผมอยู่ที่ไอ้ต็อปที่ลืมตามามองหน้าผมด้วยสายตาที่ดูแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

“พี่โก้กับพี่พายเคยได้กันป่ะ...” หืม!! คำถามมึงช่างทำกูเงิบ

 

“ต็อป...กูไม่เล่นเพื่อนตัวเอง อีกอย่างไอ้พายมันไม่น่าแดกเท่ามึงหรอก อย่ามาจุดประเด็นเหมือนเพื่อนมึง กูกับไอ้พายน่าสงสัยมากขนาดนั้น” ผมตบหน้าผากมันเบาๆ เผื่อว่ามันจะตั้งสติได้

 

“ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกนะ แต่พอไอ้ต่อมันมาจุดประเด็น แล้วเห็นพี่โก้โอ๋พี่พายจะตาย ไม่คิดไหวหรอวะ” ไอ้ต็อปมันขยับมานอนใกล้ๆ มันจับแขนผมมาหนุนแทนหมอน แล้วนอนเอาขาก่ายตัวผมซะเต็มที่ เออ...มึงน่ารักกูยอมแพ้

 

“เพื่อนมึงมันเพ้อเจ้อ มึงอย่าไปเพ้อเจ้อตามมัน แค่คิดกูก็สยองแล้ว อีกอย่างมึงกับไอ้ต่อนี่ก็พอกันนั่นแหล่ะ ถ้ากูกับไอ้พายเคยได้กัน มึงสองคนก็คงไม่รอดหรอก...” ตอนแรกๆ เลยผมยังเคยแอบคิดว่ามันสองคนน่าจะเป็นมากกว่าเพื่อน ไอ้ต่อมันก็หล่อนี่ครับ ถ้ามันไม่มารับให้ไอ้พาย มันก็คงจะรุกให้คนอื่นได้สบาย

 

“อ้าว...พี่โก้รู้ได้ไงว่าต็อปเคยได้กับไอ้ต่อแล้ว” มันมองผมด้วยสีหน้าที่ดูจริงจัง แต่ขอโทษเถอะผมแอบเห็นแววตาซุกซนของมึง ดูมันจะมีความสุขนะที่แกล้งผมได้

 

“เหรอวะ...กูเชื่อนี่ก็ควายแล้วต็อป มึงกับไอ้ต่อเนี่ยนะ เหอะๆ นอนไปๆ อย่าเอาแต่เพ้อเจ้อ ตื่นมากูมีเรื่องจะเล่าให้มึงฟังเยอะแยะเลย” ผมจับมันกดหน้าลงมาที่อกผม รำคาญสายตามันจะน่ารักใส่กูเพื่ออะไรนักก็ไม่รู้ เห็นแล้วหงุดหงิดอยากจะทำอย่างอื่นมากกว่านอนฉิบหาย

 

“นอนไม่หลับแล้วเหอะพี่โก้ ไอ้ข้างห้องมันยังเสียงดังกันไม่เลิกแบบนี้ใครจะไปนอนลง...” ก็จริงอย่างที่ไอ้ต็อปว่า เสียงตึงตังที่ดังมาจากห้องของไอ้พายสลับกับเสียงด่าของมันสองตัว ผมว่าไอ้ต่อมันคงสู้กับไอ้พายอยู่ ได้ข่าวว่าขายังไม่หายเจ็บดี วันนี้คงได้มีคนขาเดี้ยงอีกรอบแน่ๆ

 

“งั้นเดี๋ยวกูเล่าเรื่องที่ไอ้พายมันเรียกกูมาให้มึงฟังเลยแล้วกัน ไหนๆ ก็นอนไม่หลับแล้วนี่...” ผมยังคงนอนอยู่บนเตียงนอนโดยมีไอ้ต็อปมันยุกยิกอยู่ข้างๆ เข้าใจมันนะครับว่ามันไม่ได้ปลดปล่อยมาสักพักแล้ว มันเลยมีความต้องการโดยที่มันไม่รู้ตัว

 

อย่าครับอย่ายุให้ผมสนอง เพราะมันอาจจะทำให้ไอ้ต็อปตายคาที่ได้...ผมเก็บกดเหอะรู้เอาไว้

 

 

 

เรื่องราวที่มาจากปากของไอ้พายถูกถ่ายทอดให้ไอ้ต็อปได้รับรู้ มันฟังไปด่าไปแบบใส่อารมณ์เหมือนมันเป็นไอ้ต่อซะเอง ทั้งๆ ที่ไอ้พายบอกว่าไอ้ต่อไม่ได้อะไรกับเรื่องนี้เลย ทั้งไอ้พายทั้งไอ้ต่อต่างกังวลแค่เรื่องแม่ของไอ้ต่อเท่านั้น

 

“เกลียดผู้หญิงแบบนี้ฉิบหาย เคยมีเหมือนกันนะพี่โก้ท้องกับใครมาไม่รู้แต่จะมาให้ต็อปรับผิดชอบ...ป้องกันทุกครั้งไม่เคยพลาดว่ะ” มันใส่อารมณ์เหมือนเป็นเรื่องของตัวเอง จนผมต้องเขย่าตัวมันเบาๆ ให้มันรู้สึกตัวหน่อยว่าไม่ใช่เรื่องของมัน

 

แต่ก็เข้าใจเพราะว่าคนเป็นเพื่อนกันมักจะเป็นเดือดเป็นร้อนแทนกันเสมอ เวลาที่ไอ้พายมีเรื่องผมก็จะเดือดร้อนแทน เพื่อนมักจะไม่ทิ้งกัน...ผมเชื่องั้นนะ

 

“มึงใจเย็นๆ ต็อป ตอนนี้ต้องรอดูท่าทีของทางนั้นก่อน มันอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิดก็ได้ ว่าแต่ว่าวันนี้จะไปเยี่ยมแม่ไอ้ต่อป่ะ...” ผมเปลี่ยนเรื่องไปก่อนเพราะไม่อยากให้ไอ้ต็อปมันวู่วามหรือโวยวายอะไร

 

“เปลี่ยนเรื่องซะงั้น ไปๆ ไปเยี่ยมแม่พรทิพย์ก่อนแล้วตอนเย็นไปว่ายน้ำกันมั้ยพี่โก้” มันว่าแต่ผมเปลี่ยนเรื่อง มันเองก็เปลี่ยนเรื่องเหมือนกัน ผมพยักหน้ารับแล้วหลับตานิ่งๆ นอนฟังเสียงไอ้พวกนั้นมันทะเลาะกันข้ามห้อง แต่นั่นไม่หนักหนาเท่ากับนอนนิ่งๆ ให้ไอ้ต็อปมันงับนั่นงับนี่เพลินเชียวมึง...

 

อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แต่ดูกันอีกทีแล้วกันว่าจะจัดการยังไงได้บ้าง ผู้หญิงแบบน้ำต้องจัดการขั้นเด็ดขาดนะผมว่า ไม่อย่างนั้นเธอไม่ยอมจบง่ายๆ แน่นอน

 

“ว่าแต่ว่ามึงจะล้วงกูทำอะไรต็อป...ไอ้เด็กหื่น”

 

..........100%..........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><
 

วันนี้จองบัตรคอนเอสเจ อาจจะมีคนได้ตามที่ต้องการและไม่ได้ ทั้งดีใจและเสียใจกับคนที่ไม่ได้ ลองๆ หาดูนะคะ ยังพอมีเวลาเนอะ

ฝนตกบ่อยมากช่วงนี้ ดูแลรักษาสุขภาพด้วยนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15869 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 03:25
    ต๊อปทำไมร้ายยย 55
    #15869
    0
  2. #15439 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:44
    คือแบบ ก็อินๆ มาตั้งแต่เริ่มอ่ะ มาฟินจะตายตรงประโยคสุดท้าย สรุปต็อปล้วงไรค้าาาาาา ??
    #15439
    0
  3. #15130 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 13:13
    ต๊อปหื่นตลอดดดด ยั่วตลอดดด
    #15130
    0
  4. #14700 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 10:31
    พี่พายยังหวงเป็นต่ออยู่เหมือนเดิม เผลอๆหนักกว่าเดิมอีก พี่โก้สต็อปนี่ขยันทำการบ้านกันจังเลยนะ หึหึ ปล.สู้ๆนะคะพี่เกรท^^
    #14700
    0
  5. #14546 วีว่า (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 06:33
    ต๊อบแกจะยั่วไปใหน
    #14546
    0
  6. #14545 วีว่า (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 06:32
    ต๊อบแกจะยั่วไปใหน
    #14545
    0
  7. #14469 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 12:52
    นี่ก็ยั่วเค้าซะเหลือเกิน พี่โก้ทนได้ไงเนี่ย โคตรเก่ง 5555555555
    #14469
    0
  8. #14003 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 01:02
    หื่นใส่กันตลอดด
    #14003
    0
  9. #13165 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 15:54
    โอย น่าร้ากกก 555พี่โก้กะพี่พายสรุปเคยได้กันป้ะ?!! ช่างคิดเนาะต่อ เอาคนอ่านเงิบตามพี่โก้เลย เอ๊ะ! แต่มันก็น่าคิดเหมือนกันนะ หึๆ -v-
    #13165
    0
  10. วันที่ 16 มกราคม 2557 / 01:33
    ต๊อปหื่นนนนนน -//- 55555555
    #12551
    0
  11. #11337 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 22:49
    555555555555 พี่โก้ความอดมนสูงไปนะ 555555555 ต็อปนี่ขยันยั่ว ขยันลวงนะ กร๊ากกกกกกก ><
    #11337
    0
  12. #11260 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 04:01
    ถ้าแกจะยั่ว+ลวนลามพี่โก้ขนาดนั้นนะต็อป

    ถึงวันที่พี่โก้ตะบะแตก แกอาจขยับตัวไม่ได้เป็นวันๆ
    #11260
    0
  13. #10503 Bullet killer (@withdestiny) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 14:13
    โก้ ต๊อป<<<<<<<<<<<<หวานเเละฟินมากคะ
    #10503
    0
  14. #10405 อั๊ยตัวป่วน (@buleeye) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 00:24
    ต๊อป อย่ายั่วมากกก  คือแบบ..มันน่ารักก><
    พี่โก้นายแน่มาก  คุมสติได้ดีสุดยอด 
    #10405
    0
  15. #10241 Fai_YeSung (@tjgdt) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 14:43
    โกต็อปนี่หวานกันตลอดดดดด
    #10241
    0
  16. #10063 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 11:33
    ต๊อปเด็กยั่วว พี่โก้อย่าทน5555555
    ชอบคู่นี้หวานอ้อนน่ารัก ไม่ป่าเถื่อนแบบอิพี่พาย
    #10063
    0
  17. #9943 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 16:07
    อ๊ายยยยยยยยยย



    ชอบคู่นี้ๆๆๆๆๆๆๆๆ



    โมเม้นน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #9943
    0
  18. #9859 YoLoHolic :)) (@yoloholic) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 21:26
    ต๊อปเด็กหื่น ><
    พูดโครตตรง #แกไม่อายบ้างหรือ?
    #9859
    0
  19. #9806 mirchullove (@lovemirchul) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 09:21
    สรุปต็อปเหมือนเฟียเลย เคะหื่นนนน



    พี่โก้ๆ จัดการชะนีให้ได้นะ 
    #9806
    0
  20. #9717 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 19:36
    ตกลงนี้น้ำจะไม่จบใช่ป่ะ ? จนตรอกไรขนาดนั้นหรือว่ามีลูกติดมาด้วยถึงได้มาหาพี่พาย :( //ล้ำมากเรา =='

    โก้ต็อป น่ารักเฟ่อร์ ~
    #9717
    0
  21. #9451 rorony (@ricotta) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 17:41
    ต็อปน่ารัก ต็อปยั่ว ต็อปหื่น 555
    #9451
    0
  22. #9325 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 11:20
    ชอบอ่านโก้ต็อป น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกก >///<
    #9325
    0
  23. #8192 BabyU (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 14:14
    555555 ต็อป ไอเด็กหื่น คึคึคึ ตอนนี้โล่งใจ รู้สึกปลอดโปร่งเลยใช่ม่ะ แหมะๆ ขยันยั่วพี่โก้เสียจริงนะ

    คู่นี้เป็นอะไรที่น่ารักมานะ แบบพี่โก้ก็ช่างดีแสนดี ยอมน้องต็อปทุกอย่างเลยจริงๆ

    แต่จะว่าไปนี่ พี่โก้ความอดทนเป็นเลิศนะคะ ทนได้ไงเนี่ย เจอน้องต็อปยั่วบ่อยๆแบบนี้

    เป็นเราๆจะไม่ทนนะเออ ^^
    #8192
    0
  24. #7926 -dark angel- (@areeyafah) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 21:22
    ชอบคู่นี้มากอ่ะ
    #7926
    0
  25. #6637 ภูตสีน้ำเิงิน411 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2556 / 20:14
    ชอบคู่นี้อะน่ารักดี เเล้วต๊อปจะล้วงอะไรพี่โก้ 55555555555555555
    #6637
    0