My girlfriend's mazokisss! แฟนผมเป็นยัยจอมโหด ✪

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 19 : วันเบาๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 694
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 มิ.ย. 56

:)  Shalunla

 

 

 

พลั่ก ตุ้บ ตับ @#@#$^&&

 




“ยะ ยกโทษให้พวกเราเถอะคร้าบบ” ฉันยกมือขึ้นปาดเลือดที่ริมฝีปาก พลงจ้องมองไอ้หน้าหนอนสี่ห้าคนที่บังอาจมาเดิน
ชนฉันแล้วยังทำกร่าง



 

“ได้ ฉันยกโทษให้” ฉันบอกพลางเดินจากไปทิ้งให้พวกมันสี่ห้าคนนอนหมดสภาพอยู่บนพื้นข้างสนามฟุตบอล
ฉันรู้ดีว่ามีใครบางคนกำลังจับตามองอยู่ และนั่นยิ่งทำให้ฉันอารมณ์เสียมากขึ้นไปอีก และการที่ฉันซ้อมพวกมันหนักขนาดนี้เขาคนนั้นก็คงจะไม่ปล่อยฉันไปง่ายๆ แน่ ทั้งที่ในใจฉันสะใจสุดๆ ที่ได้ยืดเส้นยืดสายบ้าง 

แต่อีกใจกลับนึกถึงสิ่งที่จะตามมา คำขู่ของชานยอล เขาจะทำอะไรฉัน ไม่สิ คราวนี้จะเป็นจูบอีกหรอป่าวหรืออาจมากกว่านั้น ม่ายยย นี่ฉันมัวคิดอะไรอยู่เนี่ยยย




 

“ซันนี่ ฉันว่าวันนี้เราต้องโดดไปฉลองกันหน่อยแล้วล่ะ” ฟานี่ที่ยืนดูอยู่หลังต้นไม้กระโดดออกมาเมื่อฉันเดินเข้ามา
ตามด้วยแทยอน เจสสิก้า นี่ก็อาทิตย์นึงแล้วที่ฉันกลับมาที่หอ และยัยพวกนี้ก็ฉลองกันได้ไม่เว้นแต่ละวัน
ทั้งที่นี่ก็ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้วก็ยังจะฉลองกันอีก ฉันอ้วนจนจะเดินไม่ไหวแล้วนะย่ะ
= =!




 

“ฉลองอะไรของเธอ วันก่อนก็ฉลองไปแล้วนี่”

 

“ก็ฉลองที่เธอได้ออกแรงบ้างไงล่ะ” แทยอนบอก

“พูดอะไรน่ะ ฉันก็ซ้อมพวกนั้นบ่อยๆ อยู่แล้วน่ะ ห้าๆ” ฉันบอกพรางหัวเราะร่า แต่ยัยพวกนี้กลับตีหน้านิ่งกันพร้อมเพรียง


 

“ซันนี่เธอรู้ตัวมั้ย ว่าตั้งแต่ที่เธอไปอยู่กับชานยอล เธอแทบไม่มีเรื่องชกต่อยอะไรเลยนะ”

“....”

 

“แล้วเธอก็ยังดูเป็นผู้หญิงมากขึ้นด้วย ถึงเธออาจจะไม่ได้สังเกต แต่พวกเราและคนอื่นๆก็ดูออกนะ”

“.....”

 

“พวกเราเคยคุยกันเรื่องนี้สองสามครั้ง แล้วก็สรุปได้ว่าที่เธอเปลี่ยนไปในบางเรื่องอาจจะเป็นเพราะ....ชานยอล”

 

“อย่าพูดบ้าๆ น่ะ ฉันก็เป็นเหมือนเดิม ผู้หญิงห่ามๆ ซาดิส ชอบใช้กำลัง แล้วอีกอย่างฉันกับหมอนั่นไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันทั้งนั้น!” ฉันบอกเชิงตะโกนบอก ทั้งสามดูจะตกใจนิดหน่อย แต่ฉันไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้เลย


ใครจะไปยอมรับได้ล่ะ ในเมื่อสายตาของยัยพวกนั้นบ่งบอกว่าชานยอลคือคนที่ทำให้ฉันเปลี่ยนไป และฉันเองก็ไม่มีทางทำตามคำสั่งของเขาแน่ ถึงฉันจะสู้เขาไม่ได้ และขัดขืนไม่ได้ ก็ไม่ยอมให้หมอนั่นปั่นหัวอีกแน่ รวมถึงไอ้พวกสภานักเรียนด้วย ฮึ้ยย คิดแล้วแค้นนน
!

 


 

ห้องสมุด

ฉันเดินเข้าไปหยิบหาหนังสือของวิชาคณิตฯ ซึ่งฉันค่อนข้างจะโดดเรียนบ่อย และอีกไม่นานสอบกลางภาคก็จะมาถึงทำให้ฉันต้องทำคะแนนให้ดี ก็เลยต้องมาอ่านเสริมแบบนี้ แต่ว่าก่อนหน้านี้ใครบางคนเคยบอกว่าจะสอนฉันนี่นา
ไม่สิ ฉันลืมไปแล้วว่าใคร ช่างมันๆๆๆ



 

“อ๊ะ เจอแล้ว” ฉันไล่หนังสือไปเรื่อยๆ จนเจอเรื่องี่สนใจแต่แล้ว ก็มีใครบางคนดึงมันออกไปซะก่อน เมื่อไล่มองตั้งแต่มือขึ้นไปก็พบว่าเป็น..


 

“นาย = =!


 

“ว้าว บังเอิญจัง ผมกับพี่ซันนี่เนี่ยใจตรงกันเลยนะครับ” แทมินยิ้มแย้มแจ่มใสก่อนจะดึงหนังสือเล่มที่ฉันเล็งเอาไว้แต่ดัน
หยิบช้าไปอย่างง่ายดาย “แต่ผมหยิบได้ก่อน ขอนะครับ”



 

“เดี๋ยว เล่มนั้นฉันจองนะ” ฉันคว้าแขนเขาเอาไว้ก่อนมองอย่างไม่พอใจสุดๆ

“ท่าทางจะอยากได้จริงๆสินะเนี่ย ผมจะให้ก็ได้ แต่ว่า..”


 

“แต่ว่าอะไร”

“แต่ว่า...”

 

“อะไร พูดมาเร็วๆ”

 

“จูบผมก่อนสิ”

“ถ้าอยากได้ก็เอาไป” ฉันบอกพรางเตรียมเดินหันหลังหนี แต่แล้วคำพูดถัดมาก็ทำให้ฉันปรี๊ด


 

“ถ้าเป็นพี่ชานยอล พี่ซันนี่ก็คงจะโอเคสินะ”

 

“ได้ ฉันจะจูบนาย!” ฉันหันหลังกลับมาและโน้มคอแทมินลงมาประกบริมฝีปาก แทมินที่ไม่ดั้นตั้งตัวก็เลยก้มลงมาประกบจูบอย่างง่ายดาย เมื่อรู้สึกตัวเขาก็ดันตัวฉันติดกับชั้นหลังสือและเป็นฝ่ายดำเนินจูบนี้ แต่ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกอะไรเลย


แม้แต่หัวใจก็ไม่เต้นแรงเหมือนตอนที่อยู่กับชานยอล นี่มันหมายความว่ายังไง หรือว่าสิ่งที่ฉันคิดมาตลอดกำลังจะเป็นความจริง





 

พลั่ก


 

ฉันพลักแทมินให้ถอยห่างก่อนเช็ดริมฝีปากของตัวเอง และเดินหนีไปอย่างไม่สบอารมณ์ อย่างน้อยถ้าฉันใจเต้นแรงกับแทมินอีกคน ฉันก็คงจะลบล้างสิ่งที่อยู่ในความทรงจำได้ แต่ถึงอย่างนั้นหัวใจฉันกลับยังจดจำอยู่เสมอ แม้ฉันจะยังไม่มั่นใจนัก แต่ดูหมือนว่าฉันคงหนีความรู้สึกของตัวเองไม่พ้นแน่ๆ

 

 

แทมินมองตามร่างเล็กไปจนลับตา ก่อนจะหันไปมองใครอีกคนที่ยืนพิงชั้นหนังสืออีกฝั่ง

 

“มาตรวจพื้นที่หรือว่ามาแอบดูหรือครับ พี่ชานยอล” เขาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงยียวน

“นายไม่ควรทำเรื่องแบบนั้นในเขตของโรงเรียน” ชานยอลบอกด้วย่าทีนิ่งสงบ

 

“ถ้าไม่มีใครเห็นก็ไม่เห็นเป็นไรนี่นา จริงไหมครับ”

“นายอาจจะโดนทำโทษได้ถ้าเรื่องนี้ถึงหูสภานักเรียน”

 

“พี่เองก็เคยจูบเธอคนนั้นในเขตโรงเรียนเหมือนกัน แถมพี่ชานยอลเองก็เป็นคนของสภาฯ คงจะโดนโทษหนักกว่าแน่ๆ ใช่ไหมครับ” ชานยอลตวัดสายตามองแทมินก่อนจะปล่อยมือที่กอดออกไว้ข้างลำตัว

 

“นายต้องการอะไรกันแน่”

“ผมไม่ได้ต้องการอะไรซักหน่อย”

 

“ฉันรู้ว่าที่นายเข้ามาใกล้ซันนี่เพราะเซฮุนต้องการพิสูจน์บางอย่าง และฉันต้องการให้นายเลิกยุ่งกับเธอซะ”

“แล้วถ้าผมจริงจังกับพี่ซันนี่ล่ะ”

“....”


 

“ถ้าผมจริงจัง พี่ชานยอลจะเปิดทางให้ผมได้ไหม ถ้าผมทำให้พี่ซันนี่ไม่ต้องไปมีเรื่องกับใครอีกได้ นอกจากสภาฯจะได้
ประโยชน์แล้ว พี่ก็ไม่ต้องเหนื่อยใช่ไหมล่ะ มันเป็นข้อเสนอที่น่าสนใจดีไม่ใช่หรอครับ”





 

“โทษที ฉันเป็นคนรับหน้าที่ดูแลเรื่องนี้ ดังนั้นนายไม่จำเป็นต้องเข้ามาร่วมรับผิดชอบ” ชานยอลตอบหน้าตาย

 

“แน่ใจหรอว่าแค่ต้องการรับผิดชอบน่ะ ผมขอเตือนเลยนะ ถ้าไม่รีบจัดการซะ ระวังจะถูกขโมยไปง่ายๆล่ะ”

“....”

 

“ผมยิ่งเป็นพวกชอบความท้าทายซะด้วย ยิ่งอะไรที่ได้มายากๆ ก็ยิ่งชอบ มันน่าตื่นเต้นดีใช่ไหมล่ะครับ”

“....”


 

“แล้วถ้าผมเดินหน้าจีบพี่ซันนี่จริงๆ หวังว่าจะไม่ขัดอะไรนะครับ” พูดจบก็ทำท่าจะเดินจากไป แต่คำพูดของชานยอลก็เรียกเขาให้หันมาเผชิญหน้ากับคนพูดอีกครั้ง


 

“เรื่องนั้น....ฉันคงยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้หรอก”

“ทำไมล่ะ หรือว่าพี่เองก็ชอบพี่ซันนี่เหมือนกัน” ชานยอลยืดตัวตรงก่อนจะปล่อยมือที่กอดออกอยู่ไว้ข้างลำตัวและจ้องมองแทมินอย่างจริงจัง


 

“ใช่”

“งั้นเราสองคนก็คงต้องเป็นศัตรูกันจริงๆแล้วสินะครับ งั้นเรามาตัดสินด้วยการแข่งขันฟุตบอลวันพรุ่งนี้เป็นไงครับ”


 

“ก็ได้” ชานยอลบอกและเดินจากไป

“หึ งานนี้ต้องมีอะไรสนุกๆ แน่นอนเลยแฮะ ตื่นเต้นจัง”



 

 

คาบพละ

ฉันนั่งมองเพื่อนในห้องที่กำลังจับคู่กันไปสอบซิทอัพกับอาจารย์ ให้ตายเถอะ แล้วฉันจะไปคู่กับใครละเนี่ย ในเมื่อทุกคนเอาแต่กลัวฉัน

 

“ถ้าเธอไม่มีคู่จะคู่กับฉันก็ได้นะ” เสียงคุ้นหูดังเข้ามาจากด้านหลัง ฉันหันไปมองอย่างหงุดหงิด ใครจะอยากคู่กับนายกัน ไอ้เสาไฟฟ้า ฉันสะบัดหน้าหนีจนคอแทบหัก ก่อนจะเดินไปอีกทางแต่แล้วก็ถูกมือหนาคว้าแขนเอาไว้ก่อน


 

“ได้เวลาแล้ว” ชานยอลลากฉันไปหาอาจารย์ก่อนจะกดฉันให้นั่งลง

“ผมปาร์คชานยอล กับ ลีซุนคยูครับ” ชานยอลหันไปบอกอาจารย์ ก่อนจะจับขาฉันกดลง ส่วนอาจารย์ก็พยักหน้ารับ ชานยอลหันมาจ้องฉัน เมื่อเราสบตากันฉันก็รับรู้ได้ถึงปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับตัวเอง หัวใจฉันเต้นแรงจนจะระเบิดอยู่แล้ว

 

“เริ่มได้” สิ้นเสียงอาจารย์ฉันก็รีบซิทอัพทันที เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าหนึ่งนาทีน้าวนานเหลือเกิน สายตาของเขาที่จ้องมองมาทำให้ฉันรู้สึกหวั่นใจ และหัวใจก็สั่นระรัว

 

“หมดเวลา” อาจารย์บอกอีกครั้งก่อนจะจำนวนการซิทอัพของฉันใส่กระดาษ ถึงตาชานยอลฉันค่อยวางมือลงบนขาเขา และเพราะฉันตัวเตี้ยและเขาขายาว ฉันก็เลยต้องยืดตัวมากขึ้นเพื่อจับขาเขาเอาไว้ ชานยอลค่อยดันตัวลุกขึ้นมาเมื่ออาจารย์เริ่มนับ และฉันก็ต้องหวั่นไหวอีกครั้งเมื่อเขาซิทอัพขึ้นมา ดวงตาของเราก็สบเข้าหากัน หน้าของเราอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ แม้ฉันจะหันหน้าหนี แต่ก็ไม่หนีไม่พ้นลมหายใจของเขารินลดลงมาที่ข้างแก้มจนรู้สึกร้อนไปหมด มือของฉันเริ่มมีเหงื่อออกอย่างไม่ทราบสาเหตุ


 

“เอาละ พอได้” สิ้นเสียงอาจารย์ฉันก็รีบลุกขึ้นเดินหนีทันที

 

“ให้ตายเถอะ เมื่อไหร่จะเลิกเต้นแรงซักทีนะ หยุดเต้นแรงได้แล้วหัวใจบ้า” ฉันสบถพลางเอามือทุบอกตัวเอง ถึงอย่างนั้นก็ไม่ทำให้มันสงบเลยแม้แต่น้อย บ้าที่สุด !

“นี่เมื่อกี้ฉันเห็นชานยอลกับจีฮยอนยืนคุยกันอยู่ด้วยแหละ”

“แล้วไงล่ะ” บทสนทนาของใครสักคนแว่วมาให้ได้ยิน


 

“เธอนี่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยนะ ก็เขาลือกันว่าสองคนนั้นคบกันไงล่ะ” ฉันเกาะประตูห้องน้ำก่อนจะเงี่ยหูฟังบทสนทนานั้น

“จริงหรอ”

 

“จริงสิยะหล่อน”

“ฉันอิดฉาจัง ทั้งคู่คงจะเหมาะสมกันมากเลยเนอะ”

 

“นั่นสิ ใครๆเขาก็ว่าอย่างนั้น อย่างน้อยจีฮยอนก็สวย ใส แถมยังน่ารักกว่ายัยซันนี่เป็นไหนๆ”

 

“ใช่ๆ ผู้หญิงอะไร ไม่น่ารักแล้วยังจะชอบใช้กำลังอีก ตอนที่ฉันเห็นชานยอลทำดีกับยัยนั่นนะ ฉันสงสารเขามากเลยล่ะ เขาคงจะฝืนใจน่าดูที่ต้องอยู่กับคนแบบนั้น”

 

“ใช่ๆ ยัยนั่นนะแย่มากเลยนะ” เมื่อบทสนทนาจบลงฉันก็เปิดประตูออกไปจากห้องน้ำ ยัยสองคนนั้นออกไปแล้ว ฉันยืนมองตัวเองในกระจก พลางสะบัดหน้าหนีความคิดน้อยใจกับคำพูดพวกนั้น ชานยอลหมอนั่นแค่ต้องการดัดนิสัยฉันเท่านั้น และความรู้สึกทุกอย่างฉัน..คิดไปเองทั้งหมด


 

“ฉันจะไม่มีทางเข้าใกล้นายอีก ชานยอล”

 

เมื่อเดินออกมาจาห้องน้ำได้ไม่กี่ก้าว ก็ดันเจอคนที่ไม่อยากจะเจออีก ชาตินี้ฉันจะหนีเขาพ้นไหมเนี่ย เมื่อเดินหลีกไปทางซ้ายเขาก็เดินมาขวาง และเมื่อเดินไปทางขวาเขาก็เดินมาขวางเอาไว้อีก

“ถอยไป” ฉันขึ้นเสียง

 

“ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ”

“แต่ฉันไม่มี” ฉันบอกก่อนจะผลักชานยอล แต่กลับถูกเขาดึงเข้าหาตัว “นี่ ! ฉันบอกนายแล้วไงว่าไม่มีอะไรจะคุยน่ะ หูตึงหรือไง”

 

“เธอกับแทมินเป็นอะไรกัน”

“จะเป็นอะไรก็ไม่เกี่ยวกับนาย ปล่อย!” ฉันบอกพลางผลักเขาอีกแต่ก็ถูกรั้งเข้าไปในอ้อมกอดเขาจนได้ ชานยอล นายต้องการอะไรกันแน่ ถ้านายฝืนใจแบบที่ยัยพวกนั้นพูดแล้วนายจะอยากรู้เรื่องของฉันไปทำไม


 

“เธอแน่ใจได้ยังไงว่าฉันไม่เกี่ยว” หมอนี่จะพูดอะไรกันแน่น่ะ

 

“ไปตายซะไอ้บ้า” ฉันตะโกนใส่หน้า แต่จู่ๆ ชานยอลก็ลากฉันเข้าไปในห้องเก็บของ นี่เขาคิดจะทำกับฉันแบบในห้องวิทย์อีกแล้วหรอ มากไปแล้วนะ !

 

“ฉันไม่ยอมให้นายทำอะไรฉันอีกแน่ จำเอาไว้”

“เธอสู้ฉันไม่ได้หรอกซันนี่”

 

“นายต้องการอะไรกันแน่ ชานยอล นายต้องการจะปันหัวฉันเล่นหรือต้องการแค่ดัดนิสัย นายเคยบอกว่าจะไม่ใช้กำลังกับผู้หญิง แต่นายก็ทำมัน ทุกอยากที่นายทำมันคืออะไรกันแน่”

 

“ฉันมีเหตุผลของฉัน ซักวันเธอจะรู้เอง แต่เธอ...ห้ามเข้าใกล้แทมินอีก”

 

“ทำไมฉันต้องฟังคำพูดนายด้วย”

“ก็เพราะ...เธอเป็นของฉัน”








 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #127 S_Winter (@s-winter22) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 23:51
    เริ่มดุเดือดแล้ว ยอลของขึ้น
    #127
    0
  2. #126 S_Winter (@s-winter22) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 23:44
    เธอเป็นของฉัน ฟินสุดๆ
    #126
    0
  3. #122 love sunny (@speek-now) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 22:18
    อ๊ายยยยยยยยยย ไปฟินแลนเลยอร่ะ >//<
    #122
    0
  4. #118 I'm SONE (@sone19161) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 19:45
    'เธอเป็นของฉัน'  #อร้ายยยยยยยย  >////////<
    #118
    0