Worth Of Liberty [World of Terra Online]

ตอนที่ 17 : Chapter 14: สัปดาห์นรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    10 พ.ค. 56

Chapter 14: สัปดาห์นรก

หกโมงเช้าเป็นเวลาที่อัลจะตื่นเป็นประจำ พายุค่อยๆสงบลงแล้วแต่พระอาทิตย์ก็ยังไม่มีวี่แววจะแสดงตัวเพื่อขับไล่ความมืดที่กลืนกลินเมืองนี้ออกไป เมื่อคืนอัลวิเคราะห์เรื่องจอมปีศาจราคะถึงดึกดื่น จนได้ข้อสรุปว่าตอนนี้ยังไม่พร้อมในทุกๆด้านที่จะไปต่อแยกับมัน ทั้งความสามารถ การต่อสู้ และข้อมูล ข้อตกลงที่ทำไว้กับกระต่ายโหด ก็คือจับให้ได้ภายใน 1 เดือน ไม่ได้หมายความว่าห้ามเกิดเรื่องใน 1 เดือนนี้ ดังนั้นตอนนี้ถ้าใครซวยโดนลวนลามไปบ้างก็ขอโทษด้วยละกันนะ หลังจากจับเจ้าไลท์ไปอาบน้ำพร้อมกันเสร็จแล้ว ก็ถึงเวลาพามันไปเปิดตัวซักหน่อย

ผิดคาดที่เมย์นอกจากจะไม่ว่าอะไรซักคำที่จะนำสัตว์มาเลี้ยงให้ห้องสมุด แต่ยังบ้าไม่ซิ...คลั่งเจ้าไลท์มากๆ เอาแต่กอด จูบ ลูบ ไซ้ และหันมาสั่งอัลว่า อัลเราไม่ว่างแล้วทำอาหารเช้าแทนทีนะ ของอาเทสก็แค่นึ่งปลาให้ซัก 2 ตัวนั้นแหละ พอสั่งเสร็จแล้วก็นั่งเล่นกับเจ้าไลท์ไม่สนใจใคร โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าหน้าของมันซีดขนาดไหน อาจเพราะสุนัขมีจมูกที่ดีมากๆ คงได้กลิ่นยาและสารเคมีจากตัวเมย์ละมัง

ไม่ว่าง ไม่ว่างงั้นเหรอ โอเคอัลคิดในใจแต่ก็ตอบคำกลับไป (ถ้ารู้จักละก็จะทำหน้าเหมือน meme okay)

ยังไม่ทันสอนอะไรซักอย่างแต่กลับมาให้จริงเลย ถ้าทำไมอร่อยจะโดนจับกรอกยาพิษอีกรอบไหมเนี่ย คิดได้ดังนั้นอัลจึงพยายามทำอย่างสุดฝีมือไม่ให้เสียชื่อยอดกุ๊กประจำหน่วยตรวจสอบแน่นอน ถึงจะคนละโลกแต่หลักการก็ไม่ต่างกันมาก คือ ทำอาหารให้อร่อย (มันเป็นหลักการตรงไหนวะ) หลักจากลองชิมโน้นชิมนี้จนมั่นใจแล้ว ก็เริ่มประกอบอาหารสุดเลิศหรูในทันที

ไม่นานนักอัลก็ทำเสร็จ พร้อมกลิ่นหอมฉุย หน้าตาน่ารับประทานยิ่งนัก

ข้าวพัด เหรอ น่ากินดีนิเมย์มี่อุ้มไลท์ไว้บนตักถามขึ้นหลังเล่นจนพอใจ หรือว่าหิวกันแน่นะเลยยอมเลิกเล่นซะก่อน ก็ไม่มีใครทราบได้

อาเทสที่พึ่งเข้ามาเห็นเจ้าไลท์ก็ชะงักไปทันที มะ....มันมาจากไหนเนี่ย พร้อมชะงักตัวอยู่ที่หน้าประตูในทันที

เอ่อ พาดีผมได้เจอมาระหว่างไปผจญภัยนะครับ ผมขออนุญาตเลี้ยงไว้ที่นี้ได้ไหมครับ ไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าจะเอามันไปไว้ที่ไหนแล้ว อัลพูดพร้อมทำหน้าน่าเวทนาที่สุดเท่าที่จะทำได้

ใช่แล้ว อาเทส หมาน้อยที่น่าสงสารขนาดนี้จะให้ไปอยู่ที่ไหน ห้ามปฏิเสธเด็ดขาดเมย์ที่หลงเจ้าไลท์หัวปักหัวปำ สนับสนุนขึ้นมาทันที

อะ..เอ่อก็ได้ แต่เจ้าต้องรับผิดชอบเรื่องความสะอาด ห้ามให้ฉี่...เรี่ยราดเด็ดขาดเลยนะอาเทสที่ไม่อยากขัดใจทั้งสองโดยเฉพาะเมย์จึงอนุญาต

ไม่ต้องห่วงเมย์จะดูแลอย่างดีเลย หึหึหึ

หลังจากทานอาหารเสร็จ เมย์ก็พูดว่าใช้ได้เหมือนกันหนิแต่แค่คำพูดแบบนี้ออกมาจากปากเมย์ก็ถือว่าดีมากแล้วหละ ส่วนอาเทสก็ชมอัลว่าปลาที่นึ่งและปรุงรสเค็มๆ ด้วยซอสปารัวเซ ผสมพิเศษนี้เด็ดดวงไปเลย อาหารของเจ้าไลท์ก็เป็นอาหารเม็ดที่ซื้อมาจากร้านขายอุปกรณ์สัตว์เลี้ยง

จากนั้นอัลก็กลับมาทำกิจกรรมประจำวันเช่นเดิมคือ ซ่อมแซมระบบทำความสะอาดต่อจนเสร็จชั้นที่ 1 แล้ว แต่ในขณะนั้นเอง

อ้ากกกก อัล ไอ้หมานี้จะกินข้าแล้ว มันจะกินข้าแล้ว เสียงอาเทสดังมาแต่ไกล เมื่อหันไปมองก็พอว่าอาเทสกำลังวิ่งหนีสุดชีวิต โดยที่มีเจ้าไลท์วิ่งตามมาอย่างชิวๆ พร้อมแลบลิ้นอย่างน่ารัก

อาเทส มันแค่จะเล่นด้วยเท่านั้นเอง อัลที่ยืนเท้าเอวงงกับเรื่องไม่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้น

ไม่มีทาง เมื่อกี้มัน ชิม ข้าด้วยนะเว้ย พูดไปก็วิ่งหนีไป

ชิมยังไง อัลถามกลับไปด้วยความสงสัย

มันเลียข้า มันเอาลิ้นมาเลียข้า มันชิมข้าก่อนที่จะกินข้าไงโว้ย อาเทสที่ตะโกนกลับมา โดนไม่มีทีท่าว่าจะหยุด โดยมีไลท์วิ่งไล่อย่างสนุกสนาน

มันกำลังทรมานข้า มันทรมานเหยื่อก่อนที่จะกินในตอนที่เหยื่อ อ่อนแรง อัลทำอะซักอย่างเซ้อาเทสที่ยังไม่เลิกบ้าตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

ขอโทษนะอาเทส ผมยุ่งๆอยู่หนะ ลองไปให้หนูเมย์ช่วยซิอัลที่คิดอยากจะแกล้งอาเทสขึ้นมาจึงทำเป็นไม่สนใจ

หลังจากนั้นก็อ่านหนังสือ ด้านภาษาต่อ ซึ่งแน่นอนว่าการอ่านอย่างเดียวไม่มีการพูดโต้ตอบ คงทำให้พูดไม่ได้แน่นอน แต่ก็ดีกว่าไม่รู้อะไรเลย แต่อาเทสเองก็พอพูดได้อยู่ 3-4 ภาษา วันหลังค่อยให้อาเทสฝึกให้คงทำให้อัลพูดได้คล่องมากขึ้น อัลตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะจัดการเรื่องภาษาให้จบภายในอาทิตย์นี้ หลังจากนั้นเมื่อเดินไปที่ห้องครัวเพื่อไปช่วยเมย์ทำอาหารก็พบว่า.....

ไลท์กำลังงับหัวอาเทสอย่างเมามันโดยมีหนูเมย์นักหัวเราะอยู่อย่างสนุกสนาน(เพื่อการจิตนาการที่ดีขึ้นมีภาพประกอบด้านท้าย)

อาเทสที่วิ่งไปหาเมย์ ก็เจอสถานะการเดียวกันคือหัวเราะอาเทสจนท้องแข็ง จนอาเทสไม่รู้จะวิ่งไปไหน สุดท้ายเลยต้องยอมให้เจ้าไลท์มันกินอย่างที่เห็น

นี้ตอนเช้าเจ้าไม่ได้ให้ข้าวมันกินเหรอไง หรือมันเห็นข้าเป็นตับบดเหรอ ฮ้าอาเทสที่อารมณ์ขุ่นมัวสุดๆพูดขึ้น

อัลที่เห็นดังนั้นก็อดขำไม่ได้ แต่ก็เดินไปอุ้มไลท์ออกมาเก็บไว้ในแหวน และช่วยหนูเมย์ทำอาหารเที่ยงต่อ โดยมีอาเทสที่นอนพักเหนื่อยด้วยหน้าตาบึ้งตึง อัลได้รู้จักเครื่องปรุงมากมายและเนื้อสัตว์ชนิดต่างๆ หลังจากทำอาการสุดหรูออกมารับประทานกันแล้ว อัลก็หาโอกาสเข้าไปคุยกับอาเทสตัวต่อตัว

ผมลองไปเดินรอบๆเมืองมาแล้ว ผมกลับสัมผัสได้ถึงกระแสเวทมนต์บางๆ ซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นสาเหตุของหิมะที่ท่วมเมืองนี้นะครับ

เจ้าก็สัมผัสได้แล้วงั้นเหรอ ใช่แล้วหละ สาเหตุที่ข้ามาที่เมืองนี้ก็เพื่อทำวิจัยเรื่องนี้แหละ จนค้นพบว่ามันเป็นเวทมนต์ที่ทรงอนุภาพมาก ที่มีเพียงเผ่าพันธุ์ชั้นสูงเท่านั้นที่ใช้ได้ และต้องเกี่ยวข้องกับโบราณสถานที่ถูกค้นพบอย่างแน่นอน

 เมื่อข้าพยายามค้นหาตัวแปรที่ใช้แก้ไขไปเรื่อย จนกระทั้งการทดลองเกิดผิดพลาดจนตีหลับทำให้ข้าอยู่ในร่างแมวจนถึงถูกวันนี้แหละ และที่สำคัญข้าไม่ได้ทดลองคนเดียว พ่อของเมย์ก็เป็นเพื่อนในทีมการทดลองด้วย ซึ่งอยู่ฝ่ายเคมี ในความผิดพลาดครั้งนั้นทำให้เขาเสียชีวิต ขณะที่ เมย์อายุได้เพียง 10 ขวบเท่านั้น หลังจากนั้นมาเมย์ก็พยายามทำให้สิ่งที่พ่อทำค้างคาไว้มาตลอด โดยวิจัยสารเคมีต่างๆที่ทำให้น้ำแข็งเหล่านั้นละลายหายไปอย่างถาวรอาเทสอธิบาย ด้วยนัยน์ตาที่แฝงความโศรกเศร้าและปวดร้าวไว้อย่างชัดเจน

แล้วในตอนนี้การทดลองไปถึงไหนแล้วละครับ

ข้าเลิกแล้วหละ ทุกวันนี้ข้าทำหน้าที่ดูแลให้หนูเมย์โตขึ้นอย่างมีความสุข

ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะช่วยดูแลเธอเหมือนกัน ส่วนเรื่องการทดลองนั้นถ้าผมพร้อมเมื่อไหร่จะสานต่อ เพื่อปลดปล่อยเมืองนี้แน่นอนครับอัลตอบด้วยเสียงหนักแน่น แต่ในจังหวะที่กำลังซึ้งกันนั้น เจ้าไลท์ที่ทานอาหารเสร็จก็วิ่งเข้ามาเลียอาเทสอย่างมีความสุข

นี้ตัวข้ามันอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ

-------------------------------------------------------------------

ทุ่งหิมะนอกเมือง

ตอนบ่ายอัลก็ออกไปฝึกที่นอกเมืองพร้อมเจ้าไลท์ เพื่อให้อาเทสได้อยู่อย่างสงบๆ...ซักครึ่งวัน ตอนนี้อัลพอจะใช้พลังเวทได้คล่องตัวพอสมควรแล้ว ก็ยังไม่สามารถทำอะไรที่ยิ่งใหญ่อลังการอย่างสร้างพายุหิมะหรือลำแสงทำลายอะไรเทือกนั้น ทำให้อัลพยายามฝึกตัวเองอย่างหนักเพื่อให้ร่างกายชินกับการเชื่อมต่อที่มากขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับพลิกแพลงเทคนิคต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสร้างกำแพงดิน หอกน้ำแข็ง บอลไฟ แต่สิ่งที่ยังทำไม่ได้ก็คือพวกสายไฟ้ กำเนิดแสง และความมืด มันคงต้องใช้หลักการที่ซับซ้อนกว่านี้อีกมากนัก นอกจากนี้อัลยังฝึกใช้อักขระเวทต่างๆ ทั้งเขียนใส่ยันต์ ทำกับดัก โดนฝึกกับมอนเตอร์ทั่วไปอย่าง หมี เสือ และอื่นๆอีกมากมาย แต่ตัวที่หนักที่สุดก็คงหนีไม่พ้นเจ้าไลท์ที่อัลยิ่งเวทใส่อย่างไม่ยั้งมือ เพราะมันวิ่งเร็วจนหลบได้ตลอด

จนกระทั่ง....

ผู้เล่นได้เลื่อนเป็นระดับ 29 ค่ะ อย่าลืมอัพค่า Status นะค่ะ

สัตว์เลี้ยงไลท์ได้เรื่อยเป็นระดับ 9 ค่ะ

ผู้เล่นสำเร็จทักษะที่จำเป็นทั้งหมด ได้รับอาชีพ นักเวทฝึกหัด ค่ะ สามารถดูรายละเอียดได้ที่กระดานข้อมูลค่ะ

ใช่แล้วเกมนี้บางอาชีพก็ต้องทำเควสถึงจะเปลี่ยนได้เช่น บรรณารักษ์ฝึกหัด บางอาชีพถ้ามีทักษะที่ต้องการครบก็จะได้รับอาชีพในทันทีเช่น นักเวทฝึกหัดนี้ โดยทุกคนสามารถมีกี่อาชีพก็ได้ แต่สามารถเลือกเป็นได้แค่อาชีพเดียวในขณะเวลาหนึ่งๆ เช่น มีอาชีพนักดาบกับพ่อค้า เวลาอยู่ในเมืองก็เลือกเป็นอาชีพพ่อค้าเพื่อจะได้สกิลขายของได้ราคาพิเศษ โดยสิทธิ์ต่างๆของนักดาบจะไม่แสดงผล พอออกนอกเมืองก็เลือกเป็นอาชีพนักดาบ จะได้มีบัพเพิ่มค่าสถานะ และสิทธ์ของพ่อค้าก็จะไม่แสดงผลเช่นกัน เป็นต้น นอกจากนั้นแล้วเมื่อใช้ทักษะหรือสกิลที่เกี่ยวข้องกับอาชีพนั้นบ่อยๆก็จะได้เลื่อนเป็นอาชีพขั้น 2

แถมยังมีอาชีพขั้นสาม ที่ต้องรวมอาชีพขั้นสอง 2 อันเป็นอย่างน้อย ซึ่งจะได้สกิลและสิทธิต่างๆเป็นพิเศษจำนวนมาก และอาชีพขั้น สี่ และมากกว่านั้นยังไม่มีข้อมูลหลุดออกมา

อาชีพ : นักเวทฝึกหัด

อาชีพคราส 1

ค่าประสบการณ์ 0

 

-          INT + 5 %                                                            

-         Cast(อัตราเร็วในการใช้skill) + 5 %         

-          SYN(อัตราการเชื่อมต่อ)+ 5 %                                       

ทักษะและวิชาพิเศษ -

ถ้าอย่างงั้นเราใช้ดาบบ่อยๆก็ต้องได้อาชีพนักดาบซินะ จัดไปซิ

ถึงจะคิดได้แบบนั้น แต่เวลากลับไม่เอื้ออำนวยเพราะได้เวลาที่นัดไว้กับแก็งหลืบซะแล้ว จึงออกเดินทางกลับเมืองพร้อมกับเจ้าไลท์ที่ดูกระปรี้กระเปร่า อาจจะเพราะมันหลบการโจมตีของอัลได้หมดเลยก็เป็นได้

-----------------------------------------------------------

ภายในหลืบประจำของแก็ง

เรียกได้ว่าผิดจากที่คาดคิดพอสมควรเพราะ The gang ทั้ง 8 กลับมาในสภาพครบ 32 ถึงแม้จะดูอิดโรยและมีบาดแผลตามร่างกาย

ว่าแต่มันได้บาดแผลมาได้ไงวะ ทางกลับเมืองก็มีแต่เดินกลับเดิน อัลที่เห็นสภาพของทั้ง 8 ตนแล้วเกิดสงสัยขึ้นมาแต่ก็ปล่อยมันไป

[สามารถติดตามการเดินทางของทั้ง 8 ได้ในตอนพิเศษ http://writer.dek-d.com/dek-d/story/viewlongc.php?id=837203&chapter=18]

ลูกพี่ พวกผมกว่าจะรอดมาได้อย่างยากลำบากขอพักวันหนึ่งได้ไหมครับ เจ้าเบอร์ 1 ขอร้องอย่างน่าเวทนาด้วยรอยฟกช้ำตามร่างกาย

เอาละวันนี้จะเป็นการทดลองฝีมือต่อสู้ของพวกเอ็ง ไปเจอกันนอกเมืองที่ประตูทิศตะวันตกใน 5 นาที ให้ช้าตาย เบอร์ 2 ก็ไม่มีข้อยกเว้นพูดจบอัลก็พุ่งตัวจากไปพร้อมเจ้าไลท์ทันที

พระอาทิตย์ยังคงตกดินอย่างรีบเร่ง เพียงแค่ 4 โมงกว่าๆ ท้องฟ้าก็แดงฉานแล้ว ที่นอกประตูเมืองอัลเล่นกับไลท์รออยู่อย่างสนุกสนาน ไม่นานแก็งหลืบก็ตามมาถึง แน่นอนว่าไม่มีใครกล้ามาช้า ต่อให้ต้องคลานมาก็ยอม ซึ่งแน่นอนเบอร์ 3 แบก เบอร์ 2 มาด้วยตามระเบียบ ในขั้นแรกอัลให้แต่ละคนออกมาต่อสู้กับหมาป่าหิมะตัวต่อตัว เพื่อดูความสามารถ

เบอร์ 1 นอกจากปากแล้ว ฝีมือก็พอถูกไถ โจมตีตรงๆ และก็โดนตบคว่ำแบบตรงๆ เนื่องจากมีเลือดเยอะกว่าเลยชนะมาได้

เจ้าเบอร์ 2 พยายามจะยกก้อนหินไปทับหมาป่า แต่มันรู้สึกตัวก่อนเลยโดนงับไป 2 -3 ทีก็ทีอัลจะช่วยไว้

เบอร์ 3 นี้ ใช้ได้...แต่กำลังเท่านั้น เริ่มมาก็พุ่งเข้าไปฟาดปากกับหมาป่าตรงๆ แต่ด้วยตัวที่ใหญ่และกล้ามเนื้อที่แข็งแรงแล้ว ก็ชนะมากอย่างใสๆ อาบเลือดเล็กน้อย

เบอร์ 4 นี้ก็ขุดจัง ขุดไปเรื่อย ขุดจนหมาป่าตกไปในหลุม แล้วถมดินทับ แบบตายทั้งเป็น เอิ่ม....จะพูดว่าไงดีกับมัน

เบอร์ 5 นี้ ปราดเปียวพอตัว เข้าอย่างฉลาด ออกอย่างฉิวเฉียด จังหวะเกือบใช้ได้แล้ว แต่การโจมตีกลับไม่รุนแรง ไม่ตรงจุดสำคัญ ปรับอีกนิดก็น่าจะโอเค แต่ทีสำคัญ มันไม่ได้ใช้ความสามารถด้านการยิงธนูและความเงียบเฉียบของเผ่าพันธุ์เลย

เบอร์ 6  เดินดุ่ยๆ เข้าไป พอหมาป่ากระโดดมาจะกัด พี่แกก็อ้าปากที่กว้างกว่ากลืนมันลงไปครึ่งตัว จากนั้นก็ค่อยๆ เคี้ยว ซึ่งมันก็นานอยู่ โรตจิตพอตัวเลยทีเดียว บางคนถึงกับอ้วกออกมาเลย

เบอร์ 7 บ้าพลัง ถือขวานวิ่งเข้าใส่ และฟาดฟันอย่างเมามัน จากการต่อสู้ก็พอจะมองออกจากมีฝีมือติดตัวอย่างที่พูดจริงๆ แต่ด้วยร่างกายแบบนี้ทำให้ลำบากพอดู แต่ก็ชนะมาได้อย่างสบายๆ

เบอร์ 8 นี้ตรงไปตามคาด เพียงแค่ 3 step 1.เดินเข้าไป 2.รอให้หมาป่าวิ่งเข้ามาใส่ 3.ตวัดดาบฟันฉับ  เลือดสาดกระจาย จบข่าว

ฮึๆๆ น่าสนุกดีนิ เจ้าเบอร์ 8 มันคิดอะไรอยู่กันแน่นะถึงมาอยู่กลุ่มโจรเพี้ยนๆแบบนี้อัลครุ่นคิดตามที่เห็น

หลังจากเห็นการต่อสู้แบบเดี่ยวแล้ว ก็มาก็ทดสอบการต่อสู้แบบกลุ่ม กับพญาหมีขาวขั้วโลกใต้ เลเวล 67 ที่ผิดคาดอีกครั้งก็คือทั้ง 8 ตนกลับไม่มีอาการตื่นเต้นซักเท่าไหร

การต่อสู้เริ่มด้วยเบอร์ 2 ใช้พลังจิตพุ่งแทงน้ำแข็งเข้าไปกระแทกในจังหวะที่ พญาหมีไม่ทันตั้งตัว

750!

จากนั้น ตามด้วยเบอร์ 3 กระโดดเข้ามาหวดด้วยค้อนประจำตัวจากด้านหลังเข้าที่หัวและเบอร์ 7 ที่จามขวานทั้งสองข้างไปที่ขาของมัน

683! 412!

พญาหมีร้องครางอย่าเจ็บปวด พร้อมหันหลังมาหวดเบอร์ 3 และเตะเบอร์ 7

 พั่ว!!      347! 380!

ด้วยแรงอันมหาศาลเบอร์ 3 ปลิว ไปในทันที พร้อมกับเบอร์ 7 ที่ลอยจากไป พร้อมกับเบอร์ 2 ที่ใช้พลังจิตรอรับทั้ง 2 คนอยู่ แต่ในจังหวะนั้น เบอร์  1 ก็กระโดดเข้ามาแทงที่ข้อพับขาของมันมันที

792!

กรอกกกก!

เบอร์ 1 หลังจากโจมตีเข้าจุดอ่อนเสร็จแล้วเผ่นออกมาในทันที เฉียดกับอุ้งมือของพญาหมีที่หันมาตบไปนิดเดียว เบอร์ 8 ที่รอจังหวะอยู่ก็แทงเข้าไปที่ท้องของมันเกือบครึ่งด้าม ตามด้วยเบอร์ 5 ที่กระโดดแทงมีดสั้นไปที่ดวงตาของพญาหมี

1103! 816!

โฮกกกกกก!!!

พญาหมีที่โดนโจมตีอย่างหนักร้องโหยหวน และเหว่งแขนโจมตีไปมาอย่างบ้าคลั่ง เบอร์ 8 ก็กระโดดออกมาคุ้มเชิงอยู่ข้างๆ พร้อมทิ้งดาบที่ปักคาไว้ที่ท้องของมันเพราะดึงออกมาไม่ทัน แต่จังหวะนั้นเอง ก้อนหินขนาดมหึมาก็ลอยมากระแทกมัน จน กระแดกไปข้างหลัง

252!

และทันทีที่แผ่นหลังกระทบพื้นหิมะ แผ่นดินก็เกิดการยุบตัว เผยให้เห็นหลุมลึกที่มีแทงหิมะปลายแหลมโพล่ขึ้นมาอย่างเด่นชัด พญาหมีที่ตกลงไปก็โดนเสียบทะลุตัวในทันที

2100!

อัลที่เฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดก็อดยอมรับไม่ได้ว่า ฝีมือเฉพาะตัวมันโหลยโท่ยสิ้นดี แต่พอกลุ้มรุมกลับทำได้ดีซะเหลือเกิน หรืออีกนัยนึงก็คือ 8 รุม 1 มันง่ายไปจริงๆนั้นแหละ

แต่เอะ มันสู้อยู่ แค่ 7 คนไม่ใช่เหรออัลที่พึ่งคิดได้ก็หันไปหาเบอร์ 6 ไม่นานก็พบมันนั่งกินซากหมาป่าตัวอื่นๆอยู่อย่างอิ่มหน่ำ

ให้มันได้อย่างนี้ซิอัลที่เห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปตบเบอร์ 6 จนคว่ำ...

พั่ววว!!

------------------------------------------------------

กิจกรรมประจำวันหลังจากนั้นของอัลก็เหมือนเดิมตื่นเช้ามาเรียนทำอาหาร ซ่อมอักขระ อ่านหนังสือ จ่ายพลังให้ระบบทำความสะอาด และก็ทำอาหาร ส่วนเจ้าไลท์ก็วิ่งไล่อาเทสทั้งวัน พอบ่ายๆก็ออกไปฝึกเวทมนต์และการใช้อาวุธต่างๆ พอพระอาทิตย์ตกดิน ก็พอ the gang ออกไปฝึก ทั้งการเคลื่อนไหว  การโจมตี การอ่านวิถี การประมานการโจมตี โดยแต่ละวิธีนั้นไม่โชคเลือดก็ต้องคลานกลับโรงแรมอย่างแน่นอน และที่สำคัญอัลพยายามฝึกให้ทุกคนใช้เวทสำนึก แต่ใน 1 อาทิตย์กลับไม่มีใครสามารถสัมผัสถึงพลังธรรมชาติได้เลย

 

ส่วน เบอร์ 2 4 5 และ 6 อาจจะต้องฝึกเป็นพิเศษซักหน่อย เบอร์ 2 ฝึกใช้พลังจิต และพลิกแพลงมากขึ้น ด้วยสภาวะกดดันต่างๆที่อัลสร้างขึ้น อย่าง เอาไปปล่อยไว้กลางฝูงเสือเขียวยาวเทเบีย เพื่อฝึกให้ใช้พลังจิตยกตัวเองให้นานที่สุด หรือจับไปปล่อยในหลุมลึก แล้วทิ้งหินหนักๆและอาวุธใส่เบอร์ 2 เพื่อให้ใช้พลังจิตหยุดอาวุธเหล่านั้นไว้

เบอร์ 4 ก็ฝึกขุดให้มีประสิทธิภาพด้วยการให้ไลท์วิ่งไล่งับภายในอุโมง และเทคนิคเล็กๆน้อยในการขุดในเร็วและการพิจารณาชั้นดิน เบอร์ 5 อัลลงทุนซื้อธนูให้ฝึก โดยกำหนดว่าถ้าพลาด เกิน 2/ 10 ลูกจะโดนจับถ่วงทะเล เล่นซัก2 -3 ชั่วโมง ผลรับก็ดีตามคาด ส่วนเบอร์ 6 นี้เป็นปัญหาตัวจริง ปากที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานนั้น สามารถรับการโจมตีได้แทบทั้งหมด แต่กลับกัน ตัวมันกลับโจมตีอะไรแทบจะไม่ได้เลย แต่ในการทดลอง(อย่างจงใจ) อัลที่ใช้เวทมนต์ไฟที่รุนแรงที่สุดใสเบอร์ 6 แต่ปรากฏว่ามันกับกลืนลงไปหน้าตาเฉย ถ้ามันกะจังหวะถูกละกัน จะเป็นตัวรับ Damage ที่สมบูรณ์แบบตัวหนึ่งเลยทีเดียว

ส่วนตัวอัลเอง นอกจากจะใช้พลังเวทได้อย่างคล่องแคล่ว จนอาชีพนักเวทฝึกหัดเลื่อนเป็นอาชีพนักเวท ส่วนพลังจิตคุกคามก็ได้รับการฝึกฝนจนสามารถกำหนดตัวคนได้อย่างชัดเจน ซึ่งในระหว่างการฝึกนั้น แก็งหลืบทั้ง 8 ก็สลบเหมือดกันเป็นว่าเล่น แต่สิ่งที่ได้ไปก็คือจิตที่เข้มแข็งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนั้นการเขียนยันต์และกับดับก็อัลก็พัฒนาไปอีกมาก จนได้อาชีพผู้ใช้ยันต์ รวมถึงอาชีพนักดาบ ที่อัลใช้ฟาดกับ เบอร์ 3 และ 8 อย่างเมามันส์ พร้อมกับเลเวลเพิ่มขึ้นไปถึง 48 แล้ว

ส่วนที่เหลืออัลก็ให้ต่อสู้กับสัตว์ทุกชนิดในรัศมี 5 กิโล พอครบหมดแล้วก็ให้ทำแบบที่ถนัดคือรุมอัล แต่ผลรับโดยเฉลี่ยก็คือ แขน ขา หัก อวัยวะภายในแตก สลบ เอ็นฉีกขาด แน่นอน อัลไม่เคยใช้อาวุธแม้แต่ชิ้นเดียว ไม่งั้นจาก 8 แก๊งหลืบมรณะ อาจจะเหลือ 4 ก็เป็นได้

ส่วนเจ้าไลท์ ที่ฝึกฝนพร้อมกับทุกคนก็ขึ้นไปอยู่ที่เลเวล 32 ซะแล้วพร้อมตัวโตขึ้นมาเล็กน้อย จนสู้กับหมาป่าหิมะได้อย่างง่ายดาย ส่วนความเร็วของมัน แม้แต่อัลก็ไม่สามารถตามได้ทัน นับเป็นสัปดาห์ที่ทุกคนได้พัฒนาอย่าเต็มที่

อาชีพ : นักเวท

อาชีพคราส 2

ค่าประสบการณ์ 0

 

-          INT + 10 %                                                            

-         Cast(อัตราเร็วในการใช้skill) + 10 %         

-          SYN(อัตราการเชื่อมต่อ)+ 10 %                                       

ทักษะและวิชาพิเศษ

-สามารถเข้าร่วมสมาคมนักเวทได้แต่ต้องลงทะเบียนสังกัดภูมิภาคเสียก่อน

-ได้สิทธิ์เรียนเวทมนต์ ตามมหาวิทยาลัยเวทมนต์ที่เปิดรับ

-ได้สิทธิ์ซื้ออุปกรณ์เวทมนต์ในราคาพิเศษตามร้านค้าที่ร่วมรายการ

-มีสิทธิ์เข้าร่วมสมาพันธุ์นักล่า

 

อาชีพ : ผู้ใช้ยันต์ฝึกหัด

อาชีพคราส 1

ค่าประสบการณ์ 0

 

-          INT + 15                                                            

-         Cast(อัตราเร็วในการใช้skill) + 15

-         ANA + 8

ทักษะและวิชาพิเศษ

-สามารถซื้อกระดาษยันต์และหมึกเวทมนต์ได้ในราคาพิเศษ(ลด 5 %)

 

อาชีพ : นักดาบ

อาชีพคราส 2

ค่าประสบการณ์ 0

 

-          STR + 200                                                            

-         HP + 5 %         

-          FIG+ 2 %  

-         CAS + 15         

                       

ทักษะและวิชาพิเศษ

-สามารถเข้าร่วมสมาคมนักดาบได้แต่ต้องลงทะเบียนสังกัดภูมิภาคเสียก่อน

-ได้สิทธิ์เรียนวิชาดาบเพิ่มเติม ตามป้อมปราการที่เปิดรับ

-ได้สิทธิ์ซื้อยุทโธปกรณ์ได้ในราคาพิเศษ ตามร้านค้าที่ร่วมรายการ

-มีสิทธิ์เข้าร่วมสมาพันธุ์นักล่า
 

แน่นอนว่าอาทิตย์แรกนี้แค่เป็นการฝึกพื้นฐานของจริงมันต่อจากนี้ต่างหาก!

------------------------------------------------------------------

คำว่า  พากเพียร  นั้น  หมายถึง การกระทำที่สม่ำเสมอ

ทำไปทีละน้อย   ตามสมควรแก่กำลังแต่ไม่หยุด

เพราะทุกอย่างที่เป็นไปโดยสม่ำเสมอย่อมมีกำลังแรงเกินกว่าที่เรานึกฝัน

น้ำที่ไหลอยู่ไม่ขาดสาย..ย่อมทำให้ก้อนหินกลมมน

ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมพ่ายแพ้แก่ความพยายามที่สม่ำเสมอ

ค่อยทำไปทีละน้อยแต่ทำไม่ลดละ

----------------------------------------------------------------------------------------

ช่วงในเรื่อง

 

ตอนนี้เหมือนจะยาวเป็นพิเศษ
 

รูป meme okay


 

รูปประกอบอารมณ์ อาเทสโดนงับหัว


 


มีคำผิดตรงไหนก็ช่วยบอกด้วยนะครับ ขอบคุณครับ
-------------------------------------------------------------------------------------------
 

ช่วงนอกเรื่อง

หลังจากดำเนินเรื่องมาอย่างช้า[หรือบางคนคิดว่าอืด] มาพอแล้วก็มาถึงช่วงเร่งกันบ้างแล้วนะครับ

ขอขอบคุณคุณ Res และคุณ อะไรเอ๋ย?? สำหรับคำแนะนำครับ
 

ขอบคุณ ChinSarLeon สำหรับแก้คำผิดครับ

และขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ยังอดทนติดตามมาถึงตอนนี้นะครับ หวังว่าจะสนุกกันนะ

(และยังแอบหวังว่าจะได้ข้อติชมจากเพื่อนมากขึ้น วิจารณ์เลยยิ่งดี 555)


 - ใครมีวิธีโปรโมทนิยายดีๆมังครับ เพราะผมไม่รู้เลย 555 ทำอย่างเดียวคือไปโพสใน 'ทักทายเพื่อน นักเขียน' ถ้ามีก็ช่วยแนะนำด้วยนะครับ
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

182 ความคิดเห็น

  1. #155 Nhoi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 12:38
    สนุกครับ น่าจะติดอันดับได้
    #155
    0
  2. #86 แมวพันธุ์แท้ (@anupong2519) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 14:42
    ภาพโดนใจมากๆ
    #86
    0
  3. วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 03:52
    เอ่อ.. อืดจริงๆนั่นแหละ ฮ่าาาาาาาา
    #70
    0
  4. #53 ChinSarLeon (@smith1739) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 18:04
    ตรงข้อมูลอาชีพอะ (คลาส ไม่ใช่ คราส)
    #53
    0
  5. #51 Res (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 16:51
    นั่นโดนงับ หรือ โดนกิน



    =3=b สนุกมากเบย
    #51
    0