★Argue / dread

ตอนที่ 1 : Argue : Dread Hot news! : Frist time

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ก.ค. 55





  

1

            “ฟลอร่าที่รัก วันนี้ฉันมีภารกิจบางอย่างมาเซอร์ไพส์เธอนะ” มิ้นทียิ้มกรุ้มกริ่ม ก่อนจะส่งแฟ้มงานมาให้ฉัน ฉันรีบรับทันทีและพลิกเปิดดู เผยให้เห็นแผ่นกระดาษเอสี่กับข้อความไม่กี่บรรทัด

            “นี่มันอะไร”

            ฉันร้องถามทันทีที่เห็น ฉันก้มหน้าลงอ่านข้อความทีละบรรทัด

            “ชื่อภารกิจ ซุปเปอร์สตาร์เดินดิน ... ใครคนคิดเนี่ย”

            “ฉันเอง”

            บุจิที่เดินออกมาจากข้างหลังมิ้นทีตอบ พลางเดินไปนั่งที่โซฟาตรงข้ามฉัน ภารกิจซุปเปอร์สตาร์เดินดิน อย่าบอกนะว่าซุปเปอร์สตาร์ที่ว่า... คือฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นถามทันที และยังไม่ได้เอ่ยอะไร สองคนที่อยู่ตรงหน้าก็พยักหน้ารับพร้อมกับใบหน้าที่อ้อนวอน

            “ไม่มีทาง ฉันจะไม่ทำมันเด็ดขาด”

            “แกต้องมีเหตุผลหน่อยนะ วง Dread ของเรามันกำลังโดนยุบเพราะมีแฟนคลับเพียงน้อยนิดนะ ฟลอร่าเธอต้องทำเพื่อวง” บุจิบอก

            “แต่... แล้วพี่ธิปกของฉันล่ะ แกก็รู้ว่าเรารักกันจะตาย ขาดกันไม่ได้”

            “แต่พวกเราตกลงกันแล้วนะ แกต้องไป” มิ้นทีตอบย้ำ ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมๆกับบุจิ

            “แฟ้มเนี่ยเธอเก็บไว้ก่อนล่ะกันนะ”บุจิว่า

            “ถ้าแกเปลี่ยนใจก็มาบอกพวกเราล่ะกัน รีบๆหน่อยนะเพราะคนที่ไปกับเธอ คนๆนั้นเขามีคิวงานเยอะ” มิ้นทีเสริม ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินจากไป โดยไม่ฟังคำถามที่ฉันจะถามสักนิด คนที่จะไปด้วย ใครกัน..

            ติ๊ด... ติ๊ด...

            ฉันเลิกสนใจภารกิจ พลางรีบรับมือถือทันที บางคนที่คุ้นเคยกำลังจะเอ่ยพูดขึ้น

            (ฟลอร่า สวัสดี)

            ใครบางคนส่งเสียงแป้นแหล่นออกมาจากมือถือของพี่ธิปก ฉันจำชื่อ และใบหน้าของเจ้าของเสียงนี้ได้ดี

            “เธอ... ส่งมือถือให้พี่ธิปกเดี๋ยวนี้นะ”

            (อะๆ เดี๋ยว เธอเป็นอะไรกับธิปกเหรอ ถือกล้ามาสั่งฉัน)

            “ฉันเป็นแฟนธิปกไง เจ้าของมือถือที่กำลังใช้”

            ฉันตอบออกไปด้วยความมั่นใจ พลางได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของจิ้น หญิงสาวที่เป็นคู่อริกันตั้งแต่เกิด

            (ถ้าเธอเป็นแฟนเขา แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนล่ะ อยู่ไหนน้า~)

            “เธอ!

            (อ่า~ จิ้นทำอะไรอยู่เหรอ ดาร์ลิงค์)

            ใจฉันหล่นวูบทันที เมื่อได้ยินเสียงปลายสาย พี่ธิปกกำลังอยู่กับจิ้น

            “นี่!..

            (อ่า~ ดาร์ลิง คุยกับใครอยู่เหรอครับ จุ๊บ)

            “บัดสีบัดเถลิง! นี่มันอะไรกันเนี่ย”

            (ฟลอร่า..)

            ปลายสายวางมือถือลง และตอนนี้คนอย่างฉันก็ทำอะไรไม่ถูกเลย ใจฉันเริ่มหวั่น ฉันรีบลุกออกจากที่ทำงานทันที น้ำตาที่เห็นได้ยากเริ่มไหลออกมา ฉันภาวนาให้สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงฝันกลางวัน เป็นเพียงอะไรสักอย่างที่ไม่ใช่ความจริง แต่... เสียงนั้น ฉันจำได้ดีเลย

            ..อ่า~ ดาร์ลิง คุยกับใครอยู่เหรอครับ...

            พี่ธิปก คนรักที่ไม่เจอกันเกือบเป็นเดือนเพราะอ้าว่าไปเรียนต่างประเทศ ฉันเหมือนโดนหักหลังทั้งเป็น ยิ่งคิดถึงเขาน้ำตาของฉันก็ยิ่งไหลออกมา ฉันเดินไปที่รถคันหรูสีเหลือง ก่อนจะปาดน้ำตาและเปิดประตู ขับรถออกจากบริษัททันที 



            ฉันขับรถมาถึงบ้านขอฉันอย่างยากลำบาก เพราะเจ้าน้ำตาที่ยังคงไหลออกมานั่นแหละ มันทำเอาฉันหัวเสียมากๆ

            “คุณหนูครับ มีแขกมาขอพบ”

            “ใคร”

            “ไม่ทราบครับ เขาเข้ามาตั้งแต่สิบนาทีที่แล้ว ตอนนี้กำลังนั่งรอคุณหนูอยู่ในห้องรับแขก”

            “ฉันไม่สะดวกคุย เอาเป็นว่าฝากเอาเบอร์ของฉันให้เขาไปก่อนล่ะกัน”

            “เอ่อ... แต่ว่าคะ”

            “ขอโทษด้วยนะค่ะ”

            ฉันว่าพลางเดินออกไปจากโถงและเดินขึ้นห้องของฉันไปทันที สภาพของฉันตอนนี้คงไม่มีใครอยากจะพบเจอหรอกนะ ฉันล้มตัวนอนก่อนที่จะหยิบมือถือกดสายหาบุจิ

            ติ๊ด ติ๊ด

            “ฮัลโหล บุจิ”

            (มีอะไรเหรอ)

            “มิ้นอยู่กับเธอป่ะ ฉันจะได้พูดทีเดียวเลย”

            (จ้ะ นั่งอยู่ข้างๆฉันเนี่ยแหละ ว่าแต่เธอคงจะพูดเรื่องนั้นสินะ ฮาๆ เปลี่ยนใจเร็วจริงๆเลยนะเธอน่ะ)

            “นี่ ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ ก็อย่างที่เธอว่านั่นแหละ... ฉันจะยอมรับภารกิจนี้”

            (ดะ... เดี๋ยวก่อนสิแล้วพี่ธิปกของเธอล่ะ ไหนบอกว่าขาดกันไม่ได้ไง)

            “อะ... อย่าพูดอะไรถึงเขาอีกจะได้มั้ย ฉันไม่มีทางรักคนแบบนั้นหรอก”

            ฉันตะโกนใส่มือถืออย่างลืมตัว คนอย่างไหน ฉันไม่มีทางหลงรักได้หรอก

            (เธอ... ฟลอร่า เป็นอะไรไปน่ะ)

            “ขอโทษนะ ฉันวางล่ะ”

            (เดี๋ยว... ฉันขอบอกเธอนิดหน่อยนะ พรุ่งนี้ต้องเดินทางแล้ว เธอจะมีเรื่องกับไอ้ธิปกนั่นยังไงฉันไม่สนใจหรอกนะ รีบเตรียมตัวเถอะ ไปเที่ยวครั้งนี้ ฉันกับมิ้นรับรองเลย ว่าเธอได้รักใหม่กับติดมือมาแน่ๆ)

            บุจิร่ายยาวก่อนจะกดวางทันที เดินทางพรุ่งนี้เหรอ พับผ่าสิ ฉันยังไม่ได้ซื้ออะไรเตรียมตัวไว้เลย ว่าแล้วไม่อยู่ช้า ฉันทิ้งทุกอย่างออกจากตัวทันที สายตาฉันจับจ้องเพียงนาฬิกาปลุกบนหัวเตียง

            19.30น.

            ต้องรีบแล้วสิ ฉันรับล้างหน้าล้างตาให้สะอาดซะใหม่ ก่อนจะรีบหาเสื้อผ้าปลอมตัวพร้อมกับแว่นสีน้ำตาลคู่ใจ พลางเดินลงไปข้างล่าง และรีบวิ่งแจ้นไปที่รถคันหรู และขับออกไปโดยไม่สนใจคนรอบข้าง

          สิบนาทีหลังจากนั้นฉันก็ใช้เวลามาถึงห้อง A Room Mall ห้างสรรพสินค้าที่กำลังนิยมที่สุดในตอนนี้ ก่อนอื่นฉันต้องหาที่เงียบๆจดรายการที่ต้องซื้อไปชนบท ฉันเลือกร้านกาแฟที่ Coffee Room ร้านกาแฟของคนไฮโซเท่านั้นที่จะมาซื้อกัน ฉันเดินเข้าไปนั่งในร้าน มุมที่ฉันเลือกก็คือมุมหน้ากระจกตรงหน้าร้าน เผื่อจะได้มองหารายการใหม่มาจดลงไป

            “อย่างแรก...” ฉันว่างพลางจ้องออกไปข้างนอกกระจกและเริ่มก้มหน้าก้มตาจดรายการต่างๆ...

1.มีดพก         2.สเปรย์พริกไทย         3.ดีวีดีสอนคาราเต้ และเครื่องเล่นดีวีดี...

มีอะไรอีกนะ... ฉันหันกับไปมองที่กระจกอีกครั้ง อะไรดีนะที่จะเอาไว้ป้องกันตัวจากไอ้คนที่จะไปด้วยกันน่ะ และเมื่อฉันมองออกไปและเห็นคนกำลังกินยามันทำให้ฉันนึกขึ้นมาได้ ยาสลบไง  แล้วก็ชุดว่ายน้ำสีส้มแสบตา.. ฉันจดลงก่อนจะตะลึงกับตัวเอง.. ชุดว่ายน้ำนี่มาจากไหนน่ะ ฉันรีบหันออกไปมองข้างนอกทันที ผู้ชายสูงโปร่งที่ปกปิดตัวอย่างมิดชิด กำลังก้มลงเก็บชุดบีกินนีสุดวาบหวิวนั่น

“ฮาๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ เราว่าไปนั่งดื่มกาแฟแล้วคุยเล่นกันดีกว่านะ”

แต่แล้วก็มีคู่รักสองคนเดินเข้ามาบังชายคนนั้น หลบไปสิเร็วๆ ฉันคิดในใจและไม่นานพวกเขาก็เดินเข้าร้านมา ก่อนที่ฉันจะไม่เห็นผู้ชายคนนั้นยืนอยู่ที่เดิมแล้ว หายไปไหนน่ะ

“เห้ย ตกอีกแล้ว อะไรว่ะเนี่ย”

เสียงที่ดังมาจากข้างๆทำเอาคนอย่างฉันรีบหันขวับไปมองทันที สิ่งที่ฉันเห็นบนพื้นไม่ใช่ชุดบีกินนี่สีส้ม แต่ดันเป็นสีชมพู และอีกอันก็คือลายเสือดาว หรือว่าผู้ชายคนนี้จะเป็น...

“อะ...”

         ฉันยังไม่ได้พูดหรือเอ่ยอะไรเลย เขาก็รีบเดินมานั่งต้องข้ามฉันและยิ้มเจ้าเล่ห์

“ขอนั่งด้วยคนนะจ้ะ สุดสวย”

“อือ”

ทำไมฉันถึงไม่ปฏิเสธไปนะ ทำไมฉันเอาแต่จ้องหน้าเขา ทำไม...เสียงของเขาเหมือนมีอะไรบางอย่างที่สามารถดึงดูดฉัน ทำไมนะ ทำไมกัน!

             

           

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #3 [JEEJ¥]!! (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 18:51
     ตัวหนังสืออ่านง่ายดีจัง ><'

    เนื้อเรื่อง: เปิดตัวแรงมาก ว๊าก เจ้าธิปกนี่เป็นใคร ดูท่าไม่ใช่คนดี

    อัพโลดเลยฮับ

    #3
    0