เจ้าสาวสวมรอย

ตอนที่ 3 : ลุ้นรักชุลมุน ตอนที่ 1 เจ้าบ่าวผิดฝา...เจ้าสาวผิดตัว!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,632
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    1 พ.ย. 53

บทที่  1  เจ้าบ่าวผิดฝา...เจ้าสาวผิดตัว!

 

เสียงเปียโนที่บรรเลงเพลง Bridal chorus ดังคลอในทุกจังหวะการเดินของหญิงสาว มือบางของหล่อนที่คล้องแขนกับญาติผู้ใหญ่ซึ่งในวันนี้ทำหน้าที่ส่งตัวเจ้าสาวแทนพ่อกับแม่ซึ่งจากไปนานแล้วเย็นเฉียบ ยิ่งเดินเข้าไปใกล้เจ้าบ่าวที่กำลังยืนรอยู่ตรงหน้าเท่าไหร่ หล่อนก็ยิ่งวิตกกังวลและรู้สึกเหมือนกับจะสั่นได้ทุกเมื่ออย่างเห็นได้ชัด

            ฝ่ามือถูกส่งต่อให้กับเจ้าบ่าว  แล้วพิธีก็เริ่มต่อไปเรื่อยๆตามที่มันควรจะเป็น หากหญิงสาวกลับไม่ได้ใส่ใจมากนัก  จนเวลาผ่านไปจนถึงขั้นตอนสุดท้ายซึ่งเป็นขั้นตอนที่หล่อนกังวลมากที่สุด

            บัดนี้พ่อขอประกาศว่าคนทั้งคู่ต่างเป็นสามีภรรยากันโดยสมบูรณ์ เจ้าบ่าวเชิญจุมพิตเจ้าสาวได้”

            สิ้นเสียงประกาศของบาทหลวงทำเอาหญิงสาวสะดุ้ง  ไม่นะ! เปิดผ้าคลุมหน้านี้ขึ้นมาเมื่อไหร่...เรื่องทุกอย่างจบเห่ที่ตรงนี้แน่ๆ!

            หญิงสาวผงะถอยเมื่อมือหนาของเจ้าบ่าวยื่นมาตรงหน้า  หญิงสาวเห็นเจ้าบ่าวของเธอขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นกริยาของเขาเธอก็ยิ่งรู้สึกใจเต้นแรง  หญิงสาวรู้ดีว่าไม่ใช่เพราะเธออายหรือตื่นเต้น  หากแต่เป็นเพราะเธอกลัวมากกว่า

            ริมฝีปากบางเม้มแน่นเมื่อมือหนาพยายามจะเปิดผ้าคลุมหน้าของเธอขึ้น เมื่อเห็นว่าเจ้าสาวนั้นเอาแต่เบี่ยงศีรษะหลบตลอด 

            เจ้าบ่าวของงานรู้สึกแปลกใจว่าทำไมเจ้าสาวของเขาถึงได้เอาแต่เล่นเจ้าล่อเจ้าเถิดกับเขาแบบนี้  ในที่สุดชายหนุ่มก็ตัดสินใจคว้ามือของหล่อนแล้วออกแรงดึงเจ้าสาวให้เข้ามาใกล้  หญิงสาวที่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะใช้วิธีนี้ถึงกับเซถลาปะทะกับอก แล้วชายหนุ่มก็ฉวยโอกาสนี้เปิดผ้าคลุมหน้าสีขาวขึ้นในที่สุด

            ดวงตาคมเบิกกว้างเมื่อเห็นใบหน้าของเจ้าสาวชัดถนัดตา...ไม่ใช่ว่าเจ้าหล่อนไม่สวย  เจ้าสาวของงานในวันนี้สวยมากในสายตาของเขา  ใบหน้าเรียวสวย  ดวงตากลมโตคู่นั้นที่บัดนี้กำลังมองเขาอย่างตื่นตระหนก  จมูกโด่งพองาม  และริมฝีปากที่ตอนนี้กำลังเผยอค้าง 

            ชายหนุ่มรีบดึงสติของตนเองกลับมาโดยเร็ว งานแต่งในวันนี้ผิดพลาด! ผิดพลาดทั้งหมด!  หัวใจของเขาคิดอย่างลิงโลดและเบิกบาน  ริมฝีปากหยักสวยของชายหนุ่มขยับเปล่งเสียงพูดออกมา  หากเป็นคำพูดที่ทำให้เจ้าสาวถึงกับตาเหลือก

            เธอ!  ไม่ใช่...อุ๊บ!”

            คำพูดสุดท้ายกลืนหายไปในลำคอทันทีเมื่อเจ้าสาวผู้อาจหาญนั้นตัดสินใจกระโดด ‘จูบปิดปาก’ เจ้าบ่าวของงาน แถมมือทั้งสองข้างของหล่อนยังกดศีรษะของเจ้าบ่าวที่พยายามขยับศีรษะหนีตรึงไว้แน่น ท่ามกลางสายตาของแขกเหรื่อที่จ้องมองการกระทำที่สลับกันของคู่บ่าวสาวด้วยอาการตาค้าง

            อู๊ววว!

 

            หลังจากนั้นทั้งเธอและเจ้าบ่าวก็แยกจากกัน หากก็ตรงมายังเป้าหมายเดียวกันคือโรงแรมที่ใช้สำหรับจัดงานแต่งในช่วงเย็น  ในขณะนี้หญิงสาวก็อยู่คนเดียวภายในห้องพักของโรงแรมที่เปิดเอาไว้ให้เธอใช้แต่งตัว  เพื่อรองานเลี้ยงฉลองแต่งงานตอนเย็นอีกที  ในระหว่างนั้นเจ้าสาวผู้เพิ่งขโมยจูบเจ้าบ่าวมาหมาดๆก็ได้แต่นั่งบิดมือของตนเองไปมา  ตอนนี้หล่อนกำลังหวั่นวิตกและกำลังกลัว
           
หญิงสาวคิดถึงหน้าตาและคำพูดของเจ้าบ่าวที่แสดงออกมาทำให้เธอหวั่น...เขากำลังจะพูดอะไรออกมา?  หรือเขารู้?

            เป็นไปไม่ได้  ยัยกานต์ไม่เคยไปเจอเขาเลยสักครั้ง  เหมือนๆกับที่เธอไม่เคยเจอเขา

            แต่...ก็ไม่แน่

            บางทีเขาอาจจะเห็นหน้ายัยกานต์จากรูปเหมือนที่เธอเห็นเขาจากรูปก็เป็นได้

            โอ๊ย! ปวดหัว!

            หญิงสาวยกมือกุมหัวตัวเอง  เมื่อไหร่งานบ้าๆนี่จะผ่านไป  แล้วเธอจะได้สารภาพความจริงทั้งหมดเสียที! 

            หากหญิงสาวก็ต้องเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นร่างอวบของคุณป้าที่เคารพรักมาหยุดยืนตรงหน้าพร้อมกับทำหน้าเหยเก

            ยัยไก่...ตอนนี้ได้ฤกษ์จดทะเบียนสมรสแล้วลูก...”

            คุณเมษาพูดในขณะที่หญิงสาวที่ได้ฟังรู้สึกเหมือนกับจะเป็นลม

           

            ในเวลาเดียวกัน...สถานที่เดียวกัน...หากต่างกันเพียงห้องพักเท่านั้น

            ชายหนุ่มที่ยังคงอยู่ในชุดทักซิโดสีขาวแม้จะผ่านพิธีภายในโบสถ์มาแล้วกำลังครุ่นคิดหนัก  ภาพใบหน้าของเจ้าสาวที่เขาเห็นเต็มๆตาทำให้เขารู้ว่า  ผู้หญิงที่เขาเข้าพิธีด้วยในวันนี้ไม่ใช่เจ้าสาวของงาน!

            เขาต้องรีบไปบอกพวกผู้ใหญ่...ให้ยกเลิกการฉลองงานแต่งในตอนเย็นไปซะ!

            ส่วนพิธีช่วงเช้าที่ผ่านมานั้นช่างมัน...เพราะแขกเหรื่อที่มาส่วนใหญ่ต่างก็เป็นคนสนิทของครอบครัวแต่ละฝ่าย  แล้วคนก็ไม่เยอะมากเหมือนงานฉลองตอนเย็นที่เป็นข้ออ้างให้แม่บังคับเขาด้วย

            สงสัยทางฝ่ายเจ้าสาวคงใช่วิธีเดียวกันในการแก้ปัญหาเป็นแน่...เขาคิด

            ในเมื่อเจ้าบ่าวและเจ้าสาวของงานต่างก็ไม่อยู่ทั้งคู่...งานก็สมควรยกเลิกได้แล้ว!

            ชายหนุ่มทุบกำปั้นลงบนมืออีกข้างที่แบรับไว้  แล้วคลี่ยิ้มออกมาเมื่อคิดหาทางออกได้  โดยที่ไม่รู้เลยว่าความฝันของเขากำลังจะสลาย...

            ตาวา!”

            เสียงเรียกชื่อเขาดังออกมาจากลำคอของมารดาที่เดินมาตามเขาพอดี  ท่านรีบก้าวเข้ามาคว้าแขนเขาไว้แน่นแล้วลากเขาออกมาทันที

            ไปไหนครับแม่?”

            ตาวาของคุณวารีร้องถามแม้ขาจะก้าวตามแต่โดยดีจนมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องที่อยู่ตรงข้ามกับห้องของเขา  คุณวารียกมือขึ้นทำท่าจะผลักประตูเปิดเข้าไปยังห้องพักที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

            จดทะเบียนสมรส”

            คุณวารีตอบด้วยน้ำเสียงร้อนรน  แต่ชายหนุ่มแทบตากลับเมื่อได้ยินอย่างนั้น

            ไม่! ไม่จด!”  เขาร้องออกมาทำให้คุณวารีชะงักมือ  หญิงสูงวัยหันขวับมามองลูกชายตนเองทันที  แต่ชายหนุ่มมาสนใจ  “จดไม่ได้! แม่ไม่รู้เหรอว่ายัยนั่น...! ” ไม่ใช่เจ้าสาวตัวจริง

            จดๆไปก่อนนะตาวา  เดี๋ยวค่อยแก้ปัญหากันทีหลัง!”

            คุณวารีเอ่ยขัดขึ้นก่อนที่เขาจะทันพูดจบแล้วผลักประตูเปิดเข้าไปในทันที

 

            ในตอนนี้หญิงชายคู่หนึ่งกำลังนั่งเคียงคู่กัน  เบื้องหน้าของทั้งคู่คือใบทะเบียนสมรสที่เพิ่งวางลงต่อหน้าพวกเขาเมื่อนาทีที่แล้ว  เจ้าสาวจ้องมองใบทะเบียนสมรสตาแทบถลนด้วยไม่คิดว่าเธอจะต้องมาอยู่ในสถานการณ์นี้...

            จดทะเบียนสมรส!

            ตายๆๆ เธอมีแต่ตายลูกเดียวหากใครจับได้...ตายแน่ๆ...

            หญิงสาวคร่ำครวญในอก  มือเล็กชื้นเหงื่อจนเธอรู้สึกได้  หญิงสาวหันไปมองใบหน้าซีดขาวของคนเป็นป้าด้วยสายตาอ้อนวอน...อ้อนวอนขอให้ท่านเลิกล้มความคิดที่จะให้เธอแต่งงานแทนยัยกานต์ลงเสียที...

            แกกลับมาเมื่อไหร่นะยัยกานต์...แกตาย!

            หญิงสาวคิด  โดยที่เธอไม่ทันสังเกตว่าเจ้าบ่าวที่นั่งอยู่ข้างๆเธอก็หันไปมองใบหน้าของบิดามารดาที่ทำหน้าหนักใจ  ชายหนุ่มก็ได้แต่หันกลับมามองทะเบียนสมรสที่อยู่ตรงหน้าตามเดิม

            บรรยากาศภายในห้องเงียบกริบ  ตรงหน้าพวกเขาคือเจ้าหน้าที่ซึ่งพ่อกับแม่ของฝ่ายเจ้าบ่าวนั้นติดต่อมา  แล้วพลันคู่บ่าวสาวก็ถอนหายใจเฮือกออกมาพร้อมกัน...ตั้งแต่ก้าวเข้ามาภายในห้อง  ทั้งสองคนต่างไม่มองหน้ากันสักนิด  ผิดปกติวิสัยของคนที่กำลังจะแต่งงานกัน  แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมา...ด้วยรู้ดีถึงชนักที่ติดหลังของแต่ละคน

            ชายหนุ่มตัดสินใจดึงใบทะเบียนสมรสมาเซ็นปราดๆให้มันจบๆลงไป เช่นเดียวกับเจ้าสาวที่นั่งข้างกายที่ดึงใบทะเบียนสมรสมาเซ็นโดยที่ไม่มองมันด้วยซ้ำเช่นเดียวกัน

            ริมฝีปากของคนเป็นเจ้าสาวขบเม้มแน่นยามเมื่อผลักกระดาษตรงหน้าของเธอไปให้คนที่นั่งข้างๆ เช่นเดียวกับเจ้าบ่าวที่ทำอย่างเดียวกัน  แล้วทั้งคู่ก็รับมาเซ็นปราดๆพร้อมๆกัน  และเมื่อเซ็นเสร็จถึงได้ก้มลงมองไอ้สิ่งที่ตัวเองเขียนชื่อลงไป

            ในขณะที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวกำลังก้มหน้ามองทะเบียนสมรสของตนเองนั้น บรรยากาศที่เงียบกริบเพราะบรรดาผู้ใหญ่อีกสี่คนที่อยู่ในห้อง ก็ทำหน้าต่างอยากจะกลั้นใจตายไปพร้อมๆกัน เว้นเสียแต่คุณเทวัญที่ตอนแรกอยากจะห้ามและบอกความจริงกับคุณเมษาไป  เสียแต่คุณวารีผู้เป็นภรรยาถลึงตามองปรามเลยทำให้เขาได้แต่เก็บปากเงียบ

            ทางด้านคุณเมษาก็เช่นกัน  เธอลืมคิดไปเสียสนิทเลยว่าวันนี้กานต์กมลต้องจดทะเบียนสมรสด้วย  จะเอ่ยปากบอกความจริงให้คุณวารีกับคุณเทวัญฟังก็ไม่กล้า  เลยจำต้องปล่อยให้หลานสาวของเธอทำหน้าที่นั้นไปก่อน  แล้วเดี๋ยวค่อยหาทางรอดทีหลัง

             แล้วในขณะที่ทางผู้ใหญ่กำลังคิดหนักกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า  คนสองคนที่กลายเป็นสามีภรรยากันโดยทางนิตินัยแล้วต่างทำตาโตแทบจะถลนออกมานอกเบ้าเสียได้  โดยเฉพาะฝ่ายหญิงที่แทบอยากจะเอาหน้าไปแนบดูกับทะเบียนสมรสให้มันเห็นชัดๆตาไปเสียเลย!

            ถ้าเธอแกะลายมือนั้นอ่านไม่ผิด  มันเขียนว่า...

            เทวา  วิริยะสกุล

            เทวาอย่างนั้นเหรอ?  ทำไมไม่ใช่เทวินทร์ล่ะ

            และในระหว่างที่หญิงสาวกำลังครุ่นคิดอยู่นั่นเอง  คนที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าบ่าวก็จ้องมองลายเซ็นของเจ้าสาวนิ่งเช่นกัน 

            เทวา...วิริยะสกุล”

กัตติกา...ดารารัตน์”

            เสียงของทั้งคู่ดังขึ้นพร้อมๆกัน  แล้วต่างฝ่ายต่างก็ลุกพรวดขึ้นมาทันที  หญิงสาวและชายหนุ่มชี้หน้ากันและกันแล้วตะโกนออกมาดังลั่น...พร้อมกัน

            เธอไม่ใช่เจ้าสาวนี่!”

            นายไม่ใช่เจ้าบ่าวนี่!”

+++++++++++++++++++++

ช่วงนี้หันมาบริโ๓คนิยายรักหวานๆกันสักเรื่องนึงเนอะ 555+

ห่างหายไปนาน ไม่รู้คนอ่านจะยังจำกันได้อยู่มั้ย?

ถ้่ยังจำได้ ทักทายกันหน่อยนะคะ อิอิ

จะได้ทำให้เค้ารู้ว่าเค้าไม่ได้บ้าพูดอยู่คนเดียว

รัก

วินุตตา/รุ่งรัตนา


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

180 ความคิดเห็น

  1. #167 Zayezai (@zayezai-4minue) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2554 / 21:49
     ผิดคู่ๆๆๆ ลุ้นๆ
    #167
    0
  2. #155 Liwporn (@lilly28) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 13:51
    5555555555 สนุกอ่ะ
    #155
    0
  3. #136 koong-Gyu Hyun (@koong-kimbom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 11:53

    ฮามากๆค่ะ
    ผิดคู่  แต่น่าจะเหมาะกันมากที่สุด

    #136
    0
  4. #40 nefertari (@nefertari) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2554 / 17:01
    เอิกๆ งานนี้จะทำยังไงต่อไปน๊อ กิๆ
    #40
    0
  5. #28 ஓ F O U R T H ஓ (@nung_Mstar) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2554 / 18:11
     555555 สนุกคับผม
    #28
    0
  6. #22 forest flower (@honey_bun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2554 / 23:52
    5555555555555555555555555555555555555555555    เรื่องนี้ท่าจะปัญญาอ่อนทั้งเรื่องแน่เลย   ให้ใจไปแปดดวง 
    #22
    0
  7. #3 mosk (@mosk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553 / 22:27
    จำได้ๆ รออยู่นะ
    #3
    0