เจ้าสาวสวมรอย

ตอนที่ 4 : ลุ้นรักชุลมุน ตอนที่ 2 เจ้าบ่าวผิดฝา...เจ้าสาวผิดตัว [2] 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,810
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    30 พ.ย. 53








 

            ทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย ในเมื่อทั้งนายวินและคุณกานต์กมลก็ไม่มีใครอยู่แล้ว ผมว่าพ่อกับแม่แล้วก็น้าฝนน่าจะยกเลิกงานแต่งนี้ไปซะดีกว่านะครับ”

            เทวาพูดขึ้นทันทีเมื่อตอนนี้เขาและครอบครัวได้อยู่ตามลำพัง  หลังจากที่เมื่อทั้งเขาและเจ้าสาวตัวปลอมตะโกนขึ้นมาพร้อมๆกัน ท่ามกลางอาการที่แทบจะเรียกว่าตาถลนของบรรดาผู้ใหญ่ไม่เว้นแม้แต่ตัวเขาและเจ้าสาวของงานก็ตาม

            ไม่ได้!”

            คุณวารีร้องค้านออกมาเสียงดังทันทีทำเอาเทวาถึงกับอยากจะทึ้งผมตัวเอง  ชายหนุ่มเม้มริมฝีปากบางราวกับผู้หญิงของตนเองแน่น  แล้วปรายตามองใบหน้าของมารดาแล้วถามกลับว่า 

            ทำไมจะไม่ได้ครับ...” แล้วต่อด้วยประโยคที่ถ้าไม่ใช่เวลาที่ต้องมากล่อมพ่อตัวดีให้ยอมตกลงแต่งงานต่อ คุณวารีอยากจะหาอะไรมาอุดปากลูกชายตัวเองนัก “พ่อกับแม่ก็มัวแต่จะห่วงหน้าตาตัวเอง”

            แกไม่ต้องมาพูดอย่างนี้เลยตาวา...ที่พ่อกับแม่ต้องจับแกแต่งงานนี่ไม่ใช่เพราะความไม่รอบคอบของแกเหรอ?”  คุณวารีเถียงกลับเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาสดๆร้อนๆ  “นี่อะไร! เซ็นใบทะเบียนสมรสทั้งๆที่ไม่ดูให้ดีซะก่อน”

            เทวาถึงกับทำหน้าเมื่อยออกมาโดยไม่คิดจะปิดบัง พร้อมกับถอนหายใจออกมา...สรุปนี่มันผิดที่เขางั้นสิ

            ผมต้องโทษแม่มากกว่า ผมพยายามบอกแม่แล้วว่ายัยนั่นไม่ใช่เจ้าสาว แต่แม่เองไม่ใช่เหรอที่ผลักผมให้ไปเป็นสามียัยนั่น!”

            ขอเถียงกลับหน่อยเหอะ  แค่เขายอมสับเปลี่ยนตัวเข้าพิธีช่วงเช้าแทนนายวิน  เพื่อรักษาหน้าพ่อแม่นี่มันก็มากพอแล้ว...นี่ยังมาโทษว่าเป็นความผิดของเขาอีกเหรอ?

            ไม่รู้แหละ” คุณวารีบอกปัดอย่างหน้าตาเฉย “แต่แกกับหนูไก่จดทะเบียนกันไปแล้วก็แต่งๆกันไปเหอะ”

            ท้ายประโยคอดที่จะโน้มน้าวคนเป็นลูกต่อไม่ได้  แล้วความคิดของคุณวารีก็นึกไปถึงใบหน้าเรียวหวานของ ‘หนูไก่’ หรือกัตติกา ถึงวันนี้มันจะผิดพลาดไปบ้าง แต่แผนการที่วาดหวังมาเป็นสิบๆปีของเธอก็ยังไม่ถือว่าล่มซะทีเดียว ผิดตัวไปหน่อยแต่ก็ไม่เป็นไรนี่นา

            คนที่วางแผนอยากดองเป็นญาติกับเพื่อนสนิทตัวเองมาเป็นสิบปีจึงได้โน้มน้าวลูกชายต่อไป  ท่ามกลางอาการลุ้นใจหายใจคว่ำของวารินน้องสาว และคุณเทวัญสามีที่ออกตัวก่อนแล้วว่าจะไม่ช่วยกล่อมหรือโน้มน้าวใจของเทวา 

            แม่ครับ...แม่พูดง่ายนี่ครับ” เทวาอดที่จะโอดคราญออกมาไม่ได้ “ผมกับยัยกุ๊กไก่นั่นไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลยนะครับ จะอยู่ด้วยกันได้ยังไง”

            ตอนนี้แกก็รู้จักแล้วนี่ตาวา ทำไมจะอยู่ด้วยไม่ได้” คุณวารีพูดออกมาหน้าตาเฉย แต่คนฟังแทบจะตาเหลือกด้วยความอัดอั้นตันใจ รู้จักกันไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงนี่นะ?  นี่แม่เขาบอกว่ารู้จักกันแล้ว!  แล้วหนูไก่ก็เป็นหลานของป้าเมษาเพื่อนสนิทแม่ ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน แม่ว่าหนูไก่น่ารักออก”

          น่ารักอย่างนั้นเหรอ?

          เทวาคิดถึงใบหน้าหวานๆของเจ้าตัวแล้ว...ยอมรับก็ได้ว่าเจ้าหล่อนสวย...อย่างไรล่ะ  สวยมันกินได้ที่ไหน?  แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ได้มีท่าทีเต็มใจจะแต่งงานด้วยเสียหน่อย  และที่สำคัญเขานี่แหละที่ยังไม่อยากแต่งงาน!

            แม่ครับ...”

            ไม่มีแต่ตาวา...แต่งเถอะนะลูก อย่างน้อยก็ถือว่ารักษาหน้าตาชื่อเสียงของพ่อกับแม่และทางฝ่ายโน้นก็ได้...  ใครจะคิดยังไงถ้าข่าวมันออกไปว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวหนีงานแต่งงานของตัวเอง แกอาจไม่อาย...แต่ผู้ใหญ่อย่างพ่อกับแม่แล้วก็ป้าเมษาอายนะลูก”

            สุดท้ายอดที่จะเอาเรื่องนี้มาพูดโน้มน้าวใจลูกชายไม่ได้  คุณวารีเอื้อมมือไปจับท่อนแขนของเทวาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน  แล้วรีบส่งสายตาไปให้น้องสาวของตัวเองที่ยืนนิ่งมองมานานให้ช่วยด้วยอีกแรง

            ใช่แล้วค่ะหลานวา...” คุณวารินรีบปรี่มาเกาะแขนอีกข้างของคนเป็นหลานชายทันทีก่อนจะปล่อยหมัดเด็ดออกมา “น้าว่านะคะให้หลานวาไปเข้าพิธีต่อให้จบกันคนครหาดีกว่า แล้วถ้าหลานวาจะเอายังไงค่อยพูดกันอีกที”

            เทวาถอนหายใจเฮือกออกมาทันที...สรุปแล้วเขาก็ไม่มีทางเลือกสินะ...

            ถ้าทางป้าเมษายอม...ผมก็ยอมล่ะครับ”

            เทวาตอบแต่ก็ไม่วายทิ้งท้ายให้แม่และน้าใจหาย...เมื่อเขาโยนการตัดสินใจไปให้อีกฝ่าย  คุณวารีและคุณวารินสบตากันก่อนจะแย้มริมฝีปากออกมาเป็นรอยยิ้มด้วยความสมใจโดยที่เทวาที่ได้แต่คร่ำครวญถึงชะตากรรมอันเลวร้ายของตนเองลืมสังเกตกริยาของแม่และน้าไปเสียสนิท...เพราะถ้าเขาเห็นสักนิดเทวาจะรู้ได้ทันทีว่าความหวังว่าอีกฝ่ายจะปฏิเสธการจับคู่บ้าๆนี่จะมีค่าเป็นศูนย์ในทันที

 

            ตายๆ ตาย! ทำไมคุณป้าไม่บอกไก่ก่อนคะว่ามีจดทะเบียน”

            ตั้งแต่ผละออกมาจากครอบครัวของฝ่ายโน้นได้  กัตติกาก็ได้แต่บ่นอย่างนี้มาตลอดทาง  จนตอนนี้เหลือเพียงเธอและคนเป็นป้าเท่านั้น  คุณเมษามองใบหน้าที่บ่งบอกว่า ‘ตาย’ ของหลานสาวแล้วก็ได้แต่ตอบออกไปเสียงอ่อยๆ

            ก็...ป้าลืม”

            ลืม! ลืมนี่นะคะ”  เสียงของกัตติกาดังจนแทบจะกลายเป็นตะโกน  “แล้วไก่จะทำยังไงดีต่อไปล่ะคะ?”

            พูดจบหญิงสาวก็เดินวนไปวนมาภายในห้องที่จัดให้เป็นห้องแต่งตัวของเจ้าสาว  หญิงสาวยังอยู่ในชุดแต่งงานในพิธีช่วงเช้าครบเซท ทางฝ่ายคุณเมษาที่ได้แต่นั่งมองหลานสาวคนเดียวเดินวนไปวนมาก็ชักจะตาลาย

            ใจเย็นๆลูก...ยัยไก่”

            จะให้เย็นยังไงล่ะคะ?” หญิงสาวตอบกลับโดยที่ยังไม่หยุดเดิน  จนคุณเมษาที่มองตามชักปวดหัวขึ้นมาตุบๆ  แต่กัตติกาก็ไม่ได้สนใจแล้ว  ทว่าจู่ๆหญิงสาวก็หยุดเดินแล้วกันมาทางป้าของตนเองด้วยสายตามีความหวังเต็มเปี่ยม  “แล้วความแตกออกมาทั้งสองฝ่ายอย่างนี้คุณป้าจะยกเลิกงานแต่งเลยไหมคะ?”

            คงจะเลิกไม่ได้แหละลูก...”

            คุณเมษาตอบหลานสาว  ทำเอาใบหน้าที่กำลังบานด้วยความหวังนั้นเหี่ยวลงทันตา  กัตติกาเริ่มเดินวนไปวนมาอีกครั้งในขณะที่ปากก็ถามว่า

            ทำไมล่ะคะ  ในเมื่อยัยกานต์ก็หนีไปแล้ว แถมทางโน้นก็หนีไปเหมือนกัน”

            ก็พวกป้าตกลงกันแล้ว  งานวันนี้เปลี่ยนจากแต่งยัยกานต์เป็นแต่งไก่แทนน่ะลูก”

            ท้ายประโยคนั้นคุณเมษาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่ว...แต่มันก็ดังพอที่จะให้หญิงสาวได้ยินและพร้อมๆกับที่ประโยคนั้นจบลงเสียงอุทานดังลั่นของกัตติกาก็ดังขึ้น

            หา!”

            ในเมื่อไก่กับตาเทวาก็จดทะเบียนสมรสกันไปแล้ว จะให้ถอนเลยมันก็เสียหายไก่นะลูก  แล้วแค่ช่วงเช้าที่ผ่านมาใครๆก็เห็นแล้วว่าเป็นไก่เข้าพิธีแทนกานต์” คุณเมษาพูดขึ้นในขณะที่ผละตัวเองจากเก้าอี้ที่นั่งมาจับแขนกลมกลึงของหลานสาวเพียงคนเดียวของเธอให้หยุดเดินและเพื่อกล่อมอีกฝ่ายให้ยอมจำนนในสิ่งที่เธอกำลังพูด และเมื่อเห็นหลานสาวตั้งท่าที่จะเถียงคุณเมษาจึงรีบเอ่ยต่อไปอย่างรวดเร็ว แล้วกระทำการชักแม่น้ำทุกๆสายที่เธอรู้จักมาหว่านล้อมให้หลานสาวยอมจำนน “อย่า..อย่าเพิ่งเถียงป้าว่าคงไม่มีใครจับได้ ถึงแม้ไก่กับกานต์จะมีหน้าตาคล้ายกัน  แต่ไก่ไม่คิดเหรอลูกว่าคนที่รู้จักทั้งไก่และกานต์จะคิดยังไง?”

            “...”

            กัตติกาที่พูดไม่ออกเถียงไม่ทันได้แต่นิ่งเงียบ...คนที่จู่ๆก็มีสามีโดยประมาทได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา  เมื่อชักเริ่มคล้อยตามในสิ่งที่ป้าของตัวเองกำลังชักจูง...ไม่ใช่ในแง่ที่ว่าเธอจะเสียหายหากแต่งแล้วหย่าเดี๋ยวนั้น หากเป็นเพราะแขกเหรื่อบางคนที่รู้จักเธอและกานต์กมลดีต่างหาก  ทว่าอีกใจก็คิดว่าในเมื่อเขาและเธอไม่เคยรู้จักกันมาก่อนจะให้แต่งงานกันเข้าไปได้ยังไง

            เชื่อป้านะลูก...แล้วอีกอย่างตาเทวาก็ไม่ใช่ว่าจะเลวร้าย  เขาเป็นเด็กดีนะเท่าที่ป้ารู้จักมา”

            คุณเมษาพูดเสียงอ่อย...แล้วช้อนตามองใบหน้าเรียวหวานของหลานสาว  สาวใหญ่รู้ดีว่าหากทำแบบนี้ไม่มีสักครั้งที่หลานสาวคนนี้จะขัดใจเธอได้  สุดท้ายกัตติกาจึงได้แต่ถอนหายใจออกมาแล้วถามกลับ...แต่เป็นคำถามที่คุณเมษาฟังแล้วรับรู้ได้ทันทีว่ามันคือคำตอบของคนเป็นหลาน

            สรุปว่ายังไงไก่ก็ต้องแต่งงานกับอีตาเทวดานี่ใช่ไหมคะ?”

            อย่างนี้จะสามารถเรียกว่ามีสามีโดยประมาทจะได้ไหมนะ...กัตติกาคิดในใจอย่างแสนเซ็ง

 

            แล้วสรุปหลังจากนั้นทั้งเทวาและกัตติกาก็ต้องตกกระไดพลอยโจนแต่งงานกันจนได้ด้วยฝีปากของบรรดาผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย  ที่ทั้งกล่อมทั้งขู่ให้ลูกและหลานของตนเองยอมแต่งงานกัน  ท่ามกลางความดีใจจนแทบจะออกนอกหน้าของคุณวารีและคุณเมษาที่เป็นเพื่อนสนิทกันมานาน  แม้จะจับคู่ผิดไปบ้าง  แต่ไหนๆผลลัพธ์ที่ออกมามันก็ไม่ต่างกันนั่นก็คือการที่เธอและเพื่อนสนิทได้กลายมาเป็นญาติกันจริงๆเสียทีก็สัมฤทธิผล  แล้วจะกังวลไปทำไมให้เสียเวลา...

ตลอดเวลาของพิธีที่เหลือ...ใครๆต่างก็สังเกตเห็นถึงใบหน้าที่เรียบเฉยของทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาว  ดีนะที่งานนี้ทั้งเทวินทร์และกานต์กมลไม่ได้ส่งข่าวบอกเพื่อนฝูง  มิฉะนั้นงานแต่งตบตาแขกคนอื่นๆนั้นคงจะล้มเหลวตั้งแต่ก้าวแรกเสียแล้วก็เป็นได้

และแล้วเวลาของความทรมานก็สิ้นสุด...ในตอนนี้ทั้งเทวาและกัตติกาต่างก็มาอยู่ในห้องที่เมื่อไม่กี่วันมันคือห้องที่เตรียมเป็นห้องหอให้เทวินทร์  หากบัดนี้คนที่ได้ใช้ห้องนั้นคือเขาเองเสียนี่!

เทวาทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้โซฟาตัวนุ่มที่ตั้งอยู่มุมห้อง  ทิ้งให้เจ้าสาวของเขาต้องยืนเคว้งอยู่กลางห้องโดยไม่สนใจ  หลังจากที่บรรดาผู้ใหญ่นั้นเพิ่งออกจากห้องไปไม่ถึงห้านาทีดีหลังจากให้พรก่อนเข้าหอเสร็จ  ทั้งที่ตอนนั่งฟังเทวาอยากจะตะโกนออกมาให้ได้รับรู้กันว่าเขาไม่ได้ต้องการ

ไม่ได้อยากแต่งงานโว้ย!

กัตติกาปรายตามองใบหน้าคมคายของเจ้าบ่าวเห็นท่าทางเฉยชาของเขาก็ได้แต่เม้มริมฝีปากแน่น...แล้วตัดสินใจหันไปมองทางตู้เสื้อผ้า  เปิดตู้ออกมาแล้วพบว่าข้าวของส่วนหนึ่งของเธออยู่ในตู้เรียบร้อยอารมณ์ก็ยิ่งขุ่นมัวมากยิ่งขึ้น  จัดการหยิบเอาผ้าเช็ดตัวและชุดนอนออกมา  นี่ก็เป็นอีกอย่างหนึ่งที่ป้าเธอจัดการได้อย่างรวดเร็วเหลือเกิน...สงสัยอยากจะขับไล่ไสส่งหลานสาวคนนี้เต็มแก่ล่ะสิ!

            หญิงสาวคิดแล้วทำท่าจะเดินเข้าห้องน้ำ  แต่ยังไม่ทันได้เหยียบย่างเข้าไปจู่ๆร่างของคนเป็นเจ้าบ่าวก็วิ่งแซงหน้าเธอขึ้นมาแล้วชิงเข้าห้องน้ำตัดหน้าเธอ!...และอะไรก็ไม่ร้ายเท่ากับร่างสูงที่อยู่ในชุดสูทสีขาวเต็มยศของเจ้าบ่าวของเธอนั้นฉวยเอาผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ที่เธอถืออยู่ไปเสียดื้อๆ!

          ไอ้บ้า...ไอ้คนทุเรศ!

          นี่เหรอเด็กดีของป้าเม...โกหก!  โกหกชัดๆ...

          กัตติกาได้แต่อ้าปากค้างกับการกระทำที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว  และเมื่อเธอตั้งสติได้ศึกชิงห้องน้ำจึงบังเกิดขึ้น...

            ปังๆ ปัง!

            ออกมาเดี๋ยวนี้นะคุณเทวา...” กัตติกาทุบประตูห้องน้ำอย่างแรง โดยไม่กลัวว่าเสียงโครมครามจะดังออกไปถึงข้างนอกออกมา!”

            แล้วประตูก็เปิดแง้มออกมาตามคำเรียกของหญิงสาว  แต่ที่น่าเจ็บใจคือร่างสูงนั้นดันอยู่ในสภาพที่เสื้อนั้นกระดุมถูกปลดออกมาแล้วทุกเม็ดเผยให้เห็นอกกว้างและหน้าท้องแบนราบ...กรี๊ด นั่นมันซิกแพคชัดๆ! กัตติกาตาโตจ้องมองชายหนุ่ม  ก่อนจะรู้สึกตัวว่าตัวเองเผลอจ้อง(ซิกแพค)ก็เมื่อเขาทำท่าบีบเนื้อบีบตัวแล้วรีบคว้าสาปเสื้อที่เปิดอ้าให้มันกระชับเข้ามาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวจ้องเขาตาค้าง

          บ้าเอ้ย...อีตานี่ทำท่าเหมือนเธอจ้องจะข่มขืนเขาชัดๆ!

          นี่คุณ ไม่ต้องมาทำท่าเหมือนฉันจะข่มขืนคุณเลยนะ!” กัตติกาแหวออกมาอย่างอดไม่ไหว ใบหน้าสวยแดงก่ำ...ด้วยแผงอกตรงหน้าหรือท่าทางกวนโทสะของผู้ชายตรงหน้าก็สุดรู้...  มารยาทคุณทรามมากกก...” หญิงสาวเน้นคำว่า ‘มาก’ เป็นพิเศษ “...คุณเทวา  ทั้งๆที่ก็เห็นอยู่ว่าฉันกำลังจะเข้าห้องน้ำ  แต่คุณวิ่งมาตัดหน้าฉันก่อนนี่นะ”

            แล้วไง?”

            เทวายกแขนข้างหนึ่งขึ้นค้ำกรอบประตูห้องน้ำแล้วตอบหญิงสาวด้วยสีหน้าเฉยเมย...แต่เป็นสีหน้าที่กัตติกาเห็นแล้วอยากจะหาอะไรมาทุ่มใส่หัวเขาเหลือเกิน

            แล้วไงอย่างนั้นเหรอคุณเทวา...คุณแย่งฉันเข้าห้องน้ำแล้วมาถามว่าแล้วไงนี่นะ?”  แล้วที่สำคัญอีตานี่ยังฉวยผ้าเช็ดตัวเธอไปใช้ด้วย!

          ทุเรศที่สุด!

          อืม...”

            ฮึ่ย” กัตติการ้องออกมาอย่างทนไม่ไหว วันนี้เธอเหนื่อยมามากพอแล้ว ทำไมเธอต้องมาทะเลาะกับอีตาบ้านี่ด้วยนะ! “ก็มันทุเรศมากๆยังไงล่ะ  คุณนี่นอกจากจะมารยาทแย่แล้วนิสัยยังแย่อีก!” เธอตะโกนใส่หน้าเขา  แต่สิ่งที่เทวาทำกลับมีเพียงยกมือขึ้นปิดหูด้วยสีหน้าเฉยๆเช่นเดิม

            ดวงตาคมดำจัดเป็นประกายขบขันยามเมื่อมองภาพใบหน้าสวยที่แดงก่ำด้วยความโมโหของหญิงสาวตรงหน้า  ริมฝีปากบางสีสดของเขากระตุกเป็นรอยยิ้มเหยียดตรงมุมปากก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นหญิงสาวจ้องมองเขาตาขวาง

            งั้นเหรอ...” เทวาตอบกลับ แล้วชายหนุ่มก็รีบถอยเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็วหลังจากที่พูดประโยคที่ทำให้กัตติกาแทบอยากจะโดดเข้าไปทึ้งผมเขาให้หมดหัวหากเทวาไม่ปิดประตูห้องน้ำใส่หน้าเธอเสียก่อนแต่ที่นี่มันบ้านผม...ให้เจ้าของบ้านเข้าห้องน้ำก่อนมันก็ถูกต้องแล้วนะครับ...คุณผู้อาศัย”

            อ๊าย! นายเทวา...ไอ้คนบ้า...คนทุเรศ...ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ...ออกมา!”





++++++++++++++

ครบ 100% แล้วจ้าตอนนี้
ขอโทษที่หายไปนานค่า
เรื่องนี้กำลังพยายามเขียน พยายามปั่นไปเรื่อยๆ
ไม่มีคนอ่านก็ช่างมันเนอะ 555+
แต่วินุตตาอยากลงนี่นา 555+
เดี๋ยวจะหาว่าเราหายไป กร๊ากกกกกกกกก
เรื่องนี้เป็นภาคต่อของชุลมุนลุ้นรักนะคะ ^^ บอกไว้เผื่อไม่รู้
ส่วนชุลมุนลุ้นรัก ตีพิมพ์กับ สนพ ชูการ์ บีท ในเครือ สถาพรบุ๊คนะคะ ราคา 219 บาท
น่ารักกุ๊กกิ๊ก หรือน่าถีบแค่ไหน ลองอ่านกันดู 555+

แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ
รุ่งรัตนา (วินุตตา)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

180 ความคิดเห็น

  1. #168 Zayezai (@zayezai-4minue) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2554 / 21:55
     สนุกๆๆๆๆ
    #168
    0
  2. #156 Liwporn (@lilly28) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 13:58
    อิอิ เริ่มขึ้นมาอีกสเต็ปแล้วค๊า
    #156
    0
  3. #137 koong-Gyu Hyun (@koong-kimbom) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 12:01
    พึ่งเจอกันครั้งแรกก็แซบมากมายอ่ะ
    พระเอกเรา แต่น่ารักมากๆค่ะ
    #137
    0
  4. #95 night (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2554 / 09:21
    เพิ่งจะเข้ามาอ่าน

    สนุกดีค่ะ ชอบนะแนวนี้ น่ารักดีค่ะ

    จะรอลุ้นและเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    #95
    0
  5. #41 nefertari (@nefertari) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2554 / 17:06
    งานนี้ทะเลาะกันยาวชัวร์!!
    #41
    0
  6. #29 ஓ F O U R T H ஓ (@nung_Mstar) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2554 / 18:15
     ชอบคับผม
    #29
    0
  7. #17 Noolek K. (@carnivallady) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2554 / 07:01
    ตอนแรกหลงผิด คิดว่าเทวาจะเป็น สุภาพบุรุษมาดคุณชาย อบอุ่นๆ อะไรประมาณนี้
    แต่ตอนนี้รู้แล้วว่า มันก็เป็นแค่เพียงภาพลวงหลอกตา~ 5555*

    ปล. ไรเตอร์ขา ถึงจะลงไม่จบก็จะตามอ่านค่ะ แต่ไรเตอร์ใจดีจะลงให้จนจบเลย ขอบคุณนะคะ
    เพราะเล็กแอบปันใจให้คู่นี้ตั้งแต่ 'ชุลมุนลุ้นรัก' แล้ว 55*
    ถ้าตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ไหนอะไรยังไง ส่งข่าวด้วยนะคะ อุดหนุนแน่นอนค่ะ ;D

    #17
    0
  8. #9 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 14:00
    สนุกดีนะสู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #9
    0
  9. #7 MoOk (@wandeedee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553 / 16:24
    -*-  โอมมมมมม  จงลงจงลง
    #7
    0
  10. #5 mosk (@mosk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 10:23
    อืม.....
    #5
    0
  11. #4 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 10:37
    สนุกดีนะอยากอ่านต่อมากมาอัพต่อเร็วๆๆนะ
    #4
    0