Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 35 : Disguise :'} Chatper 26 คุณหนูโซเฟีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 พ.ค. 54

 
-26-

คุณหนูโซเฟีย

 

                งืมงำๆ =_,= อ่า~ แดดส่องตาชะมัดเลย นี่มันเช้าแล้วหรอเนี่ย เฮ้อ... ฉันยังง่วงอยู่เลยนะ ทำไมมันถึงได้เช้าเร็วอย่างนี้ล่ะเนี่ย

                ฉันเด้งตัวเองลุกขึ้นมานั่งบนเตียง จากนั้นก็เบ่งขี้เกียจสุดชีวิต เมื่อรู้สึกอิ่มเอิมใจแล้วฉันก็ลุกออกจากเตียงตรงไปยังห้องน้ำ เอ๋...ฉันลืมไปว่าฉันไม่ได้เอาอะไรมาด้วยเลย แล้วของที่อยู่ในห้องน้ำนี่ล่ะ มีทั้งแปรงสีฟัน โฟมล้างหน้า อุปกรณ์ชำระร่างกายทั้งนั้น -_- แม่บ้านที่นี่ดีจริงๆ เลยแฮะ เห็นฉันตัวเปล่าก็เลยเตรียมให้สินะ ^-^

                เยี่ยมไปเลย!

                ลันลั้น~

                ฉันฮัมเพลงอย่างมีความสุขพลางแปรงฟัน ฮิฮิ >_,< เป็นคุณหนูมันก็ดีอย่างนี้นี่เอง มีคนเตรียมของให้ซะด้วย โอ๊ย! ฉันล่ะอิจฉาชีวิตของอีตาเฮลเลนจริงๆ เลย >O<!

                ซ่า!!!

                แปรงฟันเสร็จแล้ว บ่วมปากเสร็จแล้ว ก็...

                ยิงงงงงงง ^[++++]^

                ฮิฮิ ฟันสะอาด ขาวเอี่ยมอ่องดีเยี่ยม ฮ้า~ ชื่นใจอีกด้วย ที่นี่ใช้ของคอลเกตเชียวนะ

                แปรงฟันเสร็จแล้ว จากนั้นก็ต้องใช้โฟมล้างหน้า

                พรืดดดด!!

                ฉันจัดการบีบโฟมล้างหน้ามาใส่ในมือ โฟมล้างหน้านิ่มๆ ขาวๆ ชะมัดเลย ชอบๆ >.<!

                ถูๆ ถูหน้าให้สะอาด~ ถูๆ ถูตรงนั้นอีกหน่อย~ ฮ่ะๆ

                ฉันถูหน้าไปก็ฮัมเพลงที่ตัวเองแต่งมั่วๆ เอาเอง วันนี้ฉันเป็นอะไรก็ไม่รู้ จู่ๆ ก็มีความสุขขึ้นมาซะงั้น สงสัยวันนี้จะต้องเป็นวันที่ดีเยี่ยมมากแน่ๆ เลย ^^

               

1 ชั่วโมงผ่านไป

แอด...

                อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว รู้สึกว่าใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานมากๆ แบบว่านอนแช่น้ำอุ่นอยู่ในอ่างอาบน้ำ ห้องน้ำงี้หรูโคตรๆ แถมยังใหญ่อีกด้วยนะ อย่างกับห้องนอนอีกด้วยแหละ

                เธอนอนหลับในห้องน้ำหรือไง

ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังแข็งทื่อกับเสียงที่ดังขึ้นมาซะอย่างนั้น ฉันค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาแล้วก็ต้อง...

                กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด >O<!!!” เฮลเลนเข้ามาในห้องของฉันได้อยังไง! ฉันรีบใช้มือปกปิดร่างกายของตัวเองเอาไว้ แม้จะใส่เสื้อคลุมเอาไว้ก็เถอะแต่.... อ๊ายยยย! หมอนี่มันเข้ามาในห้องของฉันได้ไง ฉันยังไม่ใส่เสื้อผ้าเลยนะ >O<!

                ชู่ว์! เงียบๆ หน่อยสิ เฮลเลนวิ่งเข้ามาจับการใช้มือปิดปากของฉันเอาไว้แน่น

                ไอ้อนอ้า! อ๋อยอันอา!!!”

                ถ้าฉันปล่อยเธอ เธอจะไม่ร้องใช่มั้ย

                (‘x’)(_ _)(‘x’)(_ _)ฉันพยักหน้าหงึกหงัก ไม่นานนักมือที่ปิดปากของฉันเอาไว้ก็ค่อยๆ ห่างออกไปเรื่อยๆ จนปากของฉันเป็นอิสระ ฉันรีบถอยหลังจนไปชนกับประตูห้องน้ำมองเฮลเลนอย่างผวา -_-^

                ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกนะ

                แล้วนายเข้ามาทำไมอ่ะ อย่านะเว้ย! ฉันสู้ตายจริงๆ ด้วย - -+

                ฉันเอาเสื้อมาให้เธอ วางไว้ที่เตียงนะแล้วก็รีบใส่ซะ จะได้ลงไปกินข้าว

                ... ฉันมองไปที่เตียงนอนก็พบว่ามีเสื้อผ้าวางอยู่ที่เตียงจริงๆ

                ฮึ! ฉันว่าเธอแบนไปหน่อยนะ

                หา!?”

                หน้าอกน่ะ ^__^”

                กรี๊ดดดด! ไอ้คนบ้า ออกไปเลยนะ ออกไป๊! >O<” ฉันร้องไล่เฮลเลนพร้อมทั้งคว้าของอะไรได้ก็เขวี่ยใส่หมอนั่นอย่างบ้าดีเดือด กรี๊ดๆๆๆๆ หมอนี่เป็นใคร บังอาจมาว่าหน้าอกของฉัน ฟู่!!! พ่นไฟๆ โมโหเว้ย –O-=33

                ฮ่ะๆ แล้วรีบลงไปล่ะ

                ออกป๊ายยย!!!”

                ปัง!

                ฉันเดินกระถืบเท้ามาที่เตียงเมื่อคนที่กวนให้โมโหของฉันมันคลุกรุนขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ก่อนจะปล่อยตัวเองนั่งลงกับเตียงอย่างโมโห อึ่ยๆ หน้าอกฉันมันไม่ได้แบนราบขนาดนั้นนะอีตาบ้า ไอ้คนแปลกหน้าเอ้ย! มีสิทธิ์อะไรมาว่าฉันอย่างนี้ >O<!!

                ตุ้บ! ตุ้บ!

                ฉันใช้กำปั้นทุบลงเตียงไปสองสามทีเพื่อระบายอารมณ์โมโห ก่อนที่จะนึกขึ้นมาได้ว่าหมอนั่นเอาเสื้อมาให้ ฉันหันไปให้ความสนใจกับชุดกระโปรง ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดูอย่างชัดๆ โอ้โห! นี่มันชุดอย่างกับคุณหนูแน่ะ ผ้าซีฟองสีฟ้าคล้ายๆ กับน้ำทะเล ตรงกลางระหว่างตัวเสื้อกับกระโปรงมีโบว์ขนาดใหญ่อยู่ตรงกลาง ส่วนของกระโปรงฟูเล็กน้อย ความยาวอยู่เหนือหัวเข่า -_-^

                รวมๆ แล้วอาจจะดูดี แต่...ทำไมมันถึงได้สั้นนักวะ

 

                ก๊อก! ก๊อก!

                เอ่อ...ประ...ประตูไม่ได้ล็อคคะ ฉันตะโกนออกไปเหมือนคุณหนูในละครทีวี ประตูถูกเปิดออกพร้อมๆ กับแม่บ้านคนเดิมเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ยิ้มแฉ่งให้กับฉันอยู่ -_-;;

                คุณหนูเฌอแตมป์ยังแต่งตัวไม่เสร็จอีกหรอคะ

                อ๋อ...กำลังจะแต่งน่ะคะ ป้ามีอะไรหรอคะ

                คุณหนูเฮลเลนให้ป้าขึ้นมาดูน่ะคะว่าคุณหนูเฌอแตมป์มีอะไรขาดเหลือหรือเปล่า ^_^”

                ไม่มีหรอกคะ เดี๋ยวเฌอแตมป์จะแต่งตัวแล้วรีบลงไปแล้วกันนะค่ะ

                คะ งั้นป้าลงไปก่อนนะค่ะ

ฉันยิ้มแหย่ๆ ให้ป้าแม่บ้านที่ยกนึงก่อนที่ป้าแกจะเดินออกไปจากห้องของฉันและมิวายที่จะส่งยิ้มให้ฉันก่อนออกไป เอ่อ...แม่บ้านที่นี่จะยิ้มอย่างนี้ทุกครั้งเลยหรอ -_-;;

                ฉันนั่งมองชุดกระโปรงที่มีความยาวเหนือเข่าอย่างพิจารณา ฉันไม่ได้สูงอะไรมากมายหรอกนะแต่เอามาเทียบกับตัวแล้วรู้สึกมันจะอยู่เหนือเข่าขึ้นมานิดหน่อย ใส่แล้วมันคงดูน่าเกียจแน่ๆ เลย ขาสั้นๆ อย่างฉัน -_- หมอนั่นกล้าซื้อชุดอย่างนี้ให้ผู้หญิงใส่ได้ยังไงวะเนี่ย แล้ว...ผู้หญิงคนนั้นมันเป็นใครวะ -_-^

                แต่ฉันก็คงต้องใส่ล่ะนะ เพราะเสื้อผ้าตัวเดิมของฉันรู้สึกว่าป้าแกจะมาเก็บไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแลกกับชุดนอนกระโปรงให้ฉันใส่นอนแทน เอาล่ะฉันจะใส่ชุดกระโปรงนี่

                พรึ่บๆ

                ว่าแล้วฉันก็จัดการแต่งตัวทันที ไม่นานนักฉันก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เหลือแต่มัดผมให้เรียบร้อย ฉันเดินไปที่โต๊ะกระจกก่อนจะจัดการรวบผมทำเป็นจุกขึ้นตรงกลางบนหัวของฉัน พอมัดจุกเป็นเกียวเสร็จฉันก็จัดการเช็ดความสวยและความเรียบร้อยของตัวเอง โอ้ว! ฉันเนี่ยดูดีใช้ได้เชียวล่ะถึงขามันจะดูสั้นๆ ไม่เข้ากับชุดก็เถอะ –O-;;

                เมื่อทุกอย่างพร้อมหมดแล้วฉันก็เดินลงข้างล่างและตรงไปที่ห้องอาหารตามที่เด็กในบ้านหลังนี้บอก ฉันเดินเข้าไปในห้องอาหารก็พบกับเฮลเลนที่นั่งทานอาหารอยู่ที่โต๊ะอย่างเอร็ดอร่อย ไม่คิดจะรอกันเลยหรอเนี่ย เหมือนในละครอ่ะ เจ้าของบ้านก็ต้องรอไม่ใช่หรือไง แต่...ทำไมไม่เหมือนกับละครเลยวะ ต่างกันลิบลับ -_-^

                คุณหนูเฌอแตมป์เชิญนั่งคะ

                คะ... ฉันตอบป้าแม่บ้านก่อนจะเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ ตรงหน้าฉันมีถ้วยข้าวต้ม ข้างๆ ถ้วยมีแก้วน้ำเปล่าใสวางอยู่ ขณะที่ฉันกำลังจะจับช้อนฉันก็รู้สึกจึงสายตาที่จับจ้องมองฉันอยู่ ฉันจึงเงยหน้าขึ้นมองอีตาเฮลเลน เขากำลังมองฉันไม่ละสายตาเลย ฉันจึงเลิกคิ้วขึ้นสูงเป็นเชิงถาม

                นายมองอะไร?”

                หะ...หา! อ๋อ...เปล่าหรอก

                นายแปลกๆ เนอะ เออ! ขอบใจมากนะสำหรับชุดนี่น่ะ

                ไม่เป็นไร

                ว่าแต่นายไปเอาชุดนี้มาจากไหนอ่ะ ซื้อไว้ให้สาวที่ไหนเหรอ ^_^” ฉันถามเชิงแซวเฮลเลนเล่นๆ

                สาวตรงหน้าฉันนี่ไง ^--^”

                ...

                ล้อเล่นน่า! นี่มันชุดของพี่สาวฉัน ^_^”

ฉันมองเฮลเลนพลางกำลังคิดไปด้วยกับสิ่งที่เขาพูดออกมา แต่ฉันก็ต้องสะบัดหัวไปมา อย่ามาคิดไปไกลเลยเฌอแตมป์ ผู้หญิงอย่างแกจะมีใครมาสนใจ

                งั้นหรอ พี่สาวนายคงจะแฟชั่นน่าดู ^^”

                ใช่! เธอนี่เดาถูกจริงๆ นะ

                แล้วพี่สาวของนายไปไหนอ่ะ ฉันถามพลางคนข้าวต้มไปมา กลิ่นห๊อมหอม น่ากินมากๆ

                พี่สาวฉันอยู่ปารีสยังไม่กลับเลย

                ไปเที่ยวหรอ

                ใช่! ตัวแม่แฟชั่นเลยล่ะ ^_^” ฉันพยักหน้าหงึกๆ พยักไปก็เท่านั้นแหละเพราะฉันน่ะไม่เข้าใจที่เขาพูดมาเลยน่ะสิ -_-

                เอี๊ยด!

                ฉันหันไปให้ความสนใจกับเสียงที่ดังขึ้นเมื่อกี้ เฮลเลนลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะพึมพำออกมา

                กลับมาแล้ว...

                ... หือ... อะไรกลับมาอ่ะ ฉันไม่เข้าใจ -_-?? เฮลเลนเดินออกไปจากห้องรับประทานอาหารฉันจึงจำต้องลุกตามด้วยเพราะอยากจะรู้เช่นกัน เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูบานใหญ่ก็พบกับรถสปอร์ตสำแดงแป๊ดจอดอยู่ลานกว้างหน้าประตูบ้านอย่างพอดิบพอดี ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองเฮลเลน เขากำลังยิ้มออกมาแบบดีใจสุดๆ ไปเลย ฉันจึงหันกลับไปมองที่รถสอร์ตสีแดงนั้น ประตูรถถูกเปิดออกก่อนที่จะมีร่างของหญิงสาวร่างสูงก้าวลงมาจากรถคันนั้น เธอเลิกแว่นที่สวมเอาไว้ขึ้นไปบนบนหัวก่อนจะส่งยิ้มกระจายไปทั่ว แสงรัศมีความสวยของเธอแพร่กระจายไปทั่วจนทำให้ฉัน เฮลเลน หรือแม้แต่เมดกับคนขับรถยังหยุดที่จะมองเธอ โอ้ว!!! ผู้หญิงอะไร เสน่ห์แรงมาก รัศมีความสวยแพร่กระจายซะจนฉันที่เป็นผู้หญิงด้วยกันยังจะละลายกลายเป็นของเหลวเลยอ่ะ >O<!

                คุณหนูโซเฟีย ป้าคิดถึงคุณหนูจังเลยคะ >O<~”

ป้าแม่บ้านวิ่งแจ้นเข้าไปหาคุณหนูโซฟียอย่างที่ป้าแกเรียกขึ้นมากี้ ฉันกระตุกชายเสื้อของเฮลเลนเพื่อเรียกเขา เฮลเลนก้มลงมามองหน้าฉันพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นสูง

                คุณหนูโซเฟียนี่ใครกันหรอ ‘_’?”

                พี่สาวฉันไง ^_^” พะ...พี่สาว!

                ว่าไงน้องรัก ไม่เจอกันสามเดือนนี่คิดถึงพี่บ้างหรือเปล่า

                คิดถึงสิครับพี่ >_<”

เฮลเลนร้องบอกก่อนจะวิ่งเข้าไปหาคุณหนูโซเฟียหรือพี่สาวของเฮลเลน เธอกางแขนออกรับอ้อมกอดจากน้องชายอย่างเต็มที่

                อ้า~ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่ผู้หญิงคนนี้เป็นพี่สาวของอีตาเฮลเลนอ่ะ สูง หุ่นดี สวย เพอร์เฟ็ตไปซะหมดเลยอ่ะ ผู้หญิงอะไรมีครบทุกอย่าง ทั้งสวยรวยมีเสน่ห์ เฌอแตมป์คนนี้อิจฉาตาร้อนพราว >_<!!!

                เอ๋...นี่แกคิดถึงฉันจริงหรือเปล่าเนี่ย

                ทำไมพี่ถามงั้นล่ะ ผมน่ะอยู่บ้านคนเดียวเหงาจะตายไป

                แล้วนั่นใครกันล่ะ -_-?”

คุณพี่โซเฟีย พี่สาวของเฮลเลนหันมามองหน้าฉันนิ่งพร้อมทั้งถามเฮลเลน ฉันทำท่าเหลอหลาจนตัวเองกลายเป็นคนตลก ทำตัวไม่ถูกเลยอ่ะ เจ้าของผมสีน้ำตาลลอนยาวสะบัดผมไปข้างหลังก่อนที่จะเดินตรงเข้ามาหาฉัน รัศมีความสวยเปล่งประกายมาเชียว โอ๋ๆ อย่าเข้ามาหาฉันจะดีกว่านะ แบบว่าฉันดูด้อยไปเลยอ่ะ T^T

                เธอเป็นใครกันจ๊ะ เป็นกิ๊กคนที่สิบของเฮลเลนเหรอ ^__^” ฉันผงะไปกับคำถามของคุณพี่โซเฟีย อะไรนะ! กิ๊กคนที่สิบ O_O!

                เอ่อ...

                ไม่ใช่หรอกครับพี่ เธอไม่ใช่กิ๊กของผมนะและพี่น่ะก็พูดเว่อร์ไป อย่างผมน่ะหรอจะมีกิ๊กน่ะ –O-“

                แหมๆ ใช่ว่าน้องพี่จะหน้าตาขี้เหร่ซะที่ไหนล่ะ

                พี่คร้าบบบบ –O-“ โหย...รู้สึกว่าจะเป็นคู่พี่น้องที่สบายๆ กันมากเลยอ่ะ แล้วตกลงอีตานี่มันมีกิ๊กเป็นสิบคนจริงๆ หรือเปล่า (ถ้ารวมฉัน)

                แล้วตกลงเธอเป็นใครกันล่ะจ๊ะ ^_^” คุณพี่โซเฟียหันมาให้ความสนใจกับฉันอีกครั้ง แล้วจะให้ฉันตอบคุณพี่แกว่ายังไงดีวะเนี่ย เพื่อนหรอ ก็ไม่ใช่เพราะเรายังไม่ตกลงว่าจะเป็นเพื่อนคน -_-;;

                เอ่อ...

                เพื่อนน่ะครับพี่ ^__^” เฮลเลนตอบแทรกฉันที่กำลังอ้ำอึ้งเพราะไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี หือ...ฉันกลายเป็นเพื่อนของหมอนี่ซะแล้วสิ ไอ้คนแปลกหน้า -_-

                โซเฟียหันไปมองเฮลเลนอย่างจับผิด (มั้งนะ) จากนั้นคุณพี่แกก็หันมามองฉันอย่างพิจารณา ตั้งแต่หัวจรดเท้า ฉันยืนบิดไปมาเล็กน้อยด้วยความขินอาย เพราะฉันในตอนนี้สวมชุดของคุณพี่โซเฟียอยู่น่ะสิ และเมื่อได้มาเห็นตัวจริงๆ มันก็ทำให้ฉันรู้สึกอยากจะถอดชุดนี้ออกไปจากตัวเองเลย มันทำให้ฉันดูไม่สวยมากขึ้นเลยอ่ะ

                โดนรัศมีความสวยบดบัง TT^TT

                น่าแปลกจังเลย... คุณพี่โซเฟียทำหน้าฉงนเมื่อพิจารณาฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้ว

                อะไรหรือพี่

                ก็ชุดนี้มันเหมือนกับ...ของพี่เลยนะ ก็ใช่น่ะสิคะ นี่มันชุดของคุณพี่ แต่อย่าเพิ่งคิดไปไกลว่าฉันไปขโมยมานะ ฉันไม่ได้ขโมยชุดพี่นะ

                ผมเอาชุดพี่มาให้เฌอแตมป์ใส่เองน่ะครับ ^^;;” เฮลเลนตอบพร้อมกับยิ้มแหย่ๆ

                อย่างนั้นเหรอ...

                พี่ไม่โกธรใช่มั้ย พอดีมันเป็นเรื่องซวยๆ น่ะครับ เมื่อวานฝนตกแล้วยัยนี่ก็เดินเตร่ๆ อยู่ริมถนนท่ามกลางฝนน่ะ ผมก็เลยพาเธอมาเปลี่ยนชุดเพราะกลัวว่าจะไม่สบายเอา ^_^;;”

                โอ้โห! ฉันขอมอบตุ๊กตาทองคำให้กับนายไปเลย โกหกซะเป็นเรื่องเป็นราวกันเลยทีเดียว -_-;; แล้วที่แน่ๆ รู้สึกว่าคุณพี่โซเฟียจะเชื่ออย่างสนิทใจซะด้วยสิ

                พี่ไม่ได้จะว่าอะไรหรอก แต่จะชมมากกว่าเพราะชุดนี้น่ะมันดูไม่เข้ากับพี่เอาซะเลย แต่พอเธอใส่แล้วมันดูเข้ากับหุ่นของเธออย่างเหมาะสมเลยล่ะ ^_^”

เหรอค่ะ... นี่จะบอกว่าฉันเตี้ยก็ว่ามาเฮอะ -_-^

คุณหนูโซเฟียค่ะ ป้าว่าเข้าไปคุยกันข้างในเถอะคะ

อ๋อ! จริงด้วยสิ พี่ซื้อของฝากมากให้แกด้วยนะ แล้วก็ทุกคนด้วยนะจ๊ะ ^_^” คุณพี่โซฟียบอกเฮลเลนก่อนจะหันไปบอกกับเหล่ารับใช้ทั้งหลายแหล่พร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยน้ำใจ ทั้งสวยทั้งมีน้ำใจ โฮก!!! เยี่ยมสุดๆ ไปเลย พี่โซเฟีย!

พี่โซเฟียเดินกอดคอเฮลเลนเข้าไปในบ้านทิ้งให้ฉันยืนทื่ออย่างงๆ ว่าตัวเองสมควรจะเข้าไปหรือเปล่า? ข้างในนั้นเวลานี้เป็นเวลาที่พี่สาวกับน้องชายจะใช้เวลาอยู่ด้วยกัน แถมฉันยังเป็นคนนอกที่เพิ่งจะเจอกันเพียงแค่สองครั้ง -_-

อ้าว... คุณหนูเฌอแตมป์ไม่เข้าไปล่ะค่ะ

...อย่าเลยดีกว่าคะ ฉันคนนอกน่ะมันไม่เหมาะหรอก ^^” ฉันตอบพร้อมกับรอยยิ้มให้ป้าแม่บ้านไป ฉันว่าฉันไปเดินชมบ้านของอีตานี่หน่อยดีกว่า เข้าไปในนั้นก็เป็นก้านขวางคอพี่น้องเขาเอาน่ะสิ



เซฮัลโหลลลลลลลลลลล ^O^// อยู่กันมั้ยจ๊ะ ตาลมาอัพนิยายแล้วน้า
เพราะกับตอบเม้นท์ในตอนถัดไป >_< ทุกคนจ๊ะ เม้นท์ยังไม่ถึงตามที่หวังไว้
แต่ตาลก็มาอัพให้นะ อย่าลืมเม้นท์ให้ตาลด้วยนะ รักทุกคนเลยนะ ม๊วฟฟฟฟฟ >3<!!!
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #521 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 22:24
    น่ารักจริงๆ

    มาอัพไวๆนะคะ

    ไรเตอร์สู้ๆค่ะ
    #521
    0
  2. #520 Smile ★ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 11:57
    รอมานานนนน  อัพอีกๆๆ
    #520
    0
  3. #519 Bam♥3♥My..Love (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 20:00
    ตาลมาอัฟแล้ว เย่ ! ดีใจ
    มาจุ๊ฟที ! ม๊วฟฟฟฟฟฟฟ >//////< !!!!
    แล้วนี่ อีตา ซารัง มันหมุดหัวอยู่ไหนฟ่ะ !
    เดี๋ยวเฌอแตมป์กับเค้า(?)
    เปลี่ยนใจไปรักเฮลเลนเรยยย >3<


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 พฤษภาคม 2554 / 20:02
    #519
    0