Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 34 : Disguise :'} Chatper 25 ครั้งหนึ่งฉันเป็นคุณหนู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 664
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 พ.ค. 54

 
-25-

ครั้งหนึ่งฉันเป็นคุณหนู

 

                ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นกว่าๆ แล้ว ที่ฉันรู้เวลาก็เพราะตอนที่ออกจากร้านหรูนั่นฉันก็ได้ส่องดูนาฬิกาที่แขวนอยู่ผนังร้านเรือนเบอเร่อ ใหญ่และดูมีราคามากๆ

                ฉันนั่งอยู่บนรถมินิคูเปอร์ของเฮลเลน มันแลดูคันเล็กมากๆ นั่งได้เพียงแค่สองคนเห็นจะได้ ดูยังไงๆ มันก็คล้ายๆ กับรถเต่าสมัยก่อนล่ะนะ เพียงแค่ปรับอะไรขึ้นมากและราคาก็ปรับขึ้นมาก แพงขึ้นมาก!!! เฮลเลนเปิดเพลงเบาๆ ล้างสมอง เอ้ย! เบาสมอง มันคือเพลงอินดี้ที่ฟังยังไงๆ ก็ไม่เบื่อ มีหลากหลายอรรถรส ~-_-~

                จะให้ฉันไปส่งที่ไหนดี ฉันหันไปมองเฮลเลน แล้วก็เพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่าฉันพึ่งจะเถียงกับเขาที่ลานจอดรถไป ด้วยเรื่องการไปส่ง ฉันบอกว่าจะกลับเองแต่หมอนี่บอกว่าจะไปส่ง เถียงกันไป เถียงกันมา ยามที่อยู่ลานจอดรถชั้นนั้นก็เลยอาสาไกล่เกลี่ยให้ซึ่งฉันคิดว่าพี่แก่จะรำคาญเพราะฉันแอบเห็นพี่แกนั่งหลับไปที่เก้าอี้ ด้วยการเป่ายิ้งฉุบ ถ้าเขาชนะฉัน เขาก็จะได้ไปส่งฉัน แต่ถ้าฉันชนะเขา ฉันก็จะได้กลับไปเอง และแล้วผลที่ออกมา...

                ฉุบ!

                ฉันออกกระดาษส่วนหมอนี่ดันเจือกออกกรรไกร -_-;

                สรุปแล้ว...

                ฉันแพ้เขา! และนั่นก็คือเหตุผลที่ทำให้ฉันขึ้นมานั่งอยู่บนรถมินิคูเปอร์คันนี้ของเขายังไงล่ะ

                ได้ยินที่ฉันถามเธอหรือเปล่า เฌอแตมป์

                ...เอ่อ... อ้ำอึ้งๆ จะให้ฉันตอบยังไงล่ะ ก็ฉันไม่รู้ว่าจะให้หมอนี่ไปส่งที่ไหนดีอ่ะ

                ว่ายังไงล่ะ หรือว่าเธอยังไม่อยากกลับ อยากไปเที่ยวกับฉันต่ออีกใช่มั้ย ^__^”

                ไม่ใช่

                หรือว่าจะกลับคอนโด...

                ...

                ซารัง

                ไม่ไป!!! ไม่กลับไปที่นั่น!” ฉันร้องออกมาทันทีที่เฮลเลนพูดชื่อของเขาคนนั้นออกมา ฉันรับรู้ได้ว่าเฮลเลนผงะไปด้วยความตกใจ ฉันจึงรวบรวมสติกลับมาอีกครั้งแล้วสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ และช้าๆ

                ...

                ...ขอโทษ ฉันเอ่ยออกมาเสียงแผ่ว

                ฮึ! ไอ้ซารังจริงๆ ด้วยที่ทำให้เธอร้องไห้ ^--^” ฉันมองหน้าเฮลเลนที่ยิ้มร่าเหมือนดีใจอะไรมากมาย หมอนี่กำลังเห็นใจฉันหรือว่าสะใจกันแน่

                ฉันไม่อยากได้ยินชื่อหมอนี่!”

                โอเคๆ ก็ได้ ฉันจะไม่พูดชื่อของมันแล้ว ตกลงมั้ย ^--^”

                ... ฉันไม่ตอบ ได้แต่มองหน้าเฮลเลนที่ยิ้นร่าไม่ยอมหุบ ฉันกำลังสงสัยว่าเขากำลังสะใจอยู่หรือเปล่า เพราะถ้าเขาเห็นใจหรือสงสารฉันเขาคงไม่ทำหน้าอย่างนี้ถึงสองครั้งหรอกนะ -_-;;

               

แล้วนี่นายจะพาฉันไปไหน นั่งเงียบมาสักพัก ฉันก็ถามเฮลเลนขึ้นเมื่อเขาเปิดไฟเลี้ยวซ้ายเข้าหมู่บ้านอะไรก็ไม่รู้ ตั้งแต่ตอนที่ฉันไม่โต้ตอบเขาต่อ เขาก็เอาแต่มุ่งหน้าขับรถและไม่ถามฉันอีก แล้วฉันมันก็ซื่อซะด้วย ไม่ถามหมอนี่เอาเอง -_-;;

บ้านฉัน

บ้านนาย!” ฉันย้ำคำของเฮลเลนด้วยความตกใจ อะไรนะ! บ้านของเฮลเลน พาฉันมาที่บ้านของนายทำอะไร!

ใช่ บ้านของฉัน

นายพาฉันมาที่บ้านนายทำไม

ก็เธอไม่ยอมบอกฉันเองนิ่ว่าจะให้ไปส่งไหน อีกอย่างน้ำมันช่วงนี้มันก็แพงมากด้วย

คนอย่างนายงกเป็นด้วยเรอะ!”

ไม่ได้เรียกว่างกสักหน่อย แต่เรียกว่าประหยัดต่างหากล่ะ มันก็ไม่ต่างอะไรมากมายนี่ -_-;;

ปี๊ด! ปี๊ด!

เสียงบีบแตรดังขึ้นโดยเฮลเลนนั่นเอง เขาเบรกรถลงแล้ว ฉันจึงหันไปมองข้างหน้าก็ต้องพบกับ... โอ้ว! พระเจ้า นี่มันบ้านหรอเนี่ย ฉันนึกว่ามันคือปราสาทซะอีก คนรวยก็เป็นอย่างนี้สินะ บ้านหลังใหญ่มากๆ ด้วย บ้านหลังใหญ่มากมายขนาดนี้ต้องใช้พื้นที่ดินขนาดไหนกันนะ ร้อยไร่ถึงหรือเปล่า หรือมากกว่าร้อยไร่ O_O!!!

น้ำลายจะไหลอยู่แล้ว ฮ่ะๆ ^__^”

บะ...บ้า!” ฉันรีบปาดๆ น้ำลายที่เขากล่าวหาฉันออก แล้วก็พบว่าฉันกำลังจะน้ำลายไหลออกมาเพราะหลงใหลกับบ้านหลังมหึมาของเขา!

ไม่นานนักประตูเหล็กบานใหญ่โคตรๆ ก็ถูกเปิดออกอย่างช้าๆ จากนนั้นเขาก็เริ่มเคลื่อนรถเข้าไปภายในลานกว้างๆ ของบ้านหลังใหญ่ และแล้วรถของเฮลเลนของแล่นมาจอดอยู่ที่หน้าประตูบ้านบานใหญ่อย่างพอดิบพอดี

เชิญคร้าบ ^---^” เฮลเลนลงจากรถแล้วก็อ้อมมาเปิดประตูฝั่งของฉันออกและผ่ายมือออกให้ฉัน ฉันมองเฮลเลนอย่างงงๆ ก่อนจะลุกออกมาจากรถด้วยอาการฉงนและตกตลึงกับบ้านหลังมหึมาหลังนี้!

 

ฉันเดินตามเฮลเลนเข้ามาในบ้าน ผ่านพ้นประตูบ้านบานใหญ่เข้ามาฉันก็เริ่มสอดส่อง สำรวจไปทั่วบ้านของเขา โอ้วโห! มีห้องหลายห้องมากเลย ทางเดินอยู่ยังเป็นกระเบื้องชั้นดีมากอีกต่างหาก ห้องนี้คงจะเป็นห้องระบแขกที่มาเยือนสินะ สังเกตจากในห้องที่โล่งๆ มีเพียงโซฟา โต๊ะเล็กประดับด้วยต้นไม้เล็กๆ ด้านข้างมีตู้โชว์สองสามตู้ โอ้ว!!! ทำไมเขาถึงได้รวยอะไรขนาดนี้นะ พ่อแม่ทำงานอะไรทำไมถึงได้มีเงินมากมายสร้างบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้เนี่ย!

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกขนลุกขึ้นมา เพราะบ้านมันเงยบเอามากๆ มีกันอยู่กี่คนนะ บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ขืนมีแค่สองสามคนมันก็ทำให้ผวาขึ้นมาได้เหมือนกันนะ T_T

ป้าครับ จัดห้องให้ผู้หญิงคนนี้ด้วยนะครับ เฮลเลนบอกป้ามีอายุหน่อยๆ แต่งตัวเป็นสาวเมดหรือคนรับใช้ในบ้านนั่นเอง แต่ฉันคิดว่าป้าคนนี้คงจะเป็นแม่ป้าตัวแม่ของที่นี่เลยล่ะ ป้าแกยิ้มให้กับเฮลเลนก่อนจะชะโงกหน้ามามองฉัน

คุณผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนของคุณหนูหรอค่ะ >O<~” โอ้โห! นี่ฉันกลายเป็นคุณผู้หญิงซะงั้น O_O เฮลเลนหันมาอมยิ้มให้กับฉันก่อนจะขยับปากพูด

เปล่าหรอกครับป้า แต่อนาคตก็ไม่แน่นะครับ ^---^”

อุ้ย! นี่คงจะเป็นผู้หญิงที่คุณหนูถูกใจจริงๆ แล้วสินะค่ะ ถึงได้พูดอย่างนี้ออกมาเนี่ย

พอเถอะครับป้า เดี๋ยวป้าทำตามที่ผมบอกนะครับ แล้วผมก็ขอของว่างด้วยนะครับ

ได้คะ คุณหนู ^__^”

จบประโยคการสนทนา ฉันยืนเงียบมองทั้งสองที่อยู่ในฐานะเจ้านายและลูกจ้างพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน โดยที่คนที่ถูกพูดถึงนั้นก็ยืนทนโถ่อยู่ตรงนี้ -_-^^และแล้วป้าแกก็ยิ้มเล็กๆ ให้กับฉัน ฉันจึงจำต้องยิ้มแหย่ๆ ให้กับป้าแกไป เมื่อเห็นว่าป้าแกลับหายไปแล้วฉันจึงหันไปมองหน้าเฮลเลนเขม็ง

นายพูดอะไรน่ะ รู้จักคิดซะมั้งสิ –O-“

แหม... มันก็ไม่มีความหมายอะไรหรอกน่า ก็แค่หยอกป้าแกให้หัวใจเต้นตูมตามก็เท่านั้นแหละ

เล่นสนุกเนี่ยนะ บ้าบอที่สุดเลย -_-^” ฉันเชิดหน้าไปทางอื่น แล้วทางที่ฉันเชิดหนีไปไหนฉันก็พบกับกรอบรูปขนาดใหญ่ติดอยู่ผนังบ้าน นั่นก็คงจะเป็นรูปครอบครัวของอีตานี่สินะ ไม่แปลกเลยที่มีบ้านหลังใหญ่โตขนาดนี้เพราะดูหน้าพ่อกับแม่ของเขาสิ ราศีจับมากๆ เลย ส่องประวิบวับๆ นี่ขนาดเป็นแค่รูปภาพนะเนี่ย ถ้าตัวจริงจะขนาดไหน -_-;;

หมับ!

จู่ๆ ฉันก็ถูกคว้าข้อมือไปจับไว้และลากเข้าไปในห้องรับแขกในตอนที่ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัว เพราะมัวดูแต่รูปครอบครัวของเขา นี่ฉันยังไม่เห็ยรูปนายตอนเด็กๆ เลย ให้ตายสิ!

 

ฟุบ!

ฉันย่นก้นลงกับโซฟาแนวยาวที่ตั้งอยู่กลางห้องพร้อมทั้งชักสีหน้าไม่พอใจใส่เฮลเลนที่เอาแต่ส่งยิ้มมาให้กับฉัน ยิ้มอะไรนักหนาวะเนี่ย -_-;;

ที่นายพูดกับแม่บ้านเมื่อกี้ ที่ว่าจัดห้องให้ฉันน่ะหมายความว่ายังไง ฉันถามสิ่งที่ค้างคาในใจ

วันนี้ถ้าเธอยังคิดไม่ได้ว่าจะให้ฉันไปส่งที่ไหน เธอก็ควรจะมีที่อยู่สักคืนไม่ใช่หรือไง

แต่นายคิดว่าฉันจะยอมอยู่ที่นี่กับคนแปลกหน้าอย่างนายงั้นหรอ

แย่ชะมัดเลย! ชาตินี้ฉันคงจะได้เป็นแค่คนแปลกหน้าสำหรับเธอ -_-3”

...จะว่าไปฉันยอมอยู่ที่นี่ก็ได้นะ ก็แค่คืนเดียวเอง ฉันกรอกตาขึ้นลงพูดประโยคนั้นออกมา ไม่ได้เพราะว่าฉันใจอ่อนกับคำพูดของเขาหรอกนะ แต่เป็นเพราะฉันก็ยังคิดไม่ออกมาว่าจะไปอยู่ที่ไหน คืนนี้ฉันไม่อยากจะไปนอนอยู่ข้างถนนหรอก

เครื่องดื่มกับของว่างมาแล้วคะ ^_^” แม่บ้านคนเมื่อกี้เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับถาดที่มีของว่างหลากหลายวางอยู่ ป้าแกยิ้มร่าเชียวล่ะเมื่อได้มองหน้าฉัน -_-;;

หมอนี่คงจะเจ้าชู้มากสินะ พอหมอนี่พูดอย่างนั้นออกมาก็เลยปรามปรีดานักหนา –O-;;

ขอบคุณครับป้า ^^”

อย่าเลิกรากันเร็วนักนะค่ะคุณหนู ป้ารู้สึกถูกใจคุณผู้หญิงคนนี้มากเลยคะ

ป้าค่ะอย่าเรียกฉันอย่างนั้นเลย เรียกฉันว่าเฌอแตมป์เถอะคะ ฉันต้องพูดแทรกขึ้นทันทีเมื่อได้ยินสรรพนามที่ป้าแกเรียกฉันแล้วมันทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ ไม่ชินกับสรรพนามแบบนี้

คุณหนูเฌอแตมป์เหรอคะ ชื่อน่ารักจังเลยนะคะ น่าตาก็น่ารัก พูดจาก็เพราะ >O<”

เอ่อ...ขอบคุณคะ คุณผู้หญิง เปลี่ยนมาเป็นคุณหนูซะงั้น ยังไงๆ มันก็ยังฟังดูแปลกๆ อยู่ดีนั่นแหละ

ทานให้อร่อยนะคะคุณหนูทั้งสอง >O<~”

ฉันส่งยิ้มแหย่ๆ ให้ป้าแกไปก่อนที่ป้าแกจะเดินลับหายออกไปจากห้อง เมื่อฉันเห็นว่าไม่มีวี่แววของป้าแม่บ้านคนนั้นแล้วฉันก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ฉันกลายเป็นคนอมทุกข์ไปเลยแฮะ!

ถอนหายใจซะยาวเชียว ทำไม ไม่ชอบที่ถูกเรียกสรรพนามอย่างนั้นหรือไง ฉันเหล่มองเฮลเลนที่นั่งอยู่โซฟาอีกตัวนึง

ฉันไม่คุ้นกับสรรพนามอย่างนี้ แล้วฉันเองก็สงสารป้าแกยังไงก็ไม่รู้ที่โดนนายหลอกอย่างนี้น่ะ

แล้วใครว่าฉันหลอกล่ะ ^_^”

ฉันมองเฮลเลนอย่างตกตลึงกับประโยคที่เขาพูดออกมาเมื่อครู่ ฉันเว้นช่วงไว้ยาวมากๆ เพื่อที่จะฟังสิ่งที่เขาจะพูดต่อไป

 ฮ่าๆ หน้าเธอเวลานี้ตลกมากๆ เลยรู้ป้ะ ^O^”

ฉันหลี่ตาลงมองเฮลเลนที่ไม่ยอมพูดต่อ ฉันรู้สึกไม่พอใจเขาขึ้นมาซะงั้น เพราะสิ่งที่เขาพูดมามันทำให้ฉันค้างคาและต้องเก็บไปคิดน่ะสิ -_-;;

 

ดึ๋งๆ ดึ๋งๆ >O<~

ตอนนี้ฉันกำลังกระโดดโลดเต้นอยู่ที่เตียงนอนมีราคา นิ่มชะมัดเลยอ่ะ อิมพอร์ดมาจากเมืองนอกเชียวนะเนี่ย ฟังจากที่ป้าแกเล่าให้ฉันฟังตอนพาขึ้นมาบนห้องน่ะ ในบ้านหลังนี้มันมีราคาทั้งนั้นเลย จัดอันไหนก็มีราคาทั้งนั้น ไม่รู้ว่าถ้าจิกไปขายสักอันสองอันจะได้ราคาเท่าไหร่ ฮี่ๆ แต่... ฉันเป็นนางเอกนะยะ ไม่ยอมทำอะไรแต่เลวอย่างนั้นหรอก ฮิฮิ >__<

แฮ่ก! แฮ่ก!” ฉันทรุดตัวนั่งลงกับเตียงนุ่มนิ่มอย่างหมดแรง อ้า~ เหนื่อยเป็นบ้า อย่างกับออกกำลังกายในยิมแหนะ

ถ้าฉันหลับตาในตอนนี้ ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าฉันก็ต้องจากบ้านหลังนี้ไปแล้วใช่มั้ย ฉันรู้สึกอยากจะอยู่อีกหลายๆ วันจังเลย รู้สึกสนุกยังไงก็ไม่รู้ที่ได้คุยกับป้าแกน่ะ ฮิฮิ ไม่อยากจะบอกเลยว่าฉันได้รู้อะไรมากมายจากป้าคนนี้มากมายเลย เกี่ยวกับคนแปลกหน้าเฮลเลนนั่น ที่เด็ดสุดๆ คือ อีตาเฮลเลนน่ะนะไม่มีมีหน้าตาแบบนี้เลย ไม่ได้หล่อวิ๊งๆ เหมือนในตอนนี้ แต่เขาน่ะเป็นเด็กเรียนโคตรๆ สวมแว่นหนาเต๊อะอีกต่างหาก ฮ่าๆ นึกภาพแล้วตลกชะมัดเลยว่ามั้ย ^^

นี่เธอมานั่งอะไรอยู่ที่ห้องของฉัน

ฉันหันไปตามต้นเสียงนั้นทันที ก่อนจะร้องกรี๊ดยกมือขึ้นมาปิดตาตัวเองเอาไว้ เพราะฉันอีตานั่นเปลือยท่อนผ้าน่ะสิ กรี๊ดดดดดด!!! นี่ฉันเห็นผู้ชายแก้ผ้ามาเป็นครั้งที่สองแล้วนะ >_<!!!

คนลามก รีบๆ ใส่เสื้อผ้าสิ!” ฉันร้องบอกพลางคว้าอะไรสักอย่างไปทางเขาอย่างแรง

เพล้ง!

เฮ้ย!!!”

อะ...อะไรอ่ะ ฉันร้องออกมา พลางค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ สิ่งที่ฉันเห็นคือเฮลเลนที่เปลือยท่อนบนลงไปนั่งยองๆ กับพื้นหยิบเสษอะไรสักอย่างที่อยู่บนพื้น

นี่มันของสำคัญกับฉันนะ เธอเขวี่ยมันลงมาได้ยังไง

ฉะ...ฉันไม่รู้ ฉันตอบเสียงสั่น เมื่อเฮลเลนกลายร่างมาเป็นปีศาจ ฉันค่อยๆ ลงจากเตียงและเดินตรงไปหาเขาก่อนจะนั่งยองๆ ลงกับพื้น ดูผลงานที่ตัวเองได้ทำมันลงไป มันเป็นอะไรสักอย่างมีลักษณะคล้ายกับกล่องที่ทำมาจากไม้ แต่ดูแล้วฉันคิดว่ามันคงจะพังอ่ะ เพราะมันแหลกกระจายไม่เป็นชิ้นเลย TTOTT

...

ฉันขอโทษนะ... ก็...ก็ฉันตกใจนี่

ช่างมันเถอะ ยังไงมันก็พังไปแล้ว เฮลเลนเงยหน้าขึ้นมาปลอบฉันด้วยคำพูดที่สุภาพบุรุษสุดๆ จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นจากพื้นในมือก็ถือผลงานที่ฉันได้ทำพังลงไป เขาเดินตรงไปยังถังขยะจากนั้นก็...

ตุ้บ!

นายทิ้งทำไมอ่ะ มันอาจจะซ้อมได้ก็ได้นะ

ซ้อมได้หรือไม่ได้มันก็ไม่มีความหมายอะไรสำหรับฉันแล้วล่ะ ก็ดีเหมือนกันฉันเองก็คิดว่าจะทำลายมันยังไง ^_^” เฮลเลนพูดพร้อมๆ กับยิ้มไปด้วย แต่ฉันรู้สึกว่ารอยยิ้มนี้มันมีอะไรที่ฉันให้ฉันรู้สึกดลใจขึ้นมา

ฉันสนใจของชิ้นนั้นของเขา!

ว่าแต่เธอเข้ามาในห้องของฉันทำไม ฉันหันไปมองเฮลเลน ก่อนจะเห็นว่าเขาใส่เสื้อผ้า กางเกงเรียบร้อยแล้ว เอ๊ะ! ทำไมถึงใส่ได้เร็วจังวะ -_-?

แม่บ้านพาฉันมาที่ห้องนี้นี่นา ป้าแม่บ้านบอกว่าห้องนี้คือห้องที่เตรียมไว้ให้ฉัน

สงสัยจะแก่จนเลอะเลือนแล้วล่ะเพราะนี่มันห้องของฉัน

เอ๋...??” ฉันครางเสียงออกมา ป้าแกแก่จนเลอะเลือนหรือตั้งใจกันแน่ -_-++

ห้องของเธอน่ะมันห้องฝั่งตรงข้ามห้องของฉันนะ ไปๆ เดี๋ยวฉันไปส่งเธอที่ห้องเอง เฮลเลนเดินเข้ามาหาฉันแล้วก็จับข้อมือของฉันลากออกไปจากห้องของเขาทันที แม่บ้านที่นี่ร้ายกาจจริงเชียว แต่ฉันคิดว่าป้าแกคงคิดจะทำให้ฉันกับเฮลเลนลงเอยกันอย่างที่เขาได้บอกป้าแกไปแน่ๆ เลย -_-^

ต้องโทษนายที่ดันไปหลอกป้าแกอย่างนั้น

โธ่! นี่ฉันผิดอีกแล้วหรอเนี่ย T_T” เฮลเลนเบ้ปากเมื่อตอนกลางวันขึ้นมาอีก บอกแล้วไงว่าฉันเกลียดท่าอย่างนี้ >O<!!!

 

นี่ห้องของคุณนะครับ คุณหนู ^-^” โอ้โห! ฉันกลายเป็นคุณหนูอีกแล้ว

คงจะถูกห้องจริงๆ นะ ฉันถามเพื่อความแน่ใจเมื่อมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องๆ หนึ่ง หวังว่าถ้าฉันเข้าไปแล้วจะไม่ใช่ห้องป๊ะป๋าของนายหรอกนะ -_-;;

อื้ม! หลับฝันดีนะครับคุณหนู ^_^”

เขาตอบพลางยกมือขึ้นมาลูบหัวของฉัน แต่ฉันกับปัดมือเขาออก จู่ๆ ภาพที่ซารังลูบหัวของฉันก็ไหลเข้ามาในสมอง บ้าจริง! ทำไมภาพนั้นต้องไหลเข้ามาด้วยนะ ฉันหลับตาลงตั้งสติใหม่ก่อนจะลืมตาและมองเงยหน้าขึ้นมองเฮลเลนที่มีอาการผงะไปอย่างเห็นได้ชัด

ขะ...ขอโทษ

ฮึ! ฝันดีนะครับ เขายิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก ก่อนที่ประตูห้องของฉันจะถูกปิดลงช้าๆ ด้วยฝีมือของเขาเอง

บ้าจริงๆ เลย...


 
เซย์ฮัลโหลคะ ตอนนี้เป็นเวลา 22.04 นาฬิกา -_-
ตาลมาอัพนิยายขณะที่ดูเรยาไปด้วย -..- ตามจริงไม่ค่อยได้
ดูหรอกนะ แต่อยากดูหลุยส์ ตามจริงก็ไม่ได้ชอบอะไรมากมาย (พูดเพื่อ -_-;)
แต่อยากเห็นอาตี๋น้อยตอนโต ฮ่าๆๆๆ. บอบ้าแล้วคะตาลตอนนี้
มีเรื่องอัพเดตจะบอก... ตอนนี้ตาลกำลังแต่งนิยายเรื่องใหม่ไปได้ 8 ตอนแหละ
แต่ยังไม่เอาลงเด็กดีหรอก >_< อยากรู้ว่าทุกคนอยากอ่านกันเปล่า...*0*
อ้อ... มีเรื่องหนึ่งกับนิยายที่เปิดใหม่ ตาลตัดสินใจแล้ว... ตาลคงต้องปล่อยมันไป
เนื่องจากไม่มีใครสนใจ TOT มะเป็นไรจ๊ะ ไว้เรื่องหน้าตอนที่ทุกคนต้องการนะ ^_^
ปล. เม้นท์ถึง 520 ทีเถ๊อะะะ เพี้ยง!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #515 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 16:30
    น่ารักๆ

    #515
    0
  2. #514 PrAew >> ReNaillE (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 20:59
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกก
    #514
    0
  3. #513 ผปปผผปผป (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 22:33
    สนุกคะ
    #513
    0
  4. #512 Mint ^^ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 15:36
    อยากอ่านต่อๆ
    #512
    0
  5. #511 เค้ก (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 00:36
    เฮลมีแผนใช่มั้ย !!

    รู้ทันนะ >.
    #511
    0
  6. #510 Cooky (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 15:00
    อยากอ่านๆ >)(<;
    #510
    0
  7. #509 Smile ★ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 13:36
    T^T เฌอแตมป์ยังไงก็ลืมซารังไม่ได้อยู่ดี
    #509
    0