ปมร้อนซ่อนรัก

ตอนที่ 41 : บทที่ 41 สองลูกน้องคนสนิท (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    31 พ.ค. 53

ตอนที่ 41

วีรภัฏวางสายไปนานแล้วหลังจากที่เขาบอกความต้องการของตัวเองฝากไว้กับลูกน้องสาว ส่วนนุชนาถที่ได้แต่ถือหูโทรศัพท์ค้างเพราะไม่คาดคิดว่าจะได้ยินประโยคเหล่านี้จากหัวหน้าที่เธอเคารพรักและชื่นชมเขาเป็นอย่างมากมาก่อน 

นุช เป็นอะไร ทำไมยืนอึ้งอย่างนั้นล่ะ หัวหน้าพูดอะไรเหรอ

กรวิชญ์เอ่ยถามเพื่อนร่วมงานสาวของเขา เธอลดมือที่ถือหูโทรศัพท์ลงแล้ววางมันกลับที่เดิม พลางเปรยขึ้นอย่างงุนงง เหมือนสติสตางค์หลุดหายลอยตามคนในสายไปด้วย

หัวหน้าขอให้เราสองคนช่วยทำหน้าที่ในคืนนี้แทนเขา หัวหน้าบอกว่าเขามีภาระอย่างอื่นที่สำคัญกว่าต้องทำก็เลยไปคอยจับตาดูเป้าหมายไม่ได้

ว่าไงนะ คนอย่างผู้กองวีรภัฏที่โหมทำงานจนเป็นบ้าเป็นหลังคนนั้นน่ะเหรอ ที่ไว้วางใจถึงขนาดให้เราสองคนไปทำงานสำคัญแทนเขาอย่างนี้ อย่ามาอำกันเลยดีกว่านุช รีบพูดมาเร็วเข้า หัวหน้าว่ายังไงบ้าง

กรวิชญ์ร้องถามเสียงหลง เขาแทบไม่อยากเชื่อว่าผู้บังคับบัญชาโดยตรงของตัวเอง จะเลือกสิ่งอื่นมากกว่าภาระหน้าที่ความรับผิดชอบที่ตัวเองได้รับมอบหมายโยนมาให้ลูกน้องคนสนิทอย่างพวกเขาแบบนี้ ชายหนุ่มคิดว่านุชนาถแกล้งหลอกอำเล่นเขา แต่เมื่อดูจากสีหน้าที่งงงวยของหญิงสาวแล้ว เขาคงต้องยอมรับว่าสิ่งที่ได้ยินทั้งหมดนั่นเป็นความจริง

อย่าบอกนะว่าหัวหน้าพูดแบบนั้นจริงๆ น่ะ แล้วเธอว่าไงล่ะนุช คืนนี้ว่างหรือเปล่า ถ้ามีติดนัดใครก็ไปเถอะนะ ผมอยู่เฝ้าเป้าหมายคนเดียวได้

ผู้หมวดสาวพยักหน้าแทนคำตอบให้แก่เขา ชายหนุ่มจึงได้แต่ทำหน้างุนงงตาม พร้อมกับเอ่ยถามอีกฝ่ายว่าจะทำอย่างไรต่อไปกับสถานการณ์แบบนี้ ตัวเขาเองไม่มีธุระอะไรอยู่แล้ว เพราะสถานภาพตอนนี้ของเขาโสดสนิท และไม่ได้มีนัดอะไรกับใครที่ไหน บ้านก็ไม่ต้องรีบกลับเพราะเขาแยกตัวจากครอบครัวเดิมที่ต่างจังหวัดมาอาศัยอยู่ที่คอนโดมิเนียมแห่งหนึ่งในใจกลางเมืองหลวงได้ราวสี่ห้าปีแล้ว

ต่อ

เขาเองไม่รู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าติดนัดอะไรกับใครหรือเปล่า เพราะนี่มันเป็นเพียงงานที่อยู่นอกเหนือความรับผิดชอบของพวกเขา ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนักถ้าเธอจะไม่อยู่ที่นี่สักคน ชายหนุ่มมั่นใจว่า แค่ตัวเขาคนเดียวก็น่าจะมีฝีมือพอๆ กับหัวหน้า สามารถรับมือกับเหตุร้ายที่อาจจะเกิดขึ้นได้สบายๆ อยู่แล้ว

ไม่เป็นไร ฉันไม่มีนัดอะไรกับใครเหมือนกัน ถ้างั้นเรารีบไปกันเถอะ

ใช่สินะ เธอจะไปนัดกับหนุ่มคนอื่นได้ที่ไหนกัน ก็มีแต่รอกรอกใบสมัครแม่บ้านของหัวหน้าอยู่นี่นะ แต่สงสัยจะไม่ทันแล้วล่ะมั้ง ลองหัวหน้าทิ้งงานสำคัญแบบนี้ คงมีอยู่เรื่องเดียว หนีไม่พ้นนอนกกคุณแม่บ้านตัวจริงอยู่แน่ๆ เลย

กรวิชญ์เมื่อได้ยินดังนั้นก็เผยยิ้มออกมาอย่างดีใจ ที่จะได้ปฏิบัติภารกิจกับหญิงสาวเพียงสองต่อสองเช่นนี้ ชายหนุ่มแอบชอบเพื่อนร่วมงานสาวของเขามาตลอดตั้งแต่เริ่มทำงานด้วยกันครั้งแรก แต่กลับอุบเงียบความรู้สึกตัวเองเอาไว้ไม่กล้าบอก เพราะดูเหมือนเธอจะให้ความสนใจกับหัวหน้าจนแทบไม่เคยเห็นเขาอยู่ในสายตาเลยสักครั้ง นิสัยปากพล่อยที่ชอบพูดจาประชดประชันหญิงสาวกำเริบอีกครั้ง

ในระหว่างที่ทั้งคู่เดินมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถของตึกที่ทำการกรมสอบสวนคดีพิเศษที่พวกเขาสังกัดอยู่ นุชนาถหันกลับมาตวาดแว้ดใส่อีกฝ่ายที่เอาผู้บังคับบัญชาของตัวเองมาพูดล้อเล่นอย่างนั้น

นายนี่มันทะลึ่งลามกที่สุดเลย สมองทำด้วยอะไรถึงได้คิดออกแต่เรื่องแย่ๆ อย่างนั้น ไม่คิดว่าหัวหน้าเขาจะติดธุระสำคัญด่วนอยู่จริงๆ บ้างรึไงกัน

แหม คุณนุชนาถครับ หัวหน้าก็เป็นคน เป็นผู้ชายนะ เขาก็ต้องมีความรัก มีความต้องการเหมือนคนอื่นทั่วๆ ไปบ้างเหมือนกัน ไม่เห็นจะแปลกเลย ถ้าเป็นผมนะ ถ้าถูกคนรักรั้งเอาไว้ไม่ยอมให้ไปทำงานแบบนี้ล่ะก็ ผมคงดีใจตายเลย

ก็มีแต่นายคนเดียวแหละที่คิดแบบนั้น แต่ก็โอเคนะ ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นฉัน แต่ฉันว่านะถ้านายเกิดมีมีแฟนขึ้นมาจริงๆ สักวันก็เตรียมตัวลาออกจากราชการไปได้เลย เล่นทิ้งงานด้วยเรื่องส่วนตัวอย่างนี้ ใครที่ไหนเขาจะจ้างนายกันไม่ทราบ หา!

หญิงสาวพูดแล้วก้าวเดินฉับๆ นำหน้าอีกฝ่ายไปอย่างไม่ยอมหันกลับมามองอีกเลย กรวิชญ์ได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆ อย่างระอาใจกับคนที่เขาคิดว่าเหมือนดวงดาว แม้จะมองเห็นเหมือนอยู่ใกล้ๆ แต่ไม่มีวันเอื้อมมือไปถึงได้เลย แต่ชายหนุ่มไม่อาจรู้ได้เลยว่า เบื้องหลังคำพูดต่อว่านั้น กลับมีรอยยิ้มเขินๆ ของหญิงสาวแฝงเอาไว้อยู่บนใบหน้างามนั้น

ต่อ

 ฮัดเช้ย...ฮะ ฮ้าด...ฮัดเช้ย!

เสียงจามติดๆ กันหลายครั้งของวีรภัฏดังขึ้นมาในขณะที่ชายหนุ่มกำลังยืนถือฝักบัวค่อยๆ ล้างเนื้อตัวที่เต้มไปด้วยฟองสบู่ฟูฟ่องให้กับหญิงสาวคนรักของเขาในห้องน้ำ กานต์รวีอดยิ้มขำกับท่าทางของชายหนุ่มที่ยังคงจามไม่หยุดนั้นไม่ได้

เป็นอะไรของคุณน่ะ เป็นหวัดหรือไง หรือว่ามีใครนินทางั้นเหรอ

คนที่จามติดกันหลายครั้งจนน้ำมูกน้ำตาไหล จมูกแดงไปหมด หันมามองหญิงสาวที่หัวเราะทีก็ทำหน้าราวกับว่าจะร้องไห้ที เพราะอาการเจ็บจากการขยับตัวเมื่อหัวเราะ ทำให้เขาอดขำเธอไม่ได้เช่นกัน

ฮะ ฮ่าๆ ไม่รู้สิ สงสัยเพราะเมื่อคืนนอนแก้ผ้าล่อนจ้อนมากไปหน่อย เลยชักเริ่มเป็นหวัดขึ้นมาล่ะมั้ง ไม่ต้องมาขำไปร้องไห้ไปเลยนะ เพราะคุณนั่นแหละกานต์ที่ทำให้ผมเป็นอย่างนี้

สมน้ำหน้า ทำตัวเองแท้ๆ ยังมาโทษคนอื่นเขาอีก

เด็กสาวตรงหน้าถลึงตาโตใส่ชายหนุ่ม เมื่อเขาหัวเราะขำขันอย่างมีความสุขอยู่บนความทุกข์ทรมานของเธอ พลางตัดพ้อต่อว่าไปด้วยรอยยิ้ม ดูเหมือนว่าความรู้สึกโกรธเกลียดเขาที่มีอยู่เมื่อครู่นี้ พลันจางหายไปในทันทีเมื่อเขาเอ่ยปากขอแสดงความรับผิดชอบต่อการกระทำทุกอย่างของตัวเองด้วยการขอคบกับเธออย่างจริงจัง

แม้ชายหนุ่มจะไม่ได้พูดบอกคำบางคำออกมาตรงๆ ว่าเขารักเธอหรือเปล่า แต่เพียงแค่คำว่าเขาอยากใช้ชีวิตอยู่ร่วมไปด้วยกันกับเธอตราบนานเท่านานจนกว่าใครสักคนจะพลัดพรากตายจากกันไป เท่านี้ก็ทำให้เธอรู้สึกเชื่อมั่นในตัวเขาได้มากพอแล้ว

ในชีวิตของคนเราสิ่งที่ต้องการมากที่สุด ไม่ใช่แค่การมีความรัก หรือมีคนรักเอาไว้เดินควงเล่นหรือเอาไว้อวดให้ใครๆ รู้ว่า ตัวเองก็มีคนให้รักให้ชอบเท่านั้น  แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การที่เรามีใครสักคนให้ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างร่วมหัวจมท้ายจนกว่าจะถึงปลายทางของชีวิตต่างหาก คือสิ่งที่เธอคิดว่ามนุษย์ทุกคนต้องการมากที่สุด

ติดตามอีก 25% ได้เร็วๆ นี้ค่ะ

เมื่อตำรวจหนุ่มค่อยๆ ปล่อยสายน้ำชำระล้างคราบฟองสบู่ให้ออกไปจากผิวกายขาวนวลของหญิงสาว พลางเอามือค่อยๆ ลูบไล้ไปตามเรือนกายเธออย่างแผ่วเบา ความรู้สึกวาบหวามกลับก่อตัวขึ้นในจิตใจของกานต์รวีขึ้นอีกครั้ง มือเล็กเอื้อมไปสัมผัสบนร่างกายที่เปลือยเปล่าของอีกฝ่ายอย่างลืมตัว ราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่างที่นำพาให้เธอขยับกายเข้าไปใกล้ชิดเขา

ชายหนุ่มมองตามการกระทำของหญิงสาวที่เหม่อมองสบสายตาเขานิ่งนานราวกับต้องมนตร์สะกด ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้ทำอะไรเธอมากไปกว่าการสัมผัสแผ่วผิวบนเรือนกายขาวสะพรั่งท่ามกลางแสงไฟที่เจิดจ้าเลยแม้แต่น้อย คงไม่ใช่ว่ากานต์รวีเองก็ตกหลุมเสน่ห์ของเขาขึ้นมาอย่างถอนตัวไม่ขึ้นหรอกนะ วีรภัฏลอบยิ้มอย่างพึงพอใจกับปฏิกิริยานั้น ก่อนที่เขาจะโน้มหน้าลงไปจุมพิตเธอเบาๆ แต่เธอกลับตอบสนองรสจูบของเขาราวกับโหยหา แม้ร่างกายจะยังคงจดจำกับความเจ็บปวดที่ได้รับ แต่หัวใจไม่ยอมฟังคำทัดทานเลยสักนิด กานต์รวีได้แต่ยืนตัวสั่นเคลิ้มไหวไปกับรสสัมผัสอ่อนโยนที่เขามอบให้กับเธออีกหลายต่อหลายครั้งอย่างไม่รู้เบื่อ

ฝันดีนะครับ ที่รัก

ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น หลังจากกิจกรรมสัมผัสรักในห้องน้ำจบสิ้นลงไปแล้ว เขาอุ้มหญิงสาวที่แต่งตัวในชุดนอนที่เขาเป็นคนเลือกให้เองกับมือเรียบร้อยแล้วมานอนบนเตียงนุ่มของตัวเองอีกครั้ง พลางจัดท่าทางให้หญิงสาวได้นอนได้สบายๆ โดยที่เขาเองก็นอนอยู่ข้างกายเธอไม่ห่าง

เขาปิดโคมไฟสีส้มนวลตาที่หัวเตียงลงพลันห้องทั้งห้องก็มืดลงสนิท มีเพียงแสงจันทร์รำไรที่ลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา สะท้อนกับหยดน้ำใสๆ ที่ไหลรินลงมาจากสองดวงตาของชายหนุ่ม เขาไม่เข้าใจเหมือนกันว่าความหมายของน้ำตาที่หยดหยาดลงมานั้นเกิดจากสาเหตุใดกันแน่

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

657 ความคิดเห็น

  1. #553 min (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2553 / 21:30
    โอ้ย หวานจะละลายแล้วค่าคุณผู้กอง ..... ป้าหัวพูอยู่ไหนเนียมาตามหา
    #553
    0
  2. #552 yumekanau (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2553 / 22:34
    อุ๊ย คุณผู้กองขาเวลาหวานก็น่ารักซะ อย่าหึงโหดบ่อยนักน้า เพราะผู้หญิงเป็นเพศที่บอบบาง (ยกเว้นคนเม้นท์ไว้ซักคน เพราะพยายามยังไงก็ไม่อยู่ในข่าย "บอบบาง" เสียที)
    แต่ว่า คู่ลูกน้องก็ น่ารักน่าลุ้นนะเนี่ย
    #552
    0
  3. #551 aoistar (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2553 / 01:04

    น้ำตาแห่งความสุขอ่ะป่าว...ผู้กอง

    #551
    0
  4. #536 kaaka (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2553 / 20:46
    อ๊ากกกกก พอกันทั้งนาย (อาการหนักกว่าสั่งลูกน้องไปแทน) ทั้งลูกน้อง
    เจ้านายต้องแก้ตัวเพราะมัวหึง ส่วนคู่ลูกน้อง กำลังต่อปากต่อคำกันอยู่จ้า ฮ่ะ ฮ่า
    #536
    0
  5. #535 ถักฝัน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2553 / 20:31
    คุณตำรวจ สุภาพบุรุษจัง
    #535
    0
  6. #534 jeabkiss (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2553 / 21:05
    โลกเป็นสีชมพูกันทั่วหน้าเลย
    #534
    0
  7. #533 yumekanau (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 20:58

    คุณลูกน้องขา อย่ามัวแต่จีบกันน้า งานเสียไม่รู้ด้วย
    (อนึ่ง เค้าอิจฉาง่ะ)

    #533
    0
  8. #532 ม่านเมฆา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 00:04
    รอค่ะสู้ๆ
    #532
    0
  9. #531 jeabkiss (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2553 / 17:20
    ผู้กองเปลี่ยนไป อิ อิ
    #531
    0
  10. #530 yumekanau (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2553 / 13:06
    ลูกน้องเหวอไปเรยคุณผู้กองขา
    อิอิ
    #530
    0