Ultraviolet Love พี่เลี้ยงสุดซ่ากับแฝดห้าหน้าใส

ตอนที่ 3 : 3. +ความอดทนต่ำ+

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    31 พ.ค. 50





3.

ส่งมาก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน...

ทำความสะอาด ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน และอีกอย่าง พวกนายทั้งห้าควรจะกลับขึ้นไปอ่านหนังสือได้แล้ว นี่ไม่ใช่เวลามาดูหนังดูละคร

ยัยคอนเน่! จะส่งมาหรือไม่ส่ง ถ้าไม่ส่งฉันจะจับเธอขึ้นห้องแล้วดูเธอต่างแม็กกาซีนที่เธอถืออยู่

ฮือ

แม็กกาซีนนี้มันมีอะไรให้ดูนะ ฉันชักสงสัย เลยพลิกหน้าปกขึ้นมาดูแล้วลมแทบจับ หรือจะว่าไปฉันเกือบจะช๊อคตายคาที่ก็ว่าได้

อี๋...หนังสือโป๊

มือที่เคยกำแม๊กกาซีนไว้แน่นกลายเป็นจีบเหลือสองนิ้ว ฉันรู้สึกอยากอ้วกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ก่อนที่นิ้วทั้งสิบจะอ่อนแรงจนต้องปล่อยหนังสือให้ร่วงลงสู่พื้นอย่างสวยงาม หน้าปกสาวเซ็กซี่โนตม (นมโต) ส่งยิ้มแบบนางแมวยั่วสวาทมาให้ฉัน

ฮ่าๆ ทำเป็นขยะแขยงไปได้ ก็แค่หนังสือโป๊

ตาบ้าโรคจิตก้มลงเก็บแม็กกาซีนอย่างไม่รู้สึกละอาย แถมยังหัวเราะออกมาอย่างน่าถีบลงนรกนัก มิหนำซ้ำยังยื่นแม๊กกาซีนมาใส่หน้าฉันอีก แต่ฉันรีบเอามือปัดออกไปอยากจะไสหัวไปให้ไกลจากจุดยืนนี้เป็นที่สุด

หมดเวลาสนุกแล้ว พวกนายต้องขึ้นไปที่ห้องแล้วอ่านหนังสือ แต่ก่อนไปควรจะเก็บขยะพวกนี้ให้เรียบร้อยด้วย

ฉันเดินไปปิดทีวีแล้วยืนขวางจอไว้ ประกาศออกมาต่อหน้าต่อตาของแฝดทั้งห้าประหนึ่งว่าฉันคือบัญชาการในกองลูกเสือก็ไม่ปาน แต่ดูเหมือนว่าฉันจะเป็นผู้บัญชาการที่ไม่ได้เรื่องจริงๆ นะเนี่ย

ชักจะมากไปแล้วนะ พวกเรายังดูไม่จบเลย พี่ซันไรส์ เราจะจัดการกับเธอยังไงดี

เจ้าตัวแสบพ่นลมออกจมูกดังฟุตฟิตฟอไฟว์ เขาคงเป็นซันเดย์สินะ พ่อหนุ่มอารมณ์ร้ายคนนี้

จัดการ

ซันไรส์ลดแม็กกาซีนลงต่ำแล้วจ้องมาที่ฉันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

วันนี้ฉันจะให้พวกนายออกความเห็น ว่าไงล่ะ ซันไชน์ ซันนี่ ซันเดย์ ซันเซ็ต

ฉันจะขึ้นไปอ่านหนังสือ

หนุ่มมาดขรึมลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป

ซันไชน์ไปแล้ว แล้วพวกนายคิดว่ายังไง

ฉันจะไปรดน้ำต้นไม้

หนุ่มหน้าแว่นลุกไปบ้าง ทำไมคนมันน้อยลงเรื่อยๆ เนี่ย แล้วตกลงใครจะเก็บขยะล่ะ

ถ้างั้นก็เหลือซันเดย์กับ ซันเซ็ต

ซันไรส์เกาคางมองหน้าน้องชายทั้งสอง

ฉันจะเอาดีวีดีไปดูต่อที่ห้อง

ว้า ซันเซ็ตก็จะไปอีกคนแล้ว

ตาซันไรส์ยิ้มออกมาอย่างได้อกได้ใจจนน่าผลักไสไล่ส่งเสียจริง

เดี๋ยว! อย่าเพิ่งไป ก่อนนายจะไปมาเก็บขยะพวกนี้ก่อน รวมทั้งนายด้วยซันไรส์ ซันเดย์ ที่นี่จะต้องสะอาดก่อนพวกนายจะทิ้งห้องไป

ฉันไม่ได้เป็นคนทำสกปรก ไม่ใช่หน้าที่ฉัน

ซันเซ็ตเดินต่อไปอย่างไม่ยี่หระกับสีหน้าบอกบุญไม่รับของฉัน

งั้นก็เหลือแค่เราสองคน...ตรงตามแผนเป๊ะ ซันเดย์ นายคงรู้ว่าฉันต้องการอะไร

ตาบ้านั่นขยิบตาให้น้องชาย ซันเดย์พยักหน้าหงึกหงักก่อนจะตรงไปยังประตู

นี่ซันเดย์ นายจะเดินไปไหน นายควรจะมาเก็บขยะช่วยพี่ชายจิตทรามของนายให้เสร็จก่อน...

ปัง! แกร๊ก!

เฮ้ย เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ ซันเดย์ นายจะต้องกลับมาเก็บของเดี๋ยวนี้นะ ซันเดย์ ฉันบอกให้กลับมายังไงล่ะ กลับมานะตาบ้า

หยุดพล่ามได้แล้ว! น่ารำคาญจริงๆ เลยเธอ

นี่! นายเลิกนอนอ่านแต่แม็กกาซีนได้แล้ว นายควรจะจัดการกับขยะบนพื้นให้เรียบร้อย

จัดการกับขยะ...บนพื้น อืม...ช่างเป็นคำแนะนำที่ไม่เลว

เขากลับมามองหน้าฉันแล้วลุกขึ้น ฉันจึงยิ้มออกมาอย่างมีชัยที่สามารถบอกเขาได้สำเร็จ

ปกติแล้ว ฉันมักไม่ค่อยชอบจัดการกับขยะบนพื้นเท่าไหร่ แต่ว่ายกเว้นเธอเป็นกรณีพิเศษ

นายหมายความว่าไง แล้วนายมาหาฉันทำไม ขยะมันอยู่ทางโน้น

การที่เขาเดินตรงเขามาหาฉันด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ มันทำให้ฉันรู้สึกว่าบรรยากาศมันแปลกๆ

ก็ขยะของฉันมันอยู่ตรงนี้ แต่ที่เหลือก็คือ ฉันต้องจัดการกับเธอบนพื้น

เขากล่าวแล้วบีบต้นแขนฉัน

นายหาว่าฉันเป็นขยะเหรอ? ปล่อยนะ นายจะทำอะไรฉัน ไอ้บ้ากาม

ไอ้เด็กบ้านี่มันหาว่าฉันเป็นขยะ ฉันไม่ใช่ขยะนะยะไอ้เด็กเลว

ฉลาดดีนี่ที่รู้ตัวดีว่าเป็นขยะ แต่เธอน่าจะฉลาดรู้กว่านี้นะว่าฉันต้องการจะจัดการเธอ

ตุ๊บ!

อัดหน้าหงายเลย คนทะลึ้งเอ๊ย เจอหมัดยัยคอนเน่เข้าแล้ว ฮ่าๆๆ สะใจ

โอ๊ย! ยัยเถื่อน เธอกล้าต่อยหน้าฉันหรอ

ก็ใช่น่ะสิ ถามมาได้ โฮ๊ะๆๆ...ว๊าย

โคร่ม!

ฉันรู้สึกปวดหัวตึ๊บๆ เพราะตาบ้าซันไรส์ดันนึกอยากเล่นซูโม่ขึ้นมากระทันหันน่ะสิ ฉันเลยโดนเขาปล้ำอยู่กับพื้นแบบนี้ ฉันไม่ได้สมยอมนะ แต่เมื่อกี้นี้ทั้งโดนทุ่มทั้งโดนทับ มันเลยหมดเรี่ยวแรงไปเลยทันที่

ที่แท้ก็ชอบความรุนแรง

ออกไปนะ ออกไปจากตัวฉันนะไอ้บ้าโรคจิต

มือไม้ที่พยายามพลักดันตัวเขาเริ่มพันกันจ้าละวันเมื่อฉันตั้งสติได้ (ครึ่งหนึ่ง)

ตั้งแต่เกิดมา...ยังไม่มีใครกล้าต่อยฉัน เธอเป็นคนแรกที่ทำแบบนั้น งั้นเธอก็ควรจะจ่ายค่าเสียหาย

ไม่มีเงินเว้ย ถ้ามี...ฉันคงไม่มาเป็นลูกจ้างพ่อนายหรอก

ก็จ่ายด้วยอย่างอื่นแทน

เอาหน้าสกปรกโสโครกของนายออกไปจากฉันนะ ตาโรคจิตตตต

ตุ๊บ! ตับ!

ตาบ้านี่มันคนหรือหุ่นยนต์กันแน่นะ ขนาดฉันลุกขึ้นมาได้ ทุบซ้ายทุบขวาที่หัวไหล่ของเขาขนาดนี้ ทำไม่เขาถึงไม่สะทกสะท้าน แต่กลับมองหน้าฉันอย่างสบายอุรา ส่วนฉันที่เอาแต่ปากกัดตีนถีบเขาก็จะหมดแรงไปเสียดื้อๆ กำปั้นก็เจ็บ แถมเขายังตัวหนักจนฉันแทบหายใจไม่ออก

แรงเธอน่ะอย่างกับแรงแมว ไม่มีทางสู้แรงชายชาตรีเยี่ยงฉันได้หรอก

ยังมีหน้ามายิ้ม ชิ ทำเป็นคม ชายชาตรี ถุ้ย ควายชาตรีละสิไม่ว่า แรงเยอะอย่างกับกระทิงแดง ตบสักทีดีไหม

ตุ๊บ!

อุ๊บ! เธอ...ยัยเถื่อน

โฮ๊ะ อุ้ยตาย ซันไรส์ผู้น่าสงสาร

หลังจากเล่นงานช้างน้อยของเขาด้วยหัวเข่าอันเรียวงามได้สำเร็จ มันทำให้ฉันอดล้อเลียนไม่ได้

ฉันแนะนำให้นายเก็บมันเอาไว้สืบพันธุ์กับลิงจะดีเสียกว่า...สมน้ำหน้า รู้จักยัยคอนเน่น้อยไปแล้ว แบร่

สะใจจริงเลย หมอนั่นนอนตัวงอเหมือนตะขอของกัปตันฮุกส์เล๊ยยย ฮี๊ว...สะใจ โธ่ตาหื่น

นายคิดจะแอ้มฉัน ต้องไปฝึกความว่องไวให้เร็วกว่าดาวหางเสียก่อนเถอะ

ปัง!

ซันเดย์ นายเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้นะตาบ้า ไม่งั้นฉันจะอัดปากนาย

เธอเป็นใครมาออกคำสั่งกับฉันยัยเตี้ย สมองฉันมันยังไม่ฝ่อถึงขั้นเสียสติปล่อยให้เธอออกมาก่อนที่พี่ชายฉันจะได้มีความสุขหรอกนะ

อย่าให้ฉันออกไปได้นะ ฉันจะเล่นงานนายให้น่วมเลย

ถ้างั้นฉันขังเธอเอาไว้ให้พี่ซันไรส์จัดการก่อนดีกว่าค่อยปล่อย ฮ่าๆ

เด็กนรก

อยากฆ่าเขาจริงๆ ฉันก้มหน้าลงมองลูกบิดอย่างฉงน หาวิธีที่จะออกไป

เดี๋ยวได้กลายเป็นสังข์ทั้งพี่ทั้งน้องเน...ว๊าย

หมับ!

เจอกันวันแรก เธอก็เล่นงานฉันซะแล้ว อย่างนี้ต้องจับมาลงโทษ

เสียงตาซันไรส์กระซิบข้างหูฉัน มือของเขาล๊อคตัวฉันเอาไว้ ความตกใจทำให้ฉันตัวสั่นเทาจนหมดแรงจะต่อต้าน

นายโรคจิต ปล่อยฉันนะ นายเป็นพวกขาดความรักรึยังไง ถึงได้เที่ยวกอดผู้หญิงสุ่มสี่สุ่มห้า

...

โอ๊ย! อย่ารัดฉันได้ไหม ถ้าฉันเป็นลูกไก่คงตายคาอ้อมแขนนายแล้ว

ปัง!

ฉันพยายามใช้ขาเตะประตู ในขณะที่เขาเอาแต่เงียบแล้วกอดฉันแน่นเข้าเรื่อยๆ

สงสัยจะจริงอย่างที่เธอว่า...ว่าฉันขาดความรัก แต่หากจะถามว่ากอดสุ่มสี่สุ่มห้าไหมนั้น ฉันคิดว่าไม่ เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่ผ่านการคัดสรรจากพ่อฉันมาแล้ว...ปกติฉันไม่เคยทำกับพี่เลี้ยงคนไหนแบบนี้เลยนะ เธอเป็นคนแรกที่ฉันทำแบบนี้ด้วย น่าจะรู้สึกภูมิใจเอาไว้เสียบ้าง

พี่เลี้ยงนายคงจะมีแต่พวกแก่ๆ หงำเหงือกละสิ ฉันคงเป็นคนแรกที่ทั้งสาวและสวย นายจะให้ฉันภูมิใจกับผีละสิ ปล่อยนะโว๊ยยยยย

ฉันพยายามแกะมือเขาออกเพื่อที่จะดันตัวไปทางประตู

ฮ่าๆ พูดอีกก็ถูกอีก นานๆ จะมีพี่เลี้ยงสาวๆ หลงมาให้เราแกล้งสักที แต่ไอ้ที่ว่าสวยฉันว่ามันขัดๆ กันอยู่นะ

ปัง!

เสียงดังโครมครามมาจากข้างนอกช่วยจุดประกายความหวังอันริบหรี่ของฉันให้สว่างไสวมากยิ่งขึ้น

เสียงอะไรง่ะ ช่วยด้วย ใครอยู่ข้างนอก ช่วยคอนเน่จากตาบ้ากามที

บ้านนี้มีแค่เราห้าคน ถ้าสามคนนั้นไม่ช่วยแล้วเธออย่าหวังเลยว่าใครจะช่วยเธอได้...ยอมให้ฉันจัดการเธอบนพื้นดีกว่า

ตุ๊บ!

ทันที่ตานั่นดันฉันติดฝาผนัง กำปั้นอันบอบบางของฉันมันก็พยศ แล้วยกขึ้นมาซัดโหนกแก้มของเขาอีกรอบ ตอนนี้เขาล้มลงไปกองอยู่กับพื้น ฉันจึงรีบพุ่งไปที่ประตู

ปัง!

อุ๊บ...โอ๊ย เจ็บ

ดาวกระจาย ฉันรู้สึกมึนหัวไปหมด คะ...ใคร...ทำไมใจร้าย กล้าเปิดประตูออกมาฟาดกระบาลของฉัน โอ๊ย...ฉันหน้ามืดไปหมดแล...

โคร่ม!

 

ฉันลืมตาขึ้นมาภายในห้องสีฟ้าสะอาดตา ที่นี่มันที่ไหนกันนะ ทำไมฉันรู้สึกหนักกระบาลชอบกล อีกทั้งยังปวดท้ายทอยด้วย ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...ฉันจำได้ว่ามาทำงานพิเศษเป็นวันแรก ใช่...

ตาบ้ากาม

เบาๆ หน่อยแม่คุณ ฉันจะอ่านหนังสือ

นาย! ตาหื่นจิต นายทำอะไรฉัน นายบอกมานะ

ฉันกระโจนไปขยุ่มคอเสื้อของเขาที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างสบายอุรา

นี่! เอาข้อมือเธอออกไปจากคอเสื้อฉันได้แล้ว ถึงฉันจะไม่ชอบเธอ แต่ฉันปกติพอที่จะไม่คิดสั้นข่มขืนเธอเหมือนที่ซันไรส์ต้องการจะทำ

นะ...นายไม่ใช่ซันไรส์หรอกเหรอ

ก็ไม่ใช่นะสิถามได้

นายเป็นใครแล้วฉันมาอยู่ในห้องนายได้ยังไง

ซันไชน์ ฉันก็แค่ไปช่วยเธอไม่ให้เสียความบริสุทธิ์จากพี่ชายจอมเอาแต่ใจของฉันน่ะสิ

แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่านายไม่ได้ทำอะไรฉัน

ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่สิ้นคิด

ตุ๊บ!

ตาบ้าเอ๊ย

ฉันทุบเขาเข้าให้ แต่สงสัยคนๆ นี้จะชื่อซันไชน์จริงๆ เพราะเขาไม่ตอบโต้อะไรกลับมานอกจากคำพูดแอบจิก

หรือถ้าเธอต้องการเสียความบริสุทธิ์นัก ก็เดินไปหาเขาสิ ห้องข้างๆ น่ะ ฉันไม่ห้าม

จะบ้าหรอ เรื่องอะไรจะไปเล่า ฉันสติดีพอๆ กับนายนั่นแหละ

เธออย่ามาทำให้ฉันใจเสีย

ทำไม ? ?”

เพราะเธอบอกว่า เธอสติดีพอๆ กับฉัน แต่ฉันไม่มั่นใจเลยว่าเธอสติดีอยู่ มันทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีที่จะต้องโดนเปรียบกับเธอ

ฮือ...ขอบใจในคำพูดเสียดแทงอันแหลมคมของนาย ซันไชน์ แต่ฉันอยากจะกระโดดออกจากหน้าต่างไปเสียตอนนี้เลย นายหาว่าฉันบ้าทางอ้อมใช่ม้ายยยย

เชิญ!” 

กรรมเวรของฉันจริงๆ ที่ต้องมาเป็นคนใช้บ้านนี้ 2000 ยูโร จงจำเอาไว้ขึ้นใจ ทำไมชีวิตฉันถึงได้ตกระกำลำบากแบบนี้ ถึงต้องมาดูแลไอ้เด็กบ้าตัวเท่าช้างพวกนี้ ฉันออกจะเป็นพี่สาวที่แสนดีของบ้าน เป็นน้องสาวที่แสนดีของพี่ตัวแสบ พระเจ้าก็ยังไม่ยุติธรรม ส่งฉันให้มาอยู่กับพวกเด็กมารได้ยังไงนะ ถ้าไม่ติดที่ว่า 2000 ยูโรค้ำคออยู่ละก็ ฉันคงจะออกไปตั้งแต่วินาทีแรกแล้ว อย่างน้อยๆ ฉันก็ทนมาได้ตั้งหลายวินาทีสินะ ฮื้อ...

 

 100%

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

473 ความคิดเห็น