เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 1 : ผู้ชายร้ายกาจ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,995
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    9 เม.ย. 63

บทที่ 1

ผู้ชายร้ายกาจ

 

 

 

 

บ้านฉัตราพร เมื่อ 4 ปีก่อน

“ทองพับอร่อยๆ ฝีมือเนตรค่ะคุณท่าน ทานกับน้ำมะนาวอัญชัญ ร้อนๆ อย่างนี้ชื่นใจนัก”

เนตรปรีญา บุญยัง หญิงสาวหน้าแฉล้มวัยสิบเจ็ดปี คลานเข่าเข้ามาใกล้ พร้อมกับยกถาดใส่จานขนมและเครื่องดื่ม จัดแจงวางโต๊ะเตี้ยข้างๆ กับเก้าอี้เอนหลังที่ผู้เป็นนายนั่งอยู่ 

“มะนาวกับดอกอัญชัญ เนตรเก็บในสวนของเรามาทำ สดๆ ใหม่ๆ จากต้นเลย คุณท่านลองชิมดูนะคะ” 

คุณโฉมฉาย ฉัตราพร ละความสนใจจากหนังสือนิยายเล่มโปรดในมือขึ้นมาพิศมองของว่างที่จัดมาให้

“หน้าตาดีกว่าเมื่อวานเยอะเลยนะ”

“รสชาติก็ดีกว่าด้วยเจ้าค่ะ เนตรปรับสูตรแล้ว อันนี้เป็นทองพับธัญพืช นอกจากมะพร้าวกับงาที่คุณท่านสอนครั้งก่อน เนตรลองเพิ่มเม็ดทานตะวัน เม็ดฟักทอง และก็งาขาวเข้าไปด้วย คุณท่านลองชิมดูสิคะ” เจ้าตัวเอ่ยเชิญชวนและนำเสนอให้อย่างภาคภูมิใจ

มือเรียวเหี่ยวย่นตามวัยยื่นมาหยิบทองพับธัญพืช ขึ้นมาพิศมอง กลิ่นหอมของมะพร้าวและงาขาว งาดำหอมชวนน้ำลายสอ

“หอมมากทีเดียว ได้ทั้งกลิ่นมะพร้าว งา ควันเทียน สีสันหน้าตาก็น่ากิน” ว่าแล้วส่งเข้าปาก ละเลียดเคี้ยวชิม

“อื้ม! รสชาติก็กำลังดี ไม่หวานไม่มันเกินไป  เม็ดทานตะวันกับเม็ดฟักทองที่ใส่เพิ่มลงไป ก็เข้ากันได้ดี เคี้ยวกรุบๆ ให้รสสัมผัส ฝีมือดีขึ้นทุกวันเลยนะแม่เนตร”

คนลงมือทำอย่างตั้งใจ ยิ้มแฉ่งหน้าบาน เมื่อได้รับคำชม 

คุณโฉมฉายมีบุญคุณต่อเธอเหลือเกิน ถ้าไม่ได้ท่าน เธอคงไม่ได้ร่ำเรียนหนังสือหนังหา อะไรที่ทำแล้วพอจะตอบแทนบุญคุณข้าวแดงแกงร้อนท่านได้ เนตรปรีญาจึงไม่เกี่ยงงอน

โดยเฉพาะวิชาการเรือนเข้าครัวทำกับข้าวกับปลาอาหารขนม เธอชอบนัก และป้านงลักษณ์ต้นห้องของคุณท่านซึ่งมีศักดิ์เป็นป้าแท้ๆ ของเธอ ก็ได้ถ่ายทอดวิชาความรู้ให้กับหลานสาวจนหมดไส้หมดพุง

คนที่จะให้คำแนะนำติชมได้ดีที่สุด ก็คือคุณโฉมฉายที่เคยทำงานก้นครัวอยู่ในรั้วในวังมาก่อนนี่แหละ ที่ช่วยให้เธอได้นำมาฝึกปรือฝีมือ โดยใช้ตำรับตำราสูตรอาหารชาววังมาประยุกต์ให้เข้ากับยุคสมัย จนได้เมนูใหม่ๆ รสชาติแปลกใหม่  พัฒนาเสน่ห์ปลายจวักของตัวเองให้รสมือเป็นหนึ่งหาใครเลียนแบบได้ยากยิ่ง

“อร่อยก็ทานเยอะๆ เลยนะคะคุณท่าน เนตรตั้งใจทำสุดฝีมือมาให้คุณท่านได้ชิมเลย”

“ทำไว้เยอะเลยเหรอ?” ท่านถามพร้อมกับหยิบทานอย่างเพลิดเพลิน

 “เจ้าค่ะ ทำไว้เยอะเลย คุณท่านจะรับอีกก็ได้นะคะ เดี๋ยวเนตรไปเอามาให้” รีบเสนออย่างดีใจ ที่จะได้ตอบแทนอะไรท่านได้บ้าง

“ฉันแก่แล้ว ทานขนมกับน้ำหวานเยอะๆ มันไม่ดีหรอก...ไหนจะเบาหวาน ไขมัน ความดัน มายืนกวักหย็อยๆ รออยู่ เอาแต่พอดีแล้วกัน” 

“อูย...คุณท่านยังไม่แก่เลยค่ะ ออกจะแข็งแรงกว่าคนวัยเดียวกันด้วยซ้ำไป ดูอย่างป้าลักษณ์สิคะ ลุกก็โอย นั่งก็โอย สู้คุณท่านก็ไม่ได้ ทานเยอะๆ เลยค่ะ ไม่เป็นไรหรอก” เธอประจบและไม่พูดเปล่า ยังยกมือขื้นบีบนวดเฟ้นให้อย่างเอาใจ ให้สมกับที่ท่านให้ความเอ็นดูเมตตาชุบเลี้ยงมาและส่งเสียให้ได้ร่ำเรียนราวกับลูกหลานคนหนึ่ง

“ขนมทองม้วน ทองพับนี่นายติเขาชอบนัก ยังไงเดี๋ยววานเธอจัดใส่จานเอาไปให้คุณติที่เรือนริมน้ำด้วยสิ” ท่านหันมาสั่งความ

มือที่กำลังบีบเฟ้นนวดให้หยุดชะงักกลางคัน เพราะไม่ค่อยอยากเจอหน้าคนที่ท่านใช้ไหว้วานให้ไปหา

คุณติ หรือ อติวัฒน์  ฉัตราพร คือหลานชายโทนคนเดียวของคุณโฉมฉาย พ่อของเขา คือคุณอดิศร  ฉัตราพร เป็นลูกชายคนเดียวของคุณท่านด้วย

อติวัฒน์เป็นผู้ชายตัวสูงใหญ่ เขาอายุห่างจากเธอหกปี หน้าตาดี แต่นิสัยไม่น่ารักสักนิด

เล่าลือกันว่า มารดาของชายหนุ่มเป็นแหม่มชาวต่างชาติ ได้มาตอนที่คุณอดิศรไปเรียนต่อต่างประเทศ พอกลับมาเมืองไทย ก็ได้ทั้งสะใภ้และหลานชายหัวแดงมาฝาก 

คุณโฉมฉายไม่ใคร่ถูกใจสะใภ้นัก เพราะได้หมายตาและทาบทามผู้หญิงอื่นไว้ให้ลูกชายแล้ว

ปัญหาระหองระแหงระหว่างแม่ผัวลูกสะใภ้จึงเกิดได้ไม่เว้นแต่ละวัน และเมื่อมีเรื่องมีราวกันหนักเข้า มารดาของเขาจึงหนีกลับไปต่างประเทศ และไม่เคยกลับมาอีกเลย ทิ้งอติวัฒน์เอาไว้ให้บิดาและผู้เป็นย่าเลี้ยง 

หลังจากวันนั้นคุณอดิศรก็เปลี่ยนไป กลายเป็นคนบ้างาน ไม่สนใจอะไรอื่นใด ลูกเต้าก็ไม่ดูแลและไม่ค่อยกลับมาที่บ้านนี้ด้วย

อติวัฒน์จึงอยู่ในความดูแลของผู้เป็นย่า ที่รักและตามใจเขาราวกับเป็นเจ้าชาย รวมถึงคนทั้งบ้านที่พากันประคบประหงมเอาใจถึงได้นิสัยเสีย

พอมีเธอเข้ามาอยู่ร่วมชายคา แม้จะในฐานะที่แตกต่างกัน แต่พอคุณท่านเอ็นดูสงสารด้วยเห็นเป็นกำพร้าพ่อแม่และยังเป็นผู้หญิงด้วย เขาก็ชอบมากลั่นแกล้งรังแกเธอต่างๆ นาๆ

จนคุณท่านทนไม่ไหว ส่งไปดัดนิสัยอยู่โรงเรียนประจำ จวบจนกระทั่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัย

ชายหนุ่มก็ไปๆ มาๆ ระหว่างหอพักมหาวิทยาลัยกับที่บ้าน กระทั่งเรียนจบ และมาช่วยงานบิดาที่โรงแรมได้สองสามปี ก็มีแผนการจะไปเรียนต่อที่เมืองนอก

อติวัฒน์มีแฟนสาวอยู่คนหนึ่ง เป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกัน ชื่อวิกานดา หรือวิก้า ซึ่งคุณโฉมฉายไม่ค่อยชอบนัก เพราะเจ้าหล่อนเป็นสาวสมัยใหม่ นิสัยเปรี้ยวปรู๊ดปร๊าด ไม่มีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนเลยสักนิด แต่ก็ไม่ขัดใจหลานชาย

คงเพราะเห็นตัวอย่างมาจากเมื่อครั้งคุณอดิศร ที่พอเมียหนีไป ก็เหมือนหมดอาลัยตายอยากชีวิต ไม่สนใจใคร แม้แต่ลูกชาย วันๆ เอาแต่ทำงาน บ้างาน แต่นั่นก็เป็นผลดีที่ทำให้กิจการโรงแรมเล็กๆ ที่เป็นเจ้าของ ขยับขยายขึ้นมาเป็นโรงแรมใหญ่โตอย่างทุกวันนี้

อติวัฒน์จะไปๆ มาๆ ระหว่างที่บ้านและที่โรงแรม ในทุกวันหยุดสุดสัปดาห์ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์เขาจะกลับมานอนค้างที่บ้านนี้

และแต่ละครั้งที่มา ชายหนุ่มก็มักจะไปขลุกอยู่ที่เรือนเล็กริมน้ำเป็นประจำ ซึ่งจะมีใครไปยุ่งย่ามที่นั่น ด้วยถือว่าเรือนพักผ่อนส่วนตัวของเจ้านาย

จะว่าไป อติวัฒน์ก็เป็นผู้ชายดูดีคนหนึ่งเทียว ด้วยหน้าตาที่คมเข้มจัดว่าหล่อเหลาเอาการ รูปร่างสูงใหญ่ เพราะมีเลือดฝรั่งอยู่ในตัวครึ่งหนึ่ง

และแม้ว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่เขาก็ยังคงไม่ชอบหน้าเธออยู่ดี ชายหนุ่มมักมองเธอด้วยสายตาอย่างที่คาดเดาไม่ออก พูดจาด้วยห้วนๆ สั้นๆ เท่าที่จำเป็น และไม่ว่าเธอจะทำอะไร ก็เหมือนจะขัดหูขัดตาเขาไปหมด เนตร ปรีญาเลยหลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากันถ้าไม่จำเป็น

“รีบเอาของว่างไปให้คุณติสิเนตร กำลังทำเสร็จใหม่ๆ ทานตอนนี้จะได้อร่อยๆ” ถ้อยคำย้ำสั่งเมื่อเห็นเธอยังคง นวดเฟ้นให้อย่างเดิม ไม่มีทีท่าจะขยับตัวไปไหน

“ได้ค่ะ” มือเล็กละจากหน้าขาของผู้เป็นนาย ผงกหน้าอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก

“ป่านนี้คงจะหิวแย่แล้วล่ะ ไม่ยอมกลับมากินข้าวกินปลา ไม่รู้จะอ่านหนังสือเอาเป็นเอาตายไปถึงไหน เรียนเมืองนอกมีเงินจ่าย ยังไงเขาก็ให้เรียนอยู่แล้ว” ถึงจะบ่น แต่รอยยิ้มบนใบหน้า และน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเอ็นดูในตัวหลานชาย ราวกับเขายังเป็นเด็กตัวเล็กๆ อยู่ 

เนตรปรีญาจึงรีบเข้าครัวไปจัดของว่างทองพับและชงน้ำอัญชัญมะนาวใส่ลงในถาด สแตนเลท ยกไปเสิร์ฟให้ที่เรือนเล็กริมน้ำ ซึ่งอยู่ห่างออกไปจากเรือนหลังใหญ่พอประมาณ

เรือนริมน้ำตรงนั้น อากาศดีเย็นสบาย ล้อมรอบไปด้วยต้นไม้ใหญ่ และคนที่ใช้มันบ่อยสุด ก็คือเขา...อติวัฒน์

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น

  1. #11 pretty-p (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 11:34

    ไม่ชอบแบบไหน จะได้แบบนั้น นะ หนูน้อยยยยย

    #11
    1
    • #11-1 รัชริล(จากตอนที่ 1)
      14 พฤษภาคม 2563 / 12:14
      ชะตาต้องกัน...^^
      #11-1