[รีอัป+มีอีบุ๊ค] XXX I เรื่องมันเกิด...เพราะดวงอาทิตย์ตกดิน

ตอนที่ 6 : XXX I :EP01 แกล้ง (3/3) อัปครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    30 มิ.ย. 63

“ฉันยังไม่มีความรู้เรื่องการดูแลผู้ป่วยมากนัก อาจจะทำให้คุณซานบาดเจ็บได้นะคะ” อย่างแรกเลยคือรูปร่างของเขาใหญ่กว่าฉันตั้งเยอะ เกิดทำพลาดนิดเดียวมีหวังได้ล้มไปกองอยู่กับพื้นทั้งคู่แน่ๆ หนักหน่อยก็อาจจะ…ลื่นในห้องน้ำ แล้วศีรษะไปฟาดกับอะไรเข้า

“แค่ช่วยพยุงฉันเข้าห้องน้ำมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ” ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเริ่มไม่พอใจ

“ก็ได้ค่ะ” ฉันตอบรับอย่างจำยอม พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้เพื่อช่วยพยุงร่างสูงลงมาจากเตียง

ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาก็อย่าโทษฉันแล้วกัน…

มือบางจับยกท่อนแขนแกร่งขึ้นพาดไหล่ ซึ่งอีกฝ่ายก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

“หยิบไม้เท้าให้หน่อย” เมื่อได้รับคำสั่งดังนั้น ฉันจึงนำพาแขนสั้นๆ ของตัวเองยื่นไปหาไม้เท้าที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก ทว่าก็ทุลักทุเลไม่น้อย เนื่องจากต้องแบกรับน้ำหนักตัวคุณซานไปด้วย

“นี่ค่ะ” ฉันยื่นส่งไม้เท้าให้แก่เขา มือหนารับไปถือไว้แล้วใช้มันเพื่อช่วยพยุงตัวอีกแรง

ท้ายที่สุดฉันก็สามารถพยุงเขาเข้ามาภายในห้องน้ำได้อย่างปลอดภัย โดยไม่ลืมที่จะปิดประตูไว้ให้ด้วย ดูแล้วคุณซานคงใช้ไม้เท้าในการยืนทรงตัวได้ ดังนั้นฉันจึงเตรียมหมุนตัวหันหลัง เพื่อปล่อยให้เขาจัดการธุระส่วนตัวของตนเอง

ถึงเขาจะหน้าตาหล่อเหล่าแค่ไหน แต่ฉันก็ไม่อยากมองตรงส่วนล่างของเขานักหรอก…

“ไม่ถอดกางเกงให้ฉันเหรอ”

“ต้องทำด้วยเหรอคะ” ค่อยๆ หันไปถามร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหน้าชักโครก พร้อมถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

“แล้วอยากทำมั้ยล่ะ?” เขาจะรู้ตัวหรือเปล่า ว่ากำลังดูถูกฉันอยู่ “หึ…อย่าเพิ่งโกรธ ฉันก็แค่ถามเล่นๆ”

คุณซานแค่นเสียงหัวเราะอยู่ในลำคอ พร้อมทำท่าจะถอดกางเกงลงต่อหน้าฉัน และแน่นอนว่าฉันคงไม่ซื่อบื้อยืนดู จึงรีบหันหนีไปทางอื่น

“เสร็จแล้ว” นานนับหลายนาทีกว่าคุณซานจะเอ่ยประโยคนั้นออกมา พอหันกลับไปก็เห็นว่านอกจากจะจัดการธุระส่วนตัว เขายังล้างหน้าล้างตา และแปรงฟันเสร็จเรียบร้อยแล้วเช่นกัน

“ระวังลื่นนะคะ” ตอนมามายังไง ตอนกลับฉันก็ปฏิบัติกับเขาอย่างนั้น

ทว่าคุณซานกลับพิงตัวเข้าหาฉันมากขึ้น จนเกรงว่าตนเองจะแบกรับน้ำหนักไม่ไหว จึงได้เอ่ยปากให้เขาระวังตัวโดยการค่อยๆ ก้าวเดิน

“กอดเอวฉันไว้ด้วยสิ ถ้าล้มลงไปเธอจะคว้าตัวฉันได้ทันเหรอ” ลมหายใจกลิ่นมิ้นต์เป่ารดข้างแก้ม พานให้ความรู้สึกวูบวาบก่อเกิดตรงจุดนั้น

เกิดมาจนอายุยี่สิบปีฉันยังไม่เคยใกล้ชิดผู้ชายคนไหนมากขนาดนี้มาก่อน แน่นอนล่ะว่าย่อมไม่คุ้นชิน

“พี่กุ้งนางคะ เข้ามาช่วยหน่อยค่ะ” และต่อให้ไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชาย ฉันก็ดูออกอยู่ดีว่าเขาน่ะร้ายกาจ

คิดเหรอว่าฉันจะหลงกลเขาได้โดยง่าย กับพี่กุ้งนางเขาเคยทำแบบนี้หรือเปล่าฉันไม่รู้ แต่อย่าได้มาทำกับฉันเชียว

ถึงค่าจ้างดูแลเขาจะแตะหลักหมื่น และมากกว่าเงินเดือนพาร์ทไทม์ของฉันหลายเท่า หนำซ้ำเขายังเป็นอาของเพื่อนสนิท แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณซานคิดไม่ดีกับฉันล่ะก็…ได้วูบไปกองอยู่กับพื้นแน่ๆ ล่ะ

“กลัวหรือไง” ริมฝีปากหนาหยักลึกขยับถาม พร้อมกลั้วหัวเราะอย่างนึกขันในท่าทีของฉัน “เธอนี่แกล้งง่ายเหมือนกันนะ”

“มีอะไรเหรอคะ” พี่กุ้งนางเปิดประตูแล้วชะโงกหน้าเข้ามาถาม

“ไม่มีอะไร ก็แค่แกล้งเด็ก” คำอธิบายของเขายิ่งทำให้ใบหน้าฉันบึ้งตึงมากกว่าเดิม

เด็กอะไร ฉันบรรลุนิติภาวะแล้วไม่ใช่ผู้เยาว์สักหน่อย…

“ถ้าเรียบร้อยแล้วลงไปข้างล่างกันเถอะค่ะ คุณซานจะได้ทานข้าวและทานยา” กล่าวจบพี่กุ้งนางก็ทำท่าจะก้าวเข้ามาเพื่อช่วยพยุงคุณซานให้เดินออกไป

ทว่าร่างสูงกลับผละออกจากเราสองคน แล้วใช้ไม้เท้าพยุงนำพาตัวเองออกไปจากห้อง ท่ามกลางความงงงวยของฉัน และพี่กุ้งนาง

“เรย์วี่บอกว่าคุณซานเดินไม่ถนัด แล้วนั่นมันคืออะไรคะ” นี่เขาแกล้งฉันตั้งแต่เจอกันวันแรกเลยเหรอ แล้วต่อไปฉันจะเจอกับอะไรบ้างเนี่ย

“พี่ก็งงอยู่เหมือนกันค่ะ”

“ปกติคุณซานแกล้งพี่กุ้งนางบ้างหรือเปล่าคะ” อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนอื่นจะโดนแบบฉันบ้างหรือเปล่า

“ไม่นะคะ ปกติคุณซานจะเป็นคนเงียบๆ ถ้าไม่เรียกใช้อะไร เราสองคนก็แทบไม่ได้คุยกันเลยค่ะ”

เงียบกับผีน่ะสิ แล้วที่ฉันเจอนี่คืออะไร? ได้รับสิทธิพิเศษอย่างนั้นเหรอ เรื่องนี้ต้องถึงหูเรย์วี่ ฉันจะแจ้ง!...

********************100%*********************

คำเตือน: หากนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งที่ไม่เหมาะสม ได้โปรดขอความร่วมมือให้ทุกคนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องนี้ล้วนเป็นเพียงการแต่งเติมเพื่อเพิ่มอรรถรสในจินตนาการของผู้เขียน อะไรที่ไม่เหมาะสมอย่าได้ลอกเลียนแบบและนำไปใช้ในชีวิตประจำวันโดยเด็ดขาด วอนน้องๆ หนูๆ ที่อายุยังไม่ถึง 18 ให้ตั้งสติก่อนสตาร์ทนะคะหนู
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น