ศวรรยา...ภรรยายอดรัก | Ebook มาแล้วจ้า

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 ลูกหมาปั๊กขี้เหร่ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 209 ครั้ง
    28 ก.ย. 62

 

ตอนที่ 1 ลูกหมาปั๊กขี้เหร่

 

เสียงปรบมือดังกึกก้องทั่วฮอลล์ของโรงแรมหรูกลางเมือง เมื่อนางแบบแฟชั่นโชว์ชุดสุดท้ายปรากฏตัวบนเวที ชุดฟีนาเล่สีขาวเงินปักดิ้นทองทอแสงระยิบระยับยามต้องแสงไฟ และเมื่อส่องกระทบใบหน้านางแบบชื่อดังคนนั้น...ก็ยิ่งเปล่งประกายงามตานัก

ศวรรยาปรบมือตามมารดา ขณะรับฟังเสียงชื่นชมไม่ขาดปากไปด้วย

สวยมากเลยแต้ว ดูสิ ทั้งชุดทั้งนางแบบเข้ากันดีจริงๆ

จนเมื่องานเลี้ยงการกุศลที่ประธานมูลนิธิเพื่อเด็กยากไร้จัดขึ้นนั้นได้เลิกรา ศวรรยาก็ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินตามมารดาออกสู่กลางโถง ซึ่งมีบรรดาแขกเหรื่อของงานยืนจับกลุ่มคุยอยู่ก่อนแล้ว

คุณสินีผู้เป็นมารดาเดินไปทักทายแขกที่ได้รับเชิญมาร่วมงานเหมือนกัน ศวรรยายกมือไหว้ผู้ใหญ่กลุ่มนั้น ส่วนใหญ่หล่อนก็คุ้นหน้า แต่มีบางคนที่ไม่คุ้น ซึ่งเมื่อได้รับการแนะนำให้รู้จัก ศวรรยาก็พยายามจดจำอย่างใส่ใจ

ลูกสาวสวยนะคะ น่าจะให้เดินแบบบนเวทีด้วยเสียงจากแขกผู้ใหญ่ที่ศวรรยาเพิ่งเจอครั้งแรกพูดขึ้น

คนนี้เขาไม่เอาค่ะ ดิฉันเคยคะยั้นคะยอตอนที่พี่หญิงขอมาครั้งหนึ่งแล้ว เขาบอกว่าพอยืนเทียบกับนางแบบมืออาชีพบนเวที ซึ่งแต่ละคนสูงโปร่งหุ่นดีแถมยังแขนขายาว เขากลัวตัวเองจะกลายเป็นลูกหมาปั๊กค่ะ

คุณสินีพูดจบก็เรียกเสียงหัวเราะอย่างเอ็นดูจากผู้ใหญ่รอบข้างได้ ส่วนคนถูกพูดถึงนั้นหรือ ได้แต่ทำหน้าประท้วง เพราะไม่อาจพูดค้านออกไปได้สักคำเดียว

โธ่แม่! ไม่เห็นต้องเล่าหมดทุกอย่างเลย แต้วอายเขานะ

ศวรรยายืนเยื้องหลังมารดาที่ยังสนทนาอยู่กับกลุ่มคนสังคมอย่างออกรส หญิงสาวเต็มใจรอคอย ปล่อยให้แม่ใช้ช่วงเวลานี้อย่างมีความสุข เพราะหลังๆ แม่ไม่ค่อยออกงานสังคม ตั้งแต่หลานสาวตัวน้อยถือกำเนิดขึ้นมา โลกทั้งใบของคุณย่าสินีก็ยกให้หนูน้อยตุ๊กติ๊กไปหมดแล้ว

เกือบครึ่งชั่วโมงต่อมา ขบวนนางแบบที่เพิ่งโชว์บนเวทีเสร็จก็เดินตามกันออกมา ศวรรยาคุ้นหน้านางแบบกลุ่มนี้ เพราะอยู่ในสังกัดห้องเสื้อที่ครอบครัวของหล่อนเป็นลูกค้าประจำอยู่ รั้งท้ายด้วยนางแบบคนสุดท้ายที่สวมชุดฟีนาเล่เมื่อครู่ ท่วงท่าของเจ้าหล่อนยังดึงดูดสายตาไม่ต่างจากตอนอยู่บนเวที แม้ศวรรยาจะมีความไม่ชอบหน้าเป็นทุนเดิมด้วยเรื่องราวเก่าๆ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจ้าหล่อนงดงามจริงๆ ...แม้แต่ผู้หญิงด้วยกันยังต้องยอมรับ

เมื่อนางแบบคนนั้นเดินแยกออกจากขบวนแล้วตรงไปอีกทาง ศวรรยาก็มองตามอย่างใคร่รู้ แต่พอเห็นว่าใครที่เป็นเป้าหมายของหล่อน ดวงหน้านวลก็หันขวับกลับมา พร้อมกับสีหน้าสีตาที่แสดงอารมณ์อย่างเด่นชัด

เป็นอะไรยายแต้ว ทำหน้าดีๆ หน่อย หรือว่ารอแม่จนเหนื่อยแล้ว อยากกลับบ้านหรือเปล่า

เสียงแม่ดังอยู่ใกล้ๆ ศวรรยากะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง ต่อเมื่อรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป หล่อนก็รีบบอกปฏิเสธ

ไม่ใช่ค่ะ แต้วไม่เบื่อ แต้วรอแม่ได้ค่ะ

หิวน้ำหรือเปล่า แม่จะเรียกเด็กเสิร์ฟมาให้

แต้วเดินไปหาเองดีกว่า แล้วแม่จะรับน้ำด้วยไหมคะ

ไม่ต้องหรอก แต้วไปเดินเล่นบ้างก็ดี เพื่อนวัยเดียวกันก็มาหลายคน แต้วไม่รู้จักใครในงานบ้างเลยหรือ เกาะอยู่กับคนแก่ก็น่าเบื่ออย่างนี้แหละ

แต้วไม่เบื่อสักหน่อย

ศวรรยาพึมพำตอบ หล่อนจะบอกได้อย่างไรว่าเมื่อกี้แค่ไม่อยากเห็นหน้าคู่ควงของนางแบบสุดฮอตก็เท่านั้น

 

ศวรรยาหยิบแก้วเครื่องดื่มจากบริกรมาถือไว้ แล้วยกขึ้นมาจิบพลางกวาดสายตามองทั่วบริเวณงาน แขกในวันนี้ส่วนใหญ่เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ น้อยนักที่จะมีคนรุ่นราวคราวเดียวกับหล่อน ซึ่งศวรรยาก็พอเห็นคนคุ้นหน้าอยู่บ้าง แต่ไม่มีอารมณ์อยากทักทายใคร จึงสมัครใจทำตัวเป็นแกะหลงฝูงอยู่อย่างนี้

งานเลี้ยงมีขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยในปีก่อนๆ ศวรรยามีญาดาซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นพี่สมัยเรียนมัธยมพ่วงด้วยตำแหน่งหลานสาวเจ้าของมูลนิธิที่เป็นเจ้าภาพจัดงานคอยเป็นเพื่อนคุย แต่ปีนี้เจ้าตัวไม่ได้มาร่วมงานด้วย เพราะติดภารกิจเดินทางไปต่างประเทศกับสามี

ศวรรยาได้รับการแนะนำให้รู้จักกับญาดาเมื่อหลายปีก่อน อันที่จริงหล่อนเห็นและรู้จักสาวรุ่นพี่มาก่อนแล้ว แต่เป็นการรู้จักฝ่ายเดียวในฐานะที่ญาดาเป็นดาวเด่นของโรงเรียน และหลังจากที่ได้รับการแนะนำให้รู้จักตั้งแต่ครั้งแรกนั้นก็ทำให้ทั้งสองคนสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว

กระทั่งมีเรื่องที่ทำให้ศวรรยาต้องปลีกตัวออกห่าง เมื่อผู้ชายที่หล่อนแอบปลื้มมานานนั้นได้กลายมาเป็นคนรักของญาดา ศวรรยาปิดความรู้สึกนี้ไว้อย่างมิดชิด เก็บซ่อนมันไว้กับตัวเองโดยไม่แพร่งพรายให้ใครรู้ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนสนิทหรือแม้กระทั่งคนในครอบครัว แต่สุดท้ายผู้ชายคนนั้นก็ก่อเรื่องให้ศวรรยาต้องจดจำแบบไม่มีวันลืม

เมื่อสองปีก่อน ในงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของบริษัทที่ตุลวัตเป็นผู้บริหาร เนื่องจากผลประกอบการในไตรมาสที่สามสูงทะลุเป้า พี่ชายของหล่อนได้ชวนหล่อนไปงานเลี้ยงด้วย เพราะพี่สะใภ้ท้องแก่จึงงดออกงานชั่วคราว

แล้วโลกก็กลมจนน่าเกลียด เมื่อศวรรยาต้องมาพบว่าคนรักของญาดาได้ควงนางแบบชื่อดังคนนั้นมาในงานด้วย หล่อนไม่รู้ว่าทั้งสองมาด้วยกันในฐานะอะไร แต่ไม่ต้องมีใครบอก แค่มองด้วยสายตาศวรรยาก็รู้ทันทีว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาไปไกลกว่าคนรู้จักกันแน่นอน

ศวรรยาเก็บความรู้สึกที่ไม่อาจบรรยายนี้ไว้คนเดียว ผู้ชายคนนั้นเป็นคนที่หล่อนปลื้มมาหลายปี เคยวาดฝันตามประสาวัยหวานว่าถ้าเขากลายมาเป็นคนรักหรือสามีในอนาคต โลกของหล่อนคงสวยงามเหมือนฝัน แต่ในโลกแห่งความจริงมันไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะตอนนั้นเขากลายเป็นคนรักของญาดาไปแล้ว

ศวรรยาอกหักตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มต้น หล่อนพยายามตัดใจและทำใจไปพร้อมกัน แม้จะเจ็บจี๊ดๆ ที่หัวใจทุกครั้งเมื่อเห็นพวกเขาทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน

กระทั่งวันหนึ่งที่เห็นว่าผู้ชายคนนั้นนอกใจญาดา ศวรรยาก็รู้สึกเหมือนตัวเองถูกหักหลังไปด้วย ความเจ็บใจจึงฝังแน่นอยู่ในอก

หลังจากงานเลี้ยงบริษัทของตุลวัตผ่านไปหลายวัน ศวรรยาก็ทนเก็บความสงสัยไว้ไม่ไหว อยากรู้ว่าญาดารู้เรื่องที่ถูกคนรักหักหลังหรือยัง หล่อนจึงตัดสินใจโทร.ไปหา แต่ยังไม่ทันได้เล่าเรื่องที่เห็นมากับตา ศวรรยากลับได้รับคำบอกเล่าที่ไม่คาดว่าจะได้ยินขึ้นเสียก่อน

พี่กับคุณโต๋เลิกกันแล้ว เราเพิ่งเลิกกันเมื่อวาน

อะไรนะ! เลิกกันแล้วหรือ แล้ว...เกิดอะไรขึ้น

พี่ไม่อยากพูดถึงอีก แต่เราจากกันด้วยดี พี่กับเขาไม่ได้โกรธกัน เราแค่ไปด้วยกันไม่ได้

เขาทำให้พี่ดาเสียใจใช่ไหม

เราต่างก็เสียใจ ทั้งพี่และคุณโต๋เสียใจกันทั้งสองคนนะแต้ว

ไม่มีทาง!

ศวรรยาอยากบอกญาดาไปอย่างนั้น เพราะเมื่อสัปดาห์ก่อนนายเตชินท์ยังจูบนัวเนียกับนางแบบก้านยาวตรงลานจอดรถของโรงแรมที่จัดงานเลี้ยงอยู่เลย แต่เขาเพิ่งมาเลิกกับญาดาเมื่อวาน มองอย่างไรก็เห็นว่านายคนนั้นเป็นฝ่ายนอกใจก่อน แล้วเขาจะเสียใจอย่างที่ญาดาบอกได้อย่างไร ป่านนี้คงตีปีกอยู่กับคนรักใหม่แล้วด้วยซ้ำ

 


------------------

พาน้องติ๊ดมาอยู่เป็นเพื่อนพี่ๆ ค่า

น้องติ๊ด...เป็นใครคะลูกกกกกกก
ลูกสาวพ่อโต้งค่า อาแต้วบอกว่าให้หนูเป็นนางเอกเรื่องนี้ค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 209 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น