ดาวถา'ปัตย์สุดซ่าซ์กับวิศวะข้างห้อง

ตอนที่ 7 : Chapter 5 : ไอ้บ้าหื่น!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    5 ต.ค. 62




Chapter 5 : ไอ้บ้าหื่น!!

 

          “อะ นี่ของมึงไอ้ชัชมันโยนสมุดเล่มน้อยๆ แต่ก็ไม่ได้น้อยมากมาให้ผม ผมก็งง

ตอนแรกน่ะเกือบจะด่ามันแล้วเชียว แต่พอเปิดอ่านเท่านั้นแหละตาเป็นประกายเลยครับพี่น้อง

          อะไรวะ ขอดูหน่อยสินั่น! มาเลยทีเดียว

ผมรีบคว้าสมุดสีน้ำตาลอ่อนเล่มน้อยๆ นั่นมาไว้แล้วเงยหน้ามองไอ้ปิง พร้อมแอบด่ามันทางสายตาด้วย อย่ายุ่งดิ! แต่มันก็ยังไม่ยอมถอย

          เอามาดูหน่อยเร็ว มึงจะหวงทำเชี่ยไรเนี่ยเสือกแล้วยังมาด่าผมอีก

          แล้วมึงจะเสือกทำเชี่ยไรล่ะ ไอ้ชัชมันให้กู

          “ก็กูอยากรู้ว่ามันคืออะไร เอามาดูเร็วยังจะตื๊ออีก ไอ้นี่จริงๆ เลย

ผมยังไม่ให้มันหรอก ผมแอบเปิดดูรายชื่อเด็กพวกนั้นก่อน ตอนแรกผมก็หนักใจนะว่าผมจะหาชื่อเธอเจอได้ยังไง นี่ถ้าในสมุดไม่มีชื่อเล่นอยู่ด้วยละยุ่งเลย

เพราะตอนนี้ผมรู้แค่ว่ายัยทุบประตูนั่นชื่อน้ำปลาอย่างเดียว เอ้ย! ไม่ใช่สิ ชื่อน้ำปายต่างหากล่ะ ชื่อน่ารักซะด้วย แต่ผมไม่เรียกให้เธอน่ารักหรอก ผมอยากจะเรียกเธอว่าอะไรมันก็เรื่องของผมจริงมั๊ย!

          ผมแอบเปิดเล่มแรกดูโดยมีไอ้ชัชมันยืนกอดอกมองผม แมร่งไอ้นี่ก็กดดันผมชะมัด

ผมเงยหน้ามองมันแวบหนึ่ง ประมาณว่ามึงจะจ้องอะไรนักหนาแต่มันก็ยังนิ่ง หึ! ยังไม่รู้ตัวอีก

แต่เดี๋ยวนะ! แล้วผมจะต้องมาแอบดูทำเชี่ยไรเนี่ย ผมก็ถามไอ้ชัชไปเลยสิว่าเด็กนั่นชื่ออะไรก็จบ

แต่ไม่ดีกว่า เดี๋ยวไอ้พวกนี้มันก็รู้หมดน่ะสิว่าผมกำลังแอบทำอะไรอยู่ หาเองเงียบๆ ก็ได้ ลุ้นดีครับ

พอผมเปิดเล่มแรกเห็นแล้วก็ว้าวเลยครับ ในสมุดมีรูปติดอยู่ด้วย คราวนี้ละง่ายเลย ผมไล่เปิดดูไปเรื่อยๆ

ส่วนข้างหลังไอ้ปิงก็ดึงชายเสื้อผมยิกๆ จนผมต้องหันไปด่า นี่มันจะอยากเสือกอะไรนักหนาวะเนี่ย

          เดี๋ยวก่อนสิ มึงนี่ยุ่งชะมัด

          “ก็มึงเสือกมีความลับก่อนทำไมล่ะ เอามาดูหน่อยเร็วไอ้ชัชมันให้อะไรนั่นๆ มันเถียง เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวมันเจอผม

          มึงไม่ต้องมาพูดดี อย่าให้กูได้เค้นนะว่าเมื่อเช้ามึงไปทำอะไรมา

นั่นไงครับ พอเจอผมพูดถึงเรื่องเมื่อเช้านี้เข้าหน่อยมันก็ปล่อยมือแล้วหันหน้าหนีผมทันทีเลย ไอ้ปิงนี่ เดี๋ยวโดนแน่!

          อะ อันนี้ของพวกมึง อยากทำอะไรก็ทำ

ผมโยนสมุดสี่เล่มที่เหลือให้มันกับไอ้เต ไอ้ปิงมันรีบคว้าไปดูทันที ส่วนไอ้เตมันเล่นเกมส์อยู่ รายนั้นไม่ค่อยสนใจอะไรหรอกครับนอกจากเกมส์ของมัน

          ไอ้ปิงมันหยิบขึ้นมาเปิดอ่านก่อนทำหน้างงมองผม มันเปิดจนครบทุกเล่มแล้วคราวนี้มันหันมาทำสายตาล้อเลียนผมแทน

ผมรู้นะว่ามันคิดอะไรแต่ผมซะอย่างไม่สนอยู่แล้ว

          แล้วอีกเล่มล่ะ เอามาดูดิ๊

ไอ้ปิงมันถามผมเสียงสูงเชียวครับ แล้วดูสายตามันสิ บอกเลยผมนี่โคตรอยากถีบ

          “อีกเล่มของกู!”

ผมพูดเสียงดังใส่หน้ามันพร้อมกับยืนขึ้นเต็มความสูง ส่วนสมุดสีน้ำตาลอ่อนนั่นผมรีบเอายัดใส่กระเป๋ากางเกงทันที

นี่โชคดีนะที่ใส่ได้พอดี แบบนี้ก็แจ๋วเลย พกพาไปไหนมาไหนได้ง่ายหน่อย

แหมเหนือ มึงจะมาเลือกก่อนแบบนี้ไม่ได้นะ

มันพูดเสียงกวนตีนผมมากครับ นี่มันกะจะแซวผมล่ะสิ แล้วผมจะยืนโง่ให้มันแซวทำไมล่ะ

ผมหันมาพยักหน้าให้ไอ้ชัชหนึ่งทีแทนคำขอบคุณที่เอามาให้ ก่อนจะหันหลังเดินหนีไอ้ปิงไปเลย

เฮ้ยนี่มึงถึงกับหนีเลยเหรอวะ

น้อยๆ หน่อยนะไอ้เหนือ พวกมึงห้ามแกล้งน้องกูเกินงามนะโว้ย!”

คราวนี้เป็นไอ้ชัชตะโกนไล่หลังผมมาแทน แหม เห็นจ้องอยู่ตั้งนานที่แท้ก็หวงน้องนี่เอง ไอ้นี่นิ่

 

Numpai…

          กว่าฉันจะเคลียร์กับไอ้เพื่อนตัวแสบรู้เรื่องก็ปาเข้าไปเกือบบ่าย หลังจากเข้าสอบภาคบ่ายเสร็จตอนนี้ฉันก็ว่าง

ที่จริงกะว่าจะกลับไปนอนพักที่หอซะหน่อยแต่ยัยใบตาลน่ะสิคะมันชวนไปกินบิงซูที่ร้านกาแฟอะไรซักอย่างเนี่ยแหละฉันก็จำไม่ค่อยได้

แต่ถ้าให้เดานะ ยัยใบตาลมันเรียกร้องจะไปมากขนาดนี้ ฉันว่าคงหนีไม่พ้นเรื่องผู้ชายแหงๆ นั่นไงพูดถึงก็โทรจิกเลย

          เออว่าไง

        “มึงถึงหรือยัง กูอยู่ที่ร้านแล้วนะ

          “ถึงแล้ว กำลังเข้าไปเนี่ย แล้วมึงอยู่โต๊ะไหนฉันพูดใส่โทรศัพท์พร้อมกับชะเง้อมองหาใบตาลไปด้วย

          เออ เห็นละ

ใบตาลมันโบกมือให้ฉัน จากนั้นฉันก็เดินไปหามันที่โต๊ะ

ตอนนี้ใบตาลมันนั่งอยู่คนเดียวค่ะไอ้สามตัวแสบนั่นยังไม่ได้มาแต่เดี๋ยวก็คงจะตามมานั่นแหละ ฉันเดินไปหาใบตาลพร้อมกับสำรวจตัวร้านไปด้วย

แปลกมากเลยค่ะ ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามีร้านกาแฟแบบนี้อยู่ติดกับมหาลัยด้วย

บรรยากาศในร้านนี่ค่อนข้างโอเคเลยล่ะ ที่สำคัญทั้งใหญ่ทั้งกว้าง โต๊ะนั่งก็เยอะแถมมีมุมให้ถ่ายรูปเพียบ

พรึ่บ!! ฉันวางกระเป๋าแล้วทิ้งตัวลงไปนั่งบนโซฟา ยัยใบตาลนี่ก็รู้งาน มันเลือกโต๊ะนั่งได้ถูกใจฉันมาก ตอนนี้ฉันกำลังอยากหลับอยู่พอดี บอกเลยว่าง่วงมากค่ะ

ทำไมมาช้าวะ

เดินมาอ่ะ ไม่ได้มีรถขับแบบมึงนี่

ฉันแอบจิกมันไปหน่อย เราสอบคนละวิชาน่ะค่ะเลยเลิกไม่พร้อมกัน ส่วนยัยใบตาลบ้านมันรวยค่ะ จะว่าไป เพื่อนในกลุ่มฉันรวยกันหมด
ทุกคนนะ มีฉันคนเดียวนี่แหละที่ไม่ค่อยมีสตางค์เท่าไหร่แต่ก็ไม่ได้ถึงกับจนนะก็พอมีพอกินนั่นแหละ

ครอบครัวเพื่อนฉันแต่ละคนมีกิจการส่วนตัวกันทั้งนั้น

ไอ้เตอร์บ้านมันขายของค่ะ ตอนปีหนึ่งฉันก็ไม่รู้นึกว่าเล็กๆ แต่พอสืบไปสืบมาถึงรู้ว่าเปิดเป็นห้างใหญ่โตเลยค่ะ เห็นว่าตอนนี้มีเกือบสิบสาขาแล้วด้วย

ไอ้ซีก็ไม่ธรรมดาบ้านมันขายอาหารค่ะ เปิดเป็นภัตตาคารใหญ่โต

ส่วนเดนเน่พ่อเป็นตำรวจ ตอนนี้คงเลื่อนเป็นผู้การแล้วมั้งคะ

เพราะแบบนี้ไงไอ้เดนเน่มันถึงได้กล้าซ่าซ์บ้าบิ่นไปถีบรุ่นพี่แบบนั้นได้ แต่ทำแบบนี้ไม่ดีเลยนะ ฉันไม่สนับสนุนค่ะ

เออๆ ขอโทษก็มึงช้าเองนี่หว่า

แน่ะ ใบตาลมันทำเสียงอ่อยค่ะ มันคงคิดว่าฉันงอนมันล่ะสิ แต่ฉันไม่งอนหรอก เรื่องแค่นี้ฉันไม่เคยคิดเล็กคิดน้อยกับเพื่อนอยู่แล้ว แต่ที่แอบจิกก็แค่แหย่เล่นเท่านั้นแหละ

แล้วนี่สั่งอะไรหรือยังฉันถาม

สั่งแล้ว มึงอยากกินอะไรก็สั่งเลย เดี๋ยวเลี้ยงไถ่โทษที่ไม่ได้รอ

มันยิ้มหวานเอาของฟรีมาล่อฉันอีกแล้ว คุณคิดว่าฉันจะทำยังไงล่ะคะ ยกมือขึ้นลูบมุมปากเลยล่ะค่ะฉันน่ะ

งั้นกูจัดเต็ม

ฉันตอบมันตาเป็นประกายเชียวแหละ ส่วนใบตาลมันผายมือประมาณว่าเต็มที่ แหม่ แบบนี้สิค่อยหายง่วงขึ้นมาหน่อย

ฉันจดเมนูเครื่องดื่มเสร็จก็เอาไปยื่นให้พนักงานจากนั้นก็กลับมานั่งที่เดิม

ฉันแอบสังเกตดูรอบๆ ร้านนี้ลูกค้าเยอะเลยนะแต่แปลกใจอยู่อย่าง ฉันเห็นแต่ผู้หญิงน่ะสิ สาวๆ ทั้งนั้น สวยด้วย ลูกค้าที่เป็นผู้ชายไม่ค่อยมีเลยค่ะ

ฉันมองใบตาลว่าจะถามมันแต่ตอนนี้มันหันไปสนใจโทรศัพท์แล้วค่ะก็เลยขี้เกียจถามต่อ

เครื่องดื่มได้แล้วครับ

ว้าว! เร็วมากเลย ขอบคุณค่ะ

อึ้งไปเหมือนกันนะ เพิ่งไปสั่งเมื่อกี้นี้ได้เร็วมากเลย ฉันขอบคุณแล้วรับเครื่องดื่มมา

อื้ม ชื่นใจ!” อร่อยด้วยค่ะ เครื่องดื่มเขาเข้มข้นดีมาก

วันนี้พี่เจ้าของร้านมาหรือเปล่าคะนั่นไงยัยใบตาล สุดท้ายก็หนีไม่พ้นมาดูคนหล่อจริงๆ

ฉันมองค้อนมันก่อนจะเบะปากให้มันหนึ่งทีส่วนมันก็ทำท่าขยิบตากวนๆ ส่งมาให้ฉัน ส่วนพนักงานผู้ชายคนนั้นน่ะเหรอก็ยิ้มหวานอย่างเดียวเลยค่ะ

ยังไม่เข้ามานะครับ แต่เดี๋ยวก็คงมา

เหรอคะ ขอบคุณนะคะพนักงานเดินกลับไปพร้อมกับยัยใบตาลที่กระดี๊กระด๊าเกินเหตุจนฉันหมั่นไส้

นี่มึงรู้จักเจ้าของร้านด้วยเหรอ

เปล่ามันหันมาตอบฉันตาใสเลย

แล้วมึงถามถึงเจ้าของร้านทำไมกัน

เอ้า นี่มึงไม่รู้เหรอ เขาว่ากันว่าเจ้าของร้านนี้หล่อมาก หล่อโคตรๆ เลยมึง

ใบตาลมันพูดพร้อมกับทำหน้าฟินชวนฝัน ฉันละอยากถีบมันจริงๆ

ตกลงมึงนัดกูมาเพื่อดูผู้ชาย แล้วเสือกบอกกูว่าอยากกินบิงซู

เออๆ ก็อยากกินทั้งสองอย่างนั่นแหละ

ว่าไงนะ!”

เฮ้ย! หมายถึงกูอยากกินบิงซู นี่ไงกูกินอยู่หึ!! ยัยใบตาล ตลอดเลยค่ะ ฉันละเซ็งมันจริงๆ

ตอนนี้ฉันเลิกสนใจใบตาลมันแล้วค่ะ พอได้อะไรเย็นๆ เข้าไปหน่อยก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที

ฉันหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน หนังสือการ์ตูนค่ะ เสียใจด้วยนะที่ทำให้ผิดหวัง อย่างฉันหนังสือเรียนจะอ่านก็ต่อเมื่อไฟรนก้นตอนสอบเท่านั้นแหละค่ะ

ฉันนั่งอ่านหนังสือของฉันไป ส่วนยัยใบตาลมันไปเข้าห้องน้ำ แต่ฉันว่ามันไปสำรวจผู้ชายมากกว่ายัยนี่ไว้ใจได้ที่ไหน

ตอนนี้รู้สึกว่าคนเริ่มเยอะขึ้น โดยเฉพาะไอ้โต๊ะข้างหลังฉันนี่ ฉันรู้สึกว่ามันชักจะเริ่มเสียงดังมากจนฉันอ่านการ์ตูนไม่รู้เรื่องแล้วหล่ะ

ฉันหันไปมองหนึ่งครั้งกะจะด่า แต่ยังไม่ทันที่จะได้ส่งสายตาอาฆาตอย่างที่คิด ฉันก็ต้องรีบหันขวับกลับมาเสียก่อน

ตายห่าแล้ว!”

อยู่ดีๆ ใจมันก็เต้นตึกตักขึ้นมาค่ะ ก็ไอ้โต๊ะข้างหลังฉันนี่สิมันมีผู้ชายนั่งกันอยู่สามคน! ฉันเห็นหน้าแค่สองคนส่วนอีกคนเขานั่งหันหลังชนกับฉัน! แล้วก็เอียงข้างเหมือนกับแอบมองฉันอยู่ด้วย และคงไม่ต้องบอกว่าพวกเขาคือใคร ให้ตายเหอะน้ำปาย แกซวยแน่!

ทำไมโลกมันแคบอย่างนี้วะ!”

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะ นี่ฉันเพิ่งรู้ว่าเวรกรรมมีจริงก็คราวนี้ เมื่อกี้ฉันเพิ่งนินทาเขาไปเองนะ ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอตัวจริงเร็วปานนี้!

ฉันนั่งบ่นอยู่คนเดียว ก็จะให้ไปบ่นกับใครล่ะ ยัยใบตาลก็ไม่รู้ไปตกส้วมตายหรือยังไงมันถึงยังไม่ยอมกลับมา นี่มันจะรู้บ้างไหมว่าเพื่อนมันกำลังเผชิญกับสถานการณ์เลวร้ายอยู่เนี่ย!

ตอนนี้ฉันรู้สึกอยากร้องไห้มากค่ะ นี่ถ้าฉันเป็นอะไรไปนะยัยใบตาลจะโดนเล่นงานก่อนคนแรก โทษฐานที่มันเห็นผู้ชายสำคัญกว่าเพื่อนมัน!

ฉันสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วรีบเก็บของทันที นี่ถ้ายัยใบตาลกลับมาเมื่อไหร่ฉันจะลากมันกลับเดี๋ยวนั้นเลย

ไม่อยู่แล้ว! ขืนฉันอยู่ต่อไป ไอ้พี่หื่นสามคนข้างหลังนี่ได้จับฉันเชือดแน่ นี่ฉันยังนึกไม่ออกเลยนะว่าพวกเขาเดินเข้ามากันตอนไหน ทำไมฉันถึง
ไม่เห็นวะ
!

ฉันนั่งทำตัวลีบๆ รอให้ใบตาลกลับมาอย่างใจจดใจจ่อแต่มันก็ยังไม่ยอมมาจนตอนนี้เหงื่อฉันเริ่มซึมออกมาแล้วค่ะ ก็จะไม่ให้กลัวได้ยังไงล่ะ นั่นน่ะ สายเหลืองยกแก๊งนะ อารมณ์รุนแรงด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้ อึ๊ยยย!!
คิดแล้วสยอง

กาแฟครับฉันเงยหน้ามองพนักงานด้วยความงง อยู่ๆ เขาก็เอากาแฟมาเสริฟให้ฉัน

ไม่ได้สั่งนะคะฉันตอบพร้อมกับทำหน้าเอ๋อใส่ แต่พนักงานกลับยิ้มหวานให้ซะนี่ แหม่ หล่อด้วยนะ เดี๋ยวก็ขอเบอร์ซะเลยดีมั๊ย

มีคนสั่งให้ครับ พี่เขาฝากบอกด้วยว่า…”

พนักงานคนนั้นเว้นวรรคแล้วหันไปมองทางไอ้โต๊ะพี่หื่นข้างหลังฉันค่ะ

ว่า…”

ฉันมองตามสายตาของพนักงานคนนั้นพร้อมกับทวนคำถามซ้ำ

เป็นการไถ่โทษที่เมื่อคืนทำให้คุณไม่ได้หลับได้นอนครับ และฝากขอโทษด้วยที่หนักไปหน่อย

ว่าไงนะ! เมื่อคืนทำฉันไม่ได้หลับได้นอน! และหนักไปหน่อยเหรอ! เฮ้ย!! นี่มันหมายถึง แล้วทำไมพนักงานเสริฟคนนั้นต้องยิ้มแล้วมองฉันแบบนั้นด้วยล่ะ

กรี๊ด!! หนอยแน่ะ!! ทำแบบนี้มันใส่ร้ายกันชัดๆ ฉันไม่ยอมหรอก! ฉันลุกพรวดแล้วเดินไปที่โต๊ะไอ้บ้าหื่นนั่นทันที

นี่!!”

ฉันเลือกจัดการกับไอ้พี่เหนือนั่น ฉันว่าเขานั่นแหละที่แกล้งสั่งกาแฟให้ฉัน

อะไร

เฮือก!! เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันดุๆ (เดี๋ยวนะ นี่ฉันถอยตอนนี้ทันไหม)

ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองคิดถูกหรือคิดผิดที่มายืนอยู่ตรงนี้ แต่มาแล้วนี่คงถอยไม่ได้ แต่บอกเลยหน้าตาไอ้พี่หื่นตอนที่มันจ้องฉันนี่กวนตีนมาก

เออคืนไป! ฉันว่านายคงสั่งให้ผิดคนแล้วหล่ะ เพราะคนที่เหนื่อยจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนน่าจะเป็น…”

 ฉันพูดแล้วค้างไว้ จากนั้นค่อยๆ ชายตามองไปที่พี่ผู้ชายอีกสองคนที่นั่งกอดอกมองฉันอยู่ฝั่งตรงข้าม

ส่วนไอ้พี่หื่นข้างห้องฉันนั่นตอนนี้มันมองฉันตาขวางอึ้งไปเลยค่ะ คงรู้แล้วล่ะสิว่าฉันหมายถึงอะไร หึ!

มองแบบนั้นหมายความว่าไงเขาถามฉันเสียงเข้มเลยค่ะ

ก็หมายความอย่างที่มองนั่นแหละ ฉันคิดว่านายคงสั่งให้ผิดคนน่ะ เพราะเมื่อคืนคนที่อยู่กับนายจนไม่ได้หลับได้นอนกันทั้งคืนมันพี่ๆ สองคนนี้! ไม่ใช่ฉัน! เพราะฉะนั้นกาแฟแก้วนี้คงต้องให้พี่เขา

ฉันจงใจพูดเสียงดังมากและวางแก้วกาแฟลงไปตรงหน้าพี่สองคนนั้นแรงๆ พร้อมกับยิ้มหวานให้แล้วรีบเดินหนีออกมาอย่างรวดเร็ว

เป็นอย่างที่ฉันคิดไว้เลยค่ะ สาวๆ หลายคนหันมองกันตรึม! แถมยังซุบซิบอะไรกันอีกก็ไม่รู้ แต่ถ้าให้เดา ก็คงได้ยินที่ฉันพูดนั่นแหละ หึ! ให้มันรู้ซะบ้างว่าเล่นอยู่กับใคร

ฉันนั่งลงที่โต๊ะตัวเองพร้อมกับหันไปยิ้มให้ไอ้พี่หื่นนั่นอีกรอบอย่างผู้ชนะก่อนจะเชิดหน้าใส่เขาแล้วหันกลับมาสนใจหนังสือการ์ตูนของฉันต่อ

ฟรึ่บบบ!!!

ยิ้มแบบนี้ ถามจริงไม่รู้จักพี่เหรอน้อง

เฮ้ย! อยู่ดีๆ ไอ้บ้านั่นมันก็ลุกมานั่งข้างฉัน แล้วที่สำคัญมันเอาขาข้างหนึ่งหนีบหัวเข่าฉันไว้ด้วย

อร๊ายย!! พูดแล้วอยากจะกรี๊ด!! จะหนีก็ไม่ได้ แล้วไม่ได้มาแค่คนเดียวนะ ไอ้พี่สองคนที่นั่งกอดอกอยู่ก็ตามมานั่งฝั่งตรงข้ามด้วย ครบเลย

ไอ้บ้าหื่น!! เอาขาออกไปจากหัวเข่าฉันนะโว้ย!”

ฉันพูดรอดไรฟันให้ได้ยินกันแค่สองคน ส่วนหน้าฉันตอนนี้บอกเลยว่าโกรธมาก กลัวด้วยฮืออ

เรียกไอ้บ้าหื่น ถามหน่อยเคยโดนทำหื่นใส่หรือไง!” อร๊าย! เขาพูดเสียงดัง เขาจงใจแกล้งฉัน แล้วดูสิ คนมองกันใหญ่เลย

จะเสียงดังทำไมเนี่ย อย่ามาพูดมั่วๆ นะ!” ฉันตะโกนใส่หน้าเขาบ้าง แต่ไอ้บ้านั่นมันยังนิ่งได้อยู่

แล้วเมื่อกี้นี้ที่เธอพูดมั่วก่อนล่ะ จะให้ทำยังไงดี

เขามองหน้าฉันนิ่ง ส่วนตาก็จ้องฉันเขม็ง นี่ฉันก็เพิ่งรู้ตอนนี้แหละว่าไอ้คำว่าระยะเผาขนของจริงมันเป็นยังไง

อะไร ใครพูดอะไร

ฉันข่มอารมณ์ตื่นเต้น ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้พลางจ้องมองเขาเหมือนไม่เข้าใจที่เขาพูด แต่ที่จริงฉันเข้าใจค่ะ เข้าใจดีซะด้วย

ไม่เข้าใจ? ไม่รู้ว่าพูดอะไร?” ดูสิ ไม่พูดเปล่ายังยิ้มแปลกๆ ด้วย

ใช่ ไม่เข้าใจ แล้วยิ้มทำไม แล้วไอ้ขาบ้านี่จะเอาออกไปได้หรือยังเนี่ย

ดูเอาเถอะค่ะ ขนาดคนเยอะอย่างนี้เขายังกล้านั่งทับขาฉันอยู่ได้ ไม่อายคนอื่นแต่ฉันอายนะ

นี่! เอาขาออกไปนะ!”

 “ไม่ บอกมาก่อน ที่พูดเมื่อกี้หมายความว่าไง!”

ก็หมายความอย่างที่พูดน่ะสิ! มันเข้าใจยากนักหรือไงเล่า เอาขาออกไป!”

ฉันดิ้นหนักมากส่วนไอ้พี่บ้านั่นมันกลับทำไม่สนใจแล้วมองหน้าฉันนิ่งๆ อีกแล้ว นี่มันจะมองเอาโล่หรือไงเนี่ย

ก็บอกมาก่อนสิว่าหมาย…”

ทำอะไรน่ะ!”

ไอ้พี่เหนือมันพูดยังไม่ทันจบเลยค่ะก็มีเสียงระฆังดังช่วยชีวิตฉันเสียก่อน

พอฉันได้ยินเสียงไอ้เดนเท่านั้นแหละ ตาฉันนี่ลุกวาวขึ้นมาทันทีเลย แกรอดแล้วน้ำปายเอ้ย!

ไอ้พี่สามคนหันพรึ่บไปมองพร้อมกัน ส่วนฉันก็มองหน้าไอ้เดนแววตาอ้อนวอนขอความช่วยเหลือมันสุดฤทธิ์

ฉันพยายามดิ้นจะลุกให้ได้แต่กลับโดนสายตาโหดของไอ้พี่เหนือนั่นมันจ้องไว้ ฉันเลยได้แต่นั่งนิ่งรอคอยความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ อย่างเดียว

ไอ้เดนมันเดินเข้ามาก่อนท่าทางอารมณ์ไม่ดีมาด้วย จากนั้นก็ตามมาด้วยไอ้เตอร์และไอ้ซี ไอ้สองตัวนี่ก็ไม่ต่างกัน หน้าพวกมันฉันบอกเลยมีเรื่องแน่

ดาวปายออกมานี่!”

ไอ้เดนมันพุ่งเข้ามาดึงแขนฉันข้ามหน้าไอ้พี่เหนือนั่นไปเลยค่ะ ฉันยิ้มดีใจสุดๆ ลุกตามที่มันสั่งแต่กลับถูกแรงที่ขาของไอ้พี่เหนือมันกดทับลงมาหนักกว่าเดิมจนฉันลุกขึ้นไม่ได้

ฉันมองเขาตาขวาง เขาเองก็มองหน้าฉันเหมือนไม่พอใจ

หมับ!! ตอนนี้มือไอ้พี่เหนือจับอยู่ที่แขนของฉันแน่นมาก ส่วนสายตาก็จ้องไอ้เดนเน่เขม็ง นี่อย่าบอกนะว่าจะซัดกันตรงนี้น่ะ ไม่เอานะ! ใครก็ได้ช่วยฉันที

มึงจะทำอะไร!” ไอ้พี่เหนือมันถามเสียงโหดมากค่ะ ฉันนี่สะดุ้งเลย

นี่เพื่อนผม พี่จะทำอะไรเพื่อนผม” 

ไอ้เดนมันตอบเสียงเข้มไม่แพ้กัน ส่วนไอ้ซีไอ้เตอร์ก็ยืนดูสถานการณ์อยู่ใกล้ๆ

ส่วนไอ้พี่สองคนนั่น ตอนนี้เขานั่งมองเฉยๆ ท่าทางสบายๆ อยู่เลย นี่เพื่อนเขากับเพื่อนฉันกำลังจะซัดกันอยู่แล้วนะยังจะนั่งใจเย็นอยู่ได้อีก

แล้วไง กูคุยกับเพื่อนมึงอยู่ มึงยุ่งอะไรด้วย

แต่ผมไม่เห็นดาวปายมันคุยอะไรกับพี่นี่ ดาวปายมึงมานี่

คราวนี้ไอ้เดนมันออกแรงดึงแขนฉันแรงมากจนตัวฉันลุกขึ้นไปตามแรงดึงของมัน ส่วนไอ้พี่เหนือนั่นก็ลุกตาม

แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยฉันไป ให้ตายเหอะ ไอ้เดนกูเจ็บแขน ฉันได้แต่คิดแล้วก็ทำหน้าอยากจะร้องไห้ให้มันเห็น

เฮ้ยพี่! จะเอาไงวะ

เฮ้ยไอ้น้อง มึงซ่าซ์ให้น้อยๆ หน่อย เดี๋ยวจะหาว่ากูไม่เตือน

คราวนี้เป็นไอ้พี่หน้าขาวหล่อๆ นั่นที่ลุกขึ้นมาดึงไหล่ให้ไอ้เดนมันออกไป ส่วนมือมันที่จับแขนฉันไว้ก็ยอมปล่อยออกไปด้วย สถานการณ์ตอนนี้บอกเลยเครียดมาก

พี่ก็บอกให้เพื่อนพี่ปล่อยเพื่อนผมก่อนสิ

ไอ้เดนมันต่อรองหน้าเครียดเชียว ส่วนฉันก็ยืนตัวลีบอย่างเดียวเลย

บอกตามตรงนะ ต่อให้ฉันซ่าซ์แค่ไหน แต่ถ้าอยู่ท่ามกลางกลุ่มผู้ชายที่กำลังจะมีเรื่องกัน บอกเลยฉันปอดแหกมาก ไม่เชื่อก็ดูเอาเหอะ ขาสั่นไปหมดแล้วเนี่ย

กูไม่ได้จะมาทำอะไรเพื่อนมึง แค่อยากมาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ

คราวนี้เป็นไอ้พี่เหนือมันหันมาพูดกับฉัน พร้อมกับทำสายตาเจ้าเล่ห์จ้องมาที่ฉันด้วย

ฉันสูดหายใจเข้าปอดเรียกความกล้าของตัวเองกลับมาแล้วถามออกไป

แนะนำอะไร

ก็เมื่อเช้านี้ตอนแนะนำตัวเธอเอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมมองนี่ คราวนี้เลยจะมาแนะนำเป็นการส่วนตัวซะหน่อย

ดูพูดเข้าสิ ทำอย่างกับอยากรู้จักตายละ ฉันมองเขาพร้อมทำท่าเบะปากใส่

ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องแนะนำหรอก รู้แล้วว่าเรียนวิศวะปีสี่ เป็นประธานค่ายอาสา ชื่อหลักเหนือ แล้วก็เป็นไบด้วย

หือ ว่าไงนะ!”

เฮือก! ตายห่าละค่ะ นี่ฉันคิดดังไปเหรอเนี่ย ฉันเหลือกตามองไอ้พี่เหนือนั่นแล้วก็ไม่รอให้เขาได้ถามต่อ ฉันรีบสะบัดมือเขาออกตอนเผลอแล้ววิ่งเข้าไปหลบหลังเพื่อนฉันทันที

นี่เธอ เมื่อกี้พูดว่าอะไร!”

เปล่านะ! ไม่ได้พูดอะไร

ฉันยืนหลบอยู่หลังเดนเน่ แล้วยื่นหน้ามาพูดกับเขาแค่ครึ่งตัว ส่วนหน้าไอ้พี่นั่นตอนนี้มันเริ่มแดงขึ้นและดูท่าทางเหมือนเขากำลังโกรธฉันอยู่ด้วยจนฉันไม่กล้ามองแล้วล่ะค่ะ

ส่วนสาวๆ แถวนั้นก็มองมาที่พวกฉันแล้วซุบซิบกันใหญ่ อยากตบปากตัวเองจริงๆ ที่พูดเบาไปหน่อย เฮ้ย! พูดอะไรคิดน้อยไปหน่อย

ไม่ได้พูดเหรอ ก็ดี อย่าให้รู้ละกันว่าเอาไปพูดมั่วๆ ไม่งั้นได้เห็นดีกันแน่คนสวย

ใครพูดมั่ว ไม่เคยพูดซะหน่อยฉันเถียงยิกๆ เพราะยังหลบอยู่หลังเดนเน่ค่ะ เลยกล้าพูดได้

ตอนนี้ไอ้พี่พวกนั้นมันเดินออกมาทางฉันกับเดนเน่แล้วค่ะ

ส่วนไอ้พี่เหนือนั่นมันเดินเข้ามาใกล้ๆ ฉันก็ระแวงส่วนเขาก็เอาแต่จ้องแปลกๆ แล้วก้มมากระซิบอะไรบางอย่างข้างหูฉัน

เพื่อนเผลอ เดี๋ยวเจอกัน ฮืย! ไอ้บ้า

ฉันแอบด่าเขาในใจไปหนึ่งดอก ไอ้พี่เหนือมันขู่ฉัน แถมตอนเดินออกไปยังเหลียวหลังกลับมาส่งยิ้มร้ายกาจให้ฉันด้วย

โอย! ให้ตายเหอะน้ำปาย แล้วอย่างนี้ฉันจะกล้ากลับหอได้ไงเนี่ย เอ๊ะ หรือว่าจะย้ายหออย่างที่ไอ้เดนมันบอกดี

ฟู่!!!! ฟรึ่บบ!!!

พอไอ้พี่พวกนั้นออกไปฉันก็เป่าปากออกมาด้วยความโล่งอกแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างคนหมดแรง

เมื่อกี้นี้ไอ้พี่เหนือมันกระซิบอะไรกับมึงฮะดาวปาย

ไอ้เดนเน่มันนั่งลงข้างฉันอย่างแรงพร้อมกับจ้องฉันตาเขม็ง ฉันมองหน้ามันพลางทำหน้าเซ็งๆ ไม่ได้เซ็งเดนเน่นะ แต่เซ็งชีวิต ทำไมต้องมาอยู่ห้องติดกับไอ้พี่บ้านั่นด้วยก็ไม่รู้

เปล่า เขาก็แค่อยากแกล้งกูล่ะมั้ง

มึงแน่ใจ

อืม

เดนเน่มันยังไม่เลิกจ้อง ส่วนฉันก็ตอบปัดตัดบทมันไป ขี้เกียจบอกว่าไอ้พี่นั่นมันขู่ เดี๋ยวไอ้พวกนี้รู้แล้วแตกตื่นอีกฉันขี้เกียจรำคาญอธิบายให้พวกมันฟัง

แล้วนี่ใบตาลไปไหน ทำไมทิ้งมึงให้อยู่กับไอ้พี่นั่นคนเดียว

คราวนี้ไอ้ซีมันถาม ใช่! ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันไปมุดหัวอยู่ที่ไหน

เออ มันบอกว่าไปห้องน้ำ แต่ไปเป็นชาติละ กูยังไม่เห็นมันกลับมาเลยฉันตอบไอ้ซีและมองหาใบตาลมันด้วย

กูว่ากูไปตามดีกว่า

มึงไม่ต้องไป โน่น มันมาละ

ฉันกำลังลุกแต่ไอ้เตอร์มันเห็นยัยใบตาลเดินยิ้มหน้าบานกลับมาซะก่อน

ท่าทางยัยใบตาลนี่หน้าระลื่นมาเชียวค่ะ ฉัน ไอ้เดน ไอ้ซีแล้วก็ไอ้เตอร์จ้องมันเป็นตาเดียว

อะไรกันพวกมึง ทำไมมองกูแบบนั้นค่ะ! มันยังมีหน้ามาถามตาใส

มึงไปไหนมาใบตาล ทิ้งกูไว้คนเดียว มึงรู้มั๊ยกูเกือบโดนไอ้พี่เหนือนั่นมันลากไปฆ่าหมกร้านกาแฟอยู่แล้ว มันนะเกือบจะต่อยหน้ากู ดีนะที่ไอ้พวกนี้มาช่วยทันไม่งั้นกูหมดสวยแน่

ฉันแกล้งพูดโอเวอร์เกินจริงและทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ส่วนยัยใบตาลหน้าเหวอไปเลยค่ะ

เฮ้ย นี่พวกมึงพูดจริงเหรอ ไอ้พี่นั่นมันจะต่อยมึงจริงๆ เหรอ

ยัยใบตาลหน้าเสียไปแล้วค่ะฉันนี่กลั้นขำแทบไม่อยู่ ส่วนพวกไอ้เดนไอ้เตอร์ไอ้ซี พวกมันได้แต่ส่ายหน้าทำท่าเหมือนเอือมระอามาทางฉัน

โห่มึงนี่ กูตกใจหมด

แต่กูก็ไม่ได้หลอกทั้งหมด แล้วนี่มึงหายหัวไปไหนมา กูรอเป็นชาติแล้วเนี่ย

ท้องเสียว่ะ เซ็งชะมัด

แล้วไปค่ะ นี่ดีนะที่มันท้องเสีย ถ้าเกิดมันแอบไปส่องผู้ชายขึ้นมาจริงๆ อย่างที่ฉันคิด ฉันคงมีเคืองมันแน่ มีอย่างที่ไหน อุตส่าห์มากินบิงซูเป็นเพื่อนแล้วยังแอบมาหนี แบบนี้ฉันไม่ยอมหรอก

 



       ==> ฝากติดตามด้วยนะคะ <===
E-book มีขายแล้วที่ Meb แล้วค่ะ
อย่าลืมช่วยเม้นท์เป็นกำลังใจกันด้วนนะ
#หนาวเหนือ #เหนือน้ำปาย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

157 ความคิดเห็น

  1. #132 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 16:49
    ชัชเหมือนไม่มีใครเคารพเลยอ่ะ ทั้งเพื่อนทั้งน้อง 55
    #132
    0
  2. #103 Poomcrusz (@Poomcrusz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 23:25

    รว้ายยยย

    #103
    0
  3. #8 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 20:07
    สนุกมากๆๆ
    #8
    0