ดาวถา'ปัตย์สุดซ่าซ์กับวิศวะข้างห้อง

ตอนที่ 8 : Chapter 6 : สมุดกิจกรรมของฉัน!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 153 ครั้ง
    5 ต.ค. 62






Chapter 6 : สมุดกิจกรรมของฉัน!!

 

Hluknuea…

ตอนแรกผมแค่นัดกับไอ้ปิงไอ้เตว่าจะมานั่งชิวเล่นที่ร้านเฉยๆ

แต่พอเดินเข้ามากลับเจอคนสำคัญเข้าซะนี่ ผมไม่เคยเห็นเธอมาที่นี่เลยซักครั้ง เธอนั่งก้มหน้าอ่านการ์ตูนท่าทางเอาจริงเอาจังจนผมแอบนึกขำอยู่ในใจ

นี่ผมก็เพิ่งรู้นะว่ารุ่นน้องไอ้ชัชนี่มันติสส์ใช่ย่อยเหมือนกัน เล่นอ่านไม่สนใจใครเลยครับ ขนาดผมกับเพื่อนเดินผ่านโต๊ะเธอมาเธอยังไม่รู้ตัวเลย

ตอนแรกผมก็ไม่คิดจะแกล้งอะไรหรอกครับ แต่เห็นยัยน้ำปลานั่นนั่งอยู่คนเดียวทำท่าอย่างกับคนจะหลับแล้วมันอดไม่ได้

ผมเลยสั่งกาแฟให้เธอหนึ่งแก้ว เป็นการไถ่โทษด้วยที่เมื่อคืนทำเสียงดังรบกวนเธอ แล้วก็แอบฝากข้อความกับพนักงานไปหยอกเธอเล่นน้อยเดียวจริงๆ (เสียงสูง)

แต่พอกาแฟมาเสริฟเท่านั้นแหละครับ ยัยเด็กนั่นลุกพรวดมาวีนใส่โต๊ะผมเฉยเลย เล่นเอาผมงง

แถมยังทำเหมือนจงใจพูดเสียงดังทำนองว่าผมกับไอ้ปิงและไอ้เตมีอะไรกันอีก เล่นเอาสาวๆ ที่ร้านหันมองผมกันพรึ่บ

เฮ้ย! เล่นอย่างนี้ผมไม่ยอมนะ! ถ้าผมไม่ตอบโต้เธอบ้างก็เสียชื่อหลักเหนือแย่สิ เลยเอาคืนซะหน่อย

แต่พูดก็พูดเถอะครับ แค่ผมนั่งลงใกล้ๆ เธอเท่านั้นแหละ ผมรู้สึกว่าใจผมมันเต้นแรงยังไงก็ไม่รู้

อยู่ดีๆ ก็คิดอะไรไม่ออกขึ้นมาซะอย่างนั้น เลยได้แต่มองเธอนิ่งๆ อย่างเดียว

ยิ่งได้จ้องหน้าเธอใกล้ๆ ผมยิ่งรู้สึกว่าตัวเองใจสั่น ตอนนั้นนี่ผมทำอะไรลงไปบ้างผมยังไม่ค่อยรู้ตัวเลย

แต่ผมก็ยังไม่ทันได้แกล้งอะไรเธอมากเลยนะ เพื่อนของยัยน้ำปลานั่นก็โผล่มาซะก่อน

ว่าแล้วก็เจ็บใจไม่หาย นี่ถ้าไอ้พวกนั้นมาช้ากว่านี้ซักห้านาทีนะ เธอเสร็จผมแน่ เฮ้ย! ไม่ใช่! เธอโดนผมแกล้งแน่

ผมเดินออกมาจากร้านยังนึกเสียดายอยู่ในใจ แล้วตอนนี้ก็รู้สึกหงุดหงิดยังไงก็ไม่รู้ด้วย ไม่ใช่อะไรหรอกครับผมแค่รู้สึกว่าผมหมั่นไส้ท่าทางของไอ้เดนอะไรนั่นเพื่อนยัยน้ำปลาเอามากๆ นี่ถ้าผมเจอมันอีกนะ รับรองคราวหน้าผมว่าผมกับมันมีซัดกันแน่

พี่เหนือ! พี่เหนือคะ

อ้าวเจด้า มาตั้งแต่เมื่อไหร่

ผมหันไปพยักหน้าให้ไอ้ปิงกับไอ้เตเดินไปก่อน ส่วนผมหันกลับมามองตามเสียงเรียกหวานหยาดเยิ้มนั้น เธอคือเจด้า เด็กปีสองครับ เธอเป็นกิ๊กคนล่าสุดของผมเอง ขาว สวย หมวยแถมโคตรสะบึม

แต่ก่อนถ้าผมเห็นอะไรแบบนี้แล้วใจเต้นแรงตลอดนะ แต่แปลกที่วันนี้ผมกลับไม่รู้สึกแบบนั้นเลยซักนิด สงสัยผมคงยังหงุดหงิดจากเรื่องเมื่อกี้ไม่หายละมั้ง

มาตั้งนานแล้วค่ะ เจด้ามารอพี่เหนืออยู่ในร้านนั่นแหละค่ะ แต่พี่เหนือไม่เห็นเจด้าเอง

เจด้าจีบปากจีบคอพูดแถมยังทำหน้าเหมือนงอนผมอีก เอ้า! นี่ผมทำอะไรผิดล่ะเนี่ย

อ่อ สงสัยพี่ไม่ทันมองน่ะครับ

ไม่ใช่ไม่ทันมองหรอกค่ะ เจด้าว่าพี่เหนือเอาแต่มองคนอื่นมากกว่า เจด้าเห็นนะว่าพี่เหนือแอบมองพี่คนนั้นอยู่พี่คนนั้น นี่เธอหมายถึงใครเนี่ย

ใครกันเจด้า พี่ก็นั่งอยู่กับไอ้ปิงไอ้เตแค่นั้นไม่เห็นมีใครเลย

มีค่ะ! ก็คนที่พี่เหนือเข้าไปคุยด้วยจนเกือบจะมีเรื่องกันไงคะ เจด้าเห็นนะสายตาพี่เหนือตอนมองผู้หญิงคนนั้น ฮึ! นี่ดีนะคะที่เจด้าอารมณ์ดีอยู่ ไม่อย่างนั้นเจด้าเข้าไปจัดการผู้หญิงคนนั้นแน่

อ๋อ เธอหมายถึงยัยน้ำปลาครับ เฮ้ย! แล้วถ้าผมจะมองยัยน้ำปลาจริงๆ แล้วเธอมีสิทธิ์มายุ่งอะไรด้วยล่ะ

น้อยๆ หน่อยเจด้า พี่จะมองใครหรือจะคุยกับใครมันก็เป็นสิทธิ์ของพี่นะ เธออย่าลืมว่าเธอเป็นอะไร

พี่เหนือ! พูดแบบนี้นี่พี่เหนือชอบผู้หญิงคนนั้นแล้วใช่มั๊ยคะ พี่เหนือกำลังจะทิ้งเจด้าอีกคนแล้วใช่มั๊ย เจด้าไม่ยอมนะ

ไม่ยอมแล้วยังไง พี่เคยบอกแล้วนะ เจด้าจำไม่ได้เหรอ ต่างคนต่างสนุกด้วยกันไม่มีพันธะใดๆ ผูกพันทั้งสิ้น

พี่เหนือ!!”

พี่ไปก่อนนะ เพื่อนรออยู่

จนได้นะครับยัยเจด้า พูดจบผมก็เดินมาขึ้นรถเลย ส่วนยัยเจด้าก็ยืนหน้างอดหน้างอมองผม

แต่ผมไม่สนใจหรอก ความจริงผมไม่ได้คิดจะพูดกับเธอแรงๆ แบบนั้นเลยนะ แต่ในเมื่อเธอเริ่มสร้างความรำคาญให้ผมก่อน ผมก็จำเป็นต้องจัดการเธอ

สำหรับสาวๆ ของผมเนี่ย ถ้าเกิดว่าเริ่มทำตัวยุ่งยากวุ่นวายกับชีวิตผมเมื่อไหร่ ผมก็ขอบายทันทีนะครับ บอกเลย ผมไม่ชอบ

 

Numpai…

          หลังแยกกับเพื่อนฉันก็ตรงกลับหอทันที ฉันเดินก้มหน้าก้มตามาจนเกือบจะถึงห้อง แต่พอเดินเข้ามาใกล้ฉันรู้สึกเหมือนเห็นขาใครยืนอยู่ที่หน้าห้องฉัน

เฮือก!!!

พอฉันเงยหน้าขึ้นมองชัดๆ ก็เห็นไอ้พี่บ้านั่นยืนเต๊ะท่าอยู่หน้าประตูห้องเขา เขายืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงข้างหนึ่งและกำลังมองฉันแปลกๆ ด้วย

ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่และแอบชำเรืองมองเขาท่าทางหวาดระแวงไม่น้อย

ให้ตายเหอะ ทำไมต้องมองแบบนั้นด้วยวะ

ฉันได้แต่คิดส่วนมือก็ไขกุญแจห้องไปทำใจดีสู้เสือเข้าไว้ นี่ถ้าเขาทำอะไรฉันอย่างที่ขู่ไว้นะฉันสู้ตายแน่

นี่

ฉันรีบไขกุญแจโดยที่ไม่มองเขาแต่หูของฉันมันรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงอะไรแว่วๆ

ฉันหยุดมือแล้วแอบชำเรืองมองไอ้พี่บ้านั่น ฉันเห็นเขายังยืนจ้องฉันนิ่งเหมือนเดิมจึงรีบไขกุญแจอย่างเร็วเลยค่ะ

นี่!!!”

คราวนี้ชัดเจนเลยค่ะ หูไม่ได้แว่วจริงๆ  ฉันหันมองเขาตรงๆ เป็นคำถามว่าเรียกทำไม

ใจหนึ่งก็กลัวนะ แต่อีกใจก็หมั่นไส้ อยากคุยด้วยแล้วยังจะเก๊ก แล้วชื่อฉันก็มี มาเรียกนี่ๆๆ อยู่ได้ ใครจะไปรู้ล่ะว่าเรียก

และห้ามบอกนะว่าไม่รู้จักชื่อฉัน เพราะตอนที่ประชุมค่ายอาสาเขายังว่าชื่อฉันเค็มอยู่เลย

อะไร!”

ฉันเผลอตอบกลับเสียงห้วนท่าทางกวนๆ จนเขานิ่วหน้าใส่ เท่านั้นแหละฉันถึงนึกขึ้นว่าไม่ควรทำ เลยได้แต่แอบถอยหลังหลบเขามาสองสามก้าว

ฮึ!” ไอ้พี่นั่นมันแอบขำฉันค่ะ แล้วยังจะเดินเข้ามาหาด้วย

จะทำอะไรน่ะ แล้วเรียกทำไม

เรียกไม่ได้หรือไงเขาตอบฉันกวนๆ ยังไม่หยุดเดินอีก

นี่! มีอะไรก็พูดมา จะรีบเข้าห้อง

ฉันรีบถามแล้วรีบตัดบทเลยค่ะ ก็จะไม่ให้รีบได้ยังไง ไว้ใจได้หรือเปล่าก็ไม่รู้

ไม่มีอะไรมากแค่จะบอกว่าพรุ่งนี้เจอกัน

อะไรทำไมต้องเจอ ไม่ได้เรียนด้วยกันซักหน่อย ไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย

ฉันพูดกับเขาแต่เขาไม่ตอบฉัน ไอ้พี่นี่ท่าจะบ้าค่ะ พูดจบก็ยิ้มแปลกๆ แล้วก็หันหลังเดินกลับไปเฉยเลย นี่อย่าบอกนะว่ามายืนดักรอเพื่อพูดแค่เนียะ

ปึก!!!!

ขณะที่ฉันกำลังสะบัดหน้าก้าวเท้าเข้าห้อง อยู่ดีๆ ก็มีอะไรไม่รู้หล่นลงมาจากกระเป๋ากางเกงไอ้พี่เหนือนั่น

ฉันหันไปมองพอดีกับที่เขาก้มลงไปเก็บสมุดสีน้ำตาลอ่อนเล่มน้อยๆ นั้นขึ้นมาแล้วทำท่าปัดฝุ่นเบาๆ เดี๋ยวนะ สมุดสีน้ำตาลอ่อน???

เฮ้ย!!”

ฉันเบิกตากว้างอ้าปากค้างชี้มือไปทางเขา นั่นมันสมุดกิจกรรมคณะฉันหรือเปล่าน่ะ แล้วมาอยู่ที่เขาได้ยังไง

เดี๋ยวก่อน!!!”

ฉันเรียกให้เขาหยุดทันที ไอ้พี่นั่นมันหันมามองแล้วทำหน้าเหมือนถามว่ามีอะไร แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเขากำลังกวนประสาทฉันอยู่นะ

อะไร

นั่นสมุดอะไรน่ะ

ฉันถามพร้อมกับชี้ไปที่สมุดในมือเขา เขาก้มมองตามแล้วยกมันขึ้นมาให้ฉันดูเต็มสองตา ใช่เลยค่ะ นั่นสมุดกิจกรรมคณะฉันจริงๆ

เนี่ยเหรอ

ใช่ เอามาจากไหน

ตอนนี้ใจฉันเต้นแรงมากค่ะ ก็จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง นั่นมันสมุดกิจกรรมนะ แล้วมาอยู่ที่ไอ้พี่นี่ แล้วมันของใครล่ะ โอย! ฉันไม่อยากจะคิดต่อแล้วค่ะ

สมุด เพื่อนมันฝากไว้

เขาตอบแล้วยิ้มมุมปากแถมยังส่งสายตาร้ายกาจมาให้ฉันด้วย ฉันนี่อึ้งไปเลยค่ะ บอกเลยคืนนี้ฉันนอนไม่หลับแน่ ตอนนี้ในหัวฉันมีแต่เบอร์โทรไอ้พี่ชัช ไอ้พี่ชัชคนเดียวเท่านั้นที่จะให้คำตอบฉันได้ ว่าแล้วก็รีบเข้าห้องทันที

 

 


===> ฝากติดตามด้วยนะคะ <===

E-book มีขายแล้วที่ Meb แล้วค่ะ
อย่าลืมช่วยเม้นท์เป็นกำลังใจกันด้วนนะ
#หนาวเหนือ #เหนือน้ำปาย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 153 ครั้ง

157 ความคิดเห็น

  1. #78 kijkkk (@kijkkk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 19:33
    พี่เหนือไม่หน่ารักเลยนะ
    #78
    0
  2. #9 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 17:26
    พี่เหนือแกล้งน้อง
    #9
    1