คืนพันธนาการ

ตอนที่ 8 : บทที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    12 พ.ค. 61









 

 

 

ฉัตรระวีวางกระเป๋าลงบนเตียงนอนแล้วก้าวไปหยุดริมหน้าต่างเมื่อชายหนุ่มพาเข้ามาในห้องพัก เขาปิดประตูแล้วก้าวไปยืนอยู่ไม่ไกลผู้หญิงที่รบกวนจิตใจเขามาโดยตลอด

“คุณว่ามีเรื่องจะพูดกับผม” เขากล่าวพลางกอดอกมอง คนถูกถามหัวใจกระตุก สบตาผู้ชายร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมคายและดูดีไปเสียทุกอย่างตรงหน้าด้วยความรู้สึกไม่มั่นใจกับเรื่องที่จะบอกเขา เพราะไม่รู้ว่าเวลานี้เขาต้องเผชิญปัญหาอะไรอีกหรือไม่นอกเหนือจากปัญหาที่หล่อนกำลังจะบอกกับเขา

หญิงสาวสบตาคมกล้าของอาชวินครู่หนึ่งแล้วผ่อนลมหายใจยาวเมื่อตัดสินใจแน่วแน่ ถ้าเขาไม่ยอมรับ หล่อนคงต้องกลับบ้าน...

“คือ...” หญิงสาวกัดริมฝีปากตนเอง ทำให้คนที่คอยฟังเอียงศีรษะอย่างกังขาและรอฟัง

“พูดมาได้เลยคุณฉัตร ผมพร้อมฟังทุกเรื่อง”

น้ำเสียงหนักแน่นของเขาทำให้หญิงสาวผ่อนลมหายใจอีกคราว

“ฉันท้องค่ะ ท้องได้หนึ่งเดือนแล้ว”

คำตอบที่ได้รับทำให้คนฟังนิ่งอึ้ง รู้สึกชาวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ลำแขนที่กอดอกตกลงแนบลำตัว ท่อนขาแข็งแรงที่กางออกอยู่ในท่าพักขยับเกือบชิด คิ้วเข้มที่เลิกสูงก่อนหน้าขมวดเข้าหากันทันที และอาการที่ชายหนุ่มแสดงออกก็ทำให้คนที่เฝ้ามองหัวใจดิ่งวูบ

“เอ่อ คุณแน่ใจเหรอ” คำแรกของเขาก็ทำเอาคนฟังหน้าร้อน หัวใจที่อ่อนล้าเริ่มเต้นแรงเพราะความโกรธ

“คุณอาจไม่รู้จักฉันดี แต่ฉันไม่เคยมั่ว”บอกพลางกำมือแน่น ก่อนจะก้าวตรงไปยังหัวเตียง

ใบหน้าที่เป็นสีเข้มขึ้นของฉัตรระวีทำให้อาชวินถอนหายใจ ร่างสูงก้าวตรงไปยังริมหน้าต่างแทนที่หญิงสาว แล้วมองออกไปยังนอกหน้าต่างด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก เขากำลังสับสน เขาคิดถึงหล่อนจริงและยอมรับว่าชอบหล่อนมาก พอหล่อนมาปรากฏตัวให้เห็นต่อหน้าเขาก็ดีใจ คิดอย่างเห็นแก่ตัวว่าหากหล่อนยังไม่มีใครเขาก็อยากจะชวนให้หล่อนมาอยู่ด้วยกัน แบบชายหญิง แต่เขาไม่เคยคิดถึงอนาคต ไม่เคยคิดถึงเรื่องลูก!

ชายหนุ่มยกมือใหญ่ของตนขึ้นเสยผมด้วยอาการว้าวุ่น เขาไม่ได้เตรียมใจรับเรื่องนี้มาก่อน ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะแต่งงานกับใคร เพราะความวุ่นวายในชีวิตคู่ของบิดาและมารดาทำให้เขาขยาด แต่ทว่าเวลานี้...

ชายหนุ่มหันกลับไปมองผู้หญิงสาวสวยที่ยืนเม้มปากหน้าเข้มอยู่ที่หัวเตียงด้วยสายตาที่อีกฝ่ายอ่านไม่ออก แต่   ฉัตรระวีกำลังคิดว่าเขาคงไม่เต็มใจยอมรับ แน่ละ จะมีผู้ชายสักกี่คนที่กล้ายอมรับในทันทีทั้งที่มีความสัมพันธ์กันแค่คืนเดียว มิหนำซ้ำยังไม่รู้จักกันดีเลยสักนิด นี่หล่อนคิดอะไรกันนะถึงมาที่นี่ เพราะเอาเข้าจริงๆ ก็ไม่กล้าขอให้เขารับผิดชอบตรงๆ หล่อนละอายจนเกินไป บ้าจริงเชียว!

หญิงสาวตำหนิตนเองขณะหลุบตาลงมองปลายเท้า เป็นนานจึงเงยหน้าขึ้นแล้วบอก

“ถ้าคุณไม่แน่ใจ ไม่เต็มใจและไม่ต้องการยอมรับฉันก็ไม่ว่า ที่มาวันนี้ฉันแค่อยากบอกให้คุณรับรู้ไว้เท่านั้น”

สิ้นเสียงหวานใบหน้าคมคายก็เข้มจัดและเชิดขึ้นอย่างทะนงตนในทันที เมื่อจู่ๆ แม่คนทำท่าไม่มั่นใจก่อนหน้านี้ก็เกิดจะไม่สนใจเขาขึ้นมา

“ผมยังไม่ได้ว่าอะไรสักคำ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดจะห้วน ทำให้คนที่ยืนรอด้วยใจว้าวุ่นเม้มปากแน่น

“แล้วคุณจะว่ายังไงล่ะคะ” สบตาเขาอย่างรอคอย แต่เมื่ออีกฝ่ายทำนิ่งและเอาแต่จ้องมอง หญิงสาวจึงเอ่ยออกมาว่า

“หรืออยากพิสูจน์ก่อน ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ไม่มีปัญหา แต่ต้องรอให้คลอดก่อนแล้วกันนะคะ แต่ถ้าคลอดแล้วผลออกมาว่าเป็นลูกคุณฉันจะไม่ยกให้ ฉันจะเลี้ยงของฉันเอง”

 คราวนี้คนทำท่าเฉยเมยเริ่มขยับตัวอย่างไม่พอใจนัก ก็ถ้าเป็นลูกเขาหล่อนก็ไม่มีสิทธิ์กีดกัน

“คุณนี่พูดเองเออเองได้ทุกเรื่องเลยนะ”

เขากล่าวพลางสบตาหญิงสาวอย่างค้นคว้า เขาไม่รู้จักหล่อนลึกซึ้ง แต่รู้มาว่าหล่อนเป็นคนดีใช้ได้และอีกอย่างคืนนั้น เขาก็มั่นใจว่าเป็นคนแรกของหล่อน...

“แล้วคุณจะเอายังไงล่ะคะ คุณไม่พูดอะไรสักคำแล้วจะให้ฉันคิดยังไง” หญิงสาวทำท่าเหมือนคนกำลังหมดความอดทน ทั้งที่ก่อนหน้านี้ออกจะหวั่นเกรงเขาอยู่

“แล้วคุณจะไม่ให้เวลาผมคิดอะไรเลยหรือไงกัน”

เมื่อเขาตอบออกมาเช่นนั้นหญิงสาวก็นิ่งอึ้ง จริงสิ เป็นใครก็คงต้องขอเวลาคิด เป็นใครก็คงต้องตกใจ ยิ่งผู้ชายอย่างอาชวินนั้นเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง เขาก็ยิ่งต้องคิดหนัก จะให้ยอมรับกันง่ายๆ ก็คงจะเป็นไปไม่ได้

“เอ่อ ฉันขอโทษค่ะ”

ใบหน้าที่หม่นหมองลงทำให้ชายหนุ่มค่อยๆ ผ่อนลมหายใจยาว เขายอมรับว่าติดใจหล่อนแต่ก็ไม่มั่นใจว่าระหว่างที่ห่างกันนั้นหล่อนจะมีใครอีกหรือไม่ เขายังไม่รู้จักหล่อนดีพอ ไม่รู้ด้วยว่าที่มาหานี้หล่อนท้องจริงหรือคิดจะจับเขา...

ความคิดหลังสุดนี้อาชวินต้องหลุบตาลงเมื่อฝ่ายนั้นมองมาราวกับว่ากำลังค้นคว้า เขายอมรับว่าเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาที่มีสิทธิ์จะระแวงเช่นกัน ถ้ามาเจอกันแล้วนอนกันอีกครั้งแล้วบอกว่าท้องก็ว่าไปอย่าง แต่นี่...

เขาคิดซ้ำไปซ้ำมา ก่อนจะปัดสิ่งเหล่านั้นออกเมื่อพบว่าหญิงสาวอ่อนเพลียเกินกว่าจะโต้เถียงและต้องการพักผ่อน

“เอาเป็นว่าคุณพักผ่อนก่อนแล้วกันนะ ไว้ค่ำๆ เราจะคุยเรื่องนี้กันอีกที แต่ตอนนี้ผมต้องขอตัวไปทำงานก่อน”

หญิงสาวนิ่งอึ้ง เกิดความคิดขึ้นทันทีว่าอีกฝ่ายอาจจะกำลังคิดหาวิธีปฏิเสธตน ริมฝีปากอิ่มเรื่อขยับเตรียมพูด แต่แล้วก็ต้องหยุดและบอกตนเองว่าให้ใจเย็นๆ เขามีสิทธิ์จะไม่เชื่อ มีสิทธิ์ที่จะระแวง อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

“ก็ได้ค่ะ”

ชายหนุ่มพยักหน้า

“ผมจะให้รัตน์เอาอาหารมาให้ คุณกินแล้วก็พักผ่อน ยังไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น”

ร่างสูงขยับตรงไปยังประตู เขาหันไปมองหญิงสาวอีกครั้งแล้วออกจากห้องพร้อมประตูที่ปิดลง

หญิงสาวถอนหายใจเฮือกพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงนุ่ม พลางกวาดตามองไปทั่วๆ ห้อง ห้องนี้คงเป็นห้องรับรองแขก เพราะไม่ใช่ห้องที่หล่อนเคยมาในคราวก่อน

หญิงสาวยังไม่คิดจัดเสื้อผ้าลงตู้ เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอย่างไร แต่ถ้าหากเขาไม่เต็มใจและไม่ยอมรับ หล่อนก็พร้อมจะไป อาจยอมให้ป้าและเพียงจันทร์บ่นไปสักระยะและทนอุ้มท้องลูกไปสักเก้าเดือน หลังจากนั้นอะไรๆ ก็คงจะดีขึ้นเอง

หญิงสาววางมือลงทาบกับหน้าท้องที่ยังคงแบนราบของตนแผ่วเบา

“ถ้าคุณพ่อเขาไม่ยอมรับเราสองคน แม่จะเลี้ยงหนูเองนะคะ”

หญิงสาวบอกตนเองเช่นนั้นก่อนจะล้มตัวลงนอน และหลับตาลงเพื่อพักเอาแรง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต อย่างน้อยหล่อนก็ยังมีลูกน้อยอยู่เป็นเพื่อน...
















??’?เปิดโอน+จอง 'รวมเรื่องรัก 3' และ 'ขวัญของใจ' 
??’?ตั้งแต่วันนี้ถึง 31 พฤษภาคม 2561 พิมพ์ตามยอดจอง

#รวมเรื่องรัก 3 (ขนาด A5) ราคาเล่มละ 450 บาท 
ประกอยด้วยเรื่อง เสน่ห์นางมาร บ่วงรักจอมมารยา คืนพันธนาการ
#ขวัญของใจ (ขนาด B6) ราคาเล่มละ 350 บาท

พิเศษ!! สั่งซื้อทั้งสองเล่ม โอนเงินเพียง 750 บาท
จัดส่งฟรีลงทะเบียน แถมปกใส ที่คั่น และโป๊สการ์ด

ชื่อบัญชี sumitra r. บัญชีออมทรัพย์ สาขาเซียร์ รังสิต
- ธนาคาร ไทยพาณิชย์ 364-228684-0 
- ธนาคาร กสิกรไทย 001-1-73374-3
โอนเงินเสร็จแล้วแจ้งชื่อที่อยู่พร้อมแนบสลิปโอนเงิน
มาที่ นิราอร บุ๊คส์ หรือ rosyroseapp@gmail.com











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น