Temporary Bliss ข้ามคืน | CHANBAEK END

ตอนที่ 29 : ข้ามคืนครั้งที่ 28 : ความสุขที่ก่อตัว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    3 ก.ย. 60

TEMPORARY BLISS : CHAPTER 28

ข้ามคืนครั้งที่ 28 : ความสุขที่ก่อตัว

#ฟิคคืนของชานแบค

 

            “หมะ...หมั้นเหรอ ?

 

กึก !

 

            “คุณจะหมั้นกับผมเหรอ ?ผมถามเขาทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น หัวใจของผมเต้นแรงมากขณะที่ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ตั้งแต่เกิดมานี่เป็นเรื่องที่ทำให้ผมประหลาดใจที่สุด เพราะผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะไปหลงหลักปักฐานกับใคร โดยเฉพาะคนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแค่คู่นอนกัน คุณล้อผมเล่นเหรอ ?

 

            “ผมไม่ได้ล้อเล่นนะแบคฮยอน ผมพูดจริง

 

            “อะ...

 

            “ผมคิดเรื่องนี้มาตั้งแต่ตอนที่คุณเลือกผมแล้วล่ะสีหน้าของชานยอลเปลี่ยนไป เขาฉายความแน่วแน่ตั้งใจออกมาทุกอณูผิว วินาทีนั้นน้ำตาของผมหยุดไหลรินสมองเหมือนทำงานช้าไปยังไงยังงั้น มือหนาดึงมือผมไปจับ บีบเบาๆราวกับเสริมทัพกับคำพูดเขา ผมรู้นะว่าผมไม่ใช่คนที่ดี และคุณอาจจะคิดว่าผมไม่จริงจัง แต่ผมไม่อยากเสียคุณไปอีกแล้ว

 

            “ชานยอล

 

            “ชีวิตที่ไม่มีคุณมันทรมานมาก

 

            “…”

 

            “ผมอยากตื่นขึ้นมาเจอคุณตอนเช้า แล้วหลับไปโดยมีหน้าคุณกล่อมฝัน ผมอยากให้เราอยู่ด้วยกันไม่ใช่แค่ในฐานะคนที่คบกัน แต่เป็นฐานะที่มากกว่านั้นหลายเท่า

 

            “…”

 

            “ผมอยากให้เราได้รักกันโดยที่คุณใช้นามสกุลผมน่ะใบหน้าของผมร้อนจัดรู้เลยว่ามันต้องขึ้นสีแดงมากแน่ๆ ดูได้จากแววตาเอ็นดูของชานยอลที่ปรากฏขึ้นมา เล่นเอาผมต้องหลุบตาต่ำเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อหนีสายตาเขา แม้ว่ามันจะไม่ช่วยเท่าไหร่เลยก็ตาม

 

            คุณอยากจะจริงจังกับผมขนาดนั้นเลยเหรอ ทั้งที่มีคนอีกมากรอคุณอยู่น่ะนะ

 

            “ใครจะรอผมก็ปล่อยเขาไปสิ

 

            “อะ...

 

            “ยังไงผมก็จะรอแค่คุณอยู่ดีชานยอลยิ้มก่อนจะประคองใบหน้าผมไว้ในฝ่ามือของเขา ทะนุถนอมผมคล้ายกับว่าผมคือไข่ในหินไม่ก็ของสำคัญสำหรับเขา บังคับให้เรามองหน้ากัน ทำเอาผมอยากจะระเบิดตัวตายไปตรงนั้น ร่างสูงจูบลงมาที่เรียวปากของผมเบาๆ แช่ค้างไว้อย่างนั้นก่อนจะถอนออกช้าๆ

 

            พวกเราเงียบใส่กันพักใหญ่ ก่อนที่ผมจะค่อยๆเอื้อมมือไปจับมือเขาที่ทาบแก้มผมอยู่

 

            ผม...ผมไม่รู้จะตอบคุณยังไง ผมไม่ได้คิดว่าเรื่องของเราจะมาไกลขนาดนี้

 

            “ผมไม่ได้เร่งคุณหรอกนะคนดี แค่อยากให้หลังจากนี้คุณช่วยเก็บเอาเรื่องนี้ไปคิดหน่อย

 

            “ผม...

 

            “แล้วถ้าวันไหนคุณพร้อมเราก็ค่อยไปคุยเรื่องนี้กับพ่อคุณกัน พี่คริสคงอยากให้ผมทำอะไรที่มันมั่นคงได้แล้ว ซึ่งตอนนี้ก็อยู่ที่คุณแล้วนะว่าจะตอบรับผมยังไง

 

            “แล้วจะรู้ได้ไงว่าคุณจะไม่ทิ้งผมไปอีก คนอย่างคุณมันเชื่อได้ที่ไหน

 

            “ตัวผมก่อนหน้านี้ตายไปตั้งแต่วันที่คุณหนีผมไป

 

            “ชานยอล

 

            “ตอนนี้ผมคือคนใหม่ ผมคือปาร์ค ชานยอลที่รักบยอน แบคฮยอนสุดหัวใจ และผมหวังเพียงความรักจากคุณเท่านั้นคำพูดของเขาสร้างแรงสั่นไหวในหัวใจของผมมากจนไม่รู้จะทำยังไง ผมไม่สามารถห้ามรอยยิ้มดีใจของตัวเองได้ การที่ถูกรักมากมายมันรู้สึกยังงี้เองเหรอ ผมเพิ่งจะเข้าใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมมักจะต้องไล่หาความรัก ไม่เคยถูกความรักวิ่งเข้าหาแบบนี้มาก่อน

 

            เพราะงั้นพอเขามองผมด้วยแววตาคาดหวัง ผมก็สูดลมหายใจเข้าเอื้อมมือไปจับใบหน้าเขาให้โน้มลงมาใกล้ๆ จากนั้นก็พูดประโยคนี้ออกไป...

 

            ประโยคที่ทำให้อีกฝ่ายยิ้มกว้างออกมา

 

    “แน่ใจแล้วนะว่าจะหยุดอยู่ที่ผมน่ะ ถ้าผิดสัญญาผมถอนหมั้นตอนนั้นเลยนะ

 

            “ผมไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นหรอก

 

            “สัญญา ?

 

            “สาบานจากใจเขาตอบกลับอย่างหนักแน่นก่อนจะจูบที่ริมฝีปากผมเบาๆเป็นการตอกย้ำในสิ่งที่เขาพูด นัยน์ตาสวยสะท้อนภาพความสุข มันทำให้ผมยิ้มไปด้วย ถึงอย่างนั้นก็ต้องเก๊กขรึมไว้ก่อนไม่งั้นเขาจะต้องได้ใจเกินไปแน่ๆ แม้ว่ามันจะไม่ช่วยเท่าไหร่ก็ตาม

 

            ชานยอลเอาแต่กอดผมไม่ยอมหยุด กดหัวผมให้ซุกลงตรงหัวใจเขา ซึ่งทำให้หูของผมแนบลงจนได้ยินเสียงก้อนเนื้อภายในว่าตอนนี้มันเต้นแรงแค่ไหน

 

            ไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึกท่วมท้นไปทั้งใจ...

 

            ผมเองก็รู้สึกแบบนั้นเช่นกัน

 

            เราสองคนใช้เวลาปรับความเขินประมาณสิบนาทีก่อนที่ชานยอลจะพาผมไปส่งที่มหาลัย วันนี้ผมไม่เจอจงแดทั้งที่เราเรียนวิชาเดียวกัน ไม่มีใครรู้ว่าเขาหายตัวไปไหนผมหวังเพียงว่าเขาจะรู้ข่าวดีจากผมแล้ว และหวังว่าเย็นนี้เราจะได้มาคุยกัน

 

            ต่อให้ก่อนหน้านี้ผมไม่อยากจะทำแบบนั้นก็ตาม

 

            วันนี้นายดูอารมณ์ดีแปลกๆนะแบคฮยอน

 

            “อะ !”

 

            “มีเรื่องดีๆอะไรเกิดขึ้นเหรอ ?เสียงทักทายของลู่หานทำให้ผมหันไปมองเขาที่เดินเข้ามาในคลาส รวมถึงยังทิ้งตัวลงนั่งที่ข้างผม ต่างจากก่อนหน้านี้ที่เขาดูจะไปสนิทกับคนอื่นมากกว่า ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นพวกเพื่อนเที่ยวเขานั้นแหละ ผมไม่ใช่สายนั้นหรอก ผมเลื่อนสายตาไปสบกับเขาหยุดความคิดของตัวเองลงกะทันหัน ตั้งแต่ที่ผมเจอกับจงแดคราวนั้น...

 

            บางอย่างในตัวก็ทำให้ผมรู้สึกแปลกกับลู่หานยังไงก็ไม่รู้

 

            ว่าไง ฉันรอฟังอยู่นะ

 

            “ไม่มีอะไรหรอกลู่หาน ก็แค่...เรื่องทั่วไปน่ะ

 

            “เรื่องทั่วไปนี่หมายถึงเรื่องของคนที่นายกำลังคุยด้วยอยู่หรือเปล่า

 

            “อะ...

 

            “เมื่อเช้าฉันเห็นเขามาส่งนาย รู้สึกเหมือนว่าจะมารับมาส่งนายทุกวันสินะ คบกันแล้วเหรอแบคฮยอน ?ลู่หานถามเป็นชุดเล่นเอาผมถึงกับชะงัก จู่ๆก็รู้สึกไม่อยากให้ลู่หานมายุ่งวุ่นวายจนอยากจะลุกเดินหนีออกไป ถ้าเกิดวันนี้จงแดมามหาลัย บางทีผมอาจจะปลีกตัวไปนั่งกับเขาก็ได้ ฮัลโหล นายเงียบใส่ฉันอีกแล้วนะ

 

            “โทษทีลู่หาน แค่คิดอะไรเพลินๆไปหน่อยน่ะ

 

            “แล้วตกลงนายกับเขานี่ยังไง ?

 

            “หมายถึงฉันกับชานยอลเหรอ ?

 

            “ก็ผู้ชายของนายน่ะ

 

            “ไม่มีอะไร พวกเราแค่...คบกันแล้ว

 

            “คบกัน ?

 

            “ใช่

 

            “เหมือนก่อนหน้านี้นายเพิ่งจะทะเลาะกับเขาอยู่เลยผมยิ้มให้กับคำพูดนั้นไม่ได้อธิบายหรือว่าอะไรออกไป คิดว่าตอนนี้ผมลงตัวแล้วและไม่ควรจะขุดเรื่องในอดีตมาเล่าใหม่ ทว่าแทนที่จะหยุดสนใจ ลู่หานกลับสาวไส้ผมเรื่องของใครอีกคนแทน แล้วนายกับจงแดนี่ว่าไง ?

 

กึก !

 

            “วันนั้นฉันเห็นพวกนายไปคุยอะไรกันที่หลังตึกคณะ สำคัญขนาดที่ต้องไปคุยกันสองคนเลยเหรอ

 

            “...

 

            “นายคงไม่อยากปิดบังฉันใช่ไหม ถ้ามันทำอะไรไม่ดีกับนาย นายบอกฉันได้นะ ฉันจะจัดการมันให้เองลู่หานพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทำเอารอยยิ้มบนหน้าผมหายวับ เขาดูแค้นจงแดตั้งแต่คราวนั้นที่พวกเรามีเรื่องกัน แล้วพ่อเลือกที่จะเข้าข้างจงแดแทนที่จะเป็นเรา ซึ่งผมก็ไม่ได้ติดใจแล้วล่ะก็ตอนนี้ผมเข้าใจความจริงทุกอย่างแล้ว

 

            ผมไม่จำเป็นต้องคาใจกับจงแดแล้ว มันจะดีมากถ้าลู่หานเองก็คิดแบบนั้น

 

            ฉันจะทำให้มันออกไปจากชีวิตนาย

 

            “ไม่ต้องหรอกลู่หาน ขอบคุณสำหรับความหวังดีของนายนะ

 

            “แบค...!”

 

            “แต่ฉันพอใจแล้วล่ะที่มีเขาอยู่ในชีวิต ไม่รู้สิตอนนี้ฉันไม่จำเป็นต้องสงสัยเรื่องของเขากับพ่อของตัวเองแล้ว ฉันรู้ความจริงแล้วและหวังว่านายจะหยุดความเกลียดของตัวเองได้ ฉันไม่อยากให้นายมีปัญหากับเขา

 

            “วะ...ว่าไงนะเจ้าตัวเบิกตากว้างดูตกใจที่ผมเข้าข้างจงแดแบบนั้น ส่งผลให้เขาต้องเอื้อมมือมาจับบ่าผมพร้อมกับออกแรงเขย่า บีบเบาๆราวกับเตือนสติ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับนายแบคฮยอน นายบ้าไปแล้วเหรอที่พูดเหมือนให้อภัยมันน่ะ

 

            “แต่ฉันก็ไม่ได้โกรธอะไรเขานิ เขาไม่ได้ทำไม่ดีกับฉัน

 

            “แต่มันจะงาบพ่อนายนะแบคฮยอน มันจะ...!”

 

            “พ่อฉันกับเขารักกันด้วยความสมัครใจ

 

            “!!!!”

 

            และเขากำลังจะกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวฉัน เพราะงั้นเลิกว่าเขาได้แล้ว มันน่ารำคาญลู่หาน

 

            เจ้าตัวถึงกับเบิกตากว้างแสดงความตกใจออกมาให้ได้เห็น วินาทีนั้นผมเลยทำเป็นมองข้ามหันไปสนใจอาจารย์หน้าคลาสที่เดินเข้ามาพอดี ลู่หานไม่พูดอะไรอีกหรือไม่เขาถามมาผมก็เงียบใส่ ผมทำเหมือนว่าเขาไม่ได้พูดอะไร คือกลายเป็นธาตุอากาศสำหรับผมไปเลย

 

            กระทั่ง...

 

            ทำไมนายถึงให้โอกาสมัน มันเป็นคนไม่ดีนะแบคฮยอน !”

 

กึก !

 

            “นายน่าจะเลือกฉันมากกว่าคำพูดนั้นทำให้ผมหยุดชะงักมือที่กำลังเขียนปากกาตวัดสายตามามองอีกฝ่ายที่ทำสีหน้าไม่พอใจ ในตอนนั้นผมรู้เลยว่าเขาไม่ได้แค่ไม่ชอบจงแด แต่เขายังคิดอะไรกับพ่อของผมอีกต่างหาก แสดงว่าที่เขาทำไม่ดีกับจงแดก็เพราะว่าอิจฉาเขางั้นสินะ

 

            ไม่อยากเชื่อเลยว่าเพื่อนสนิทผมจะทำแบบนี้ใส่ ผมรู้เลยว่าลู่หานจะไม่มีวันจริงใจกับใคร เขาเปลี่ยนผู้ชายเป็นว่าเล่น ถ้าเกิดเจ้าตัวคบกับพ่อผมนะ เราคงมีปัญหากันยิ่งกว่าอะไร

 

            แค่ตอนนี้เขาก็สร้างหายนะที่ยิ่งใหญ่ให้ผมแล้ว

 

            ฉันเหมาะกับพ่อนายมากกว่ามันอีก

 

            “อย่าคิดเอาเองลู่หาน นายไม่มีวันเหมาะกับพ่อฉัน

 

            “อ๊ะ !”

 

            “เลิกยุ่งกับฉัน และไปให้พ้นจากครอบครัวของฉันซะ หลังจากนี้เราไม่ใช่เพื่อนกันพูดจบผมก็คว้าข้าวของเก็บเข้ากระเป๋าแล้วเดินออกไปจากห้องทันที ไม่สนว่าอาจารย์หน้าคลาสจะว่ายังไง ผมแค่ทนอยู่ร่วมกับคนอย่างลู่หานไม่ได้ พูดออกมาได้ไงว่าตัวเองเหมาะกับพ่อผม ตัวเองเคยแสดงความจริงใจที่ไหน นี่ก็แค่มาหวังประโยชน์คิดว่าผมคงกำลังคิดมากเรื่องของจงแดล่ะสิท่า เลยมาไซโคให้ผมเลือกเขาน่ะ

 

            คนแบบนี้ ไม่ควรมาอยู่ในชีวิตของผมเลยจริงๆ !

 

ตลอดทั้งวันผมหลีกหนีลู่หานอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเจ้าตัวเองก็ดูจะตามน้ำตั้งตัวเป็นศัตรูกับผมในเวลาอันรวดเร็ว แน่นอนผมไม่ได้สนใจหรอกว่าเขาจะไปเล่าอะไรให้คนอื่นฟัง ตอนนี้เราไม่ใช่เพื่อนกันแล้วการอยู่ห่างกับเขาไว้เป็นเรื่องที่ดี

 

ด้วยความที่วันนี้คลาสบ่ายผมถูกยก ผมเลยโทรหาชานยอลให้มารับ ในตอนแรกผมก็กะจะนั่งรถกลับเองนั้นแหละ แต่เผอิญอีกฝ่ายโทรมาถามก่อนพอดีผมก็เลยบอกความจริงไป รอไม่นานเขาก็ขับรถมาจอดรอผมที่หน้ามหาลัยแล้ว

 

จะเอาใจผมมากเกินไปแล้วมั้ง

 

อยากไปไหนต่อไหมหรือว่าอยากกลับบ้านเลยร่างสูงถามตอนที่พวกเราออกมาจากมหาลัย ผมไม่ได้เล่าเรื่องของลู่หานให้เขาฟัง เพราะคิดว่ามันไม่จำเป็นเลยที่พวกเราจะต้องมานั่งสนใจคนแบบนั้น ตอนนี้พวกเรากำลังจะเริ่มต้นใหม่กัน ผมไม่อยากให้อะไรที่ไม่ดีมาทำให้ครอบครัวของผมต้องแตกแยก

 

ยิ่งไปกว่านั้นถ้าให้ผมพูดตามตรง...

 

ผมพอใจที่จงแดคบกับพ่อผมมากกว่า

 

กลับบ้านเลยก็ได้ครับ จะได้ไปทำอาหาร

 

วันนี้คุณจะลงมือทำเองเลยเหรอ ?

 

ก็...แค่คิดว่ามันน่าจะเป็นเรื่องที่ดีที่จะเริ่มต้นด้วยอะไรแบบนี้น่ะ

 

“…”

 

แต่ผมไม่รู้หรอกนะว่าหลานของคุณชอบอะไร คุณบอกผมได้ไหมครับผมหันไปถามเขาหลังจากครุ่นคิดอยู่นาน ส่วนตัวผมก็ไม่ได้ทำอาหารเก่งอะไรหรอก แค่อยากใช้มันเป็นตัวเริ่มบทสนทนาที่จะเกิดขึ้นเร็วๆนี้ แม้ผมจะยังไม่รู้ว่าจงแดจะยอมมาไหมก็ตาม แต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย เช่นพวกขนม พวกอาหารรสจัดไรงี้

 

อืม...จงแดเป็นพวกกินได้หมดนะ แต่เท่าที่สังเกตดูเหมือนจะชอบสปาเก็ตตี้ครีมซอสมากที่สุด

 

แล้วขนมล่ะ ?

 

พุดดิ้งน่ะ

 

            งั้นเลี้ยวรถแวะห้างก่อนครับ จะได้ซื้อของเข้าไปทำชานยอลพยักหน้ารับคำผม เขาเลี้ยวรถเข้าห้างที่เรากำลังจะผ่านพอดี พวกเราเลยลงไปซื้อของกัน แน่นอนเจ้าตัวก็ช่วยผมถือของและเลือกสรรวัตถุดิบ เขาดูเหมือนจะรู้เรื่องอาหารมากกว่าผมซะอีกนะ

 

            เราใช้เวลาร่วมชั่วโมงอยู่ในนั้นและใช้เวลาอีกชั่วโมงในการตรงมาที่บ้านผม จากนั้นก็ช่วยกันทำอาหารที่ทั้งพ่อและจงแดชอบ บอกเลยว่าผมไม่เคยทำอะไรเอาใจเท่านี้มาก่อน แต่ชานยอลบอกว่าจงแดเป็นพวกคิดมาก ถ้าทำอะไรที่เขาชอบก็จะทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายตอนเจอผม

 

            รู้เลยว่าเย็นนี้พวกเราต้องเกร็งกันมากแน่ๆ ชานยอลยังเตี๊ยมกับผมเลยว่าจะให้ผมตีหน้านิ่งแกล้งจงแด เพื่อที่จะได้เห็นสีหน้าประหม่าของหลานชายตัวเอง ซึ่งผมก็กลัวว่าจะไปทำให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่ดีหรือเปล่า ถึงอย่างนั้นผมก็ยอมตามน้ำเขาไปในตอนที่จงแดมาถึงบ้าน

 

            พวกเราสี่คนมองหน้ากัน ความนิ่งงันของผมทำเอาอีกฝ่ายอึกอักพูดไม่ออก

 

            “แล้วอาการเป็นไงบ้าง ไปหาหมอมาหรือยัง

 

            ไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรงขนาดนั้น อย่าเวอร์น่าอาเจ้าตัวตอบรับคำถามของอาเขาแล้วหลุบตาต่ำเมื่อผมจ้องเอาๆด้วยความเฉยชา ผมไม่เคยเห็นสีหน้าประหม่าของเขามาก่อน เขาทำเหมือนจะเดินออกไปจากบ้านของผมได้ตลอดเวลา ชานยอลเลยสะกิดผมเบาๆว่าให้หยุดทำแบบนั้นได้แล้ว

 

            ผมก็เลยยิ้มและหัวเราะเบาๆ

 

            ไม่ต้องประหม่าขนาดนั้นหรอกจงแด นายทำให้ฉันเครียดไปด้วยนะ

 

            อ๊ะ !

 

            ทำตัวตามสบายเถอะ ตอนนี้พวกเราเป็นเพื่อนกันแล้วนะคำพูดของผมทำเอาเจ้าตัวนิ่งชะงัก สีหน้าของเขาฉายชัดด้วยความประหลาดใจ ผมเองก็เก้ๆกังๆไม่รู้จะทำตัวยังไง จะนิ่งก็ไม่ใช่ จะสดใสก็ไม่เชิง พยายามทำตัวเฉยๆให้ปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ วันนี้ฉันกับอานายช่วยกันทำของโปรดนายด้วยนะ หวังว่านายจะชอบ

 

            “ทำให้ฉันเนี่ยนะ ?

 

            “ใช่

 

            “…”

 

            ไม่ต้องห่วงฉันไม่ได้ใส่ยาพิษอะไรลงไป ฉันไม่ทำร้ายคนในครอบครัวหรอกนะ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอความสุขที่ก่อตัว เขาหมั้นกันแล้วค่า !

รอเยอะอัพไวนาจา ใครอยากอ่านรีบเจิมไวๆ ไม่นานเกินรอ !

ฝากติดตามด้วยน้า อย่าลืมเม้นน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบคฮยอน

 เมื่อพูดถึงค่ำคืนของพวกเขา อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคคืนของชานแบค

(c) Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

872 ความคิดเห็น

  1. #805 FULLMOON92 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 05:59
    จะดีถ้าทุกคนเข้าใจกัน ฮือจะหมั้นกันแย้ววววว
    #805
    0
  2. #804 ยัยปีโป้ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 22:42
    เป็นคนั้งแรกที่ลำไยเมนตัวเอง อาลู่เอ้ยยยย สายเผือกที่แท้ทรู 555
    #804
    1
  3. #803 NOONNINNN (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 18:15
    ขันหมากมาล้าววววว~55
    #803
    1
    • #803-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 29)
      1 กันยายน 2560 / 17:37
      ขอประตูเงินประตูทองค่ะ555555
      #803-1
  4. #802 ยัยปีโป้ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 23:53
    คนพี่ห้ามเกเรนะคะ
    #802
    1
  5. #801 wwirulpattt (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 22:30
    รอแห่ขันหมานนะคะ5555555
    #801
    2
    • #801-1 wwirulpattt(จากตอนที่ 29)
      27 สิงหาคม 2560 / 22:30
      **หมาก
      #801-1
    • #801-2 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 29)
      28 สิงหาคม 2560 / 18:21
      555555 ฝากติดตามด้วยน้า
      #801-2
  6. #800 real_parkhyunee (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 21:59
    อย่าลืมมาต่อน่าาาไรท์ รอๆๆๆ
    #800
    1
  7. #799 cherL (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 21:23
    อูยยยย ห้ามผิดสัญญานะคะ!
    #799
    1