Ruin Online หายนะโลกออนไลน์ (Yaoi)

ตอนที่ 3 : Dungeon 1: Log in * insane

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    12 ก.ค. 59



Dungeon 1: Log in * insane

 


Log in to Ruin’s world


Downloading your nerve system……………100%


Welcome to ruin’s world


เนื่องจากท่านผู้เล่นล็อกอินเป็นครั้งแรก กรุณาสร้างตัวละครของท่านค่ะ


“สวัสดีค่ะ คุณผู้เล่นที่เข้ามาใหม่ ยินดีต้อนรับสู่โลกออนไลน์ รูอิน ออนไลน์ ดิฉัน NPC เชอร์รี่ค่ะ มิตินี้คือมิติแห่งการเริ่มต้น เป็นมิติที่ท่านสามารถกำหนดตัวละครของท่านขึ้นเพื่อใช้ใน โลกคู่ขนาน ค่ะ ซึ่งคุณสามารถปรับแต่งสีดวงตาและสีผมได้ตามต้องการค่ะ นอกจากนี้ยังว้าย! คุณผู้เล่นคะ!


เอไอสาวผมเปียหวีดร้องอย่างตกใจ (หลังจากพล่ามมานาน) มองชายหนุ่มที่หล่นตุ้บลงมากองไม่เป็นท่ากับพื้นตารางเรืองแสง เธอยกมือขึ้นแตะแก้มสีชมพูเรื่ออย่างวิตก


“ตายแล้ว เป็นอะไรมากมั้ยคะ คุณผู้เล่นคะ อุ๊ย! หล่อจังค่ะ” ผิวขาวจั๊วะเลยนะคะเนี่ย


“โอย….” คุณผู้เล่นสุดหล่อปรือนัยน์ตาสุกใสเหมือนลูกแมวขึ้นกรี๊ด อกแม่จะแตกค่า!


“คิกๆ คุณผู้เล่นคะ ยินดีต้อนรับสู่รูอิน ออนไลน์ค่า~ ดิฉันชื่อเชอร์รี่ค่ะ ปีนี้อายุ 17 ยังไม่แฟนค่ะ แต่ตอนนี้สนใจใครบางคนเข้าซะแล้ว” เธอหมุนนิ้วชี้เล่นอย่างขวยเขิน


“ที่นี่ที่ไหน?? ปวดหัวชะมัด” คุณผู้เล่นพึมพำอย่างงุนงง มองไปรอบๆที่มีแต่ตารางเส้นเรืองแสงยาวไปไกลสุดสายตา ทับทิมเงยหน้าปรือตามองเด็กสาวตัวเล็ก (ที่ตรงนั้นไม่เล็กเท่าไหร่) จ้องมองด้วยดวงตาวิบวับ แล้วรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวอย่างบอกไม่ถูก


“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ ฮิฮิ คุณผู้เล่นชื่ออะไรเหรอคะ ไม่สิ ยินดีต้อนรับสู่โลกคู่ขนานแห่งหายนะค่ะ ดิฉันNPC เชอร์รี่ ทำหน้าที่ดูแลส่วนการลงทะเบียนเข้าเล่นค่ะ” หล่อนรีบวางมาดสาวน้อยน่ารักทันที


NPC? มันคืออะไรเหรอครับ คุณเชอร์รี่” ทับทิมเอียงคอ วาดรอยยิ้มน้อยๆ(แน่นอนว่าเสแสร้ง)


หล่อมากค่ะ! น่าจับฟัดที่สุด น่ารักซะด้วย!


“คะคือว่า NPC ย่อมาจาก Non player character เป็นตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นค่ะ ส่วนใหญ่จะใช้เป็นผู้มอบภารกิจในโลกคู่ขนานนี้ค่ะ มีรายละเอียดต่างๆมาก จึงต้องใช้คนจริงเพื่อควบคุมค่ะคะ คุณผู้เล่นคะ ชะ เชิญปรับแต่งตัวละครของท่านซักครู่นะคะ เดี๋ยวดิฉันขอตัวไปอุ๊บ!


ละ เลือดกำเดาจะไหลแล้วค่า~ อร๊างงงง เชอร์รี่ สร้างภาพค่ะสร้างภาพ


“สามารถเลือกสะ สีตา สีผม หรือสีผิวได้ตามสะดวกค่ะ นอกจากนี้คุณสามารถปรับแต่งใบหน้าให้หล่อขึ้น (หรือขี้เหร่ขึ้น) ก็ได้ค่ะ แล้วก็อุ๊บ! ไม่ไหวแล้วววว”


ทับทิมเกาหัวแกรกๆพลางมองคุณผู้หญิงยกนิ้วอุดจมูกแล้วหายวับไปซะเฉยๆ ก่อนจะเบนสายตาลงมองแผ่นเฟรมโปร่งแสงบางเฉียบบนตักตัวเอง


“โหเฮะ? ปรับสีตาได้ด้วย ไหนๆ เอาสีอะไรดีเอ่ย? สีชมพู ม่วง เขียวเอ่อ สีเดิมนั่นแหละดีแล้ว ช่างมันเหอะ ไม่ปรับอะไรทั้งนั้นแหละ หืม?”


นัยน์ตาสีแดงแกมดำไปสะดุดเข้าเต็มเปากับแถบตัวเลขหนึ่งแถบ พอไล่ๆนับที่คุณเอไอคนนั้นบอกแล้ว สีตา สีผม สีผิว แล้วก็ “ความหล่อ?”


ชายหนุ่มจ้องมองแถบนี่อย่างสนใจ ก็พอรู้อยู่ว่าเขามันหน้าตาดีผิดมนุษย์มนา ตั้งแต่เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเอกรัตนโกสินทร์ เขาโผล่หน้าไปแค่ตอนวันปฐมนิเทศ แล้วก็ไม่ได้ปรากฏที่ไหนอีกเลยนะ


แต่มันก็ลำบากเหมือนกัน ถ้าเกิดเราเล่นเกมด้วยหน้าแบบนี้ไม่พ้นโดนรุมยำสินะ


“เป็นระดับแบบตัวเลขเหรอ โห ระดับ 20 ไม่เลวๆ งั้นลดลงหรือซักประมาณ 14-15 ประมาณนี้ก็พอมั้งอย่างน้อยคงหน้าตาธรรมดาบ้านๆ”


เป็นอันว่าเรียบร้อย นายทับทิมเผยยิ้มกว้างอย่างสดใส นิ้วเรียวจิ้มปุ่ม “ตกลง” ทันที


ท่านทำการลงทะเบียนสร้างตัวละครเสร็จสิ้น


กรุณาตั้งชื่อตัวละครของท่านค่ะ


“ทับทิม”


ชื่อนี้สามารถใช้ได้ค่ะ


จะทำการส่งผู้เล่นไปจุติ ณ เมืองเริ่มต้น คาลาไมน์ ค่ะ


แสงสีขาวนวลตาสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่ร่างชายหนุ่มอย่างฉับไว ดวงตาสีดำสนิทเรืองแสงสีแดงวาบขึ้นมาราวกับเปลวอัคคีลุกโชติช่วง


แล้วทุกอย่างก็พลันเป็นสีขาวโพลน




 

“ไหวมั้ยครับ? คุณเชอร์รี่ เอากระดาษทิชชู่อีกไหม?”


“มะ ไม่เป็นไรค่าชะ เชอะ เชอร์รี่แค่มึนหัวนิดหน่อย” สาวน้อยเชอร์รี่ยกมือปาดเลือดกำเดาออกลวกๆ ส่งผลให้มุมปากที่ทาลิปสติกสวยงามเละเป็นปื้ดไปเลยทีเดียว


“คุณเชอร์รี่ครับ ระวังนะครับ เดี๋ยวมือเปื้อนหมด”


“ค่ะ ค่ะ” หล่อนฉีกยิ้ม (ที่ดูเหมือนแสยะ) ริมฝีปากสั่นระริก จ้องมองหนุ่มรูปงามผู้นั่งเล่นอยู่ในห้องล็อบบี้ GM ของตึก Utopia ตึกบริหารใหญ่ของบริษัท Ruin seal company บริษัทผู้สร้างระบบเครือข่ายออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดของโลก


GM ใหม่รึเปล่าคะเนี่ย! หล่อลากกระชากตับไตไส้พุงเชอร์รี่มากมายค่า!


“งั้นผมต้องไปก่อนนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักคุณนะครับ คุณผู้หญิง” หนุ่มรูปงามผู้นั้นแย้มยิ้มมุมปากบางเฉียบสีสวย สาวเจ้าก็แทบจะลงไปกองกับพื้นทันที


“โอ้! คนอะไรจะหล่อได้ขนาดนี้ แถมยังใจดีเป็นสุภาพบุรุษอีกต่างหาก กรี๊ดดด” หล่อนกรีดร้องด้วยความดีใจจนลืมไปว่าหล่อนมีผู้เล่นต้องลงทะเบียนอยู่คนผู้หนึ่ง


อาบอกรายละเอียดการปรับแต่งตัวละครไม่หมดด้วยสิ เธอชะงัก


“ตายแล้ว นี่เดี๊ยนลืมไปได้ยังไง ระบบปรับความหล่อกำลังอยู่ในสภาวะปิดตัวเพื่อซ่อมแซม แล้วระบบที่ทางหัวหน้าใส่ให้มาก็คือ….


งานนี้หายนะของจริงแล้วล่ะค่า!


 





แซก แซก…..


เสียงเสียดสีกับพงหญ้าดังเป็นระยะๆ ร่างเพรียวของ มัน ย่องฝีเท้าอันเงียบกริบ มัน ใช้ดวงตาทั้งสองข้างกวาดตามองหา ต้นเหตุการรบกวน การนอนหลับของ มัน


ตุ้บ!


เสียงวัตถุบางอย่างตกปุลง เฉียดหน้ามันไปหน่อยเดียว มันผงะถอยหลังตามสัญชาตญาน เมื่อเห็นว่าวัตถุนั้นไม่ขยับอะไร มันจึงค่อยชะโงกหน้าเข้าไปดู


มันจ้องมองอยู่ครู่ใหญ่ จากนั้นก็ทำกริยาแปลกประหลาดด้วยการแบกวัตถุนั้นขึ้นหลัง เท้าย่ำก้าวไปตามพื้นที่ปกคลุมด้วยหญ้าและใบไม้แห้ง หายตัวเข้าไปพงไพรอันมืดสนิทอย่างไร้ร่องรอย

 





ยินดีต้อนรับสู่รูอิน ออนไลน์ค่ะ คุณผู้เล่นไอธารา


นัยน์ตาสีเขียวใบเตยปรือขึ้นอย่างเมื่อยล้า หญิงสาวร่างสูงสง่าเอนกายเหยียดตรงแล้วเด้งตัวขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว เธอรวบผมสีแอปริคอทที่จงใจเลือกสีนี้โดยเฉพาะขึ้น มัดมันด้วยเชือก แล้วเดินเข้าห้องน้ำ ทำธุระต่างๆเสร็จภายในไม่ถึงห้านาที


เธอเดินออกจากห้อง ตรงไปตามทางเดิน ระหว่างทางมีคนหยุดทำความเคารพหล่อนตลอดทาง หญิงสาวเพียงยิ้มรับอย่างสุภาพแล้วย่างก้าวไปอย่างองอาจราวกับวีรสตรี


ปัง!


“อรุณสวัสดิ์ มีอะไรเกิดขึ้นบ้างระหว่างที่ฉันไม่


เฟี้ยววววว!


เพล้งงง~~!


ตู้มมมมมมมมมมมม!


ถ้าจะให้อธิบายเสียงแรกคือเสียงชามกระเบื้องลายครามโบราณที่มีมูลค่าเหยียบล้านพุ่งด้วยความเร็วสูงเฉียดแก้มสีแดงเรื่อไปกระทบผนังแตกเพล้งคือเสียงที่สอง ส่วนไอ้เสียงสุดท้าย


“เอาระเบิดไปกินซ้า~!


บึ้มมม!!!


“นี่พวกนายทำอะไร….นี่มันอาร๊ายยยยยย~~~~


เสียงนี้ช่างมีอำนาจทะลวงโสตประสาทของทุกคนได้ดีเหลือเกิน!


ณ บัดนี้ ทุกสายตาในห้องต่างเบือนมาทางแขกผู้มาเยือนแล้วหน้าพลันซีดไปตามๆกัน เมื่อเห็นเส้นผมหงิกงอส่วนหนึ่งของหญิงสาว


“อ้าว! งายยยยย ไอน้ำ เข้ามาแล้วเรอะ”


เสียงทุ้มเสียงหนึ่งเอ่ยอย่างเกียจคร้าน เจ้าของเสียงคือบุรุษหน้าตาคมคายหมดจด ถ้าไม่นับดวงตาขวางๆไม่รับใครเป็นเพื่อนสีเขียวมรกต กับเรือนผมสีน้ำตาลที่ยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง เขาก็ถือว่าหล่อจริงๆ


“ช่วยบอกฉันทีว่าสภาพห้องที่ฉันเห็นมันอะไรกันหา?!” หล่อนชี้นิ้วยาวไปรอบๆห้อง คนในห้องมีกันทั้งหมดห้าคน ไอ้คนหัวน้ำตาลนั่งพาดขาอยู่กับโต๊ะ อีกสองกำลังส่งสายตาเขม่นกัน หนึ่งกำลังอ่านหนังสือ ส่วนอีกหนึ่งกำลังยิ้มเจื่อนๆ


“ท่านรองฯคะ” คนยิ้มเจื่อนเอ่ยเสียงอ่อน “เจ้าหินกับนายพัทมันกัดกันอีกแล้วล่ะค่ะ”


“นายหัวหิน นายพัทยา!” เจ้าแม่แกเรียกเสียงเข้ม สองหนุ่มที่นั่งเขม่นตากันรีบตัวตรงแหน่ว


“ครับ ซือเจ๊


“ใครใช้ให้เรียกอย่างนั้นยะ! เป็นพี่น้องกันแท้ๆ กัดกันได้ทุกวันนะพวกแกเนี่ย ให้ตายสิ! ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองแก่ขึ้นทุกวินาทีเลยแฮะ” ไอน้ำ หรือที่ใช้ชื่อในเกมว่า ไอธารา ตวาดเสียงเขียว ก่อนจะหันมาเรียกชายหนุ่มที่นั่งอ่านหนังสือไม่สนใจโลกภายนอก


“กระบี่ พี่ฝากนายไปตรวจดูคลังของกิลด์หน่อยสิ ว่ายังมีเกราะเกรดประมาณซัก B ขึ้นไปเหลืออยู่มั้ย เอาแบบภายนอกธรรมดาๆเรียบๆนะ หรือถ้าไม่มีก็เอาอาวุธอะไรก็ได้”


“ไอน้ำ เธอจะเอาของพวกนั้นไปทำไม?” ชายที่นั่งพาดขาอย่างถือสิทธิ์เอ่ยแบบไม่เกรงใจใคร


“แหม คุณชายนาวาเจ้าขา ดิฉันจะเอาไปทำอะไรมันก็เรื่องของฉันสิคะ ไม่ใช่ว่าคุณหึงฉันหรอกเหรอคะ แหมๆๆๆ แย่จัง เฮ้อ~ เป็นคนสวยเลิศเลอเพอร์เฟ็คนี่มันเหนื่อยใจจัง”


“ขอร้องเถอะ ยัยถึกอย่างเธอโพสท์ท่าบิดไปมาแบบมีจริตแบบนี้ ไม่เข้าอย่างแรง” นาวาคิน หรืออีกนามหนึ่งคือ ลมหายใจมังกร หัวหน้ากิลด์ มังกรเดียวดาย ถลึงตาใส่อย่างแรง


“น่าๆ รองฯคะ บอกหัวหน้าเค้าหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฝนก็อยากจะรู้เหมือนกันน่ะค่ะ” เด็กสาวผู้มีใบหน้าจิ้มลิ้มหรือ “น้ำฝน” ขยับปากเบาๆ


แต่มีหรือ ที่คนคลั่งเด็กน่ารักบางคนจะไม่ได้ยิน!


“ได้สิจ๊ะ© หนูฝน เจ๊บอกก็ได้จ่ะ พอดีว่าเพื่อนเจ๊เขาเพิ่งจะเริ่มเล่นเกมนี้ เจ๊อยากเซอร์ไพรส์มันซะหน่อย เดี๋ยวเจ๊ว่าจะไปเกาะเริ่มต้นซักหน่อย


“คงยากล่ะฮะ เจ๊น้ำ เพราะเพิ่งมีงานใหญ่เข้ามาพอดีเลย” หัวหิน ผู้มีดวงตาสีน้ำตาลอ่อน กับผมสีครีม แบบเดียวกับ พัทยา แฝดผู้พี่ที่เกิดก่อนไม่ถึงนาที เจ้าแฝดน้องเอ่ยขัดขึ้น


“งานอะไรอีก


“เฮอะ! จะอะไรอีกล่ะ ก็เมื่อวานมีเจ้าพวกสมาคม กิ้งก่าหางไหม้ มาป่วนเมืองอีกน่ะซี่! เห็นอยู่ว่าเมืองฟิวเรียสนี่อยู่ในการปกครองของกิลด์เรา มันยังกล้าแอบมารีดไถเงินคนในเมืองอีก” พัทยากัดฟัน


“งั้นเดี๋ยวค่อยไปก็ได้มั้ง” ไอน้ำชักลังเล ยังไงส่วนรวมต้องมาก่อนอยู่แล้วล่ะ


“นี่ ยัยไอน้ำ เพื่อนคนไหนของเธอกัน?” นาวาที่นั่งนิ่งตาขวางมานานเปรยขึ้น


“เอ? ไม่ใช่เพื่อนในชมรมเหรอคะ พี่น้ำ” ฝนเอียงคอถาม


“โนวๆๆๆ ไม่ใช่อยู่แล้ว เจ้าพวกนั้นถ้าไม่ใช่คนที่ฉันถูกใจแล้ว มันก็แค่พวกที่เก่งนิดหน่อยแล้วเบ่งแค่นั้นเอง และคนที่ฉันถูกใจในชมรมยูโดมันมีแค่ห้าหกคนเองเธอก็รู้นี่จ๊ะ”


“แต่นอกจากนั้น พี่น้ำก็ไม่เห็นจะไปสนิทกับใครที่ไหนนี่คะ” เพราะส่วนใหญ่ไปถล่มเขามาหมดแล้วฝนแอบคิดต่อในใจ


“ม่ายเขาไม่ได้ปวกเปียกเหมือนพวกนั้นหรอกนะ” หล่อนเชิดริมฝีปากขึ้น “ถ้าเอาตามจริงนายนั่นน่ะ เสือซ่อนเล็บ หมาป่าหุ้มหนังแกะเท่านั้นแหละ” ดวงตาสีใบเตยพราวระยับ “ฉันยังอยากลองสู้แบบเอาจริงกับนายนั่นซักครั้งเลย”


“ใคร?” เสียงทุ้มห้าวกล่าว “ใครกันนะ? ที่ถึงกับทำให้ กลิ่นไอธารา เผยแววตาแบบนั้นได้ อยากรู้จริงๆเลย” ชายนัยน์ตาดุแกว่งแก้วในมือเล่น


“เฮ้อคงยากอ่ะ นายนาวา หมอนั่นมันพวกต้นอ้อ เอนตามลม ยอมเค้าซะหมด ขนาดฉันทำท่าจะอัดเขา เขายังยอมให้อัดโดยดีเลยเอ้า! ว่าแต่ข้าวเช้าฉันล่ะ หนูฝน หิวๆๆๆๆๆๆ”


“ค่ะ” เด็กหญิงยิ้มจืดๆ พลางเดินไปทำหน้าที่แม่ครัวกิตติมศักดิ์ทันที


“หิน พัท” กระบี่ลุกขึ้นยืน “ไปช่วยหาของหน่อย”


“รู้แล้วๆ ครับไอ้คุณพี่ชาย” หัวหินบ่นกระปอดกระแปด ส่วนพัทยาเพียงแค่ยักไหล่อย่างเบื่อหน่ายแล้วเดินตาม “พี่ชาย” ออกไป


“ให้ตายสิ เจ้าสองแฝดนี่ ยอมเจ้าบี่มันเลยนะเนี่ย ที่เป็นพี่พวกมันได้เนี่ย” ไอน้ำยิ้มมุมปาก


“ว่าแต่คนอื่น ดูตัวเองหน่อย” ชายหนุ่มที่เหลือคนเดียวเหน็บ “สงสารยัยฝนมันมั้ย?”


“เชอะ! คนอย่างนายไม่เข้าใจหรอก ว่าโลกสีม่วงมันเป็นยังไง” ดวงตาคมจิกลงพื้น ริมฝีปากสีแดงเหยียดยิ้มหยัน ร่างระหงส์ก้าวเดินออกจากห้อง แต่ก่อนจะออกไป หล่อนเอ่ยประโยคทิ้งไว้ประโยคหนึ่ง


“อะไรที่ไม่เข้าใจน่ะ ลองทำความเข้าใจมันด้วยตัวเอง เดี๋ยวนายก็เข้าใจมันเองล่ะ”






 


อูย…..ปวดหัวเป็นบ้า มึนยิ่งกว่านั่งเรือไวกิ้งในสวนสนุกอีกเว้ย!


แพขนตายาวเริ่มมีปฏิกิริยาเล็กน้อย ก่อนจะเปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า ทับทิมกะพริบตาถี่ๆไล่ความง่วงงุนที่โจมตีเข้ามา ตาก็เริ่มมองไปรอบๆกาย


โพรงอะไรเนี่ย? ใหญ่เป็นบ้า คิดแล้วก็จ้องมองเจ้าโพรงเหมือนถ้ำสูงใหญ่แถมยังกว้าง แน่นอนว่าเขากำลังอยู่ในมันนี่ล่ะ จับพื้นดูก็เห็นว่ามันเป็นฟางหญ้าแห้งๆที่วางไว้ลวกๆ ชายหนุ่มยกมือขึ้นจับขมับตัวเองเบาๆ อูย เจ็บเป็นบ้า!


“แล้วที่นี่มันที่ไหนกันล่ะเนี่ย? อย่าบอกนะว่าเป็นเมืองอะไรนั่น” ถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริง เขาจะเลิกเล่นเกมนี้ทันทีเลยสิให้ตาย คิดพลันหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย แต่ก่อนจะได้ทำอะไร บริเวณปากถ้ำก็มีเงามหึมาของอะไรบางอย่างเสียก่อน


ทับทิมเพ่งสายตาเล็กน้อย พยายามปรับสายตาให้เข้ากับแสงที่จ้าภายนอก พอๆกับที่เจ้าอะไรบางอย่างนั้น กระโดด เข้ามาในถ้ำ


“โอ๋? กระต่ายนี่นา”


มัน ตรงหน้าเขาคือกระต่ายตัวน้อยขนฟูๆสีขาวอมเทา มันก็ช้อนดวงตากลมโตสีฟ้าขึ้นมาสบตาของมนุษย์ตรงหน้ามันเหมือนกัน ทั้งสองเล่นจ้องตากันนิ่งไม่ขยับเขยื้อน


“ปี้! ปี้!” เสียงเล็กๆร้องขึ้นเบาๆจากหลังกองหญ้า แต่ทำให้เจ้ากระต่ายรีบผละตัวออกไปหาทันที


ชายหนุ่มมองตามเจ้าตัวจ้อยไป หลังกองหญ้าสูงใหญ่ มีเงาของกระต่ายน้อยอีกตัว เจ้าตัวนี้ทั้งเล็กและดูเปราะบางกว่ามาก มันขลุกตัวขาวๆของมันเป็นก้อนกลมๆเพราะลมเย็นที่พัดเข้ามา


“หนาวเหรอ? เจ้าตัวเล็ก” เห็นแล้วรู้สึกสงสารอย่างบอกไม่ถูก


“แง่งง….” เจ้ากระต่ายตัวใหญ่กระโดดเข้ามาขวางอยู่ข้างหน้า ดวงตาสีฟ้าวาวโรจน์ ออกท่าทางราวกับแม่นกกางปีกปกป้องลูก


“ฉันไม่ทำอะไรเจ้าหรอกน่า แค่จะกอดมันหน่อย ไม่งั้นมันหนาวตายแน่เลยนะ” ทับทิมกลั้วหัวเราะเบาๆ เจ้ากระต่ายสีขาวอมเทาจ้องเขานิ่งพักใหญ่ ก่อนที่มันจะสะบัดหน้าหนีเล็กน้อย


“แปลว่าตกลงงั้นสิ” เขาเอื้อมมือไปอุ้มเจ้าก้อนเล็กๆนั่นขึ้นมา มือลูบขนของมันอย่างแผ่วเบา


เจ้าตัวเล็กที่กำลังหนาวสั่นอยู่รับรู้ได้ถึงสัมผัสอันแปลกประหลาดแทรกเข้ามาในผิวกาย มันคลายความกังวลต่อเจ้าของวงกอดเล็กน้อย กลิ่นหอมบางอย่างลอยโชยมาแตะปลายจมูกชื้นๆของมัน


กลิ่นแบบนี้….ดวงตาคู่น้อยของกระต่ายตัวจ้อยเบิกโพลง


แล้วสติของมันก็พลันกระจ่าง


วิ้ง~~!


กระต่ายป่า คลาส ? ระดับ 1 ถือกำเนิดโดยสมบูรณ์ค่ะ


กระต่ายป่า คลาส ? ระดับ 1 ยื่นคำขอร้องขอรับผู้เล่นทับทิมเป็นเจ้านายค่ะ


ท่านจะยอมรับหรือไม่?


“เอ๋??” เด็กหนุ่มร้องเสียงหลง จู่เสียงผู้หญิงก็ดังขึ้นในหัว ยิ่งใจความยิ่งทำเอางงเข้าไปใหญ่ เขาก็แค่กอดมันเนี่ยนะ เจ้าตัวเล็กนี่เชื่อคนง่ายเกินไปหน่อยล่ะมั้ง….


ท่านจะยอมรับหรือไม่? เสียงนั้นถามซ้ำอีกครั้ง


“ระรับครับ” ยอมๆมันไปก่อนละกัน


ผู้เล่นทับทิม ได้รับ กระต่ายป่า คลาส 1 ระดับ 1 เป็นสัตว์เลี้ยงใต้อาณัติของท่าน กรุณาตั้งชื่อค่ะ


“ชื่อ….” เขาก้มลงมองดวงตาสีอำพันของเจ้าตัวน้อยที่แสนจะใสซื่อ เอมันเป็นกระต่ายนี่นะ ถ้าจำไม่ผิดเหมือนว่าเขาเคยอ่านหนังสือผ่านตา“เอาเป็น ฮอฟฟี่ เป็นไง?” ไม่โหลใช่มั้ย?


“ปี้!” เจ้าฮอฟฟี่ร้องอย่างดีใจ พร้อมกับเสียงในหัวดังขึ้นอีกรอบ


ทำการตั้งชื่อเสร็จสิ้น ฮอฟฟี่ สถานะ สัตว์เลี้ยงของผู้เล่นทับทิมค่ะ


“มิ้ว!” เจ้ากระต่ายอีกตัวกระโดดเข้ามาโฉบตัวเจ้าตัวเล็กไปต่อหน้าต่อตา อดต่อว่าเจ้าตัวเล็กด้วยน้ำตานองหน้าไม่ได้


“มิ้วมิวมิ้ว มิ่วมิ่วมิ้วมิวมิ๊ว~~~” ท้ายประโยคเหล่สายตามาจ้องทับทิมอย่างอาฆาต


“ปี้! ปี้ปี้ปี่ปี๊ ปีปี่ปี้ปี้ ปี้ปี้!” ส่วนเจ้าฮอฟฟี่ก็เถียงหน้าดำหน้าแดง แถมยังมีหน้ามาทำตาละห้อยให้อีก


“เอ่อจะเถียงอะไรก็เถียงไปเถอะ” มุมปากมนุษย์คนเดียวในที่นั้นกระตุกแบบถี่ยิบ ไอ้จะเถียงก็เถียงไปเถอะ เขามันคนดีอยู่แล้ว (กล้าพูดเนอะ)


แต่กรุณาช่วยพูดภาษาคนหน่อยได้มั้ยวะครับ!


แต่เขาลืมไปว่ามันเป็นกระต่าย


เจ้ากระต่ายตาดุตัวนั้นหันขวับมามองเขา สลับกับมองตาละห้อยของเจ้าฮอฟฟี่ มันพ่นภาษามิ้วๆอะไรนั่นออกมาสองสามคำ แล้วกระโจนมันแปะติดกับหน้าอกทับทิม สองมือ (?) ของมันตะปบคอเสื้อไว้แน่น พร้อมใช้ดวงตาข่มขู่อย่างเห็นได้ชัดเจน


กระต่ายป่า คลาส ? ระดับ 92 ยื่นคำร้อง (?) ขอรับผู้เล่นทับทิมเป็นเจ้านายค่ะ


ท่านยินยอมหรือไม่?


W…..Whhhaaaaaaaaaatttt??? ช่วยบอกทีว่านี่มันอะไร…..


“แง่งงงงงง….” แน่ะ! มีขู่ด้วยนะเออ! เกิดมาเพิ่งจะเคยถูกกระต่ายขู่ก็วันนี้นี่แหละ


“ยอมรับ” อย่าล็อคคอสิวะ ไอ้กระต่ายเฮงซวยนี่!


ผู้เล่นทับทิม ได้รับ กระต่ายป่า คลาส 1 ระดับ 1 เป็นสัตว์เลี้ยงใต้อาณัติของท่าน กรุณาตั้งชื่อค่ะ


“อ้าว? ไหงลดลงมาเหลือแค่หนึ่งล่ะฮะ? โอ๊ย! เบาๆ หน็อยแน่ เจ้ากระต่ายบ้า งั้นชื่อมิฟฟี่!” อ้า! ใช่แล้ว ไอ้เจ้ากระต่ายบนเครื่องเขียนนั่นเอง


ทำการตั้งชื่อเสร็จสิ้น มิฟฟี่ สถานะ สัตว์เลี้ยงของผู้เล่นทับทิมค่ะ


“ปี้~J” ฮอฟฟี่กระโจนเข้าใส่อ้อมอกอันอบอุ่น พลางซุกตัวของมันลงกับแผ่นอกกว้าง


“มิ้ว! มิ้วมิวมิ่วมิ้ว” มิฟฟี่ร้องเสียงเขียวมันพยายามแกะร่างเจ้าตัวเล็กออกจากมนุษย์หนุ่มคนนี้


“ขอร้องล่ะ ฉันฟังภาษาพวกแกรู้เรื่องซะที่ไหนกันเล่า” ชายหนุ่มบ่นกระปอดกระแปด แต่ดูเหมือนว่าทั้งสองตัวจะรับรู้ ดวงตาสีอำพันกับสีฟ้าสบตากันแวบหนึ่ง แล้วทั้งสองตัวก็กระโจนขึ้นไปบนไหล่ของทับทิม อ้าปากขึ้นและ


หงับ!


“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!


และเสียงแผดร้องอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้เหล่าสัตว์ในป่าใหญ่แห่งนี้ไม่กล้าออกหากินไปอีกนาน


“อ๊า~~ เจ็บเป็นบ้าเลยอ่ะ” ทับทิมกุมใบหูทั้งสองข้างที่เป็นรอยฟันเล็ก (ของฮอฟฟี่) และรอยฟันคม (อันนี้ของเจ้ากระต่ายบ้ามิฟฟี่แน่นอน!) ร้องโอดโอย


ผู้เล่นทับทิม ได้รับทักษะ กรรณแห่งสรรพสิ่ง ระดับ 1 เป็นทักษะติดตัวค่ะ


“อะไรกันเล่า! คนเขาอุตส่าห์ช่วย เจ้าเด็กมนุษย์ หัดสำนึกบ้างเซ่!” เสียงเล็กกระจ้อยร่อยแผดขึ้น


“พี่ฮะ! ห้ามว่าท่านพี่นะ!” อีกเสียงหนึ่งร้องปราม


ทับทิมก้มลงมอง เจ้ากระต่าย สองตัวในอาการร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออก เจ้าตัวพี่หรือ “มิฟฟี่” ยกอุ้งมือ (ขาหน้า) ของมันขึ้นมาเลียนแบบท่าทางนักเลง ส่วนเจ้าตัวน้องหรือ “ฮอฟฟี่” กำลังล็อคพี่มันอย่างสุดกำลัง


“เอ่อพวกแก พูดได้ด้วย” นี่เขาฝันอยู่รึเปล่านะ? ว่าแล้วก็หยิกแก้มตัวเองแรงซักที


“เจ้าบ้าเอ๊ย!” มิฟฟี่สะบัดหน้าหนี ส่วนฮอฟฟี่เงยหน้าขึ้นสบตากับมนุษย์คนนี้


“ท่านพี่ ท่านชื่ออะไรเหรอ?” เอทำไมมันถึงต้องหน้าแดง ไม่สิ ขนตรงแก้มมันแดงด้วยล่ะ


“ทับทิม ฉันชื่อทับทิม ฮอฟฟี่ รู้มั้ยว่าจะออกจากนี่ไปยังไง?” เขาชักจะเหนอะตัวแล้วสิ เกมนี้มันเหมือนจริงไปหน่อยมั้ง


“ท่านพี่ จะไปเมืองหรอ เราเคยได้ยินว่าผู้ที่มาจากโลกต่างมิติมักจะไปที่นั่นนี่นา จริงมั้ยฮะ พี่มิฟ”


“ห้ามเรียกชื่อนั้นนะ น่าเกลียด!” เจ้ามิฟฟี่แขวะเสียงดัง “ชื่อน่าเกลียดจะตายไป”


“เหอะๆ พี่ฮะ พี่รู้ทางนี่ฮะ พาท่านพี่ของเราไปหน่อยสิฮะ นะฮะ~” จบด้วยการส่งสายตาออดอ้อนไปให้เจ้าพี่ (ผู้ปากไม่ตรงกับใจ) จนมันใจอ่อนอีกครั้ง


“ชิ! เจ้ามนุษย์ ตามมาสิ” มันเชิดหน้าพลางงับคอเสื้อเด็กหนุ่ม อุ้งตีนอีกข้างลากเจ้าน้องตัวแสบ ซอยเท้าถี่ยิบ พุ่งตัวออกจากโพรงถ้ำอันมืดมิด


ฟุ่บ!


“เฮ้ย! หน้าผา~~” ทับทิมแผดร้องเสียงหลง สองเท้าเหยียบอยู่บนอากาศ!


“หุบปากของเจ้าไปเลยนะ กะอีแค่โดดลงจากหน้าผา ไม่เคยรึไง!” มิฟฟี่แหว ดวงตาสีฟ้าถลึงให้


“ก็ไม่เคยน่ะซี่!!! อ๊ากกกกกกกกก!


“หุบปากนะเฟ้ย!” นัยน์ตากลมโตสีฟ้าเรืองแสงวาบ


Dimension Gate! (ประตูมิติ!)


วาบ!



ตัวละครโผล่มาเยอะเลยบทนี้ แต่พระเอกก็ยังไม่ออก ฮา

ค่าตัวเขาแพงค่ะ โผล่เร็วไปเดี๋ยวมันไม่เท่555 ขอเวลาหารูปคาแรคเตอร์หน่อยนะคะ ค่อนข้างหายากพอสมควร

ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาอ่านค่ะ ขอบคุณคนที่คอมเมนท์และแอดเฟบไว้ด้วยนะคะ

เจอกันตอนต่อไปค่ะ ไม่นานเกินรอ

Crystalsphere

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

50 ความคิดเห็น

  1. #16 แมวน้อยเจ้าปัญหา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 18:28
    ติดตามค่าาาา
    #16
    0
  2. #14 Zero-b (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 01:33
    สรุปโดนลดอายุเป็น เด็ก ม.ต้น เพราะเหตุนี้สินะ
    #14
    0
  3. #13 Tiara O. Nalass (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 23:19
    เป็นกระต่ายที่มีความโหดสัสรัสเซียมากค่ะ 5555555 ชอบบบบ
    #13
    0
  4. #12 คนว่างๆๆ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 22:31
    ขอฮาเรม
    #12
    0
  5. #11 t.t.me (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 18:43
    มาแล้ววววๆๆ ติดตามคราบบบ
    #11
    0
  6. #10 silver_มังกร (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 18:24
    เข้าเกมส์แล้วววว ติดตามค่าาา
    #10
    0