Zero attraction ช่วยสนใจผมน้อยๆลงหน่อยเถอะครับ (Yaoi/ BL , Harem)

ตอนที่ 3 : บทนำ การเป็นคนธรรมดา ต้องตื่นเช้าอย่างสดใส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,931
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    17 พ.ค. 59




บทนำ การเป็นคนธรรมดา ต้องตื่นเช้าอย่างสดใส

...ถึงแม้จะมีน้องชายมานอนทับก็ตาม...



ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้านแสนสุขครับ



ถ้าคุณได้เหยียบเข้ามาในหมู่บ้านของเรา คุณจะได้กลิ่นฟางแห้งปนกลิ่นธรรมชาติลอยมาตามสายลมอ่อนๆยามเช้า ดวงอาทิตย์สีเหลืองกลมกำลังส่องแสงผ่านแมกไม้และภูเขา เสียงสิงสาราสัตว์หลายชนิดแข่งกันร้อง ปลุกให้ผู้คนในหมู่บ้านแสนสุขแห่งนี้ตื่นจากนิทรา


ยินดีต้อนรับสู่ “อันริเอล วิลเลจ” หมู่บ้านเล็กๆติดชายแดนครับ


“พี่เซโรว์!!! ตื่นได้แล้วจ้า!!!


เสียงใสๆดังเล็ดลอดเข้าหูทั้งสองข้าง ผมกดหัวตัวเองเข้าฝังลงกับหมอนนุ่มๆให้มากที่สุด เช้าซะขนาดนี้ ผมก็ไม่อยากลุกเท่าไหร่


“พี่เซโรว์จ๋าทำอาหารเค้ากินหน่อยสิ เค้าอยากกินข้าวเช้าแล้วล่ะ น้าๆๆๆ” เสียงเล็กๆดังขึ้นข้างๆหู ผมหรี่ตาขึ้นเล็กน้อยก่อนถอนหายใจ ตื่นก็ได้


“ซีล จะดีมากถ้านายไม่มาปลุกผมในชุดแบบนี้” ผมขยี้ผมเบาๆพร้อมกวาดตาได้แต่กวาดตาจริงๆ เพราะผมกำลังโดนทับโดยสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า น้องชาย


ใช่ พวกคุณอ่านไม่ผิดหรอก


“พี่เซโรว์ ชุดนี้น่ารักมั้ย เค้าใส่แล้วเป็นไงบ้าง” เด็ก ชายตรงหน้าผมมองด้วยดวงตาวาววับ ผมก้มลงมองชุดของเจ้าตัว เสื้อบาง แหวกลงมา กางเกงนอนผ้าป่านตัวสั้น เรือนผมสีน้ำทะเลหยักศกเล็กน้อยปล่อยยาวเลยบ่าลงมา


“ก็น่ารักดี ทีนี้ปล่อยผมได้รึยัง ซีเลน” ผมเลิกคิ้วด้วยความเฉย จนซีลหรือ “ซีเลน” เบ้ปากน้อยๆแบบขัดใจ แล้วก้มลงกดปากลงที่ข้างแก้มของผม


“อะฮ่า! ชื่นใจจังเลย พี่เซโรว์น่ารักที่สุดเล้ยยยย!” แล้วเจ้าตัวก็วิ่งออกจากห้องไป


ผมปรือตาลงนิดๆ ความล้าบวกความง่วงทำให้จะหลับมิหลับแหล่อีกรอบ แต่เสียงสูงๆของน้องชายที่ตะโกนเรียกมาทำให้ผมต้องลุกจากเตียงไม้เก่าๆจนได้


หลังจากลากขามาถึงห้องน้ำได้ ผมบิดบิดหัวก๊อกน้ำขึ้นสนิมก่อนจะนึกได้ว่ามันพังไปได้ปีกว่าๆแล้ว ผมตวัดนิ้วเบาๆ แสงสีฟ้าเป็นไอลอยขึ้นมาก่อนจะแปรสภาพกลายเป็นน้ำสีใสๆลอยเท้งเต้งเป็นก้อนๆไปมาในอากาศ ผมรับน้ำกลุ่มหนึ่งใส่มือและเริ่มล้างหน้า


คุณคงไม่แปลกใจเท่าไหร่ เพราะนั่นคือ “เวทมนตร์”


เวทมนตร์สามารถทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ คุณอาจจะเจอคนบินได้ สัตว์พูดได้ คนควบคุมธาตุต่างๆ นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน ผมว่าไม่เห็นแปลกตรงไหน


ผมจ้องหน้าตัวเองในกระจกที่มีรอยร้าว ดวงตาสีเทาเข้ม ผมสีม่วงๆน้ำเงินๆเหมือนไปตกถังสี เส้นผมหยักศก ยาวประมาณบ่า ปรกใบหน้าส่วนบนจนเกือบมิด ซีลชอบบ่นว่าทรงผมแบบนี้ไม่ดีอย่างโน้นอย่างนี้ แต่ก็ไม่ยอมให้ตัดสักที


แนะนำตัวอีกครั้ง ผมชื่อ “เซโรว์ ลา ซิลเลนเซีย”


สงสัยเหมือนกันว่าทำไมพ่อแม่ถึงตั้งนามสกุลดูสูงส่งขนาดนี้ ทั้งๆที่ผมก็เป็นแค่ชาวบ้านธรรมดาๆทั่วไป แต่คงตามไปถามไม่ได้ เพราะผมก็ไม่รู้ว่าพวกท่านเป็นใครเหมือนกัน


“พี่เซโรว์~~ เสร็จยางงงงงง!!!


เสียงแปดหลอดดังลั่นบ้านหลังน้อยๆ ผมกับซีลอาศัยอยู่ในกระท่อมหลังเล็กๆที่มีสองชั้น กระท่อมหลังนี้อยู่ในสุดของหมู่บ้านอันริเอลเลยทีเดียว ปกติแล้วถ้ามีนักเดินทางผ่านมา พวกเขาก็มองไม่เห็นบ้านเล็กๆหลังนี้เท่าไหร่ เพราะโดนต้น “ผู้เฒ่าโอ๊ค” บังเสียมิด


ผมล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อยก่อนจะสวมเสื้อคลุมหยาบๆตัวใหญ่ เรื่องอาบน้ำน่ะเหรอ เนื่องด้วยอากาศที่หนาวยะเยือกในหุบเขา ชาวบ้านที่นี่นิยมอาบน้ำในช่วงสายๆที่พระอาทิตย์ขึ้น


“พี่เซโรว์ เค้าหิวแล้วล่ะ” ทันทีที่ผมลงมาชั้นล่าง ร่างที่สูงแค่ปลายคางของผมก็ปรี่เข้าใส่ กระโดดกอดพร้อมไถหัวสีน้ำเงินเขียวไปมา ผมลูบหัวนั้นเล็กน้อยก่อนผละออก


“เดี๋ยวทำอาหารเช้าให้ ไปนั่งรอที่โต๊ะสิ” ผมชี้นิ้วไปที่โต๊ะตัวเดียวกลางห้อง น้องชายของผมพยักหน้าก่อนเดินไปที่โต๊ะนั้นอย่างเรียบร้อย ผมจึงหันมาสนใจกับของบนเตาแทน


คนภายนอก (แน่นอนว่าไม่พ้นคนในหมู่บ้านนี้) มองว่าผมเป็นพวกหน้านิ่ง พวกเด็กในหมู่บ้านก็ชอบมาพูดว่า ไอ้คนมืดมนเส้นประสาทตายด้านฟังแล้วมึนยังไงชอบกล ถ้าเส้นประสาทผมตายด้านจริงผมคงไม่รับรู้ถึงอะไรเลย ผมก็แค่แสดงออกไม่ค่อยถูกเท่านั้นเอง


ผมเหลือบออกไปนอกหน้าต่างบานเล็ก แสงอรุณโผล่พ้นขอบภูเขา ลองหลับตาลงเบาๆ กลิ่นอายของ “ความเงียบสงบ” ซึมซับเข้าสู่ผิวกาย


อยู่อย่างนี้ผมก็มีความสุขดีอยู่แล้ว อย่าให้อะไรเข้ามาทำลายความสุขนี้ละกัน



สวัสดีค่าาาาา เราคือ Crystalsphere หรือจะเรียกว่า คริสก็ได้ค่ะ

เพิ่งจะหาฤกษ์ลงได้หลังจากยุ่งกะการเตรียมเข้ามหาลัยมาเป็นปี

นักอ่านทุกท่านอย่างเพิ่งสงสัยนะว่าทำไมบทนำมันสั้นจัง คริสแนะนำให้กดดูตอนต่อไปค่า

พอดีเป็นน้องใหม่ เพิ่งเคยลองใช้ระบบลงนิยาย ถ้าใครรู้สึกว่าตัวอักษรติดเกินหรือเล็กเกิน เม้นมาบอกกันได้เลยนะคะ

ช่วยโหวตบ้างเม้นบ้างวันละนิดจิตแจ่มใสน้าาาา~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

420 ความคิดเห็น

  1. #383 201618 (@201618) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 21:47
    ผิดหรือป่าวค่ะที่อยากให้พี่น้องได้กัน555
    #383
    0
  2. #353 Zak_iSuwapitcha (@Zak_iSuwapitcha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 18:58
    สนุกจังเลย
    #353
    0
  3. #342 Batic (@Batic) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 10:02
    น้องชายยันสินะค่ะแถมเมะ
    #342
    0
  4. #321 jela2 (@Jela) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 09:51
    ผมรู้ว่า...น้องชายต้องเปนเมะ@ดูจากนิสัย
    #321
    0
  5. #199 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 18:00
    พออ่านการบรรยายคุณน้องชายนึกถึงหนุ่มโชตะหน้าวานๆลอยมาเลย...
    #199
    0
  6. #188 CALS (@ganig2000) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 10:06
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากค่ะ
    #188
    0
  7. #140 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 09:58
    ช่างเป็นน้องชายที่สดใสสว่างจ้าเสียจริงๆ
    #140
    0
  8. #108 deta-z (@pink00123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 21:31
    น่าติดตามค่ะ ขอสอบเสร็จก่อนจะมาอ่านต่อนะค่ะ(กระซิกๆ????)
    #108
    0
  9. #55 ambrosia3 (@Ambrosia) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 21:27
    กดติดตามแล้ววว น่าสนใจมากมายค่ะ เปิดมาก็ถูกน้องชาย อ่อย ตั้งแต่เช้าเลยนะ เซโรว์จัง
    #55
    0
  10. #38 DdAI49Zp2TVfaPP (@DdAI49Zp2TVfaPP) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 12:51
    ติดตานคะ
    #38
    0
  11. #29 จีจี้ซัง (@jiji-love) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 20:26
    น่าสนใจ
    #29
    0
  12. #15 Freedom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 21:43
    น่าสนใจค่ะ
    #15
    0