[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 39 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 36 : ซากุระโบกสะพัด [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    16 มี.ค. 60

สายลมผู้งดงาม...

จงโบกสะพัดให้รู้สำนึก...

 

            บ้าน่า...!”ฉันเบิกตากว้างเอื้อมมือไปจับท้ายทอยของตัวเองแทบจะทันทีที่ได้ยินแบบนั้น มันยังคงราบเรียบไม่ได้มีรอยขรุขระ ทว่าฉันก็สัมผัสได้ถึงความมืดดำที่ตราตรึงอยู่ตรงนั้น มันทำให้ฉันเกิดอาการสับสนขึ้นมา ฉันจำไม่เห็นได้เลยว่าถูกตรึงตราไว้ตอนไหน

 

            แต่พอคิดไปคิดมามันอาจจะเป็นตอนที่ยูตะเหยียบหลังฉันก็ได้ ตอนนั้นยูชินะอาจจะใช้พลังตราสัญลักษณ์ไว้ ไม่น่าล่ะทำไมฉันถึงได้เกิดอาการสับสนขนาดนี้

 

            พลังเวทย์ยัยนั่นปั่นป่วนอยู่ในตัวฉัน !

 

            “สายลมเอ่ย เจ้าจงคลายตราพิษ !”

 

            “อ๊ากกกกก !!!!!!”

 

            “ยูตะ !” ฉันละความสนใจจากการเอาตราออกทันทีที่ได้ยินเสียงกรีดร้องของยูตะ ส่งผลให้ฉันรีบหันไปมองเขาก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายกำลังทรมาน ทั้งๆที่ยังไม่มีใครทำอะไรเขาเลย ร่างสูงลงไปดิ้นอยู่กับพื้นราวกับว่ามีมีดนับพันแทงทิ่มร่าง

 

            ความเจ็บปวดของเขากระจายเป็นวงกว้าง และยูชินะคือผู้ตอบข้อสงสัยฉันได้

 

            เธอทำอะไรเขา !”

 

            “เธอต่างหากที่ทำ ไม่ใช่ฉันยูเซะสึ

 

            “!!!!”

 

            “ตราบาปที่เธอพยายามดื้อดึง มันผูกกับชีวิตของยูตะไว้อยู่

 

            “ว่าไงนะ...

 

            “หึ ยัยโง่ คงไม่รู้เลยสินะว่าตราบาปของฉันสามารถทำให้มันกลายเป็นพันธะสัญญาเชื่อมกายเชื่อมใจกับคนอื่นได้ยูชินะว่าพลางเหยียดยิ้มร้ายใส่ฉัน ดวงตาสีแดงวาววับสะท้อนภาพของพวกเราออกมาอย่างน่ารังเกียจ ถ้าเธอเอามันออกเมื่อไหร่ก็ไม่ต่างจากการส่งยูตะไปสู่ความตาย ซึ่งอันนี้ฉันรับรองได้ว่าเขาจะไม่ได้กลายไปเป็นศพตามเดิม

 

            “เธอหมายความว่า...

 

            เขา...จะถูกเผาทั้งเป็นJ เป็นอีกครั้งที่ฉันเบิกตากว้างอย่างตกใจ เลือดในกายร้อนรุ่มยิ่งกว่าสิ่งใดตอนที่ได้ยินแบบนั้น เล่นเอาฉันถึงกับกำหมัดแน่นจิกเล็บลงไปในฝ่ามือของตัวเองเพื่อบรรเทาความโกรธที่ปะทุจนตัวฉันสั่น

 

            ไม่ได้ ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว !

 

            “เพราะงั้นคิดดีๆว่าเธอจะยอมตายเพื่อให้ยูตะกลับไปเป็นเหมือนเดิม หรือจะเห็นแก่ตัวช่วยตัวเองแล้วให้เขาตายไปอย่างทรมานแบบนี้

 

            “…”

 

            “เธอมีทางเลือกดีๆทั้งสองทางเลยนะยูเซะสึ

 

            “ไม่ว่าทางไหน ฉันก็ไม่สนใจทั้งนั้น !”

 

พรึ่บ !

 

            “ขอแค่ฆ่าเธอได้ ฉันก็ยอมทุกทาง !” ฉันตวาดกร้าวปลดปล่อยพลังลมแห่งกลีบดอกซากุระออกมาพุ่งตัวเป็นหนามแหลมคมเข้าหายูชินะที่ยังไม่ทันตั้งตัว มาจบเรื่องนี้กันเถอะ มันยืดเยื้อมาพอแล้วยูชินะ !”

 

            “คิดว่าจะฆ่าฉันได้ก็ลองดู !” ยูชินะสวนกลับพร้อมกับใช้ความมืดดำพุ่งตรงมาหาฉัน ปลายนิ้วเย็นยะเยือกบิดวนกำมือแน่นให้พลังนั้นอยู่ในกำมือก่อนจะส่งคืนเจ้าของจนยูชินะแทบหลบไม่ทัน ฉันรู้ว่าถ้าเราต่อสู้กันรอบข้างจะต้องพังพินาศไม่มีชิ้นดี

 

            เพราะงั้นฉันเลยมอบพลังของตัวเองให้กับชูและอายาโตะบางส่วน พยายามดึงตราบาปที่ท้ายทอยออกเพื่อให้ยูตะไม่สามารถโจมตีฉันได้ มันอาจจะต้องแลกกับความเจ็บปวดนิดหน่อย แต่ฉันรู้ว่าเขาจะทนได้และไม่จากฉันไป

 

            ฉันให้ชูกับอายาโตะดูเขาไว้ ส่วนตัวเองก็มาจัดการกับนางปีศาจเพียงลำพัง !

           

            “สายลมเอ่ย เจ้าจงโบกสะพัด !”

 

            “ตราบาปแห่งข้า ปล่อยความมืดดำ !”

 

ตู้ม !

 

            สวนรอบข้างกระจายตัวเละเทะไม่มีชิ้นดีตอนที่เราสองคนปล่อยพลังใส่กัน เวลามันปะทะกันก็เกิดแรงต้านที่พาเอาทุกอย่างพังพินาศไม่มีชิ้นดี ไม่เว้นแม้แต่หลุมศพของท่านแม่ ดวงตาของฉันแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานให้ยูชินะรับรู้ได้ถึงการเอาจริง

 

            ฉันเร่งเร้าสายลมใส่อีกฝ่ายมากมายให้มันโจมตีไม่มีหยุดพัก จนกระทั่งยูชินะปล่อยไม้ตายเนื่องจากตัวเองเจ็บหนักจนรู้ว่าไม่มีทางเอาชนะฉันได้

 

            เธอเลยสั่งคำสั่งสุดท้าย

 

ให้ตราบาปที่ท้ายทอยฉันกลายเป็นหอกคมหนาทิ่มทะลุหัวใจฉันจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว

 

            อึก...!!!!!”

 

            “ยูสึ !!!!!” ฉันเบิกตากว้างความเจ็บลุกลามไปทั่วแผ่นหลัง หนำซ้ำยังโหมกระหน่ำเข้าที่หัวใจของฉัน ที่ตอนนี้ถูกแทงทะลุให้ตัวเองได้มองเห็ดหยาดเลือดแดงฉานทะลักออกมา วินาทีนั้นเหมือนกับหัวใจฉันไม่ทำงาน ทำเอาร่างกายทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น

 

            อะ...อึก

 

            “หึ เป็นไงล่ะยูสึ ! รู้สำนึกถึงสิ่งที่แกควรโดนหรือยัง !”

 

            “!!!”

 

            “ชอบหรือเปล่าความเจ็บช้ำ ปวดร้าวพอที่จะทำให้แกคุกเข่าร้องขอชีวิตจากฉันได้หรือยังยูชินะหัวเราะลั่นอย่างมีความสุขที่เห็นฉันทนทุกข์ไม่ต่างจากนกถูกแผดเผา อายาโตะเป็นคนแรกที่วิ่งเข้ามาประคองร่างฉันขณะที่ชูยังคงจับกุมร่างของยูตะเอาไว้

 

            หยาดเลือดมากมายรินไหล กลิ่นคาวของมันโชยไปทุกที

 

            ถ้ารู้ว่าตัวเองจะถูกทำแบบนี้ ฉันคงจะ...!

 

หมับ !

 

            “ยูสึ เฮ้ ยัยบ้า ทำใจดีๆไว้

 

            “หะ...ให้ทำใจอะไร อึก ไม่มีใจ...ให้ทำแล้วฉันหันไปพูดกับอายาโตะเสียงติดขัดก่อนจะใช้พลังฝืนดันหอกหนามนั้นออกไปจากหัวใจ เล่นเอาถึงกับสะท้านไปทั่วร่าง ฉันใช้พลังอีกส่วนกดพลังอำนาจของตราบาปเอาไว้ เหงื่อกาฬผุดซึมมากมายเช่นเดียวกับหยาดเลือดร้ายที่เจิ่งนองไปทั่วตัว

 

            มีบางส่วนไหลออกจากปากของฉันด้วย

 

            ฉันกำลังจะตาย

 

            “ไม่มีทางยัยบ้า เธอไม่ตายง่ายๆหรอก

 

            “นายไม่เชื่อเหรอ “

 

            “ฉันไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด !”อายาโตะขึ้นเสียงใส่ เขาดูลุกลี้ลุกล่นเหมือนไม่รู้ว่าต้องทำยังไงกับสภาพฉัน ซึ่งมันก็ถูกของเขาขนาดฉันยังไม่รู้เลยว่าควรจะรักษามันหรือว่าปล่อยให้มันเป็นช่องโหวงแบบนั้นดี รักษาตัวเองสิยัยบ้า อยากจะตายหรือไง !”

 

            “คงงั้น

 

            “เธอตายไม่ได้ ฉันไม่ให้เธอตาย

 

            “นายนี่มันเอาแต่ใจ

 

            “ก็เธอ...!”

 

            “แต่ก็ขอบคุณที่พยายามช่วยฉันไว้

 

            “อะ...

 

            “ฉันจะยังไม่ตายถ้ายังฆ่ายัยนั่นไม่ได้อายาโตะขมวดคิ้วนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าฉันยังจะสู้ต่อ แน่นอนว่าฉันไม่ยอมให้ตัวเองมาจบแบบนี้แน่ ตั้งสัตย์สาบานไว้แล้วว่าจะลากยูชินะลงนรกให้ได้ เพราะงั้นฉันต้องทำ ฉันดันอายาโตะออกไปฝืนกายรักษาตัวเองเพื่อกลับมาสู้ต่ออีกครั้ง

 

            แต่การถูกทำลายหัวใจไม่ได้รักษาง่ายๆ ยิ่งรวมกับการที่ต้องใช้พลังในการต่อสู้ มันก็ยิ่งส่งผลร้ายมากกว่าผลดี

 

กึก !

 

            “ยูสึ ร่างกายเธอ...!” อายาโตะเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าร่างกายของฉันกลายเป็นแบบคราวที่แล้วคือไม่ต่างจากแก้วที่เกิดรอยร้าวและพร้อมแตกออก ฉันได้ยินเสียงไปทั่วทุกย่างก้าวที่เดินต่อ พยายามอย่างมากที่จะฝืนให้มันรอดไปสู้กับยูชินะที่มองฉันอย่างสมเพช

 

            เธอต้องทำได้ยูสึ อย่ายอมแพ้แบบนี้

 

            ทุกคนรอเธออยู่ อย่าคิดพวกเขาไว้ข้างหลัง

 

            อย่ายอมแพ้ให้กับยัยสารเลวนี่เด็ดขาด !

 

ตึก !

 

            “แฮ่ก แฮ่ก แฮ่กฉันหอบหนักหลังจากพาร่างกายตัวเองมายืนประจันหน้ากับยูชินะได้สำเร็จ อีกฝ่ายเองก็บอบช้ำไม่ต่างจากฉัน ว่ากันตามตรงถ้าไม่ถูกตราบาปนี่เล่นงาน ยูชินะอาจจะตายไปนานแล้วก็ได้ ถือว่าเธอโชคดีมากหรือไม่ฉันก็โง่เขลาเกินไปเลยปล่อยให้ตัวเองถูกเล่นงานหนักขนาดนี้

 

            เกลียดยัยนี้ชะมัด

 

            ไม่ไหวก็ตายไปซะเถอะยูเซะสึ อย่าอยู่ในรกโลกเลย !”

 

            “จำได้ไหมว่าท่านแม่สอนพวกเราว่ายังไงกัน

 

            “หา “

 

            “ท่านสอนว่าคนที่รกโลกนั้น...มันคือคนแบบเธอ !” ฉันตวาดเสียงกร้าวพร้อมกับซัดพลังใส่ยูชินะโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว ส่งผลให้เธอกระเด็นไปข้างหลัง ฉันเลยใช้พลังไปโผล่ด้านหลังแล้วทำแบบที่เธอทกับฉันบ้าง คือการใช้สายลมไร้สีเป็นหอกหนักเล็งไว้ตรงจุดที่ต้องการ

 

            จากนั้นก็แทงทะลุหัวใจเธอซะ !

 

ฉึก !

 

            “เฮือก !!!!!” ยูชินะสะท้านเฮือกเมื่อคมหอกแทงทะลุกายหยาบไปถึงข้างหน้า เธอเบิกตากว้างเลือดมากมายกระอักออกจากบาดแผลและปาก หยาดข้นสีดำทำให้ฉันรู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างบอกไม่ถูก ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่คิดจะปล่อยวาง ฉันใช้สายลมกระชากพี่สาวออกจากคมหอกล่องหน

 

            แล้วแทงซ้ำลงบนหัวใจจากด้านหน้าอีกครั้ง !

 

            “อึก !” เสียงกรีดร้องของยูชินะหวีดดังไม่แพ้กับเสียงของยูตะที่กรีดร้องออกมา ไอสีดำมากมายลอยออกจากร่างของเขาก่อนที่เขาจะหายไป ความหนักอึ้งที่ท้ายทอยฉันก็เลื่อนหายไปแสดงให้เห็นว่าพลังของยูชินะจบลงแล้ว กะ...แก

 

            “ถือว่าหมดกรรมกันแล้วนะยูชินะ

 

            “เฮือก

 

            “ไปลงนรกซะ สายลมเอ่ย เจ้าจงนำทาง !”

 

            “กรี๊ดดดด !!!!!!!” ยูชินะกรีดร้องลั่นเมื่อสายลมของฉันพัดผ่านรอบตัวเธอ เล่นเอาหยาดเลือดสีดำหมุนวนเป็นวงกว้างหอบร่างของเธอให้สลายไป ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนฉันไม่ทันได้ทำใจ ทว่าอีกใจนึงฉันก็รู้สึกดีที่ในที่สุดมันก็จบลงสักที

 

            เช่นเดียวกับชีวิตของฉัน เพราะตอนนี้ร่างกายที่เหมือนกับแก้วร้าวนั้น...

 

            กำลังแตกออกแล้วยังไงล่ะ

็น

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาอัพแล้วจ้า ขออภัยที่มาอัพช้า ช่วงนี้มีความขี้เกียจสูงมาก ฮา

ลุ้นกันล่ะสิ อีกไม่กี่ตอนก็จะจบแล้วน้า ฝากติดตามด้วย

ตอนแรกว่าจะรวมเล่มพรี คิดไปคิดมาไม่เอาดีกว่าเพราะรู้สึกว่ามันยังไม่สมบูรณ์

ไว้พร้อมเมื่อไหร่หรือกลับมารีไรท์เมื่อไหร่ค่อยเปิดพรี หวังว่าจะอุดหนุนกันน้า

ฝากติดตามด้วยค่า ไฟท์ติ้ง เย้ !

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #649 elpanpon (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 02:35
    นางตายสักที แรงอิจฉาน่ากลัวจริงๆ
    #649
    0
  2. #564 nanamisora (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 03:42
    รออ่านนะค่ะ ยูสึอย่าตายนะ
    #564
    1
    • #564-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      10 มีนาคม 2560 / 07:59
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #564-1
  3. #563 Alice_magatroy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 18:25
    ไม่น้าาา ช่วยยูสึด้วย
    #563
    1
    • #563-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      10 มีนาคม 2560 / 07:57
      รอลุ้นเลยยย
      #563-1
  4. #562 ............... (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 17:31
    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

    คานาโตะคือตัวประกอบที่ไม่มีบทเลย5555555555
    #562
    1
    • #562-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      7 มีนาคม 2560 / 18:15
      จ้า ^^
      #562-1
  5. #561 ployzaza4477 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 15:11
    จะรอนิยาย และรอรวมเล่มนะคะ ^^
    #561
    1
    • #561-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      5 มีนาคม 2560 / 17:02
      เรื่องนี้อาจจะไม่ได้รวมเล่มนะคะ ^^
      #561-1
  6. #560 Kurone_Kuro (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 09:49
    รอนะคะ><
    #560
    1
    • #560-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      5 มีนาคม 2560 / 13:31
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #560-1
  7. #559 nanamisora (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 09:31
    รออ่านนะค่ะ จะเป็นยังไงต่อนะ?
    #559
    1
    • #559-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      5 มีนาคม 2560 / 13:31
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #559-1
  8. #558 Alice_magatroy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 09:31
    ไม่น้าาาา อียูชิยะสารเลวชาตินี้อย่าอยู่เลย
    #558
    1
    • #558-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      5 มีนาคม 2560 / 13:30
      จัดไปปปป
      #558-1
  9. #557 Kurone_Kuro (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 11:35
    เจิม เจิ่ม เจิ้มมมมมม
    #557
    1
    • #557-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      4 มีนาคม 2560 / 11:42
      ฝากติดตามด้วยจ้า
      #557-1
  10. #556 ying21346 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:57
    เจิมมมมมมมมม
    #556
    1
    • #556-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      4 มีนาคม 2560 / 06:39
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #556-1
  11. #555 Alice_magatroy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 18:57
    รอค่าา
    #555
    1
    • #555-1 nicharee-33(จากตอนที่ 39)
      4 มีนาคม 2560 / 06:38
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #555-1