Olympus University มหาลัย วัยฝัน

ตอนที่ 27 : 17 :: ความหลังและการเติบโต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    5 มิ.ย. 61

17

ความหลังและการเติบโต

 

 

 

ในวันนี้เป็นวันหยุดและทุกคนไม่มีเรียนจึงมาสิงสถิตกันที่หออินเตอร์ของคาเรนกับเอซเพื่ออ่านหนังสือสอบเพราะห้องรับแขกของคาเรนกับเอซมีพื้นที่กว้างขวางจนสามารถให้เพื่อนมารวมตัวกันได้อย่างไม่อึดอัด อีกทั้งการอ่านหนังสือด้วยกันยังดีกว่าอ่านเหงาๆ อยู่ที่ห้องคนเดียวด้วย


 “แฟนแกนี่คนจริงสุด  นีโอ


หลังจากที่ผ่านไปกว่าสองชั่วโมง พระรามที่วางดินสอก่อนใครเพื่อนและหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมากดเล่นเอ่ยท่ามกลางความเงียบของเพื่อนที่กำลังอ่านหนังสืออยู่


เห็นด้วยกับพระราม ตอนฉันเห็นพี่โนอาลงรูปนะ ฉันแบบ แก๊ หวานเวอร์


วิวิดเงยหน้าขึ้นจากชีทเอ่ยเป็นลูกคู่รับให้พระราม


แล้วก็เป็นกระแสในโซเชียลไปอีก ทั้งทวิตทั้งในเว็บบอร์ด โดนขุดกันไปสิ นี่ขนาดยัยเอสเทอร์ยังโดนหางเลขไปด้วยเลย ยุ่งกับ GOD ทีไร ชีวิตไม่เคยสงบเลยสักรอบ


เอซบ่นถึงฟีดแบคที่ทำให้ตอนนี้พวกเธอเจ็ดคนเลิกเข้าทวิต ไอจี เฟสบุ๊คไปสักพักใหญ่ คนที่รักความเป็นส่วนตัวมากอย่างเอสเทอร์ถึงกับตั้งค่าไพรเวททุกอย่าง ซึ่งถ้าคนที่ไม่ใช่เพื่อนหรือผู้ติดตามจะไม่สามารถเข้ามาแสดงความเห็นได้


ฉันอยากรู้เรื่องแกกับพี่โนอามากกว่า เรื่องมันเป็นมายังไง ฉันงงไปหมดแล้ว


คาเรนถามคำถามที่ตรงใจเพื่อนทุกคน


ฉันก็อยากรู้


ฉันด้วย


เอสเทอร์ แกด้วยเหรอ” 


นีโอถามเสียงสูงอย่างผิดคาด เพราะคิดว่าเอสเทอร์จะเป็นคนห้ามปรามให้ทุกคนกลับไปอ่านหนังสือแทนการเม้าท์มอยไร้สาระ


รีแล็กซ์ก่อนก็ได้ จริงมั้ย


จริงงงงงงงงงงงงงงง


ทุกคนประสานเสียงรับคำของเอสเทอร์ นีโอกรอกตาขึ้นฟ้าแล้วทำหน้าเหนื่อยใจ


อย่าลีลา รีบๆเล่ามาแก เดี๋ยวฉันต้องนั่งตัดมาตราอีก


เรเน่บอกแล้วปิดประมวลกฏหมายที่กำลังกางอ่านอยู่ด้วยเสียงอันดัง พร้อมกับขยับเข้าไปใกล้นีโอ ทำให้เพื่อนคนอื่นวางหนังสือ ชีท เลคเชอร์ที่กำลังอ่านอยู่แล้วขยับเข้าไปใกล้  เช่นกัน


โอ้ย พวกแก ไม่ใช่เรื่องผี ไม่ต้องใกล้เบอร์นี้ก็ได้


อบอุ่นดีออก


คาเรนบอกแล้วแกล้งกอดนีโอแน่นจนคนโดนกิดร้องออกมาเสียงดังเกินจริง


นี่ก็เล่นใหญ่ซะเล่าเลยนีโอ” พระรามบ่นแล้วเร่งเพื่อน


โอเคๆ พวกแกอยากรู้เรื่องอะไรอ่ะ


ต้นแต่ต้น


เจอกันยังไง


ใครจีบใครก่อน


แล้วทำไมเลิกกัน


กลับมาคืนดีกันยังไง


พวกแกจะถามไปทำสกู๊ปชีวิตฉันเหรอเนี่ย


เล่ามา!!”

 

  



สิบสองปีก่อน


ตระกูลมาเลดอน


นีโอในวัยหกขวบอ่านป้ายขนาดใหญ่ที่ผ่านตาไปอย่างตั้งใจ เด็กน้อยแหงนหน้าจนคอตั้งบ่าเมื่อรถยนต์กลางเก่ากลางใหม่ของบิดาเคลื่อนตัวผ่านประตูอัลลอยด์เข้ามายังอาณาเขตภายใน หลังประตูอัลลอยด์ปรากฏสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ที่นีโอเพิ่งเคยเห็นแรกในชีวิตอย่างตื่นตา มือทั้งสองข้างยกขึ้นเกาะกระจกรถแล้วเอ่ยถามว่า


วังเหรอคะพ่อ สวยจัง


เด็กน้อยได้ยินเสียงบิดาหัวเราะพร้อมตอบว่า


ไม่ใช่ลูก เขาเรียกคฤหาสน์ คุณท่านและครอบครัวอยู่ที่นี่


เมื่อพูดถึงคุณท่าน เด็กน้อยก็พยักหน้ารับด้วยความเข้าใจ นึกเปรียบเทียบบ้านที่ตนอยู่กับคฤหาสน์ตรงหน้าว่าช่างแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง หลังจากที่เครื่องยนต์ดับสนิท นีโอก็เปิดประตูลงจากรถมายืนบนพื้น แต่สายตายังคงมองสำรวจบริเวณโดยรอบด้วยความตื่นตาตื่นใจ


 ‘อย่าซนนะลูก นี่ไม่ใช่บ้านเรา


บิดาเอ่ยเตือนเมื่อพานีโอเดินลัดเลาะตามทางอย่างคนที่คุ้นชินกับพื้นที่ เมื่อผ่านสระว่ายน้ำขนาดใหญ่หลังบ้านนีโอก็ห่อปากด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกายและเปล่งเสียงร้องด้วยความถูกใจจนบิดาต้องดุเมื่อเด็กน้อยเกือบเดินลื่นจนตกสระ  บิดาพานีโอมายังตึกหลังเล็กที่เป็นที่รวมตัวของคนรับใช้ในบ้านหลังนี้ ซึ่งติดกับตึกเล็กมีทางเดินเชื่อมต่อเข้าไปยังตึกใหญ่ บิดาแนะนำนีโอแก่คนที่อยู่ในนั้น ส่วนมากเป็นผู้ใหญ่วัยไล่เลี่ยกับบิดาของตน


                ‘เมียผมเฝ้าลูกคนโตที่โรงพยาบาล เราไม่อยากให้นีโอติดไข้ด้วย วันนี้ผมเลยพาแกมาทำงานด้วยครับ ผมบอกคุณท่านแล้วท่านไม่ได้ว่าอะไร


ไม่มีใครว่าหรอก มันเหตุจำเป็น เธอขึ้นไปบนตึกเถอะ ก่อนเธอจะมาคุณท่านก็ให้เด็กลงมาถามหาแล้ว คงจะรอเธออยู่ ส่วนลูกสาวเดี๋ยวพี่ดูแลให้เอง


ครับ ขอบคุณมาก นีโอ อย่าดื้อกับผู้ใหญ่นะ


ค่า ไม่ดื้อ


หลังบิดาจากไป นีโอก็เอ่ยถามคนในนั้นว่า


 ‘หนูออกไปเดินเล่นข้างนอกได้มั้ยคะ


จ้ะ แต่อย่าไปไกลนะ ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าเดินไปตรงตึกใหญ่ เดี๋ยวจะไปเกะกะคนอื่นเอา


ค่ะ หนูสัญญาจะไม่เดินไปที่ตึกใหญ่เด็ดขาด


นีโอรับคำแล้ววิ่งปรู๊ดออกไปทันที เด็กน้อยรู้สึกสนุกและตื่นเต้นที่จะได้สำรวจสถานที่แปลกใหม่แห่งนี้ บ้านหลังนี้ในฝันของเด็กน้อยชัดๆ มีสวนสวยมากมาย บ้านก็หลังใหญ่ มีคนรับใช้อีก น้ำพุหน้าบ้านก็สวยมากๆ และ


สระว่ายน้ำ!’


นีโอร้องออกมา ตาโตด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ที่อยู่หลังกำแพงไม้ดัดซี่เล็กสีดำ นีโอก้าวขาตั้งใจจะเข้าไปดู แต่เมื่อเห็นร่างของใครคนหนึ่งที่โผล่พ้นน้ำขึ้นมา เด็กน้อยก็เกิดความลังเล เมื่อมองดูดี  นีโอพบว่าบริเวณหลังกำแพงนั้นมีคนอื่นอยู่ด้วยอย่างน้อยก็สามคนที่เธอเห็นตอนนี้ ยืนเฝ้าไม่ใกล้ไม่ไกลจากสระว่ายน้ำนั้นเลยสักนิด


อย่าเข้าไปใกล้ตึกใหญ่


นีโอนึกถึงคำเตือนที่ป้าแม่ครัวเคยบอกแล้วเปลี่ยนใจหันหลังเดินกลับไปยังตึกเล็กที่ตนจากมา แม้ในใจจะมีความรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้เข้าไปดูสระว่ายน้ำใกล้ๆ ก็ตาม แต่ความกลัวที่จะถูกดุกลับมีมากกว่า


จนกระทั่งเมื่อนีโอกลับบ้านในเย็นวันนั้น ความรู้สึกเสียดายก็ยังไม่จางหายไป พร้อมกับความอยากรู้อยากเห็นที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ

 

 


หลังจากวันนั้นนีโอก็ไม่ได้ไปที่คฤหาสน์หลังนั้นอีกเลยยกเว้นบางเทศกาลที่คุณท่านบนตึกใหญ่จัดงานฉลองและเปิดโอกาสให้ทุกคนที่ทำงานในคฤหาสน์เข้าร่วมได้ หนึ่งในนั้นคือวันชาติแอตลาสที่คุณท่านของนีโอจะมอบทุนการศึกษาให้กับเด็กที่มีผลการเรียนดีเด่น ตอนที่นีโออายุสิบขวบ เด็กน้อยได้รับทุนการศึกษาเป็นครั้งแรก นีโอดีใจมาก ระหว่างงานเลี้ยงหลังมอบทุนการศึกษาที่ดำเนินไป นีโอเดินอวดเกียรติบัตรไปรอบงานด้วยความภาคภูมิใจและเห่อเกียรติบัตรนั้นไปอีกประมาณสองอาทิตย์


จนกระทั่งเดือนถัดมาก็เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของตระกูลมาเลดอน เมื่อคุณท่านผู้เป็นเสาหลักถูกจับในคดีฆาตกรรม และต่อมาถูกศาลตัดสินจำคุกตลอดชีวิต จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้คฤหาสน์ที่เคยมีแต่ความสุขกลับกลายเป็นหม่นหมอง คุณหญิงของคฤหาสน์เก็บตัวเงียบและไม่ยอมออกมาพบปะกับใคร ทำตัวราวกับคนที่ตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง นีโอไม่รู้ว่าครอบครัวของคุณท่านได้รับผลกระทบขนาดไหน แต่สำหรับเด็กน้อยเธอรู้ดีว่าต่อไปนี้จะไม่มีทุนการศึกษาสำหรับเธออีกต่อไปแล้ว นอกจากนี้ชีวิตของนีโอยังเปลี่ยนไปอีกอย่างเมื่อเธอได้รู้จักกับทายาททั้งสองคนของตระกูลมาเลดอน


ฉันชื่อโนอา ส่วนนี่แจ็ค น้องชายของฉัน


ลูกชายคนโตของคุณท่านที่อายุมากกว่านีโอเพียงแค่ปีเดียวกล่าว นีโอมองหน้าทั้งสองสลับไปมาแล้วสังเกตเห็นถึงความแตกต่างระหว่างพี่น้องคู่นี้ได้ทันที ในขณะที่โนอาคนเป็นพี่พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่แจ็คคนเป็นน้องเมื่อถูกแนะนำตัวก็โบกมือให้กับเธออย่างร่าเริง แม้จะหลบอยู่ข้างหลังพี่ชายก็ตาม


นีโอค่ะ


นีโอโบกมือและยิ้มตอบแจ็ค ก่อนจะหดมือกลับเมื่อหันไปมองโนอา


แจ็คจะไปเรียนโรงเรียนเดียวกับเธอ ตอนเย็นให้เธอมาส่งเขาที่บ้านนี้ด้วย ส่วนตอนเช้าฉันจะไปส่งเขาเอง


อ้าว แล้วทำไมไม่เรียนโรงเรียนเดียวกันล่ะ


นีโอโพล่งถามออกมาด้วยความสงสัย เพราะเธอรู้ว่าโรงเรียนที่ลูกชายคนโตของตระกูลมาเลดอนเรียนอยู่คือโรงเรียนนานาชาติที่มีค่าเทอมสูงเมื่อเทียบกับโรงเรียนที่เธอเรียนอยู่ตอนนี้


ครอบครัวเราไม่มีเงิน แล้วผมก็ไม่อยากเรียนโรงเรียนเดียวกับพี่โนอาด้วย


แจ็คเป็นคนตอบคำถามนั้นอย่างฉะฉานชัดถ้อยชัดคำ ส่งผลให้นีโอมองหน้าโนอาอย่างรู้สึกผิด เด็กสาวลืมไปเสียสนิทใจว่าตอนนี้ครอบครัวของคุณท่านไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว


ได้ค่ะ เลิกเรียนฉันจะพาแจ็คมาส่งที่บ้านให้

 


นับจากวันนั้นตารางชีวิตของนีโอก็มีความเปลี่ยนแปลงเข้ามา อย่างแรกคงเป็นการช่วยแจ็คปรับตัวให้กับสถานที่เรียนใหม่ นีโอมีความกังวลนิดหน่อยตามประสาเด็กว่าแจ็คจะปรับตัวเข้ากับที่นี่ไม่ได้


เพื่อนที่คบไม่ได้คือพวกที่อวดเก่งแล้วก็ชอบรังแกคนอื่น แจ็คอย่าไปยุ่งด้วยนะ ถ้าพวกนั้นเอาขนมมาล่อก็ไม่ต้องยุ่ง ถ้ามีใครมาหาเรื่องให้ไปบอกครูเลยนะ ถ้าพวกนั้นยังไม่หยุดมาบอกพี่ โอเคมั้ย


สู้ได้ก็สู้ก่อน เราเป็นผู้ชายต้องสู้เพื่อตัวเอง อย่าเอาแต่พึ่งคนอื่น


โนอาขัดคำพูดของนีโอและมองน้องชายด้วยความเชื่อมั่น แจ็คจึงพยักหน้าหงึกๆ รับคำของทั้งสองคน


พยายามทำอะไรด้วยตัวเองนะแจ็ค อย่าเรียกครูทุกอย่าง เดี๋ยวจะโดนหาว่าเป็นลูกแหง่ ที่สำคัญห้ามร้องไห้!’


นีโอกำชับข้อสุดท้ายด้วยเสียงหนักแน่น จากประสบการณ์ที่เธอเรียนที่นี่มา นีโอรู้ดีว่าสังคมโรงเรียนที่เธออยู่กับสังคมโรงเรียนที่แจ็คจากมานั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง


เป็นตัวของตัวเองไว้แจ็ค เรามีศักดิ์ศรี อย่าก้มหัวให้ใครง่ายๆ


ครับพี่โนอา


ฮึ่ย ศักดิ์ศรีใช้ไม่ได้หรอก เวลาฉุกเฉินน่ะต้องเอาตัวรอดก่อนรู้มั้ยแจ็ค’ นีโอแย้งคำพูดโนอา ระหว่างที่ทั้งสองจูงมือเด็กชายตัวเล็กคนละข้างเพื่อพาไปส่งที่ห้องเรียนในวันเปิดเทอมวันแรก


แจ็ค มาเลดอน ครับ


โนอาบอกชื่อน้องชายของตัวเองแล้วยื่นมือของแจ็คให้กับครูประจำชั้น แจ็คยอมปล่อยมือจากนีโอกับโนอาแล้วเดินเข้าไปในห้อง แต่ก็หันกลับมามองอย่างหงอยๆ ดวงตาของเด็กชายเริ่มมีน้ำปริ่มแต่นีโอก็ส่ายหน้าและเอ่ยปากโดยไม่ออกเสียงว่า อย่า-ร้อง-ไห้ พร้อมกับส่งยิ้มให้ แล้วชี้มือมาที่ตัวเองเป็นสัญญาณว่าเมื่อเลิกเรียนนีโอจะรีบมารับแจ็คทันที แจ็คจึงโบกมือบ๊ายบายทั้งสองแล้วเดินเข้าไปหาครูอีกคนที่อยู่ในห้อง


เมื่อหันกลับมาอีกครั้งนีโอก็เห็นว่าโนอาเดินเข้าไปคุยบางอย่างกับครูประจำชั้น สาวน้อยมองด้วยความสงสัยแต่ไม่ได้ถามอะไรออกไป รอจนโนอาคุยเสร็จและทั้งสองเดินออกมาจากหน้าห้องเรียนแจ็ค นีโอจึงพูดขึ้นมาว่า


งั้นฉันไปห้องเรียนก่อน เดี๋ยวเย็นนี้จะรับแจ็คไปส่งที่บ้านให้


อืม

 

 

ชีวิตประจำวันของนีโอดำเนินไปแบบนั้น ตอนเช้ามาโรงเรียน ตอนเย็นรับแจ็คไปส่งที่บ้าน อยู่เป็นเพื่อนแจ็คจนโนอากลับมาถึงบ้าน ช่วงแรกหลังจากที่โนอากลับถึงบ้าน นีโอจะกลับบ้านของตัวเองพร้อมกับบิดาที่ไปรับโนอาที่โรงเรียนทันที จนกระทั่งวันหนึ่งเมื่อโนอากลับมาจากโรงเรียนแล้วเห็นนีโอกำลังเก็บของเพื่อกลับบ้าน เด็กหนุ่มจึงหันไปถามไฟเมียส บิดาของนีโอว่า


ให้นีโออยู่ทำการบ้านกับพวกเราก่อนได้มั้ยครับ


นะฮะ ไฟเมียส ผมอยากทำการบ้านกับพี่นีโอ พี่นีโอใจดี ไม่ดุเหมือนพี่โนอา


แจ็ครีบลุกจากโซฟาแล้วเดินไปกอดเอวคนขับรถที่พวกเขาสองคนพี่น้องให้ความเคารพเหมือนญาติคนหนึ่งตามที่บิดาเคยสอน


ผมว่าถามเจ้าตัวเองดีกว่าครับ นีโอว่ายังไง’ ไฟเรียสให้ทางเลือกกับบุตรสาว นีโอมองบิดาด้วยดวงตาวาวราวกับจะย้ำให้แน่ใจว่าเธอสามารถอยู่ที่นี่ต่อไปได้


พี่นีโอ ตอบสิฮะ


แจ็คร้องบอกอย่างเด็กเอาแต่ใจและกระตุกเสื้อนักเรียนเด็กสาวยิกๆ จนนีโอต้องพยักหน้าแรงๆ ด้วยความดีใจไม่แพ้กัน เมื่อเห็นว่าลูกสาวอยากอยู่ต่อ คนเป็นพ่อจึงไม่ห้ามเพียงกำชับว่า


พ่อรออยู่ตึกเล็กนะลูก เสร็จแล้วไปหาพ่อที่นั่นนะ


ได้ค่ะพ่อ


           นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นความสนิทสนมที่มากขึ้นของทั้งสามคน ที่ทำการบ้านประจำของทั้งสามหากไม่เป็นในห้องนั่งเล่นที่มีหมอนอิงกองพะเนินให้นอนเกลือกกลิ้งได้สบายใจ ก็เป็นศาลาสีขาวในสวนหย่อมที่ได้ยินเสียงน้ำไหลจากน้ำตกจำลอง

           ทั้งหมดนั่นเป็นความสุขที่นีโอต้องการให้อยู่ไปนานเท่านานตลอดกาลได้เลยยิ่งดี

 

 

 

           “เราก็ใช้ชีวิตแบบนี้ด้วยกันมาตลอด โนอากับแจ็คก็สนิทกับบริลเลี่ยน พี่สาวของฉันนะแต่ไม่ได้สนิทเท่าฉัน เพราะพี่เรียนโรงเรียนประจำเลยไม่ได้กลับบ้านบ่อย เราก็โตมากันแบบนี้อ่ะแก เป็นพี่น้อง เพื่อนเล่น ก็เหมือนครอบครัวกันแหละ”


           “แล้วแกกับพี่โนอาไปสปาร์คกันตอนไหนวะ” พระรามถามคำถามเด็ดที่ทุกคนสงสัยและรอคำตอบ


           “โห คิดแปป...มันนานมาก จำไม่ได้ว่าตอนไหน”


           นีโอบอกตามความรู้สึกของตัวเองและพยายามนึกย้อนว่าตัวเองเริ่มมีความรู้สึกพิเศษให้โนอาตอนไหน


           “บ้า ต้องจำได้ดิ รักแรกเลยนะแก” คาเรนคาดคั้นตามด้วยความอยากรู้


           “ไม่รู้ว่ะ อาจจะเป็นตอนที่โนอาเปลี่ยนคำเรียกของเรามั้ง”


           “ยังไง” วิวิดเอ่ย


           “อธิบายให้ชัดๆ หน่อย” เอสเทอร์เร่ง


“คือปกติโนอาจะแทนตัวเองว่าฉันตลอด แล้วก็เรียกฉันว่าเธอ ช่วงที่ยังไม่สนิทกันมากอ่ะ แล้วอยู่ดีๆ เขาก็เปลี่ยนไปแทนตัวเองว่าพี่ แล้วเรียกฉันว่านีโอบ้าง แต่ถ้าโมโหก็จะเรียกชื่อจริง นีโอเมียอะไรแบบเนี้ย...น่าจะตอนนี้มั้งที่รู้สึกว่ามันแปลกๆ ไปนะ สายตาก็ดูเปลี่ยนไปไรเงี้ยแก คือฉันไม่กล้ามองตาโนอานานเหมือนเดิมอ่ะ มันเขินๆ”


           “ได้เหรอ พี่สเลนก็เรียกชื่อฉันนะตอนโกรธ ฉันไม่เห็นจะใจเต้นเลยวะ” พระรามค้าน


           “โอ้ย ฉันจำไม่ได้โว้ย ก็บอกแล้วว่ามันนานมาก คือตัวฉันอ่ะ ไม่ได้มานั่งคิดเลยว่า เออ ฉันชอบโนอาตอนไหนวะ มันไปเองอ่ะแก ความรู้สึกมันไหลไปเอง รู้ตัวอีกทีก็ชอบไปแล้ว เกทป่ะ”


            “รู้ตัวอีกทีก็ชอบไปแล้วววววววว”


           “กรี๊ดดดดดดดด”


           เพื่อนสาววี้ดว้ายออกมาเมื่อได้ยินนีโอเอ่ยประโยคนั้น ทางด้านเจ้าตัวเองก็ทำหน้าอ่อนอกอ่อนใจกับความหวีดเกินเบอร์ของเพื่อนๆ


           “ฟีลแบบ รักโดยไม่รู้ตัว ไรแบบนี้มั้ย รักซึมลึกอยู่ในใจ” เอซลองสรุป


           “น้ำเน่ามาก แต่ฉันชอบ” เรเน่เสริม


           “เขามีแต่รักแท้แพ้ใกล้ชิด ส่วนนีโอรักแท้เพราะใกล้ชิดชัดๆ เลย” วิวิดออกความเห็นบ้าง


           “ฉันเขิน ฉันอยากมีแบบนี้บ้าง จะเอา จะเอา”


คาเรนหยิบหมอนมาปิดหน้าแล้วกรี๊ดกับหมอนเพื่อระบายความรู้สึกขัดเขินของตัวเอง


           “คาเรน ก่อนแกจะมีแฟน ช่วยดูหน่อยนะยะว่าแฟนแกต้องฝ่าด่านอะไรบ้าง พี่แกแต่ละคน นี่ยิ่งกว่าสมรภูมิรบอีกนะ”


           พระรามดึงสติเพื่อนตัวเองก่อนที่จะเตลิดไปไกล และนั่นส่งผลให้คาเรนเงยหน้าขึ้นจากหมอนแล้วมองหน้าเพื่อนตัวเองไปมาก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเอ่ยว่า


           “พวกแกไม่ต้องแปลกใจนะ ถ้าสุดท้ายฉันจะเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ไม่ได้แต่งงาน”


           “ก่อนแกจะคิดเรื่องแต่งงาน หาผัวให้ได้ก่อนมั้ยล่ะ”


           “กรี๊ดดดด หยาบคายมากนีโอ รับไม่ได้”


คาเรนเอาหมอนตีเพื่อน ซึ่งนีโอก็โดนเอสเทอร์ทำหน้าดุใส่ที่หลุดพูดคำที่ไม่เหมาะสมออกมา


           “แอคติ้งเก่ง” นีโอประชดเพื่อน


           “พูดก็พูดนะ ไหนๆ เราก็เป็นเพื่อนกันแล้วใช่ป่ะ ถ้าคนไหนคุยกับใครจนถึงจุดที่จะตกลงคบกันอ่ะ พามาให้พวกเราดูตัวก่อนว่าผ่านไม่ผ่าน โดยเฉพาะพวกแกสองคน คาเรนกับเอซ ถ้าพวกฉันบอกว่าผู้ชายคนนั้นไม่ผ่าน เชื่อสิว่าพี่แกก็ต้องบอกว่าไม่ผ่านแน่นอน แต่ถ้าพวกฉันบอกว่าผ่าน อาจจะมีลุ้นตอนไปเจอวงศาคณาญาติของพวกแกก็ได้” พระรามเอ่ยออกมา


           “ตัดฉันออกไปได้เลยจ้า เพราะฉันไม่มีแฟนตอนเรียนแน่นอน” เอซบอก


           “ให้มันจริงเถอะ” นีโอเอ่ยอย่างไม่เชื่อ


           “แก เคยได้ยินป่ะว่าเจ้าหญิงเลือกคู่ตามใจไม่ได้อ่ะค่า”


           “หา คือไร”


           หัวข้อใหม่ที่เอซเปิดประเด็นดึงความสนใจของทุกคนมาทันที


           “คล้ายๆ คลุมถุงชน คือแกมีความรักได้นะ แต่มันก็ต้องดูว่าผู้ชายคนนั้นเหมาะสมกับแกมั้ย”


           “ไม่เกทอ่ะ” นีโอบอกแล้วทำหน้ายุ่งยากใจ


“คือแกต้องคิดว่าถ้าผู้ชายคนนั้นแต่งเข้ามา เขาให้อะไรกับราชวงศ์บ้าง ประชาชนจะได้อะไร ประเทศจะดีขึ้นมั้ย ถ้ามาแต่ตัวก็บ๊ายบาย ถึงแม้ว่าตอนนี้โลกเราจะไม่ได้มีการล่าอาณานิคม ทำสงครามแบบสมัยก่อนใช่ป่ะ แต่มันก็มีการคุกคามกันด้วยวิธีอื่นอ่ะ ทุนนิยมมันเปลี่ยนโลกอ่ะแก ถ้าอยากหยุดการคุกคามของประเทศอื่นได้ก็คือแกต้องมั่นใจว่าประเทศแกมีพร้อมทุกด้านที่จะสู้กับเขา หรือไม่ก็ต้องจับมือเป็นพันธมิตรกัน ถูกมั้ย”


“อ่าห้ะ”


“ในกรณีแรกบอกตรง ๆ ว่า ประเทศฉันไม่พร้อม ถ้าเป็นแอตลาสก็ว่าไปอย่าง แกก็เห็นข่าวนี่ ที่ฉันต้องมาอยู่ที่นี่เพราะสถานการณ์ความไม่สงบในประเทศตัวเอง แกคิดดู แค่ในประเทศยังจัดการไม่ได้ แล้วพวกฉันจะเอาอะไรไปสู้กับข้างนอกล่ะ มันก็ต้องยอมเป็นพันธมิตรเขาแหละ อยู่ที่ว่าพวกนั้นอยากได้อะไรแลกเปลี่ยน ท่านพ่อฉันรู้ว่าต่อกรกับประเทศมหาอำนาจยาก ดังนั้นเราเลยต้องหาพันธมิตรจากประเทศแถบนี้เพราะมีหลายอย่างที่ใกล้เคียงกัน เข้าใจกันมากกว่า แล้วการเป็นพันธมิตรที่ทำได้ง่ายที่สุดคืออะไร”


“แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์” วิวิดผู้รอบรู้เรื่องประวัติศาสตร์มากที่สุดในกลุ่มตอบ


“ใช่ ถูกต้อง การแต่งงานคือการเชื่อมความเป็นครอบครัว ทำให้ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากขึ้น จะทำอะไรก็ต้องนึกถึงกันมากกว่าเดิม เพราะถือว่าเราแต่งเข้าไปแล้วนะ แต่ถ้ามองอีกมุมก็เหมือนฉันเอาตัวเองไปเป็นหลักประกันเพื่อแลกเปลี่ยนกับบางสิ่งที่เราจะได้รับ แค่นั้นแหละ”


           “พูดจริง ศตวรรษที่ 21 แล้วเนี่ยนะ” เรเน่ถามเสียงสูง


           “โอ้ย ฉันจะหลอกพวกแกทำไม เอสเทอร์ แกเป็นน้องรหัสพี่เดลล่านี่ ลองไปถามดูดิว่าจริงมั้ย”


           “มันเรื่องส่วนตัว ฉันไม่กล้าไปถามหรอก”


เอสเทอร์ออกตัวก่อน เดลล่าที่เอซพูดถึงคือชื่อเล่นของเจ้าหญิงดาร์เลเน่ พี่รหัสของเอสเทอร์และเป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทคนสำคัญของเฮเลน


           “งั้นแกจะบอกว่าที่เจ้าหญิงดาเนียล่าแต่งงานเข้าราชวงศ์แก เพราะเหตุผลนี้เหรอ”


คาเรนที่มีพี่สาวใกล้ชิดกับราชวงศ์เอ่ยถามเมื่อนึกถึงบางเรื่องได้ เจ้าหญิงดาเนียล่าคือธิดาองค์โตซึ่งประสูติแด่ราชินีแคทเธอรีน ราชินีพระองค์แรกในพระเจ้าเฮนรี่ที่สิบหก นับเป็นพี่สาวต่างมารดาของเจ้าหญิงดาร์เลเน่ ปัจจุบันอภิเษกสมรสกับเจ้าชายเดรโก รัชทายาทอันดับสองแห่งราชวงศ์ริอานอน


           “ส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนคือทั้งสองคนรักกันอยู่แล้ว การแต่งงานก็เลยเกิดขึ้นโดยไม่มีคนคัดค้าน”


           “เรื่องแบบนี้ปวดหัวนะว่ามั้ย” พระรามบ่นออกมาก่อน


           “จริง เห็นด้วย” นีโอสำทับ


           “แต่สรุปคือสุดท้ายแกก็ต้องโดนคลุมถุงชนเหรอ” เอสเทอร์ถามและขมวดคิ้ว


           “หรือแกต้องแต่งกับเจ้าชายเท่านั้น” คาเรนคาดเดา


           “ไม่สิ เอซก็บอกอยู่ว่าแต่งกับใครก็ได้แต่ต้องเหมาะสมกันแล้วไม่มีคนคัดค้าน...ใช่มั้ย”


วิวิดลองสรุปตามความเข้าใจ


           “ถูก อย่างที่วิวิดบอกแหละ ใครก็ได้แต่ต้องเหมาะสม”


           “งงจ้า งงแล้ว”


           “อ่ะ เอาง่ายๆ สมมตินะ ในบรรดาพวกเราทั้งหมดเนี่ย คาเรนสามารถแต่งกับพี่ชายฉันได้ หรือแต่งกับพี่ชายพี่เดลล่าก็ได้”


           “อ้าว ทำไมอ่ะ คาเรนไม่ได้เป็นเจ้าหญิงนี่”


           “เพราะตระกูลฉันเหรอ” คาเรนถาม


           “ใช่ ฮาร์เกนเป็นเจ้าของสายการบินที่สำคัญของแถบนี้ ถ้าคาเรนแต่งเข้าก็เหมือนเป็นการเอาเงินต่ออิทธิพลต่ออำนาจ เข้าใจยัง พระราม” เอซขยายความต่อให้กับเพื่อนที่งงได้เข้าใจ


           “แฮชแท็กเกิดเป็นเจ้าหญิงแท้จริงแสนลำบาก”


           พระรามโพล่งออกมา ส่วนเอซก็ยิ้มขำกับท่าทางของเพื่อนแต่ละคน 


           หลังจากที่มาอยู่ที่แอตลาสและทำความเข้าใจกับสถานการณ์ของตัวเอง เอซถึงได้เริ่มเข้าใจว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ท่านพ่อและพี่ชายของเธอต้องเผชิญกับอะไรบ้าง ยิ่งเมื่อเธอเข้าใจทุกอย่างในตอนที่ทำได้เพียงแค่เฝ้าดู ความรู้สึกแย่ก็ยิ่งทบทวีคูณขึ้นในใจ


ในสายตาคนภายนอกอาจมองว่าที่เจ้าหญิงเอซเปลี่ยนไป เพราะสามารถปรับตัวกับสถานที่ใหม่ได้ แต่สำหรับตัวของเอซเองรู้ตัวดีว่าเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอเปลี่ยน เพราะเอซรู้ว่าหน้าที่เดียวที่เธอควรทำให้ดีที่สุดในตอนนี้คือการตั้งใจเรียนและเก็บเกี่ยวประสบการณ์


ส่วนเรื่องความรักสำหรับเอซ เรียกได้ว่าแทบไม่คาดหวังความรักใดใดในชีวิตของตัวเองแล้ว เพราะรู้ว่าหน้าที่ที่ตนแบกอยู่สำคัญยิ่งกว่าความรักหนุ่มสาวที่ผู้หญิงหลายคนใฝ่หา

               


            “พอค่ะพอ เปลี่ยนเรื่องกันได้แล้ว คิดไปก็เครียด ไปกินข้าวที่ชั้นสิบแล้วให้พวกพี่ๆ ติววิชาเลือกที่พวกเราบ่นว่ายากกันดีกว่า” 


           คาเรนบอกหลังจากที่เงยหน้าจากสมาร์ทโฟนที่เข้าโปรแกรมสนทนาออนไลน์กับพี่สาวเรียบร้อยแล้ว


           “ใครติวก็ได้ แต่ไม่ขอโพไซดอน”


เรเน่โพล่งออกมาก่อนเพราะส่วนตัวเธอกลัวGODคนนี้มากที่สุดในบรรดาทั้งหมด


           “ฉันบวกหนึ่ง”


           “ฉันด้วย”


           “ฉันจะไปถามพี่โนอาเรื่องนีโอต่อ ยัยนีโอเล่าไม่จบซะได้” 


           พระรามผู้ไม่สนใจเรื่องติว สนใจแต่เรื่องชาวบ้านบอก


           “ก็พวกแกเปลี่ยนเรื่องเองมั้ยเล่า”


           “หยุด จำเลยไม่มีสิทธิ์ท้วงจ้า”


           “งั้นเก็บของกันเลย ให้ไวๆ ฉันหิวแล้ว”


           “ค่าแม่”


           ทุกคนรับคำเมื่อเอสเทอร์ออกคำสั่งแล้วลุกขึ้นเป็นคนแรก สาวๆ ที่เหลือจึงลุกตาม

 

 

 




           ชั้นสิบ หออินเตอร์


           เสียงเอะอะโวยวายดังมาให้ได้ยินทันทีที่ลิฟต์เปิดออก ตามปกติลิฟต์ที่จะขึ้นมาถึงสามชั้นสุดท้ายซึ่งถือเป็นชั้นพิเศษของหออินเตอร์ไม่ใช่ลิฟต์ทั่วไปที่คนในหออินเตอร์ส่วนใหญ่ใช้ แต่เป็นลิฟต์ส่วนตัวที่แยกไปตั้งอยู่ด้านหลัง ทว่าโดยส่วนมากคนที่พักอยู่หออินเตอร์ชั้นสิบถึงชั้นสิบสามมักไม่รอลิฟต์ตรงโถงชั้นล่าง แต่จะขับรถขึ้นไปบนลานจอดรถในชั้นที่พักมากกว่าเนื่องมาจากเหตุผลด้านความส่วนตัวและหลบเลี่ยงความวุ่นวาย หากจะขึ้นลิฟต์ปกติมายังโซนพิเศษก็สามารถทำได้โดยการใช้คีย์การ์ดของห้องนั้นแตะไปตรงที่สแกนบนแผงควบคุม หรือกรอกรหัสลิฟต์ที่เจ้าของห้องบนชั้นพิเศษตั้งไว้แล้วลิฟต์จะพาไปหยุดยังชั้นที่เจ้าของห้องคนนั้นอยู่ สำหรับกลุ่มของคาเรนก็คือรหัสใช้ลิฟต์ของเฮเลนที่พี่สาวตั้งชั่วคราวเพื่อให้พวกเธอสามารถใช้ลิฟต์มายังชั้นสิบได้


           “แน่ใจนะว่าเรามาถูกเวลา”


           เอสเทอร์ถามย้ำเมื่อพวกเธอเจ็ดคนเดินออกจากลิฟต์แล้วเดินเข้ามายังโถงกลางที่ตอนนี้สภาพเละยิ่งกว่าผ่านสงครามใดใดมา เหตุเพราะเหล่าบรรดาผู้ชายทั้งGODและผองเผื่อนที่ไม่รู้ว่าจับกลุ่มอ่านหนังสือหรือเล่นเกม นอนหลับ หรือหาเรื่องตีกันจนเกิดเป็นภาพความวุ่นวายชวนปวดหัวให้พวกเธอได้เห็นในตอนนี้


           “เอาตีนไปไกลๆ หน้ากู”


           “เรื่องมึง เสือกมานอนใต้ตีนกูเอง ช่วยไม่ได้ครับ”


           ป๊าป!


           เจ็ดสาวทำหน้าแหยออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายเมื่อเห็นหมอโรมโดนหนังสือเล่มหนาปาใส่หัวเต็มๆ โดยคนที่ปาแม่นราวกับจับวางนั้นก็คือเอมไพร์  ไดโดนีซุสแห่งคณะวิทยาศาสตร์ GODที่เด็กปีหนึ่งทุกคนลงความเห็นว่าไม่น่าเข้าใกล้เป็นอันดับสองรองจากโพไซดอน


           “โอ้ยยยยยยย ไอ้เชี่ย มึงจะฆ่ากูเหรอ โอ้ย เจ็บโว้ย”


           หมอโรมยันตัวลุกจากโซฟาแล้วเอาหนังสือปาคืนกลับไปให้เพื่อนที่นอนอ่านหนังสือบนโซฟาตัวเดียวกันแต่คนละฝั่ง อพอลโล่คนดีขวัญใจสาวๆ ยกมือขึ้นกุบศีรษะเมื่อรู้สึกปวดตุบๆ แล้วร้องเสียงดัง


           “ร้องเป็นหมาถูกเชือดเลยนะมึง”


           “หมาห่าไร มึงลองมาโดนเองมั้ยไอ้เบน”


           เบนจามินที่ถูกพาลใส่ยักไหล่แล้วทำหน้าเยาะเย้ยเพื่อนตัวเอง ก่อนจะนั่งไขว่ห้างแล้วกดสมาร์ทโฟนในมือเล่นต่อไป


           “ถ้าแดกเอฟกูจะสมน้ำหน้า อ่านหนังสืออะไรของมึง กดแต่มือถือ”


           “เสือก เรื่องของกู”


           ตุ้บตุ้บ!


           “พวกมึงสองคนไปกัดกันที่อื่น กวนสมาธิชาวบ้าน”


           ลิออนปาส้มสองลูกใส่โรมันและเบนจามินพร้อมกับเอ่ยปรามเสียงอ่อน แล้วพยักเพยิดให้ดูคนอื่นที่อยู่รอบๆ ออสตินกับโนอา สองหนุ่มคณะนิติศาสตร์ที่เป็นสายรหัสกันหลบมุมไปอ่านหนังสือตรงโซฟาชุดด้านหนึ่งของห้องเช่นเดียวกับไฮด์และเรียวที่อยู่ไม่ไกลกันนัก ในขณะที่อเล็กซ์กับสเลนเลือกนั่งมุมข้างกระจกใสที่มองลงไปเห็นวิวทั้งหมดอันเป็นที่นั่งมุมประจำที่พระรามมาติวกับอเล็กซ์ ห่างออกไปคือนักรบกับคาร์เตอร์ที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอ่านหนังสือด้วยกัน ถัดไปอีกด้านที่มีโซฟาตัวยาวที่ติดกับผนังด้านหนึ่งถูกเอมไพร์กับโรมันจับจองและโต้เถียงกันเมื่อครู่ ข้างๆ มีโซฟาเข้าชุดกันสองตัวซึ่งเบนจามินและลิออนเป็นเจ้าของ กลางห้องมีกองหมอนพะเนินและโต๊ะตัวยาวแบบพับเก็บได้ที่เต็มไปด้วยกองชีทและปากกาหลากสีกลับว่างเปล่า เหมือนกับร่างของรุ่นพี่สาวหลายคนที่ไม่ได้อยู่ในห้องโถงตอนนี้


           “สวัสดีค่ะ ฮัลโหลลล”


           พระรามที่เป็นหน่วยกล้าตายเอ่ยทักออกมาเสียงดัง เรียกความสนใจจากคนในห้องโถงได้เป็นอย่างดี


           “คือว่าพี่เฮเลนชวนพวกหนูขึ้นมาติวหนังสือด้วยค่ะ เอ่อ ไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ไหนกันหมดแล้ว แหะๆ”


           คาเรนเสริมต่อแล้วยิ้มด้วยความประหม่าเมื่อโดนจ้อง รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักโทษยังไงไม่รู้ แม้ว่าเธอจะสนิทกับพี่สาวและรุ่นพี่ผู้หญิงคนอื่น แต่สำหรับรุ่นพี่ผู้ชาย สาวน้อยที่พี่หวงหนักมากกลับไม่ค่อยได้สนิทชิดเชื้อด้วยเท่าไหร่นัก


           “สวัสดีคร้าบสาวๆ”


           “ไอ้โรม อย่าม่อ” ลิออนปรามเพื่อน


           “พวกนั้นไปซื้อของข้างนอก เดี๋ยวคงกลับมา”


เอมไพร์บอกเสียงนิ่งตามสไตล์ไม่ได้พยายามให้ความเป็นมิตรกับรุ่นน้องจนทำให้สาว ๆหลายคนก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ลิออนที่เห็นท่าทางเป็นมิตรซะเหลือเกินของเพื่อนตัวเองก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ


“เชี่ย เห็นน้องกูกลัวมึงมั้ยเอมไพร์” เบนจามินด่าเพื่อนตัวเองเมื่อเห็นท่าทางของพระราม


“เออ พระราม ถ้าจะไปให้ติว พวกมันนั่งอยู่มุมโน้นนู่น...เห้ย สเลน เอาพระรามไปอ่านหนังสือด้วยดิ๊”


เบนจามินตะโกนบอกน้องรหัสตัวเองเสียงดัง สเลนที่เงยหน้าจากชีทของตัวเองก็โบกมือให้พระราม เช่นเดียวกับอเล็กซ์ที่วางปากกาตั้งแต่ได้ยินเสียงลิฟต์เปิดแล้ว


“เรเน่ พวกออสตินอยู่อีกทางนะครับ”


ลิออนบอกสายรหัสของเพื่อนสนิทอีกคนแล้วชี้ไปยังมุมห้องด้านหนึ่งที่ติดกับกระจกแต่มีกำแพงยื่นออกมากั้นเพื่อให้ความเป็นส่วนตัว


“ขอบคุณค่ะพี่ลิออน” เรเน่กล่าวขอบคุณเมื่อเห็นที่ที่พี่รหัสตัวเองนั่งอ่านหนังสือ ความจริงโนอาก็ส่งข้อความมาชวนเธอให้มาติวด้วยกันเมื่อตอนเช้าซึ่งเรเน่ก็ตอบตกลงไป ถ้าหากว่าพวกคาเรนไม่มีแผนจะขึ้นมาที่นี่ เรเน่ก็ต้องขึ้นมาคนเดียว การมีเพื่อนมาด้วยจึงสร้างความอุ่นใจให้กับเรเน่เป็นอย่างมาก


“ส่วนคาเรน...”


“เดี๋ยวหนูรอพี่มารีนค่ะ”


คาเรนรีบออกตัวก่อนและยิ้มหวานให้กับลิออน แม้จะเคยค่อนขอดเพื่อนที่ไม่กลัวโพไซดอนไม่เข้าเรื่อง แต่เอาเข้าจริงถ้าเลี่ยงได้เธอก็ขอเลี่ยงเหมือนกันแหละ


“น้องคนอื่นก็ตามสบายเลยนะครับ ถ้าหิวก็เข้าครัวไปหาอะไรกินได้เลย”


ลิออนทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดีเพื่อช่วยลดความเกร็งของสาวๆ ที่เหลือ โชคดีที่หลังจากนั้นไม่นานรุ่นพี่สาวที่ออกไปข้างนอกก็กลับมาพร้อมกับของกินมากมาย


“หวัดดีจ๊ะเด็กๆ แหม มากันครบเลย”


ลอร่าเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาแล้วร้องทักทุกคน ตามด้วยอลิเซีย มารีน คาริน่า ลิซาน่า เอเวลิน เฮเลนและดาร์เลเน่ ซึ่งหญิงสาวคนสุดท้ายนำความตื่นเต้นมาให้กับสาวๆ ปีหนึ่งเป็นอย่างมากด้วยฐานันดรศักดิ์ของอีกฝ่าย


“แก นี่เจ้าหญิงตัวเป็นๆ เลยเหรอ”


“ฉันก็อยู่กับแกเนี่ยพระราม”


เรเน่กระซิบบอก สองสาวชาวต่างชาติดูจะเป็นคนที่ตื่นเต้นที่ได้เห็นดาร์เลเน่มากที่สุด แม้จะเคยได้ยินชื่อหรืออ่านประวัติของราชวงศ์มาบ้างแต่ก็ไม่เท่ากับได้มาเห็นตัวจริงที่อยู่ตรงหน้า ความรู้สึกนี้วิวิดและคนอื่นก็เข้าใจดีแต่ทุกคนก็เก็บอาการได้มากกว่าพระรามและเรเน่


“ทำน้อง ๆ ตาค้างไปเลยนะเดลล่า”


เฮเลนที่สังเกตเห็นปฏิกิริยาของรุ่นน้องหันไปบอกเพื่อนสนิทอย่างขำๆ จากนั้นทั้งคู่ก็เดินมาหาเจ็ดสาว ลำพังแค่เฮเลนที่มีรัศมีแผ่ออกมาคนเดียวพวกเธอก็ไม่รู้จะทำตัวยังไงแล้ว ยิ่งพ่วงเจ้าหญิงดาร์เลเน่เข้าไปอีก กิริยาท่าทางของสาวๆทั้งหมดก็เลยดูเงอะงะอย่างไม่สามารถจินตนาการได้ไม่เว้นแม้แต่น้องรหัสของเจ้าหญิงดาร์เลเน่อย่างเอสเทอร์ คงมีเพียงเอซคนเดียวที่ปรับตัวได้ดีและยิ้มขำกับท่าทางของเพื่อน


“สวัสดีค่ะทุกคน พี่ชื่อเดลล่านะคะ เป็นพี่รหัสของเอสเทอร์”


ดาร์เลเน่แนะนำตัวอย่างเป็นกันเอง เรียบง่ายแล้วมอบรอยยิ้มให้กับทุกคน แม้จะเป็นการแนะนำตัวที่เรียบง่ายแต่ท่วงท่า การวางตัวทุกอย่างที่แสดงออกมาทำให้รู้ได้ว่าถูกฝึกมาเป็นอย่างดีมากแค่ไหน


หลังจากแนะนำตัวแล้วพูดคุยกันสักพัก ดาร์เลเน่ก็ขอตัวเข้าไปช่วยเอเวลินในครัว เมื่อดาร์เลเน่กับเฮเลนจากไปโดยไม่รู้ตัว สาวๆที่เหลือก็ผ่อนลมหายใจออกมาแทบจะพร้อมกัน


“เขาก็เดินปกตินะแก แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนกึ่งลอยผ่านหน้าฉันไปเลยล่ะ” เรเน่เอ่ยเป็นคนแรก


“ฉันนี่ยังเกร็งไม่หาย ไม่กล้าหายใจแรงด้วย” วิวิดเสริมต่อ


“พี่แกนี่สุดยอดเลยคาเรน โอ้ย ฉันนี่หายใจแทบไม่ทัน” นีโอบอก


“สองคนนั้นก็เหมือนพวกเราตอนนี้แหละ พวกแกกลัวฉันมั้ยล่ะ” เอซถาม เพื่อนทุกคนส่ายหน้า


“เห็นป่ะ แกมานั่งคิดมั้ยล่ะว่าฉันเป็นเจ้าหญิง ต้องเกรงใจฉัน ไม่คิดหรอก เพราะเราสนิทกันก็เลยมองข้ามไป”


“เจ้าหญิงเขาก็ใช้ชีวิตกันง่ายดีเนอะ”


พระรามแสดงความเห็นออกมาบ้างซึ่งทุกคนก็เห็นด้วยกับความคิดเห็นของพระราม


 “ฉันว่าฉันไปช่วยในครัวดีกว่า” เอสเทอร์เปลี่ยนเรื่องพร้อมกับที่ขาทั้งสองข้างก้าวเข้าไปในครัว ทำให้สาวๆ คนอื่นตามไปช่วยกันเป็นแถว


“เด็กๆ น่ารักจัง อันนี้เอาไปไว้ในข้างนอกเลยนะจ๊ะ”เอเวลินชมรุ่นน้องปีหนึ่งด้วยความพึงพอใจ พร้อมกับที่ตัวเองหันไปจัดการกับของกินที่ซื้อมาต่อ


 “คาเรน น้องนั่งเฉยๆ เลยนะ ไม่ต้องแตะอะไรทั้งนั้น”


เฮเลนดักคอน้องสาวตัวเองไว้ก่อนอย่างรู้ทัน ทำให้คนที่ตั้งท่าจะเข้าไปช่วยในครัวต้องเบรกเท้าตัวเองอย่างกะทันหัน แล้วเบนทิศเดินไปยังห้องทานอาหารที่อยู่ติดกับครัวแทน


“อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิแก” วิวิดปลอบใจเพื่อนตัวเอง


“แบบนี้นะแสดงว่าคาเรนต้องเคยไปสร้างวีรกรรมอะไรไว้แน่ๆ ไม่งั้นพี่เฮเลนคงไม่สั่งห้ามหรอกใช่มั้ย”


พระรามคาดเดาอย่างคนที่ทำงานกับเฮเลนมาสักพักและพอจะรู้นิสัยของอะโฟรไดท์คนเก่ง


“ก็นิดนึง” คาเรนเอ่ยอย่างอ่อยๆ แต่ก็ถูกเฮเลนที่อยู่ในครัวขัดขึ้นว่า


“ไม่นิดหรอกมั้ง ถึงขนาดระเบิดครัวที่แม่รักนักรักหนาเลยนะ”


“หา จริงเหรอคาเรน” เพื่อนทุกคนเอ่ยออกมาพร้อมกัน


           “มันก็ไม่ขนาดนั้น พี่เฮเลนก็พูดเวอร์เกินไป”


คาเรนร้องท้วงพี่สาว เฮเลนส่ายหน้าไปมาแล้วเดินออกมาจากครัว หญิงสาวในชุดเดรสเข้ารูปสีน้ำเงินแตกต่างจากน้องสาวที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์นั่งลงบนเก้าอี้ตัวถัดจากน้องสาวแล้วเริ่มต้นเล่าเรื่อง


           “ตอนนั้นคาเรนอยากหัดทำขนมเอง แม่ก็ถามว่าจะไหวรึเปล่า ให้แม่ช่วยมั้ย แต่คาเรนก็ยังยืนยันว่าไม่ต้องค่ะ หนูจะทำเอง ทุกคนห้ามช่วย ก็ไม่มีใครช่วยเลย ยกเว้นตอนที่เอาเค้กเข้าเตาอบที่ให้เด็กช่วยเอาเข้า แต่สุดท้ายเตาอบก็ระเบิดเพราะคาเรนใช้ไฟผิดแล้วก็ใช้เวลานานเกินไป หลังจากวันนั้นคาเรนก็โดนแม่สั่งห้ามเข้าใกล้ครัวเป็นเวลาเกือบสองเดือน เพราะครัวที่คาเรนไประเบิดเป็นครัวของหวานที่แม่รักมาก ตกแต่งเอง แทบไม่มีใครเข้าไปยุ่งเลย มีแต่คาเรนเนี่ยแหละที่เป็นหน่วยกล้าตาย สุดท้ายก็ทำพวกเราโดนบ่นหูชากันทั้งบ้าน”


           “แต่คัพเค้กวันนั้นพ่อก็บอกอร่อยนะคะ พี่เนธานยังชอบเลย”


           คาเรนแย้งเพราะจำได้ว่าบิดากับพี่ชายฝาแฝดคนรองเป็นสองคนที่ยอมทานคัพเค้กที่เธอทำจนหมดแล้วบอกว่าคัพเค้กที่เธอทำอร่อยมาก


           “พ่อกับพี่ไม่อยากให้แกเสียกำลังใจน่ะสิ”


เอซคาดเดา เฮเลนจึงพยักหน้าเห็นด้วยพร้อมกับลูบหัวน้องสาวด้วยความเอ็นดู

 

 

           “ของกินมาแล้ว ทุกคนมาเร้วววว”


           มารีนตะโกนเรียกออกมาจากห้องโถง ทำให้สาวๆปีหนึ่งที่เข้ามาหลบในห้องทานข้าวพร้อมกับเฮเลนจึงเดินออกไปข้างนอกแล้วพบว่าตรงกลางห้องโถงที่เคยมีหมอนหลายใบวางกองไว้ถูกโยนไปไว้บนโซฟาที่เอมไพร์กับโรมันนั่งเมื่อครู่ ชีทเรียน หนังสือและอุปกรณ์จิปาถะที่รุ่นพี่สาวใช้อ่านหนังสือสอบก็ถูกเก็บไปแล้วเรียบร้อย บนโต๊ะตอนนี้จึงมีแต่อาหารที่รุ่นพี่สาวออกไปซื้อมาวางเรียงจนเต็มโต๊ะ


           “หนูขอซอสมะเขือเทศด้วย อ๊ะ ขอบคุณค่ะ”


           พระรามกล่าวขอบคุณเมื่ออเล็กซ์ยื่นซอสมะเขือเทศมาให้ หญิงสาวจัดการรับมาและบีบลงบนพิซซ่าของตัวเองทันที


           “พี่ออสติน ขอขนมปังหน่อยครับ”


คาร์เตอร์บอกออสตินให้หยิบตะกร้าขนมปังที่อยู่ไกลจากตัวมาให้ เมื่อรับมาเขาก็เอาขนมปังวางในจานแล้วตามด้วยเครื่องเคียงหลายชนิดปิดท้ายด้วยการราดซอสเผ็ด จากนั้นจึงยื่นให้กับลิซาน่าที่เพิ่งนั่งลงข้างๆ เขา ลิซาน่ายื่นปากมากัดแทนที่จะเอาไปถือไว้แล้วส่งยิ้มให้กับคาร์เตอร์ จากนั้นจึงเป็นฝ่ายหยิบขนมปังมาถือแล้วยื่นไปตรงหน้าคาร์เตอร์เพื่อสลับให้ตัวเองเป็นฝ่ายป้อนบ้าง กิริยาของทั้งสองคู่ที่เป็นไปโดยธรรมชาติไม่ได้สร้างความแปลกใจให้กับคนอื่นนอกจากบรรดาสาวๆ ปีหนึ่งที่ไม่คุ้นชินกับการแสดงความรักของสองคนนี้จนต้องสะกิดถามเอสเทอร์กันยกใหญ่


           “เอสเทอร์ สมัยเรียนสองคนนี้ก็หวานกันแบบนี้เหรอ”


           “นั่นสิๆ ฉันว่ามันว้านหวาน เขิ้นเขิน จั๊กจี๊ไงไม่รู้”


           วิวิดกับพระรามขยับเข้ามากระซิบถามเอสเทอร์เพราะอยู่ใกล้ที่สุด ทางด้านคาเรนกับเอซที่นั่งอยู่อีกฝั่งก็อยากรู้ไม่ต่างกัน


           “ประมาณนี้แหละ ก็ไม่ได้มากกว่าเดิมเท่าไหร่นะ” เอสเทอร์ตอบตามความจริง


           “พูดจริงดิ โอ้ยยยยย”


พระรามดีดดิ้นจนโดนเอสเทอร์ส่งสายตาปรามเพราะไม่ได้อยู่เพียงลำพัง


           “เหม็นความรักว่ะ”


สเลนเอ่ยออกมาด้วยความหมั่นไส้กึ่งแซวเพื่อนแล้วขว้างขนมปังไปทางคาร์เตอร์หวังให้โดนอีกฝ่ายแต่กลายเป็นนักรบที่นั่งข้างๆ กลับรับได้แทน


           “ของกินใช่ของเล่นมั้ย สเลน”


           มารีนที่เห็นเหตุการณ์อยู่พอดีเอ่ยคาดโทษจากฝั่งตรงข้ามพร้อมทำหน้าดุใส่ ส่งผลสเลนเลิกแกล้งคาร์เตอร์แล้วหยิบพิซซ่าในถาดขึ้นมากินและหันไปสนทนากับเรียวแทน


           “เด็กๆ ลองทานอันนี้ดู เจ๊แนะนำ อร่อยมาก”


ลอร่าบอกแล้วชี้ซุปครีมที่ตัวเองตักใส่ถ้วยให้กับสาวๆ ปีหนึ่ง คาริน่าที่อยู่ใกล้มากที่สุดจึงเป็นคนตักซุปนั้นส่งให้กับทุกคนและเอ่ยว่า


“หนูก็เห็นเจ๊บอกอร่อยทุกอย่างนั่นแหละค่ะ”


           “เอซ อร่อยมั้ย ถ้าไม่อิ่มเติมได้อีกเลยนะ” เฮเลนหันไปคุยกับน้องรหัส


           “อร่อยค่ะพี่เฮเลน หนูเติมแน่นอน”


           “กินมาก เดี๋ยวแกก็อ้วนหรอก” พระรามดักคอเพื่อนตัวเอง


           “เหมือนแกกินน้อยมากมั้งพระราม” เอซเถียงกลับ


           “คนสวยแบบฉัน ถึงจะอ้วนก็ยังสวยอยู่ดีย่ะ”


           “แต่คนจะนก ทำยังไงมันก็นกนะโว้ย”


เบนจามินแทรกบทสนทนาขึ้นมาทำให้เกิดเสียงหัวเราะดังขึ้นรอบกาย


           “โอ้ย ไอ้พี่เบน อีกแล้วนะ ขัดอยู่ได้ ชาติที่แล้วไปทำกรรมไรกับพี่ไว้เนี่ย”


           “กรรมกับพี่ไม่รู้ว่ะ แต่กับไอ้อเล็กซ์อ่ะไม่แน่ ฮ่าๆ”


           “แฮชแท็กพี่ต้องแต่งงานกับหนู กูยังไม่ลืมเลยว่ะ”


หมอโรมผสมโรงแซวและยกกำปั้นชกกับเบนจามิน ทางด้านคนโดนแซวอย่างพระรามถึงกับกระฟัดกระเฟียดเพราะไม่สามารถเถียงต่อได้ หญิงสาวจึงส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางอเล็กซ์ที่ยังคงทานอาหารอย่างเป็นปกติ


“อย่างน้อยกูก็ดีกว่าไอ้พวกโสดจนไม่มีใครเอากับเจ้าชู้จนรักษาใครไว้ไม่ได้แล้วกันวะ”


“เด็ดสัส” ออสตินเอ่ยออกมาเมื่อได้ยินคำโต้ตอบของอเล็กซ์


“ไอ้โรมใบ้แดกว่ะ” ไฮด์เอ่ยเสียงเยาะด้วยความสะใจ


“ตรวจโรคมั่งนะมึง ไอ้เบน”


“กูป้องกันตลอดโว้ย”


เบนจามินโวยลั่นเมื่อโดนเอมไพร์แซวหน้านิ่ง ทางด้านลิออนที่เห็นเพื่อนเปิดศึกโต้เถียงกันกลับไม่เข้ามาห้ามปราม ทำหน้าที่เป็นเพียงผู้ฟังที่ดีเท่านั้น


“เออ กูยอมมึงครับไอ้อเล็กซ์ ถือว่ารอบนี้กูแพ้”


เบนจามินยอมยงธกขาว จากนั้นการสนทนาก็เปลี่ยนไปเป็นเรื่องอื่นแทน


“พี่โนอา หนูมีคำถาม” พระรามทะลุขึ้นกลางปล้องระหว่างที่การทานอาหารดำเนินไปเกินครึ่ง


“ว่าไง”


โนอาขานรับด้วยท่าทีสงบต่างจากคนนั่งข้างอย่างนีโอที่ส่งสายตาห้ามปรามพระราม มือข้างหนึ่งของนีโอที่ถูกโนอาจับไว้ชื้นเหงื่อจนโนอารู้สึกได้


“พระราม แกเอาจริงดิ” เรเน่กระตุกเสื้อเพื่อน


“โอ้ยแก ก็จริงดิวะ ก็ฉันอยากรู้ พวกแกก็อยากรู้ป่ะ”


“มันจะเสียมารยาทมั้ยแก” วิวิดกระซิบเตือนแต่พระรามก็โนสนโนแคร์ไม่


“ถามได้เลย พี่ไม่ถือ” โนอายืนยันเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้


“หนูอยากรู้ว่าพี่ชอบนีโอตอนไหนคะ”


คำถามของพระรามเรียกความสนใจจากทุกคนได้เป็นอย่างดี แม้ทุกคนจะไม่อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเพื่อนแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามีความอยากรู้อยู่ลึกๆ


“ขอผ่านคำถามนี้”


“เอ้า ได้ไง ไหนว่าถามได้”


“พี่ไม่เคยบอกนีโอ แล้วพี่จะบอกคนอื่นก่อนได้ยังไง”


โนอาให้เหตุผลแล้วหันไปมองนีโอจนคนถูกมองแก้มแดงจนต้องเบนสายตาไปมองทางอื่น


“ก็จริง งั้นหนูเปลี่ยนคำถาม ขอเป็นแฟนครั้งแรกตอนไหน”


คราวนี้โนอากับนีโอหันมามองหน้ากันทันที ทางด้านนีโอไม่ต้องบอกทุกคนคงเดาได้ว่าหญิงสาวคาดหวังคำตอบของโนอามากแค่ไหน ในขณะที่โนอาไม่ได้มีท่าทางที่แปลกไปต่างจากพวกผู้ชายคนอื่นที่รู้สึกหนาวๆร้อนๆแทน


“คำถามสร้างความร้าวฉานเลยนะเนี่ย” ลิออนเอ่ยออกมา


“ทำครอบครัวแตกแยกมากี่ครอบครัวแล้ววะคำถามนี้” โรมันบ่น


“ใครมันจะไปจำได้ นานตายห่า” ไฮด์พึมพำเสียงเบาแล้วทำหน้าไม่สบอารมณ์


“พังแน่ๆ โนอามึง” สเลนให้กำลังใจเพื่อน


“พระราม ล่าสุดที่กูเลิกกับแฟนก็เพราะคำถามเหี้ยนี่แหละ” นักรบแบ่งปันประสบการณ์ของตัวเอง


“มันสำคัญด้วยเหรอคำถามนี้”


เป็นเอมไพร์ที่ถามด้วยความสงสัยตามประสาคนที่ไม่ชอบจำรายละเอียดปลีกย่อยให้วุ่นวาย


“สำคัญ!


“เข้ น่ากลัวสัส”


หมอโรมครางออกมาเมื่อได้ยินผู้หญิงร้อยละเก้าสิบที่อยู่ในห้องพูดออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย


“นีโอ จำได้มั้ย”


อลิเซียเป็นคนถามรุ่นน้องสาว เมื่อนีโอพยักหน้า อลิเซียจึงหันไปพูดกับโนอาว่า


“นีโอจำได้นะโนอา นายล่ะจำได้มั้ย”


“ตอนพี่อยู่เกรดแปดรึเปล่า”


โนอาหันไปถามนีโอ แต่ดูเหมือนคำถามจะไม่เข้าหูอย่างแรงจนนีโอพูดเสียงสะบัดว่า


“เกรดแปด โนอายังคบกับคนอื่นอยู่เลยไม่ใช่เหรอ”


“อ่ะ กูไม่ยุ่งนะคร้าบ” หมอโรมกล่าวติดตลก


“ไม่สิ ตอนเธอเกรดแปด พี่เกรดเก้า ใช่มั้ย” โนอาแก้คำ


“เล่ารายละเอียดสิ แค่นี้ใครๆ ก็เล่าได้ย่ะ” เฮเลนคาดคั้นแทน


“เป็นกูได้แค่นี้ก็บุญแล้ว”


เบนจามินเอ่ยเบาๆ แต่ไม่กล้าพูดออกไปเพราะรู้ว่าคงทำหลายนางปรี๊ดแตกแน่นอน


“หลังกลับจากงานโฮมคัมมิ่ง พี่ก็ขอเธอเป็นแฟน”


“ได้อยู่ ก็ได้อยู่”


นีโอพึมพำ แม้จะผิดหวังนิดหน่อยที่โนอาจำรายละเอียดอื่นไม่ได้แต่ยังดีที่ยังจำเรื่องราวในวันนั้นได้บางส่วน


“ไม่เคลียร์ นีโอ อธิบายด่วน” พระรามเร่งเพื่อน


“คือคืนนั้นโนอาไปงานโฮมคัมมิ่งที่โรงเรียน ฉันก็ไปส่งแจ็คที่บ้านแล้วก็อยู่เป็นเพื่อนแจ็คจนทำการบ้านเสร็จ แล้วทีนี้ฉันก็จะกลับบ้านเลยแต่ว่าโนอาโทรมาก่อน จำได้มั้ยว่าตัวเองโทรมาบอกว่าอะไร”


นีโอหันไปถามโนอาที่ใช้เวลานึกแปปนึงแล้วบอกว่า


“อย่าเพิ่งกลับบ้าน รอก่อน”


“ไม่ โนอาไม่ได้พูดแบบนี้...” นีโอออกตัวแล้วเล่าต่อว่า “ตอนแรกโนอาถามว่าแจ็คหลับรึยัง นีโอก็บอก หลับแล้ว เดี๋ยวนีโอจะกลับบ้านแล้ว โนอาก็ถามแล้วจะกลับยังไง ใครไปส่ง นีโอก็บอกว่าเดี๋ยวพ่อกลับไปส่งก่อน โนอาก็เลยบอกว่าไม่ให้กลับ ให้พ่อมารับพี่ที่โรงเรียนเลย พี่จะกลับบ้านแล้ว นีโอก็ถามว่าแล้วทำไมไม่ให้นีโอกลับก่อน ไหนพี่จะกลับดึกแต่ตอนนั้นแค่สองทุ่มเอง โนอาก็บอกว่าจะกลับๆ อย่างเดียว ให้พ่อไปรับเลย แล้วนีโอก็ไม่ต้องกลับบ้านด้วย”


“มันก็ความหมายเดียวกันไม่ใช่เหรอวะ”


เป็นไฮด์ที่เอ่ยด้วยความยุ่งยากใจบ้างซึ่งคำพูดนั้นตรงใจผู้ชายหลายคนในที่นั้น


“แล้วพอบอกไม่ให้กลับบ้าน เธอทำยังไงต่อ” พระรามจี้ถาม


“ฉันก็ไม่ได้กลับ ก็รออยู่จนโนอากลับถึงบ้าน แล้วโนอาก็บอกพ่อฉันว่าขอคุยกับฉันก่อน เราไปคุยกันตรงไหน" นีโอถามโนอาต่อซึ่งคราวนี้โนอาส่ายหน้าอย่างยอมรับว่าจำไม่ได้


“ว่าละว่าจำไม่ได้ เราก็ไปคุยกันตรงศาลาที่เราชอบทำการบ้านกันบ่อย ๆ แล้วโนอาก็บอกว่า วันนี้ไปงานโฮมคัมมิ่งมา แต่ไม่สนุกเลย ฉันก็ถามว่าทำไมไม่สนุก โนอาก็บอกว่า มะ...”


“ไม่ได้ไปกับนีโอ พี่ไม่สนุกทั้งนั้นแหละ พี่ชอบเธอ เป็นแฟนกันมั้ย”


โนอาเอ่ยแทรกนีโอที่เล่าเรื่องแล้วหันไปพูดประโยคนั้นอย่างจริงจังจนนีโอเขินและทำตัวไม่ถูก


“ว่าไงนีโอ เป็นแฟนกันมั้ย” โนอาถามย้ำอีกครั้งด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นิดๆ ตรงมุมปาก


“ตอบสิแก” พระรามเร่งแต่ใบหน้าคนพูดเขินไม่ต่างจากคนถูกรุกโดยไม่ทันตั้งตัวเลยสักนิด


“เป็น”


นีโอตอบแบบอุบอิบไม่กล้าสบตาใคร รู้สึกอยากสะบัดมือที่เกาะกุมตัวเองอยู่ตอนนี้ออกไปมากๆ ติดที่ไม่สามารถทำได้อย่างใจคิดเพราะอีกฝ่ายกุมมือเธอไว้แน่นมาก


“อะไรนะ ไม่ได้ยิน” โนอาถามย้ำ


“เป็นไงเป็น ก็เป็นไง พอใจยัง”


นีโอตะโกนออกมาแล้วทุบไหล่โนอาไปทีนึง หญิงสาวเขินจนไม่กล้ามองหน้าใครแล้วก้มหน้าลงกับไหล่ของโนอาเพื่อหลบสายตาคนอื่น โนอาเองก็โอบรอบเอวนีโออย่างคนที่แสดงความเป็นเจ้าของเต็มรูปแบบ


“กรี๊ดดดดดดดดด”


เสียงกรี๊ดนี้เป็นของสาวๆ ที่เจอภาพโรแมนติกตรงหน้าอย่างไม่คาดคิด


“หน้าฉันร้อนไปหมดแล้วเนี่ย”


อลิเซียบอกแล้วยื่นมือเฮเลนให้มาจับหน้าของตัวเองเป็นการพิสูจน์


“อยากมีแฟนแบบนี้บ้างอ้ะ พี่เฮเลนนนนน”


“หยุดความคิดนั้นไปเลย!


เฮเลนปรามน้องสาวเสียงเข้มส่งผลให้เพื่อนของคาเรนหัวเราะคิก ต่างจากเจ้าตัวที่กรอกตาขึ้นฟ้าแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


คานทองมารอเป็นแน่แท้อย่างไม่ต้องสงสัยเลยนะเรา คาเรนคิดอย่างปลงๆ ในใจ


“เขินกำลังสิบเลยวิวิด ตายแล้ว”


วิวิดหวีดบ้าง ดวงตาสาวน้อยเป็นประกายแล้วเผลอหันไปสบตากับเรียวที่จ้องมองมายังเธอเมื่อไหร่ไม่อาจรู้ได้ แก้มของวิวิดยิ่งแดงกว่าเดิมแต่ก็มองตาเรียวกลับไม่หลบเหมือนหลายครั้งที่ผ่านมา จนกระทั่งทั้งคู่หลุดยิ้มออกมาพร้อมกัน แม้ว่าตัวเรียวจะเป็นยิ้มมุมปากเพียงนิดเดียวก็เถอะ


แต่ยังไงก็คือยิ้มนั่นแหละ! วิวิดคิดเข้าข้างตัวเองในใจ หัวใจเบิกบานอย่างบอกไม่ถูก



“สกิลต่ำชิบหาย เป็นกูลากเข้าห้องไปนานแล้ว”


เบนจามินบ่นกระปอดกระแปดแต่แววตาดีใจที่เห็นรุ่นน้องที่สนิทมีความสุข


“แบบนี้มึงถึงไม่มีคนเอาไง” อเล็กซ์ขัดเพื่อน


“มีแต่กูไม่เอาว่ะ เป็นโสดให้สาวๆ เสียดายเล่นดีกว่า”


“หล่อตายห่า” เอมไพร์อดด่าไม่ได้


“ถ้ามึงแต่งงานแล้วโดนเมียฟ้อง กูจะไม่แปลกใจ” ออสตินปรามาส


“มึงคงอ่านหนังสือหนักไปว่ะเพื่อนรัก ระดับกู ถ้าแต่งไม่มีหรอก มาฟงมาฟ้อง เพราะกูไม่จดทะเบียนโว้ย”


“เห็นแก่ตัวเหี้ยๆ” หมอโรมด่า


“เลวไม่มีสิ้นสุด” ลิออนผสมโรงอย่างอดไม่ได้


“ชาติชั่ว” ไฮด์ปิดท้าย


“ไอ้พวกเหี้ย ด่าขนาดนี้เลิกเป็นเพื่อนกูเลยเหอะ” เบนจามินโอดครวญอย่างไม่จริงจังนัก


“เห็นมันมีความสุข กูก็ดีใจ”


ออสตินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ต่างไปจากเดิมแล้วมองไปยังน้องรหัสของตัวเอง โรมันที่อยู่ใกล้สุดจึงตบบ่าเพื่อนเบาๆ เช่นเดียวกับคนอื่นที่มองด้วยความเข้าใจในสิ่งที่ออสตินสื่อ


“มันเก่ง มันเอาตัวรอดได้” เอมไพร์บอกอย่างคนที่รู้ตื้นลึกหนาบางเป็นอย่างดี


“ถึงไม่รอดก็ไม่มีใครทิ้งมันหรอก...อย่างน้อยก็พวกกู”


ลิออนย้ำให้เพื่อนแน่ใจ ไม่ต่างจากคนอื่นที่แม้ไม่ได้พูดออกมาแต่สายตาและภาษากายที่สื่อถึงกันก็บอกความหมายในตัวทั้งหมดอยู่แล้ว

 

 

  


พอใจแกยังพระราม ส่วนเรื่องทำไมเลิกกันไม่ต้องถามต่อนะ เพราะเป็นเรื่องระหว่างฉันกับโนอา บอกไม่ได้


นีโอยุติรายการซักถามคู่รักของพระรามลงทันที แม้พระรามจะอยากรู้มากแค่ไหนแต่ด้วยมารยาทจึงยอมรามืออย่างเสียดาย


หลังมื้ออาหารเที่ยงจบลงทุกคนต่างช่วยกันเก็บกวาดเศษขยะ และเคลียร์พื้นที่ว่างเพื่อให้ทุกคนสามารถอ่านหนังสือด้วยกันได้ สำหรับรุ่นน้องปีหนึ่งที่หวังมาให้รุ่นพี่ช่วยติววิชาเลือกให้ก็ต้องรอช่วงหลังอาหารค่ำ เนื่องจากตลอดช่วงบ่ายไปจนถึงเย็นเป็นช่วงที่รุ่นพี่ทุกคนขอใช้เวลากับวิชาคณะที่ตนต้องสอบก่อน


พระรามแยกไปอ่านหนังสือกับอเล็กซ์ สเลนและเบนจามิน เช่นเดียวเรเน่ที่ไปอ่านหนังสือกับออสติน เอซ เอสเทอร์ วิวิด และคาเรนจับจองพื้นที่บนโต๊ะตัวยาวกลางห้องโดยมีรุ่นพี่คณะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล บนโซฟาตัวยาวก็ยังคงมีร่างของเอมไพร์กับโรมันจับจอง ลิออนนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวตัวข้างกัน และโซฟาที่เบนจามินเคยนั่งตอนนี้มีลอร่าไปนั่งอ่านหนังสือแทนพร้อมคอยปรามเวลาที่เห็นGODสองคนตั้งท่าจะทะเลาะกัน


ทุกอย่างดูปกติเว้นแต่นีโอที่ต้องระเห็จมานั่งอ่านหนังสือแยกจากเพื่อนในห้องทานอาหารและอุทิศตักของตัวเองเป็นหมอนให้กับผู้ชายหน้ามึนที่เพิ่งสร้างกระแสบนโซเชี่ยลไปเมื่อไม่นานมานี้


อ่านหนังสือนะโว้ย อย่ามัวแต่สวีทกัน


เบนจามินตะโกนแซวเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วตอนที่โนอาจับมือนีโอแล้วขอตัวนีโอจากเพื่อนๆ โดยโนอาให้เหตุผลกับทุกคนว่า


อยากอ่านหนังสือกับแฟน


ตรง ชัด ไม่อ้อมค้อม แล้วจะมีใครปฏิเสธอะไรได้ นีโอเองแม้จะเขินอายสายตาเพื่อน แต่ลึกๆ ในใจก็ยอมรับว่าเธอก็รู้สึกดีที่ได้ใช้เวลาอยู่กับโนอาเช่นกัน


นีโอ


ขา…”


นีโอขานรับเมื่อโนอาเรียกชื่อตัวเองด้วยน้ำเสียงงัวเงีย


นอนไม่หลับ ขอจับมือหน่อย


บอกเสียงอ้อนแล้วถือวิสาสะดึงมือนีโอมากุมไว้ 


"สรุปนี่มาอ่านหนังสือหรือมานอนกันแน่"


นีโอพึมพำแต่ก็ไม่ได้ดึงมือกลับหรือลุกหนี โนอาเองก็รู้ว่านีโอแค่บ่นเท่านั้น ร่างสูงที่ใช้เก้าอี้แทนที่นอนจึงหลับตาลงเพื่อพักร่างกายของตัวเอง กลิ่นหอมที่คุ้นเคยของแฟนสาวช่วยผ่อนคลายประสาทสัมผัสที่ตึงเครียดของโนอา ทำให้ชายหนุ่มที่ตั้งใจจะแค่พักสายตาชั่วครู่เผลอหลับสนิทลงไปจริง ๆ


เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่อาจรู้ได้ที่นีโอจมอยู่กับหนังสือสอบ เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่รู้สึกว่าขาตัวเองเริ่มชาจากน้ำหนักศีรษะที่ทับอยู่บนหน้าขา นีโอก้มมองคนที่หลับอยู่แล้วไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมา หากไม่มีเสียงเรียกเข้าจากสมาร์ทโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะ นีโอสะกิดโนอาเบา ๆ ให้ลุกขึ้นแต่โนอาปัดป้อง นีโอถือวิสาสะหยิบมือถือของโนอามาดู เมื่อเห็นว่าเป็นสายสำคัญก็ยอมขัดใจเขย่าตัวปลุกคนหลับอีกครั้ง


“คุณหญิงโทรมานะโนอา ตื่นเร็ว”


แม้จะงัวเงียแต่โนอาก็ยอมลืมตาขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจ นีโอยื่นมือถือมาให้แล้วดันตัวโนอาให้ลุกขึ้น ตั้งใจจะเดินออกไปข้างนอกเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวแต่ก็ถูกชายหนุ่มจับแขนไว้ นีโอขยับปากจะพูดแต่ก็เงียบลงไป เมื่อโนอากดรับสายที่โทรเข้ามาเป็นรอบที่สอง


“ครับแม่...ครับ...แล้วเจอกันครับ”


“ต้องกลับบ้านใช่มั้ย”


นีโอเอ่ยถามหลังจากที่การบทสนทนาสั้น ๆ ระหว่างสองแม่ลูกจบลง


“ฮื้อ...เย็นนี้พี่คงอยู่กินข้าวด้วยไม่ได้”


“อื้ม ไม่เป็นไร วันอื่นก็ได้” นีโอบอกอย่างเข้าใจเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอเหตุการณ์แบบนี้


“อยากได้อะไรที่บ้านมั้ย เดี๋ยวพี่แวะเข้าไป”


“ไม่อ่ะ ถ้าจะมีขอให้กอดแม่กับพ่อแทนหน่อย ไม่เจอตั้งนาน คิดถึงมาก”


“ได้สิ” คนพูดรับคำแล้วอ้าแขนออก ดวงตาเป็นประกายที่ทำให้อีกคนรู้สึกหนาว ๆ ร้อน ๆ


“ทำอะไรโนอา”


“กอดไง บริการส่งกอด ผู้ส่งต้องทำการกอดก่อนถึงจะส่งต่อได้” โนอาให้เหตุผลที่ทำให้คนฟังค้อนขวับ


“ตลกแล้ว นีโอไม่กอดหรอก...ว้าย โนอา!


นีโอแหวใส่เมื่อตอนที่จะลุกหนีกลับโดนดึงแขนจนลงไปเกยบนตักของคนเจ้าเล่ห์ทันที


“ทำอะไร นี่ หยุดนะ อายคนอื่น”


“ไม่มีคนเข้ามาในนี้หรอก” โนอาบอกแล้วปัดปอยผมที่ตกลงมาระแก้มของแฟนสาวไปทัดหู โนอาเปิดเผยความรู้สึกผ่านทางสายตาจนทำให้นีโอเสมองไปทางอื่นด้วยความเขิน


“จริง ๆ เลยน้า...” คนที่ตั้งท่าจะต่อต้านในตอนแรกพูดได้เพียงแค่นี้


“ขอกอดนิดเดียว เดี๋ยวไปหาแม่แล้ว”


“เรื่องเดิมเหรอ”


“ฮื้อ” โนอาพึมพำแล้วสูดกลิ่นหอมของเส้นผมคนตัวเล็กในอ้อมแขน


“สู้ๆ นะ โนอาเก่งอยู่แล้ว” นีโอกระซิบเสียงเบาแล้วบีบกระชับมือของโนอาแน่นเพื่อส่งกำลังใจ


“เดี๋ยวพี่กลับมา” โนอาตัดใจคลายอ้อมกอดเพราะไม่อยากกินเวลาไปมากกว่านี้


“อย่าขับรถเร็วนะ”


“อื้ม”


“ถึงแล้วโทรมาบอกด้วยนะ”


“อื้ม”


“พูดเป็นอยู่คำเดียวเหรอโนอา ฟังกันมะ...”


โนอาปิดปากคนช่างพูดด้วยจุมพิตแผ่วเบาก่อนจะถอนออกอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มที่ทำตัวเป็นโจรขโมยจูบมองท่าทางตะลึงของหญิงสาวแล้วหัวเราะขำในลำคอ


“ชื่นใจ กำลังใจดีแบบนี้ พี่ไม่กลัวอะไรแล้ว”


“โนอา!


เสียงตะโกนเรียกชื่อทิ้งท้ายไว้ แต่เจ้าของชื่อกลับไม่อยู่ฟังเสียแล้ว นีโอกระฟัดกระฟัด เธอเสียรู้เขาอีกจนได้!

 

 


            ขับรถดีๆ นะ ถึงบ้านแล้วบอกด้วย


ข้อความจากนีโอเด้งขึ้นหลังจากที่รถยนต์ของโนอาขับออกจากเขตมหาวิทยาลัยเพิ่งครู่เดียว ใบหน้าที่ติดเคร่งขรึมเสมอปรากฏรอยยิ้มกว้างออกมาพร้อมกับฮัมเพลงที่เปิดคลอไปในรถอย่างคนที่ยอมรับกับตัวเองว่าเขามีความสุขมาก ไม่ใช่บอกตัวเองเหมือนที่ผ่านมาว่าเขาต้องมีความสุข


         โนอาหันกลับไปมองผ้าคลุมสีหวานที่วางอยู่บนเบาะนั่งข้างคนขับแล้วนึกไปถึงเจ้าของผ้าคลุมซึ่งเป็นคนเดียวกับเจ้าของข้อความที่เพิ่งส่งมาหาเขา ขณะเดียวกันความคิดของโนอาก็ย้อนกลับไปในวันเกิดของตัวเองที่ผ่านมา วันที่เขาเคยให้ความสำคัญและละทิ้งไปก่อนจะกลับมาให้ความสำคัญอีกครั้ง เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาในชีวิต

 

 

[Noah]

         24 June


         ครั้งนี้เราจะไม่ปล่อยมือกันเพราะคนอื่นอีกแล้วใช่ไหม


         ผมจำคำถามแรกและคำถามเดียวที่นีโอถามผมในวันนั้นได้ วันเกิดที่ผมไม่เคยเห็นความสำคัญ แต่เป็นวันที่ผมเลือกใช้เพื่อกลับไปขอโอกาสจากนีโออีกครั้ง วิวจากตึกสูงระฟ้าที่เขาว่ากันว่าสวยงามไม่ได้ดึงความสนใจของผมไปจากใบหน้าของนีโอที่อยู่ตรงข้ามไปได้เลย


         ผมรู้ว่านีโอยังรักผมอยู่ แม้ปากเธอจะบอกว่าเกลียดแต่แววตาของเธอไม่ได้แสดงออกแบบนั้นเลย นีโอเป็นแบบนี้เสมอ เธอมักพูดบางสิ่งเพื่อให้คนอื่นสบายใจ แต่หลายครั้งกลับต้องมาเจ็บปวดเอง ผมอยู่กับนิสัยข้อนั้นของนีโอมานานจนผมรู้ว่าถ้าอยากหาความจริงจากผู้หญิงคนนี้ คุณไม่จำเป็นต้องไปใช้วิธีอะไรเลย เพียงแค่เชื่อในสิ่งที่ตาสะท้อนมากกว่าปากที่บอกความรู้สึก


         ไม่มีวัน


         ผมตอบออกไปทันทีแบบไม่ต้องคิด ตอบด้วยความมั่นใจทั้งหมดที่มี ไม่เคยมีเรื่องอะไรในชีวิตที่ทำให้ผมมั่นใจได้เท่านี้อีกแล้ว นีโอเป็นของผม ผมไม่เคยคิดจะปล่อยมือเธอเลยสักครั้ง ไม่มีทาง ไม่มีวัน นอกเสียจากว่าจะมีใครมาฆ่าผมนั่นแหละ

         แน่นอนว่าผมรู้ว่า ใครคนนั้นคือใคร เหมือนกับที่นีโอรู้ตลอดมา


         พี่ขอถามกลับ นีโอจะไม่ทิ้งพี่ไปเพราะคนอื่นบอกให้ทิ้งใช่มั้ย


         นีโอไม่ได้ทิ้ง!’


         ผมยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินสรรพนามเดิมที่คุ้นเคยและติดจะชอบใจที่เห็นเธอโกรธในข้อกล่าวหาที่ผมตั้งให้เธอ


         ถ้างั้น...ผมลากเสียงยาวและหยุดเพื่อรอให้เธอพูดในสิ่งที่ผมต้องการออกไป ซึ่งนีโอก็รู้ทันความคิดของผม แม้เธอจะจิกกัดผ่านทางสายตา แต่ท่าทางที่อ่อนลงมากก็ทำให้ผมรู้ว่าผมจะได้ยินในสิ่งที่ผมต้องการในอีกไม่นาน


         ตกลง นีโอให้โอกาสพี่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายนะ


         ผมยิ้มให้เธอพร้อมกับคว้าเอวบางเข้ามาใกล้และก้มลงมอบจุมพิตที่หวานที่สุดกลับไป ผมชอบจูบหลังคืนดีแบบนี้เป็นบ้า มันทำให้ผมได้ลิ้มรสความหวานที่ผมห่างเหินมานานข ณะเดียวกันก็ทำให้ผมรับรู้ได้ถึงรสขมของเจ็บปวดที่กำลังจะผ่านไปด้วยเช่นกัน


         จุมพิตนี้เป็นจุมพิตที่จะเตือนใจผมไปอีกนานว่า ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วที่ผมต้องเสียเธอไป

 

[Noah : End]

 

 

 

 

05.06.2018

                อยากประกาศรัวๆ ว่า ธรรมศาสตร์ปิดเทอมแล้วค่า!!!! 

                    ไรท์ อิส คัมแบลคค่ะทุกคน สอบไฟนอลเสร็จปุ๊ปรีบมาอัพนิยายเบยยยย เราไม่หายย เรากลับมาแล้วจ้า ถ้าใครลืมเรื่องกลับไปอ่านใหม่ได้น้า แล้วมาเจอกันปิดเทอมนี้ยาวๆ ค่ะ จะพยายามอัพให้ถี่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่า 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

636 ความคิดเห็น

  1. #614 H y d r a n g e a r™ (@gearloveyou) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 00:51

    กลับมาแล้วค่ะ หลังจากปิดเทอมมีชะตาเข้าโรงพยาบาล

    ไรต์ปิดเทอมวันเดียวกับเราเลย 555555 มธปิดช้าตลอด

    ก็เหมือนเม้นท์คนอื่นๆแฮะ คิดว่าต้องมีลับลมคมในซ่อนอีก

    คู่นี้น่าจะมีรายละเอียดของสตอรี่ก่อนหน้าที่ไม่น่าจะดีเท่าไร

    แอบคิดเรื่องมือที่สามหรือปัญหาครอบครัวไว้ รอดูต่อไปค่ะ

    คหสต เราว่าทุกคู่ต้องมีปัญหาหมดแน่ๆ ไม่ราบรื่นด้วยกลีบกุหลาบ

    อยากจะรู้จังว่าไรต์ปูสตอรี่ไว้แบบไหนบ้าง คงต้องเดาเอาก่อน 5555

    ตนต่อไปไม่เป็นการสอบก็คงข้ามช่วงสอบไปหลังสอบเลย

    เป็นกำลังใจให้น้า จุ้บส์

    #614
    0
  2. #613 PangPond YHSM (@pp890622) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 18:10
    อา...ในที่สุด! ไรต์ก็มาอัพนิยายแล้ว~ ดีใจมาก ๆ เลยค่ะ!!! เราจะได้อ่านกันยาว ๆ แบบถี่ ๆ รัว ๆ//ทำหน้าคาดหวัง

    คู่NNก็เคลียร์แล้ว อยากเห็นคู่อื่น ๆ อีกจังค่ะ ว่าจะมดขึ้นขนาดไหน เตรียมหวีดเลยค่ะ
    #613
    0
  3. วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 22:52

    คู่ N&N นี่พอคืนดีกันแล้วก็มดขึ้นเลยนะคะ ><

    แต่ก็เช่นเคยค่ะ เป็นการจบที่ไม่จบ คือรู้เรื่องของสองคนนี้แล้วก็จริง แต่ก็ยังมีเรื่องที่อยากรู้ต่อไปอีก 555

    อะไรยังไง ใครคือคนปริศนานั้น?


    ปล.ยินดีต้อนรับไรท์กลับมาค่ะ อิจฉาคนสอบเสร็จแล้วจังเลย TT

    #612
    0
  4. #611 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 08:28
    ปริศนาการเลิกกันยังไม่เคลียร์ แต่คงเกี่ยวกับคนอื่นที่ทำให้ทั้งคู่แยกทาง
    ในเมื่อบอกว่าเป็นเรื่อส่วนตัว... ก็ได้เราจะอยากรู้ให้น้อยลง555
    ดีกันแล้วก็รักกันให้ตลอดนะ ดูผ่านอะไรด้วยกันมามาก
    ถือว่าคู่NNเคลียร์แล้วเนอะ คู่อื่นล่ะคะ ต่อไปใครจะเปิดเผยที่มาของความสัมพันธ์
    หรือจะกลับไปที่การสอบ+กิจกรรมมหาลัย
    #611
    0
  5. #610 nxmjl (@nxmjl) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 23:57

    คิดถึงไรท์มากๆเลยค่ะ กว่าจะมาได้ ก็เข้าใจว่าไรท์ยุ่งมาก 

    เพราะทางนี้ก็ยุ่งมากๆเเหมือนกัน เเต่ก็ยังยอมสละละทิ้งงานมาเพื่ออ่านนิยายเรื่องนี้ ฮื่อ



    ขอยอมรับว่าช่วงเเรกๆต้องเปิดหน้าคาร์สลับกันไปมาจนเซ็ง เลิกเปิดไป 

    ทั้งๆที่ก็ยังจำหน้าตาใครอะไรไม่ได้เลย ....

    จนไปๆมาๆ เหมือนรู้สึกว่าได้เข้าถึงตัวตนของคนเเต่ละคน รู้สึกเหมือนได้โตไปด้วยกับพวกเขา

    ยอมรับว่าไรท์เป็นคนที่มีความสามารถจริงๆค่ะ ทำให้คนอ่านรู้สึกได้เเบบนี้ 



    ที่อึ้งก็คือ ใช่ค่ะ หลายๆคนอาจจะอิจฉาคาร์เเรคเตอร์พระราม เเต่เราว่าคนอื่นเองก็มีความน่าอิจฉาไม่เเพ้กัน

    อย่างเช่นวิวิด ถึงนางจะดูไม่ได้โจ้งเเจ้งสนิทกับพวกผู้ชายมากเท่าเเม่ราม เเต่โมเม้นความน่ารักของเธอก็มีเยอะมากๆ

    จนผู้หญิงกันเองอ่านเเล้วรู้สึกเอ็นมากๆเลยค่ะ ถ้าจะให้พูดเกี่ยวกับคนอื่นอีกก็คงยาวอธิบายห้าคอมเม้นไม่จบ 

    เอาเป็นว่าผู้หญิงทุกตัวมีความน่าอิจฉาหมดค่ะ ทั้งเรื่องประวัติ นิสัยเเละที่สำคัญ เหล่าผองเพื่อนของเพื่อนเขา 

    รักกันนานๆเลยนะเเก๊ง7สาว7มุมนี้ อ่านเเล้วรู้สึกหลงรักทุกคนเลย



    มาถึงจุดที่ได้รู้ความจริงของคู่นีโอโนอา เเต่ทำไมเหมือนมันยังจะมีปมอะไรอยู่อีก เริ่มจะอยากเทกับการเดาเเล้วค่ะ 

    เดาไรก็ไม่เคยถูก เฟลมาก เทเเม่ง  555555555

    โมเม้นของพี่เรียวกับน้องวิวิด ถึงจะมาโผล่นิดๆ เเต่ก็รู้สึกอบอุ่นไปทั้งหัวใจ สื่อได้ถึงความรักที่ไม่จำเป็นต้องหวานเสมอ

    เเค่มีคนรู้ใจ มองตากันเเล้วรับรู้ถึงกันเเละกันได้ เเค่นั้นก็ถือว่าดีมากๆเลยค่ะ 

    เเล้วสุดท้าย... 



    เมื่อไรพี่จะได้เเต่งงานกับน้องเขาจริงๆคะพี่อเล็กซ์? ฮ่าาาาาาาาาาา 

    นะจุดๆนี้ ผปค.เองก็ขอลงเรือคู่นี้ด้วยคนเเล้วนะคะ .พนมมือ ทนไม่ไหวเเล้วจริ้งจริ้ง 



     

    #610
    0
  6. #609 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 20:29

    มัวแต่โฟกัสเรื่องอื่นนี่ลืมเลย ปริศนาจากตอนที่แล้วไง

    hastag #DoubleN4ever นี่จะเฉลยใน 15% สุดท้ายใช่มั้ยคะ

    *คำผิดในตอนนี้ที่เจอ "กลอกตา" เขียนแบบนี้ค่ะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 เมษายน 2561 / 20:37
    #609
    0
  7. #608 A i l a y ❤ (@Rajinipoon) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 19:25
    หลังจากก่อนหน้านี้ไม่ได้เม้นเพราะแจ้งเตือนไม่เด้งและพิมพ์ในโทรศัพท์ไม่ถนัด
    รู้สึกอีกทีคนอื่นเม้นในสิ่งที่อยากจะพูดไปหมดแล้วค่ะ เราเองก็มีึความรู้สึกแนว ๆ เดียวกัน--

    อย่างแรกเลยคือนีโอโนอา ความเหม็นความรักจะยังคงจารึกไว้ในใจเราตลอดไปตราบใดที่พวกเขายังไม่เลิกกัน
    ฟีลย้อนความนี่แบบโรแมนติกมากค่า ราวกับพรหมลิขิตบันดาลชักพา ดูสวยหรูมากถ้าไม่ติดคดีของพ่อโนอา
    แต่ก็ใช่ว่าชีวิตจะดูดีไปทุกเรื่องอยู่แล้ว

    ต่อมาคือความใกล้ชิดคนดังของสาว ๆ ปี 1 เป็นอะไรที่น่าอิจฉาพอควรเลยค่ะ แต่ในทางเดียวกันต้องรับมือกับวิบากกรรมในโลกโซเชี่ยลก็ลำบากพอดู เป็นสิ่งที่ผปค.เองก็เกลียดมากที่สุดอย่างหนึ่งเลย

    และที่ขาดไม่ได้คือภาพลักษณ์ของเหล่า GOD พังทลายไม่หมดแล้ว ไม่เหลือชิ้นดีเลย อารมณ์แบบรุ่นพี่ที่สาว ๆ กรี๊ดกันนักหนาตัดกลับมาลับหลังสภาพอย่างกับหมา--- แอบมีลับลมคมในกัน แต่สงสัยไปตอนนี้ก็ยังไม่ได้คำตอบอยู่ดี จะรอนะคะ

    สุขสันต์วันปีใหม่ไทยย้อนหลังค่ะ จะรอ 15% ที่เหลือนะ ////7
    #608
    0
  8. #607 PangPond YHSM (@pp890622) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 12:30
    เรานั่งอ่านแต่ละคอมเมนต์นี่ยาว ๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ จนไม่รู้ว่าจะคอมเมนต์อะไรในเมื่อคนอื่น ๆ เมนต์กันไปหมดแล้ว 555 คอมเมนต์แต่ละคอมเมนต์นี่อ่านเพลินมากเลยค่ะ จริง ๆ เราก็แอบสงสัยว่าไรต์จับคู่แต่ละคนยังไงนะคะ ต้องไปแอบอ่านประวัติของแต่ละคนหน่อยเสียแล้ว~

    ตัวละครแต่ละตัวนี่เริ่มหวานออกหน้าออกตามากขึ้นมาก ๆ เลยค่ะ แต่บางคู่ที่บอกว่า'ยัยนั่น'หรือ'หมอนั่น' ก็ยังไม่รู้ต่อไป แต่ก็จะรออ่านอีก๑๕%นะคะ~~~
    #607
    1
    • #607-1 MindDeariiz (@minddear) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2561 / 01:46
      ไรท์ก็เพลินกับการอ่านเม้นเหมือนกันค่ะ
      เรื่องการจับคู่ ไรทตอบแล้วในคอมเม้นล่างๆนะคะ ลองเลื่อนไปอ่านดูนะน้า

      ขอบคุณสำหรับกำลังใจและการติดตามที่มีให้ค่า รักมากก ปลื้มปริ่มมมม
      #607-1
  9. วันที่ 16 เมษายน 2561 / 22:14
    ขอสารภาพเลยค่ะว่าตอนนี้ภาพลักษณ์ของบรรดาgodทั้งหลายในสายตาเรานั้นแทบไม่เหลืออะไรแล้ว 
    คือความเท่ของพี่ท่านทั้งหลายได้มลายหายไปกับความป่วง(และบ้า)แทน 5555
     
    แอบอิจฉาสาวๆปี 1 เหมือนกันที่ได้มีโอกาสเข้ามาใกล้ชิดกับเหล่าคนดังของโอยูฯ >< โดยเฉพาะพระรามที่ตอนนี้รู้สึกจะชัดเจนกับอเล็กซ์นะคะเนี่ย(มีการส่งสายตาขอความช่วยเหลือด้วย ><)
    แต่ที่ชอบที่สุดก็คือความคิดของสาวๆกับหนุ่มๆที่แตกต่างกันนี่แหละค่ะ อ่านแล้วตลกมากกับคำถามครอบครัวแตกแยกของพระราม 555 เข้าใจนีโอเลยว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องจำได้สิ! ยังดีที่โนอาเอาตัวรอดได้แถมพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสซะงั้น -///-
    และแน่นอนค่ะว่าไรท์ได้ทิ้งปมให้เราสงสัยอีกแล้ว เรื่องที่ออสติน เอมไพร์ โรม แล้วก็ลิออนพูดกันนี่ต้องมีอะไรแน่ๆ เดาว่าเกี่ยวกับเบื้องหลังของโนอา(น่าจะเกี่ยวกับคดีของคุณพ่อ...รึเปล่าคะ?)
    จะรออีก 15% ด้วยความตั้งใจเลยค่ะ ^^ 
     
    ปล.แอบอยากบอกอีกนิดว่าเราอ่านตอนนี้พร้อมกับเปิดหน้าคาแรกเตอร์ไปด้วย คือจำใครไม่ได้จริงๆ TT นับถือไรท์เลยค่ะที่สามารถนำทุกมาอยู่ด้วยกันได้ แถมแต่ละคนยังมีเรื่องราวของตัวเองอีก สุดยอดไปเลยค่ะ
    #606
    1
    • #606-1 MindDeariiz (@minddear) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2561 / 01:37
      ขออนุญาตร้องไห้แทนเหล่า GOD ชายค่ะ
      พวกนางเท่ห์นะคะ ยกเว้นเวลาอยู่ด้วยกัน 5555555

      ฟีลสาวปี1รู้จักคนดัง นี่แต่งสนองนี๊ดความอยากเป็นคนวงในของตัวเองล้วนๆเลยค่ะ
      มีหลายคนที่อิจพระราม นี่ก็อิจเหมือนกันค่ะ
      เขียนไปก็รู้สึกทำไมนางโชคดีแบบเน้

      คำถามครอบครัวแตกแยกก็อิงจากประสบการณ์จริงล้วนๆค่ะ
      และความเอาตัวรอดของผช.ในชีวิตจริงก็ถูกใช้เพื่อรักษาครอบครัวไว้เช่นกันค่ะ 55555

      ปมนี่ขอไม่ตอบนะคะ ข้ามไปค่ะ เดี๋ยวเฉลยแน่นอน

      ไรท์ผ่านจุดที่ต้องเปิดหน้าคาแรกเตอร์ไปแล้วเรียบร้อยค่ะ 55555
      ช่วงแรกที่ทุกคนมารวมตัวกันก็เล่นเอาปวดหัวไปพักหนึ่งเลยค่ะ
      ไหนจะชื่อไหนจะนิสัยแต่ละคน มึนงงจนต้องมานั่งทำตารางนิสัยเด่นๆ แต่ละคนว่ามีอะไรบ้าง
      แผนผังความสัมพันธ์ของตัวละครว่าใครสนิทกับใคร
      ใครอยู่กลุ่มไหน ใครวิชาเลือกอะไรบ้าง เรียงอายุว่าใครพี่ใครน้อง
      ถ้ากลับไปอ่านช่วงแรกจะเห็นว่าไรท์มีความมึนงง
      ในการลำดับความอาวุโสของตัวละครอยู่ค่ะ ความสเลนเรียกอเล็กซ์เฉยๆก็มา
      พอเห็นแล้วไปแก้แทบไม่ทัน 5555
      แต่พอเขียนบ่อยๆ เราจะจำได้เองว่าใครกลุ่มไหน นิสัยยังไง
      ถ้าเป็นคาร์แรกเตอร์หลักของพาร์ทนี้
      ก็ต้องมานั่งวิเคราะห์ประวัติตัวละครอีกทีเพราะมีผลต่อพลอตเรื่อง
      มันจะมึนๆ หัวหมุนแล้วก็ป่วงๆหน่อยค่ะ แต่พอเข้าที่แล้วก็ไปได้ดีเลยค่ะ
      หลังๆ อาจมีบ้างที่ไม่ชัวร์ข้อมูลก็ต้องกลับไปเปิดอ่านประวัติอีกรอบค่ะ
      ไม่นับรวมรายละเอียดอื่นๆ อย่างเรื่องประเทศ ปฏิทินแต่ละเดือน ที่ก็ทำมึนไม่แพ้กัน
      แอบรู้สึกว่าทำไมตัวเองเล่นใหญ่เบอร์นี้ เหนื่อยมากกับการเตรียมข้อมูล
      แต่ก็ทำให้ตอนที่ลงมือเขียนเราเขียนแล้วลื่นมาก
      แล้วก็มาได้คำตอบตอนที่ได้ฟีดแบคดีๆ จากทุกคนนี่แหละค่ะ
      ที่รู้สึกว่า เออ มันคุ้มนะที่เราทำลงไป

      ขอบคุณสำหรับกำลังใจมอบให้นะคะ
      อ่านเม้นยาวๆแล้วชื่นใจมากที่มีคนอินกับสิ่งที่เราเขียน
      รู้สึกว่าคุ้มกับความพยายามของตัวเองมาก ^^
      #606-1
  10. #605 H y d r a n g e a r™ (@gearloveyou) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 23:40

    น้องมาเม้นท์แล้ว T^T หลังจากรอคอยโน้ตบุ้คเพื่อพิมพ์ยาวให้สาแก่ใจ

    เราเป็นเหมือนคุณ patikan เลย ชอบมาพิมพ์ในนี้ ไม่ชอบพิมพ์ในโทรเท่าไร


    ตอนนี้เยอะจริงๆค่ะ มีหลายประเด็นรายละเอียดให้พูดถึง รอลุ้นอีก 15% ค่ะว่าจะเป็นยังไง

    เพราะจากที่เราอ่านเหมือนสตอรี่จะจบแล้วก็ได้ แสดงว่าไรต์ยังเก็บเซอร์ไพร์สบางอย่างอยู่

    ไม่ก็เราตื่นเต้นไปเองจ้า 5555555555555 ความจริงอีก 15% อาจจะไม่มีอะไรก็เป็นได้


    ส่วนหนึ่งที่ทำให้ชอบเรื่องนี้เพราะความแอบเรียลของตัวละครนี่แหละค่ะ

    เรารู้สึกแต่ละคาร์ถึงประวัติจะอลังแค่ไหนแต่ด้านนิสัยก็มีความเป็นคนปกติที่หาได้ในสังคม

    คาร์ไม่ได้โต่งไปสุดทางหรือว่าชัดๆเลยว่าคนนี้เป็นคนยังไง (มีแค่ไม่กี่คาร์ที่ชัดในตัวเอง)

    มันทำให้เราเห็นว่าทุกคาร์ก็มีหลายๆด้านมาผสมกัน เป็นหลายๆสีที่ผสมอยู่ในตัวคนๆหนึ่ง

    ก็เลยทำให้แยกยากนิดนึงว่าคนนี้นิสัยยังไงถ้าไรต์ยังไม่ได้โฟกัสที่บทคนๆนั้นมากเท่าไร

    แต่เราเชื่อค่ะว่าทุกคนมีเอกลักษณ์ของตัวเอง และไรต์สามารถดึงจุดเด่นของคาร์ออกมาได้


    อีกจุดคือชอบไรต์ 555555555555 ฮือเป็นนิยายรับสมัครที่เดียวที่ยังอยู่กับเรานานขนาดนี้

    ที่อื่นๆที่เราสมัครส่วนใหญ่ก็หายหน้าหายตาไปแล้ว ดังนั้นตอนที่ไรต์กลับมาเราดีใจมากจริงๆนะ

    แล้วก็จุดที่มีคนชื่ออเล็กซ์ 2 คนนี่ก็ใช่ด้วยค่ะ มันดูเรียลๆดีที่เจอคนชื่อซ้ำไม่ก็คล้ายๆกันอยู่


    "ความเบนจามินที่ทำมีเหตุผล" < เอาซะเราไปเปิดอ่านประวัติเลย เหมือนกับคู่นีโอโนอา

    ที่เราลองไปดูประวัติว่า 2 คนนี้มีประวัติแบบไหน อ้อ แอบสงสัยค่ะว่าไรต์เลือกจับคู่รักยังไง

    ดูความเข้ากันของนิสัยหรือเปล่าคะ? หรือดูว่าสตอรี่ที่อยากนำเสนอแต่ละคู่เป็นยังไง?


    อยากรู้ในจุดที่วางพล๊อตให้ เอสเทอร์-ลิซาน่า-คาร์เตอร์ เป็นเพื่อนกันด้วยค่ะ

    รู้สึกว่ามันต้องมีอะไรที่โยงเอสเทอร์ โยงความเข้าเรียนก่อนไปปีนึงของทั้งคู่ด้วย

    ตอนแรกเข้าใจว่าวางพล๊อตคาร์ลิซให้เห็นดราม่าปัญหาคนรักกันอะไรแบบนี้

    แต่ก็เคลียร์แล้วค่ะ ว่ามาจากคนใกล้ตัวของจริงเลย เรื่องจริงถ่ายทอดผ่านนิยาย

    อยากรู้เยอะไปหมดเลย อย่าสาปแช่งเราเลยนะ 5555555555555555555555


    อ่ะ ลืมเรื่องวันสำคัญที่ถามนีโอไปเลย เราว่านีโอความจำดีมากกกกกกเลยนะคะ

    ถ้าเป็นเราคงจำได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คงไม่จำเป็นประโยคได้สุดๆขนาดนี้ ยอมใจ

    อาจเป็นเพราะเรายังไม่มีประสบการณ์ความรักด้วย ถึงเวลาจริงอาจจะเป็นแบบนี้


    เป็นกำลังใจให้นะ เราชิปไม่เก่งเท่าไร เพราะเรื่องความรักเราไม่ค่อยถนัด แฮะๆ

    แต่เรื่องนี้ทำให้เรารู้สึกว่าความรักค่อยๆซึมซับมาเรื่อยๆ ไม่ได้อัดแน่นขนาดนั้น

    จะรอดูพล๊อตที่ไรต์วางไว้ในอนาคตนะคะ รอคาร์พิเศษออกมาโลดแล่นด้วย


    ป.ล. อยากเห็นดาร์เลเน่ในหน้าตัวละครจัง เห็นลางว่านางน่าจะมีบทบาทที่ไม่ธรรมดา

    มาตั้งแต่ตอนเอซปีนรั้วแล้วโดนจับมัดแล้ว คหสต คิดว่าน่าจะมีบทสำคัญมากในอนาคต


    สู้ๆค่า ไฟต์ติ้ง






    #605
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #605-2 MindDeariiz (@minddear) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2561 / 01:06
      สะดวกพิมพ์แบบไหนไม่ว่ากันค่ะ ไรท์ชอบอ่าน
      15 % ที่เหลือ ออกตัวว่าไม่น่าจะมีเซอร์ไพรส์นะคะ
      แล้วก็ไม่น่าจะหวือหวาอย่างที่คิดกัน

      ดีใจที่เขียนให้รีดสัมผัสได้ถึงความเรียลของตัวละครได้ ^ ^
      ก่อนเขียนกังวลมากเพราะคาร์แต่ละตัวจะมีอะไรที่คล้ายกัน
      เลยต้องพยายามจุดที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละคนออกมา
      ซึ่งก็ยังทำได้ไม่ดีเท่าไหร่ตามที่รีดจับได้ว่ามีบางตัวที่ชัดเวอร์
      จะพยายามทำให้ทุกคาร์มีมิติในหลายๆด้านนะคะให้มากขึ้นนะคะ

      ดีใจอีกอย่างที่ทำให้รีดอยู่ด้วยกันได้ แม้ว่าจะมีช่วงที่ทิ้งร้างเรื่องนี้ไป
      แต่พอกลับมาก็ยังมีคนตามอยู่ ดีใจและปริ่มมากค่า

      ตอนจับคู่ตัวละคร บอกไม่ถูกว่าดูจากนิสัยหรือประวัติ น่าจะทั้งสองอย่าง
      คือพออ่านประวัติตัวละครนั้นๆจบปุ๊ป ไรท์จะมีภาพในหัวประมาณหนึ่งว่าคนคนนี้จะเป็นยังไง
      แสดงออกประมาณไหน แล้วสิ่งไหนที่เขาขาดและน่าจะต้องการ
      พอเจอตัวละครอีกตัวที่ใกล้เคียงก็จับมาคู่กันค่ะ
      หลักๆ จะประมาณนี้ แต่ก็มีบางคู่ที่อยู่นอกเหนือเหตุผลแรก
      คือรู้สึกว่ามีเคมีบางอย่างที่สองคนนี้ควรคู่กัน ซึ่งก็ใช้ความรู้สึกส่วนตัวไรท์ล้วนๆ ค่ะ
      อธิบายไม่ถูก แค่รู้สึกว่าเขาน่าจะคูู่กันนะ คู่กันน่าจะดี
      บอกตรงๆ ว่าปัจจุบันบางคนก็ยังหาคู่ลงไม่ได้ค่ะ บางตัวที่สตอรี่น่าสนใจมาก
      ไรท์ก็อยากนำเสนอตรงนั้นมากกว่าเรื่องความรัก ทำให้บางตัวละครอาจอยู่โสดตั้งแต่ต้นจนจบ...มั้ย
      ต้องรอดูอีกที ซึ่งจากความหาคู่ลงไม่ได้ แล้วเรามีภาพในหัวว่าคนแบบนี้น่าจะคู่กับตัวละครนิสัยประมาณนี้นะ
      พอไม่ได้ ก็ทำให้เกิดการออเพิ่มมา ก็คงจะเปิดออคาร์แรกเตอร์หลักอีกครั้งในพาร์ท 2 ค่ะ
      ข้อดีคือน่าจะได้คนตามคาร์ที่เราต้องการ
      แต่ข้อเสียคือตัวละครบางตัวที่เราเลือกไว้ก่อนอาจจะลดบทบาทไป เช่น ตัวละครเฉพาะกิจล่าสุดที่ออมา
      ซึ่งก็คงเลือกจากผปค.ที่ยังตามอ่านอยู่ค่ะ
      ยกเว้นบางตัวละครอย่าง GOD ที่คงตัดไม่ได้ สาวๆปี 1 ที่พวกนางสนิทกันมาก
      และไรท์ผูกพันที่ได้เขียนถึงพวกนาง เราคงไม่ฆ่าลูกที่เราผูกพันแน่ๆ ค่ะ
      ซึ่งก็ยังไม่ชัวร์เหมือนเดิม รอดูก่อนว่าหลังจบพาร์ท 1 จะเป็นยังไง
      บางทีอาจจะเห็นแนวทางใหม่ๆ เพิ่มค่ะ #อารมณ์ไรท์ก็จะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาประมาณนี้

      เอส-ลิซ-คาร์ ไม่มีอะไรซับซ้อนเลยค่ะ
      ทั้งสามเป็นเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันสมัยมัธยมแล้วสนิทกันมาก
      แต่ก็มาห่างๆกันตอนคาร์ลิซเข้าโอยู ในพาร์ทลิซคาร์มีอธิบายไว้ค่ะว่า
      สองคนนั้นมุ่งมั่นจะเข้าโอยูมากจนสอบได้ทุน แต่เอสเทอร์เรียนปกติเลยสอบเข้าตามเกณฑ์
      บวกกับเอสเทอร์มีน้องที่ต้องดูแล ทำให้ความมุ่งมั่นที่จะเข้าโอยูน้อยกว่าเพื่อนสองคนนั้นค่ะ

      คู่คาร์ลิซก็เป็นเรื่องคนรักกันนี่แหละค่ะที่มีปัญหาเยอะมาก
      มันเลยจุดที่จะมาแอบชอบกันแล้วมีความสุขเพราะได้คุยได้มองแล้วเนอะ
      แต่มันเป็นจุดที่ทำยังไงจะรักษาความสัมพันธ์นี้ไว้ได้ เมื่อมีหลายๆอย่างเข้ามากระทบ
      คาร์ลิซความรักเป็นแบบ puppy love
      ต่างจากอลิเซียฮันที่จะโตขึ้นมานิดนึง คู่นั้นก็จะเป็นอีกแบบค่ะ

      เรื่องความจำนีโอ บอกได้แค่ว่ามันมีคนที่จำดีเทลทุกสิ่งอย่างได้จริงๆ ค่ะ
      แล้วจำแม่น จำได้ไม่ลืมด้วยนะ 555555

      ตอนแรกตั้งใจจะให้เรื่องนี้เป็นแบบความรักจ๋าเลย แต่เขียนไปเขียนมามันม่ายช่ายย ม่ายช่ายเลย
      คงเพราะอยากดันลูกทุกคนให้ออกมาค่ะเลยทำให้เส้นเรื่องเปลี่ยน
      กลายเป็นมิตรภาพของเพื่อนเป็นเส้นเรื่องหลัก แล้วมีความรักของแต่ละคู่เข้ามาเป็นเส้นเรื่องรองค่ะ

      ราชวงศ์โครนอสนี่ขออุบไว้ก่อนนะคะ อย่างที่บอกนิยายเรื่องนี้มีหลายพาร์ทมาก
      เราจะได้รู้จักพวกเขาในพาร์ทหลังๆ แน่นอนค่ะ

      ขอบคุณที่ใส่ใจนิยายเรื่องนี้นะคะ ปริ่มมาก ดีใจมากก รักเลยค่ะ ^^
      #605-2
  11. #604 Pirl•기대해• (@violinetta) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 17:00

    ถึงจะยังไม่ครบ 100 % แต่ก็ยาวมากเเล้วนะคะเนี่ย

    ยอมใจไรท์เลยจริงๆ ถถถถถถถถถ


    เปิดมาก็เกลียดความตีกันของหมอโรมกับเอมไพร์แล้ว

    ถ้าไม่บอกว่าโรมเรียนหมอนี่ก็คงจะนึกไม่ถึงจริงๆนั่นแหล่ะค่ะ...

    ทุกคนนั่งกระจายตัวกันเพราะไม่อยากได้ยินเสียงคนตีกันใช่ไหมเนีย

    เท่าที่ดูทำไมรู้สึกว่าลิออนเป็นมิตรสุด


    เข้าใจความรู้สึกของพระรามกับเรเน่นะ เป็นเราก็คงจะทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน

    ก็เล่นมีเจ้าหญิงตัวเป็นๆมายืนตรงหน้าซะขนาดนี้


    คาเรนนี่ถึงขนาดทำเตาอบระเบิดได้นี่ก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะ

    ไม่แปลกใจที่ทุกคนจะพาห้ามไม่ให้ทำอาหาร


    แถมยังมีโมเม้นคาเตอร์ - ลิซาน่าด้วย

    สารภาพว่าเคยเห็นเพื่อนอยู่กับแฟนเเล้วก็ได้แต่คิดในใจว่า

    ' นี่ไม่ใช่เพื่อนตรู ' เหมือนกันค่ะ


    พระรามนี่คงต้องเรียกว่าเป็นหน่วยกล้าตายของเรื่องจริงๆนะคะ

    คำถามนี่ก็สร้างความร้าวฉานจริงๆ ตอบผิดอาจจะชะตาชีวิตขาดได้เลย ถถถถถถถ

    อ่านคำตอบแล้วคือ แผ่นดินไหวแต่เราไม่ไหว

    กัปตันทำหน้าที่ดีเกินไปแล้ว #หวีดในใจอย่างรุนแรง


    เกลียดความเรียลของเเก๊ง GOD

    คือตีกัันแทบตาย แต่ยังไงก็ไม่มีทางทิ้งกันแน่ๆ


    รอต่ออีก 15% นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะะะ XD

    #604
    1
    • #604-1 MindDeariiz (@minddear) (จากตอนที่ 27)
      17 เมษายน 2561 / 19:53
      ได้โปรดรักหมอโรมทีค่ะ นางโดนคนอื่นในเรื่องรังแกมาหมดแล้ว 5555
      เข้าใจถูกแล้วค่ะที่ลิออนเป็นมิตรสุด นางคือหัวหน้าบวกกับนางเรียนรัฐศาสตร์ด้วย
      นางต้องทำตัวเป็นมิตรแทนGODคนอื่นที่อินดี้และเข้าถึงยากมาก ^^
      ฟีลพระรามกับเรเน่น่าจะข้ามขั้นเจอคนดังค่ะ อารมณ์เกร็งๆทำตัวไม่ถูก

      คาเรนนางคือนิยามความเป็นคุณหนูจอมยุ่งค่ะ วีรกรรมเยอะแค่ยังไม่เผยออกมาเท่านั้น
      เราจะเผชิญความเหม็นความรักของคู่รักไปด้วยกันค่ะ เวลาเพื่อนอยู่กับแฟนนี่จะกรอกตาแรงมากเช่นกัน

      เรื่องคำถามนี่ละเอียดอ่อนในความสัมพันธ์มากค่ะ ผญมองอย่าง ผชมองอย่าง
      ก็ต้องพยายามหาตรงกลางที่มันลงตัวเนอะ

      กรี๊ดมากกับ แผ่นดินไหวแต่เราไม่ไหว ชอบบบบบวลีนี้ ยืมไปใช้ต่อนะคะ 5555555

      นี่ก็ยังยืนยันนะคะว่านิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักจริงๆ แม้เรื่องเพื่อนจะเยอะมากๆก็ตาม

      ดีใจที่ชอบนะคะ ปริ่มมากกก อ่านเม้นเพลินเลย
      #604-1
  12. #603 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 09:01
    สำหรับตอนนี้ขอบอกเลยว่าฟินแรงมากกกกกก อะไรจะน่ารักขนาดนี้
    GODหนุ่มๆ อยู่ด้วยกันทีไรมีความบันเทิงแปลกๆ ทุกที สงสารหมอโรมคนดีของสาวๆ 55
    ซุสดูเป็นเจ้าบ้านผู้ใหญ่ใจดีต้อนรับน้องๆ ขณะที่คนอื่นทำน้องผวา
    เอมไพร์ ออสตินนี่ทำเราลุ้นว่าที่แฟนในอนาคตมากแผ่ความไม่เป็นมิตรออกมาชัดปานนี้
    และการปรากฎตัวของรุ่นพี่สาวๆ ที่ทำให้เหล่ารุ่นน้องคงแอบถามตัวเองในใจว่า ‘นี่เราอยู่วรรณะไหน’
    แบ่งไทป์กันชัดเจนอีกลุ่ม ไทป์เทพเจ้า ไทป์นางฟ้า ไทป์ยมทูต และไทป์ฝูงลิง...//ไรท์คิดว่าเราให้ใครไทป์ไหนเดาเองนะ^^
    จากที่เฮเลนเล่าวีรกรรมน้องสาวระเบิดครัว เหมือนประกาศกลายๆ ว่าคนนี้พี่หวงไม่ยอมให้แต่งออกไปให้ขายหน้าวงศ์ตระกูล555
    น่าทึ่งคือครัวระเบิดยังมีคัพเค้กรอดชีวิตมาให้พ่อกับพี่ชายกิน สงสารคนชิมจังค่ะ^^
    ว่าด้วยเรื่องวันสำคัญต่างๆ ของคนรักนี่เห็นชัดเลยว่าหนุ่มๆ ทั้งหลายไม่ได้สนใจนัก พูดถึงนี่ถึงกับเป็นการสร้างความร้าวฉานเลยทีเดียว
    ตัดมาที่คู่คาร์และลิซที่หวานไม่เกรงใจใครจนเราอิจฉา ไม่พอนีโอโนอาเล่าความหลังเหมือนขอคบรอบ2 พี่อเล็กซ์สู้มั้ยคะ อย่าให้พระรามรอนานนะ
    ชอตนี้ไม่ได้ฆ่าแค่คนโสดนะคะแต่ฆ่าคนที่มีความสัมพันธ์ซับซ้อนอย่างเฮเลนด้วย สงสารลูกแบบจริงจังสตรองนะลูก
    อีตานั่นของนางนี่คือแอบรักข้างเดียวหรือรักนี้คือความลับคบอยู่นะแต่ออกสื่อไม่ได้
    คาเรนหวีดอยากมีผู้ต่อหน้าพี่สาวแบบนี้กลับบ้านนี่รู้เลยถ้าเฮเลนฟ้องโดนพี่ชายสวดยาวแน่
    ในขณะที่คนอื่นกำลังฟินกับฉากโรแมนติกอบอุ่นอิเบนกลับแสดงความไม่ศรัทธาในรักออกมานิดๆ สงสารว่าที่แฟนตานี่จัง
    ถึงผปค.จะแอบเหม็นฟามรักที่คู่รักแสดงออกแต่เราก็อยากให้ทุกคนมีรักที่ดีนะคะ^^
    ไหนๆ ตอนนี้ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าใครมีซัมธิงกับใครส่งสัญญาณให้เราเห็นหน่อยจะมโนต่อเอง
    ปล.ตอนนี้ยาวสะใจมากค่ะ
    #603
    4
    • #603-3 MindDeariiz (@minddear) (จากตอนที่ 27)
      17 เมษายน 2561 / 19:45
      อยากอ่านที่วิจาร์ณลูกๆมากเลยค่ะ เข้าใจความรู้สึกนี้เพราะเคยผ่านมาแล้ว 55555 นี่เพิ่งว่างมาพิมพ์ตอบเม้นยาวๆเหมือนกันค่ะ จะพยายามเม้นตอบยาวๆเท่าที่ทำได้นะคะ ดีใจที่นิยายเรื่องนี้ทำให้ขุ่นแม่ฮาร์เกนหวีดได้เบอร์นี้ ปล้ืมปริ่มเช่นกันนน
      #603-3
    • #603-4 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 27)
      18 เมษายน 2561 / 12:36
      เราดีใจที่ไรท์ใส่ใจทุกตัวละครขนาดนี้ค่ะ
      เดี๋ยวส่งไปหลังไมค์นะคะ^^
      #603-4
  13. #602 Pirl•기대해• (@violinetta) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 22:00

    ทำไมอ่านแล้วรู้สึกเขิน

    สรุปแล้วเขารู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก

    แถมรักไปตอนไหนก็ไม่รู้อีก #หวีดในใจแบบเงียบๆ

    แต่อยากรู้ว่าทำไมถึงทะเลาะกัน


    ส่วนเรื่องแต่งงานเรื่องผลประโยชน์

    นี่ก็เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นจริงๆ

    เอซคงต้องทำใจ ไม่ก็ต้องหาแฟนที่เหมาะกับฐานะของตัวเอง

    #เราจะมีผะอัว(?)ไปด้วยกัน


    รอต่ออีก 50% นะคะ สู้ๆค่ะ XD

    #602
    1
    • #602-1 MindDeariiz (@minddear) (จากตอนที่ 27)
      15 เมษายน 2561 / 12:04
      ไรท์ก็เขินค่ะ แต่งไปบิดไป ส่วนเรื่องราวเป็นยังไง ติดตามนะคะ มีเฉลยแน่ๆ แต่อาจไม่ใช่เร็วๆนี้ ^^
      #602-1
  14. วันที่ 13 เมษายน 2561 / 11:46
    'รู้ตัวอีกทีก็ชอบไปแล้ว'
    อ่านประโยคนี้เสร็จ สารภาพเลยว่าเขินมาก >< อยากตะโกนแบบเดียวกับคาเรนเลยค่ะ //หนูจะเอา 555
    นีโอกับโนอานี่ให้ฟีลการ์ตูนญี่ปุ่นมากกก แอบรักคนที่รู้จักกันแต่เด็กงี้ แต่ยังอยากรู้อยู่นะคะว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร 55 แล้วงี้โนอาจะมีตำแหน่งเหมือนลิซาน่ามั้ยคะ เพราะนีโอก็เป็นก็อต...

    หนูเอซ... อืมมม แอบอยากรู้เลยนะเนี่ยว่าเรื่องของเจ้าหญิงคนนี้จะเป็นแบบไหน ไรท์จะใจร้ายพอให้ตกหลุมรักคนที่ไม่เหมาะสมรึเปล่า? หึหึ -.,- ส่วนคาเรนนี่อ่านแล้วนึกถึงเรื่อง น้อง พี่ ที่รัก เลย 555 เรื่องของนางต้องสนุกแน่ๆ ใครกันนะที่จะฟันฝ่าครอบครัวนางได้ แต่เอ... หรือจริงๆที่บ้านก็ไม่หวง แต่ทุกคนกลัวไปกันเองคะ? ^^
    #601
    2
    • #601-1 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 27)
      13 เมษายน 2561 / 13:31
      ในฐานะผปค.ของคาเรนบอกเลยว่าพี่ๆ หวงค่ะ หวงมากด้วย555
      ด้วยธุรกิจและฐานะผู้ชายที่จะเข้ามาก็แนวเดียวกับเอซ
      ถ้ารักอย่างเดียวมาแต่ตัวก็บ๊ายบาย ทางบ้านไม่ให้แน่ๆ กลัวมาหลอกไรงี้
      ถึงคาเรนจะไม่ได้ใสซื่อแบบตามคนไม่ทันแต่พี่ๆ ก็เห็นเธอเป็นสาวน้อยน้องนุชที่ทุกคนล้วนเอ็นดู^^
      #601-1
    • 16 เมษายน 2561 / 22:17
      ขอบคุณสำหรับคำตอบค่ะ
      เพิ่งมาอ่านอีก 35% เลยได้รู้ว่าหวงจริงๆด้วย 555
      #601-2
  15. #600 ~[E]TERNAL~ (@prisontales) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 22:28

    ครับผม ขอให้มีความสุขเช่นกันฮะ


    รออีก 50 ครับ

    #600
    0
  16. #599 デア - r o s e - (@puncheden) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 01:31
    กราบสวัสดีเจ้าค่ะไรท์ขา ;w;
    ยอมรับว่าหายหน้าหายตาไปนานมากกก ไม่ได้ล็อคอินมา1ปี
    คือเพิ่งจบช่วงมรสุมของเด็กม.6 แล้วก็ว่างพอดีเลยนึกได้
    (ว่างจากตีป้อมและโดดร่มน่ะค่ะ----)
    พอเปิดปุ๊บ โอยูอัพขรั่บพรี้ คือดีใจมากจ้าาา //ซับ
    ยังรักเรื่องนี้อยู่และสัญญาว่าจะติดตามนะคะ แต่อาจจะช้าหน่อยเหมือนเคสนี้55555
    คาดว่าอนาคตอันใกล้นี้เราจะอินโอยูหนักกว่าเดิมเพราะจะได้เป็นเฟรชชี่บ้างแล้ว
    ถ้าไม่คิดซิ่วอ่ะนะ._.
    ขอให้ตัวเองได้เจอผู้งานดีเหมือนเหล่าGOD เอ้ย! เจอเพื่อนดีๆแบบกลุ่มพระรามเถ้อออ
    //ส่งมินิฮาร์ท เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ ขอโทษที่เลทมาก

    ps.จริงๆตอนที่แล้วเม้นต์ไว้แต่โดนกลืนหายไปละช่างมัน(....)
    #599
    1
  17. #598 -NOTHING- (@2149721497) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 21:15




    - NOTHING -


    WELCOME BACK!! ยินดีต้อนรับกลับนะคะ!!
    ดีใจที่ไรท์กลับมาเขียนอีกครั้ง หลังจากหายหน้าหายตากันไปนาน *ฮา*
    เเละขอสวัสดีอีกครั้งสำหรับการกลับมาพบเจอนะคะ 


    เราดีใจมากๆ ที่ได้เห็นนิยายตอนใหม่ ...สาบานได้ว่าแอบตื่นเต้น
    ไปกับเรื่องของไฮด์ (ที่ไม่น่ารักเอาซะเลย)
    เเละแอบลุ้นกับเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของหนุ่มสาวคู่อื่น *ฮา* 


    จากตอนที่อ่านมา เรายังชอบในการเขียนของไรท์ดั่งเดิมไม่มีเปลี่ยน
    เนื้อหาตอนหลังๆ เริ่มมีความสนุก เเละเข้มข้นมากขึ้น
    นอกจากนั้นเราก็ได้เห็นถึงการเติบโตของตัวละคร
    เเต่ละคนที่ถูกถ่ายถอดออกมา รวมถึงพวกเขาในมุมมองต่างๆ
    ได้เป็นอย่างดี ตรงนี้เราขอชื่นชมค่ะ *ยิ้ม*


    ก่อนไปขอฝากถึงทุกคนค่ะ //เหลือบมองไปที่ลูกชาย 
    คิดถูกเเล้วล่ะค่ะที่ไม่ให้มันติวให้ เเละทางที่ดีก็ควรอยู่ห่างไว้ด้วยจะดีกว่านะคะ
    เพราะเเค่ตัวมันก็บ้าอยู่ ถ้ายิ่งเข้าไปใกล้ เดี๊ยวก็โดนกัด
    จนติดเชื้อบ้าเข้าไปอีก ไม่ปลอดภัยจริงๆ ค่ะ----

    .

    Ps. เม้นนี้จะไม่ขอเม้นอะไรมาก เพราะแอบปลีกตัวจากโปรเจ็คมา *ฮา*
    ขออภัยที่หายไปนานค่ะ ไม่ได้ทิ้งขว้างไฮด์เเต่อย่างใด
    (เเม้ใจอยากจะขว้างไปไกลตา #ผิด) เเต่ด้วยช่วยนี้เราติดงานกีฬาที่มอ
    บวกกับพรีเซ้นต์ โปรเจ็ค เเละอื่นๆ อีกมากมาย เลยหาเวลายากค่ะ
    ขออภัยอีกครั้งนะคะ



    .


    MERCI

     
    #598
    2
  18. #597 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 20:01
    เพิ่งปิดคอมไปเห็นแจ้งเตือนอัพถึงกับต้องเปิดคอมอีกรอบเม้นในมือถือไม่สะใจ55
    เดี๋ยวนะนีโอยังเล่าไม่จบแค่เริ่มรักเองไปทะเลาะงอนกันตอนไหนหรือโนอาจะเป็นคนเล่า
    เหนือสิ่งอื่นใดความผู้ใหญ่ของเอซทำเราตื้นตัน เจ้าหญิงผู้เอาแต่ใจในวันนั้นได้โตขึ้นแล้ว
    คาเรนก่อนคิดเรื่องแต่งงานหาผู้ให้ได้ก่อนนะลูก หัดแต่งเนื้อแต่งตัวให้เป็นสาวน้อยบ้าง
    แล้วก็เก็บอาการนิดนึงนะหนู หวีดอยากมีผู้เป็นชะนีน้อยคอยรักไปได้
    ระวังเฮเลนรู้แล้วรายงานพี่ชายจะโดนสวดยาวนะลูก(แต่เราว่าน่ารักนะ^^)
    แต่ไม่เป็นไรถึงไม่มีใครด้วยฐานะแม่เชื่อว่าหนูสามารถผันตัวเป็นเจ๊สายเปย์ ถ้าไม่มีใครเอาซื้อกินเลยลูก
    //เป็นผปค.ประสาอะไรเนี่ย ยุให้เด็กๆ ใจแตกซะงั้น555+
    และทุกคนล้วนเกรงกลัวโพไซดอน นี่เลยยิ่งอยากรู้ว่าแฟนไฮด์คือใครไปคบกันได้ไง
    เมื่อเจ้าตัวแผ่ความไม่เป็นมิตรออกมาชัดปานนี้ น้องปี 1 ถึงกับขอบาย
    ว่าแต่ทำไมพระรามถึงคิดว่าคาเรนกับเอซน่าเป็นห่วงสุดกรณีมีแฟนเหรอคะ
    ตอนเอซสมมติเรื่องแต่งงานนี่เผลอคิดตามได้แต่งกับเจ้าชายแม่ก็เอานะคาเรน55
    ปล.หยุดยาวเราติดอยู่บ้านค่ะ บ้านเรางดเที่ยวช่วงเทศกาลเบื่อคนเยอะ รถติด555+
    รบกวนไรท์อัพนิยายสงเคราะห์คนแกร่วอยู่บ้านอย่างเราให้มีนิยายสนุกๆ อ่านด้วยเถอะPlz

    *แก้คำผิดและหวีดเพิ่มเติมเล็กน้อย^^


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 เมษายน 2561 / 20:03
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 11 เมษายน 2561 / 23:47
    #597
    2
    • #597-2 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 27)
      13 เมษายน 2561 / 13:34
      เรื่องซื้อกินนี่ชอบได้แต่อย่าเผลอเห็นด้วยจนเอาไปแต่งนะคะ^^ ปล่อยนางใสๆ ซนๆ ไปเถอะ//พี่หวงแบบนี้จะได้แฟนก่อนเรียนจบมั้ยเนี่ย555
      #597-2
  19. #596 PangPond YHSM (@pp890622) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 19:58
    โอ้โฮ! ได้รู้เรื่องนีโอกับโนอาแล้ว แต่ยังเล่าไม่ถึงเลยว่าทำไมถึงเลิกกัน

    ส่วนเอซลูกแม่~~~ โฮ--- สงสารอะ ไม่เป็นไรนะคะเอซ แม่เอาใจช่วยลูกอยู่เสมอนะคะ

    ส่วนคนเขียนสู้ ๆ นะคะ หยุดยาวแบบนี้อยากอ่านต่อแบบยาว ๆ แล้วค่ะ!
    #596
    2
  20. #595 girly_chilli (@Girly_chilli) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 20:36
    มาต่อเร็วๆ นะคะ
    #595
    0
  21. #594 PangPond YHSM (@pp890622) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 15:52
    ท่านยังคิดชื่อตอนไม่ออกใช่ไหมคะ---

    ระหว่างรอตอนใหม่ ๆ กะจะอ่านตอนเก่า ๆ ทบทวนล่ะค่ะ แต่รอเรื่องนีโอกับโนอาอยู่นะคะ💞
    #594
    0
  22. #593 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 08:30
    รู้สึกเหมือนนีโอกำลังตั้งโต๊ะแถลงข่าวแบบดาราเลยค่ะ55 ซ้อมไว้เนอะเผื่อมีคนถามอีก
    มโนภาพคือ สายตาเพื่อนๆ จับจ้องที่นีโออย่างตั้งใจเหมือนเด็กๆ รอฟังครูเล่านิทานก่อนเรียน
    บอกว่ายุ่งกับ GOD ชีวิตไม่สงบสุข มันเลี่ยงไม่ได้เนอะ อยากตัดยังไงก็ตัดไม่ขาด
    เพื่อนก็เป็น GOD เพื่อนของเพื่อนก็ใช่ พี่รหัสของตัวเองและของเพื่อนก็ใช่อีกเป็นคนดังตามกันไปเลยจ้าาา
    ป.ล. ไรท์ยังไม่ได้ตั้งชื่อตอนนี่ บอกติดไว้ก่อน
    หรือคิดว่า ‘ติดชื่อตอน’ เป็นชื่อตอนจริงๆ ไม่ใช่มั้ง
    //หรือใช่ ตอนแรกไม่คิดเจอ2คห.แรกพูดถึงนี่เผลอคิดว่าเป็นชื่อตอนด้วยเลย55
    #593
    0
  23. #592 Mianami (@mianami) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 07:17
    ชอบที่ชื่อตอนค่ะ 555
    ในที่สุดเราก็จะได้รู้เรื่องของนีโอกับโนอาแล้ว หลังจากที่อยากรู้มานาน...
    ตลกหนูเอซค่ะ เพื่อนในกลุ่มของหนูก็เป็น GOD นะคะ คงเลี่ยงไม่ได้ที่จะวุ่นวายแล้วล่ะค่ะ 555
    #592
    0
  24. #591 Alice_Arisa (@Dream_yongjung) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 01:07
    ความชื่อตอนนี้...😂
    ขอต้อนรับเข้าสู่ช่วงสกู๊ปข่าวชีวิตนีโอ--- //ผิดๆ555

    //ไรท์สู้ๆค่าาาา^^
    ปล."ต้นแต่ต้น" มันต้องเป็น "ตั้งแต่ต้น" รึเปล่าอ่ะคะ
    #591
    0