Olympus University มหาลัย วัยฝัน

ตอนที่ 28 : 18 :: กีฬาสัมพันธ์โอลิมปัส - สปาร์ตา (1) [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    2 พ.ย. 62

18

กีฬาสัมพันธ์โอลิมปัส - สปาร์ตา (1)

 

 



          ต้นเดือนกรกฎาคม


          สัปดาห์สอบกลางภาคของเทอมแรกมาถึง คนที่ตื่นเต้นที่สุดคงไม่พ้นเด็กปีหนึ่งที่เพิ่งก้าวเข้ารั้วมหาลัย ยามเช้าของวันสอบวันแรก บริเวณโรงอาหารกลางคึกคักเป็นพิเศษเพราะกลายเป็นที่นัดพบของนักศึกษาหลายคนเช่นเดียวกับกลุ่มของสาวๆปีหนึ่งอย่างพระราม เอสเทอร์ วิวิด นีโอ เรเน่ เอซ และคาเรน


          "พวกแกสอบวิชาไหนก่อน ฉัน100" เรเน่ถามออกมาพลางกัดเบอร์เกอร์ที่เพิ่งซื้อมาคำโต สายตาจดจ่ออยู่กับเลคเชอร์ของตัวเอง


          "ฉันกับคาเรน 106" เอซเอ่ยเป็นคนแรก


          "ฉันก็106" เอสเทอร์เสริม


          “ของฉัน102 ที่เรียนอีกนิดฉันจะกลับไปใช้ชีวิตคนป่าแล้วจ้า” นีโอกล่าวติดตลก


          "ฉัน103 ที่คะแนนเก็บยังไม่พ้นเอฟเลยแก"


          พระรามโอดครวญออกมาเบาๆ เมื่อนึกถึงการสอบวิชาแรกที่เธอต้องเจอของวันนี้ 


          "เอาน่าพระราม พวกรุ่นพี่ก็บอกแล้วว่าวิชาเจนเอด*ได้เกรดง่ายจะตาย ไม่ยากเท่าวิชาเลือกหรอก" 


          คาเรนปลอบใจเพื่อนและส่งยิ้มเป็นกำลังใจให้ แม้ในใจจะมีความกังวลไม่ต่างจากคนอื่นก็ตาม 


          “ถ้าเข้าใจที่รุ่นพี่ติวให้วันก่อนแล้วอ่านเลคเชอร์เข้าใจ ฉันว่าไม่มีใครได้ต่ำกว่าซีหรอก” 


          เอสเทอร์คาดเดาสถานการณ์ ในบรรดาเพื่อนที่อยู่ด้วยกันเอสเทอร์คือคนที่อ่านหนังสือหนักรองลงมาจากเรเน่ที่ได้รับฉายาว่าเป็นหนอนหนังสือประจำกลุ่ม


          “ฉันเห็นด้วยกับเอสเทอร์ ไม่ยากหรอก คิดว่าเราทำได้เราก็ทำได้นะ สู้ๆ” 


          วิวิดปลอบใจและบีบบ่าพระรามเบาๆ


          “เลิกกังวลเรื่องสอบแล้วกินซุปให้หมดถ้วยก่อนพระราม ฉันเห็นเธอกินแค่คำสองคำเองจะเอาแรงที่ไหนไปสอบ...พวกเธอด้วยเหมือนกัน เอซกับคาเรน...”


          “โอเค ฉันกำลังลุกไปแล้วววว เนอะคาเรน” เอซบอกแล้ววางโทรศัพท์ที่กดอยู่พร้อมกับสะกิดคาเรนที่นั่งอยู่ข้างกัน


          “ช่ายค่าแม่ เดี๋ยวพวกหนูไปซื้อข้าวเดี๋ยวนี้แหละค่า” 


          คาเรนรีบเออออรับคำเอซทันทีและส่งยิ้มประจบไปให้เอสเทอร์ที่ส่งสายตาดุมายังพวกเธอสองคน ขืนไม่ลุกภายในสามวิ มีหวังทั้งสองสาวหออินเตอร์โดนสวดยาวแน่


          “สรุปว่าเอสเทอร์คือแม่ของกลุ่มสินะ” นีโอเอ่ยออกมาและไม่ได้รับการคัดค้านจากคนอื่นแต่อย่างใด

 

 



          หลังการสอบวันแรกเสร็จสิ้นลงสาวๆ ปีหนึ่งก็พร้อมใจกันหอบสังขารไปที่ร้าน Amour Café ของวิวิดด้วยจุดประสงค์หลักคือเพื่อทานอาหารเย็นและใช้เป็นที่อ่านหนังสือสอบ


          ในตอนที่เจ็ดสาวมาถึงร้านก็พบว่าโต๊ะเกือบทั้งหมดโดนนักศึกษาจับจองกันเป็นที่เรียบร้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงไพรเวทโซนที่เป็นโซนอ่านหนังสือเดี่ยวและห้องอ่านหนังสือกลุ่มไม่เคยว่างตั้งแต่กลางเดือนก่อน


          “มีโต๊ะข้างบนว่างอยู่ แต่ห้องอ่านหนังสือเต็มหมด แม่ไม่รู้ว่าเราจะมาเลยไม่ได้กันที่ไว้ให้” 


          วิวิดแจงหลังจากเดินไปหาถามมารดาที่อยู่หน้าเคาท์เตอร์


          “ไม่เป็นไร วันก่อนฉันเห็นคนลงในทวิต วิวที่ร้านนี้ดีมาก อุตส่าห์จะมาตามรอย” เรเน่บ่นออกมาอย่างเสียดาย


          “รอบหน้าก็มาตั้งแต่ต้นเทอมสิ มาดูให้เบื่อจะได้ไม่ต้องมาแย่งกับคนอื่นช่วงนี้” เอซเสนอความเห็น


          “ต้นเทอมฉันขอขี้เกียจบ้างสิ ให้อ่านหนังสือทั้งปีทั้งชาติ ปวดหัวตายเลย”


          “พอๆ อย่าเพิ่งตีกันตอนนี้ ฉันหิวแล้ว” นีโอรีบเบรกเมื่อเห็นเพื่อนสองคนตั้งท่าจะเถียงกันไม่เลิก


          “งั้นตามฉันมา”


          วิวิดบอกแล้วพาทุกคนขึ้นไปยังชั้นสองของร้านที่มีโต๊ะขนาดแปดที่นั่งว่างอยู่ ไม่นานพนักงานเสิร์ฟที่สนิทกับวิวิดก็ตามมารับออเดอร์


          “สรุปวันนี้แพลนเราล่ม กินข้าวแล้วแยกย้ายกลับไปอ่านหนังสือที่หอใครหอมันใช่มั้ย” 


          เอสเทอร์เปิดประเด็นหลังจากที่ทุกคนสั่งอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว


          “ห้องสมุดก็เปิด 24 ชั่วโมง ถ้าไม่อยากอ่านหอ” เรเน่ที่ฝากชีวิตครึ่งหนึ่งไว้ที่ห้องสมุดบอก


          “ถูกต้อง ยกเว้นห้องสมุดคณะที่ปิดเที่ยงคืน” วิวิดที่รู้ข้อมูลมหาวิทยาลัยดีที่สุดในกลุ่มเสริม


          “ไม่เอาอ่ะ ฉันไม่ถูกกับห้องสมุด มันเงียบเกินไป” 


          พระรามแย้งออกมาแล้วทำท่าทางขนลุกเมื่อพูดถึงสถานที่ที่ไม่ถูกกับตัวเองมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม


          “ไปอ่านที่คลับเลยมั้ยล่ะแก ไม่เงียบ เสียงดังสุด” 


          นีโอแขวะเพื่อนแล้วก็แทบตั้งรับไม่ทันเมื่อโดนพระรามสวนกลับมาทันทีว่า


          “อ๋อ แล้วก็ต้องไปจูบรีเทิร์นกับแฟนเก่าด้วยอ่ะเหรอ”


          “ยัยพระร๊ามมมมมม”


          “จ๋าจ้ะ ว่าไงจ๊ะ” พระรามลอยหน้าลอยตาขานรับ ดวงตาเจ้าเล่ห์อย่างเป็นต่อเมื่อมองนีโอ


          “ฮึ่ยยยย โอเค ยอม ฉันแพ้แก ฝากไว้ก่อนเถอะ” 


          นีโอเข่นเขี้ยวแล้วสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง จบสงครามการปะทะคารมของสองสาวที่มีมาทุกวัน


          “แกก็ไม่น่าไปเล่นมันตั้งแต่แรกนะนีโอ” วิวิดบอกอย่างอ่อนใจ


          “ว่าแต่จูบรีเทิร์นอะไรเนี่ย ฉันพลาดอะไรไป” เอซเอ่ยถามอย่างคนไม่รู้เรื่องและอยากรู้สุดๆ


          “เอ้า ก็วันนั้นไงที่พะ...” พระรามตั้งท่าจะเล่าแต่ก็ถูกนีโอขัดขึ้น


          “พอ พระราม พอออออ อยากได้อะไร เดี๋ยวฉันซื้อให้ โอเคมั้ย” นีโอกัดฟันพูดและกัดฟันยิ้มพร้อมจับแขนพระรามแน่นมาก


          “หู้ย เอาไรดีน้า คิดไม่ออก ฉันติดไว้ก่อนได้ป่ะ” 


          พระรามทำหน้าครุ่นคิดราวกับเด็กน้อยแต่เป็นท่าทางที่สร้างความหมั่นไส้ให้เพื่อนที่ตกเป็นรองอย่างนีโออย่างมาก


          “ได้จ้า ไว้คิดออกค่อยบอกก็ได้จ้า” นีโอทำได้แค่ตอบรับเสียงอ่อนเสียงหวานไปเท่านั้น


          “พวกแกทำฉันขำ ไม่ไหวแล้ว”


          คาเรนบอกพร้อมกับกุมมือหัวเราะลั่นไม่ต่างจากเพื่อนคนอื่นเท่าไหร่นัก ดวงตาของคาเรนกวาดมองไปรอบบริเวณชั้นสองของร้านที่ส่วนหนึ่งจัดเป็นโต๊ะยาวแบบที่พวกเธอกำลังนั่งอยู่ และมีอีกส่วนที่เป็นไพรเวทโซนแบบโซนอ่านหนังสือเดี่ยว ตอนแรกคาเรนไม่ได้โฟกัสใครเป็นพิเศษ จนกระทั่งรู้สึกคุ้นหน้าผู้ชายที่เดินออกมาจากไพรเวทโซนคนหนึ่ง ด้วยความไม่แน่ใจจึงสะกิดเพื่อนนทั้งโต๊ะให้ช่วยกันดู


          "พวกแกว่านั่นใช่พี่เรียวมั้ย"


          "เรียวไหนอีก" เอซถามออกมาและรู้สึกงุนงงกับบรรดาชื่อผู้ชายที่เพื่อนเอ่ยออกมามาก


          "ก็คนที่วิวิดชอบไง น้องรหัสโพไซดอนอ่ะ...ฉันว่าคุ้นอยู่นะ" พระรามที่รู้เรื่องของวิวิดดีไม่ต่างจากเจ้าตัวบอก


          "ฉันไม่ได้ชอบสักหน่อย" วิวิดตีแขนเพื่อนแล้วเอ่ยเสียงอุบอิบ


          "จ้า ไม่ชอบจ้า เสียงอ่อนขนาดนี้ ไม่ชอบเล้ยยย" นีโอแซวบ้าง


          "มันไกลไป มองไม่ชัด" เรเน่เอ่ย


          "ฉันว่าพี่เรียว" เอสเทอร์บอกอย่างมั่นใจ


          "นั่นไง!"


          คำตอบของทุกคนได้ความกระจ่างเมื่อคนที่ตกเป็นหัวข้อสนทนาเดินขึ้นบันไดและหันมายังทิศที่พวกเธอนั่งอยู่ วิวิดที่ตกใจกับจังหวะการหันมามองโดยบังเอิญของเรียวทำให้ตัวแข็งค้างและสบตากับเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ หญิงสาวเบิกตาโตแล้วค่อยๆ ยิ้มและยกมือขึ้นโบกทักทายด้วยท่าทางเกร็งผิดธรรมชาติ ก่อนจะห่อตัวลงเมื่อเรียวไม่แสดงท่าทีอะไรนอกจากมองอยู่นิ่งๆ เพียงชั่วอึดใจและเดินกลับไปยังโซนที่เขาจอง


          "ตอนอยู่ที่คณะฉันก็ว่าพี่เรียวเข้าถึงยากแล้วนะ เจอเมื่อกี๊เข้าไปโคตรน่ากลัวเลย" คาเรนเสนอความคิดเห็นและท่าท่าขนลุกไม่หายเมื่อนึกถึงสายตาที่เรียวมองมาเมื่อกี๊


          "โอ้โห เย็นชากว่านี้ก็ขั้วโลกเหนือแล้วจ้า" นีโอแสดงความเห็นบ้าง


          "ดูเหมือนคนไม่มีมนุษยสัมพันธ์อ่ะ” เอซบอก


          "แกชอบผู้ชายแบบนี้จริงดิ วิวิด" พระรามถามย้ำเพื่อนอีกครั้ง


          "ฉันสแกนแล้ว ไม่-ผ่าน!" เอซย้ำ


          "เออใช่ ไม่ผ่าน!" พระรามเป็นลูกคู่รับ


          "เดี๋ยว พวกแกใจเย็นๆ สแกนอะไรเล่า" วิวิดรีบเบรกเพื่อน


          "เขามาที่ร้านบ่อยเหรอ" เอสเทอร์ที่นั่งเป็นผู้ฟังมานานถามบ้าง


          "ไม่รู้เลย ช่วงหลังฉันยุ่งเลยไม่ค่อยแวะมาที่ร้านมาก บางทีเขาอาจจะเพิ่งมาวันนี้วันแรกก็ได้" ท้ายน้ำเสียงของวิวิดอ่อยลงอย่างไม่รู้ตัว


          "ดีแล้ว อย่าตั้งความหวังเยอะ จะได้ไม่เจ็บ" เอซเอ่ยแล้วอดนึกถึงเรื่องของตัวเองไม่ได้แต่ก็ปัดมันทิ้งไป


          "ฉันว่าพี่เขาดูเข้าถึงยาก ถ้าชอบแบบปลื้มๆ ได้นะ แต่ถ้าชอบไกลกว่านั้น ถอยออกมาดีกว่า" นีโอว่า


          "บ้า ฉันไม่ได้ชอบแบบนั้น คุยกันยังไม่ค่อยได้คุยเลย" วิวิดรีบแย้งออกมา


          "เอาให้มันจริง วิวิด ฉันขอพูดไรหน่อย แกอย่าโกรธนะ ฉันว่าพี่เขาดูมีปัญหาเยอะอ่ะ แกอย่าเอาตัวเข้าไปยุ่งเลย" พระรามเอ่ยเสียงจริงจัง คำพูดของพระรามทำให้วิวิดรู้สึกโดนแทงใจดำ หัวใจหล่นวูบอย่างที่หาสาเหตุไม่ได้


          "ฉันรู้น่า..."


          เพื่อนคนอื่นทำท่าจะพูดต่อ แต่โดนเอสเทอร์ส่งสายตาห้ามปราม คำพูดจึงถูกเก็บเอาไว้ เรเน่รู้ว่าเรื่องที่คุยกำลังทำให้บรรยากาศอึดอัดจึงหันเหหัวข้อสนทนาไปเรื่องอื่นแทน


          "เดี๋ยวสอบเสร็จก็งานกีฬาสัมพันธ์แล้ว พระราม แกอย่ากินเยอะเดี๋ยวใส่ชุดไม่ได้"


          "เห้ย ฉันลืมเลย ทำไมแกไม่เตือนฉัน! แล้วเมื่อกี๊สั่งไปเยอะมาก ตายยยยย พี่สาวแกฆ่าฉันแน่ คาเรน"


          "ฉันไม่รู้จะช่วยยังไงอ่ะแก ฉันก็โดนเหมือนกัน แง” คาเรนเอ่ยอย่างจนใจและเข้าใจความรู้สึกที่พระรามเจออยู่เป็นอย่างดี


          “เพลงเชียร์ที่ผ่านๆ มา ฉันก็เริ่มลืมแล้วเหมือนกัน สอบเสร็จคงได้กลับไปนั่งทวนเนื้อใหม่อีกรอบชัวร์"  

          "ไม่ต่างกัน" เอซเห็นด้วยกับคำพูดของนีโอ


          "ว่าแต่ตารางแข่งกีฬาออกมายัง พวกแกอยากไปดูอะไรบ้าง" เรเน่ถาม


          "ยังไม่เห็นประกาศเลย ฉันรู้แค่ว่าเกาทัณฑ์กับฟุตบอลวันสุดท้าย"


          "อันนั้นของมันอยู่แล้ววิวิด อยากรู้จังว่าปีนี้เชื้อพระวงศ์ใครจะมา" คาเรนบอกแล้วเริ่มคิดถึงงานกีฬาสัมพันธ์ปีก่อนที่พี่สาวตัวเองเคยเล่าให้ฟัง


          "แกว่าฟุตบอลปีนี้ใครจะชนะ..."


          และสารพัดเรื่องราวเกี่ยวกับงานกีฬาสัมพันธ์ที่ใกล้จะถึงถูกนำมาแลกเปลี่ยนความเห็นกันจนลืมเรื่องที่คุยกันก่อนหน้าไปจนหมด





ต่อตรงนี้จ้าาาาา 

 

ในระหว่างที่สอบกลางภาคดำเนินไป กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับกีฬาสัมพันธ์ถูกหยุดไว้ชั่วคราวเพื่อให้นักศึกษาได้ใช้เวลากับการสอบอย่างเต็มที่ เป็นโชคดีของเด็กปีหนึ่งที่วิชาส่วนใหญ่สอบเสร็จตั้งแต่สามวันแรกของสัปดาห์ ทำให้มีเวลาว่างเหลือเฟือ ต่างจากรุ่นพี่ปีอื่นที่ยังเคร่งเครียดกับการสอบอยู่ ยกเว้นไว้ก็เพียงแค่เรเน่กับเอสเทอร์ สองสาวที่เรียนคณะที่ขึ้นชื่อว่าเรียนหนักตั้งแต่ปีหนึ่ง


“เอสเทอร์ ฉันรู้นะว่าเธอเครียดกับสอบ แต่ออกไปข้างนอกมั่งเหอะน้า”


     “ช่าย ไปหาอะไรอร่อยกินกันเหอะ แค่แปปเดียวก็ได้ ถ้าเธอจะขึ้นมาอ่านหนังสือต่อฉันจะไม่ว่าเลย”


     นีโอกับวิวิดช่วยเกลี้ยกล่อมเพราะทนเห็นเพื่อนฝากท้องกับอาหารเดลิเวอรี่ไม่ได้อีกต่อไป เอสเทอร์ที่ใจเอนเอียงอยากออกไปข้างนอกอยู่แล้วจึงตกปากรับคำอย่างง่ายดาย


     “เอาสิ ว่าแต่พระรามล่ะ”


     “คาเรนมารับไปสักพักแล้ว เห็นบอกว่าจะไปซื้อของกันที่ห้างนี่แหละ” 


วิวิดตอบระหว่างทางที่ทั้งหมดเดินออกจากหอไปยังศูนย์อาหารหอในที่อยู่ไม่ห่างกันมากนัก เหมือนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่นีโอต้องหยุดเดินเพื่อสนทนากับคนที่สวนไปมาแล้วกล่าวทักทาย ทางเดินที่ดูเหมือนใกล้จึงใช้เวลาเดินนานกว่าปกติ


“ฉันต้องชินกับการที่มีเพื่อนเป็นคนดังสินะ”


เอสเทอร์พึมพำเมื่อทั้งหมดเดินเข้ามาในศูนย์อาหารและมีที่ว่างให้จับจองพอดี


“ขอโทษทีน้าเอสเทอร์ แต่ฉันพยายามตอบตัดบทให้แล้วนะ งืออ” 


นีโอบอกด้วยความรู้สึกผิด


“ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจแค่ยังไม่ค่อยชินน่ะ”


“งั้นรอบหน้าเธอเดินล่วงหน้าไปก่อนเลยก็ได้ จะได้ไม่ต้องอึดอัดเวลาอยู่กับคนที่ไม่รู้จัก”


นีโอเสนอทางเนื่องจากรู้นิสัยของเพื่อนคนนี้ดีว่าเป็นคนรักความเป็นส่วนตัวมากแค่ไหน


“เอางั้นก็ได้ งั้นไปซื้อข้าวเถอะ”


ระหว่างที่สามสาวทานอาหารและพูดคุยเรื่องอื่นกันไปด้วย อยู่ดี ๆ เอสเทอร์ก็รู้สึกถึงความเงียบเกินปกติของบริเวณรอบๆ จึงเงยหน้าขึ้นมองแล้วก็พบคำตอบ


“นีโอ”


“หื้มมมม”


“แฟนแกกำลังเข้ามา”


“ห้ะ แค่กๆ” นีโอสำลักข้าวกะทันหัน


“กับเพื่อนเขาด้วย”


“จริงอ่ะ”


“แกหันหลังไปเจอเลย”


นีโอหันขวับทันทีแล้วก็เบิกตาโตด้วยความคาดไม่ถึงเมื่อเห็นร่างสูงของโนอาที่อยู่ในยูนิฟอร์มนักศึกษาเต็มยศจะอย่างที่น้อยครั้งจะใส่เดินตรงมายังโต๊ะที่พวกเธอนั่งทานอาหารกันอยู่ มีเรียวเดินตามหลังเพื่อนมาเงียบๆแต่ก็ไม่อาจกลบรัศมีความดูดีของทั้งคู่ได้เลย


“ทำไมพวกเขาใส่ชุดนี้แล้วเท่ห์จัง” วิวิดพึมพำเบาๆ ใบหน้าแดงด้วยความเขินอายไม่ต่างจากนีโอที่โดนโนอาดึงดูดเอาไว้จนเกือบลืมหายใจ


“โนอา มาได้ไง”


“เพิ่งสอบเสร็จ เห็นเธออัพสตอรี่ก็เลยรีบมา”


“อ๋อ อื้อ หิวมั้ย” 


“นิดหน่อย นึกว่าจะมาไม่ทันเธอกินเสร็จซะแล้ว”


“ถ้าโทรมาบอก ก็รอได้”


“กินจะเสร็จแล้วนี่”


“ถ้าจะกินก็เดี๋ยวรอ ไม่ต้องไปกินที่อื่นหรอก เกรงใจพี่เรียว”


“มึงว่าไง” โนอาหันไปถามเพื่อนที่สอบเสร็จเวลาเดียวกันจึงกลับพร้อมกัน


“กินนี่ก็ได้ คนไม่เยอะเท่าไหร่”


“เออ...รอแปปนะนีโอ เดี๋ยวพี่มา”


เมื่อโนอากับเรียวเดินจากไป บทสนทนาที่หยุดชะงักของสาวๆก็กลับมาดำเนินต่อ


“โห โคตรแฟนดีเด่น เช็คความเคลื่อนไหวตลอด”


“อิจฉาเหรอ วิวิด หาสักคนดิ” 


“บ้า ไม่เอาอ่ะ พูดเหมือนหาง่าย”


“จริงเหรอออออออออ มันหายากจริงๆน่ะเหรออออ” 


นีโอลากเสียงยาวแล้วส่งสายตาล้อเลียนเพื่อนไป ทำให้วิวิดหน้าแดงแล้วหันไปเขย่าแขนเอสเทอร์ที่นั่งข้างๆกัน


“เอสเทอร์ช่วยด้วย นีโอแกล้งอีกแล้ว”


“พวกเธอนี่น้า...” เอสเทอร์พูดแค่นั้นแล้วส่งสายตาดุเพื่อปรามนีโออย่างไม่จริงจังนัก


“โอเคๆ ไม่แกล้งแล้ว”


“เออ ฉันว่าจะถาม ไม่รู้ว่าถามได้มั้ย” เอสเทอร์เกริ่นขึ้นมาแล้วหันไปทางนีโอโดยเฉพาะ


“อื้อ เรื่องอะไรอ่ะ”


“เกี่ยวกับงานกีฬาปีนี้น่ะ มันไม่ได้มีปัญหาอะไรกันใช่มั้ย”


“พูดไงดีอ่ะ มันก็ไม่เชิงว่ามี แต่ก็ไม่ใช่ไม่มีแน่ๆ"


"ก็คือมีแต่ไม่รู้ว่าคือเรื่องอะไรหรือเปล่า"


"ใช่ๆ ประมาณนั้น" วิวิดรับคำ แล้วก็เริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อร่างสูงของเรียวเดินผ่านเข้ามาในระยะสายตา 


"พี่เรียวนั่งตรงนี้เลยค่ะ ว่าง"


นีโอรีบบอกแล้วชี้ไปยังที่นั่งฝั่งตรงข้ามวิวิดทันที ในขณะที่โนอาเลือกที่นั่งที่ว่างข้างๆตนเองโดยมีเอสเทอร์ขยับไปนั่งฝั่งตรงข้ามราวกับรู้ใจ


"นีโอ...." วิวิดทำเสียงงุ้งงิ้งใส่เพื่อนอย่างคนอับจนหนทางบวกกับทำตัวไม่ถูก ใบหน้าแดงยิ่งกว่าเดิมอย่างที่สังเกตุได้ชัด


"พี่ไปนั่งที่อื่นก็ได้" เรียวบอกเมื่อตีความเอาว่าวิวิดอึดอัดใจที่จะมีตัวเขาเองอยู่ใกล้ๆ


"ไม่เป็นไรค่ะ นั่งที่นี่แหละค่ะ" วิวิดรีบร้องห้ามทันที


"แต่น้องดูอึดอัด"


 "อะ เอ่อ คือหนูแค่ร้อนเฉยๆ ไม่ได้อึดอัดค่ะ มันแค่อากาศร้อน" วิวิดเถียงด้วยข้ออ้างข้างๆคูๆออกไปพร้อมกับเอามือพัดโบกไปมา รวบรวมความกล้าจ้องตาของเรียวเพียงเสี้ยววินาทีแล้วก็เสหลบไปเมื่อเห็นประกายตาวาวของผู้ชายหน้านิ่งที่มองราวกับจะรู้ทันเรื่องโกหกของเธอ


"โอเคครับ"


แต่เรียวก็คือเรียว รู้แต่ไม่พูดออกไปเพราะไม่อยากหักหน้าหรือทำให้อีกฝ่ายอายไปมากกว่านี้


แล้วก็บอกไม่ได้ชอบมากขนาดนั้น โถ่เอ๊ย วิวิด 


เอสเทอร์คิดในใจแล้วมองปฏิกิริยาของสมาชิกในโต๊ะอีกสองคนที่เหลืออยู่ไปด้วย


"ริอาจทำตัวเป็นกามเทพเหรอเรา" โนอาเอ่ยถาม


"เปล่าสักหน่อย ก็เห็นที่มันว่าง" นีโอก็ยังคงเฉไฉต่อไปแล้วหยิบมือถือตัวเองขึ้นมาเล่นระหว่างรอ


"คุยกับพี่ก่อน อย่าเพิ่งเล่นโทรศัพท์"


"ก็โนอากินข้าวอยู่ หนูไม่อยากกวน" 


สรรพนามที่ออกจากปากของนีโอทำให้เกิดความหูผึ่งของคนที่ได้ยินหลายคนทันทีไม่เว้นแม้แต่โนอาที่มีความแปลกใจนิดหน่อย


"กลับไปเป็นหนูได้แล้ว?"


"ก็...คบกันแล้วนี่ ไม่เห็นจะไม่ได้"


"หึ" โนอาไม่พูดอะไรแค่ส่งเสียงหัวเราะในลำคออย่างคนที่เจอเรื่องถูกใจมากๆเท่านั้น


"อะไรล่ะ กินข้าวไปไป๊"


นีโอแหวกลบเกลื่อนแล้วหันมองไปทางเอสเทอร์เพื่อหลบสายตาของโนอาที่ชวนให้ใจเต้นขึ้นทุกที แต่ก็เหมือนไมได้ช่วยอะไร เพราะแม้เอสเทอร์จะไม่ได้พูดอะไรออกมาแต่แววตาและสีหน้าที่ล้อเลียนก็ทำให้เธอเขินอายได้พอๆกับสายตาของโนอาไม่ต่างกัน


ฮึ่ยย ส่วนวิวิดน่ะเหรอ อย่าหวังเลย ก้มหน้าจนหัวเกือบจนโต๊ะแล้วมั้ยนั่น


"อ๊ะ"


นีโอร้องออกมาเมื่อมือข้างหนึ่งถูกแฟนหนุ่มถือวิสาสะจับไปวางไว้ สายตาของนีอาหลุบมองมือตัวเองแล้วไล่มองไปยังตัวต้นเหตุที่ตักข้าวทานต่อไปด้วยสีหน้าปกติราวกับเหตุการณ์แอบจับมือเธอไม่เคยเกิดขึ้น


"โนอา"


"ขอหน่อยนะ ช่วงนี้เราไม่ได้เจอกันเลย พี่เหลือสอบอีกสองตัว ขอเติมพลังก่อน"


"ฮึ่ยยย" นีโอย่นจมูกแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร ปล่อยให้โนอาจับมือตัวเองต่อไปพร้อมกับจังหวะหัวใจที่เต้นรัวแรง ทำไมนะ ทั้งๆที่รู้จักกันมาเกินครึ่งชีวิตถึงยังไม่หายตื่นเต้นเวลาโนอาแสดงกิริยาใกล้ชิดแบบนี้สักที


ติ้ง


 

 

เอสเทอร์ถ่ายรูปเหตุการณ์จริงตรงหน้าส่งไปให้เพื่อนในกรุ๊ปดู แล้วปฏิกิริยาที่ตอบกลับมาก็ไม่ผิดจากที่คาดไว้เท่าไหร่

 



 

โนอาที่เห็นนีโอก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์หน้านิ่วคิ้วขมวดก็แปลกใจขึ้นมาไม่ได้ทันที


"เป็นอะไร ทำไมหน้าเครียด"


"เนี่ย โนอาดูเพื่อนหนูดิ"


เอสเทอร์ยื่นมือถือให้โนอาดูแล้วก็ฟ้องออกไป โนอากวาดสายตาอ่านข้อความที่กำลังไหลตลอดเวลาแล้วก็หันหน้ามามองคนขี้ฟ้องที่ทำหน้าขัดใจได้น่ารักที่สุดในสายตาของเขา


"เพื่อนน่ารักดี"

      

     "กวนมากกว่า ดูดิ แซวเก่ง"

     

     "แล้วไม่ชอบ?"

    

       "ฮึ่ยยยยย"


         นีโอฮึดฮัดสะบัดหน้าไปอีกทาง ไม่ได้ตอบรับให้เข้าตัวแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรที่ตรงข้ามความเป็นจริงออกไป ระหว่างนั้นโทรศัพท์ของนีโอก็ดังขึ้นพอดี


          "ว่าไงนักรบ"


       นีโอกรอกเสียงลงไปตามสาย แม้ในตอนแรกเธอจะไม่ค่อยสนิทกับนักรบเท่าไหร่แต่เพราะต้องทำงานในสภาร่วมกัน รวมทั้งมีเพื่อนกลุ่มเดียวกันจึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะสร้างความสนิทสนมซึ่งกันและกัน

         

        [นีโอเหรอ ว่างป่ะ ไปเช็คสแตนเชียร์เป็นเพื่อนหน่อยดิ คนอื่นไม่ว่างเลย]       


          "ว่าง ได้ๆ ตอนไหนอ่ะ"


               [ตอนนี้เลยได้ป่ะ]

       

     "ได้ งั้นแปปนะ เดี๋ยวนั่งบัสไป"

 

       [ตอนนี้อยู่ไหนอ่ะ]

         

     "แคนทีนกลางอ่ะ"

      

     [เดี๋ยววนไปรับ มันจะมืดแล้ว อันตราย]

       

     "โอเค งั้นถึงแล้วโทรมา"

      

      หลังวางสายนีโอก็บอกเพื่อนที่เหลือว่า

     

       "พวกแก กลับหอก่อนก็ได้นะ ฉันต้องไปดูสแตนกับนักรบก่อนอ่ะ"

     

       "เดี๋ยวไปด้วยก็ได้ ฉันไม่มีสอบแล้ว" เอสเทอร์บอก

    

          "ฉันด้วยๆ"

     

       วิวิดรีบสำทับตามเพราะไม่อยากกลับไปนั่งหงอยที่หอคนเดียว เนื่องจากเพื่อนยังไม่กลับมากันทั้งหมด

       

     "โอเค เอางั้นก็ได้...โนอา งั้นเดี๋ยวเราแยกกันเลยเนอะ หนูต้องไปทำงานต่อ"

       

     "ได้ ถึงห้องแล้วบอกด้วยนะ" โนอารับคำง่ายๆ แม้จะเป็นห่วงตามประสาคนรักแต่รู้ว่าคนที่นีโอไปทำงานด้วยเป็นคนที่สนิทกันอยู่แล้วจึงคลายความเป็นห่วงลง

       

     "โอเค งั้นไปนะ"

    

     นีโอบอกแล้วลุกขึ้นจากโต๊ะพร้อมกับเพื่อนที่เหลือ แต่ก่อนจากไปวิวิดยังไม่วายหันมาทางเรียวแล้วเอ่ยเร็วๆว่า

       

     "เอ่อ บ๊ายบายนะคะพี่เรียว"




            

           สนามกีฬาธาเลีย (Thalia of Olympus university sport center) ในเวลาเกือบสองทุ่มเปิดไฟสว่างทั่วทั้งสนาม ทำให้เห็นความยิ่งใหญ่ของสนามกีฬากลางแจ้งนี้ได้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะเอสเทอร์ที่เพิ่งได้มาเยือนที่นี่ครั้งแรกเป็นคนเดียวที่อ้าปากค้างกับความอลังการของที่นี่มากที่สุด

     

          "แมลงวันจะเข้าปากเพื่อนเธอแล้วมั้ง" นักรบเอ่ยขำๆ เมื่อเห็นท่าทางของเอสเทอร์ เพื่อนคนเดียวในกลุ่มของเจ็ดสาวปีหนึ่งที่เขาสนิทด้วยน้อยที่สุด

 

           "อย่าว่าแม่ฉันนะยะ ไหนอ่ะ ให้ทำไร" นีโอรีบปกป้องเอสเทอร์ทันที ด้วยรู้ว่าถ้ายังไม่สนิทกัน เพื่อนสาวคนนี้จะมีกำแพงสูงมากจนไม่ชอบให้ใครมายุ่งด้วย


     "เช็คสแตน ดูว่าจะใช้ฝั่งไหน โอยูนั่งไหน สปาร์ตาตรงไหน แล้ววาดแผนผังเอาเข้าที่ประชุมคืนนี้"


     "คืนนี้ถามจริง รุ่นพี่สอบเสร็จหมดแล้วเหรอ"


     "ก็เจ๊สั่งมาว่างี้ ท่านคงว่างทำงานแล้วแหละมั้ง"


     เป็นอันรู้กันในหมู่ GOD อย่างไม่เป็นทางการว่า 'เจ๊' และ 'ท่าน' ที่กล่าวถึงจะเป็นใครไม่ได้นอกจากลอร่าและลิออน ผู้อาวุโสและคนที่มีอำนาจมากที่สุดในสภารวมทั้งเป็นคนที่ให้รถหรูราคาแพงแก่นักรบขับมาทำงานในวันนี้ เพื่อชดเชยที่ตนเองสั่งงานเร่งด่วนตามประสาคนใจร้อนเวลาทำงาน


     "หนึ่งวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง พี่ลิออนใช้เวลาทำงานไปแล้วยี่สิบชั่วโมง" วิวิดเอ่ยออกมา


     "ใช่ ทำงานหนักเหมือนบ้านเป็นหนี้อ่ะ" นักรบเสริม


     "สงสารพี่เอวาสุดอ่ะ เลขาทรงประสิทธิภาพมาก"


     "ก่อนสงสารพี่เอวา สงสารพวกเราก่อนเถอะที่ต้องมาทำงานแล้วเป็นอาหารให้ยุงไปด้วยเนี่ย" 


     นีโอรีบเบรกเพื่อนสองคนแล้วรับไอแพดจากมือนักรบมาดูแผนผังสนามกีฬาแล้วเริ่มปรึกษางานกับนักรบ


      "กว้างว่ะ แยกกันเดินเหอะ ไม่งั้นไม่เสร็จแน่ เรามี 1 2 3 4 อืม คนพอดี"


      "หลักๆคือดูสแตน นับห้องข้างหลังว่ามีกี่ห้อง ใช้ได้กี่ห้อง อุปกรณ์ครบมั้ย...ฉันว่าอันหลังๆที่ลงดีเทลต้องให้ฝ่ายอื่นมาช่วยอ่ะ เราสี่คนคงไม่ไหว"


      "งั้นวันนี้เอาหลักๆคือหาที่ลงให้สแตนสองฝั่งกับประธานก่อน จะเอาฝั่งไหน ถูกป่ะ" นักรบสรุปความเข้าใจอีกที


      "ใช่"


      "ฉันว่าเช็คห้องข้างหลังด้วยก็ได้นะ ไม่น่านาน ส่วนพวกอุปกรณ์ไหนใช้ได้ไม่ได้ค่อยให้ฝ่ายอื่นมาดูอีกที จะได้ประหยัดเวลาไปด้วย" วิวิดออกความเห็นหลังฟังเพื่อนสรุปงานเสร็จ แววตาจริงจังต่างไปจากเวลาปกติราวกับเป็คนละคน


      "เอางั้นก็ได้"


      "ประชุมกี่โมงอ่ะ"


      "ห้าทุ่ม แต่พี่ลิออนให้เวลาได้ถึงเที่ยงคืน"


      "ทันแหละ ป่ะ รีบทำงาน"


      "งั้นเดี๋ยวเอาเอสเทอร์ไปกับฉัน วิวิดไปกับนักรบแล้วกัน เออ แอร์ดอร์ปแมพมาให้ก่อน" 


      นีโอหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาแล้วก็สบถออกมาเมื่อเห็นแบตเตอรี่ขึ้นแจ้งเตือนตัวแดง

      

     "โอ้ย แบตฉันจะหมด เอสเทอร์แบตโทรศัพท์เหลือเยอะเปล่า"

      

      "40% อ่ะ"


     "ไม่น่าพออ่ะ นักรบมีแบตสำรองบนรถป่ะ"

     

      "ไม่ได้พกว่ะ"

            

       "ของฉัน 80% เดี๋ยวฉันไปกับนีโอก็ได้" วิวิดเสนออีกทาง

       

     "เออได้ งั้นเอสเทอร์ไปนั่งรอในรถก่อนก็ได้ ดีป่ะ" นีโอยังพูดไม่ทันจบ นักรบก็โวยขึ้นมาทันที   

          

           "อ้าว แล้วฉันไปคนเดียวเหรอ"

   

        "แกก็ทำงานคนเดียวออกบ่อยป่ะ อีกอย่างเอสเทอร์ไม่ได้ทำสภา จะให้เพื่อนฉันไปเดินตากยุงเป็นเพื่อนแกได้ไง"

  

     "แต่เมื่อกี๊แกยังจะลากเอสเทอร์ไปกับแกอยู่เลย ทำไมพอสลับคู่ถึงให้ฉันทำงานคนเดียววะ" 

     

     นักรบถามอย่างข้องใจ เขาไม่มีปัญหาหรอกถ้าต้องทำงานคนเดียว แค่คนมันสงสัยแล้วอยากได้คำตอบมากๆก็เท่านั้น

      

     "ก็เอสเทอร์ไม่สนิทกับแก จะให้ไปอึดอัดกับแกเหรอ" นีโอพูดเหตุผลตามตรง

     

     "ไม่สนิทเดี๋ยวก็สนิทได้ คนเราก็เริ่มจากคนแปลกหน้ากันทั้งนั้นแหละ" 

      

      แม้จะเข้าใจในเหตุผลแต่นักรบก็เลือกที่จะทู่ซี้ไม่สนใจ ช่วยไม่ได้ที่อะไรที่ยิ่งเข้าถึงยาก เขากลับยิ่งท้าทายที่จะเข้าไปทำความรู้จัก และตอนนี้นีโอก็กระตุ้นความอยากลองนั้นขึ้นมาเอง

      

      "อ้าว นักรบ เริ่มกวนตีนละ" 

      

     "พอเถอะนีโอ เดี๋ยวฉันไปกับนักรบก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก"

     

     เอสเทอร์เริ่มห้ามปรามเมื่อรู้สึกว่าเรื่องเริ่มจะไปกันใหญ่และเพื่อนเริ่มจะทะเลาะกันเพราะเรื่องของตัวเอง แม้เอสเทอร์จะอึดอัดกับการอยู่กับคนที่ไม่สนิท แต่สิ่งที่เธอเกลียดยิ่งกว่าคือการทำตัวเป็นภาระของคนอื่น

     

     "เอางั้นเหรอ"

     

     "อื้ม ไม่เป็นไรหรอก รีบทำงานเถอะ เดี๋ยวมีประชุมกันอีกนี่"

     

     "ถ้ามันแกล้งอะไร โทรมาเลยนะแม่...ส่วนแกนักรบ เก็บไม้เก็บมือให้ห่างจากเอสเทอร์ด้วย อย่าแกล้งเพื่อนฉันเข้าใจมั้ย" นีโอกำชับแล้วย้ำอีกรอบด้วยน้ำเสียงจริงจังให้รู้ว่าซีเรียสกับเรื่องนี้มาก

     

     "คร้าบ รู้แล้วคร้าบแม่"

 

 

     11.17 pm

     

          หลังหายกันไปเกือบสามชั่วโมง ทั้งหมดก็กลับมาเจอกันอีกครั้ง นีโอคลายสีหน้ากังวลเมื่อเห็นว่าเอสเทอร์กลับมาอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนและดูจะไม่อึดอัดเวลาคุยกับนักรบขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง

     

     "อ่ะ ฉันพาแม่แกมาส่ง เลิกเท็กซ์หาทุกๆครึ่งชั่วโมงได้แล้วโว้ย พยายามชิบหาย" 

     

     นักรบเอ่ยค่อนขอดอย่างขำๆ เมื่อแอบเห็นว่าเอสเทอร์ต้องตอบข้อความที่ขยันส่งมากเพื่อนเกือบตลอดเวลาที่เดินไปช่วยเขาทำงาน จนตอนหลังเอสเทอร์มาเฉลยว่านีโอแบตโทรศัพท์หมดแต่ก็ยังเอาเครื่องวิวิดถามเรื่อยๆอยู่ดี

     

     "ยุ่งน่า เหนื่อยเปล่าเอสเทอร์ นักรบ ก่อนไปประชุม แวะไปส่งเอสเทอร์กับวิวิดที่หอก่อนดิ"

     

     "เออได้"

     

     "หายอึดอัดกับนักรบยัง" วิวิดถามเบาๆระหว่างที่เดินไปขึ้นรถ

     

     "อืม ก็ไม่ได้อึดอัดแล้วนะ"

    

     "แต่ก็ยังไม่สนิทใจนิดๆใช่ป่ะ"

     

     "ก็ประมาณนั้น"

     

      "มันไม่ได้แกล้งไรใช่ป่ะ" นีโอถามย้ำซึ่งเอสเทอร์ก็ส่ายหน้ามาเป็นคำตอบ

       

          "เฮ้ย ฉันได้ยินนะโว้ย" 

     

     นักรบตะโกนมาเพราะเสียงที่นีโอใช้ถามเอสเทอร์ดังราวกับจงใจให้คนที่ถูกพูดถึงได้ยินด้วย

     

     "ไม่เลย เขาพยายามชวนคุยตลอด เป็นฉันมากกว่าที่ไม่ค่อยพูดอะไร กลัวทำเขาเบื่อมากกว่า" เอสเทอร์ย้ำ

     

     "ไม่เป็นไรหรอก นักรบมันอัธยาศัยดี ปล่อยให้มันคุยคนเดียวทั้งคืนยังได้เลย แกไม่เห็นคืนที่มันเมาเป็นหมาเหรอ"      


     นีโอเท้าความถึงเหตุการณ์ล่าสุดให้ฟังซึ่งเอสเทอร์กับวิวิดก็พยักหน้าเห็นด้วย เพราะอยู่ในเหตุการณ์ รู้ดีว่าคืนนั้นนักรบเมาขนาดไหน

 


     หลังจากไปส่งเอสเทอร์กับวิวิดที่หอในเสร็จแล้ว นักรบก็วนรถกลับไปยังปราสาทสามฤดูเพื่อไปประชุมสภาร่วมกับgodคนอื่นๆ ตอนที่เขากับสองสาวไปถึงก็เจอทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าหมดแล้ว ขาดแค่คาร์เตอร์ หมอโรมที่ไม่ได้มาเพราะติดสอบวันพรุ่งนี้


     "พักเรื่องนี้ไว้ก่อน คุยเรื่องงานกีฬาที่จะถึงดีกว่า" เอเวลินเบรกบรรยากาศการประชุมที่เริ่มเคร่งเครียดเอาไว้เมื่อเห็นนักรบกับนีโอเปิดประตูเข้ามาในห้องประชุม

     

     "กูออกไปสูบบุหรี่ก่อน" เบนจามินเอ่ยอย่างคนหัวเสียที่พยายามระงับอารมณ์แล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับรับการทักทายจากรุ่นน้องสองคนที่เพิ่งมาถึง "เออ หวัดดี" 

     

     "งั้นพักประชุม รอไอ้เบนกลับมา" ลิออนที่นั่งหัวโต๊ะบอกเสียงเรียบแล้วหันหมุนเก้าอี้ไปข้างหลัง หลับตาลงเป็นสัญญาณว่าไม่ต้องการคุยกับใคร

     

     "พีเฮเลน ทำไมบรรยากาศมันดูเครียดจังคะ เมื่อกี๊คุยเรื่องอะไรกันเหรอ"

     

          "ลิออนกับเอวาเพิ่งไปประชุมกับบอร์ดบริหารมหาลัยมาน่ะสิ"

      

     "มันไม่ดีเหรอคะ"

     

     "ถามพี่ก็ไม่หรอก จำเรื่องทิศทางมหาลัยรอบก่อนที่พวกเราคุยกันได้มั้ย"

     

     "อ๋อ เรื่องนั้น ผลเป็นยังไงเหรอคะ"

     

     นีโอขานรับเพราะพอรู้เรื่องมาบ้าง ในทุกปีจะมีการประชุมรวมประจำมหาวิทยาลัยทุกเดือน ประชุมแต่ละเดือนส่วนมากเป็นการติดตามผลความก้าวหน้าของโครงการและนโยบายที่แต่ละฝ่ายดำเนินการอยู่ สำหรับสภานักศึกษานอกเหนือจากการจัดงานกีฬาสัมพันธ์ระหว่างมหาลัยแล้วยังรวมไปถึงการดูแลโครงการย่อยที่มีนักศึกษาเขียนแผนเสนอขึ้นมาเพื่อต้องการให้เกิดขึ้นจริง

     

     หากแผนดังกล่าวสภานักศึกษาประชุมแล้วว่าน่าสนใจก็สามารถอนุมัติเพื่อดำเนินการต่อไปได้ภายใต้การบริหารจัดการงบประมาณที่มหาวิทยาลัยให้มาส่วนหนึ่งและหาผู้สนับสนุนข้างนอกเอง โดยทางคณะกรรมการมหาวิทยาลัยไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งเกี่ยวกับการดำเนินงานนี้เว้นเสียแต่ว่าได้รับการร้องเรียนว่ามีการดำเนินงานที่ไม่โปร่งใสจึงจะสามารถตั้งคณะกรรมการเข้ามาตรวจสอบได้ ซึ่งที่ผ่านมาจนถึงGODรุ่นปัจจุบันก็ยังไม่มีปัญหาการถูกร้องเรียนนี้เลยสักครั้ง

     

     อาจเพราะด้วยทุกครั้งที่สภานักศึกษาดำเนินโครงการอะไรมักจะอัพเดทไฟล์เอกสารของโครงการดังกล่าวลงในหน้าเว็บของมหาวิทยาลัยที่มีเฉพาะนักศึกษาในมหาวิทยาลัยเท่านั้นที่เข้าถึงข้อมูลเหล่านี้ได้และเปิดโอกาสให้มีการตั้งกระทู้ถามสดในห้องประชุมที่แถลงนโยบายเพื่อตอบคำถามและฟังความคิดเห็นของนักศึกษาคนอื่นในมหาลัย

     

     ทว่าโครงการย่อยส่วนใหญ่ที่จะได้รับการดำเนินการมักจะเกิดขึ้นหลังจากงานกีฬาสร็จสิ้น ดังนั้นงานสภาที่จะยุ่งกันจนหัวหมุนจริงๆคือเริ่มหลังจบกีฬาสัมพันธ์มากกว่า

     

     "ดูเหมือนเราจะโดนลดงบ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเท่ากับมหาลัยจะเข้ามาตรวจสอบโครงการขั้นสุดท้าย" เฮเลนบอก 


     จริงอยู่ที่งบประมาณเป็นเรื่องสำคัญสำหรับการดำเนินงานต่างๆ แต่นอกเหนือจากเงินงบประมาณที่มหาวิทยาลัยจัดสรรให้กับสภานักศึกษาแล้ว เงินอีกส่วนหนึ่งยังมาจากผู้สนับสนุนนอกมหาวิทยาลัยซึ่งส่วนใหญ่เป็นบริษัทและองค์กรชั้นนำ เนื่องมาจากอิทธิพลของการเคลื่อนไหวใดๆก็ตามของนักศึกษาโอยูมักจะก่อให้เกิดกระแสหรือคลื่นความเคลื่อนไหวที่กระเพื่อมไปทั้งสังคมเสมอ ดังนั้นโครงการส่วนใหญ่ที่ดำเนินการส่วนหนึ่งจึงเป็นคล้ายๆ การทำ csr ของบริษัทเพียงแต่ถูกลดสโคปลงมาเหลือเพียงภายในมหาวิทยาลัย หากโครงการไหนที่เห็นผลและไปได้ดีมักจะถูกบริษัทขอซื้อเพื่อนำไปใช้ในองค์กรของตน

     

     "งี้ก็เท่ากับเข้ามาคุมพวกเราเลยสิครับ"

     

     "ใช่เลยนักรบ"

     

     "ผมไม่แปลกใจละทำไมพี่เบนไม่พอใจ"

     

     ก็ใครจะชอบกันล่ะ ทำงานอิสระอยู่ดีๆก็ถูกลดทั้งเงินและอำนาจไปซะเฉยๆ เป็นเขาก็ไม่ยอมหรอก

     

     "แต่ยังไม่ได้มีมติมาจริงๆใช่มั้ยคะ"

     

     "ยังหรอก แค่แจ้งให้รับรู้เฉยๆ รอลงมติอีกที แต่พี่ว่าต่อให้ลงมติผ่าน ถ้านักศึกษาประท้วง ยังไงก็โดนถอดอยู่ดี"

     

     "แล้วถ้าไม่มีใครออกมาประท้วงล่ะคะ"

     

     "เราก็กดดันมหาลัยด้วยวิธีอื่น" เอมไพร์ที่นั่งเงียบฟังมานานเอ่ย

     

     "ยังไงคะ" 

     

     "ถอนทุน เลิกสนับสนุน" ไฮด์เอ่ยต่อ

     

     "หมายถึงสปอนเซอร์น่ะ โครงสร้างบริหารของมหาลัยก็เหมือนสภาเรานั่นแหละ ส่วนหนึ่งเงินอุดหนุนจากกระทรวง อีกส่วนมาจากนายทุน ซึ่งพี่ยังไม่คิดว่าเราจะไปไกลถึงขั้นนั้น" ลอร่าเข้ามาอธิบายเสริม


     "แล้วเราคุยกับพวกเขาได้เหรอคะ นายทุนพวกนั้นน่ะ"

     

     "โถ่ เด็กน้อย งั้นพี่ถามก่อน คิดว่าตำแหน่งgodคืออะไร"

     

     "ก็ตัวแทนนักศึกษาแต่ละคณะไงคะ"

     

     "ถูกแต่ไม่หมด"

     

     "อ้าว งั้นหนูไม่รู้แล้ว"

     

     ยังไม่ทันที่ลอร่าจะเอ่ยต่อ เบนจามินก็เดินเข้ามาในห้องประชุมด้วยสีหน้าที่ใจเย็นกว่าเดิม

     

     "พร้อมละ ประชุมงานกีฬากัน"

            

 

 

 

*วิชาเจนเอด หรือชื่อเต็มคือ General Education เป็นวิชาศึกษาทั่วไปที่มหาวิทยาลัยบังคับให้นักศึกษาปีหนึ่งทุกคณะลงทะเบียนเรียน เนื้อหาของวิชาเจนเอดครอบคลุมในด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ และสหศาสตร์ มีทั้งหมดหกตัวได้แก่ OU100 - OU106 การลงทะเบียนเรียนวิชาเจนเอดในแต่ละเทอมขึ้นอยู่กับทางคณะเป็นผู้กำหนด 

 

2 Nov 2019

ถ้าตรงไหนผิดหรือย้อนแย้งกับเนื้อหาก่อนหน้า เม้นบอกได้เลยนะคะ 

มีเพิ่มแชทที่สาวๆคุยกันด้วย เพราะรอบก่อนอัพไม่ครบค่า ย้อนกลับไปอ่านเพื่ออรรถรสกันได้ 

ขอบคุณสำหรับคนที่ยังอยู่นะคะ รักมากๆๆ 

ปล.เนื้อหาตรงไหนที่ผิด เดี๋ยวตามแก้ย้อนหลังนะคะ 

I'm appreciate so much to having you who always be my best supporters. 

*Cr.Miracle TM!*  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

636 ความคิดเห็น

  1. #635 P3TT (@yuri_snsd) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 19:12
    แงงงงงง​

    แม่มาแล้วววว​ คิดถึงนิยายเรื่องนี้มากๆเลย​ย​ กลับมาอีกครั้งแถมยังต่อได้แบบสนุกและน่าติดตามอย่างเดิมเลยย

    เอสเทอร์น่ารักมาก​ อยากได้เป็นลูกสะใภ้​ แค่มีฉากนิดหน่อยหับนักรบก็รู้สึกว่าเคมีตรงหันดีมากแล้วว​ #จิ้น​เก่ง​ ไหนจะความหวานของนีโอกัลโนอาอีก​ แฮ่ม! รีดเดอร์คนนี้ก็รู้สึ​กอิจเป็นเหมือนกันนะคะ!
    #635
    0
  2. #634 PangPond YHSM (@pp890622) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 22:27
    ดีใจที่ได้อ่านต่อเร็ว ยังคงติดตามเรื่อย ๆ นะคะ❤❤

    เห็นเรือใหม่อยู่รำไร เอ๊ะ ๆ เอสเธอร์กับนักรบนี่ยังไง ๆ กันน้า✨👀

    สุดท้ายก็ยังคงรอกีฬาสีต่อไป ตาดว่าจะต้องมันส์แน่ ๆ เลยค้าาา
    #634
    0
  3. #633 C . M . (@angeldolls) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 21:40
    รอคอยงานกีฬาสีนะคะ! รับรู้ได้เลยว่ามันจะต้องสนุกแน่ๆค่ะ

    นีโอนี่คือห่วงเพื่อนที่แท้ทรู 5555555+ แต่ก็อยากมีเพื่อนที่เป็นห่วงเรามากๆแบบนี้เหมือนกันเนอะ

    เอสเธอร์กับนักรบ นี่ยังไง---- เรือใหม่ชิมิ 5555+
    #633
    0
  4. #632 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 19:45
    ครึ่งหลังมาไวจนน่าตกใจ แต่ดีใจมากกว่า^^
    ตอนนี้รู้สึกเหมือนนักรบมองเอสเทอร์เป็นปริศนาที่อยากท้าทาย(?) แอบลุ้นว่าตอนตรวจสแตนจะมีโมเม้นอะไรมั้ย ปรากฏตัดฉับ...
    ไม่เป็นไรค่ะเราจะพายต่อเอง กับคู่ชิปล่าสุด หนุ่มไทย-สาวแอตลาส จีบกันไปก่อนนะพวกเธอ
    มีเวลาจนเรียนจบ เรียนจบแล้วค่อยคิดว่าจะยังไงต่อรักระยะไกล... เอ่อ อีกนานเนอะ555
    พอเข้าห้องประชุม บรรยากาศก็เปลี่ยนทันที ท่าทางเคร่งเครียดกันน่าดู ถึงเราจะไม่รู้ว่ามันต้องเครียดขนาดนั้นเลยเหรอ
    หลายๆ อย่างก็ยังไม่ค่อยเก็ทแต่จะทำความเข้าใจไปพร้อมกับGodน้องใหม่ นีโอ นักรบ แล้วกัน//เรื่องนี้ความลับเยอะมากกกก^^;
    แต่ชอบบรรยากาศการประชุมนะดูGod เป็นผู้เป็นคนขึ้น เพราะพอไม่ใช่ฉากเรื่องงานทีไร บางคนหาความเท่ไม่เจอ555
    อยากให้ถึงงานกีฬาแล้วค่ะ รอคอยนานมาก
    อยากรู้ว่านักเรียนสปาตาร์ ส่วนใหญ่เป็นยังไง เพราะตอนที่ผู้แทนมาเจรจา...
    ผู้แทนเหล่านั้นได้ฝังภาพลักษณ์ว่าสปาตาร์เป็นตัวร้ายในความรู้สึกเราไปแล้ว555
    #632
    0
  5. #631 ~[E]TERNAL~ (@prisontales) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 19:41

    อุโฮะ เวลคัมแบ๊คครับ


    จากสภาพก๊อดน่าจะมีอำนาจต่อรองกับนายทุนสินะฮะ


    สาวๆแชทกันได้อทรรศรสมากครับ

    #631
    0
  6. วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 23:30
    ยินดีต้อนรับกลับมานะคะ

    กลับมาครั้งนี้คู่นีโอกับวิวิดมีอะไรให้เขินอีกล่ะ ถึงคู่วิวิดจะดูหม่นๆนิดนึง แต่เราเชื่อว่าความสดใสของสาวๆจะชนะใจคุณเรียวได้นะคะ 55

    ปล. คิดถึงเรื่องนี้มากเลยยยย❤
    ปล.2 เหมือนจะเขียนชื่อนีโอสลับกับเอสเทอร์ตอนยื่นโทรศัพท์นะคะ 😂

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 พฤศจิกายน 2562 / 00:24
    #630
    1
    • #630-1 Lilith Rose (@minddear) (จากตอนที่ 28)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 19:48
      ขอบคุณที่ยังติดตามค่าาา แล้วก็ขอบคุณสำหรับข้อท้วงติงค่ะ เดี๋ยวกลับไปแก้นะค้าา
      #630-1
  7. #629 PangPond YHSM (@pp890622) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 23:28
    ไรท์เตอร์คัมแบคคคคคค ฮืออออ ขอบคุณนะคะที่ยังไม่ทิ้งกัน รอสาว ๆ สอบเสร็จ อยากส่องตอนกีฬาสีแล้วค่าาา

    สู้ ๆ นะคะไรท์ เราจะอยู่ตรงนี้เสมอ จะคอยอ่านตลอดนะคะ ❤❤❤
    #629
    1
    • #629-1 Lilith Rose (@minddear) (จากตอนที่ 28)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 19:47
      ขอบคุณที่ยังติดตามกันมาตลอดนะค้าาาา
      #629-1
  8. #628 bear ʕ•ᴥ•ʔ (@soceen) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 19:17
    ไรท์คัมแบคแล้วววว ทำไมตอนนี้มันหวานแหววสีชมพูอะไรเบอร์นี้คะ น่ารักมากๆเลยย เอาใจช่วยความรักของวิวิดกับเรียว สู้ๆนะวิวิด เป็นกำลังใจให้นะ จีบเรียวให้ติด!
    #628
    1
    • #628-1 Lilith Rose (@minddear) (จากตอนที่ 28)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 19:43
      ขอบคุณที่ติดตามนะค้า
      #628-1
  9. #627 C . M . (@angeldolls) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 00:28
    ไรท์เตอร์กลับมาแล้ว เย้!
    ดีใจที่กลับมาพร้อมเจอนีโอลูกตัวเองกับเดอะแก๊งค์เลย ฮือ น่าร้ากกกกกกกกก ;\\\; พอบทหวานมาปุบ เรานี่เขินแทนนีโอเลยอ๊ากกกกก——-

    สู้ๆนะคะวิวิด จะให้กำลังใจอยู่ตรงนี้ ขอให้สามารถชนะใจเขาได้นะ!

    อยากรอดูว่างานกีฬาสีจะเป็นยังไง 55555
    #627
    1
    • #627-1 Lilith Rose (@minddear) (จากตอนที่ 28)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 19:38
      เวลคั่มแบลคเช่นกันค่าา ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #627-1
  10. #626 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:40
    ...ลบค่ะ...
    ...เม้นซ้ำขออภัย...


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 ตุลาคม 2562 / 23:42
    #626
    0
  11. #625 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 23:40
    ฮรือออออ ไรท์กลับมาแล้ว ขอจุดพลุฉลอง
    กลับมาคราวนี้อย่าหายไปนานอีกนะคะ รีดเดอร์ใจไม่ดี//งอแง
    25%ที่เพิ่มเรายังไม่มีอะไรจะหวีด//เสียดายจัง อยากเวิ่น555
    เพราะจับใจความได้แค่ โนอามาอ้อนแฟน วิวิดเขินเรียว
    ฟีลลิ่งจากเนื้อหาที่เพิ่มล่าสุดเลยแค่จ้า รู้แล้วพวกเธอรักกัน ชอบกัน และนีโอกำลังจะไปตรวจสแตนเชียร์
    ปล.เห็นสาวๆ ตกลงจะไปกับนีโอหมด...
    นักรบ... นายคงไม่ได้เอามอไซค์มาใช่มั้ย รับไม่ไม่หมดนะเธอออ
    #625
    2
    • #625-1 Lilith Rose (@minddear) (จากตอนที่ 28)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 19:37
      ขอบคุณที่ยังติดตามกันนะค้าาาา
      #625-1
    • #625-2 Lilith Rose (@minddear) (จากตอนที่ 28)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 19:37
      ขอบคุณที่ยังติดตามกันนะค้าาาา
      #625-2
  12. #624 Sakura Rock (@Girly_chilli) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 09:00

    อัพต่อเถอะค่ะ รอ รอ รอจนท้อแล้วเนี่ย????

    #624
    0
  13. #623 1412 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 21:37

    ยังเที่ยวไม่เสร็จเหรอคะ กลับมาอัพได้แล้วค่าาาา

    #623
    0
  14. #622 紅花 (@puncheden) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 20:37

    กราบขออภัยไรท์อีกครั้งนะคะที่นี่หายไปนาน ;w;

    ก่อนหน้านี้เครียดเรื่องมหาลัยมากๆ แต่พอแอดติดก็ลั้นลาแล้วค่าา

    แล้วคิดถึงเรื่องนี้ก่อนเรื่องแรกเลยล็อคอินมา สรุปอัพมาจริง ดีใจจ


    รู้สึกว่า ช่วงนี้แบบสาวๆของเรามีเรื่องหวานๆน้ำตาลเรียกพี่เต็มไปหมด

    ทำร้ายคนโสดมากเว่ออออ แต่นี่อ่านแล้วยิ้มแก้มปริ เขินตาม ///v///

    นีโอก็ทำใจหน่อย มันธรรมดาที่เพื่อนๆจะแซว แล้วแบบเถียงไม่ได้อะ สงสาร

    ส่วนคู่วิวิดเรียว เธอจะไปทลายกำแพงน้ำแข็งที่ขั้วโลกได้รึเปล่านั้น รอติดตามค่าา

    ส่วนพระรามสั่งอะไรมากินก็เกรงใจชุดที่จะใส่ด้วยนะ เดี๋ยวพุงจะนำนม 555555

    อยากให้ถึงงานกีฬาแล้ว อยากส่องหนุ่มๆ-- เอ้ย เชียร์กีฬาแล้วค่าาา


    ps.นี่ไม่ค่อยรู้เรื่องมหาลัย แต่เพื่อนในคณะส่งรายวิชาgen-edมาให้ดูแล้ว omg รีบมาก

    น้องไม่หวาย น้องไม่ลับลู้วได้รึเปล่า


    รอไรท์มาต่อนะคะ รอเรื่องนี้เสมอ ถึงจะเม้นต์ช้าก็ตาม 5555555

    #622
    0
  15. #621 P3TT (@yuri_snsd) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 12:20

    ไไรท์มาแล้วววว หายไปเที่ยวจนทำให้รีดรอกันจนเหงือกแห้งเลยนะคะเนี่ย55555 แต่ไม่เป็นไร กลับมาอ่านก็ได้เจอแต่ความน่ารักๆ ของสาวๆทั้งหลายจนหายคิดถึงกันเลย /-/


    อาจจะเม้นท์ได้ไม่เยอะนะคะช่วงนี้เพราะขาดคอม ฮือ ,__, เม้นในมือถือช่างแสนยากเสียจริง!!

    สู้ๆนะคะสาวๆ ทั้้งวิวิดและคนอื่นๆเลย ไฟตติ้งน้า!


    #621
    0
  16. วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 21:12

    ให้สาวๆช่วงสอบแล้วคิดถึงตัวเอง

    เจนเอดบางตัวคะแนนแต่ละคะแนนก็ช่างยากเย็นเกินคำว่าgeneralไปเลยจริงๆ 555

    ส่วนหนูวิวิดนั้นเผลอใจไปกับเรียวแล้วจริงๆสินะ

    เดาว่าถึงจะมีการคัดค้านจากเพื่อนๆ แต่ความลึกลับ(?)ของเรียวนี่แหละที่จะยิ่งดึงดูดวิวิดให้เข้าไปหา

    ว่าแต่ตอนที่แล้วเขามีแอบวาดรูปกันนี่คะ... อยากให้วิวิดได้เห็นรูปนั้นจัง ><


    ปล. งานกีฬาต้องวุ่นวายและแจ้งเกิดหลายคู่แน่ๆค่ะ ฟันธง 555

    #620
    0
  17. #619 Pirl•기대해• (@violinetta) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:36

    อยากอ่านตอนกีฬาแล้วล่ะค่ะน่าจะวุ่นวาย(?) และสนุกน่าดู

    สรุปคือวิวิดชอบเรียวไปแล้วใช่ไหมคะเนี่ย

    ถึงจะโดนเพื่อนๆแสกนให้ไม่ผ่านไปแล้ว

    แต่ก็อยากให้วิวิดเชื่อหัวใจตัวเองมากกว่านะ


    รอต่อนะคะ XD

    #619
    0
  18. #618 A i l a y ❤ (@Rajinipoon) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 16:19

    เอาแล้ว เอาแล้ววว คู่วิวิดกับเรียวกำลังจะแล่นแล้ว แต่เพื่อนเสียงเป็นเอกฉันทน์มากว่าไม่ผ่าน รอดูต่อไปวิวิดจะทำยังไง

    พูดถึงการสอบแล้วหัวปั่นเลยค่ะ ชีวิตนี่งานเยอะมากมาย เดดไลน์ไล่จี้ตูดเหมือนสอบในนิยายก็มิปาน ค่อยเป็นค่อยไปแล้วตั้งสติกันให้ดี ๆ นะสาว ๆ เครียดมากไม่ดีต่อสุขภาพจิตนา


    ส่วนงานกีฬาฯ นี่มีแท็กไหมคะ เผื่ออินกับอีเว้นท์มากแล้วได้ใช้จริง ๆ สนุกเลย---

    #618
    0
  19. #617 H y d r a n g e a r™ (@gearloveyou) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 16:01

    วิชาเจนเอด 100-106 นี่แอบคุ้นๆนะคะ 555555555555555555

    ลั่นเลย ตอนเห็นชื่อวิชาก็ว่าเอ๊ะ อย่าบอกนะว่าแรงบันดาลใจคือ tu---

    ซึ่งเราคิดว่าน่าจะใช่ค่ะ ของคณะเรามีกำหนดเซควิชา 104 กับ 105 ให้

    แต่ตัวอื่นๆลงได้ตามใจชอบเลย อยากลงตอนไหนปีไหนก็สามารถลงได้


    แอบเห็นลางว่าวิวิดกับเรียวอาจจะไม่ได้คู่กัน แบบไม่ได้จริงจังที่จะคู่กัน

    แต่วิวิดแค่อยากจะช่วยเหลือละมั้ง? เราว่าพลังลบของเรียวน่าจะเป็นปัจจัย

    ทีทำให้วิวิดเลิกสนใจไม่ได้ สนใจว่าทำไมเขาถึงเป็นคนที่แสดงออกแบบนั้น

    เดามโนฉากไว้ต่างๆนานาในหัวค่ะ รอไรท์ค่อยๆเฉลยสตอรี่ของทั้งคู่ในอนาคต


    คุณ Patikan > เราว่าคาเรนโดนนี่น่าจะโดนคุมอาหารหรือเปล่าคะ แบบพระราม

    กีฬาสัมพันธ์นี่้ราไม่มีความเห็นเลยค่ะว่าจะออกมาเป็นยังไง รอติดตามต่อไปนะคะ

    เชียร์ทีมเจ้าบ้านเหมือนกัน แอบคิดไว้ว่าคงมีดราม่าลึกๆซ่อนเอาไว้ในงาน

    จากทีจำได้ว่าตอนก่อนๆมีเปรยๆไว้ เอ้ะ หรือเราจำมั่วไปเอง 55555555555

    #617
    0
  20. #616 PangPond YHSM (@pp890622) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 15:54
    โอ๊ย! อยากอ่านตอนกีฬาสีแล้วค่ะ ท่าทางจะมันส์(?)น่าดูนะคะ แถมท่าทางความรักของคู่วิวิดกับเรียวจะเด่นซะด้วย!!! โอ๊ย~~ อยากอ่าน
    #616
    0
  21. #615 Patikan (@Patikan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 15:30

    สู้ๆ กับการสอบนะสาวๆ สอบเสร็จจะได้เริ่มงานกีฬาแล้วรอคอยมานานนนนน

    วิวิดเอาไงดีคนที่หนูชอบเพื่อนๆ ลงมติว่าไม่ผ่าน อย่าว่างั้นงี้เรียวดูปัญหาเยอะจริงล่ะ

    แต่เพราะงั้นถึงได้อาจเหมาะกันก็ได้เนอะ

    พระรามลืมคุมอาหารตายๆ นี่แสดงว่าผ่านรอบคัดเลือกเป็นลีดตัวจริงแล้วใช่มะ

    แล้วคาเรนที่ว่าโดนเหมือนกันนี่โดนอะไรลูก โดนดุที่ลืมเตือนพระรามเหรอ

    ตอนนี้ไม่ติวแค่มาทานข้าวพักสมองคุยกีฬาสัมฯ กันเนอะ

    ฟุตบอลใครชนะ... เชียร์เจ้าบ้านOUแล้วกัน สกิปการสอบข้ามไปกีฬาเลยได้มั้ยเนี่ย

    #615
    0