ตอนที่ 8 : [Sabo x Luffy] Super trouper [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    8 พ.ย. 58















Super trouper 































ไม่ไกลจากนครหลวงที่คราคร่ำไปด้วยผู้คน ยังมีเกาะเล็กๆ ห่างไกลความเจริญแห่งหนึ่งที่ซุกซ่อนทัศนียภาพอันงดงามเอาไว้อย่างเงียบเชียบท่ามกลางความสุขสงบที่หาได้ยากยิ่ง




เวลานี้แสงทองของท้องฟ้ายามเย็นกำลังย้อมทุ่งหญ้าสีเขียวขจีให้กลายเป็นสีส้มเรืองรอง เบื้องหน้าคือชะง่อนผาที่ยื่นออกไปในทะเลกว้างสุดลูกหูลูกตาราวกับจุบบรรจบของแผ่นฟ้าและผืนทะเล




ที่แห่งนี้ เคยเป็นสถานที่วิ่งเล่นของสามพี่น้องจอมทะโมนแห่ง หมู่เกาะสาบสูญ




...ทว่าก็แค่เคยเท่านั้น...




ดวงหน้าเล็กของหนึ่งในลิงน้อยประจำกลุ่มซุกก้มลงแนบหัวเข่า ไม่สนใจน้ำมูกที่ยืดย้อยลงมาเปรอะเปื้อนหัวเข่าด้าน ไม่สนแม้แต่เสียงปลอบโยนที่ดังแว่วอยู่เคียงข้างไม่ห่างของพี่ชายคนรอง ความร่าเริงสดใสอันตธานหายไปสิ้น ตอนที่การลาจากที่เลวร้ายที่สุดได้มาเยือน




“เอสไม่อยู่แล้ว ซาโบ เขาจากไปแล้ว เพราะฉัน...” 




ไหล่บางสั่นไหวเพราะแรงสะอื้น การจากไปของหนึ่งในพี่ชายคนสำคัญ กระทันหันเกินกว่าที่เด็กตัวเล็กๆคนหนึ่งจะรับได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อ ตัวเขาเอง ที่เป็นต้นเหตุของจุดจบนั้น




“...” พี่คนรองได้แต่นั่งเงียบ เพราะรู้ว่าคำปลอบโยนมากมาย ไม่อาจช่วยให้น้องชายของเขารู้สึกดีขึ้นได้




แต่เล็กจนโต พวกเขาสามพี่น้องไม่เคยสักครั้งที่ต้องแยกจากกัน ครั้นเวลานั้นมาถึง กลับกลายเป็นการจากลาที่ไม่มีวันหวนกลับเสียนี่ เขากล้ำกลืนความปวดร้าว ลอบถอนหายใจเงียบๆ พลางโอบน้องชายคนเดียวของตัวเองเข้ามากอดไว้เบาๆ




นายยังมีฉันนะ ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น จะอยู่ตรงนี้ จนกว่านายจะหยุดร้อง ลูฟี่...




ท่ามกลางความเงียบงัน เขาคิด...




หากพูดออกไป หมอนี่จะหยุดร้องมั้ย จะกลับมาเป็นลิงน้อยแสนร่าเริงประจำกลุ่มคนเดิมได้หรือเปล่า




น้ำตาและเสียงร้องไห้ไม่เหมาะกับมันสักนิด หากเอสยังอยู่ ก็คงจะคิดแบบเดียวกันอย่างแน่นอน

  




Super trouper beams are gonna blind me

แสงไฟจากสปอร์ตไลท์ดวงใหญ่กำลังส่องตาฉันจนพร่ามัว



But I won't feel blue Like I always do

แต่ฉันกลับไม่รู้สึกหดหู่ใจอย่างที่เคยเป็น



'Cause somewhere in the crowd there's you

เพราะว่าที่ไหนสักที่ในฝูงชนนั้นมีเธออยู่

 




แว่วเสียงเพลงอันแสนรื่นเริงที่ดังมาจากที่ไหนสักแห่งไม่ไกลนัก ฉุดให้ลูฟี่เงยขึ้นเหลียวมองรอบทิศ




“เพลงอะไร ไม่เห็นเข้ากับสถานการณ์ตอนนี้สักนิด” ร่างเล็กทำหน้ามู่แบบไม่สบอารมณ์เล็กน้อย




“หืม? เพลงของคุณป้าคนนั้นละมั้ง”




เขานิ่งฟัง เสียงดังมาจากที่ไม่ไกลนัก คงจะเป็นเพลงของคุณป้าที่อาศัยอยู่คนเดียวในบ้านหลังเล็กริมทะเลใกล้ๆ นี้




“อย่างกะเพลงเต้นรำแน่ะ ทำไมต้องมาดังเอาตอนนี้ด้วยเนี่ย”




มือเล็กปาดน้ำตาที่เริ่มจะเหือดแห้งไปเพราะเพลงที่ขัดกับความเศร้านี้ เขายิ้มขันความเอาแต่ใจไม่สิ้นสุดของน้องชายคนเล็ก ก่อนตบเบาๆ ลงบนหัวทุยรั้นนั่น




“คิดจะวิ่งไปเปลี่ยนเพลงให้ป้าเค้าหรือไง?”




“อืมม” เจ้าตัวเล็กหลับตาคิดหนัก “แต่ฟังๆ ไปก็เพราะดีนะ”




เจ้านั่นชันเข่าเท้าคางฟัง หันเหความสนใจมายังเพลงที่ดังแว่วมาตามลมนี้ พลันน้ำตาเม็ดโตก็ไหลรินลงมาเปื้อนแก้มอีกครั้ง




“ฉันรู้...ว่าทำยังไง ทุกอย่างก็คงจะหวนกลับไปไม่ได้อีกแล้ว แต่ว่าซาโบ นายจะไม่ทิ้งฉันไปอีกคนใช่มั้ย?”




เราสามคนเป็นแค่เด็กที่ถูกทอดทิ้งเอาไว้บนเกาะอันห่างไกลความเจริญ เรียนรู้ที่จะอยู่ให้ได้โดยไม่พึ่งพาใครอื่น ในวัยเพียง 7 ขวบ ตอนที่พอจะยืนได้ด้วยขาของตัวเอง 1 ในครอบครัวคนสำคัญกลับด่วนจากไปเสียได้




ต้นเหตุที่ทำให้เอสตายก็คือเขา ซาโบล่ะจะเกลียดเขามั้ย?




จะผิดหรือเปล่า ถ้าตัวโชคร้ายอย่างเขาจะร้องขอ ...เพียงแค่เรื่องนี้




“อยู่สิ ฉันจะอยู่กับนายเอง”




เขากระซิบบอกน้องชายตัวเล็กที่อายุห่างกันเกือบ 7 ปีทั้งรอยยิ้ม โดยที่ไม่ได้ล่วงรู้เลยว่า สัญญาปากเปล่าที่เอ่ยไปในครั้งนี้ จะกลายเป็นเหมือนเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจของน้องเล็กคนนี้มาตลอด




...ตลอดระยะเวลาหลายปีที่เราต้องจากกัน...

 

 





หลายปีต่อมา

 



เสียงน้ำทะเลเซาะสาดฝั่งดังเป็นจังหวะที่คุ้นชิน เขาเดินช้าๆ ไปตามไหล่ผา ทอดสายตามองก้อนหินขาวสะอาดที่ปูเรียงรายเป็นทางเส้นเล็กเงียบๆ ภาพความทรงจำในหัวค่อยๆ ย้อนกลับมาทีละฉาก




เสียงหัวเราะของเด็กสามคนเคยดังก้องอยู่ริมผาแห่งนี้ สะท้อนดังกังวานในใจเขาซ้ำไปซ้ำมา




เขาถอดถุงมือหนังสีน้ำตาลเข้มประจำตัว เอื้อมไปแตะเปลือกไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ประจำสวนป่าแห่งนี้ ...ต้นไม้ที่เขาและน้องเคยปีนป่ายเล่นด้วยกัน ...ยังอยู่หรือนี่




“คุณดูอารมณ์ดีจังนะคะ”




โคอาล่า สาวน้อยร่างเล็กเจ้าของเสียงที่แทรกขึ้นมาในห้วงคำนึงเดินอมยิ้มเข้ามาใกล้ พลางกวาดสายตามองไปรอบด้านอย่างสนอกสนใจ




“เพราะได้กลับมาที่บ้านเกิดอีกครั้งแน่ๆ ที่นี่น่าอยู่มากๆ คงจะเป็นสถานที่ที่คุณประทับใจมากแน่ๆ ใช่มั้ยคะ?” เธอเอียงคอถาม




“ใช่” เขาแย้มยิ้มตอบ ยังคงไม่หยุดก้าวสำรวจพื้นที่อันเป็นดั่งสนามเด็กเล่นในอดีตแห่งนี้




ในที่สุด วันที่เขาได้กลับมาที่นี่อย่างเต็มภาคภูมิก็มาถึง เวลานี้ คนๆ เดียวที่คิดถึงและห่วงกังวลอยู่เสมอก็คือน้องเล็กของเขา คนที่เขาเคยสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้าง




...แต่กลับทอดทิ้งไปอย่างเลือดเย็นในวันที่เด็กคนนั้นต้องการเขาที่สุด




“ฉันกลับมาแล้ว...ลูฟี่”




กลับมาถึงบ้านเกิดของพวกเราแล้ว สำหรับนาย มันจะช้าไปหรือเปล่า...




เพราะอุปสรรคมากมายในชีวิต กว่าเขาจะมาถึงจุดนี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลยสักนิด ซึมซับเอาความรู้สึกชื่นมื่นหอมหวานของความสำเร็จในต่างแดนได้ไม่กี่วัน หัวใจที่พะว้าพะวงถึงใครบางคนอยู่เสมอก็เรียกร้องให้เขารีบตีตั๋วดั้นด้นกลับมาที่แห่งนี้อีกครั้ง




“คุณจะเริ่มตามหาเขาวันนี้เลยมั้ยคะ?” โคอาล่าถามความเห็น




“ยังก่อนโคอาล่า วันนี้เราจะพัก และสะสางเอกสารที่เกี่ยวข้องกับงานของเราบนเกาะแห่งนี้ให้เรียบร้อยซะก่อน” เขาพูด พลางเหลียวหลังกลับไปยังรถสีดำที่จอดรอพวกเขาอยู่




“ยังมีเวลาเหลืออีกเยอะ สำหรับเรื่องของเด็กคนนั้น”

 






“...”




เงาของใครบางคนขยับไหวอยู่บนต้นไม้ยักษ์อย่างเงียบเชียบ เสียงรถคันหรูขับออกไปจากบริเวณนั้นได้สักพักแล้ว เจ้าของเงาเหลือบมองไปยังทิศที่รถเคลื่นไปเงียบๆ พลันทอดถอนใจออกมายาวยืด




ความเจ็บปวดเจือจางที่วนเวียนอยู่ในใจ ย้อนกลับมาทิ่มแทงเขาซ้ำๆ อีกครั้ง คนๆ นั้นกลับมา...กลับมาแล้ว?




ร่างเล็กเอนกายพิงต้นไม้ใหญ่คล้ายจะหมดแรง เรื่องมันก็ผ่านมานานมากแล้ว นานมากจริงๆ ฉันไม่เข้าใจว่านายจะกลับมาที่นี่ทำไม ไม่ควรจะได้เจอกันอีกแล้วแท้ๆ




เพราะฉันตัดใจจากนายไปตั้งนานแล้ว อุตส่าห์ทำได้แล้วแท้ๆ





...ซาโบ...





















[talk]



เปิดเรื่องใหม่ของซาโบลูแล้วค่ะ ในที่สุด!


เรื่องนี้แต่งแบบกลั่นออกมาจากใจ ตอนที่ได้อ่านโมเม้นที่ขุ่นพี่ชายทิ้งน้องไปทั้งที่ยังมิได้พูดคุยร่ำลากันซักประโยค


โอ้ว มันช้ำมากมาย จากไปโดยไม่ได้บอกว่าจะกลับมาพบกันอีกเมื่อไร มันชวนให้หดหู่แบบแปลกๆ นะคะ


ชื่อเรื่องได้ไอเดียมาจากเพลงชื่อเดียวกันค่ะ 


แต่เราจะไม่แต่งให้เศร้านานหรอก //คิดว่านะ (?) 


ถ้ามีใครอ่านแล้วรู้สึกสนุก เราก็ดีใจค่ะ คอมเม้นให้กันเป็นรางวัลตอบแทนสักนิดก็พอแล้ว





© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

2,774 ความคิดเห็น

  1. #2711 นักอ่านเเสง(?) (@0899022099) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 22:16
    ไม่รู้เป็นอะไรชอบอ่านชื่อsabo(ซาโบ)เป็นsoba(โซบะ)อยู่เรื่อยเหนื่อยใจกับตัวเองจัง555+
    #2711
    1
    • #2711-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 8)
      31 มกราคม 2561 / 04:40
      ผวนทีนี่ความหมายเปลี่ยนเป็นของกินเลยทีเดียวค่ะ 555
      #2711-1
  2. #2538 Anasia_104 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 20:03
    เอสตายตั้งแต่แรกเลยเรอะ?!? ทำไมใจร้ายยยยยยยยยยย

    แลดูชีวิตของลูจังจะรันทดนะคะเนี่ย? เอสตาย ซาโบทิ้ง แล้วหนูอยู่มาได้ไงลูกกกกกก น่าสงสารรรรรรT^T ไม่เป็นไรนะ ซาโบกลับมาหาแล้ว ตบเกรียน(?)ข้อหาที่หายไปนานสักครั้งสองครั้งแล้วก็คืนดีกันเนอะ? ^^ (ห๊ะ?!)
    #2538
    1
    • #2538-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 8)
      20 มิถุนายน 2560 / 19:30
      ใช่ค่ะ ตัดศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของพระเอกฟิคออกไป //ขยับแว่น ยิ้มชั่วร้าย
      #2538-1
  3. #2413 Nabidmon (@digitalword) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:38
    เอสตายงั้นหรือ ;w;''

    ฟี่เลยต้องอยู่คนเดียวเลย ทำไมนายถึงทิ้งน้องชายไปได้ลงคอล่ะ นายโบ้

    ถ้าเหตุผลไม่โอพอไม่ยกฟี่ให้แน่ๆ

    สัญญาแล้วชิ่งเนี่ย

    แต่เขาบอกว่าถึงจะช้าสักแค่ไหนก็ดีกว่าไม่รักษาสัญญาเลย



    ถ้าอยากตัดใจก็ตัดใจไปเลยฟี่ รังแกพี่โบ้ให้เต็มที่ให้สมกับที่พี่รังแกเรา 55555
    #2413
    1
    • #2413-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 8)
      14 มีนาคม 2560 / 22:57
      ใช่ค่ะ เอสตายตั้งแต่ต้นเรื่องเลย โดนหั่นบททิ้งอย่างโหดม หึหึ //โดนผีพี่ชายบีบคอ lol

      แต่วิสัยของซาโบก็ชอบมาไวไปไวนะคะ (แบบในเรื่องหลัก) เรื่องนี้เลยไม่ได้ร่ำลากัน เหอๆๆ

      ยังแอบงอนพี่ชายอยู่นิดๆนะะ
      #2413-1
  4. #2376 Yeti456 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:13
    ไม่ได้ทิ้งนายหรอกน้า ลูคุง TT--TT
    #2376
    0
  5. #2207 AminePuchi (@AminePuchi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 19:21
    กลับมาอ่านอีกรอบค่ะ ฮือออออ
    #2207
    1
    • #2207-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 8)
      20 กันยายน 2559 / 23:05
      หนังสือส่งไปแล้วน้าา หวังว่าจะได้รับไวไวค่าา อิอิ ^^
      #2207-1
  6. #2204 real____pbs (@babyll) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 17:30
    โอ้ววว ดราม่าหรือนี่ จะอ่านดีมั้ย นี่เป็นพวกเซ้นท์ซิทีฟซะด้วย ไม่ค่อยถูกจริตกับแนวดราม่าเลยจริงๆ ค่ะซิส ฮอลลล แต่มันก็อยากอ่านอยู่ดีอ่ะ ;-;
    #2204
    0
  7. #1815 Beelatte (@beelatte) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 23:37
    หึ ๆ ๆ ในที่สุดก็ได้ฤกษ์มาไล่ตามอ่านฟิคพี่ยูนซะที นี่มันคู่ที่เฝ้าตามหา พี่โบ้ลู!!
    ชื่อ Super ๆ ดูสดใส กดเข้ามาหวังจะได้อ่านอะไรกุ๊งกิ๊งน่ารัก ๆ ....... o_o หืม?
    อะไรคือการที่พี่โบ้ทอดทิ้งหนูฟี่ไป!? โน่วววว ดราม่าสินะคะ =[]= //นั่งอ่านต่อ
    #1815
    1
    • #1815-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 8)
      10 กรกฎาคม 2559 / 21:12
      กอดรัดฟัดเหวี่ยงแพนด้าจัง //รู้มั้ยเค้าคิดถึงเตงมากจริงๆ น้วยๆ //ผัวะ โดนตร่อย
      #1815-1
  8. #1227 Mezaruna (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 08:17
    ฟี่น้อยน่าสงสาร พี่เอสโดนทำร้ายยยยยย



    #1227
    0
  9. #823 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 23:57
    เปนคู่ที่แรร์มากค่ะ หาอ่านคุ่นี้มานาน
    #823
    0
  10. วันที่ 22 เมษายน 2559 / 11:52
    รู้สึกเศร้าแปลกๆ  
    #698
    1
    • #698-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2559 / 00:30
      ฟิคเรื่องนี้หน่วงตั้งแต่ต้นยันจบค่ะ ขอบพระคุณที่มาอ่านและคอมเม้นให้กันนะค้าา XD
      #698-1
  11. #593 POYZ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 10:55
    สู้ ๆ นะ มาเป็นกำลังใจให้จ้าาาาา เราอาจจะพิมพ์อะไรไม่ได้มาก นิ้วเราโดนลวก T T ปวดมาก ขอโทษนะ ถ้าไม่ได้เม้นต์
    #593
    1
    • #593-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 8)
      18 เมษายน 2559 / 15:21
      หวา ขอบคุณมากค่ะะ นิ้วเป็นอะไรมากมั้ยคะ ขอให้หายไวไวนะคะ ;v;
      #593-1
  12. #473 Melody beby (@akamakini) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 05:42
    เอสโดนทำร้ายอีกแล้วง่ะ
    #473
    0
  13. #392 free fran (@freenoboom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 18:45
    กลิ่นดราม่ามันมาแรงงงงง
    เราจะรีบไร่อ่านไปให้ถึงตอน
    ล่าสุดเลยคะ 55555" มาอ่านช้าไป (มากกกกก) ล่อไปตอนที่8แล้วนะ
    ส่วนตัวเรายังไม่ชอบคู่นี้คะ คือว่าไงดีละ ในความคิดของเราคือ เราโอเคกับคู่นี้นะ แต่ยังไม่เปิดรับหรือหาข้อมูล
    หาแหล่งเสพ คือกลัวติดคู่นี้ถ้าเราหาเสพ
    และเชื่อว่าต้องติดแน่นอน
    ตอนนี้ก็หาเสพคู่นี้แล้ว....และ
    ฟิคของไรท์เป็นตัวเปิดคะ 55555
    เอาจริงๆเราจิ้นเอสกับลูฟี่คู่เดียวเลย ไม่มีจิ้นคู่ไหนเลย อาจเป็นเพราะเรากร้าวคู่นี้
    อย่างหนังก็เป็นได
    เป็นกำลังใจให้คะ เราจะคอยติดตาม


    ไรท์คะ ......
    เราอยากอ่าน เอสลูฟี่...
    //หนี....้
    #392
    1
    • #392-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 8)
      22 มีนาคม 2559 / 21:14
      ซาโบลูฟี่เป็นคู่ที่ดีนะคะ ลองหาแหล่งเสพแล้วจะติดใจ เพราะพี่ชายคนนี้ก็ทุ่มเทให้น้องไม่แพ้เอสเลยค่ะะ
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ หวังว่าจะชอบค่า > <
      #392-1
  14. #321 Smile...^^ (@secret-of-star) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:28
    ดราม่าาาาาา มาม่าาาา หอมจังเลยยยยยย (ขอโบกซาโบทีข้อหาทิ้งน้องเล๊ววววว!!!!!!) เพลงเพราะจังเลยแอด :)

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:29
    #321
    0
  15. #315 sec_chan (@secchan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:26
    อยากดีดเหม่งพี่ชายเลย ทำน้องร้องไห้
    #315
    0
  16. #278 zmbyun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:41
    ทำไมถึงทิ้งฟี่น้อยไปล่ะซาโบบบบ ฟี่น้อยน่าสงสารนะ
    #278
    0
  17. #230 overhard (@overhard) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 16:24
    ห่างหายจากไรท์มานานน คิดถึงมากก
    #230
    0
  18. #206 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 11:04
    ทะ ทำไมเริ่มต้นมาก็เศร้าเงี้ย ไปหาคำตอบตอนต่อไปละกัน...
    #206
    0
  19. #199 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 18:20
    ทำไมฟิคของซาโบ้ลูมันเริ่มด้วยความดราม่าเยี่ยงนี้ละค้ายูนT^T ลูฟี่ในวัยเด็กน้อยต้องสูญเสียเอสไป คงเจ็บปวดน่าดู โดยเฉพาะต้นเหตุของความสูญเสียมาจากตัวเองด้วย สู้ๆ น้าลูฟี่ แต่คุณพี่ซาโบ้! คุณพี่ทิ้งน้องชายตัวน้อยได้ลงคอ ถึงจะรู้ว่ามีเหตุผลสำคัญก็เถอะ >< ตามหาลูฟี่ให้พบแล้วอธิบายดีๆ นะ ไม่เข้าหูล่ะก็ เราจะเชียร์ให้ฟี่น้อยหาเมะคนใหม่ >< ฟี่น้อยก็อย่าเพิ่งตัดใจลืมคุณพี่ รอฟังเหตุผลก่อน T^T
    #199
    0
  20. #185 HalfChe (@halfche) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 19:18
    อย่ามาม่า----- สมองเรายังไม่พร้อมรับความมาม่า---  ถถถถ
    แต่พี่เอสก็ไม่อยู่ พี่โบ้ก็ทิ้งฟี่ไป..... คนที่ต้องรับผิดชอบฟี่ต้องเป็นเฮียแล้วล่---- #โดนตร่อยพี่เขากลับมาแล้ว #มาอวยเฮียถึงในนี้---- 
    แต่ทิ้งฟี่ไปเราก็งอนค่ะ ถึงจะมีเหตุผลก็ยังงอน ขอเมะคนอื่นมาเป็นกขค.ที---- ต้องการเห็นพี่ชายถูกแกล้ง ต้องการเห็นพี่หึง และต้องการเห็นพี่ยัน--- #ท่านยูนต่อย
    #185
    0
  21. #173 Buka (@bukazota) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:04
    คุณพี่ต้องมีเหตุผลที่จากฟี่น้อยแต่มันก็ทำให้ฟี่น้อยเสียใจอยู่ดี
    #173
    0
  22. #164 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 01:18
    ซาโบกลับมาดูแลลูฟี่ไวๆนะ
    #164
    0
  23. #163 Bornfreeonekiss (@ployjea) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 01:16

    ทีมลูฟี่!!! คือแบบพออ่านประโยค"ยังมีเวลาเหลืออีกเยอะ สำหรับเรื่องเด็กคนนั้น". #มองบน พี่ซาโบคร๊าาา ความเจ็บปวดของลูฟี่ทำอย่างกะจะหายไปง่ายๆแหละ เหมือนจะให้ความสำคัญแต่ก็ไม่เหมือนให้ความสำคัญ งง 55555 
    #163
    0
  24. #162 kaimairou (@unna-ai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 21:02
    เชอะะ หายกันไปอย่างงี้ใครๆเค้าก้โกรธกันทั้งนั้นแหละค่ะ ขุ่นพี่ -3-
    #162
    0
  25. #161 koko (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 20:25
    ซาโบนายเปลี่ยนไป

    ลูฟี่อย่ายอมง่ายๆๆนะ

    สู้ๆๆนะค่ะ ไรท์จ้าดีใจมากเลยที่ไรท์มีแต่งเพิ่มแล้ว
    #161
    0