✰Cute Soulmate กระซิบรักข้างหัวใจยัยมุ้งมิ้ง

ตอนที่ 7 : ➳ศรรักดอกที่ 5 : อบอุ่นกับสดใส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    27 เม.ย. 58


 

 

#หมดคลาสเรียน

รู้สึกว่าช่วงนี้อะไรๆ ก็ไม่สวยงามเหมือนอย่างที่เคยเป็น เช่นการที่ฉันร้องไห้บ่อยขึ้นเมื่ออยู่กับ คุณพระเอก- -“ หรือจะเรื่องที่เพื่อนของฉันพัลจีจี้ที่น่ารักเป็นข่าวฉาวของมหาลัย ที่ว่าเป็นมือที่สามแย่งแฟนคนดัง ฉันไม่รู้ว่าพัลจีจี้คิดจะทำอะไร แต่เชื่อเถอะเธอต้องมีเหตุผลพอที่จะทำมัน

“ให้ไปส่งบ้านมั้ย?” เสียงของพระเอกดังขึ้นด้านข้างเมื่อคลาสเรียนคลาสสุดท้ายจบลง ฉันที่กำลังเก็บของอยู่หันไปหาร่างสูงก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้ แต่ความจริงเหงื่อตกไปแล้วสิบถัง ^^;

“คะ...คือ” ฉันลังเลนิดหน่อยที่จะตอบตกลง แต่จากท่าทางของคนตรงหน้าทำเอาฉันไม่กล้าที่จะปฏิเสธเหมือนกัน สภาวะกดดันกำลังจู่โจมนมสดแล้วค่า ช่วยด้วย>O<

“ขอโทษนะครับพี่นมสด?” ทว่าเสียงของบุคคลปริศนาอีกคนดังขึ้นไม่ไกลเท่าไหร่ ฉันละสายตาจากร่างสูงของคุณพระเอกและหันไปตามเสียงเรียกพบว่าเป็นน้องรหัสของฉันเอง น้องข้าวปั้น! นิเทศปีหนึ่งที่ฉันเป็นสายรหัส

“อ้าวววว ว่าไงจ้ะน้องข้าวปั้น” ฉันทักทายหนุ่มน้อยผู้มาใหม่อย่างเป็นกันเอง

“คือ ขอบคุณนะครับสำหรับโน้ตเทคนิคการจำ ช่วยได้เยอะเลยนะครับพี่” ข้าวปั้นกล่าวขอบคุณก่อนจะยื่นกล่องขนมเล็กๆ ที่ถือมาแต่แรก

“...”

“นี่ครับ เป็นการขอบคุณสำหรับรุ่นพี่” ข้าวปั้นยื่นกล่องขนมสีหวานมาให้ ฉันส่งยิ้มกลับไปก่อนจะรับมันเอาไว้ในมือ แอบดีใจที่อย่างน้อยก็มีคนเห็นค่าในสิ่งที่ฉันให้นะ ดีจังที่อย่างน้อยก็มีปะโยชน์สำหรับคนอื่น ><

ทว่า

หมับ!

มือหนาของคุณพระเอกที่อยู่ข้างๆ กลับฉุดแฟ้มในอ้อมแขนของฉันไปอย่างแรงแบบไม่ทันได้ตั้งตัวเล่นเอาร่างเซถลานิดหน่อย

“คุณพระเอก! ฉันเรียกชื่อของเขาอย่างตกใจ

“กลับบ้านได้แล้ว ฉันจะไปส่งเอง!

เมื่อเสียงแข็งพูดจบร่างของคุณพระเอกก็เดินนำลิ่วไปที่ประตู เป็นผลให้ฉันและน้องข้าวปั้นถึงกับตะลึงในอารมณ์บูดๆ ของอีกฝ่าย  

“แฟนพี่นมสดหรอครับ” และคำพูดของน้องข้าวปั้นทำเอาหัวใจของฉันตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม นั่นสิ! แฟนหรอ? ไม่นะคะเจอกันครั้งแรกฉันคิดว่าเขาเป็นยักษ์ด้วยซ้ำ เจอครั้งที่สองพาฉันวิ่งหนีน้องหมา ประสิทธิภาพในการวิ่งเร็วเป็นซุปเปอร์แมน

ทั้งหมดที่ว่ามายังไม่รู้เลยว่าคุณพระเอกเป็นอะไรกันแน่ ใช้มนุษย์หรือเปล่าก็ไม่รู้TT

“เปล่าค่ะ ฮ่าๆ...คือ” ฉันอึกอักเลิ่กลักไม่รู้จะตอบยังไง คือเพื่อนก็ไม่ใช่ คนรู้จักนี่ห่างไกล เพื่อนสนิทยิ่งไม่ต้องคิดแต่ที่แน่ๆคือ กลัวมากค่ะ นมสดกลัวคุณพระเอกมากๆ เลยค่ะ

ทำไงดี ดูสายตาของคุณพระเอกซิหางตาของเขาที่ตวัดมองดูเหตุการณ์อยู่ทำเอาขนลุกชันไปทั้งร่างเลยนะ เหมือนกับบอกว่าถ้าฉันตอบผิดเขาจะเอาสากกะเบือมาตีหน้าฉันทุกเมื่อ ทำไงดี๊><

“เป็นผู้ปกครอง จบมั้ยไอ้รุ่นน้อง” ไม่ใช่เสียงของฉันแต่เป็นเสียงของคุณพระเอกแทน

ช็อกกว่าเดิมOo เป็นผู้ปกครองนี่เขากำลังจะบอกว่าเขาเป็นคุณพ่อของนมสดยังงั้นหรอ? ไม่ได้นะคะนมสดมีพ่อคนเดียว

“แต่นมสด...” ฉันกำลังแย้งเรื่องคุณพ่อคนที่สองแต่...

“กลับบ้านมั้ยครับ คุณนมสด” น้ำเสียงโหดสะบัดถูกส่งมาพร้อมกับใบหน้าโหดเหี้ยม และไงล่ะคะ นมสดจะอยู่ทำไมล่ะ อยู่ไม่ได้แล้วค่า><

“กะ...กลับ กลับค่ะ” ฉันรีบตอบกลับและคว้าเอากล่องขนมของน้องข้าวปั้นมาไว้ในมือ

“ผู้ปกครองหัวใจหรือเปล่านะ” น้องข้าวปั้นยังไม่วายแซวต่ออีก

“เก็บปากไว้กินข้าวซะไอ้หนูน้อย พ่อแม่ไม่สอนหรอว่ายุ่งเรื่องชาวบ้านมันไม่ดีน่ะ” น้ำเสียงเย็นยะเยือกตอกใส่หน้าน้องข้าวปั้นอย่างจัง ดูเหมือนว่าคุณพระเอกจะอารมณ์บูดสุดๆ ด้วยเหมือนกัน

แงงง คุณพ่อคุณแม่ขา ช่วยนมสดด้วยTT

 

ในระหว่างทางเดินกลับบ้าน เงียบ! ฉันไม่กล้าปริปากพูดอะไรเลยสักนิด หนึ่งเลยฉันไม่รู้ว่าคุณพระเอกโกธรอะไร สองฉันไม่แน่ใจว่าฉันเป็นต้นเหตุหรือเปล่า สามถ้าเขาโกรธฉันจริงๆ บางทีฉันอาจจะโดนจับหักคอยัดลงพงหญ้าแถวนี้ก็เป็นได้ ไม่นะนมสดไม่อยากตายอนาถแบบนั้น

“นี่เธอกลัวฉันขนาดนั้นเลยหรอ?” ในที่สุดเสียงทุ้มๆ ของคุณพระเอกก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ ฉันดึงสติกลับมาและมองหน้าคนถามอย่างสงสัย?

“ค...คะ? อ๋อออ ค่ะก็นิดหน่อย”

อันที่จริงแล้วไม่นิดเลยต่างหาก กลัวมากฉี่จะราดเลยด้วยซ้ำ แงงงง

“ฉันไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นนะ ต้องทำยังไงถึงจะเลิกกลัว” ทว่าร่างสูงของคุณพระเอกหยุดก้าวเท้ายาวๆ และก้มหน้าครุ่นคิดอย่างจริงจัง ในใจนมสดอยากจะตอบไปว่าก็เลิกมองคนด้วยหางตาสิคะ หรือไม่ก็เอาหน้ากากเซเลอร์มูนมาใส่ซะ เบ้าหน้าของเขามันจะแก้ยังไงล่ะถ้าไม่ไปหาหมอศัลยกรรมก็หาทางแก้ไม่ได้แล้ว...

แต่ถ้าตอบไปจุดจบคงพงหญ้าแถวนี้แหละ

“ถ้าถามนมสดนะคะ ไม่รู้ค่ะ” ฉันตอบไปและยิ้มส่งกลับไปให้คุณพระเอก

“...”

“แต่อยู่ไปนานๆ อาจจะหายกลัวไปเองก็ได้มั้งนะคะ”  

ขาเรียวเดินกลับไปหาคุณพระเอกที่หยุดยืนอยู่และดึงปลายเสื้อเชิ้ตสีขาวก่อนจะออกแรงกระตุกให้เดินตามมา

“เธอนี่มัน!!!

“ทะ...ทำไมหรอคะ? นมสดทำไม (‘[]’)” ฉันชะงักเมื่อคุณพระเอกระบายยิ้มกว้าง

“ไม่มีอะไรหรอก”

“มีซิค่ะต้องมีแน่ๆ ดูคุณพระเอกอยากจะบอกอะไรกับนมสด!

“จริงซิ ฉันมีเรื่องจะบอกจริงๆ นั่นแหละ” ดวงตาคมวาววับเมื่อจ้องหน้าฉัน เรียวปากยักยิ้มขึ้นอย่างมีเลศนัย

...!

“ต่อไปนี้เวลามีคนถามว่าเราเป็นอะไรกันให้บอกไปว่าฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ”

=[]=! มีจริงๆ ด้วยแต่เรื่องแบบนี้มัน...ไร้สาระที่สุดในชีวิตนมสดเลยนะเนี่ย!

“เพื่ออะไรคะ?”

J นั่นสิเพื่ออะไรกัน กลับบ้านเถอะ”

ไม่ตอบคำถาม! ร่างสูงไม่ตอบแต่ยิ้มเจ้าเล่ห์ และเดินนำไปทันที==; อะไรกันเนี่ยนมสดไม่เข้าใจระบบสมองของคุณพระเอกจริงๆ เขาต้องการอะไรกันแน่นะ

“คุณพระเอก!!!>[]<

 

@ที่บ้าน

ในที่สุดคุณพระเอกก็พาฉันกลับบ้านได้อย่างปลอดภัยระหว่างทางกลับคุณพระเอกก็ทำให้นมสดผู้น่ารักหลุดวีนแตกไปหลายรอบเหมือนกัน...

ทว่าเมื่อเข้ามาในบ้าน

แป้ก!

ทันทีที่เอื้อมมือไปเปิดสวิตซ์ไฟ
 

TALK

อันนี้ไม่บอกอะไรมาก บอกแค่ว่า!!
อย่าลืมเม้นนิดหน่อยเป็นกำลังใจให้อ๋องน้อย นะเถอะนะ อิอิ




หากว่าอยากติดตามผลงานของไรท์เตอร์ในเรื่องอื่นๆ
หรือจะติดตามการอัพเดตนิยาย
ดูได้จากแฟนเพจนะคะเพราะว่าอ๋อ
รีขึ้นหน้าแรกทุกวัน



RickyRickyRicky
。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

156 ความคิดเห็น

  1. #103 Aryz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 00:21
    งง่าาาาสู้ๆค่าไรท์ อาทิตย์นึง ใจจะขาด -.-
    #103
    0
  2. #101 kanato akuma (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 23:05
    น่ารักกก
    #101
    0
  3. #100 redrabbit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 21:26
    นมสดมุ้งมิ้งได้อีกก น่ารักได้อีกก>___<
    #100
    0
  4. #98 B_MILK♔ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 17:25
    ผู้ปกครองหัวใจ กรี๊ดๆๆ
    #98
    0
  5. #96 B_MILK♔ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 20:58
    คู่นี้ตั้ลล้าค
    #96
    0
  6. #95 mumi kuki (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 19:24
    รอนะคะ
    #95
    0
  7. #94 B_MILK♔ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 18:27
    รอ
    #94
    0