✰Cute Soulmate กระซิบรักข้างหัวใจยัยมุ้งมิ้ง

ตอนที่ 6 : ➳ศรรักดอกที่ 4 : อย่าร้องไห้สิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 เม.ย. 58




บอกเลยค่ะว่านักวิ่งลมกรดที่ว่าแน่แล้วยังไม่เท่านมสดที่กำลัง หนีน้องหมา ไม่รู้ว่าวิ่งเร็วขนาดไหน รู้แต่ว่าไม่กล้าลืมตาดูทางกันเลยทีเดียว

“กรี๊ดๆๆๆ ทำยังไงดี แฮ่กๆ ทำยังไงดี>O<” ปากก็พ่นคำบ่นซ้ำไปซ้ำมาบวกด้วยความกลัวจัด น้ำหูน้ำตาจึงพากันไหลเหมือนกับใครกดสวิตเปิดปิดก๊อกน้ำ

“เบาๆ หน่อยซิยัยบ้าเอ๊ยแหกปากเรียกใครฟร้ะ” เสียงของคนตรงหน้าที่สบทออกมาอย่างดังก็ทำให้แถบจะกัดลิ้นตัวเอง อย่าบอกนะว่าคนที่มาช่วยฉันคือ...

“พระ...พระ...O[]O

“พระบ้าอะไร ฉันพระเอกอย่าย่อซิเฮ้ย=o=; โอ๊ยเหนื่อยเว้ย” ถึงปากของคุณพระเอกจะโวยวายแต่มือที่กำมือฉันแน่นยังคงไม่ปล่อยไป

“ขะ...ขอบ...ขอบคุณ แฮ่กๆ กรี๊ด” เมื่อฉันตั้งสติได้นิดหน่อยและกำลังจะกล่าวขอบคุณ ทว่ายังไม่ทันจะขอบคุณจนจบคำ ร่างสูงของพระเอกก็พาฉันเลี้ยวเข้าตรอกเล็กๆ

 

โฮ่งๆ แฮ่ๆ

แต่น้องหมาก็ยังไม่ย่อท้อต่อการวิ่งหนี ทางเดียวคือ นมสดต้องทำอะไรสักอย่าง และคงไม่แพ้การ...

“น้องหมา แงงง นมสดไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะ แฮ่กๆ คุณน้องหมาจะมาไล่พี่ทำไม แฮ่กๆ”

บ่นน้องหมาแทนแถมร้องไห้ตามไปอย่างบ้าคลั่ง กะ...ก็นมสดไม่รู้จะทำยังไงนี่คะ

โฮ่งๆ แฮ่ๆ

น้องหมาก็ยังตามไม่ลดล่ะ ถ้าปกตินมสดคงคิดว่าน้องหมาเห่าเพราะอยากให้เล่นด้วย แต่เห็นหน้าน้องหมาตัวนี้แล้ว เดาได้ไม่ยากเลยว่าชาติก่อนนมสดต้องไปเหยียบหางพ่อแม่น้องหมาเอาไว้แน่ๆ

หากแต่ว่าเรื่อซวยที่สุดยังไม่หมดเมื่อตรอกเล็กๆ ดันเป็นซอยตัน TT[]TT แงงงงง

“โถ่โว้ยยยยย ซวยเป็นบ้า”

ในตอนนั้นเองที่ข้างๆ กำแพงมีไม้หน้าสามอันใหญ่ คุณพระเอกคว้าเอาไว้ในมือเพื่อเป็นอาวุธและดึงฉันเอาไว้ข้างหลัง เพื่อป้องกันไม่ให้ฉันต้องประจันหน้ากับน้องหมาตัวใหญ่ตรงๆ ใบหน้าโหดๆ ยักษ์ๆ แบบที่ฉันกลัวตอนนี้กำลังเอาจริงเอาจังกับการช่วยเหลือ

ร่างหนาหอบหายใจถี่แรง หากแต่ว่ามือที่กุมอยู่ยังคงทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยจนแถบจะลืมไปเลยว่าในเวลานี้ต้องร้องไห้

แฮ่ๆ โฮ่งๆ

น้องหมาประจันหน้ากับพระเอกพร้อมแยกเขี้ยวใส่อย่างน่ากลัว ส่วนพระเอกถึงไม่ต้องแยกเขี้ยวใส่ใบหน้าเขาก็น่ากลัวอยู่แล้วเป็นทุนเดิม

ขาฉันเริ่มสั่นพับๆ อีกครั้ง

“ไม่ไปกูตีนะไอ้หมาเวรนี่” เสียงโหดๆ ตะคอกจนฉันสะดุ้งเล็กๆ และเงื้อไม้ทำท่าจะตีจริงๆ ตามคำพูด

แฮ่ๆ

แต่น้องหมาเหมือนจะหาสนใจไม่ ยังคงแยกเขี้ยวใส่อย่างไม่ลดละ นี่ไม่เหนื่อยเลยหรือไงกันคะ นมสดเหนื่อยแล้วนะ แงงงงTT[]TT

ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อน้องหมาบางแก้วตัวใหญ่กระโจนเข้าหาพระเอกอย่างจัง ร่างของคุณพระเอกและน้องหมาตะลุมบอนกันอยู่ที่พื้น

“กรี๊ดดดดด...ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที”

และรู้อะไรมั้ย สิ่งที่น่าตลกคือตอนนี้ในหัวของนมสดไม่ได้นึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรอีกเลยนอกจาก...เซลก้า ผู้ชายที่อ้างตนว่าเป็นกามเทพ ไหนล่ะไหนเขาบอกว่าเขาเป็นกามเทพ ทำไมเขาไม่มาช่วยมนุษย์โลกที่กำลังเดือดร้อนกัน

“ยืนร้องไห้อะไรอยู่ล่ะยัยบื้อ หนีไปซิ หนีไป” คุณพระเอกตะโกนไล่เสียงดังอีกมือก็กันท่าน้องหมาที่งับไม้อยู่ แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันจะไม่ทำตามที่เขาสั่ง

“ฮึกๆ ไม่ค่ะ...ฮึก นมสดจะต้องช่วยคุณพระเอก นมสดต้องช่วยคุณพระเอกให้ได้ค่ะ” น้ำเสียงหนักแน่นปนเสียงสะอื้นส่งต่อไปถึงร่างสูง และตอนนั้นเองที่สายตาของฉันสะดุดลงที่ไม้หน้าสามอีกอัน

มือเรียวกั้นใจหยิบมันขึ้นมา ตั้งใจฟาดลงที่น้องหมาอย่างแรง ด้วยความกดดันเหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นที่ข้างแก้ม ฉันหลับตาปี้กำไม้ในมือจนเกร็งไปทั้งแขน ไม่อยากจะคิดว่าน้องหมาต้องเจ็บขนาดไหน แต่พอเห็นพระเอกที่กำลังลำบาก ฉันก็พร้อมที่จะสลัดความเมตตากรุณาต่อน้องหมาได้อย่างไม่เสียดาย

หากแต่ว่า ยังไม่ทันที่ไม้จะฟาดลงบนตัวน้องหมาตัวใหญ่

เพล้ง!

แอ้งๆๆๆๆ

กระถางต้นไม้จากด้านบนตึกตกลงมาซะก่อน น้องหมาหนีไปแล้ว ดูเหมือนจะโดนกระถางนั้นหล่นใส่เต็มๆ ส่วนพระเอกที่กำลังต่อสู้กับน้องหมาน้อยเมื่อกี้เองก็พลอยโดนลูกหลงจากเศษดินที่กระจายใส่เข้าเต็มตัว

“คุณพระเอก!!!” ฉันไม่รอช้ารีบทิ้งไม้หน้าสามและเข้าไปดูอาการของคนตัวสูงอย่างรวดเร็วแต่ก็ลนลานเกินจนทำอะไรไม่ถูก ทำไงดี ทำไงดี เวลานี้ ควรทำยังไงดี แงงงงง

เขามีเลือดออกที่แขนด้วยอะ แงงงงง

“นี่คุณนมสดครับ ผมแค่โดนหมากัดครับไม่ได้ตายร้องไห้อย่างกับเขื่อนแตก” ใบหน้าของพระเอกที่เคยเรียบนิ่งตอนนี้มีรอยยิ้มระบายออกมา หน้าตาที่โหดๆ ของเขาพอมียิ้มปรากฏมันให้ความรู้สึกว่า เขากำลังวางแผนชั่วร้าย (=[]=!)

“แต่คุณพระเอกมีแผลนะคะ โดนน้องหมานั่นกัดด้วยอาจจะเป็นบาทะยัก หรือพิษสุนัขบ้า มันไม่คุ้มนะคะ” ฉันบอกและคว้าเอาผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าใบน้อยขึ้นมาซับแผลให้

หมับ

แต่ยังไม่ทันจะซับแผลให้เลือดแห้ง มืออีกข้างของพระเอกก็คว้ามือของฉันเอาไว้และออกแรงให้ลุกขึ้นยืนตามเขาอีกครั้ง

“ไปเรียนเถอะ!

ห๊ะ Oo

=[]=! อะ...คือ...คือสภาพ...แบบนี้” ฉันสงสัยพร้อมชี้นิ้วเข้าหาตัว แน่นอนว่าร่างสูงหันมาแสยะยิ้มก่อนจะพยักหน้าตอบรับ

“ใช่ สภาพนี้แหละ =_=

บางทีนะคะ บางที...คุณพระเอกอาจจะไม่ได้กำลังติดเชื้อหมาบ้า แต่เขาอาจจะบ้าไปแล้วก็ได้

แต่จะให้เถียงยังไงคงไม่ฟัง เพราะร่างสูงไม่หยุดรอให้ฉันตอบแถมยังกระชากแรงดึงอย่างเอาแต่ใจอีกต่างหาก นมสดก็ไม่สามารถค้านใครได้โดยเฉพาะพ่อหนุ่มหน้ายักษ์แบบคนตรงหน้าด้วยแล้ว ยิ่งไม่กล้าค้านเข้าไปใหญ่ นอกเสียจากว่าเดินตามร่างสูงไปอย่างช้าๆ

ระหว่างทางเดินเข้ามหาลัยมือหนาของคุณพระเอกยังคงกุมข้อมือบางของฉันเอาไว้แน่นไม่ปล่อย

 

แล้วเราก็โดดเรียนกัน เป็นครั้งแรกของนมสดเลยนะคะที่จะไม่เข้าเรียนน่ะTT ปกติแล้วนมสดเป็นคนขยัน มักจะเข้าคลาสคนแรก ไม่ว่ายังไงก็ต้องไปนั่งหน้าเอ๋อหน้าห้องให้ได้ สมุดทุกหน้าจะไม่ว่างเปล่า และไม่กล้าหลับแม้ว่าตาจะปิดแต่หูก็ต้องฟังเพื่อจดเลกเชอร์ให้ได้ แต่วันนี้ครั้งนี้...นมสดขออนุญาตโดดค่ะ

เนื่องด้วยสภาพของนมสดเองอาจจะไม่เท่าไหร่ แต่คนที่ไม่ไหวแน่ๆ คงจะเป็นผู้ชายข้างตัวฉันเสียมากกว่า คุณพระเอก

“มาแล้วค่าๆ” ฉันบอกเสียงใสเมื่อเดินไปซื้อกล่องยาที่ร้านใกล้ๆ มหาลัย ส่วนคุณพระเอกก็นั่งซับแผลอยู่ที่ใต้ต้นไม้ไม่ไกลเท่าไหร่ สภาพของเขามอมแมมกว่าฉันมาก เสื้อเชิ้ตสีขาวเปรอะเปื้อนเป็นลิ่วสีเทาๆ

“แผลแค่นี้ไม่ตายหรอกน่า ทำไมต้องคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่ตลอดด้วย”

“ก็มันเรื่องใหญ่นี่คะ คุณพระเอกอุตส่าห์ช่วยเอาไว้ทั้งที” ฉันว่าและเปิดกล่องยาสำรวจยาภายในกล่องเพื่อดูว่าสามารถเอาอะไรมาล้างแผลให้สะอาดได้บ้าง อ๊ะ นั่นแอลกอฮอล์

“เฮ้ๆ ใจเย็นแอลกอฮอล์เลยหรอ? O[]O” คุณพระเอกถึงกับทำหน้าตื่นเมื่อเห็นฉันหยิบขวดแก้วใสที่มีน้ำสีฟ้าอยู่ด้านในขึ้นมาเตรียม

“ค่ะ แบบนี้แหละแห้งเร็วดี J

“นมสด ได้โปรด...ใจเย็นๆ” แต่คำขอร้องของคุณพระเอกช้าไป เพราะนมสดได้เตรียมทำการล้างแผลเอาไว้อยู่แล้ว

พรวด

“อ๊ากกกกกกกO[]O

“ยังค่ะ ใจเย็นๆ ซิคะคุณพระเอก นมสดแค่ราดลงพื้นเองยังไม่ได้ราดแผลคุณเลยนะคะ=_=” ฉันบอกเมื่อเห็นรีแอ๊คชั่นของคนตรงหน้า สภาพเขาเหมือนเด็กตัวน้อยที่หกล้มและไม่กล้าบอกแม่เลยอะ หน้าตาตื่นๆ ดูน่าเอ็นดูแปลกๆ

“ก็เธอเทซะใกล้แผลขนาดนี้...ใครมันจะไม่กลัวฟร้ะ”

และตอนนั้นเองที่อารมณ์ฉันเริ่มกลับมาปกติ เสียงตะโกนของคุณพระเอกกระตุ้นต่อมน้อยใจของฉันอีกครั้ง ปากเริ่มเบะน้ำตาเริ่มคลอเบ้า

“ทะ...ทำไม...ทำไมต้องดุนมสดด้วยคะ? นมสดแค่อยากจะช่วยคุณพระเอกเท่านั้นเองT^T

ร่างสูงเหมือนสตั้นกลางอากาศ ใบหน้าโหดเริ่มเครียดขึ้นทันทีที่เห็นหยาดน้ำตาใสๆ กำลังไหลลงพวงแก้มขาว

“คือ...นมสด...เธออย่าร้องไห้ซิ”

“นมสดแค่ไม่เข้าใจ ฮึกๆ นมสดทำอะไรผิดทำไมต้องเสียงดังใส่ด้วย ฮึกๆ” น้ำตาหลายหยดทะลักออกมาทันที ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นคนร้องไห้ง่ายขนาดนี้ แต่มันน่าแปลกกว่าตรงที่ฉันเป็นบ่อยขึ้นเวลาอยู่กับ คุณพระเอก (ร้องไห้ถี่จนตัวเองยังตกใจ)

ทว่า

หมับ

มือหนากลับคว้าร่างของฉันเข้าไปกอด ใบหน้าตื่นตกใจที่เต็มไปด้วยคาบน้ำตาของฉันแนบลงที่อกอุ่นๆ ของคุณพระเอก เสียงหัวใจที่เต้นถี่กระชั้นของอีกฝ่าย ดังพอกันกับการเต้นของหัวใจที่หน้าอกด้านซ้ายของฉันไม่ผิดเพี้ยน

และหัวใจของนมสดมันเต้นเร็วขึ้นกว่าเดิมเมื่อคำพูดของเขาเอ่ยขึ้นเสียงเบา

“อย่าร้องไห้นะ ไม่ต้องร้องแล้วฉันขอโทษ” มือหนาลูบปอยผมของฉันแผ่วเบา อีกมือก็ดันร่างฉันให้แนบชิดกับแผงอกอบอุ่นของเขา

ตอนนั้นเองที่นมสดไม่เข้าใจตัวเอง อาการร้องไห้หนักเกิดขึ้นเพราะอะไร แต่ที่แน่ๆ คือ ไม่ว่ามนุษย์เพศชายหน้ายักษ์เสียงโหดจะน่ากลัวเพียงใด

 แต่เขากลับทำให้หัวใจของฉันอบอุ่นจนน่าประหลาด

~

TALK

อ๊ากกก พระเอก พระเอกกกกก อบอุ่น อบอุ่นมากกก
ใครอ่านนิยายไรท์มาก่อน (ในเซ็ต RN) จะเกิดคำถามว่าทำไมเหมือนพี่ชัน
ไม่เหมือนหรอก เชื่อเถอะรายนั้นมันม้ามืด เหอะๆ
ตอนนี้ควรเลือกได้แล้วนะคะว่า ใครจะอยู่ฝ่ายไหน ฝ่ายกามเทพเด็ก เซลก้า
หรือจะ พระเอกหน้าโหดใจตุ๊กตา อย่างพระเอก เลือกได้คนเดียวนะ5555
เม้นบอกไรท์ได้นะคะ ช่วงนี้ไรท์ขอใช้ระบบเจิม5555 แต่ยังไงก็...

อัพทุกวันอังคารอยู่ดีเนอะ รักทุกคน กราบบบบ




หากว่าอยากติดตามผลงานของไรท์เตอร์ในเรื่องอื่นๆ
หรือจะติดตามการอัพเดตนิยาย
ดูได้จากแฟนเพจนะคะเพราะว่าอ๋อ
รีขึ้นหน้าแรกทุกวัน



RickyRickyRicky
。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

156 ความคิดเห็น

  1. #93 B_MILK♔ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 18:27
    เขินจุง ฟินจัง
    #93
    0
  2. #92 *-* (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 22:09
    นางเอกร้องไห้ง่ายจัง
    #92
    0
  3. #91 Red riding_Hood (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 12:11
    คุณหลอกดาว ฮือๆๆ นึกว่าจะได้อ่านต่อซะแล้วว-....- เสียจายย #บีบน้ำตา 

    เจิมรอพี่อ๋องมาอัพต่อเลย ขอให้ถึงวันอังคารไวๆ เพี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง <3!
    #91
    0
  4. #85 B_MILK♔ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 18:13
    ฉันจะรอพระเอกที่ท่าน้ำทุกวัน #ม่ายช่าย
    #85
    0