[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 23 : Story 11 : MY MY {WonHyuk}3 End! + Bonus

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57





 Story 11 : MY MY {WonHyuk}3 End! + Bonus

                 มาแล้วนะไปอ่านกันเลย นี่คิดอยู่มีสเปดีไหมอ่าาาาา หรือไม่ เง้ออออออออออ อ่านให้สนุกน้าาาาา
 



 

 

 

            ยามเช้าที่สดใสของเด็กมัธยมปลายอย่างอี ฮยอกแจ กลับแตกต่างออกไปจากวันอื่นๆในเมื่อวันนี้เขามาโรงเรียนด้วยสภาพที่เกือบจะไม่ได้นอนด้วยซ้ำ ก็ใครล่ะถ้าไม่ใช่เพราะตานั่น ฮึ๋ย - -*

 

.
...

.......

................

 

“เฮ้ย! นี่แกหรือหมีแพนด้าวะเนี่ย” เสียงเรียวอุคพูดอย่างตกใจทันทีที่เห็นหน้าฮยอกแจ หน้าหวานๆยังคงสวยหวานเหมือนเดิม แต่รอบดวงตาของเพื่อนเขากลับหมองคล้ำเหมือนกับอดนอนมาทั้งคืนเชียวล่ะ

 

“อย่าเว่อนะอุคกี้ นั่งเรียนไปได้แล้วเดี๋ยวอาจารย์คยูก็กินหัวเอาหรอก” เสียงใสของฮยอกแจพูดแค่นั้นก่อนคนพูดจะหันกลับไปตั้งใจเรียนขึ้นมานิดหนึ่ง เพื่อที่จะได้ลืมๆเรื่องที่เพื่อนรักจ้องจะถามต่อ

 

.

....

...........

.....................

............................

 

“เฮ้อ~ อุคกี้อ่า~ วันนี้เรียนอะไรฮยอกไม่เห็นรู้เรื่องเลย” เสียงของฮยอกแจดังขึ้น เมื่อถึงเวลาเลิกเรียน มือเล็กวุ่นวายอยู่กับการเก็บของลงกระเป๋าใบเล็ก

 

“จะรู้เรื่องไงเล่า เห็นหลับไปตั้งนาน” เสียงของเรียวอุคเอ่ยออกมาแซวๆเมื่อเพื่อนตัวขาวหลับไปตั้งแต่บ่ายๆของวัน

 

“โถ่ ก็มันเหนื่อยนิ ฮยอกเลยพักผ่อนไง น้ออออ” เสียงอ้อนๆของคนตัวเล็กรีบเอ่ยกับเพื่อนสนิทก่อนจะเดินออกจากห้องเรียนไปด้วยกัน

 

“เฮ้อ~ ก็อย่าลืมการบ้านแล้วกัน แล้วนี่กลับบ้านดีๆนะอย่าเที่ยวไปวุ่นวายคนอื่นล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า” เสียงหัวเราะดังๆของเรียวอุคดังขึ้นเมื่อบอกลาเพื่อนตัวขาว

 

“นี่ ฮยอกไม่ใช่เด็กสะหน่อยนะ อุคกี้อ่า!” เสียงใสของฮยอกแจดังตามหลังเรียวอุคที่เดินหัวเราะแยกไปอีกทาง ใบหน้าหวานมุ่ยลงอย่างขัดใจเมื่อโดนเพื่อนแซว

 

“เฮ้ย! รีบดีกว่าเดี๋ยวไม่ทัน” ฮยอกแจอุทานแค่นั้นก่อนขาเล็กจะพาตัวเองเดินไปอีกทางอย่างรีบเร่ง

 

 

“เอาไงดีอ่า~  

 

หน้าสถานบันเทิงขนาดใหญ่ในยามค่ำคืน ร่างเล็กผิวขาวจัดที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตพอดีตัวกับกางเกงยีนส์เข้ารูปสีเข้ม เดินวนไปวนมาจนนักท่องราตรีทั้งหลายมองอย่างให้ความสนใจ ก็หน้าตาน่ารักกับหุ่นบางๆบวกกับผิวขาวจัดนั่นมันน่าสนใจน้อยซะที่ไหน รวมถึงเส้นผมสีทองที่ดูนุ่มลื่นนั่นอีก ยิ่งทำให้เจ้าของร่างเป็นจุดเด่นได้ไม่ยากเลยล่ะ

 

.

....

 

“เฮ้ย! ไอ้ตัวเล็ก มาได้ไง” เสียงของฮีชอลดังขึ้นเมื่อเดินมาดูคนที่ทุกคนต่างให้ความสนใจใกล้ๆ เขาว่าแล้วเชียวว่าทำไมมันคุ้นๆ ฮยอกแจนะ ฮยอกแจมาได้ไงเนี่ย

 

“เอ่อ ฮยอกเปล่าหนีเที่ยวนะ” เสียงเบาๆพูดตอบกลับเมื่อคนตรงหน้าทำหน้าดุใส่

 

“แล้วมาทำไม พี่ขอเหตุผลดีๆนะ” เสียงดุของฮีชอลถามกลับหน้าสวยๆก็ดุขึ้นจนอีกคนได้แต่ทำหน้าตาน่าสงสารกลับไป

 

“ก็...ก็..เง้อ ก็ได้ยินมาว่าตานั่นชอบมาเที่ยวที่นี่ ฮยอกเลยอยากมาดู นะนะ พี่พาฮยอกเข้าหน่อยนะ ถือว่าช่วยชีวิตของน้องชายตาดำๆคนนี้เถอะ” เสียงใสอ้อนอย่างน่ารักเสียจนคนฟังหลุดยิ้มออกมา ตาหวานๆก็ช้อนมองอย่างอ้อน โอ้โห ไอ้ตัวเล็กมันอ้อนเก่งเว้ย น่ารักซะหวงแทนซีวอนเลยนะเนี่ย

 

“งั้นก็ได้ แต่ต้องอยู่ติดๆกับพี่นะ” เสียงหวานดุๆของฮีชอลเอ่ยกำชับ ก่อนที่จะพาน้องชายตัวเล็กเดินตามเข้าไป

 

.

....

.........

..................

 

            เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มบอกได้ทันทีว่าคนที่เต้นกันอยู่มีความสนุกมากแค่ไหน บรรยากาศในผับกลับดูไม่อึดอัดเมื่อส่วนต่างๆถูกแบ่งเป็นโซนไว้อย่างดี ตาเรียวสวยของคนตัวเล็กกวาดมองไปทั่วบริเวณเพราะความตื่นเต้น

 

“นี่ มานั่งดีๆเลยนะฮยอกแจ อย่าให้พี่ต้องเอากลับไปส่งที่บ้านนะ” เสียงหวานของฮีชอลดังขึ้น เพราะน้องชายตัวขาวเอาแต่มองรอบข้างจนไม่สนใจที่จะนั่งนิ่งๆ

 

ตุบ!

 

“นี่ พี่ว่านายนั่นจะพาผู้หญิงมาเที่ยวในนี้ป่ะ” เสียงทิ้งน้ำหนักลงบนโซฟาของร่างเล็กดังขึ้น ก่อนที่จะถามสิ่งที่ตัวเองคิดออกไป

 

“เหอะ นายนี่ถามเหมือนคุณภรรยาตามสามีกลับบ้านเลยนะ” เสียงล้อเลียนของคิม ฮีชอลทำให้ใบหน้าขาวใสขุ่นเคืองขึ้นได้ไม่ยาก

 

“ไม่ใช่ซะหน่อย พี่ฮีชอลมั่ว” น้ำเสียงงอนๆถูกฮยอกแจเอ่ยออกมา ปากเล็กๆก็ยู่ลงอยางน่ารัก

 

“รักเขาก็บอก” เสียงรู้ทันของฮีชอลเรียกสีแดงมาแต่งแต้มใบหน้าหวานได้เป็นอย่างดี ปากเล็กๆก็อ้าค้างเหมือนพยายามจะพูดอะไรสักอย่าง ตลกจริง นี่นึกว่าเขาจะดูไม่ออกหรือไงนะ ไอ้ตัวเล็ก

 

“พี่...” เสียงใสที่โวยวายเงียบลงทันทีที่หันไปเห็นภาพๆหนึ่งเข้า

 

            ที่โซนด้านในปรากฏภาพของชายหนุ่มร่างสูง ใบหน้าคมเข้มที่ฮยอกแจมั่นใจว่าเป็นคนที่เขากำลังมองหาอยู่ โต๊ะตัวใหญ่มีซีวอนและเพื่อนอีกสองคนจับจอง ข้างกายของทุกคนก็มีหญิงสาวเดินเข้ามานั่งใกล้ๆ โดยที่ซีวอนก็ไม่มีท่าทีปฎิเสธเลย ท่าทีที่ทำให้คนมองได้แต่รู้สึกแย่

 

“ฮึ๋ย มาเที่ยวกับผู้หญิงจริงๆด้วย พี่ซีวอนบ้า!” น้ำเสียงไม่พอใจดังขึ้น โดยที่คนพูดอาจจะลืมไปว่าไม่ชอบหน้าของซีวอนเท่าไหร่ ตาเรียวรีเพ่งมองภาพนั้นเพื่อให้แน่ใจก่อนที่จะหันกลับมาที่โต๊ะตัวเอง

 

“เฮ้ย!” เสียงอุทานอย่างตกใจของฮีชอลดังขึ้น เมื่อน้องชายตัวเล็กคว้าแก้วเครื่องดื่มเขาไปดื่มทั้งแก้ว

 

“ฮยอก แกกินเข้าไปได้ไง นั่นมันเหล้านะ” เสียงตกใจของคิมฮีชอลดังขึ้น เมื่อหน้าตาของฮยอกแจดูรับรู้ถึงรสขมของเรื่องดื่มเมื่อคู่

 

“ใครจะไปรู้ว่ามันจะขมเล่า แค่กๆ..ไม่เอาแล้ว” เสียงหวานใสตอบกลับไป ใบหน้าขาวแดงก่ำเพราะอาการสำลักก่อนหน้า ก่อนที่ตาสวยจะทำหน้าที่แอบมองคนตัวสูงต่อไป

 

.

..

....

.......

 

“เหอะ ถ้าจะนั่งชิดกันขนาดนั้น ไม่ให้เขานั่งตักไปเลยล่ะ”

 

            เสียงหวานอย่างไม่พอใจของฮยอกแจดังขึ้น ใบหน้าหวานมึนนิดๆ แต่มือเล็กกับเกาะขอบโซฟาเพื่อดูเหตุการณ์ตรงหน้าเหมือนเด็กเล็กๆ

 

            ท่าทางที่ฮีชอลได้แต่ส่ายหัวน้อยๆ ก็นะบอกไม่รักเขา แต่ท่าทางแบบนี้มันไม่ใช่เลยนะ ไอ้ตัวเล็ก ที่ฮยอกแจเป็นแบบนี้อาจจะเพราะร่างกายที่ไม่ได้พักผ่อน บวกกับเครื่องดื่มแฮลกอฮอลล์สูงของเขา ไม่อยากเลยที่จะสร้างความมึนให้น้องชายตัวเล็ก

 

“อะไรน่ะ!

 

น้ำเสียงไม่พอใจดังขึ้นก่อนที่ร่างเล็กของน้องชายจะหายไปทางโต๊ะเจ้าปัญหาอย่างรวดเร็วตามความสามารถเฉพาะตัว ก็รู้ว่าเป็นหมาป่า ก็รู้ว่าวิ่งเร็ว แต่สงสารพี่บ้างสิ เป็นคนนะ แก่แล้วด้วยนะแก ถึงจะบ่นแค่ไหน แต่ฮีชอลก็วิ่งตามร่างเล็กของน้องชายไปทันที

 

.

....

........

 

“ออกไปนะ!

 

            น้ำเสียงของฮยอกแจมีแววไม่พอใจอย่างปิดไม่มิดดังขึ้นเรียกความสนใจจากคนในโต๊ะ ก่อนที่หุ่นสวยๆของหญิงสาวจะถูกดึงขึ้นด้วยแรงทั้งหมดที่มี ก็เมื่อกี้อ่ะ อ้าก ขัดใจ พี่ซีวอนบ้า

 

            เสียงที่คุ้นเคยเรียกความสนใจของซีวอนได้เป็นอย่างดี ก่อนที่ใบหน้าคมจะตกใจ เขาไม่ได้ตกใจที่เจอฮยอกแจหรอกเพราะเขาแค่มากับเพื่อนผู้หญิงพวกนี้เขาก็ไม่ได้ยุ่งด้วยแต่ร่างอวบอิ่มก็เบียดเขาจนเขาเบื่อจะไล่เลยนั่งเฉยๆแทน แต่ที่เขาตกใจเพราะดวงตาคู่สวยที่เขาชอบกลับแดงเรื่อเหมือนคนกำลังจะร้องไห้เสียให้ได้...

 

“พี่ซีวอนบ้า!” เมื่อรู้ตัวว่าเผลอมาทำอะไรลงไป ฮยอกแจก็โวยวายออกมาสุดเสียง ก่อนที่ร่างเล็กๆจะวิ่งหนีหายไปทันที

 

กึก!

 

“คุณ” ร่างสูงหยุดชะงักเมื่อมีคนขวางทางเขาเอาไว้ ใบหน้าสวยของอาจารย์สุดโหดที่เขาจำได้ดี

 

“เราต้องคุยกันก่อนนะ” เสียงจริงจังของฮีชอลดังขึ้นก่อนที่อีกคนจะเดินหนีไป

 

“ทำไม ผมจะตามฮยอกแจ หลบทางผมด้วย” น้ำเสียงทุ้มแสดงอาการไม่พอใจเมื่ออีกคนยังคงยืนขวางอยู่แบบนั้น

 

“ตอบมาก่อนว่าเมื่อกี้นายกำลังทำอะไรอยู่” ฮีชอลไม่ได้กลัวคนตรงหน้าเลย แต่กลับถามต่อไปราวกับไม่สนใจคำขอนั้น

 

“มันไม่มีอะไรทั้งนั้น” เสียงทุ้มตอบก่อนที่ร่างสูงจะหายไปอย่างรวดเร็วตามคนตัวเล็กก่อนหน้า ทำให้ฮีชอลได้แต่มองอย่างตกใจ

 

“เฮ้ย ไอ้คู่นี้มันไม่รักๆกันไปสักทีวะ” เสียงโวยวายของฮีชอลดังขึ้นเมื่อคนทั้งสองต่างหนีไปทิ้งเขาไว้ทันที ปากแข็งทั้งคู่สินะ ถึงไม่ได้รักกันสักที ความคิดของคนสวยที่มองตามเด็กทั้งสองคนอย่างเหนื่อยใจ

 

.

....

.......

................

 

“พี่ซีวอนบ้า”

 

            เสียงใสดังขึ้นเมื่อเดินออกมาถึงถนนด้านหน้าสถานบันเทิง ขาเรียวเริ่มเดินช้าลงเมื่อคิดว่าอีกคนคงไม่ตามออกมา บ้าที่สุด ทำไมเขาต้องรู้สึกแย่ที่เห็นผู้หญิงคนนั้นทำท่าจะจูบพี่ซีวอนด้วยนะ ฮยอกแจ บ้า ความคิดของคนที่เดินช้าๆไปตามถนนในยามค่ำคืน

 

ปรื๊น!

            เสียงจากรถยนต์คันหรู ทำให้ฮยอกแจเพียงหลบเข้าข้างทาง เมื่อคิดว่าตัวเองคงจะเดินขวางทางถนนเข้า

 

หมับ!

 

“เฮ้ย! พี่ซีวอน”

 

                        เสียงตกใจในทีแรกของฮยอกแจดังขึ้นก่อนที่จะเริ่มหงุดหงิดขึ้นเมื่อเห็นคนที่เดินมาจับข้อมือของตัวเองเอาไว้

 

“กลับบ้าน” เสียงทุ้มดุขึ้นเมื่อเขาจับตัวอีกคนได้ คิดไหมว่าเขาห่วงแค่ไหนที่เห็นคนตัวเล็กในที่แบบนั้น

 

“อะไร เรารู้จักกันที่ไหน” น้ำเสียงดื้อดึงของฮยอกแจดังขึ้น ก่อนที่เจ้าตัวจะพยายามแกะมือที่กำข้อมือเอาไว้ออก

 

“ก้ถ้านายชื่อ อี ฮยอกแจ ก็คือคู่หมั้นพี่ ทำไมพี่จะไม่รู้จัก รู้ตั้งนานแล้ว กลับบ้าน” เสียงดุๆเพิ่มขึ้นเมื่อเจอคนดื้อ มืออีกข้างก็รวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างเอาไว้

 

“ปล่อยฮยอกเลยนะ ไม่ต้องมายุ่ง!” เสียงของคนดื้อค้านขึ้นมาเมื่อถูกสั่ง ร่างเล็กๆก็ดิ้นแรงๆเพื่อให้หลุดจากอีกคน

 

หมับ!

 

“เฮ้ย”

            เสียงตกใจของฮยอกแจดังขึ้นเมื่ออีกคนหยุดอาการดิ้นของตัวเองด้วยการอุ้ม อุ้มเพียงมือเดียวอีกด้วยนะ

 

“ดื้อนักนะ กลับบ้าน”

 

            เสียงทุ้มพูดแค่นั้น ก่อนร่างสูงของซีวอนจะเดินตรงไปที่รถ โดนมีร่างเล็กของฮยอกแจถูกอุ้มพาดบ่าไปด้วย เสียงใสก็โวยวายไม่มีหยุดถึงแม้จะขึ้นมาอยู่บนรถแล้ว จนรถออกไปนั่นแหละถึงได้เงียบแล้วหันหน้าออกไปทางถนนแทน

 

.

....

..........

.....................

 

            คอนโดหรูใจกลางเมือง ที่ตอนนี้ชั้นบนสุดกำลังต้อนรับเจ้าของห้อง โดยที่คนตัวโตเจ้าของห้องก็มีคนตัวเล็กพาดอยู่บนบ่าก่อนจะตรงเข้าห้องตัวเอง

 

“ทีนี้บอกมาว่าไปทำอะไรที่นั่น”

 

“...”

 

“ฮยอกแจ”

 

“...”

 

            เสียงทุ้มที่ถามคำถามออกไปทันทีที่ปล่อยคนตัวเล็กนั่งลงบนโซฟา แต่กลับได้เพียงแค่ความเงียบกลับมา หน้าขาวใสเบือนหนีไปด้านข้าง แต่เขาก็ยังเห็นว่าคนตรงหน้ากัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้ เหมือนกั้นอะไรบางอย่าง

 

“หึ ก็ใช่สิ ฮยอกมันไม่ได้น่ารักน่าอ้อนแบบผู้หญิงพวกนั้นนี่ หุ่นก็ไม่ได้น่าจับน่ามอง พี่จะอยากนั่งมองฮยอกนานๆได้ไงล่ะ” เสียงใสเอ่ยขึ้นอย่างพาลๆเมื่อรู้สึกอารมณ์ไม่คงที่ ยิ่งภาพในผับฉายฉัดขึ้นมา ฟันคมก็ยิ่งกัดริมฝีปากตัวเองไว้เพราะรู้สึกถึงความร้อนที่ก่อขึ้นตรงรอบดวงตา ห้ามร้องนะฮยอก แกห้ามอ่อนแอต่อหน้าเขาเด็ดขาด นี่เขาเป็นอะไรเนี่ย เจ็บขนาดนี้เพราะชอบซีวอนเข้าแล้วสินะ

 

            ความพยายามของคนตัวเล็กที่คงจะไม่เป็นความจริง เมื่อน้ำตาหยดเล็กไหลลงมา แต่มือเล็กกลับปัดมันทิ้งอย่ารวดเร็ว ใบหน้าขาวยกยิ้มอย่างเนือยๆเมื่อคิดได้ว่าทีตัวเองมีอาการแบบนี้อาจจะเพราะ เขานั้นชอบคนตรงหน้าเข้าให้แล้ว

 

.

......

...........

 

“หันมาคุยกันดีๆ ฮยอกแจ อย่าพูดแบบนั้น” เสียงจริงจังของซีวอนเรียกให้อีกคนหันมามอง

 

“คุย คุยอะไร หรือจะบอกว่าไม่อยากแต่งงานกัน ก็นะฮยอกเห็นขนาดนั้นแล้วต้องรู้ตัวสินะ” น้ำเสียงเยาะเย้ยถามกลับมาก่อนที่จะลุกขึ้นจากโซฟาตัวใหญ่

 

ตุบ!

 

“เฮ้ย”

 

            เสียงอุทานอย่างตกใจดังขึ้นเมื่อร่างเล็กที่กำลังลุกขึ้น ถูกดึงให้ลงไปนั่งบนตักกว้างอย่างรวดเร็ว

 

“ใครบอกให้กลับ เราต้องคุยกัน...” น้ำเสียงจริงจังของซีวอนดังขึ้น ก่อนที่อีกคนจะนั่งนิ่งไม่ตอบกลับอย่างเดิม

 

 

“ที่เห็นเมื่อกี้พี่ไม่ได้ตั้งใจจะจูบกับเขานะ ที่จริงพี่ก็ผิดแหละที่ไม่ไล่เขาตั้งแต่แรกจนเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แต่ต่อให้ฮยอกไม่มาพี่ก็ไม่มีทางสานต่อกับเขาหรอกนะ”

 

            เสียงนุ่มทุ้มที่ดังข้างหูทำให้ฮยอกแจอ่อนลงเพียงนิด ก่อนที่จะหันกลับมาสบตากับคนด้านหลัง

 

“ไม่เห็นจำเป็นนี่ ถ้าพี่ชอบก็ทำไป จะสนใจทำไม”

 

คนแสนงอนก็ยังคงมีท่าทีไม่พอใจ ตอนนี้แม้แต่ฮยอกแจก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมตัวเองถึงดูงี่เง่าได้ขนาดนี้ แบบนี้คงไม่มีใครทนได้หรอกนะ เตรียมรับการอกหักครั้งแรกได้เลย

 

 “ไม่ เพราะพี่ไม่ได้ชอบเขา พี่มีคนที่ชอบอยู่แล้ว” เสียงทุ้มจริงจังกลับทำให้คนบนตักกลัวคำตอบหลังจากนี้

 

“ฮยอกไม่อยากรู้ ปล่อยฮยอกเถอะ” น้ำเสียงอ่อนแรงบวกกับอ้อนวอนทำให้อีกคนรีบพูดต่อ

 

“พี่อยากบอก คนที่พี่ชอบนะ ทั้งดื้อ ชน แต่น่ารักอย่างบอกใครเชียวล่ะ...”

 

“ตอนเด็กก็แสบมาก แต่พี่กลับจำได้แต่เขามาตั้งแต่เด็ก..”

 

“ตาสวยๆ ผมสีอ่อน ตัวขาวๆอีก ยิ่งตอนเขินนะ หูเล็กๆก็ขึ้นมาอีก”

 

“เอ่อ..” เสียงของคนตัวเล็กได้แต่ตกใจเมื่ออีกคนพูดเหมือสารภาพรักกับตัวเขา

 

“อืม พี่รักเรานะแหละ ที่จริงชอบมานาแล้ว เพราะถ้าพี่ไม่รักไม่ชอบไม่มีทางยอมแต่งงาน หรือยอมให้นอนกอดแบบนั้นหรอกนะ ไม่ใช่เพราะใครบังคับแน่นอน เพราะงั้น...”

 

“ฮยอกคบกับพี่นะ คบแบบคนรักจริงๆ” เสียงทุ้มที่จริงจังเอ่ยออกมา ก่อนที่จะก้มสบตากับอีกคน

 

“อะอืม ฮยอกก็รักพี่” เสียงใสตอบกลับไปอย่างเขินอาย ฟันคมกัดริมฝีปากเบาๆเมื่อรู้สึกถึงอาการร้อนๆตรงใบหน้า ภาพที่ทำให้คนมองเพียงก้มลงไปหาปากเล็กที่เอ่ยคำพูดน่ารักๆนั่น

 

“อื้มมมมม” เสียงตกใจของคนตัวเล็กดังขึ้นเมื่อเจ้าของตักก้มลงมากดจูบที่ริมฝีปากเขา ลิ้นร้อนกวาดต้อนเข้ามาในโพรงปากเล็กเมื่อฮยอกแจเผลอตกใจจนอุทานออกมา ตาหวานรับพริ้มรับสัมผัสใหม่ที่แปลกประหลาด

 

 

“อื้อ!” เสียงประท้วงจากคนตัวเล็กดังออกมาเมื่อหายใจไม่ทัน มือบางทุบไหล่หนาเบาๆเพื่อบอกอีกคน

 

.

...

.......

 

“หึหึ เป็นลูกหมาที่น่ารักจริงๆนะ” เสียงเจือแววขบขันของซีวอนดังขึ้นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ใบหน้าคมยิ้มหล่อใส่ตาอีกคนทันที

 

“รอบนี้ไม่ได้ขึ้นแค่หูนะ หางก็มีด้วย ตื่นเต้นสินะ” เสียงหล่อดังขึ้นข้างใบหูนิ่ม จนคนฟังได้แต่ก้มหน้าแดงก่ำหลบสายตาอีกคนทันที มือใหญ่เอื้อมไปลูบเบาๆที่พวงหางสีครีมฟูสวยที่ปรากฏขึ้นมา ให้ตายเถอะ ทำไมลูกหมาเขาน่ารักขนาดนี้นะ

 

“พี่ซีวอน ปล่อยฮยอกเถอะ ขอฮยอกไปนอน นะ” เสียงหวานใสที่ออดอ้อนทำให้คนตัวใจอ่อนอย่างช่วยไม่ได้

 

“จุ๊บครับ อาบน้ำนอนนะ ดึกแล้ว ไปกัน” ซีวอนกดจูบเบาๆที่ริมฝีปากบางนั่น ก่อนที่จะพาอีกคนไปพักผ่อน ก็นะถ้าเขายังไม่หยุดมีหวังเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ


.

....

...........

 

หมับ!

 

“นอนนะครับ ฝันดีนะ” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาพร้อมกระชับคนในอ้อมกอดแน่น จมูกโด่งก็กดจูบลงบนผมนุ่มนั่น

 

“ฝันดีครับ” เสียงหวานเอ่ยอย่างแสนอาย ก่อนที่จะหลับลงไป

 

น่ารักจริงๆเลยเจ้าลูกหมา เราคงต้องค่อยๆเริ่มเรียนรู้กันมากขึ้นแล้วล่ะ  ส่วนเรื่องนั้น ไว้โอกาสหน้าก็ยังมี วันนี้เหนื่อยแล้วให้พักดีที่สุด แต่คราวหน้าจะทบต้นทบดอก แล้วลงโทษที่หนีเที่ยววันนี้อีก คอยดูเถอะ

 
 

END!

ขออนุญาติเจ้าของภาพน้าาา^^

 

Bonus :

SW: ทำอะไรนะฮยอก *ตกใจ

EH: เง้อ~ ทำไมอ่ะ ม้าซีอ่า~

SW: ก็แค่ตกใจเฉยๆ

EH: ไม่ต้องมายุ่งเลยนะ *ผลักๆ

SW: โอ๋ๆ ม้าซีง้อน้า ดีกันน้า ^^

 

 

TaLk : ลง18/11/14

            มาแล้ววว ทีแรกจะแบ่งเป็นสองตอนเพราะยาวมาก ยี่สิบกว่าหน้าเลยอ่ะ  ผิดหวังกันไหมอ่า มันไม่ค่อยสนุกใช่ไหม ฮือออออ

วันนี้เอามาแปะให้น้า ฝากเรื่องที่เปิดใหม่ด้วย คิดว่าเป็นลูกหลานวอนฮยอกก็ได้น้า

                             

            สุดท้าย รักทุกเม้น ทุกโหวต ทุกวิว ทุกแฟนคลับ รักรีดเดอร์ รักเอสเจทุกคนเลย^^

 

ตอบเม้นๆ

lovenevermild (@loveside) ขอบคุณที่ชอบ ที่ตามนะ แล้วขอโทษด้วยนะถ้ามันน่าผิดหวัง ฮือออ ขอบคุณสำหรับกำลังใจน้าT^T

pungsj13 (@pungsj): ขอบคุณที่ชอบนะ ขอโทษล่วงหน้าเลยนะถ้ามันไม่สนุกอ่ะT^T

PumpkinViLLa (@pumpkinvilla)น่ารักอยู่แล้ว แต่ตอนนี้มันดูแปลกใช่ไหม ขอโทษนะ ขอบคุณที่ชอบน้าT^T

dummy@siam (@nonthaburi)ขอบคุณมากจริงๆนะที่ชอบ มันอาจจะไม่สนุกอย่างที่คิด ขอโทษด้วยนะT^T

Grace Ch (@gkdk): มีหูน่ารักจริงๆนะ ขอบคุณที่ชอบนะ ขอโทษด้วยนะถ้าตอนจบมันไม่ดี T^T

รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์: ตอนต่อไปมาแล้วนะ ถ้าไม่สนุกขอโทษมากๆจริงๆนะ ขอบคุณที่ชอบนะ

 

            อย่าลืมติดตามเรื่องอื่นด้วยนะ จะแวะเอาเรื่องอื่นมาลงต่อนะ^^
 

เพลงหน้านี้ จิ้ม!

แอดเฟบจิ้มเจ้าชายน้อย^^

 



 
พูดคุย จิกทวง อะไรก็ได้55 จิ้มฮยอกน้อย^^
 

 

 

 


อบคุณภาพน่ารักๆจาก @pangpang0718

 
SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #102 hYoX-Yoorii (@hyokyo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 00:45
    มาแล้วต้องมาให้จบ อ่านตอนนี้แล้วแบบโว้ยยยยยยยย มาทำเป็นน่ารัก
    หูโผล่ หางโผล่ เชอะ หมั่นไส้ / สิงร่างวอนจับฝัดดดด อั่กกกกกกก
    #102
    0
  2. #100 รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 22:21
    ชอบเวลาฮยอกเเจเขิน มันดูมุ้งมิ้ง น่ารักกกก!!
    #100
    0
  3. #94 ohhihelloaloha (@saronkun) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2557 / 08:52
    มีหางโผล่ด้วย น่ารักอะ เง้อออออออออ พี่ซีวอนเอาให้อยู่นะะะะ
    #94
    0
  4. #91 Grace Ch (@gkdk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 11:38
    ชอบจ้าาาา น่ารักดี ชอบที่ฮยอกเขิน พี่ซีวอนก้อนะ แกล้งน้องตลอดดดด
    #91
    0
  5. #90 PumpkinViLLa (@pumpkinvilla) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2557 / 23:58
    จบแล้วหรอ เง้ออออออออ ฮยอกแจกำลังน่ารักเลย มีหูมีหาง น่ารักกกกกกก ตอนนี้ซนมากอ่ะ ตามไปเที่ยวไปนั่งเกาะโซฟาแอบดูคุณสามี คุณสามีนี่ตัวดี ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้สาวมาคลอเคลียอีก งอนแทนน้องอึนแล้วเนี่ย ต้องหวานๆกับน้องอีกเป็นการไถ่โทษ!! (เข้าใจมั้ยคะไรท์เตอร์)
    #90
    0
  6. #89 lovenevermild (@loveside) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2557 / 01:38
    ก็ไม่ได้ไกลจากที่หวังนะ นึกว่ามีสี่ตอนจบซะอีก ไม่ได้ผิดหวังขนาดนั้น มาแต่งต่อเรื่อยๆๆนะ เป็นกำลังใจให้นะ
    #89
    0