[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 10 : Story 5 : My Love For You {WonHyuk} 3/5 + Bonus

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57


Story 5 : My Love For You {WonHyuk} 3/5 + Bonus


มาแล้วววววววว ยะฮู้!!! ไปอ่านกันโลดดดดดดดดดดดดดดด^^


 

 

 

 

ในเวลาบ่ายๆภายในห้องชมรมคหกรรมก็เต็มไปด้วยภาพความวุ่นวายของคนในชมรมที่บ้างทำอาหาร บ้างทำขนม หรือบางคนก็นั่งคุยกัน

 

“นี่ๆ พี่ซินบอกว่าตั้งแต่วันนี้จะมีจัดดอกไม้ด้วยนะ พอดีคนที่มาสมัครเข้าชมรมจัดเป็นพอดี พวกนายไปลองกันเปล่า”เสียงของทงเฮดังขึ้นทันทีที่เดินมาถึงกลุ่มเพื่อนสนิท

 

“น่าสนนะ ไปไหมฮยอก ส่วนอุคกี้ไม่ต้องถามแล้วมั้งตาวิบวับขนาดนั้น” ซองมินพูดแซวเรียวอุคขึ้นมาทันที

 

“ไปนะฮยอกไปด้วยกันนะ เราอยากจัดเป็นนะนะ”เรียวอุคทีเห็นเพื่อนอีกคนเงียบก็รีบอ้อนทันที

 

“ไปสิ ก็น่าสนุกนะพวกเรา^^

 

            และแล้วคนน่ารักทั้งสี่คนก็ได้ไปลองการจัดดอกไม้อย่างที่ต้องการ การจัดดอกไม้ผ่านไปด้วยดีแม้จะมีปัญหาบ้างนิดหน่อยแต่ทุกคนก็สนุกสนานไปกับการทำและสุดท้ายทั้งสี่คนก็ได้ดอกไม้น่ารักๆออกมาคนละช่อ

 

“พวกเราแยกกันตรงนี้เลยนะ เจอกันพรุ่งนี้ทุกคน^^”  พูดจบฮยอกแจก็วิ่งนำเพื่อนออกไปทันทีทิ้งให้คนที่เหลือมองตามอย่างงๆว่า อะไรที่ทำให้เพื่อนตัวขาวรีบขนาดนั้น

.

.....

.............

 

ตึกสูงสี่ชั้นที่ตั้งอยู่ด้านหน้า พร้อมกับป้ายกำกับว่าที่นี่คือตึกประธานนักศึกษา ส่งผลให้รอบข้างนั้นมีผู้คนผ่านไปมาน้อยตามไปด้วย ก็ใครจะอยากมาที่นี่กันล่ะถ้าไม่รู้จักกับพวกสภานักศึกษาคนที่มาก็อาจจะเป็นคนทำผิดที่เอามาให้ทางสภาลงโทษทั้งนั้นแหละ

 

            ร้อยวัยพันปีฮยอกแจไม่เคยเลย ไม่เคยอยากจะมาที่นี่จริงๆนะ ก็เงียบน่ากลัวขนาดนี้ แถมต้องแต่งตัวเรียบร้อยชนิดกับไปตึกอธิการบดีอีก แต่นี่อยากเอาดอกไม้ช่อนี้มาอวดพี่ซีวอนไงเลยยอมมา จะทำหน้ายังไงนะ ถ้าเห็นเราที่นี่ จะตกใจแบบไหนนะ ต้องทำหน้าตาตลกๆอีกแน่เลย^^

 

“คิกคิก”

 

            สิ้นความคิดทะเล้นๆของตัวเอง คนตัวขาวก็แอบหัวเราะออกมาเบาๆ จะหัวเราะดังได้ไงเล่าก็ตึกเงียบขนาดนี้เห็นแบนี้ก็อายเป็นนะ คิก

 

“แล้วห้องรองประธานนักศึกษาของพี่ซีวอนมันไปทางไหนนะ แค่เข้าตึกมาก็หลงแล้วเนี่ย ตึกบ้าอะไรเนี่ย”

 

.

..

...

 

“เดี๋ยวค่อยหาดีกว่าไปเข้าห้องน้ำก่อน”  ว่าจบคนตัวเล็กก็ก้าวเดินไปตามทางป้ายบอกทางไปห้องน้ำทันที

 

“อ้าว พี่ซีวอนนิ พี่..”

“ซิน เราต้องคุยกันนายกำลังพูดไม่รู้เรื่องนะ นายไปคุยเดี๋ยวนี้เลย”

“ปล่อยนะซีวอน นายสั่งฉันไม่ได้นะ ฉันจะไม่คุยอะไรทั้งสิ้น ไม่ไปแน่ๆ”

 

            แล้วเสียงโวยวายต่างๆก็เบาลงเรื่อยๆจนเงียบไปในที่สุดตามระยะทางที่ซีวอนลากฮีซอลออกไป โดยที่ไม่เห็นคนอีกคนที่ส่งเสียงเรียกตรงนี้เลยด้วยซ้ำ

 

 

 “อ้าว เจ้าดอกไม้แกคงต้องอยู่กับฉันแล้วนะ กลับบ้านเถอะเดี๋ยวไปอยู่บนเตียงฉันอย่าน้อยใจไปเลยนะ”

 เสียงหวานแผ่วลงเรื่อยๆจนในที่สุดปลายเสียงก็หายไปพร้อมกับความรู้สึกร้อนๆรอบดวงตา โดยที่เจ้าตัวคงไม่รู้เลยว่าคำพูดเมื่อกี้กำลังปลอบดอกไม้ช่อนั้นหรือตัวเองกันแน่...

 

 

ต่อจ้าาาา
 

 

            ในห้องนอนสีส้มอ่อนดูอบอุ่นสดใสสมกับเจ้าของห้อง คนตัวเล็กหัวทองกำลังนอนเหม่อมองช่อดอกไม้ช่อเล็กน่ารักที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง

 

“ฮยอกแจนอนอยู่หรือเปล่าลูก มากินข้าวได้แล้วนะ”

 

“คร้าบบบบผม” เสียงสดใสตะโกนกลับไปในขณะที่หน้าตาคนพูดไม่ได้เป็นอย่างนั้นสักนิด

 

.

..

...

 

“มากินข้าวมาลูกตาซีวอนมารอนานแล้ว”เสียงคุณแม่คนสวยพูดขึ้นเมื่อเห็นลูกชายเดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะอาหาร

 

“พอดีพี่อยู่บ้านคนเดียวเลยว่าจะมาฝากท้องสักหน่อย^^

บรรยายกาศในบ้านผ่อนคลายมากแม่ที่กำลังจัดโต๊ะอาหาร และพ่อที่คุยกับพี่ซีวอนอยู่อีกมุม แต่ทำไมนะแค่เขารู้ว่าต้องเจอหน้าพี่ซีวอนถึงได้อึดอัดขนาดนี้

 

            หลังจากมื้ออาหารที่สนุกสนานในความคิดทุกคนแต่ยกเว้นฮยอกแจผ่านไป ฮยอกแจก็ออกมานั่งเล่นหน้าบ้านปล่อยให้อีกสามคนคุยกันอยู่ในบ้าน เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ร่างเล็กๆที่โดนลมเย็นๆมานานก็ยกเข่าขึ้นมากอดและขดตัวเอาไว้เพื่อความอบอุ่น

 

“ถ้าหนาวก็เข้าบ้านสิ นั่งทำอะไร”เสียงดุๆแทรกขึ้นมาทำลายความคิดที่ตีกันวุ่นวายในหัวของคนตัวเล็ก

 

“พี่ซีวอน...ก็อยากนั่งเล่นนิเหงาจะตายอยู่แต่ในห้อง” ถึงจะตกใจแค่ไหนแต่ก็ไม่ลืมเถียงกลับอยู่ดี

 

“งั้นพี่นั่งด้วย อ่ะฟังเพลงกันพี่เอาไอพ็อตมา” พูดจบก็จัดการใส่หูฟังให้คนข้างตัวแล้วตัวเองทันที

 

“เพลงนี้อีกแล้ว จะมีใครรู้ไหมเนี่ยว่าคนอย่างพี่ฟังแต่อะไรเดิมๆแบบนี้”

 

“แล้วทำไมต้องมีใครรู้ด้วยหล่ะ” พูดจบก็ยิ้มหล่อแล้วหันไปมองท้องฟ้าตามเดิม

 

“โถ ควรเชื่อ?”

 

“ไม่เชื่อก็จ่ายสดสิ หึหึ”         

เฮ้ย มุกก็เก่ามาก แต่พี่ท่านดันยิ้มหล่อใส่ขนาดนี้คือฮยอกแจแพ้อ่ะแพ้จริงๆนะ ฮอล

 

“โห นี่อยากจะบอกให้ใครต่อใครรู้ว่าคุณชายชเวที่ดูขรึมๆ ที่จริงเอาแต่ใจ ตลกหน้าตาย มุกแป๊กด้วย ต้องประกาศ”

 

“หยุดเลย คนอื่นไม่จำเป็นต้องรู้หรอกเรื่องพวกนี้เนี่ย” พูดจบก็ยกยิ้มหล่อใส่ให้คนมองตาพร่าไปทีหนึ่ง

 

            ดีใจ ตอนนี้อี ฮยอกแจคนนี้กำลังดีใจมาก คำพูดแบบนั้นเหมือนพี่ซีวอนเห็นว่าเขามีสิทธิ์ที่ไม่เหมือนใคร รู้อะไรที่ใครไม่รู้ เขารู้สิว่าพี่ซีวอนชอบเพลงนี้ขนาดไหน แล้วรู้ด้วยว่าพี่ซีวอนชอบฟังเพลงจากไอพอตเพราะมันจะเสียงดีแล้วนุ่มฟังสบายหูแค่ไหนรู้ว่าพี่ซีวอนเป็นพวกเล่นมุกไม่เอาไหนแต่ยังชอบเอามาเล่นกับเขาบ่อยๆ รู้ รู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับพี่ซีวอน

 

“นี่ พรุ่งนี้พี่จะลงแข่งบาสให้มหาลัยนะ ทางชมรมขอมาไปดูด้วยหละ”

 

“อยู่แล้วนะ เดี๋ยวเตรีมของขวัญให้เลย ชนะอยู่แล้วเชื่อสิ^^

 

“งั้นพี่กลับบ้านดีกว่า ต้องไปนอนเอาแรงเดี๋ยวแข่งไม่ไหวพอดี พรุ่งนี้ไปมหาลัยพร้อมกันนะ”

 

           พูดจบคนตัวโตก็ไม่รอให้อีกคนตอบอะไรเหมือนบังคับไปในตัว แต่อีกคนนี่สิดีใจยิ้มจนปากจะฉีกอยู่แล้ว ทีแรกก็น้อยใจพี่เขาที่ไม่สนใจแต่แค่ไม่กี่ประโยคก็ใจอ่อนจนได้ ตอนนี้อี ฮยอกแจเจ็บใจตัวเองจริงๆทำไมกลับผู้ชายคนนี้ถึงใจแข็งใส่ไม่ได้สักทีนะ...

ต่อนะ
 

“อ้าวฮยอก ทำไมวันนี้มากับพี่ซีวอนได้อ่ะ” เสียงทงเฮทักขึ้นทันทีที่เห็นเขาลงจากรถซีวอนตรงหน้าตึกพอดี

 

“ก็พอดีมาเช้าเหมือนกันไง เออด๊องวันนี้แข่งบาสแต่เช้าเลยใช่ป่ะ”

 

“ใช่ๆจะไปดูไหม? แข่งกับที่อื่นน่าสนุกดีๆ”

 

“ไปสิไป แต่เดี๋ยวพาเราไปห้องคหกรรมหน่อยสิ บอกมินนี่กับอุคกี้แล้ว” พูดจบเจ้าตัวก็เดินนำไปโดยมีเพื่อนหน้ามึนเดินตามไปอย่างรีบๆ

 

.

..

....

.............

 

“โอ๊ย!เจ็บๆหนามทิ่มอีกแล้วอ่ะ”คนหัวทองเบะปากใส่เพื่อนทันทีที่โดนฤทธิ์ของหนามจากเจ้าดอกกุหลาบดอกใหญ่

 

“เอาอย่างอื่นแทนไหมฮยอกกุหลาบล็อตนี้เขาไม่ได้เอาหนามออกให้ด้วยสิ”เสียงซองมินพูดมาอย่างห่วงใยที่เห็นเพื่อนเจ็บตัวหลายครั้งแล้ว

 

“ไม่ได้ๆพี่ซีวอนชอบกุหลาบไงก็ต้องกุหลาบซิ แล้วกระดาษห่อสีเขียวด้วยว่าแต่อุคกี้กับด๊องไปหากระดาษนานแล้วนะ”ฮยอกแจก็คือฮยอกแจยังไง ก็เถียงอยู่วันยันค่ำแหละ

 

“มาแล้วทุกคน”เสียงของเรียวอุคดังขึ้นเมื่อเข้ามาในห้องและตามด้วย

 

“มาแล้วฮยอก!! กระดาษห่อสีเขียวสดใสเปรียบเสมือนอยู่ในป่าเลยฮ่าๆมาแล้ว”แล้วก็เสียงโวยลั่นของดงเฮที่ตามมาพร้อมของในมือ

 

            หลังจากนั้นคนได้รับก็ยิ้มขอบคุณพร้อมกับจัดการดอกไม้ไปอีกสักพัก และนำมาห่ออย่างสวยงาม ถึงแม้ระหว่างทำจะมีเสียงร้องออกมาบ้างแต่ใบหน้าคนทำก็เปื้อนยิ้มตลอดเวลา สุดท้ายช่อกุหลาบสีส้มอ่อนที่ห่อด้วยกระดาษสีเขียวก็ออกมาดูดีทีเดียวแต่มือคนทำก็หลายแผลเหมือนกันนะ -_-”

.

....

.........

................

 

“คนเยอะจัง นั่งตรงนี้แล้วกันนะฮยอก^^” ทงเฮพูดออกมาหลังจากที่หาที่นั่งสำหรับสี่คนได้เรียบร้อย

.

....

            การแข่งขันที่ดำเนินมาสักพักอย่างดุเดือดก็ทำให้มีเสียงเชียร์ออกมาเรื่อยๆแต่ดูแล้วรอบข้างดูเหมือนจะมาดูซีวอนมากกว่ากีฬานะ

 

กรี๊ด!พี่ซีวอนซู๊ตลงอีกแล้ว กรี๊ด!’

 

อร้ายยยยย หล่อมากแกฉันไม่ไหวแล้ว อร้ายยยยย

 

ปี๊ด!

 

เสียงนกหวีดบอกให้พักของเกมส์นี้ทำให้คนตัวขาวที่นั่งลุ้นเต็มที่ผ่อนคลายลงได้บ้าง โอ๊ยฮยอกแจหัวใจจะวายนี่ลุ้นมากบอกเลย

 

กึก!

ความคิดทุกอย่างสะดุดลงเมื่อสายตาคมกวาดมองไปทั่วสนามสบเข้ากับตาเรียวเล็กสีอำพันที่จ้องมองไปเพียงจุดเดียวในสนามนั้น นั่นก็คือร่างสูงของใครอีกคนที่ตั้งใจเอาดอกไม้ช่อน่ารักนี้ไปให้

 

“พี่ซีวอนฮยอกมา...!!” เสียงหวานที่กำลังจะตะโกนทักไปเงียบลงทันทีเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

ภาพที่ฮีซอลเอาน้ำเข้าไปให้ในสนามและตรงไปให้ซีวอนทำให้ดวงตาคมที่สบกันอยู่ละออกไปทันที

 

แกฉันว่าสองคนนั้นกิ๊กกันชัวร์ น่าอิจฉาอ่ะ

 

ฉันว่าก็เหมาะนะแกเจ้าชายกับเจ้าหญิงมากอ่ะ

 

“ฮยอกแกไม่ต้องไปฟังปิดหูไปเลย อุคกี้ปิดหูฟังโน้น” ซองมินพูดทันทีที่เห็นหน้าเพื่อนซีดลง

 

“ไม่ต้องอุคกี้ อย่าไปฟังมินนี่มากเลยฉันไม่เป็นไรซะหน่อย” คนตอบกลับปั้นหน้ายิ้มในขนาดที่หน้าขาวซีดลงและดวงตาเริ่มแดง

 

“ฮยอกแกชอบพี่เขามานานมากแล้วนะ ฉันว่ามันนานไปแล้ว” ทงเฮทนไม่ไหวจนต้องพูดออกมาในที่สุด ในทุกๆคนเขาคือคนที่สนิทกับฮยอกที่สุดเขารู้ดีว่ามันนานแค่ไหน

 

“เอาหน่า ฉันก็ไม่ได้หวังนิถึงบอกให้นายเลิกจับคู่ไงเรามาดูต่อดีกว่าเขาเริ่มกันแล้ว”ตัดบทพร้อมหันกลับไปที่สนามต่อ

.

.....

 

ปี๊ด ปี๊ด!

 

“มหาวิทยาลัยโซลเป็นฝ่ายชนะครับ” สิ้นเสียงประกาศของกรรมการเสียงโห่ร้องดีใจก็ดังไปทั่วสนามรวมทั้งเสียงของสี่หนุ่มน่ารักด้วย

 

“ชนะแล้วมินนี่ ด๊อง อุคก็ ชนะแล้วๆๆๆ เย้!!” แล้วก็ไม่พ้นคนตัวขาวที่โห่ร้องประหนึ่งลงไปแข่งเองเท่านั้นยังไม่พอนะ ยังกระโดดโลดเต้นซะน่ารักน่าหยิกจนชายหนุ่มหลายคนพากันมองตาปรอยเลยทีเดียว

.

..

...

 

“คนไม่มีแล้วงั้นฮยอกเอาดอกไม้ไปให้พี่ซีวอนก่อนนะ^^” พูดจบคนตัวขาวก็ทิ้งเพื่อนทั้งสามคนแล้ววิ่งไปที่ห้องพักนักกีฬาที่เวลานี้น่าจะไม่มีคนอยู่แล้วด้วยซ้ำ

 

.

..

 

“เฮ้อ ไม่มีคนอยู่อ่ะดีแล้ว เสื้อผ้าพี่ซีวอนยังอยู่สงสัยไปข้างนอกมั้ง วางไว้เลยดีไหมนะ” พูดพลางหาตำแหน่งที่จะวางดอกไม้ช่อเล็กเอาไว้ให้พี่ซีวอนเห็นชัดๆ

.

......

“นี่ซีวอนนายมีอะไรจะคุย ตอนนี้ฉันไม่อยากคุยอะไรทั้งนั้นแหละ เผด็จการชะมัด” เสียงที่มีแววงอนเล็กๆของฮีซอลดังขึ้นจากด้านนอกของห้องพักนักกีฬา

 

“โอ๋ ไม่เอานะคนสวย ฮ่าฮ่าฮ่าขำหน่อยสิ นะ” เสียงนี้ต่อให้ได้ยินเบาๆลี ฮยอกแจคนนี้ก็ไม่มีทางจำผิดแน่ๆแต่พี่ซีวอนเคยพูดเล่นขนาดนี้กับคนอื่นด้วยเหรอ แถมเสียงหัวเราะนั่นอีก ตั้งแต่โตขึ้นมาเขาแทบจะไม่เคยได้ยินเลยด้วยซ้ำ

 

“โทษที พอดีฉันไม่ขำ”

 

“เดี๋ยวดิซิน...ซิน..” เสียงคนสองคนที่ไกลออกไปเรื่อยๆพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่วิ่งออกไปทำให้คนในห้องรับรู้ได้ว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้แล้ว

 

            สงสัยพี่สองคนเป็นแฟนกันจริงๆแน่เลย ขนาดนี้แล้วนะฮยอกแจ ทำไมยังไม่เลิกทำแบบนี้สักที เจ็บ ตอนนี้ตรงหัวใจมันเจ็บไปหมดเลย อา..ขอบตาก็ร้อนๆด้วย จะร้องไห้ไหมเนี่ย อ่อนแอจริงๆเลยฮยอกแจ ก็ทำไงได้หละดันคิดเข้าข้างตัวเองมาตลอด อุส่ารีบทำช่อดอกไม้มาให้นึกว่าพี่ซีวอนจะรอ แต่พอคิดดีๆแล้วตอนคุยกันพี่ซีวอนก็ไม่ได้พูดสักคำว่าจะรอ คิดไปเองจริงด้วย คิดไปเองตลอด....

 

ปัง!

“สวัสดีลี ฮยอกแจ เป็นไงเจ็บมากไหม”

 

“...”

ไม่มีเสียงตอบกลับจากอีกคนมีแต่หน้าตาตื่นตระหนก แววตาแสดงออกถึงความตื่นกลัวออกมาอย่างชัดเจน ไม่นะ ไม่เอา ฮยอกแจไม่เอา พี่ซีวอนอยู่ไหน มินนี่ อุคกี้ ด๊อง ฮยอกแจกลัว!!!!!


 

 

BONUS:



ซว: ฮยอกแจ! *ดุ

ฮจ: ดุทำไมเล่า *ยู่ปาก

ซว: ทำอะไรน่ะเมื่อกี้*ชี้หน้าดุ

ฮจ: ไม่มี๊ *ใสซื่อ

ซว: หึ เดี๋ยวนี้โกหกเก่งนะ เตรียมโดนทำโทษเลย

ฮจ: *ก้มหน้างุด

 

 

 

TaLk:  ลง 27/8/2014
 

มาแล้ววววววว ขอโทษน้า หายไปนานมาก เพราะมัวแต่เทรนเอสเจไม่หยุดเลยเวลาเลยน้อยตาม แต่สันนี้ที่ซูกิระ วอนขยันหยอดกับฮยอกดีนักทั้งภาพคู่เอย ภาพวาด โมเม้น มิ้นเลยรีบมาอย่างด่วนเลย ที่จริงมีพล็อตต่อให้อีกคู่แล้วนะ คิดไว้แล้วแต่ถ้าใครอยากได้คู่อื่นก็ขอได้น้อออ วันนี้ไปก่อนว่างๆจะมาลงโบนัสกับตอบเม้นนะคะ ฝันดีคะ อ้อ วิวครบพันแล้ว ดัใจมาก เย้ๆๆๆๆ *จุดพลุฉลอง


*วิ่งงงงงงง
            มาแล้วววววววว ไม่ได้หายไปไหนนะ ไปเทรนให้เอสเจกับเอ็มวีMAMACITAมา มิ้นรู้ว่าทุกคนก็หายไปเทรนมาสินะ นี่เอ็มวีครบล้านแล้วเลยออกจากการเทรนย่องมาอัพฟิค เผื่อมีใครมาอ่าน ใครมาอ่านแสดงตัวบ้างน้อออ อย่างน้อยๆขอคู่ที่อยากให้แต่งหน่อยสิ แต่บอกก่อนเคะซนๆนะเออ *ปิดปากแน่น ไปแล้วๆ ไว้หลุดจากช่วงนี้จะมาตอบเม้น เพิ่มโบนัสให้นะ ฝันดีคะ^^
            มาแว้ววววววววว มาพร้อมทีเซอร์เอสเจเบยยยย จะมาตอบเม้นแล้วต่อ50%ทีหลังนะ ไม่อยากให้อารมณ์สะดุดไง คืนนี้ฝันดีนะ บะบายยยยยยยยยย
            ขอถามหน่อยอีกเรื่องเอาคู่ไหนดี มิ้นเปิดโหวตไม่เป็น บอกในเม้นทีนะ เดี๋ยวจะมาต่อเรื่องนี้ให้อีก





 


เพลงหน้าฟิค จิ้ม!!

แอดเฟบจิ้มเจ้าชายน้อย^^
 



 
พูดคุย จิกทวง อะไรก็ได้55 จิ้มฮยอกน้อย^^
 


อบคุณภาพน่ารักๆจาก @pangpang0718
 
SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #223 ChovySilver (@chovysilver) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 22:01
    ใครทำอะไรฮยอกอะ
    พี่วอนนนนน กลับมากหาฮยอกเส้
    #223
    0
  2. #26 wonhyukza (@wonhyukzaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 02:24
    ไรเตอร์ต่อเรื่องนี้ทีคร้า ค้าง สงสารฮยอก T_T
    #26
    0
  3. #25 hYoX-Yoorii (@hyokyo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 22:47
    มีคนบอกว่าอัพฟิก เราก็เลยหลงเข้ามา คิดว่าใช่แน่เลย ก็เลยเม้นให้หนึ่งที

    ฮยอกน่ารักมากอ่ะ (กรี๊ดแปป...)
    ทำไมวอนชอบมองผ่าน ฮยอก สองรอบแล้วนะ งอนแทนแล่ว

    ส่วนเรื่องที่ถามว่าคู่ไหนนี่ก็ แล้วแต่น่ะนะ ตามไรเตอร์สะดวก
    เราอ่านได้หมด ฮาาาาาา
    สุดท้ายนี้ จะรออ่านนะคะ 
    #25
    0
  4. #24 ohhihelloaloha (@saronkun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 22:20
    โอ้ย ดราม่าอะ เจ็บปวดดดดดดดดดดด เห้ย ฮยอกแจเจอใครอ้ะ!?
    #24
    0
  5. #23 pimmy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 00:41
    ใครทำให้ฮยอกกลัวขนาดนี้เนี่ย

    เป็นคนเดียวกับที่ทำให้ฮยอกไม่กล้ากลับบ้านคนเดียวเปล่า

    ตกลงวอนรักฮยอกเปล่าเนี่ย หรือคิดว่าเป็นแค่น้องชายข้างบ้าน

    คิดไม่คิดแสดงออกมามากกว่านี้หน่อยสิ สงสารฮยอกอ่ะ



    รอๆๆนะไรท์
    #23
    0