Another Species เดิมพันรักต่างสายพันธุ์ [Boy's Love/Yaoi]

ตอนที่ 15 : สัญญ(า)ณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 932
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    4 ม.ค. 60

Another Species

เดิมพันรักต่างสายพันธุ์
"สัญญ(า)ณ"


***เพื่ออรรถรสในการอ่าน แนะนำให้เปิดเพลงนี้ตามค่ะ ^^

 

 

          แผลที่ถูกหนามตำเริ่มอักเสบ รูเล็กๆตามตัวนั้นเริ่มโป่งบวมออกมาเป็นจุดๆไปทั่วให้เห็นแล้วระบมแทน สุริยันเริ่มคันและแสบไปทั่วตัว แต่ถึงอย่างนั้นก็ทำอะไรไม่ได้เพราะตนถูกร่างยักษ์แบกฝาดหลังอยู่ อย่างมากสุดก็ได้แค่เกาตรงแขนและหน้าให้ทุเลาความคันลงเท่านั้น

 

          แกร่กๆ

 

          “อย่าเกา” เสียงแห่บแตกพร่าน่ากลัวของนารุคดังขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเล็บกระทบเนื้อขูดขีดซ้ำๆ หูของฮันเตอร์เป็นหูของสัตว์เดรัจฉานที่มีโสตประสาทซึ่งรวดเร็วอย่างยิ่งต่อเสียง และด้วยสัญชาตญาณนี้เองที่ทำให้นารุคได้ยินเสียงอัตราการเต้นหัวใจของสุริยันค่อนข้างชัดเจน ยิ่งเอาเจ้าตัวจิ๋วขึ้นฝาดบ่าด้วยแล้ว ก็สามารถสัมผัสได้ถึงการกระตุกและอัดฉีดของหัวใจที่หล่อเลือดไปเลี้ยงทั่วร่าง

 

          ยากจะห้ามใจจริงๆ ถ้าขันติไม่มี เราต้องกินไอ้เด็กมนุษย์นี่ไปแล้วแน่ๆ

 

          นารุคพยายามตั้งสติ แต่เสียงเกา แกร่กๆๆ ก็ยังไม่หยุด แถมมีทีท่าว่าจะทวีความกวนเข้าไปทุกที นารุคแยกเขี้ยวอย่างขัดใจ

 

          “ก็บอกอยู่ว่าอย่าเกา อย่าเกา! ร่างยักษ์หันหน้าไปข้างหลังก่อนจะตะคอกด้วยเสียงที่ทำให้สุริยันถึงกับขนลุกเพราะได้ยินชัดเกินไปจนน่ากลัว

 

          “ก็มันคันจะให้ทำยังไงเล่า!” สุริยันโมโห ด้วยทั้งคัน ทั้งหงุดหงิด หน้าท้องของเขาเริ่มเจ็บแล้วเพราะถูกเอาฝาดบ่ามานาน เขาจึงเริ่มขยับตัวจากเล็กน้อยให้พอหายเคล็ดหายคัน ก็เริ่มทวีความดื้อดึงมากขึ้น จนกลายเป็นว่าทั้งสองเข้าใช้กำลังควบคุมกันอย่างบ้าคลั่ง

 

ฝ่ายเจ้ามนุษย์มนาตัวเล็กไม่เจียมสังขารก็ตะเกียดตะกายออกจากร่างอันสูงใหญ่กำยำ ส่วนสัตว์ร้ายไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายามก็จับแขนเหยื่อไขว้หลังได้ภายในชั่วเสี้ยววินาที ส่วนแขนอีกข้างของมันก็ช้อนร่างของลูกมนุษย์ไว้เพื่อไม่ให้ตกลงไป กล้ามเนื้อที่ถูกรั้งไปในทิศทางอันไม่ควรสร้างความเจ็บปวดจนสุริยันต้องร้องโอดโอยขอความเมตตา ทั้งคัน ทั้งระบม เจ็บก็เจ็บ ทำเอาลูกมนุษย์ถึงกับน้ำตาซึม

 

“อีกไม่นานก็หายคันแล้ว แค่นี้อดทนเอาหน่อยไม่ได้หรือไง เจ้าลูกมนุษย์”

 

 

สุริยันโดนนารุคเอ็ดเข้าให้

 

นารุคยอมปล่อยแต่โดยดี สุริยันรีบชักมือกลับเข้ามากุมไว้ที่หน้าอก พลางเอามือทั้งสองข้างลูบแขนของตนเองราวกับจะจัดอะไรให้เข้าที่เข้าทาง นารุคกลอกตากับความโง่เง่าและดื้อดึงของสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์ที่ตนอุตสาห์อุ้มไว้อยู่นี่ เจ้าสัตว์ร้ายจ้องมองลูกมนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าตน มองร่างกายที่บอบบางที่มันเพียงจับนิดเดียวกระดูกก็หักได้ ผิวที่อุ่นและเนียนอยู่เสมอแต่ก็เป็นรอยง่าย ดวงตาที่กลมโตเหมือนกวางวาววับสวยตรึงใจอย่างน่าใจหาย และในใจของมันก็พลางคิดว่า ก็น่ารักดีอยู่ แต่ทำไมโง่ชิบหายอย่างนี้ก็ไม่รู้

 

ตุบ-ตุบ

ตุบ-ตุบ

ตุบ-ตุบ

ตุบ-ตุบ

 

นารุคถึงกับหลับตาเรียกสติ ด้วยการใช้กำลังเมื่อครู่ทำให้หัวใจของสุริยันเต้นแรงตามธรรมชาติของมนุษย์ หัวใจสูบฉีดเลือดเร็วขึ้นด้วยการใช้พละกำลังและความกลัว ส่งกลิ่นเย้ายวนจนแม้แต่มันเองก็ยังต้องกลั้นหายใจไว้ นารุคกลืนน้ำลายเข้าไปอย่างยากลำบากผ่านลำคอที่แห้งผากเหมือนกับการขยำฝางที่แห้งกรอบ เสียงหัวใจเต้น ตุบ-ตุบ ทะลุเข้าโสตประสาทของมันอย่างชัดเจน... มากเกินไป ช่างเร้าอารมณ์ให้กับการล่าอย่างยิ่งยวด บวกกับการวิ่งเล่นไล่จับของมันที่ทำให้การเผาพลาญเป็นไปได้ดีเกินคาด ทำให้เกิดความหิวที่ไม่น่าแทรกเข้ามาได้ทั้งที่พึ่งกินอิ่มมาไม่นานนัก

 

นารุคเอามือข้างหนึ่งโอบเข้าที่แผ่นหลังเล็กๆของสุริยัน ทาบลงอย่างชำนาญก่อนจะลูบไล้ทั่วพื้นที่ผิวหนังนั้น

 

“เฮือก! เจ้าจะทำอะไรน่ะ!!!” ด้วยความที่นารุคโกหกเรื่องพิษของหนามที่ทำให้ตาย พละกำลังของสุริยันค่อยๆพื้นคืนมาทีละน้อย พอที่จะต่อกรได้บ้างกับการกระทำอันจาบจ้วงบางประการที่แม้แต่กับชายด้วยกันเองก็ต้องรู้สึกสยอง

 

นารุคฝังจมูกได้รูปของตนเข้ากับซอกคอของสุริยัน มันอุ่นมากและสัมผัสได้ถึงการกระตุกของเส้นเลือดอย่างชัดเจน

 

ตุบ-ตุบ

ตุบ-ตุบ

 

นารุคหลับตาถึงกับเคลิ้มในทันใด มันช่างเป็นรสชาติที่หวานหอมอย่างยิ่งของนักล่าเช่นพวกมัน มันเลิกกลั้นหายใจและค่อยๆสูดกลิ่นที่ออกมาตามจุดส่งกลิ่นของมนุษย์ ตามขอพับต่างๆ กลิ่นจากความหวาดกลัวที่แม้จะหอมแต่ก็ค่อนข้างฉุน กลับกลายเป็นกลิ่นหอมซึ่งเริ่มเบาบางกว่า กลิ่นของความหวาบหวาม

 

ฟืดดดดดดดดดดด

 

นารุคสูบหายใจอัดเข้าเต็มปอด และเบิกตาโพลง! กลิ่นและเสียงอัดฉีดเลือดกระตุ้นสัญชาตญาณการฆ่าของมันออกมาได้อย่างดีเยี่ยม! ม่านตาของนารุคขยายกว้างอย่างมีความสุข ต่อมในปากเริ่มผลิตน้ำลายออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ร่างกายของสุริยันเริ่มบดเบียดเข้ากับของนารุคเมื่อร่างยักษ์กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

 

“อ่อก!

 

เป็นการรัดเหยื่อให้เกิดความอึดอัดและหายใจไม่สะดวก สุริยันเอามือยันกับแขนแกร่งของนารุคแต่ก็ไม่เป็นผล ร่างทั้งร่างเขาราวกับจะฝังลงไปในตัวอีกฝ่ายได้เลย การรัดเหยื่อเป็นอีกหนึ่งวิธีการเร่งให้น้ำลายสอยิ่งขึ้น อัตราการเต้นของหัวใจสุริยันแรงขึ้นเพราะร่างกายรับรู้ถึงภัยคุกคามและต้องการดิ้นรนเพื่อที่จะมีชีวิตรอด หัวใจเต้นตุบๆๆๆๆๆ!อย่างเร้าใจราวกับรัวกลองมโหระทึก อีกหนึ่งวิธีการที่ทำให้อาหารน่ากิน...

 

การหยอกล้อกับเหยื่อก่อนที่จะลงมือฆ่า!

 

“ฮ้าาาาา! อึก!” สุริยันพยายามอัดลมเข้าปอดแต่ก็ทำได้ยาก เพราะนารุคกระชับอ้อมกอดเข้าหาตัวมันรัดแน่นขึ้นทุกทีๆ ซี่โครงเริ่มกดทับ ไม่เหลือพื้นที่หรือช่องว่างระหว่างหน้าอกทั้งสองเลย นารุคเองก็ยังคงดื่มด่ำกับความหวานหอม และกลิ่นหอมหวานของอาหารที่เวียนซ้ำสลับไปมา

 

พรึ่บ!!!

 

“อ่อก!!!

 

นารุคผลักสุริยันลงบนพื้นดินอย่างง่ายดายและรวดเร็ว ก่อนตนจะขึ้นคร่อมและตรึงร่างเล็กของลูกมนุษย์ผู้อ่อนแอและโง่เง่าที่ต้นแขนไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ราวกับจับกิ่งไม้เปราะๆนี่เอง เมื่อสุริยันออกแรงขืน มันก็ยิ่งกดน้ำหนักลงไปที่มือ

 

“อั๊ก!!!” แรงกดจากน้ำหนักตัวที่มากกว่าถึง 5 เท่า ทำเอาสุริยันร้องเสียงหลง กำลังจากมือที่จับต้นแขนอยู่นั้นน่ากลัวที่ว่ามีสิทธิที่มันจะหักได้ตลอดเวลา เหมือนกับเอาเหล็กกดทับกับหนังสัตว์และข้างในเป็นกิ่งไม้เล็กๆไม่กี่อันผูกติดกัน เปราะบาง กรอบแกร่บ และแตกหักได้ง่ายดาย

 

สุริยันมองหน้าสัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างบน ตาเบิกโพลงด้วยความกลัวอย่างที่สุด ใบหน้าในตอนนี้ของนารุคเป็นนักล่าเต็มตัวที่พร้อมจะกระซวกตับไตไส้พุงของเขาให้ทะลักออกมาได้ในคราวเดียว

 

“ข.... ข้ามีพิษนะ! เจ้าลืมแล้วห..หรอ!!!” สุริยันพยายามหาข้ออ้าง ดิ้นรนจนวินาทีสุดท้ายด้วยเสียงที่ตะกุกตะกัดอย่างยิ่ง นารุคเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ได้สติขึ้นมาแว่บหนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

 

“ก๊าซซซซ ฮ่าๆๆๆๆ! นี่เจ้าคิดว่าหนามอย่างนั้นจะทำให้เจ้าถึงตายได้ด้วยเร๊อะ!นารุคครางออกมาอย่างพอใจ

 

สุริยันมองหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มของนารุคอย่างไม่เข้าใจ จนกระทั่งเขี้ยวงามๆที่คบกริบของมันเริ่มเผยออกมา

 

“ข้าาาา-โก-หก” นารุคพูดออกมาทีละคำอย่างช้าๆอย่างกวนโมโห และยิ้มให้สุริยันอย่างเลือดเย็น สติที่กลับเข้ามาได้เพียงวูบเดียวถูกครอบคลุมด้วยสัญชาตญาณดิบอีกครั้ง

 

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!” สุริยันโมโหโทโสอย่างยิ่งแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ เขาร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธ ขมวดจนคิ้วชนกันและมองนารุคด้วยสายตาอาฆาตและโกรธแค้น

 

“หึหึ ก๊าซซซ อาาา... ไหน เราถึงไหนกันแล้วนะ….? อ่ออออ”

 

นารุคทำท่าคิด แต่อีกเดี๋ยวเดียวใบหน้าที่แสนจะขี้เล่นก็ปรับเปลี่ยนเป็นความดิบเถื่อนที่บ้าคลั่ง ราวกับเห็นสุริยันเป็นเนื้อชุ่มเลือดที่ดิ้นได้ สติเลือนหายเหลือเพียงสัญชาตญาณที่เข้าครอบคลุมไปทั่วทุกอณูและทุกซอกหลืบของจิตใจ ความบิดเบี้ยวด้วยสามัญสำนึกอย่างเช่น ความเมตตา ความสงสาร ความรัก หรืออะไรเทือกๆนั้นแทบจะไม่มีอยู่เลย เรียกได้ว่าเข้าสู่ภาวะของ “สัตว์” อย่างแท้จริง ที่เต็มไปด้วยความดิ้นรนเพื่อจะมีชีวิตรอดระหว่างการล่าและถูกล่า

 

“หอมมมมมมมมมม...... เนอะ?  นารุคดมกลิ่นเข้มที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดๆของสุริยัน สัตว์ป่ากระหายเลือดตนนี้สูดลมหายใจเข้าไปแล้วก็หลับตาพริ้มไปกับความหอมเข้มแห่งความหวาดกลัว และหยิบยื่นคำถามอันยี่ยวนที่เพิ่มความโกรธให้กับสุริยัน ทำให้กลิ่นบิดเบี้ยวอีกครั้งหนึ่ง

 

น่าเสียดาย...

 

นารุคแอบเสียดายในใจ เขาไม่เคยเจอมนุษย์ที่สามารถส่งกลิ่นหอมได้ขนาดนี้มาก่อน แต่สัญชาตญาณก็เข้าครอบงำเขาไปหมดทุกอาณาบริเวณทั้งนอกและในแล้ว ต่อให้จะเสียดายแค่ไหน แต่ความกระหายใคร่อยากได้ในเนื้อสดชุ่มเลือดอุ่นๆมาไว้ในปากก็ชนะต่อความต้องการใดๆทั้งปวง

 

นารุครวบแขนทั้งสองข้างของสุริยันขึ้น และค่อยๆเลื่อนมือที่ว่างอีกข้างเข้าไปจับที่สะโพกซึ่งมีเนื้อมากกว่าส่วนอื่นๆ มันจับและคลึงอยู่อย่างนั้นราวกับกำลังเล็งหาที่ดีๆที่จะกัดงับและฝังเขี้ยวของมันลงไปให้จมเลือด เมื่อจับเล่นเนื้อส่วนนั้นจนหนำใจแล้ว นารุคก็ค่อยๆถลกกระโปรงขึ้น จากต้นขาอ่อนค่อยๆเผยให้เห็นเนื้อส่วนสะโพกที่ขาวผ่องกำลังงาม สัมผัสอุ่นๆของเนื้อช่วยกระตุ้นให้น้ำลายผลิตมากเข้าจนน่าเกลียด

 

น้ำลายบางส่วนไหลออกมาจากมุมปากของนารุคอย่างช่วยไม่ได้ มันไหลหยดลงมาตรงหน้าท้องของสุริยัน

 

“ฮือออ ฮือออ ฮือออออ” สุริยันกัดฟัน และหายใจถี่รัว ดวงตาเบิกโพลงจ้องไปที่สะโพกและใบหน้าของนารุคสลับไปมาตลอดเวลา

 

สุริยันกำลังคิดว่าตนจะต้องเจอกับความเจ็บปวดระดับไหน เมื่อคิดได้แล้วเขาก็เกิดรู้สึกตัวเย็นวาบไปชั่วขณะ เมื่อรู้ว่าจะต้องเจอกับความเจ็บปวดในระดับที่ไม่สามารถทนได้ เหมือนตอนที่เขาโดนนารุคกัดเข้าที่ข้างคอครั้งแรก สุริยันจินตนาการไปถึงเสียงฟันที่บดเข้าไปในเนื้อของตน การขยี้เนื้อกับฟันแต่ละซี่ของมัน ทำให้เนื้อค่อยๆปริแตกออกจนเละ กรามที่แข็งแกร่งเกินไปจนไม่สามารถงัดออกได้ล็อคเข้ากับเนื้อและถูกกระชากออกจนหลุดแหว่ง

 

ร่างข้างใต้ส่งเสียง ฮือออ ฮือออ ตลอดเวลาอย่างน่ารำคาญ แต่ถึงอย่างนั้นเสียงใดๆก็ไม่สามารถเล็ดลอดเข้าไปทำลายความดิบเถื่อนในตัวนารุคได้อีกแล้ว

 

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!

 

สุริยันกรีดร้องเมื่อจินตนาการถึงส่วนที่ทำให้เจ็บปวดที่สุด แต่ไม่ทันให้จินตนาการจบลง นารุคก็ฝังฟันอันแหลมคมกัดเข้าที่สะโพกของสุริยันอย่างจมเขี้ยว

 

“อ๊ากกกกกกกก!! อ๊ากกกกกกกก!! เจ็บบบ!!!!! ฮื้ออออ! ฮื้ออออ! ฮื้อออออ!!!!!

 

สุริยันน้ำตาไหลอาบแก้ม ดวงตาเบิกกว้าง หายใจถี่รัว เส้นเลือดฝอยในตาแดงก่ำเห็นขึ้นมาเป็นเส้นอย่างชัดเจน ฟันบนและล่างของเขาบดเข้าหากันแน่นจนกรามขึงค้างด้วยความเจ็บปวดจนไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ เขาพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ แต่ยิ่งสูดหายใจ สัตว์เดรัจฉานข้างล่างก็ยิ่งเพิ่มแรงกัดลงไป ทุกครั้งที่กัดมันจะกระตุกหัวเล็กน้อยทำให้ฟันเข้าไปในเนื้อได้มากขึ้น

 

เลือดสีแดงเข้มเปรอะเปื้อนตามไรฝันของนารุค ไหลอาบลงข้างสะโพกท่วมพื้นดิน เนื้อที่ปริแตกชุ่มเลือดอยู่ข้างในเต็มปากของมัน นารุคสุขสมมากเสียจนทำตัวไม่ถูก ใจนึงก็อยากจะกระชากให้หนำใจและเคี้ยวเนื้อในปากอันโอชะหวานฉ่ำนั้นให้สุดยอดไปเลย แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นเหยื่อก็จะตายเร็วเกินกว่าที่เขาจะได้เล่นให้สนุกได้อีกสักครึ่งชั่วโมง นารุคจึงเอามือกดเข้าที่สะโพกและค่อยๆถอนฟันตัวเองออกมาจากเนื้อสะโพกของสุริยันอย่างช้าๆ แต่ก็ไม่ลืมที่จะเอาลิ้นตวัดตักตวงเลียเลือดอันอุ่นหวานไว้เป็นกำไร

 

สุริยันดิ้นอย่างบ้าคลั่งด้วยความเจ็บปวดและต้องการจะหลุดพ้น เสียงแผดดังลั่นป่าอย่างน่าเกลียดน่ากลัวชนิดแทบจะไม่เรียกว่าเสียงคน ประหนึ่งหมูที่โดนเชือด กระตุกอย่างบ้าคลั่ง ร้องอย่างโหยหวย น่าสงสาร แต่คนที่กำลังแทงมันนั้นกลับแทงอย่างไม่มียั้ง เนื้อสะโพกของสุริยันเริ่มเห็นเค้าของความหลุดลุ่ยและเหวอะหวะ เลือดไม่ได้ไหลออกมาอย่างบ้าคลั่งแต่ก็ยังคงไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง

 

ทันใดนั้นเองเมื่อนารุคถอนฟันของตนออก เพื่อที่จะได้หาความหฤหรรษ์จากเหยื่อ จู่ๆก็เกิดตัวชาขึ้นมา จากนิ้วเท้าเริ่มขึ้นมาตรงสะโพก ลามมาที่มือทั้งสองขึ้นมาจนถึงหัวไหล่ และลามต่อมาจนถึงศีรษะ อาการชานี้ทำให้ตัวของมันแข็งทื่ออย่างหาสาเหตุไม่ได้ เมื่อพิจารณาถึงผลงานของตน ก็กลับพบว่าคนตรงหน้ากัดฟันและพยายามที่จะหายใจ ตัวเกร็งบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจนหาความสวยงามไม่ได้ มีแต่เพียงความอัปลักษณ์อันน่าเกลียดน่ากลัว และจู่ๆ... น้ำตาก็ค่อยๆไหลออกมาจนอาบไปทั่วแก้มของนารุคอย่างไม่รู้สาเหตุ มันตกใจกับสภาวะที่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่สามารถหยุดอาการตัวชาและน้ำตาที่ไหลออกมานี้ได้

 

เมื่อเห็นภาพของสุริยันเช่นนั้น หัวใจของมันก็บีบรัดจนแน่น สร้างความเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นารุคหายใจถี่ขึ้น และงุนงงกับสภาวะตรงหน้าอย่างไม่สามารถหาเหตุผลได้

 

“สุริยัน...” นารุคค่อยขยับริมฝีปากที่เปื้อนเลือดอันหอมหวานอย่างเต็มปากเต็มคำเมื่อชั่วครู่ สุริยันยังคงกัดฟันและพยายามที่จะหายใจ เพื่อลดความเจ็บปวดที่ไม่มีอะไรบนโลกช่วยให้ทุเลาลงได้นอกจากความตาย ตาเบิกกว้างและไม่รับรู้อะไรนอกจากความรู้สึกอยากตายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

 

“อ๊ากกกกกกกกกกกก! ฆ่าข้า!! เร็วเข้า!!! สุริยันตะโกนอย่างบ้าคลั่ง หมายใจจะเชื้อเชิญมัจจุราชให้ปลิดชีพตนเพื่อปลดเปลื้องความเจ็บปวด ดวงตาแดงก่ำที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำตาจ้องมองขอร้องนารุคอย่างบังคับและอาฆาต

 

“ฆ่าข้าาาาาาา!!!!!!!!!! มือทั้งสองจิกเข้าที่พื้นดินจนมันจมลงไป เล็บของสุริยันถลอกปอกเปิกจากการฉีกทึ้งพื้นดินอย่างทุรนทุราย เป็นเพียงอย่างเดียวที่เขาจะทำได้เพื่อระบายความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่องจากตรงสะโพก

 

นารุคยังคงอยู่ในภวังค์ แม้จะได้ยินทุกเสียงรอบด้าน แต่ไม่อาจทำอะไรได้เลย อาการชายังคงอยู่ น้ำตาก็ยังไหลอยู่ ภายในอกนั้นบีบรัดจนแน่นแทบระเบิด ทรมานจนแทบจะทนไม่ได้ มันไม่รู้ว่านี่คืออะไร นารุคเอื้อมมือเข้าไปหาสุริยันที่ตอนนี้แทบจะเสียสติแล้ว สุริยันเองก็เริ่มออกอาการน้อยลงเนื่องจากความเจ็บเริ่มเปลี่ยนเป็นความชา แต่ร่างยังคงเกร็งอยู่เพื่อให้เกิดการเคลื่อนไหวน้อยที่สุด ไม่อย่างนั้นความเจ็บปวดก็จะถาโถมเข้ามาอีก

 

สุริยันรับรู้ได้ถึงสะโพกที่เต้นตุบๆๆๆ ราวกับว่าเนื้อของเขาเต้นได้ ทุกอย่างมันดูแย่ไปหมด แย่จนคิดว่าน่าจะตายๆไปซะ ทำไมถึงไม่ตายๆไปซะ ทันใดนั้นเองความเจ็บปวดสุดจะทานทนก็ถาโถมเข้ามาจากการห้ามเลือดของนารุค สุริยันดิ้นทุรนทุรายเหมือนปลาที่ดิ้นอยู่บนบกและบิดงออย่างน่าเกลียด นารุคทำการห้ามเลือดด้วยผ้าของสุริยันและเฝ้ามองอาการแดดิ้นตรงหน้าชนิดน้ำตาไหลไม่หยุดอย่างไม่รู้สาเหตุ ห้ามเลือดไปก็เจ็บอกเจียนตายไป

 

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!

 

นารุคค่อยๆอุ้มสุริยันขึ้นมา ผ้าชุ่มไปด้วยเลือด สุริยันร้องอย่างโหยหวยดังลั่นไปทั่วทั้งป่าแถบนั้น เล็บทั้งสิบจิกเข้าไปที่แผ่นหลังของนารุค ขีดเป็นทางยาวหลายต่อหลายครั้ง ทุกครั้งเล็บก็จะขูดเอาทั้งหนังและเลือดของนารุคออกมาด้วย จนในที่สุดความอดทนต่อความเจ็บปวดของสุริยันก็มาถึงจุดที่ยากเกินจะรับได้ คอของเขาตกลง เปลือกตาค่อยๆปิดและสลบไปในที่สุด

 

To Be Contunue…


แอบสปอยเล็กน้อยค่ะ

ในตอนนี้หลายท่านอาจจะงงๆว่า เอต่ะ..... ทำไมอยู่ๆน้ารุคของเราถึงมีอาการอย่างนั้นออกมา

เอาจริงๆก็คือ ในชาติก่อนน้ารุคกับน้องสุของเราเคยเป็นคนรักกันมาก่อนค่ะ

แต่มีเหตุการณ์ที่ทำให้......... (อุ๊บสฺ์) บอกไว้แค่นี้ก่อนแล้วกันนะเนอะ ^^

แต่เอาเป็นว่าอาการนี้มีเหตุผลแน่นอนค่ะ แต่ค่อนข้างเป็นเหตุผลที่แม้แต่ตัวละครในนิยายเองก็ยังไม่เข้าใจเลยแหละ

แต่พวกเราจะเข้าใจกันนะคะ 555+

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

471 ความคิดเห็น

  1. #378 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 01:24
    มาแล้ว ๆ คิดเถิงงงงงงงงงง
    #378
    1
    • #378-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      17 มีนาคม 2560 / 20:35
      คิดถึงเหมือนกันนะคะ ^^
      #378-1
  2. #375 โพอิ (@poitoru12) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 05:31
    กว่าจะกลับมา T-T รอต่อปายยย
    #375
    1
    • #375-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      28 มกราคม 2560 / 15:22
      คิดถึงไรท์จิท่าาาา
      #375-1
  3. #374 meanmena (@mena-meanmena) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 20:08
    คิดถึงค่ะ
    #374
    1
    • #374-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      28 มกราคม 2560 / 15:21
      ขอบคุณน้าค้า ^^
      #374-1
  4. #373 punpun3012 (@punpun-3012) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 08:45
    ไรท์กลับมาแล้ววววว
    #373
    1
    • #373-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      28 มกราคม 2560 / 15:21
      กลับมาแล้วค่าาาาาาาาาาาาาา ^^
      #373-1
  5. #372 SeirinUL (@SeirinUL) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 19:28
    จะอยู่รอดจนรักกันมั้ยเนี่ย!? แปปจะโดนกินซะแล้ว
    #372
    1
    • #372-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      5 มกราคม 2560 / 20:01
      หักมุมดีไหมน้าาาาาาาาาาา อิอิ
      #372-1
  6. #371 Anna (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 23:57
    ดีใจมากค่าาาาาาา

    ติดตามมานานแล้ว มาอัพต่อเร็วๆน้าาาาาาาาาาาา

    สู้ๆน้าาาาาาาาาาา
    #371
    1
    • #371-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      5 มกราคม 2560 / 20:00
      ขอบคุณมากๆน้าค้าที่ติดตามมาตลอดเลย ไรท์ดีใจจังงงง ^^
      #371-1
  7. #370 serin1288 (@serin_fernaldeat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 16:24
    กรี๊ดกร๊าดกระตู้วู้อ๊าาา!! ไรท์เตอรอัพเลี้ยววววว ดีใจแรงมากกกกก นารุค! แกทำอะไรสุริยันที่รักของชั้นยะ!? เดี๋ยวแม่จะฟันคอขาดแม่ง! รอค่ะไรท์ รอหน้าเด็กดีทุกวัน
    #370
    1
    • #370-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      4 มกราคม 2560 / 21:30
      ขอบคุณน้าค้า! โหยดีจัย ตอนแรกคิดว่าจะไม่มีใครรอนะเพราะไม่ได้อัพนานมาก
      แต่นี่ดีใจมากค่ะ ^^ ขอบคุณมากๆนะคะ :D แฮ่
      #370-1
  8. #369 wAtsOnkunG (@morakotdechapan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 13:06
    สำนวนโอเคน้า เข้าใจและจินตนาการภาพได้ง่ายขึ้น
    ความโหดของนารุคเป็นของจริงสินะ 5555555
    แก้คำผิดตรง เมื่อเอาเจ้าตัวจิ๋วขึ้นฝาดบ่า ด้วยน้าาาา
    ป.ล. แผลเหวอะระดับนั้นถ้าไม่เสียเลือดมากก็ติดเชื้อตายได้เลยนะเนี่ย -(+o+)-
    #369
    1
    • #369-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      5 มกราคม 2560 / 20:02
      ตะเองงงงงงงงงงง แล้วนิยายเตงเมื่อไหร่จะอัพอ่ะ
      เค้ารออยู่วนะ =_= รอตั้งแต่ยังเรียนไม่จบจนจะเรียนจบล้ะเนี่ย
      #369-1
  9. #368 Baifern Ka (@fern2508) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 09:38
    ตายแล้วววววว อัพต่อค่ะๆ
    #368
    1
    • #368-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      4 มกราคม 2560 / 12:34
      ยังไม่ตายค่าาาาาาา~
      5555 อุ้ย ล้อเล่นนะคะ อิอิ ^^
      ขอบคุณมากๆนะคะ ดีใจที่ชอบค่าาาา
      #368-1
  10. #367 ChardraBlood (@ChardraBlood) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 01:40
    อัพไวๆเนอ เค้าชอบมากเลยค่ะ นารุคโหดร้ายกับน้องหนูสุริยันจังเลย #สู้ต่อไปอย่าท้อค่ะไรท์
    #367
    1
    • #367-1 Z.W. (@cha_wawa) (จากตอนที่ 15)
      4 มกราคม 2560 / 01:50
      ขอบคุณน้าค้า นี่ก็อัพสดๆร้อนๆเลยค่ะ เขียนเสร็จก็มาอัพเลย 555+
      คิดว่าเป็นของขวัญปีใหม่ แต่ก็สั้นไปจริงๆ หวังว่าจะชอบนะคะ ^^
      ถ้ารู้สึกสนุก ไรท์ก็ดีใจมากๆแล้ว

      ในส่วนนรุคแกโหดของแกตามภาษาสัตว์ป่าค่ะ 555+
      แต่ถ้าเทียบกับการตัวอื่นๆนี่หลังจากนี้นี่ นารุคสุภาพบุรุษที่สุดแล้วค่ะ อิอิ
      เป็นพวกบูชาเมียค่ะ 55555+ ><
      #367-1
  11. #160 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 23:14
    ภาพสวยมากกกกก  เลอค่า~~~~~~~~~
    #160
    0
  12. #119 wAtsOnkunG (@morakotdechapan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 21:46
    อร้ายยยย จะลอยแล้วค่า//ช่วยจับที
    ขอบคุณทุกคนที่ชอบนะค๊า
    โอ้ยๆๆ กำลังใจมาอย่างเต็มเปี่ยม ถ้ามีโอกาสอีกก็อยากจะวาดสองคนนี้อีก

    แต่คงต้องเอาใจช่วยไรต์ให้เขียนงานดีๆออกมาให้เราอ่านกันก่อน
    คน(อยาก)วาดจะได้มีแรงกระตุ้นอีกเรื่อยๆ ฝากด้วยนะจ๊ะไรต์♥
    #119
    0
  13. #118 Say_Windy (@windy1905) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 15:24
    แอร๊ยยยย ดีงามค่ะะะะ เอาอีกๆ >w<
    #118
    0
  14. #117 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 22:17
    อุกรี๊สสส วาดหนุ่ม ๆ คู่นี้ ออกมาได้น่ารักมากค่าาาา >///<
    #117
    0
  15. #116 WindyZz (@pangpong1122) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 15:55
    วาดสวยมากเบยยยย >,.< อยากวาดเป็นแบบนี้บ้างจัง
    #116
    0
  16. #115 wAtsOnkunG (@morakotdechapan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 20:55
    เขินนนนนนนนนน >w< ปลาลิง.อยากวาดนานแล้วนะแต่สุริยันดันน่ารักไม่เท่า ส่วนนารุคไม่วาดหน้าน่าจะพอรู้เหตุผลนะ 5555+
    #115
    0