I am a Grim || เกิดใหม่ที่ต่างโลก ดันเป็นกริมซะได้

ตอนที่ 2 : บทที่ 2 เอลเดอร์ กริม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    17 มี.ค. 60

บทที่ 2 เอลเดอร์ กริม

 

 

 

เมื่อคืนหลังจากที่เราจัดการหมียักษ์ลงได้แล้ว หลังจากนั่นก็ไม่พบกับเหยื่อรายอื่น ในขณะที่กำลังลอยตัวอยู่ เมื่อแสงของพระอาทิตย์เริ่มปรากฏขึ้นบนขอบฟ้า กริมที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันก็เริ่มส่งสัญญาณแปลกๆออกมา

 

ไม่นานพี่กริมที่นำหน้าก็ลอยตัวพาพวกเราไปยังถ้ำแห่งหนึ่ง ถ้ำแห่งนี้ดูมืดมาก ถึงจะพูดแบบนั่นผมสามารถรู้ว่ามันมืด แต่ผมก็ยังมองเห็นนะ

 

พวกเราลอยเข้ามาอยู่ภายในส่วนลึกของถ้ำพอสมควร ภายในมีเสาหินและโคดหินมากมาย มีทั้งส่วนที่เรียกได้ว่าเป็นกับดักทางธรรมชาติสำหรับสัตว์ป่า พวกหลุมที่ลึกและภายในมีหินแหลมจำนวนมากอยู่ภายใน

 

ผมแอบคิดขึ้นมาเหมือนกัน ถ้าหากกริมไม่สามารถบินได้แล้วละก็คงลำบากน่าดู แต่นั่นก็ไม่มีทางเกิดขึ้นเพราะกริมอย่างเราๆนั่นสามารถบินได้ยังไงละ

 

 

หลังจากที่ทุกคนเข้ามาภายในถ้ำหมดแล้ว พี่กริมก็เริ่มที่จะลอยอยู่กับที่ก่อนที่จะนิ่งไป

 

คงไม่ใช่หลับไปแล้วนะ

 

เช่นเดียวกับกริมตัวอื่นๆที่ลอยอยู่ใกล้ๆต่างก็ลอยนิ่ง ผมจึงลองลอยไปมาผ่านร่างอื่นๆ แต่ก็ไม่มีการตอบสนองกลับมา

 

เอ่อ...นอนก็นอน

 

ผมเองก็พึ่งรู้ว่ากริมนั่นสามารถนอนหลับได้

 

อืม..แล้วต้องนอนยังไงละนี่

 

จึงลองลอยนิ่งๆตามพี่ๆกริม แล้วก็พบว่ามันเคลิ้มมากเลยละ เหมือนว่ากำลังนอนอยู่ในโล่งศพเลย....ฟิ้ววว

 

.....

 

แล้วสติของผมก็วูบไป

 

 

 

ช่วงค่ำของวัน เมื่อตะวันลับขอบฟ้าไป เหล่ากริมที่หลับใหลอยู่ก็รู้สึกตัว และเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง

 

ผมรู้สึกตัวขึ้นมาเองโดยไม่ต้องมีนาฬิกาปลุก พร้อมกันกับพวกพี่ๆกริมตัวอื่นๆที่เริ่มเคลื่อนไหวเช่นเดียวกัน พวกเรามองหน้ากันโดยที่ไม่พูดคุย ก่อนจะพยักหน้า...

 

เอ่? พวกเขาพยักหน้าให้กันเป็นด้วย

 

กริมเปลี่ยนไป!!!

 

แล้วกริมที่เคยนำหน้าของพวกเราก็ลอยออกนอกถ้ำไป กริมที่เหลือก็ตามเขาไปด้วย ซึ่งรวมถึงผม

 

 

พวกเราลอยตัวกันไปทางทิศเหนือจากถ้ำ ถึงผมจะไม่รู้ก็ตามว่าทำไมพี่กริมที่นำหน้าถึงชอบไปทางทิศเหนือ แต่ผมก็ลอยตามพี่เข้าไปเงียบๆเช่นเดียวกับกริมตัวอื่นๆ ซึ่งน่าจะพูดไม่เป็นอยู่แล้ว

 

ระหว่างที่ปล่อยให้หน้าที่การหาเหยื่อเป็นของพี่ๆ ผมก็เรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาตรวจสอบ

 

 ‘สเตตัส

 

กริม

ชื่อ ----

Lv. 5

HP 500 / 500

MP 150 / 150

แข็งแกร่ง

10 + 10

ความเร็ว

20 + 20

ปัญญา

20 + 20

อดทน

10 + 10

ด้านบวก

3

ด้านลบ

0

ค่าความกลัว 

3

ความหิว

60/100

ทักษะติดตัว

-          มัจจุราชความมืด ในที่มืดค่าสถานะเพิ่มเป็น 2 เท่า

-          พลังวิญญาณสะสม 3

ทักษะเรียกใช้

ลอบสังหาร

(MP 5)

คำสาปแห่งกริม

(MP10)

กลืนกินพลังวิญญาณ

(MP 10)

ซ่อนตัวในเงามืด (MP 10)

สวดส่ง  (MP10)

 

 

 

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานขนาดไหน แต่ค่าความอิ่มของผมลดลงไปถึง 20 จุด

 

น่าจะราว 12 ชั่วโมงได้

 

ระหว่างที่ผมคำนวณเวลากับค่าความอิ่มอยู่นั่น พี่ๆกริมก็หยุดบินต่อซะอย่างนั่น

 

พวกเราก็พบเหยื่อมื้อแรกของวันแล้ว!!!

 

เป็นวัวป่าที่มีเขาใหญ่ ลำตัวสีน้ำตาลมันเงา ดวงตาสีดำ มีขนแผงคอและท่าทีของมันดูดุดัน มันเป็นวัวตัวผู้และอยู่ตัวเดียว แต่ผมแอบมองเห็นบาดแผลที่อยู่ตามลำตัวของมัน เหมือนว่ามันได้ผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดมาก่อน

 

วัวป่าเขายาว

ชื่อ ----

LV. 15

HP 750 / 2,500

MP 100 / 500

แข็งแกร่ง

40

ความเร็ว

20

ปัญญา

20

อดทน

40

 

สถานะและระดับของมันสูงกว่าพวกเรามาก

 

แต่ครั้งนี้ขบวนการกริมของเราไม่เหมือนครั้งก่อนหน้า

 

พี่กริมที่นำหน้าหันมามองน้องๆทุกคน ราวกับพยายามจะบอกใบ้แผนการ?

 

กริมตัวที่สองนิ่งเงียบราวกับกำลังใช้ความคิด

 

กริมตัวที่สามพยักหน้า

 

กริมตัวที่สี่ชูนิ้วโป้ง

 

กริมตัวที่ห้าชี้ไปยังวัวป่า

 

แล้วสุดท้ายพี่แกก็มองมาที่ผม

 

“เอาสิพี่ เดี๋ยวผมจะสนับสนุนเอง แต่อย่าหวดมันตรงๆละไม่งั้นมีคนตายแน่” ไม่รู้ว่าพวกเขาจะเข้าใจในสิ่งที่ผมต้องการสื่อไหม แต่พี่ผู้นำกลุ่มนั่นพยักหน้าให้ ก่อนที่ร่างของเขาจะค่อยๆเลือนหายไป

 

ถึงกับใช้ซ่อนตัวในเงามืดเป็น

 

กริมตัวอื่นๆก็เช่นเดียวกัน ร่างของพวกเขาค่อยๆเลือนหายไป

แต่หลังจากนั่นสิ่งที่ผมจะต้องตกใจยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น..

ถึงพวกเขาจะใช้ทักษะสองอย่างพร้อมกันไม่เป็น แต่รู้จักการเข้าโจมตีและการถอยออกมาในจังหวะที่วัวป่าใช้เขาขวิด

 

“โอ่พระเจ้า เก่งแบบข้ามคืน” ผมที่มองภาพการโจมตีของพี่ๆกริมจากบนฟ้าก็ตกใจกับภาพที่เห็น

 

“ไม่ใช่เวลามาตกใจ คำสาปแห่งกริม” ผมเรียกใช้เวทย์ไปยังวัวป่าทันใด

 

วัวป่าเขายาว

ชื่อ ----

LV. 15

HP 750 / 2,500

MP 100 / 500

แข็งแกร่ง

30 (40)

ความเร็ว

10 (20)

ปัญญา

10 (20)

อดทน

30 (40)

 

 

สถานะที่ลดลงอย่างมากของความเร็ว ที่แต่เดิมนั่นวัวป่าก็แทบจะโจมตีกริมไม่ทันอยู่แล้ว ยิ่งพอสถานะถูกลดลงไปจนน้อยกว่าสามเท่า

 

การรุมกินโต๊ะสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่า แต่เชื่องช้ากว่าก็ได้เริ่มขึ้น

เพื่อความแน่ใจ ผมจึงต้องทดสอบความเสียหายที่ทำได้กับวัวป่า

ซ่อนตัวในเงามืดตามด้วย ลอบสังหาร

 

ฟุบบบ...ครืดดดด.....

 

พลังชีวิตของวัวป่าก็หายไป 50 หน่วย

 

“โอ่ มันทนทานมาก”

 

หลังจากที่เห็นแบบนั่น เมื่อคำสาปแห่งกริมใกล้หมดผล ผมจึงรีบร่ายใส่ร่างยักษ์อีกรอบ

 

“ถ้าไม่มีคำสาปนี้คงหวดกันไม่เข้าแน่ๆ”

 

แล้วผมจึงทดสอบใช้อีกทักษะหนึ่ง

 

ซ่อนตัวในเงามืดตามด้วย กลืนกินพลังวิญญาณ

 

ฟุบบ....

 

พลังชีวิตของวัวป่าลดลงไป 100 หน่วย

 

“เดียวนะ หรือว่า”

 

จากการทดสอบเล็กๆนี้ทำให้ผมพบว่า ท่าซ่อนตัวในเงามืด ทำให้สร้างความเสียหายได้เป็นสองเท่าของความเสียหายปกติ

 

“เยี่ยมถ้าแบบนี้”

 

ผมจึงอยู่ห่างๆและใช้คำสาปสลับกับคอมโบใหม่ซ่อนตัวในเงามืดตามด้วย กลืนกินพลังวิญญาณ ไปพลางๆ รอจนกระทั้งพลังชีวิตของวัวป่าลดต่ำกว่า 100 หน่วย

 

ซ่อนตัวในเงามืด’ 

กลืนกินพลังวิญญาณ

 

...ฟุบ...

 

ในที่สุดร่างยักษ์ก็ล้มตึงลงกับพื้นและตายไป ลูกไฟสีเขียวลอยออกจากตัวของมันและพุ่งเข้าในตัวผม พร้อมกับลูกไฟดวงสีขาวที่ลอยอยู่เหนือศพ

 

-- ท่านได้เลื่อนระดับ จาก 5 เป็น 10 และสถานะพื้นฐานได้เพิ่มขึ้น

-- ระดับของท่านถึงขั้นที่สามารถวิวัฒนาการได้….วิวัฒนาการ

 

“เห้ย..เดียวก่อน!!!

 

หลังจากได้ยินเสียงดังกล่าว ร่างของผมก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่ว สายตาเริ่มพร่ามัวแต่ยังคงมีสติอยู่

 

ความรู้สึกนี้อยู่นานกว่าสิบนาทีจึงได้หยุดลง

 

-- วิวัฒนาการเป็น เอลเดอร์ กริม ระดับ 1 เสร็จสิ้น

-- ท่านได้เลื่อนระดับ จาก 1 เป็น 5 และสถานะพื้นฐานได้เพิ่มขึ้น

 

ร่างการรู้สึกแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้า เสื้อผ้าขาดๆซึ่งเคยสวมใส่เปลี่ยนเป็นผ้าคลุมขาดๆแทน ที่สำคัญกว่านั่นมือที่ว่างเปล่าเสมอ ก็ปรากฏเคียวสีดำเล่มเก่าๆผุๆเล่มหนึ่งขึ้น บนเคียวไม่ได้มีลวดลายใด

 

...อืม

 

สเตตัส

 

ผมรีบเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นตรวจสอบ

 

เอลเดอร์ กริม

ชื่อ ----

Lv. 5

HP 1,500 / 1,500

MP 250 / 250

แข็งแกร่ง

20 + 20

ความเร็ว

40 +40

ปัญญา

40 + 40

อดทน

20 + 20

ด้านบวก

3

ด้านลบ

0

ค่าความกลัว 4

ความหิว

50 / 100

ทักษะติดตัว

-          มัจจุราชความมืด ในที่มืดค่าสถานะเพิ่มเป็น 2 เท่า

-          พลังวิญญาณสะสม 4

ทักษะเรียกใช้

ลอบสังหาร

(MP 5)

คำสาปแห่งกริม

(MP10)

ดูดกลืนพลังวิญญาณ

(MP 20)

ซ่อนตัว

(MP 20)

สวดส่ง  (MP10)

กินดวงวิญญาณ

(MP 50)

 

 

สถานะได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก อีกทั้งมีทักษะที่เพิ่มขึ้นมาและบางส่วนที่เปลี่ยนแปลงไป

 

- คำสาปกริม (MP 10) * เป้าหมายในระยะสายตา หลังใช้เป้าหมายจะถูกสาปให้ไม่สามารถใช้เวทย์มตร์ได้ภายใน 10 วินาที อีกทั้งค่าสถานะทั้งหมดจะถูกลดลง 20 หน่วย

 

- ดูดกลืนพลังวัญญาณ(MP 20) * ดูดกลืนพลังชีวิตและมานาของเป้าหมายแล้วนำมาเติมเต็มพลังชีวิตและมานาให้กับตนเอง ตามพลังชีวิตสูงสุดของตนหนึ่งในสิบส่วน(ดูด10%จากพลังชีวิตสูงสุดของเรา)และดูดกลืนมานา 50 จากเป้าหมายทันที แต่ค่านี้จะไม่มากเกินกว่าพลังชีวิตของศัตรูที่มีอยู่

 

- ซ่อนตัว(MP 20) * หลังจากใช้ 1 วินาที จะหายตัวไปกับความมืด ไม่สามารถใช้เวทย์ตรวจจับหาตัวได้ ต้องมีระดับที่สูงกว่าทักษะนี้(เวทย์ตรวจสอบขั้นกลางขึ้นไป) การถูกโจมตีหรือการโจมตี จะเป็นการยกเลิกสถานะนี้ การเคลื่อนไหวในระหว่างการหายตัวจะลดลงเล็กน้อย

 

- กินดวงวิญญาณ (MP 50) * ใช้กับดวงวิญญาณ เป็นการกลืนกินดวงวิญญาณดังกล่าว มีโอกาสได้รับการพัฒนาในบางรูปแบบ

 

พออ่านทักษะใหม่ที่ปรากฏขึ้นมาเรียบร้อย ก็ต้องลองใช้ทักษะพวกนี้ให้หมดในโอกาสต่อไป  ผมจึงเลิกสนใจในข้อมูลที่ต้องรอการทดลองแล้วหันไปมองรอบๆในเวลาต่อมา

 

“พระเจ้า?

 

ผมมองเห็นพวกพี่ๆกริมในลุคที่เปลี่ยนไป ทุกคนสวมผ้าคลุมขาดๆเช่นเดียวกับผม แต่ในมือของทุกคนต่างมีอาวุธปรากฏขึ้น อาวุธที่แตกต่างกันออกไป

 

กริมที่นำหน้าทุกคนเสมอมาเป็นดาบใหญ่ถือสองมือผุๆเก่าๆ ดูแล้วให้อารมณ์ของนักรบแนวหน้าที่น่านับถือ ส่วนคนอื่นๆก็ไม่น้อยหน้า

 

กริมตัวที่สองเป็นดาบยาวผุๆคล้ายคาตานะ ดาบที่ดูแล้วมีความคมมาก จนเห็นแล้วรู้สึกเสียวไส้ขึ้นมา ถึงผมจะไม่มีไส้ก็ตาม

 

กริมตัวที่สามเป็นเคียวโซ่

 

กริมตัวที่สีเป็นดาบมือเดียวเหมือนของพวกอัศวิน แต่ก็เป็นดาบผุๆเก่าๆ

 

กริมตัวสุดท้ายเป็นค้อนผุๆ

 

ส่วนสถานะของพวกเขานั่น

 

เอลเดอร์ กริม

ชื่อ ----

Lv. 1

HP 1,000 / 1,000

MP 200 / 200

แข็งแกร่ง

15 + 15

ความเร็ว

30 +30

ปัญญา

30 + 30

อดทน

15 + 15

ด้านบวก

0

ด้านลบ

0

ค่าความกลัว 0

ความหิว

40 / 100

ทักษะติดตัว

-          มัจจุราชความมืด ในที่มืดค่าสถานะเพิ่มเป็น 2 เท่า

-          พลังวิญญาณสะสม 2

ทักษะเรียกใช้

ลอบสังหาร

(MP 5)

คำสาปแห่งกริม

(MP10)

ดูดกลืนพลังวิญญาณ

(MP 20)

ซ่อนตัว

(MP 20)

สวดส่ง 

(MP10)

กินดวงวิญญาณ

(MP 50)

 

ทุกๆคนแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก ยิ่งเรื่องของการตอบสนองจากพวกเขา...

 

“เอา ไง ต่อ” กริมที่ถือดาบใหญ่เอ่ยเสียงสั่น คล้ายเด็กฝึกพูดใหม่ๆ เขาหันกระโหลกมองทางสมาชิกตนอื่นๆ

 

“ไป” กริมที่ถือดาบคาตานะกล่าว

 

“ล่า” กริมตัวที่ถือดาบอัศวิน

 

“ฆ่า” กริมตัวที่ถือเคียวโซ่

 

“หิว” กริมตัวที่ถือค้อน

 

ทุกคนพูดได้แล้ว!!!

 

ผมที่ร้องไห้แบบไม่มีน้ำตาก็ได้แต่สั่นหัวที่เป็นกะโหลกอยู่คนเดียว ขณะที่ก้มหน้าลงและฟังเสียงพี่ๆที่กำลังปรึกษากัน

 

“ไปทางนั่น” กริมซึ่งถือดาบใหญ่ชี้นิ้วที่เป็นโครงกระดูกไปยังทิศหนึ่ง และแน่นอนว่าทิศทางที่พี่แกชี้นั่นคือทิศเหนืออีกตามเคย

 

พี่เป็นอะไรกับทิศเหนือมากมัยครับ ผมที่คิดแต่ไม่พูดก็ลอยตัวลงไปยังลูกไฟสีขาวหรือสิ่งที่ควรเรียกว่า วิญญาณของวัวป่า เพื่อจัดการสวดส่งดวงวิญญาณ ส่วนเรื่องการเดินทางนั่นปล่อยให้พวกกริมตัดสินใจกันเองแล้วกัน

 

ในขณะที่กำลังจะเรียกใช้ทักษะสวดส่ง ก็นึกถึงอีกทักษะขึ้นมาก่อน

 

“เอ๋”

 

กินดวงวิญญาณน่าจะใช้กับ วิญญาณได้นะ

 

ขณะที่นึกถึงทักษะใหม่ข้อมูลการใช้ก็ไหลเข้ามาในหัว ซึ่งมันสอนวิธีการใช้ให้กับผม โดยต้องหยิบวิญญาณขึ้นมา อ่าปากและเรียกใช้ กินดวงวิญญาณ

 

ผมจึงเดินเข้าไปใกล้กับศพของวัวป่าในระยะที่สามารถหยิบวิญญาณได้ แล้วสัมผัสเข้ากับดวงวิญญาณของมัน จากนั่นก็ใช้มือซึ่งเป็นโครงกระดูกหยิบมันขึ้น แล้วจึงอ่าปากออก และเรียกใช้กินดวงวิญญาณ

 

มานาของผมก็ลดลงไป 50 หน่วย ก่อนที่ดวงวิญญาณของวัวป่าจะถูกผมกลืนลงไป

 

ขณะที่ไหลลงไปในลำคอ ผมรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นภายในตัว จะเลิกรู้สึกก็ตอนที่มันสลายไปในกระเพาะแล้ว

 

-- ทักษะ กินดวงวิญญาณ สำเร็จ ได้รับ ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 1 และ ความอดทนเพิ่มขึ้น 1

 

เอลเดอร์ กริม

ชื่อ ----

Lv. 5

HP 1,500 / 1,500

MP 200 / 250

แข็งแกร่ง

21 + 21

ความเร็ว

40 +40

ปัญญา

40 + 40

อดทน

21 + 21

ด้านบวก

3

ด้านลบ

1

ค่าความกลัว 4

ความหิว

100 / 100

ทักษะติดตัว

-          มัจจุราชความมืด ในที่มืดค่าสถานะเพิ่มเป็น 2 เท่า

-          พลังวิญญาณสะสม 4

ทักษะเรียกใช้

ลอบสังหาร

(MP 5)

คำสาปแห่งกริม

(MP10)

ดูดกลืนพลังวิญญาณ

(MP 20)

ซ่อนตัว

(MP 20)

สวดส่ง 

(MP10)

กินดวงวิญญาณ

(MP 50)

 

 

ค่าความหิวของผมที่จากเดิมอยู่ที่ 50 หน่วย กลายเป็น 100 เต็มหลังจากที่กินดวงวิญญาณลงไป นอกจากนี้ยังได้ค่า ความแข็งแรงที่เพิ่มขึ้นมา 1 หน่วย กับ ค่าความอดทน 1 หน่วย

 

ยังมีค่าพลังวิญญาณสะสมที่เพิ่มขึ้น

 

แต่ค่าด้านลบนี่สิมันคืออะไร

 

-- ค่าด้านลบ –

ปัจจุบันไม่ได้ใช้ค่าดังกล่าว และผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับการวิวัฒนาการในขั้นต่อไป

 

รายละเอียดแสดงเท่านั่น

 

“กริม เคียว ไป รึ ยัง” กริมที่ถือดาบใหญ่เอ่ยขึ้น ในขณะที่กริมตนอื่นๆต่างลอยอยู่ข้างๆ

 

ดูเหมือนว่าพวกพี่ๆกริมจะรอผมอยู่ ผมจึงเลิกสนใจในรายละเอียดด้าบลบ และลอยขึ้นไปหาทุกคน

 

“ไป กัน เถอะ” กริมซึ่งถือดาบใหญ่กล่าว จากนั่นทุกคนก็ลอยไปยังทิศเหนือต่อไป.....

 

 

 

 

 

----------------------- จบบทที่ 2 จร้า -----------------------------------------------------

ปาร์ตี้ เอลเดอร์กริม ออกล่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

252 ความคิดเห็น

  1. #248 kkkigger (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 19:38

    ดันชอบชะงั้น กริมเคียว ๆๆๆๆ 5555

    #248
    0
  2. #244 WaranyuZasaxa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 18:58

    ดีคับแนวนี้ชอบอยู่

    #244
    0
  3. #158 SKNdragon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 01:27
    พี่น้องกริม สุขสันต์
    #158
    0
  4. #146 cechinw13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 11:16
    เปนเเนวที่หาอ่านยากเเต่สนุกอ่านเเล้วเพลินๆสบายๆเรื่อยๆ. สนุกมากคับ
    #146
    1
    • #146-1 Silver Duck(จากตอนที่ 2)
      21 กรกฎาคม 2560 / 19:16
      ขอบพระคุณขอรับ อิอิ (><)
      #146-1
  5. #111 CreamPKC (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 01:35
    ยิ่งอ่าน พวกพี่ๆกริมก็ยิ่งน่ารักอ่ะ
    #111
    1
    • #111-1 Silver Duck(จากตอนที่ 2)
      20 เมษายน 2560 / 09:44
      อิอิ ><
      #111-1
  6. #68 gnome (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 19:35
    ขอบคุณครับ
    #68
    0
  7. #43 BMs (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 16:04
    ตามค่าาา
    #43
    0
  8. #36 โป๊กเกอร์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 21:39
    ดีงามครับ อ่านได้เรื่อยๆไม่ติดขัด
    #36
    1
    • #36-1 Silver Duck(จากตอนที่ 2)
      20 มีนาคม 2560 / 09:56
      ขอบพระคุณขอรับ (><)
      #36-1
  9. #29 ทามามะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 11:47
    ขอบคุณค่าสนุกอะชอบจังแนวนี้ เดี๋ยวเติมเงินเพื่อจะอ่านเรื่องนี้เลย555
    #29
    1
    • #29-1 Silver Duck(จากตอนที่ 2)
      19 มีนาคม 2560 / 15:49
      อิอิ ขอบพระคุณขอรับ
      #29-1
  10. #8 21352 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 09:16
    ไปทิศเหนือตลอดเลย
    #8
    0
  11. #4 จอมพลแห่งมนตรา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 12:05
    =[]= นี้มันขบวนการโครงกระดูกเรนเจอร์นิ
    #4
    0