I am a Grim || เกิดใหม่ที่ต่างโลก ดันเป็นกริมซะได้

ตอนที่ 3 : บทที่ 3 บทของผู้ล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    20 มี.ค. 60

บทที่ 3 บทของผู้ล่า

 

 

พวกเราลอยคอบนอากาศเหนือต้นไม้ จนได้พบกับเงาขนาดใหญ่สองร่าง พวกเราจึงซะลอความเร็วและลดระดับของการบินลง

 

เราพบกับวัวป่า แต่ครั้งนี้มันมีระดับอยู่ที่ 10 และมีสองตัว

 

วัวป่าเขายาว

ชื่อ ----

LV. 10

HP 1,700 / 1,700

MP 400 / 400

แข็งแกร่ง

30

ความเร็ว

15

ปัญญา

15

อดทน

30

 

 

ถึงค่าพลังชีวิตของมันจะสูงกว่าพวกเรา แต่ค่าสถานะโดยรวมนั่นต่ำกว่าเรามากหากสู้กันในเวลากลางคืนหรือที่มืด โดยเฉพาะความเร็ว

 

ผมมองหน้าพี่ๆกริมก่อนที่จะหันไปหาวัวป่าอีกครั้ง

 

เมื่อถูกคำสาปเข้าไป นอกจากจะถูกขัดขว้างการใช้ทักษะ สถานะของพวกมันก็ลดลงเหลือเพียงสิบหน่วย ส่วนค่าความเร็วและปัญญากลายเป็น 0

 

พวกเราเข้าจัดการวัวป่าที่โชคร้ายทั้งสองตัว

 

ผ่านไปครู่เดียว พวกมันก็ตายลงด้วยฝีมือของกริมทั้งหลายและการโจมตีครั้งสุดท้ายก็มาจากผม ทั้งสองร่างต่างล้มลงนอนกับพื้น หลังจากนั่นวิญญาณสีเขียวทั้งสองดวงก็ลอยมาเข้าร่างโครงกระดูก

 

-- ท่านได้เลื่อนระดับ จาก 5 เป็น 7 และสถานะพื้นฐานได้เพิ่มขึ้น

 

ส่วนกริมตนอื่นก็เลื่อนระดับขึ้นเป็น 3

 

แล้วผมก็หยิบดวงวิญญาณของวัวป่าทั้งสองขึ้นมากิน

 

-- ทักษะ กินดวงวิญญาณ สำเร็จ ได้รับ ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 1

-- ทักษะ กินดวงวิญญาณ สำเร็จ ได้รับ ความอดทนเพิ่มขึ้น 1

 

ผมได้ค่าสถานะเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย

 

เอลเดอร์

กริม

ชื่อ ----

Lv. 7

HP 1,700 / 1,700

MP 170 / 270

แข็งแกร่ง

22 + 22

ความเร็ว

40 + 40

ปัญญา

40 + 40

อดทน

22 + 22

ด้านบวก

3

ด้านลบ

3

ค่าความกลัว

6

ความหิว

100 / 100

ทักษะติดตัว

-          มัจจุราชความมืด ในที่มืดค่าสถานะกลายเป็น 2 เท่า

-          พลังวิญญาณสะสม 6

 

 

หลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อย พวกเราก็ลอยตัวขึ้นเหนือป่าอีกครั้ง เพื่อตามหาเหยื่อรายใหม่

 

พวกเราลอยมาสักพักใหญ่ก็พบร่างยักษ์ ที่ในครั้งแรกคิดว่าเป็นภูเขา

 

ร่างที่คล้ายกับหุ่นยนต์ยักษ์กำลังนั่งพิงกับภูเขา ร่างของมันสูงเท่ากับภูเขาลูกที่นั่งพิง ตัวของมันเป็นหินทั้งหมด บนไหล่และรอบอกมีอักษรประหลาดที่ผมไม่สามารถอ่านได้เขียนเอาไว้

 

โกเล็มดิน

ผู้พิทักษ์แห่งผืนดิน NO.079

LV.100

HP 17,000,000 / 17,000,000

MP 400,000 / 400,000

แข็งแกร่ง

1,250

ความเร็ว

100

ปัญญา

500

อดทน

4,500

 

เมื่อพวกเราลอยอยู่ไม่ไกลจากมันมาก ร่างที่ว่าก็หันหน้าที่เป็นหินมา

 

....ครืด....

 

“ผู้บุกรุก?” มันเอ่ยถามเสียงดังขณะที่กำลังลุกตัวขึ้นยืน

 

ผมไม่คิดที่จะสู้กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า แต่ผมกังวลเรื่องของพี่ๆกริมแทน

คงไม่ใช่ว่า...

 

“ถอย บินไป ทิศเหนือ ทันที ตามมา” กริมดาบใหญ่เอ่ยก่อนที่จะลอยไปด้วยความรวดเร็ว

 

“เอ๋!!!” ทิ้งผมที่ยังมึนงงอยู่เอาไว้

 

“รีบตาม...ไป ศัตรูฆ่า...ไม่ได้ อยาก แต่ฆ่า ไม่ได้” กริมซึ่งถือเคียวโซ่กล่าว ก่อนที่ร่างกริมอื่นๆก็บินไปยังทิศที่กริมดาบใหญ่บินไป

 

ผมจึงรีบตามทุกคนไปด้วยความรวดเร็ว

 

 

เมื่อทั้งหกร่างบินจากไปด้วยความเร็ว โกเล็มที่เดิมเข้าใจว่าทั้งหกเป็นศัตรูจึงผ่อนคลายลง

 

“ศัตรูถอย ไม่สิพวกนั่นเป็นมอนสเตอร์” โกเล็มกล่าวขณะมองเงาร่างทั้งหกที่บินไปไกล

 

โกเล็มยักษ์จึงล้มตัวลงนั่งตามเดิม

 

“ในกลุ่มกริมนั่น มีกริมพิเศษปนอยู่” ร่างยักษ์เอ่ย “ลาเกีย ข้าขอให้โลกยังคงสงบต่อไป”

 

ก่อนที่ร่างยักษ์จะค่อยๆเข้าสู่ห้วงนิทรา

 

 

เหล่ากริมทั้งหลายซึ่งออกห่างจากจุดที่โกเลมอยู่แล้ว ทั้งหมดจึงได้ซะลอความเร็วลง

 

“เกือบไปๆ ผมนึกว่าพวกพี่ๆจะวิ่งเข้าไปหวดมันซะอีก” ผมกล่าวออกมาในขณะที่บินตามกลุ่ม

 

“แข็งแกร่ง เกินไป” กริมดาบใหญ่กล่าว

 

“สู้ ไม่ได้” กริมคาตานะ

 

“ล่า อ่อนแอ่ ดีกว่า” กริมอัศวิน

 

“เดียว ถูกฆ่า เอา” กริมเคียวโซ่

 

เมื่อมาถึงจุดนี้ผมจึงเริมเข้าใจกระบวนการคิดของพี่ๆมากขึ้น ดูเหมือนว่าตอนนี้พวกเขาสามารถแยกแยะสิ่งที่สามารถต่อสู้ได้ กับสิ่งที่ต่อสู้ไม่ได้แล้ว

 

จากนั่นพวกเราจึงเริ่มบทของผู้ล่า และออกล่าเหยื่อกัน

 

วัวป่าเขายาว

ชื่อ ----

LV. 13

HP 2,000 / 2,000

MP 400 / 400

แข็งแกร่ง

35

ความเร็ว

17

ปัญญา

17

อดทน

35

 

 

-- ท่านได้เลื่อนระดับ จาก 7 เป็น 8 และสถานะพื้นฐานได้เพิ่มขึ้น

 

จากนั่นเราก็มุ่งหน้าตามหาเหยื่อรายใหม่

 

 

แล้วเราก็พบกับม้าตัวสีขาวสดในเวลาต่อมา

 

เป็นม้าที่มีขนสีขาวสดทั่วทั้งตัว มีเขาขึ้นที่หัว ร่างกายสูงใหญ่กว่าสามเมตร มัดกล้ามเนื้อแน่น เดินด้วยความองอาจและไม่เกรงกลัวสิ่งใด ต่อให้เป็นเวลากลางคืน

 

ยูนิคอน

ชื่อ ----

LV. 17

HP 5,000 / 5,000

MP 4,000 / 4,000

แข็งแกร่ง

40

ความเร็ว

70

ปัญญา

70

อดทน

40

 

 

มันมีพลังชีวิตและมานาที่สูง

 

“ไหว ลุย” กริมดาบใหญ่เอ่ยเสียงเรียบ ก่อนที่จะหายตัวไปและหวดเข้าที่หลังของยูนิคอน

 

กริมตนอื่นๆต่างก็รีบเข้าไปสมทบทันที

 

“ฮี่! ไอ้พวกผีกริม โฮลี่ไลท์!!!” ยูนิคอนร้องด้วยความโกรธ ก่อนที่มันจะเรียกใช้เวทย์มนตร์

 

เกิดเป็นลำแสงสีขาวยิงออกจากเขาและพุ่งตรงไปยังร่างของกริมดาบใหญ่

 

เขาที่พยายามจะหลบลำแสงดังกล่าว แต่ก็ยังหลบไม่พ้น ส่งผลให้พลังชีวิตของกริมดาบใหญ่ลดลงไปถึง 200 หน่วย

 

“อัก!!” เป็นครั้งแรกที่ได้ยินเสียงร้องของความเจ็บปวดจากกริม แต่เขาก็ยังมุ่งโจมตียูนิคอนต่อ

 

 “ชิบ มันเองก็ใช้เวทย์มนตร์เป็นหรอนี้” ผมที่เห็นเหตุการณ์ก็ตกใจ แต่ต้องรีบคุมสติแล้วเรียกใช้ “คำสาปกริม”  

 

มานาของผมถูกสูบไป

 

และผลของคำสาปทำให้ยูนิคอนไม่สามารถใช้เวทย์มนตร์ออกมาได้ ทั้งค่าสถานะที่ถูกลดอย่างละ 20 หน่วย

 

“ฮี่ๆ เลว!!!” ยูนิคอนร้องสุดเสียง ในขณะที่มองมายังผม

 

ผมพอจะเข้าใจความรู้สึกของมัน ด้วยการที่ไม่สามารถตอบโต้ศัตรูที่อยู่บนฟ้า บวกกับการถูกรุมทำร้ายแล้วทำได้เพียงป้องกันตัวนั่นรู้สึกยังไง

 

“ชั่ว!!!”  เสียงม้าแสงยังคงร้องโหยหวนอย่างต่อเนื่อง ขณะที่โดนกริมทั้งหลายรัวอาวุธและทักษะเข้าใส่

ตัวมันเมื่อจะพ้นจากคำสาปและมีโอกาสสวนกลับ ก็ถูกกรีดขวางครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยผลจาก คำสาปกริม ซึ่งถูกร่ายโดยผม

ตัวผมที่ยังลอยอยู่บนฟ้ายังใช้ ดูดกลืนพลังวิญญาณไปด้วย

 

“ฮี่ๆๆๆ” สุดท้ายเมื่อพลังชีวิตของมันกำลังจะหมด มันก็จ้องมองผมด้วยสายตาอาฆาตแค้นอย่างที่สุด แต่แล้วร่างของผมที่มันกำลังจ้องอยู่ก็หายไป

 

“ราตรีสวัสดิ์และหลับให้สบาย” ผมโผล่อีกครั้งที่ด้านหลังของมัน ก่อนจะกระชิบเข้าที่ข้างหู แล้วบรรจงใช้เคียวที่ถืออยู่เกี่ยวเอาหัวของมันออกไป

 

รู้สึกราวกับมีดตัดผ่านกระดาษ

 

...กึก.... เสียงหัวของมันที่ถูกตัด

 

...ตึง…. เสียงร่างของมันที่ล้มลง

แล้วมันก็ตายหลังจากนั่น โดยนอนแน่นิ่งไปกับพื้นและไร้ศีรษะ       

วิญญาณสีเขียวลอยออกมาจากร่างของมันเข้ามาในตัวผม และมีดวงวิญญาณสีขาวอีกดวงลอยอยู่เหนือร่าง

 

-- ท่านได้เลื่อนระดับ จาก 8 เป็น 13 และสถานะพื้นฐานได้เพิ่มขึ้น

 

กินดวงวิญญาณ

 

-- ทักษะ กินดวงวิญญาณ สำเร็จ ได้รับ ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 2

 

เป็นครั้งแรกที่รู้สึกถึงรสชาติจากการกลืนกินดวงวิญญาณ วิญญาณของยูนิคอนนี้ช่าง....

 

“อร่อยจริงๆ”

 

ผมรู้สึกประทับใจกับรสชาติของมันซะแล้วสิ สงสัยถ้ามีโอกาสต้องหาวิญญาณของพวกมันมากินให้เยอะๆ

 

ในเวลานี่พี่ๆกริมทั้งหมดต่างก็มีระดับอยู่ที่ 8 ยกเว้นผมที่มีระดับอยู่ที่ 13

 

เอลเดอร์ กริม

ชื่อ ----

Lv. 13

HP 2,300 / 2,300

MP 280 / 330

แข็งแกร่ง

31 + 31

ความเร็ว 48 + 48

ปัญญา

48 + 48

อดทน

30 + 30

ด้านบวก

3

ด้านลบ

20

ค่าความกลัว

20

ความหิว

100 / 100

ทักษะติดตัว

-          มัจจุราชความมืด ในที่มืดค่าสถานะกลายเป็น 2 เท่า

-          พลังวิญญาณสะสม 10

 

ค่าด้านลบ ค่าความกลัว และพลังวิญญาณถูกเพิ่มขึ้นมากกว่าปกติ

 

ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของสิ่งที่สังหาร นั่นคือคำอธิบายที่แสดงในภายหลัง

 

และเมื่อไม่มีอะไรให้ทำในสถานที่แห่งนี้อีก พวกเราก็พยักหน้าให้กัน ก่อนที่กริมดาบใหญ่จะบินขึ้นเหนือต้นไม้ แล้วพาทุกๆคนออกล่ากันต่อ

 

เราล่ากันอย่างสนุก? ในคำคืนนี้ แต่ก็ไม่พบกับม้าแสงหรือยูนิคอนอีก

 

เราฆ่า วัวป่าเขายาวไปอีก 5 ตัว

 

แล้วก็พบกับหมีสีชาดอีก 20 ตัว

 

ระดับของผมก็ค้างอยู่ที่ 20 และไม่สามารถเพิ่มระดับให้ตัวเองได้อีก

 

เอลเดอร์ กริม

ชื่อ ----

Lv.20

HP 3,000 / 3,000

MP 400 / 400

แข็งแกร่ง

43 + 43

ความเร็ว

55 +55

ปัญญา

55 + 55

อดทน

57 + 57

ด้านบวก

3

ด้านลบ

45

ค่าความกลัว

45

ความหิว

100 / 100

ทักษะติดตัว

-          มัจจุราชความมืด ในที่มืดค่าสถานะกลายเป็น 2 เท่า

-          พลังวิญญาณสะสม 40

 

-- ระดับของท่านถึงขั้นที่สามารถวิวัฒนาการได้….เงื่อนไขยังไม่ครบ

 

-- ค่าประสบกาณ์ในระหว่างนี้จะถูกเก็บเอาไว้

 

ส่วนกริมอื่นๆนั่นระดับอยู่ที่ 18

 

เงื่อนไข? อะไรละนั่น

 

-- ไม่มีข้อมูล

 

แต่ในระหว่างที่ผมกำลังหาข้อมูลของรายละเอียดการเลื่อนขั้นอยู่นั่น กลุ่มกริมก็หยุดการบินลง เป็นสัญญาณของการค้นพบเหยื่อ

 

บาซิลิสก์

ชื่อ ----

LV. 28

HP 7,000 / 7,000

MP 1,000 / 1,000

แข็งแกร่ง

70

ความเร็ว

100

ปัญญา

100

อดทน

80

 

สัตว์ที่มีลักษณะคล้ายกับงู เกร็ดเรียงยาวสีดำเงา ดวงตาสีแดงสด ลำตัวยาวกว่าสิบเมตร กว้างกว่าสองเมตร มีปีกเหมือนกับค้างคาว และมันแล่บลิ้นสีแดงตลอดเวลา

 

ในขณะที่พวกเรากำลังมองมัน มันเองก็มองพวกเราเช่นเดียวกัน

 

หวืบ...

 

เป็นมันที่เปิดการโจมตีเข้าใส่พวกเราก่อน โดยเป้าหมายของมันคือกริมดาบใหญ่ซึ่งอยู่ใกล้มันที่สุด

 

...เคร้ง...  เสียงฟันที่ยาวและใหญ่กระทบเข้ากับดาบของกริม ซึ่งกริมดาบใหญ่ยกขึ้นมาปัดป้องเอาไว้

 

กริมดาบใหญ่ มีทักษะการใช้ดาบแล้วนั่นคือสิ่งที่ผมได้เห็น

 

หลังจากที่กริมถูกเปิดฉากการโจมตี ในครั้งแรกกริมตัวอื่นๆก็ยังคงมึนงงอยู่ แต่หลังจากที่กริมหัวหน้ารับการโจมตีจากบาซิลิสก์เอาไว้ได้ ทุกคนก็ได้สติ แล้วเรียกใช้ทักษะและอาวุธ ก่อนเข้าจู่โจมงูยักษ์

 

บาซิลิสก์เหมือนรู้ว่าตนกำลังจะถูกรุมเล่นงาน มันอ้าปากกว้างดูดเอาอากาศเข้าไป ก่อนจะเกิดประกายไฟเล็กๆจากในปาก

 

ฟูววววว…   มันพ่นเปลวไฟสีแดงสดออกมาจากปากของมัน เปลวไฟถูกพ่นพร้อมส่ายไปมาเพื่อให้ถูกตัวของกริมทั้งหลาย

 

กริมที่โดนเปลวไฟสีแดงของมันเข้าไปต่างก็พลังชีวิตหายไปไม่ต่ำกว่า 500 หน่วย ขึ้นอยู่กับส่วนที่ถูกเปลวไฟ

 

ทำให้กริมอื่นๆถูกกันเอาไว้ที่วงนอก

 

...กรรรรร!!!!... บาซิลิสก์คำราม ก่อนที่จะเข้าต่อสู้กับกริมดาบใหญ่อีกครั้งหนึ่ง ส่วนกริมตัวอื่นๆนั่นเริ่มมีความคิดที่จะหลบหนี

 

“แข็งแกร่ง หนี?” กริมดาบคาตานะเอ่ย แต่ลังเลที่จะทิ้งพวกพ้องแล้วหนีไป

 

“ฆ่า ไม่ก็ ถูกฆ่า” กริมที่ถือเคี่ยวโซ่กล่าว ก่อนที่จะลอยเข้าไปยังด้านหลังของบาซิลิสก์

 

กริมตนอื่นจึงลอยเข้าไปตาม

 

“คำสาปกริม!” ผมเองก็ต้องช่วยพี่ใหญ่ให้ได้ ไม่อย่างนั่นกริมดาบใหญ่คงต้องตาย หากพวกเราไม่ช่วยกันโจมตีงูยักษ์แล้วทิ้งเขาไป

 

บาซิลิสก์

ชื่อ ----

LV. 28

HP 7,000 / 7,000

MP 1,000 / 1,000

แข็งแกร่ง

50 (70)

ความเร็ว

80 (100)

ปัญญา

80 (100)

อดทน

60 (80)

 

ด้วยผลของคำสาปกริมทำให้งูยักษ์ไม่สามารถร่ายเวทย์ได้อีก ทั้งยังถูกลดความสามารถลง 20 หน่วย

 

ส่งผลให้กริมดาบใหญ่ที่ก่อนหน้าต่อสู้อย่างยากลำบากก็ดูสูสีขึ้น

 

และเมื่อกริมตนอื่นๆไม่ถูกกันออกไปด้วยเปลวไฟจากบาซิลิสก์ กริมทั้งหมดก็สามารถเข้าไปสมทบและประสานการโจมตี โดยมีผมที่คอยร่ายคำสาปและใช้ดูดกลืนพลังวิญญาณของบาซิลิสก์อย่างต่อเนื่อง

 

....ตึง.....

 

แต่แล้วพี่ใหญ่ก็ถูกบาซิลิสก์ม้วนตัวแล้วใช้ห่างฟาดเข้าที่กลางลำตัว ส่งผลให้ร่างของเขาปลิวไปชนกับต้นไม้

 

“เจ็บ...”

 

พลังชีวิตของเขาลดลงไปอีก 300 หน่วย และตอนนี้พลังชีวิตของเขาเหลือเพียง 1,700 หน่วย ในขณะที่กริมตนอื่นๆเหลือราว 2,000 หน่วย

 

โชคดีที่เขายังไม่ตาย เขาสะบัดหน้าสองสามครั้ง แล้วก็ลอยกลับขึ้นมาเข้าร่วมการต่อสู้อีกครั้ง เพราะหลังจากที่กริมดาบใหญ่ถูกหวดทิ้งไป กริมที่ตกเป้าหมายต่อคือกริมซึ่งถือดาบอัศวินอยู่ เขาดูไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิดเท่าพี่ใหญ่นัก จากที่บาซิลิสก์ไล่ต้อนเขาอย่างต่อเนื่อง

 

กริมตนอื่นๆก็เริ่มใช้ทักษะทั้งหลายที่พวกเขามีเพื่อสนับสนุนกริมอัศวิน นานๆครั้งที่พวกเขาจะใช้คำสาปออกมา แต่ส่วนใหญ่พวกเขาจะใช้ลอบสังหารสลับกับ ซ่อนตัว

 

และเมื่อกริมดาบใหญ่ลอยกลับขึ้นมา บาซิลิสก์ก็เหมือนจะเปลี่ยนเป้าไปที่พี่ใหญ่ทันที

 

“มา” กริมดาบใหญ่กล่าว พร้อมกับตั้งท่าดาบขึ้น แล้วจึงเริ่มหวดกับบาซิลิสก์ โดยที่กริมอัศวินถอยหลังและฉีกออกด้านข้างของบาซิลิสก์ แล้วช่วยคนอื่นๆโจมตีมันจากทิศทางอื่น

 

ผมเองก็เรียกใช้ดูดกลืนพลังวิญญาณอย่างต่อเนื่อง ทั้งเหลือบมองค่ามานาของตนสลับกับพลังชีวิตของพี่ๆกริมตลอดเวลา

 

โชคดีที่เหตุการณ์ไม่คาดคิดนั่นไม่เกิดขึ้น และบาซิลิสก์ในเวลานี้ก็มีพลังชีวิตเหลือหลักร้อย ในขณะที่กริมซึ่งมีพลังชีวิตต่ำที่สุดคือกริมดาบใหญ่ เหลือพลังชีวิตอยู่ 1,000 ต้นๆ

 

พอทุกคนช่วยกันรุมหวดมันอีกคนละสองครั้ง บาซิลิสก์ก็เหลือพลังชีวิตต่ำกว่า 100 หน่วย

 

ซ่อนตัว

 

ลอบสังหาร

 

เคียวของผมลากผ่านส่วนหัวของบาซิลิสก์จากด้านหลังอย่างง่ายดาย

 

....กรรรรรรรรรรร!!!...... มันร้องคำรามด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง พร้อมกับร่างที่ขดไปมา

 

นั่นคือเสียงร้องสุดท้ายของมัน พลังชีวิตของบาซิลิสก์กลายเป็น 0

 

หลังจากนั้นร่างใหญ่ก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน

 

...ตึง!!!.... ก่อให้เกิดฝุ่นควัญขึ้นโดยรอบ

 

ดวงวิญญาณสีเขียวลอยขึ้นมาและเข้ามาในร่างของผม พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้น

 

-- ระดับของท่านถึงขั้นที่สามารถวิวัฒนาการได้….เงื่อนไขยังไม่ครบ

-- ค่าประสบกาณ์ในระหว่างนี้จะถูกเก็บเอาไว้

 

อีกครั้งที่ได้ยินเสียงขึ้นในหัว ผมสะบัดหัวไล่เสียงดังกล่าวออกไป ก่อนที่จะมองไปยังพี่ๆกริมทั้งหลาย

 

ทุกคนอยู่ที่ระดับ 20 กันหมดแล้ว

 

กริมทั้งหลายยังไม่จากไป เหมือนยังรอคอยบางอย่างอยู่ แล้วกริมดาบใหญ่ก็ชี้นิ้วไปยังดวงวิญญาณของบาซิลิสก์ ซึ่งพึงปรากฏขึ้นหลังจากฝุ่นหายไป

“ไป กิน”

 

ผมพยักหน้า ก่อนที่จะลอยลงไปใกล้ๆกับร่างของบาซิลิสก์ โดยที่พวกพี่ๆยังคงลอยตัวรอผมอยู่ด้านบน

 

กินดวงวิญญาณ

 

-- ทักษะ กินดวงวิญญาณ สำเร็จ ได้รับ ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 10

-- ทักษะ กินดวงวิญญาณ สำเร็จ ได้รับทักษะ ตัวอ่อนของมังกร

 

เอลเดอร์ กริม

ชื่อ ----

Lv. 20

HP 3,000 / 3,000

MP 400 / 400

แข็งแกร่ง

53 + 53

ความเร็ว

65 +65

ปัญญา

65 + 65

อดทน

67 + 67

ด้านบวก

45

ด้านลบ

45

ค่าความกลัว

100

ความหิว

100 / 100

ทักษะติดตัว

-          มัจจุราชความมืด ในที่มืดค่าสถานะกลายเป็น 2 เท่า

-          ตัวอ่อนของมังกร มีโอกาสเล็กน้อยต้านทานทักษะใดๆ

-          พลังวิญญาณสะสม 100

 

ค่าสถานะทุกอย่างเพิ่มขึ้นอย่างละ 10 หน่วย

ทั้งยังได้ทักษะใหม่ ตัวอ่อนของมังกร มีโอกาสต้านทานทักษะใดๆ

ค่าด้านบวกที่โดดจาก 3 มาเป็น 45

ค่าความกลัวจาก 45 มาเป็น 100

พลังวิญญาณที่สะสมจาก 40 เป็น 100

 

เป็นการต่อสู้ที่คุ้มค่าสำหรับผม และยังทำให้กริมทั้งหมดเลื่อนระดับเป็น 20 ซึ่งสามารถวิวัฒนาการต่อเป็นขั้นถัดไป

 

ขณะที่ยังอยู่ในช่วงของความปิติหลังได้ชัยชนะ อยู่ๆผมก็รู้สึกเสียวสันหลัง

 

ก่อนที่เสียงหนึ่งจะเอ่ยขึ้นจากความว่างเปล่า

 

“ฮี่ๆๆๆ กริม กริม กริม”

 

ร่างโครงกระดูกที่เหมือนกับพวกเราทุกคน ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของพี่ๆกริม แต่การแต่งกายและรังสีซึ่งแผ่ออกมาโดยรอบแตกต่างจากพวกเรา

 

ร่างดังกล่าวสวมชุดคลุมที่สวยงาม ดูหรูหราและส่งกลิ่นที่น่ารังเกียจออกมา ผมได้กลิ่นดังกล่าวจากตัวผู้มาใหม่

 

ผมจึงลองมองข้อมูลของร่างนั่น

 

 

สเลเยอร์ กริม

ชื่อ ----

Lv. 15

HP 8,000 / 8,000

MP 850 / 850

แข็งแกร่ง

80 + 160

ความเร็ว

180 + 360

ปัญญา

180 + 360

อดทน

80 + 160

ด้านบวก

0

ด้านลบ

421

ค่าความกลัว

560

ความหิว

???

ทักษะติดตัว

-          มัจจุราชความมืด ในที่มืดค่าสถานะกลายเป็น 3 เท่า

-          นักล่ากริม ความสามารถในการต่อสู้กับกริมเพิ่มมากขึ้น

-          พลังวิญญาณสะสม 700

 

“บัดซบ!!! พี่ๆหนีไป!!!” ผมร้องตะโกนขึ้นสุดเสียง

 

ก่อนที่พวกพี่ๆจะรู้สึกถึงรังสีฆ่าฟัน ก็ช้าเกินไป 1 ใน 5 ถูกมือของสเลเยอร์กริมดึงเอาไว้

 

กริมตนดังกล่าวก็เรียกดาบอัศวินออกมาทันใด แต่ยังช้ากว่าสเลเยอร์กริมซึ่งถือดาบไว้ก่อนหน้า ดาบซึ่งมีหัวกะโหลกร้อยอยู่..

 

...ฟืดดด.... สเลเยอร์กริมฟันเข้ายังร่างของกริมดาบอัศวินทันที

 

“เกลียดอัศวิน ต้องตาย!!!” มันกล่าวหลังจากที่หวดดาบเข้ายังร่างของกริมอัศวินซึ่งถูกจับเอาไว้

 

เมื่อดาบถูกฟันเข้าที่กลางลำตัวของกริมอัศวิน พลังชีวิตก็ลดลงไปทันที 1500 หน่วย เขาเหลือพลังชีวิตเพียง 1500 พร้อมกันนั่นร่างของเขายังร่วงลงสู่พื้นดิน โดยมีสเลเยอร์กริมบินตามไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ

 

“ขอหัวของแกเถอะนะ ฮี่ๆๆๆ”

 

ท่ามกลางความตกใจของพี่ๆและผม ศัตรูแข็งแกร่งเกินไป เหมือนเป็นขั้นที่สูงกว่าพวกเราอย่างเห็นได้ชัด ทั้งทักษะติดตัวและสถานะ

 

“หนี...หนีไป!!!” เป็นกริมอัศวินที่ตะโกนออกมา ในขณะที่สเลเยอร์กริมกำลังง้างดาบขึ้นปลิดชีพเขา

 

...ฟุบ.... ก่อนจะรู้สึกตัว ดาบของสเลเยอร์กริมก็ตัดหัวของกริมอัศวินไปแล้ว พร้อมกับพลังชีวิตของกริมอัศวินที่กลายเป็น 0

 

“ฮี่ๆๆ” มันหัวเราะออกมา

ก่อนที่จะหยิบเอาหัวของกริมอัศวินที่ตายไปแล้วขึ้น

 

“หัวของเพื่อนพวกแกไง” มันกล่าวในขณะที่ชูหัวของกริมอัศวินให้ทุกคนได้เห็น

 

 

 

------------- จบบทที่ 3 -----------

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

252 ความคิดเห็น

  1. #245 WaranyuZasaxa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 19:28

    กำตายไป1

    #245
    0
  2. #159 SKNdragon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 01:44
    ม่ายยยย~~~~ ดับไป 1
    #159
    0
  3. #100 MYNAMEISDUCK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 20:33
    079 ลำดับมอนเตอร์ ความเเข็งเเกร่ง??
    #100
    1
    • #100-1 Silver Duck(จากตอนที่ 3)
      27 มีนาคม 2560 / 21:27
      ความลับของโกเล็มจะมีเล่าในภาค 2 นู้นเลยขอรับ อิอิ
      #100-1
  4. #41 BBMTT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 10:44
    เเลดูเป็นพี่ที่รักน้องงง
    #41
    0
  5. #39 ทามามะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 23:33
    พวกพี่ๆไม่กินดวงวิญญาณมั่งเหรอให้พระเอกกินคนเดียวเลย
    #39
    1
    • #39-1 Silver Duck(จากตอนที่ 3)
      20 มีนาคม 2560 / 09:56
      ต้องติดตามอ่านกันดูนะขอรับ (><)
      #39-1
  6. #20 Kikimiki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 11:54
    ยัดบังไคเลย!, เจสสึกะเทนโชชชชชช
    #20
    0