นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic[TonyxSteve]My love with secretary #1

โดย DN_LirmE

เมื่อสตีฟ โรเจอร์ส์มาเป็นเลขาฯให้กับโทนี่ สตาร์คแทนเพพเพอร์ที่ลาหยุดไป จะเกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย!!!

ยอดวิวรวม

700

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


700

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


19
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  30 ส.ค. 57 / 21:56 น.
นิยาย Fic[TonyxSteve]My love with secretary #1

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Tony X Steve
warning YAOI!!!



 

Talk.
        สวัสดีค่าาาาาาา ดีเอ็นเจ้าเก่าเจ้าเดิมกลับมาอีกแล้วค่ะ คราวนี้มาแนวท่านประธานแอนด์เลขาฯ แต่งส่งกิจกรรมของทางเพจ 
Galalian's Gallery (ฟินมากค่ะ ดีแนะนำ -.,-) 

มาดูสตีฟ  โรเจอร์ส์ในสภาพเลขาฯกันเต๊อะะ (เครดิตทางเพจเลยค่าาา)


อ่าห์ ซับกำเดาแพพ -.,-


the★farry

เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 ส.ค. 57 / 21:56


Title     : My love with secretary

Auther   : DN_LirmE

Paring    : Tony X Steve

Rate      : PG13

Note      : ยังมีอีกตอนนะคะ ;p

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

                “ไม่ผ่าน”

                เสียงทุ้มดังขึ้นด้วยประโยคเดิมเป็นครั้งที่ร้อยของวัน ชายหนุ่มเจ้าของสมญานาม ‘มหาเศรษฐียอดอัจฉริยะ เพลย์บอย แถมยังใจบุญ’ ซึ่งเขาเป็นคนตั้งขึ้นเองปัดมือไล่หญิงสาวแว่นหนาเตอะตรงหน้าออกไปพลางใช้มืออีกข้างนวดสันจมูกที่โด่งเป็นสันเพื่อคลายความเครียดและความเบื่อหน่ายที่สั่งสมมาทั้งวัน

                “คุณสตาร์คคะ ท..ทำไมฉันถึงไม่ผ่านล่ะคะ ประวัติการทำงานฉันไม่เคยด่างพร้อย ตอนจบก็จบออกมาด้วยคะแนนเกียรตินิยมอับดับ 1 พูดได้สี่ภาษา คุณสมบัติแบบนี้หาไม่ง่ายนะคะ” เสียงหวานของหญิงสาวแว่นหนาดังขึ้นจนชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่า ‘สตาร์คหรือชื่อเต็มๆ โทนี่ สตาร์คต้องเงยหน้าขึ้นมามองอย่างเซ็งๆ

                เขาล่ะเบื่อไอ้พวกคำถามแบบนี้จริงๆ

                ชายหนุ่มยันตัวเองขึ้นจากเก้าอี้นวมตัวโปรดแล้วเดินไปทางหญิงสาวช้าๆ มือหนาควงปากกาไปมาตามประสาหนุ่มขี้เล่น ริมฝีปากเรียวได้รูปรับกับใบหน้าคมเข้มเปิดขึ้นเอ่ยกับหญิงสาวด้วยเสียงเรียบๆว่า “ผมจะไม่พูดอะไรมากหรอกนะคุณลิลลี่ ประวัติคุณแจ่ม ผลการเรียนดีเยี่ยม แต่ที่คุณไม่ผ่านก็เพราะ....

                “เพราะ...?

                “หน้าคุณไม่โอเค ไอ้แว่นหนาๆนั่นคืออะไร ใช้ไม่ได้ แล้วยังการแต่งตัว มิดชิดเกินไป นี่ผมยังไม่พูดถึงทรวดทรงองค์เอวของคุณที่มันดู....ราบเรียบเหมือนไม้กระดาน ซึ่งไม่ว่าจะมองมุมไหน ต่อให้ผมตีลังกามองคุณก็ไม่ผ่าน ดังนั้นเชิญออกไป” ชายหนุ่มพูดจาด้วยใบหน้านิ่งๆตามสไตล์ของตน มือหนาชี้ปากกาไปตามส่วนต่างๆของหญิงสาวยามเอ่ยถึง พอจบประโยคก็ยังไม่ลืมผายมือไปทางประตูชี้ทางออกให้กับหญิงสาวราวกับเกรงว่าเธอจะหาทางออกไม่ได้ ฝ่ายหญิงสาวที่ถูกวิจารณ์หน้าก็เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าหน้าแดงเพราะอายหรือว่าโกรธกันแน่ แต่ที่รู้ก็คือ เธอทนคำพูดของชายหนุ่มต่อไปไม่ได้จนกระทืบรองเท้าคัชชูเดินออกไปแล้ว

                “ออกจะแรงไปหน่อยนะครับเจ้านาย” เสียง AI ยอดอัจฉริยะที่โทนี่ สตาร์คให้ชื่อว่า ‘จาร์วิสดังขึ้น ทำให้ใบหน้าของโทนี่ที่เต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายนั้นดูเบื่อกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด
 

                “มีอะไรจาร์วิส” โทนี่เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงบ่งบอกความหน่ายและเมื่อยล้า เขาขอไปสู้รบปรบมือกับพวกนอกโลกที่ไหนก็ได้ ดีกว่าที่เขาต้องมานั่งอยู่บนเก้าอี้ คอยสอบประวัติพวกคนที่มาสมัครงานเป็นเลขาฯอยู่ทั้งวี่ทั้งวัน ขนาดพูดคำว่าไม่ผ่านมาร้อยกว่ารอบ จำนวนคนที่คอยการสำภาษณ์กลับไม่ลดน้อยลงสักนิด เขาไม่นึกเลยว่าพอ เพพเพอร์  พอตเลขาฯสาวสุดสวยของเขาลาพักรักษาตัวไปไม่กี่วัน จะทำให้เขายุ่งจนหัวหมุนแบบนี้ได้ แล้วเธอดันขอลาไปเป็นเดือนจนเขาต้องเร่หาเลขาฯคนใหม่มาแทนก่อนอีกต่างหาก

                ถ้าเพพเพอร์กลับมาก่อนกำหนด  เขาขอสาบานว่าจะเพิ่มโบนัสให้เธองามๆ

                โทนี่ค่อยๆฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะหลังจากที่เดินกลับมานั่งที่เก้าอี้นวมตัวโปรดที่ตอนนี้อยากเปลี่ยนเป็นเก้าอี้นวดคลายเส้นแทน แต่จาร์วิสก็ไม่ได้ปล่อยให้โทนี่พักได้นาน สักพักก็ส่งเสียงตอบออกมาว่า “เจ้าหน้าที่โรมานอฟ จากหน่วยชีลด์มาขอเข้าพบครับ”

                “บอกไปว่าฉันไม่อยู่” โทนี่ตอบด้วยเสียงอู้อี้โดยไม่คิดแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะ

                ปังงงง!!!!!

                เสียงประตูไม้อัดราบเรียบไร้ลวดลายสีดำสนิทที่ถูกกระแทกไปกระทบกับผนังดังลั่นไปทั่วห้อง หญิงสาวที่มีผมสีน้ำตาลโทนส้มยาวถึงประบ่าซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นเจ้าของลูกถีบประตูเมื่อครู่เดินเข้ามาในห้องทำงานสไตล์โมเดิร์นซึ่งจัดแต่งตามที่เจ้าของห้องชื่นชอบแล้วกระแทกตัวลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับชายหนุ่มเจ้าของห้องด้วยใบหน้าไม่ยี่หระ

                “เหมือนจะไม่ทันครับเจ้านาย”  โทนี่หน้ากระตุกหงึกหลังจากที่จาร์วิสพูดจบ ร่างกำยำยันตัวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะหันไปสั่งให้จาร์วิสไล่พวกที่มาสมัครงานกลับไปก่อน

                “มีอะไรเหรอคนสวยโรมานอฟ” โทนี่กัดฟันถามนาตาชา โรมานอฟที่กำลังหมุนเก้าอี้ไปมาด้วยไมตรีจิตอันล้นเหลือ(?)

                “ฉันเห็นว่าคุณหาเลขาฯอยู่” นาตาชาหยุดหมุนเก้าอี้แล้วหันมาตอบโทนี่ด้วยเสียงนิ่งๆ ก่อนจะบอกต่อด้วยใบหน้ายิ้มๆอีกว่า “ฉันเลยเอาของขวัญมาให้”

                โทนี่เลิกคิ้วขึ้นเมื่อประโยคสุดท้ายของเจ้าหน้าที่สาวจบลง แต่ก็ได้หมดข้อสงสัยเมื่อมีอีกคนเดินเข้ามาในห้อง โทนี่เบิกตากว้างมองร่างกำยำสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาด้วยความตกใจปนประหลาดใจ สายตาคมมองกวาดตั้งแต่เส้นผมสีทองสั้นตามแบบฉบับทหาร ใบหน้าเรียวหวานที่ตอนนี้ขึ้นสีเล็กน้อย นัยน์ตาสีฟ้างดงามราวกับอความารีน อัญมณีแห่งท้องทะเลที่ถูกเรียกขานด้วยอีกชื่อว่า ‘เทพีแห่งท้องทะเลที่ถูกครอบปิดด้วยแว่นทรงกลมโต ริมฝีปากบางที่ถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีชมพูดูหวานหยาดเยิ้มชวนให้เข้าไปสัมผัส เรือนร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามถูกปกปิดโดยเสื้อเชิร์ตตัวเล็กรัดติ้วกับกระโปรงหนังสั้นๆสีดำที่ถูกแหวกข้างขึ้นมาเผยเรียวขาขาวยาวเรียวน่ามอง จนมาสุดที่รองเท้าส้นเข็มสีดำที่ดูสั่นๆจากการรับน้ำหนักของผู้สวมใส่

                นี่มัน สตีฟ  โรเจอร์ในชุดสาวออฟฟิศ........

                โทนี่เหม่อมองร่างกำยำของคนที่ได้ชื่อว่า ‘กัปตันอเมริกาที่ตอนนี้กำลังยืนตัวตรงเกร็งยิ่งกว่าตอนผู้บังคับบัญชามาตรวจแถวเมื่อเขาเป็นทหารใหม่ๆ ทหารหนุ่มถูกจับจ้องค้างไปหลายนาที ก่อนจะถูกเสียงเย้าแหย่ของนาตาชาปลุกขึ้นจากภวังค์

“ฉันว่าพวกคุณสองคนคงอยากอยู่กันตามลำพัง” เจ้าหน้าที่สาวพูดยิ้มๆแล้วยันตัวลุกขึ้นไปตบบ่าสตีฟ แม้เพียงเบาๆแต่ก็ทำให้สตีฟที่ดูเหมือนจมอยู่กับความคิดของตัวเองสะดุ้งเฮือก นาตาชาหัวเราะเล็กน้อยแล้วเดินออกจากห้องไปทิ้งให้สตีฟยืนทำอะไรไม่ถูกอยู่ที่เดิม

หลังจากนาตาชาเดินออกไป ห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด ชายหนึ่งคนนั่งอยู่ที่โต๊ะประจำตำแหน่งเช่นเดิม ส่วนอีกคนก็ยืนตัวเกร็งประจันหน้ากันอยู่ ชายทั้งสองมองหน้ากันนิ่งราวกับคิดคำพูดไม่ออก ทั้งๆที่เวลาเจอกันทีไรก็มีเรื่องคุยไม่จบไม่สิ้นแท้ๆ บรรยากาศแห่งความเงียบงันและอึดอัดก็ยังคงดำเนินต่อไปโดยไม่มีท่าทีจะจบสิ้น ซึ่งแน่นอน....ชายเจ้าของห้องไม่ค่อยจะชอบมันเท่าไหร่

“กัปตัน..” โทนี่หยัดยืนขึ้นเต็มความสูงพร้อมก้าวไปหาคนที่ดูจะสะดุ้งนิดๆยามเขาเรียกชื่อ มือหนาเอื้อมมือไปกะจะวางลงบนบ่าอีกฝ่าย แต่มือกลับค้างเติ่งอยู่บนอากาศเมื่ออีกฝ่ายดันขยับตัวหนี ใบหน้าโทนี่กระตุกหงึกก่อนจะวางมือไว้ข้างลำตัวเช่นเดิม “ทำไมนายถึงได้แต่งตัวแบบนี้”

หลังฟังคำถามจบ สตีฟก็หันขวับมาหาโทนี่ ใบหน้าหวานขึ้นสีเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงอึกอักว่า “ก..ก็นาตาชาบอกว่านี่เป็นเครื่องแบบเลขาฯนี่”

โทนี่ สตาร์คมองชายที่ได้ชื่อว่าเป็นฮีโร่คนแรกของอเมริกาซึ่งตอนนี้เหมือนจะถูกต้มจนเปื่อยจากสายลับสาวที่เหมือนจะเก่งเรื่องพวกนี้เสียเหลือเกิน มือหนายกขึ้นปิดใบหน้า พยายามกลั้นขำไม่ให้อีกฝ่ายได้อายหนักไปกว่านี้ แต่กลับทำให้สตีฟอายหนักมากกว่าเดิมแถมยังดูโกรธๆเมื่อเห็นโทนี่เอามือปิดหน้าที่ดูจะสั่นๆเหมือนพยายามอดกลั้นอะไรอยู่ มืออีกข้างกุมท้องแน่น เรือนร่างสันทัดที่งอลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่ได้ทำให้รู้สึกเลยว่าโทนี่ ‘พยายามกลั้นขำอยู่

“โธ่ปู่ เลขาฯผู้ชายที่ไหนเขาแต่งตัวแบบนี้ ฮ่าๆๆๆๆ” เหมือนโทนี่จะไม่พยายามอดกลั้นอีกต่อไป เพลย์บอยหนุ่มปล่อยก๊ากออกมาเต็มที่ชนิดไม่เห็นหัวคนที่เขากำลังขำใส่เลยแม้แต่น้อย ใบหน้าสตีฟแลดูขึงขังขึ้นยามได้ยินเสียงหัวเราะ คิ้วเรียวหนาขมวดแน่นจนแทบจะชนกัน เมื่อโทนี่เห็นดังนั้นจึงเลิกขำอย่างอัตโนมัติ ร่างสันทัดเหยียดตัวตรงอีกครั้ง ก่อนกระแอมไออย่างวางมาด “แล้วทำไมนายต้องแต่งเป็นเลขาฯด้วยล่ะปู่ ชิลด์จะจับนายทหารไปแช่แข็งเป็นหวานเย็นเพื่ออนุรักษ์สายพันธุ์ทหารกล้ารึไง”

สตีฟส่ายหน้าให้กับคำถามของโทนี่ แต่พอนึกถึงคำตอบของตัวเอง ใบหน้าเรียวก็ขึ้นสีแดงอีกครั้ง เรียวปากหวานตอบออกมาเพียงแค่ว่า “นาตาชาแค่บอกว่าคุณหาเลขาฯอยู่”

โทนี่เลิกคิ้วขึ้น สตีฟนึกว่าเขาจะไม่รู้เหรอว่าสตีฟปิดบังอะไรสักอย่างอยู่ “ไม่ใช่แค่นั้นมั้ง” โทนี่เริ่มออกเดินโดยเดินวนไปวนมารอบสตีฟแล้วใช้สายตาพิจารณาแม่สาว(ไม่เหมือนจะไม่สาว)ทรงโตในชุดพนักงานออฟฟิศหญิงรัดรูปตั้งแต่หัวจรดปลายส้นสูง “ถ้าจะเอาเลขาฯมาให้ คนสวยโรมานอฟไม่เอาปู่หวานเย็นที่ไม่สันทัดเรื่องเทคโนโลยีมาหรอก”

“ขอโทษที่ไม่สันทัดเรื่องเทคโนโลยี ผมจะไปบอกนาตาชาให้แล้วกันว่าอย่าเอาคนไม่เก่งเทคโนโลยีมาเป็นเลขาฯให้คุณ” น้ำเสียงเรียบนิ่งเรียกความสนใจจากโทนี่ให้หันมองขึ้นมาได้เป็นอย่างดี

“อ่าว นี่งอนกันเหรอปู่”

“ผมเปล่า ขอตัวล่ะ” สตีฟหันหลังแล้วทำท่าจะเดินออกไป การกระทำไวกว่าความคิด โทนี่คว้าแขนของสตีฟไว้ ก่อนจะรวบตัวชายหนุ่มหน้าหวานไว้ในอ้อมแขนกว้าง

“จะไปไหนล่ะปู่ มาเป็นเลขาฯให้ฉันไม่ใช่เหรอ” โทนี่ใช้แรงทั้งหมดที่มีต้านแรงทหารกรำศึกซึ่งถูกการทดลองทำให้แรงเยอะมากกว่าปกติที่กำลังดีดดิ้นอยู่ภายใต้อ้อมแขนแกร่งของเขา โทนี่กัดฟันกรอด เส้นเลือดตรงขมับปูดโปนขึ้นมา บ่งบอกถึงว่าเขาใช้แรงไปมากขนาดไหนเพื่อจะทำให้ร่างกำยำของอีกคนอยู่ภายใต้อ้อมแขนของเขาอย่างสงบๆ(?)

“เลขาฯคุณต้องเก่งเทคโนโลยีนิ ปล่อย” สตีฟสะบัดโทนี่ออกไปเต็มแรง แล้วเร่งฝีเท้าเดินออกไปจากห้อง แต่ก็ถูกเสียงโทนี่ดังขัดขึ้นมาอีกครั้ง

“ฉันแค่ถามว่าทำไมนายถึงยอมแต่งแบบนี้มาต่างหาก ปากมันไปเอง นายก็รู้นี่” โทนี่ค่อยๆยันตัวขึ้นจากพื้นหลังจากโดนสตีฟสะบัดล้ม นักธุรกิจหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองสตีฟที่ตอนนี้ดูเหมือนร่างจะสั่นๆ มือหนากำแน่น คล้ายๆสะกดบางอย่างไว้ในใจก่อนมันจะระเบิดออกมา “สตีฟ...?

ดูเหมือนเส้นความอดทนของทหารหนุ่มจะขาดผึ่ง ฮีโร่คนแรกของอเมริกาตวาดลั่นด้วยน้ำเสียงสั่นระริกว่า “ผมเห็นคุณเครียดๆ พอไปถามนาตาชา นาตาชาก็บอกว่าแต่งแบบนี้มาแล้วคุณจะดีใจแค่นั้นแหละ สมใจคุณหรือยัง”

หลังสิ้นเสียงของสตีฟ ห้องทั้งห้องก็ตกสู่ความเงียบงันอีกครั้ง โทนี่ที่ยังไม่ได้ยืนตัวตรงดีเบิกตากว้างด้วยความตะลึงงันหลังจากที่สตีฟระเบิดความรู้สึกของตัวเองออกมา สตีฟหันหน้าไปมองโทนี่ แววตาที่เคยเข้มแข็งแลดูสั่นระริกยามมองมา มืออันสั่นเทาถูกยกขึ้นมาปิดริมฝีปากเรียวของตนช้าๆ เหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าได้พูดอะไรออกไป

                “อย่าบอกนะว่านาย......

“ผมปล่าว” สตีฟปฏิเสธทันทีทั้งๆที่โทนี่ยังพูดไม่ทันเสร็จดี ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อ โดยที่เจ้าตัวก็พยายามปกปิดมันไม่ให้อีกฝ่ายมองเห็น แต่ปฏิกิริยาของทหารหนุ่มกลับเรียกรอยยิ้มของอีกคนได้เป็นอย่างดี โทนี่ยกยิ้มขึ้นอย่างปิดไม่มิดราวกับมีแผนการซ่อนไว้ภายในใจ

“เริ่มงานกันเลยมั้ย คุณเลขาโรเจอร์ส์”

 

 TBC.

ผลงานอื่นๆ ของ DN_LirmE

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 07:56

    ออยากดูตอนสองอ่ะ

    #4
    0
  2. วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 01:22
    อุโฮ่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย คุณเลขาฯไม่เหลือค่ะงานนี้ฟฟฟฟ
    #3
    0
  3. #2 aiwendil
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 21:13
    หือ อ้าว แล้วตอนต่อไปอยู่ไหน

    สตีฟของฉัน สตีฟที่น่าเคะ เอ๊ย น่ารักของช้าน
    #2
    0
  4. #1 Magnus
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 15:26
    ฮือออ ชอบบ โอ๊ยย ยั่วชัดๆเลยค่ะปู่คิดดีแล้วใช่มั้ย

    มาแหย่หนวดเสือจะถอนตัวกลับก็ไม่ทันแล้วน้าา

    รอนะคะ อยากอ่านต่อ><
    #1
    0