Chance โอกาสรัก [SingtoKrist]

ตอนที่ 18 : Chance : 18th

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 135 ครั้ง
    12 ก.ค. 61

Chance : 18th

 




ห้องทำงานที่เคยมีเสียงพูดคุยขณะนี้ถูกแทนที่ด้วยความเงียบอีกครั้ง หญิงสาวที่ตกอยู่ในความกังวลหันไปมองเพื่อนที่มาด้วยกันวันนี้ ทั้งๆที่เธอมาเพื่อทำให้ทุกอย่างมันจบแต่ทำไมเพื่อนของเธอถึงได้เอ่ยแบบนั้นออกไป

 

 

มันไม่มีอะไรอีกอย่างเรื่องมันนานแล้ว เราบอกแล้วว่าเราไม่คิดอะไร เรามีนัดต่อ ขอตัวก่อนนะ ขอโทษนะสิงที่ทำให้มันยุ่งยากแพรพลอยลุกขึ้นทันทีหลังจากบอกสิงโต เพื่อที่จะไม่ให้สิงโตถามอะไรต่อเธอก็เดินออกมาจากห้องทันทีและแน่นอนว่าต้นเองก็ตามมาด้วยเช่นกัน ทิ้งอีกคนยังคงค้างคาใจกับคำตอบที่ยังไม่ได้รับ

 

 

แพร แพร เดี๋ยวก่อนต้นคว้าเข้าที่แขนของหญิงสาวที่กำลังกำลังลิฟต์ซึ่งแน่นอนว่าเธอดันมือนั้นออกอย่างไม่ต้องสงสัย

 

 

ต้นทำอะไร ทำแบบนั้นทำไม ทุกย่างมันกำลังจะจบแล้ว นายไปเขี่ยไฟให้มันโหมขึ้นทำไมหญิงสาวหันไปถามเพื่อนตนเอง 

 

 

ถ้าแพรไม่มีเรื่องกับเด็กคนนั้นงานนี้แพรก็จะได้ดูแลจนจบเราพูดถูกมั้ย แพรก็รู้ว่าทำแบบนี้แพรเองที่เสียเครดิตไหนจะคำพูดนั่นอีก

 

 

เปล่าเลยต้น เรื่องมันจะไม่เกิด ถ้าตั้งแต่แรกเราไม่เข้ามา ยิ่งทำแบบนี้เรายิ่งรู้สึกแย่ ต้นได้ยินมั้ยว่าเรารู้สึกแย่ เราเล่าทุกอย่างให้ต้นฟังเพราะเราอยากให้ทุกอย่างจบ หลังจากที่หญิงสาวระบายออกมาความเงียบก็เกิดกับทั้งคู่

 

 

รู้มั้ยต้นว่าคริสคุยกับเราครั้งนี้ครั้งที่สองแล้ว สองครั้งแล้วที่น้องยังไม่บอกสิงทั้งๆที่ความจริงน้องบอกไปก็ได้แล้วทุกอย่างก็จบแต่น้องไม่ได้บอกอะไร ฮึก ต้น เรารู้ว่าต้นอาจจะไม่ชอบน้องแต่ขอล่ะ เรื่องนี้เราผิดเอง ผิดเองทั้งนั้นหญิงสาวมองอีกคนอย่างอ่อนใจ คำพูดของคริสที่ร้านกาแฟเธอจำได้ทุกคำ แม้เธอจะยังเลิกชอบสิงโตไม่ได้แต่ทุกครั้งที่เห็นสิงโต ใบหน้าเรียบเฉยหากแต่แววตาแหลกสลายราวกับจะหมดแรงของคริสมันก็ลอยขึ้นมาตลอด

 

 

เราขอโทษ อย่าร้องนะ เราขอโทษต้นที่เห็นหญิงสาวยืนร้องไห้อยู่ก็กล่าวออกมา เขายอมรับว่าเขาไม่ชอบคริสนักตั้งแต่มีเรื่องกันครั้งก่อน ไหนจะรอบนี้อีกที่แพรพลอยยอมถอนตัวออกจากการทำงานกลางคันมันทำให้หญิงสาวเจอคนอื่นต่อว่าหลายฝ่าย ซึ่งเขามองว่าต้นเหตุไม่ได้มากจากคนตรงหน้าเขาอย่างเดียวมันมาจากสาเหตุอื่นด้วย

 

 

ถือว่าเราขอก็ได้ อย่าทำแบบนี้อีก แค่นี้เราก็สู้หน้าใครไม่ไหวแล้วทั้งคริส ทั้งสิง

 

 

 

สิงโตที่ยังยืนค้างอยู่ที่ประตูห้องเขาไม่ได้ยินชัดทุกประโยคเพราะเขายืนอยู่หลังประตูที่แง้มเอาไว้ และจากจุดนี้ห่างจากลิฟต์ไปพอสมควร แต่เท่าที่เขาพอจับใจความคือแพรพลอยคุยกับต้นเรื่องคริสเขาคาดว่าอาจจะไม่ใช่เรื่องที่ดีนักดูจากที่หญิงสาวลุกพรวดออกไปและถ้าถามจากสองคนที่เพิ่งออกไปคาดว่าเขาคงจะไม่ได้คำตอบแต่ถ้าถามกับคริสอีกเขาก็กลัวการทะเลาะซ้ำอีกทำให้ตอนนี้เขารอเพื่อนอีกคนติดต่อกลับมา เขากำลังรอที่จะรู้ความจริงบางอย่าง

 

 

ด้วยความที่เรื่องเก่ายังไม่ทันหายเรื่องใหม่ก็เข้ามาแทรก คนผิวสองสีตัดสินใจโทรหาเพื่อนสนิทอีกคนที่เป็นที่สามารถเป็นที่ปรึกษาให้เขาได้ในเวลานี้

 

 

[ฮัลโหล ว่าไงไอ้สิง]เสียงปลายสายตอบรับทันทีที่รับโทรศัพท์

 

 

กาย มึงว่างคุยกับกูมั้ย

 

 

[อือๆ ได้อยู่ แปปนะ]คนปลายสายหันไปสั่งอะไรซักอย่างกับคนอื่น เสียงคร้องแคร้งทำให้สิงโตพอจะเดาได้ว่าอีกคนคงยังอยู่ที่ร้านอาหารอยู่แน่นอน

 

 

[อ่า ว่าไง]

 

 

เห้อ กูมีเรื่องจะปรึกษามึงหว่ะ..สิงโตเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้คนปลายสายฟังทั้งเรื่องที่เขาทะเลาะกับคริสเรื่องแพรพลอยที่คริสเล่า ไหนจะเรื่องล่าสุดที่เขาเจอ เขาเล่าให้ฟังทั้งหมดเพราะตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้จะทำยังไงกับเรื่องต่างๆที่กำลังเกิดขึ้น มันยุ่งยากไปหมด

 

 

[เชี่ยย หนักหว่ะงั้นแสดงว่าตอนนี้มึงรอน้ำมนต์ติดต่อกลับมาอยู่ใช่มั้ย ห่านี่ก็หลายอาทิตย์แล้วนะ แต่จากที่มึงเล่ากูว่ามันต้องมีอะไรซักอย่างหล่ะวะ ไม่งั้นน้องคริสคงไม่หวงมึงกับแพรจนเละเทะแบบนี่หรอก กูเองก็ไม่รู้ว่าที่น้องเค้าพูดมันจริงมั้ย มึงลองย้อนไปมองดีๆดิว่าจริงอย่างที่น้องเค้าว่ามั้ยเพราะกูก็บอกมึงไม่ได้ กูไม่ได้บอกให้มึงเชื่อน้องทั้งหมด แต่เรื่องที่น้องมีเรื่องกับไอ้ต้นกูว่ามันไม่ใช่เรื่องเล็กๆหว่ะ ]

 

 

อือ ตอนนี้กูทำได้แค่รอ แม่งเอ้ย!กูกลัวถามกับคริสแล้วแม่งจะซ้ำรอยทะเลาะกันอีก เรื่องแพรรอบก่อนก็ยังไม่เคลียร์สิงโตตอบไปตามความจริง

 

 

[เห้อ แม่งปัญหาอะไรวะเนี่ยไอ้สิง แล้วมึงจะเอาไงต่อวะระหว่างนี้]กายว่าอย่างอ่อนอกอ่อนใจ เพราะปัญหาที่เพื่อนเขาเจอก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆเช่นกัน คนหนึ่งเพื่อน คนหนึ่งคนรัก

 

 

กูอยากคุยกับคริสก่อนหว่ะ ปัญหาของกูกับคริสมันเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆแล้วหว่ะ กูไม่อยากปล่อยให้มันนานกว่านี้

 

 

[เออ ก็คิดได้นี่หว่าแล้วโทรหากูเพื่อ เห้ออ แต่กูขอพูดอะไรซักอย่างนะไอ้สิงคนรักกันคำพูดบางคำพูดถ้ามันทำร้ายจิตใจกันมึงเลี่ยงได้ก็เลี่ยงหน่อยแล้วกันยิ่งสถานการณ์แบบนี้อีก มึงรู้ใช่มั้ยคนรักกันถึงจะคบกัน5ปี ปี สิบปีหรือนานกว่านั้นทุกอย่างมันก็หยุดลงได้ ถ้าคนหนึ่งไปต่อไม่ไหว]กายพูดไปตามใจคิด เขาเองก็รู้ว่าเพื่อนเขาเวลาร้อนใครก็ฉุดเอาไว้ไม่อยู่ เขาไม่อยากให้เพื่อนกับคนรักต้องจบกันด้วยอารมณ์

 

 

“…..”

 

 

[เอ้า ห่าอย่าเงียบกูพูดให้คิดไม่ได้พูดให้เครียดนะเว้ย มีอะไรก็บอกกูแล้วกันเดี๋ยวกูจะไปช่วยน้ำมนต์มันอีกแรง มึงเองก็คิดดีๆละกันจะทำอะไรต่อ]

 

 

อือ ขอบใจมากหว่ะสิงโตคุยกับคนปลายสายต่ออีกนิดหน่อยเขาก็วางสายไป เขาได้แต่ถอนหายใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นมันหนักจริงๆอย่างที่กายบอก และมันอยู่ที่เขาว่าจะจัดการมันยังไง.. 

 

 

เชี่ย ซวยแล้วสิงโตได้แต่สบถในใจเพราะตอนนี้เข็มนาฬิกาบอกเวลากว่า2ทุ่มเข้าไปแล้วซึ่งมันเลยเวลาที่เขาสัญญากับคนรักเอาไว้มาราว 3ชั่วโมงกว่าแล้วไหนจะเวลาขับรถกลับอีก เมื่อเห็นอย่างนั้นคนผิวสองสีก็รีบคว้าทุกอย่างเพื่อบึ่งรถกลับไปหาคนรักของตัวเองที่ห้องทันที

 

 

และเป็นไปตามคาดกว่าสิงโตจะกลับถึงห้องก็ทุ่มกว่าเข้าไปแล้ว พอเข้ามาในห้องก็มีเพียงความเงียบเท่านั้นที่อาศัยอยู่ อาหาร 2-3  อย่างที่ถูกฝาชีครอบเอาไว้เขาภาวนาให้อาหารพวกนั้นลดลงไปบ้าง เพราะนั่นแสดงว่าคนตัวขาวที่อยู่ห้องกินไปแล้วแต่เหมือนสิ่งที่เขาหวังจะไม่เป็นจริงเพราะอาหารทุกจานยังเต็มอยู่และไม่มีร่องรอยของการตักเลย

 

 

สิงโตเดินหาคนตัวขาวที่คาดว่าจะอยู่ที่ห้องนอนเพราะ โซฟาหน้าทีวีไม่มีใครอยู่ เมื่อเปิดเข้าไปในห้องนอนภาพที่เห็นคือคนตัวขาวกำลังขดอยู่ในก้อนผ้าห่ม มีเพียงส่วนหัวเท่านั้นที่โผล่พ้นออกมานอกผ้า เขาเดินเข้าไปชิดกับขอบเตียงอีกรอบก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นที่ว่างบนเตียง เขาก้มลงไปกระซิบบางอย่างก่อนจูบกลุ่มผมนุ่มของคนรักที่หลับอยู่เบาๆ

 

 

พี่ขอโทษนะสิงโตมองภาพตรงหน้าอีกซักพักก่อนจะผละออกพาตัวเองไปเก็บอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะก่อนจะเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าคนที่คิดว่านอนหลับไปแล้วจะยังตื่นอยู่ คริสรู้สึกตัวตั้งแต่อีกคนเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วแต่เขาก็ยังคงแกล้งหลับต่อไป เขายังไม่อยากตื่นมาสู้หน้าคนอายุมากกว่า

 

 

การกระทำต่างๆที่คนอายุมากกว่าทำ ทำเอาน้ำตาที่เพิ่งแห้งไปเกือบไหลออกมาอีกรอบ คำขอโทษที่ยิ่งฟังเหมือนยิ่งตอกย้ำว่าเขาได้กลายเป็นคนที่ถูกละเลยเลยโดยสมบรูณ์แล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขาถูกทิ้งเอาไว้ให้อยู่ตรงนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขาทำได้เพียงรอคอยให้อีกคนกลับมา..

 

 

สิงโตที่อาบน้ำเสร็จก็เดินตรงมาที่เตียงทันทีเขาไม่ได้รอให้ผมแห้งอย่างครั้งก่อนๆ แค่เช็ดให้หมาดเขาก็สอดตัวเข้าที่นอนแล้ว คนอายุมากกว่ามองไปยังแผ่นหลังแคบที่หันหลังให้เขาอยู่ ก่อนเขาจะตัดสินใจขยับตัวไปหาคนที่นอนอยู่อีกฝั่ง สิงโตย้ายหัวตัวเองไปยังหมอนอีกใบที่มีพื้นที่เหลือ ก่อนจะวาดแขนกอดอีกคนจากด้านหลังเอาไว้ เมื่ออยู่ในท่านี้ทำให้แผ่นหลังของคริสชิดกับอกของสิงโตทันที 

 

 

 

เช้าวันใหม่เคลื่อนเข้ามาคริสทยอยนั่งสะสางงานที่หอบกลับมาจากโรงพยาบาล เขาจะต้องเคลียร์งานให้เสร็จภายในอาทิตย์ที่จะถึงเท่านั้นเพราะเขาได้ตกลงที่จะร่วมโครงการที่คุยกับรุ่นพี่อย่างอ๊อฟเอาไว้แล้ว ทำให้ตอนนี้เขาจะต้องรีบปิดและกระจายเคสที่ตัวเองถืออยู่ออกไปให้กับหมอคนอื่น

 

 

ภายในห้องตอนนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองมุม โดยที่กลางห้องเป็นคริสที่นั่งเคลียร์เอกสารอยู่ส่วนอีกมุมหนึ่งที่โต๊ะทำงานถูกจับจองด้วยคนอายุมากกว่าที่ถือโทรศัพท์คุยงานแทบตลอดเวลา เนื่องจากการเปลี่ยนคนดูงานทำให้เขาต้องจูนกับคนที่มาใหม่อีกครั้ง 

 

 

เวลาเที่ยงกว่าคริสก็ละสายตาจากเอกสารต่างๆ ตาของเขาเริ่มพล่าเนื่องจากใช้สายตาจ้องตัวหนังสือนานเกินไป เขาจึงตัดสินใจออกไปหาซื้อกาแฟดื่ม แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเก็บกระเป๋าตังค์ลงไปคนที่ทำงานอยู่อีกมุมก็ถามขึ้นมาเสียก่อน

 

 

จะไปไหนสิงโตถามด้วยความสงสัย

 

 

ผมจะออกไปร้านxxxครับพี่จะเอาอะไรมั้ย

 

 

งั้นพี่ไปด้วย ว่าจะพักสายตาหน่อยสิงโตว่าก่อนจะเดินไปคว้ากุญแจรถ

 

 

ไม่นานทั้งคู่ก็เดินทางมาถึงร้านกาแฟที่คริสชอบกินเป็นประจำ ชื่อเครื่องดื่มทั้งสองแก้วถูกสั่งผ่านเคาท์เตอร์ร้าน คริสกับสิงโตเลือกนั่งอยู่มุมโซฟา สิงโตมองคนที่นั่งตรงข้ามเขา ช่วงนี้คริสดูเงียบกว่าปกติ พูดน้อยลง ไม่ค่อยร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน ซึ่งเขาเองก็เดาว่าอาจจะมาจากเรื่องที่คารังคาซังกันอยู่ สิงโตที่จมอยู่ในความคิดตัวเองอยู่ดีๆก็มีพนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามาหยุดที่โต๊ะเขา ก่อนจะยื่นของบางอย่างมาให้คริส

 

 

พี่จริงๆด้วย เอ่อ คือผมจำพี่ได้ที่รอบก่อนพี่มากับแฟนที่สวยๆใช่มั้ย ตรงมุมนั้นอ่ะ แฟนพี่เค้าทำพวงกุญแจอันนี้ตกไว้ ผมเลยเอามาคืนคำพูดของพนักงานทำเอาสิงโตจ้องเขม็งมาที่คนตัวขาวทันที ที่รับของชิ้นนั้นมา และแน่นอนว่าเขาไม่มีพวงกุญแจแบบนี้ ทำให้เกิดคำถามขึ้นในหัวของเขาทันที

 

 

ครับ ขอบคุณครับคริสทำเพียงรับมันเอาไว้ ใช่ หากเป็นมุมที่พนักงานชี้มันเป็นมุมเดียวกับที่เขามาคุยกับแพรพลอยรอบก่อน แสดงว่านี่คือของๆแพรพลอย พอพนักงานคนนั้นเดินออกไปคริสก็รับรู้ถึงสายตาที่จ้องเขม็งมาทันที

 

 

แฟน?สวยๆ?หมายความว่าไงคริสสิงโตถามเสียงเรียบ

 

 

ผมมาที่นี่กับพี่แพรคริสตอบไปตามความจริง โกหกไปก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น เพราะที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็แทบหักออกจากกันอยู่แล้ว

 

 

คริสรู้หรือเปล่าว่าแพรถอนตัวออกจากงานที่ทำอยู่ตอนนี้แล้ว...คริสไม่มีส่วนในเรื่องนี้ใช่มั้ยสิงโตเอ่ถาม เขาภาวนาให้สิ่งที่เขาคิดไม่เป็นจริง

 

 

ผมไม่รู้คริสเองก็แปลกใจไม่น้อยที่แพรพลอยยอมถอนตัวออกจากงานที่ทำ

 

 

แล้วคริสมาทำอะไรที่นี่กับแพรสิงโตค่อนข้างโล่งที่คริสตอบแบบนั้น แต่ก็ไม่วายถามต่อซึ่งคริสทำเพียงเงียบเท่านั้น จนเครื่องดื่มที่สั่งถูกนำมาเสิร์ฟถึงโต๊ะคริสก็ยังไม่ตอบสิงโต ทำให้สิงโตเอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง

 

 

เรื่องพี่ ผมมาคุยกับพี่แพรเรื่องพี่อะไรจะเกิดมันคงต้องเกิดสินะ คริสได้แต่คิดในใจก่อนค่อนยิ้มออกมา

 

 

เมื่อไหร่คริส คริสมาคุยกับแพรเมื่อไหร่

 

 

น่าจะ4-5 วันก่อนมั้งครับคริสตอบพลางดูปฏิกิริยาของคนตรงหน้า แววตาของสิงโตเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน

 

 

แพรเพิ่งขอถอนตัวออกจากงานเมื่อวานนี้คริส

 

 

ผมไม่ได้ทำอะไร แล้วผมก็ไม่รู้ด้วยว่าพี่แพรจะถอนตัว ผมแค่มาทำให้ทุกอย่างมันเคลียร์เท่านั้น

 

 

ทำไมคริสทำอะไรไม่บอกพี่เลย ทำแบบนี้มันไม่ได้มีปัญหาแค่ทางเดียว มันทำให้งานพี่มีปัญหาตามไปด้วย งานที่คนดูแลถอนตัวไปกลางคันมันทำให้งานมันยากขึ้น พี่ต้องคุยกับคนดูแลคนใหม่อีก คริส...พี่ก็อยากเคลียร์กับเราเรื่องแพร แต่ทำแบบนี้ปัญหามันยิ่งใหญ่ขึ้นนะ

 

 

เพราะผมสินะครับ...ถ้าพี่อยากเคลียร์ก็ได้ครับกลับห้องกัน กลับไปคุยให้มันจบซักที ผมขอโทษที่ทำให้พี่ลำบากนะครับบางทีมันอาจถึงเวลาแล้วก็ได้

 

 

สิงโตมองแผ่นหลังเล็กที่เดินออกไปจากร้าน ทำไมเขารู้สึกราวกับมันกำลังจะหายไปแบบนี้ แผ่นหลังของคนตัวขาวไกลออกไปทุกที ทำให้เขาลุกตามออกไป...  ไม่นานทั้งคู่ก็กลับมาที่ห้องอีกครั้ง แก้วน้ำที่เพิ่งออกไปซื้อยังไม่ลดลงแม้แต่น้อยคริสเลือกวางมันเอาไว้ที่โต๊ะกินข้าวก่อนจะนั่งลงตาม

 

 

พี่อยากเคลียร์อะไร พี่เริ่มเลยครับคริสเอ่ยเสียงเรียบ

 

 

พี่อยากคุยเรื่องที่ร้านกาแฟมันหมายความว่าไง ไหนคริสบอกว่าไม่รู้เรื่องที่แพรถอนตัวไงสิงโตถอนหายใจออกมา

 

 

ผมยังยืนยันคำเดิม ผมไม่รู้จริงๆว่าพี่แพรจะถอนตัวจากงาน แต่ที่ผมคุยกับพี่แพรผมคุยเรื่องพี่ คุยเรื่องเค้า แค่คุยกันจริงๆ

 

 

เรื่องพี่...เรื่องเดิมอีกแล้วหรอคริสสิงโตถามขึ้น คริสยิ้มเศร้าให้กับประโยคที่คนรักถาม สุดท้ายแล้วทุกอย่างมันก็วนกลับมาที่จุดเดิม จุดที่เขาไม่อยากเข้ามาอีกแล้ว

 

 

ทำไมพี่ถึงได้ถามผมตลอด ทำไมพี่ไม่ถามกับพี่แพรบ้าง ทำไมต้องเป็นผมทุกครั้ง เพราะในเมื่อบอกอะไรไปพี่ก็ไม่ฟังผมอยู่แล้ว ผมไม่รู้ว่าพี่จะอยากได้คำตอบจากผมไปทำไมร่างขาวพูดไปตามความจริง ความจริงของเขามันไม่เคยถูกเชื่อเลยซักครั้ง สุดท้ายเขากับคนตรงหน้าก็ทะเลาะกันอยู่ดี

 

 

คริสจะงอนหรือโกธรพี่ไม่ว่าแต่คุยกันดีๆได้มั้ย ประชดพี่ขึ้นมามันก็ไม่ได้อะไร คริสจะทำไปทำไม

 

 

บางทีเพื่อนพี่เค้าน่าจะตอบคำถามได้ตรงใจพี่มากกว่าผมนะครับ พี่เคยคุยกับเค้าซักครั้งหรือยังความโกธร ง้องอนมันไม่ได้เกิดขึ้นกับเขาอีกแล้ว เขาเจ็บจนเลยจุดนั้นออกมาแล้ว

 

 

คริส!!”สิงโตเองก็เริ่มไม่สบอารมณ์กับคนตรงหน้าที่เอาแต่ประชดเขา จนตอนนี้ทุกอย่างมันแย่ลงไปอีกครั้ง คริสเหม่อมองออกไป เขาไม่ได้โฟกัสที่สิงโตอีกแล้ว เขามองไปรอบๆห้องที่อยู่ตอนนี้ ก่อนจะไปหยุดอยู่ตรงกองงานที่เขายังคงทำค้างเอาไว้

 

 

พี่สิงครับ พี่เหนื่อยมั้ย เหนื่อยกับการที่เราเป็นอยู่ตอนนี้หรือเปล่า จากตอนนั้นมาถึงตอนนี้ก็เกือบ ปีแล้วเนอะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าเราจะมากันได้ไกลขนาดนี้คริสพูดออกมาทั้งที่สายตาไม่ได้สบกับคนตรงหน้าเลย ยิ่งทำให้สิงโตไม่เข้าใจว่าอีกคนพูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม

 

 

เราเดินออกมาไกลเกินไปแล้วหรือเปล่าครับ บางทีผมว่าเราหยุดเอาไว้ที่ตรงนี้ดีมั้ย ก่อนที่มันจะไม่เหลืออะไรอีกพี่เหนื่อย ผมก็เหนื่อย เราต่างคนต่างเดินกันดูมั้ยครับ ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองดูมั้ยครับ เผื่อ..

 

 

คริส!อย่าพูดแบบนี้ ถ้าเรายังไม่พร้อมคุยตอนนี้พี่ไม่ว่าแต่อย่าทำแบบนี้ไม่นานพอสิงโตพูดจบเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เขามองหน้าจอที่ปรากฏชื่อคนโทรมาทำให้เขาเลี่ยงที่จะรับไม่ได้เพราะปลายสายเป็นสายที่เขารอมานาน

 

 

คริสมองคนที่กำลังเดินออกไปรอยยิ้มสุดท้ายถูกจุดขึ้นมาบนหน้าขาวเขาไม่พร้อมอีกต่อไปแล้ว ไม่พร้อมที่จะอยู่รอให้อีกคนหันกลับมา ไม่พร้อมที่จะเจอเรื่องแบบนี้อีกต่อไปแล้ว..

…………………………………………………………………

ตอนหน้าเป็นตอนสุดท้ายของอดีตแล้วนะคะ 

ยังดี๊ที่อิพี่พอมีไหวพริบบ้าง แต่ยังไม่มากพอค่ะ

คนเราถ้าเจอเรื่องเดิมๆซ้ำซาก เจอบ่อยๆมันเป็นเหมือนตัวเร่ง

ที่ทำให้เราไม่อยากกลับไปอยู่ตรงนั้นคริสเองก็เหมือนกันค่ะ

ตอนหน้าเราจะพาแพรพลอยกับต้นกับมาโล้ดแล่นอีกครั้งง

เจอกันตอนหน้าค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 135 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #189 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 16:18
    เรื่องเดิมวนเวียนไปไม่ได้คำตอบ เพราะถามไม่ถูกคน พอน้องบอกก็ไม่เชื่อน้อง
    #189
    0
  2. #166 Himawari Hana (@himawarihana) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 21:25

    เข้าอิหรอบรู้ตัวเมื่อสาย ไม่อยากให้น้องพูดคำๆนั้น แต่ที่ผ่านมาไม่ฟังอะไรน้องเลยนะพี่สิง

    #166
    0
  3. วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 00:40
    สงสารคริสแต่ไม่สงสารพี่เพราะพี่ไม่เคยฟังตั้งแต่แรก
    #101
    0
  4. #82 KS1828 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 11:40
    งือออสงสารทั้งคู่เลย...ทำเอาน้ำตาคลอเล
    #82
    0
  5. #81 อีช้อย (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 02:07

    ฮื่อออออออออ คริสเราไม่โออึดอัดจัง

    #81
    0
  6. #80 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:53
    พี่สิงเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่ากำลังจะเสียน้องหมอไป... แต่เหมือนจะรู้สึกตัวช้าไปหน่อย...
    #80
    0
  7. #79 miimiew0912 (@miimiew0912) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:38

    ฮรืออออ สงสารคริส

    #79
    0
  8. #78 @_Xu (@NoptiraNaunsri) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:22
    กลับมาเร็วๆนะคะ
    #78
    0
  9. #77 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:14
    สงสารคริส คงอึดอัดมากเลย คุณพี่ก็มาเร่งเอาคำตอบแต่ไม่เคยเชื่อและมีความเหนื่อยหน่าย เป็นใครก็ไม่ทน
    #77
    0
  10. #76 maha29928 (@maha29928) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:06

    รอค่ะ เอาด่วนๆนะคะ มันคาใจ

    #76
    0
  11. #75 NN0882334409 (@NN0882334409) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 21:39
    รอเลยค่ะ
    #75
    0
  12. #74 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 21:37
    เอาจริงเราก็เหนื่อย...
    #74
    0
  13. #73 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 21:37
    อึดอัดมากกก เราโคตรเข้าใจคริสเลยอ่ะ หวังว่าตอนหน้าพี่สิงจะรู้เรื่องสักที จะได้เลิกกดดันน้องแบบนี้ แต่ถึงยังไงก็คงไม่ทันเนอะ เพราะเป็นเรา เราก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน
    #73
    0
  14. #72 poonim2544 (@poonim2544) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 21:33
    สงสารน้องงงงงงงง ฮื้อออออออ
    #72
    0