Chance โอกาสรัก [SingtoKrist]

ตอนที่ 19 : Chance : 19th

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    14 ก.ค. 61

Chance : 19th

 




หลังจากที่โทรศัพท์ดังสิงโตก็รีบพาตัวเองออกมาที่ระเบียงห้องทันที หากเป็นสายอื่นที่โทรเข้ามาเมื่อกี๊เขาคงตัดสายแบบไม่ลังเล แต่ถ้าเป็นสายนี้เขาไม่สามารถตัดมันทิ้งไปได้

 

 

[โว้ยย กว่าจะรับโทรมาจี้กูเก่งนะมึง พอกูโทรไปหล่ะ..]ทันทีที่รัยสายคนปลายสายก็โวยขึ้นมาทันที

 

 

ว่าไงบ้างมึงเค้ายอมให้เราเข้าไปดูมั้ยยังไม่ทันจบประโยคดีสิงโตก็แทรกขึ้นมาก่อน

 

 

[มึงหนิ เห้อออ เออ เค้ายอมเว้ยแต่คงได้แปปเดียวนะแม่ง เข้มงวดชิบหาย ทำเหมือนกูจะไปขโมยความลับของชาติ กว่าจะติดต่อ กว่าจะขอ กว่าจะเจอคนดูแล]

 

 

เมื่อไหร่ กูเข้าไปได้เมื่อไหร่

 

 

[เค้าให้มาพรุ่งนี้ ซัก 11โมงไปเจอกันร้านเลย มึงกับน้องคริสเป็นไงบ้างวะกูฟังมาจากไอ้กาย แม่งหนักหน่วงมากอ่ะ]

 

 

อือ แย่หว่ะแย่มาก..คำถามของน้ำมนต์ทำให้สิงโตนึกหวนไปเมื่อไม่กี่สิบนาทีก่อนหน้านี้ ใบหน้า น้ำเสียง มันบอกเขาได้เป็นอย่างดีว่าคนพูดเอาจริง คริสพร้อมที่จะหายไปได้ทุกเมื่อหากเขาละสายตา คำพูดของคริสทำเอาใจของเขาตกวูบไปอยู่ที่พื้น ความอึดอัดที่เหมือนกับมีอะไรมากดทับที่อกทำให้เขาหายใจแทบไม่ออก เขาจะต้องรีบเคลียร์เรื่องๆนี้ให้จบเสียที ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป..

 

 

[เห้ย ไอ้สิง ได้ยินที่กูพูดมั้ย!!]

 

 

เออ ได้ยินๆ ขอบใจมึงมากนะน้ำมนต์

 

[เออ ไม่เป็นไร ยังไงมึงก็เพื่อนกู อีกอย่างกูยังอยากได้น้องคริสเป็นเพื่อนสะใภ้อยู่หว่ะ ฮ่าๆ]ปลายสายพูดติดตลก มันพลอยทำให้เขายิ้มออกไปด้วย คุยกันอีกนิดหน่อยสิงโตก็วางสายจากน้ำมนต์ไป

 

 

พอกลับเข้ามาในห้องเขาก็ไม่เห็นคริสอยู่ในห้องแล้ว เขาเดินไปดูงานที่อีกคนเคยกระจายเอาไว้กลางโต๊ะหน้าทีวีแต่ตอนนี้มันถูกเก็บไปหมดแล้ว ทำให้สิงโตรีบเดินเข้าไปดูที่ห้องครัวก่อน ทำให้เขาเห็นโพสต์อิสที่แปะอยู่โต๊ะกินข้าวที่คนตัวขาวเพิ่งนั่งเมื่อครู่

 

 

ผมมีประชุมด่วน กลับดึกครับสิงโตได้แต่มองโพสต์อิทด้วยความกังวล ภาพของคริสที่นั่งเมื่อครู่นี้ยังติดตาเขาอยู่ เขากลัวจริงๆว่าคริสจะหายไปจากเขา แต่ถ้าโทรไปตอนนี้คริสน่าจะไม่รับโทรศัพท์ของเขา เมื่อคิดได้แบบนั้นสิงโตก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา เขาอยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆ เขาอยากให้ทุกอย่างมันเคลียร์จริงๆซักที

 

 

 

และแล้ววันที่สิงโตรอคอยก็มาถึงเขาขับรถมารอน้ำมนต์ที่นัดหมายเอาไว้ ร้านแฮงค์เอ้าท์ที่พวกเขามาตอนวันเกิดน้ำมนต์วันที่เรื่องต่างๆเริ่มเลวร้ายลง ตั้งแต่วันที่เขาทะเลาะกับคริสในวันเกิดน้ำมนต์ ถัดมาราว 2-3 วันเขาก็ขอให้เพื่อนสนิทอย่างน้ำมนต์ช่วยหาวิธีดูกล้องในร้านให้ แต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิด เพราะทุกอย่างมีขั้นตอน และร้านที่เขามานั้นความปลอดภัยต่างๆค่อนข้างสูง ทำให้เรื่องล่าช้าไปหลายอาทิตย์กว่าที่จะเข้ามาดูได้

 

 

ไม่นานน้ำมนต์ก็มาถึงที่ร้านและแน่นอนว่ามีกายเพื่อนอีกคนมาด้วยซึ่งสิงโตเองก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่นานทั้งสามคนก็เดินเข้ามายังห้องควบคุมกล้อง ซึ่งก่อนหน้านี้น้ำมนต์ได้ระบุวันที่ต้องการเปิดดูเอาไว้แล้วทำให้ทุกอย่างดูง่ายขึ้นและไม่นานภาพที่พวกเขาต้องการก็มาถึง

 

 

และแน่นอนว่าพอภาพเหตุการณ์ทุกอย่างปรากฏขึ้นบนจอ..ก็ทำเอาร่างทั้งร่างของสิงโตชาวาบ ความรู้สึกหลากหลายโถมทับเขาเข้ามาจนเขาบอกไม่ถูกว่าตัวเองควรรู้สึกอย่างไร กายและน้ำมนต์ลอบมองหน้าเพื่อนเป็นระยะและดูเหมือนว่าหน้าของเพื่อนเขาจะดูแย่ลงเรื่อยๆ มือของสิงโตกำลังกำแน่น พวกเขาเดาไม่ออกเลยว่าตอนนี้สิงโตรู้สึกแบบไหนกันแน่ พอภาพจากกล้องเล่นจบแน่นอนว่าสิงโตก็ขอบันทึกภาพนั้นเอาไว้เพราะเขาต้องการความจริงที่มากกว่านั้น

 

 

ไอ้สิงมึงจะเอายังไงต่อวะ เอ่อ มึงจะไปหาไอ้ต้นเย็นนี้เลยหรอน้ำมนต์ถามคนตรงหน้าอย่างกล้าๆกลัวๆ ซึ่งสิงโตเองงทำเพียงพยักหน้าตอบรับเพื่อนเท่านั้น เพราะตั้งแต่ออกจากร้านสิงโตก็เอาแต่เงียบ ใบหน้าเรียบเฉยติดเย็นชาไม่แสดงอารมณ์ใดๆออกมาทั้งสิ้นจนทำให้เพื่อนที่มาด้วยกันได้แต่ภาวนาว่าเย็นนี้ขออย่าได้เกิดเรื่องอะไรเลย

 

 

แล้วมึงจะบอกเรื่องนี้กับคริสเลยมั้ยกายถาม

 

 

อือ กูจะบอกเมื่อได้ยินชื่อของคริสความผิดก็ยิ่งโถมทับเขาเข้ามา เขายังจำได้ดีวันที่กลับจากวันเกิดน้ำมนต์เขากับคนรักทะเลาะอะไรกัน เขาจำได้ดีว่าคริสมองเขาด้วยสายตาแบบไหน เขาจำได้ทุกอย่าง ยิ่งคิดเขายิ่งอยากทำให้ทุกอย่างมันจบแล้วกลับไปหาคนรักให้เร็วที่สุด

 

 

กูถามได้มั้ยวะ มึงกับคริสเป็นไงบ้างวะตอนนี้น้ำมนต์ถามขึ้น

 

 

แย่หว่ะ แย่มากๆสิงโตตอบก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้เพื่อนฟัง ซักพักเสียงของเขาก็เริ่มขาดไป ความรู้สึกแสบคอถูกเข้ามาแทนที่

 

 

กายกับน้ำมนต์ที่เห็นเพื่อนเป็นแบบนี้ก็อดสงสารไม่ได้ พวกเขาเองก็อึ้งไม่ใช่น้อยตอนที่ดูภาพจากกล้อง และจากที่สิงโตเล่ามาเหมือนว่าเพื่อนเขาจะผิดเต็มๆ ตอนนี้สิ่งที่พวกเขาทำได้คือให้กำลังใจเท่านั้น พวกเขาหวังเพียงว่าคนรักของเพื่อนเขาจะไม่ใจเด็ดพอที่จะหยุดทุกอย่างเอาไว้จริงๆ ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาเดาไม่ออกเลยว่าคนผิวสองสีที่อยู่ตรงนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป

 

                                                                                                    

 


ขณะนี้สิงโตพาตัวเองมาที่บริษัทผลิตชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์แน่นอนว่าเขาไม่ได้มาซื้อของพวกนี้แต่เขามาหาคนที่บริหารที่นี่ต่างหาก ไม่นานเกินรอคนที่เขารอคอยอยู่ก็มาถึง ซึ่งต้นเลือกนั่งฝั่งตรงข้ามกับสิงโต 

 

 

ว่าไงมึง ทำไมมาหากูได้ต้นถามด้วยความสงสัย

 

 

กูมีเรื่องจะคุยกับมึง เรื่องคริสสิงโตว่าก่อนจะหยิบแผ่นซีดีแผ่นหนึ่งขึ้นมาวางลงบนโต๊ะซึ่งต้นเองก็ไม่เข้าใจการกระทำของคนตรงหน้าซักเท่าไรนัก

 

 

วันนั้นมึงบอกกูว่ามึงเมาเลยมีเรื่องกับคริสใช่มั้ยสิงโตถามด้วยน้ำเสียงที่ติดแข็ง ใบหน้าเรียบตึงบอกได้เป็นอย่างดีว่าสิงโตกำลังกดอารมณ์ของตัวเองเอาไว้อยู่

 

 

อือ กูไปส่งแพรเข้าห้องน้ำแล้วมีเรื่องกันนิดหน่อย ทำไมวะ

 

 

กูให้โอกาสมึงพูดใหม่อีกที มึงมีเรื่องอะไรกับคริสแววตาท่าทางของสิงโต ทำให้ต้นเสียวสันหลังอยู่ไม่น้อยแต่เขาก็ยังเลือกที่จะตอบไปเช่นเดิม และนั่นทำให้เส้นอารมณ์ของสิงโตขาดทันที

 

 

มึงจะโกหกกูไปถึงไหนวะ!มึงก็รู้ว่ากูเกลียดคนโกหกแต่มึงก็ยังเสือกทำ  วันนั้นมึงจะต่อยคริสก่อนไม่ใช่หรือไงแล้วที่กูเห็นสติมึงยังครบดี มึงไม่ได้เมาสิงโตมองคนตรงหน้าที่ดูผงะไปเล็กน้อยก่อนจะกลับมานิ่งเฉยอีกครั้ง

 

 

หึ คนของมึงเล่าให้ฟังหรือไงวะถึงได้มาหากูถึงที่นี่ต้นมองหน้าคนตรงข้าม เขาเดาว่าคริสคงบอกอะไรกับสิงโตซักอย่างจึงทำให้คนๆนี้มานั่งอยู่ตรงหน้าเขา

 

 

ไม่เกี่ยวกับคริสกูไปที่ร้านนั้นมา ภาพในกล้องมันบอกชัดเจนอยู่แล้ว กูแค่อยากรู้ว่าทำไมมึงถึงทำแบบนั้นสิงโตเริ่มไม่พอใจกับรูปประโยคของอีกฝ่ายเมื่อเมื่อฝ่ายกำลังพาดพิงถึงคนของเขา และแน่นอนว่าต้นยังเงียบ ไม่สนใจที่จะตอบคำถามของเขาอยู่ดี

 

 

งั้นก็แล้วแต่มึงสิงโตมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ในเมื่อไม่คิดจะตอบเขา เขาก็จะไปหาคำตอบเอง สิงโตกดโทรศัพท์เครื่องบางของตัวเองก่อนจะยกขึ้นแนบกับหู

 

 

มึงจะทำอะไรต้นที่เห็นสิงโตลุกออกไปจึงเอ่ยถามขึ้นเพราะมีบางอย่างในใจเขาบอกว่าคนตรงหน้าจะไม่หยุดที่เท่านี้ แต่ครั้งนี้สิงโตไม่คิดจะหันไปสนใจคนที่นั่งอยู่ 

 

 

ว่างมั้ย เรามีเรื่องจะคุยด้วยหน่อยทันทีที่ปลายสายรับโทรศัพท์สิงโตก็กรอกเสียงลงไปโดยไม่สนใจคนที่อยู่ข้างหลังแม้แต่น้อย

 

 

[อะ อื้อได้สิ สิงมีอะไรหรือเปล่า]

 

 

มาหาเราที่xxxตอนนี้ได้มั้ยหรือถ้าแพรไม่สะดวกเดี๋ยวเราไปหาก็ได้แพรอยู่ไหนสิงโตบอกปลายสายไป

 

 

ไอ้สิง!!มึงจะทำอะไรเสียงของคนที่สิงโตมาหาวันนี้แทรกขึ้นมาทันทีหลังจากรู้ว่าสิงโตติดต่อหาใคร เขาเพียงปลายตามองคนที่เดินตามออกมาเท่านั้น ซึ่งนั่นยิ่งทำให้ต้นร้อนรนกว่าเดิม เขาไม่คิดว่าสิงโตจะใช้วิธีนี้ ไม่คิดว่าอีกคนจะโทรหาแพรพลอย

 

 

มึงไม่ใช่คนเดียวที่อยู่ในเหตุการณ์ ถ้ามึงไม่คิดจะพูดก็ถอยไป ว่าไงแพรสิงโตเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเขากรอกประโยคหลังลงไปที่ปลายสาย ซึ่งแน่นอนว่าปลายสายเองก็ไม่มีทางเลือกอื่นเช่นกัน..

 

 

 

ไม่นานเกินรอหญิงสาวที่สิงโตนัดก็มาถึง ตอนนี้คนผิวสองสียังคงอยู่ที่ห้องทำงานของเพื่อนเพราะหลังจากที่สิงโตคุยกับแพรพลอย ทำให้ต้นไม่มีทางเลือก เขาไม่อยากปล่อยให้แพรพลอยอยู่ลำพัง เขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ แต่ที่เขาบอกได้แน่ๆคือสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้ไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่นอน

 

 

สิง มีอะไรหรือเปล่าแพรพลอยนั่งลงฝั่งเดียวกับต้น ตั้งแต่เธอเข้ามาเธอรับรู้ได้ถึงความกดดันบางอย่าง ทั้งสิงโต ทั้งต้นต่างเงียบไม่มีใครพูดอะไร ทำให้เธอเป็นคนถามขึ้นมาเอง

 

 

คือไอ้สิ..//แพรจำเรื่องที่เกิดวันงานวันเกิดน้ำมนต์ได้มั้ย เราอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแพรบอกเราได้มั้ยสิงโตเอ่ยขัดอีกคนขึ้นมาก่อน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมต้นจึงดูกระวนกระวายนัก ในขณะเดียวกันคำถามของสิงโตก็ทำให้คนที่เพิ่งมาน็อคไปเช่นกัน 

 

 

สิงโตมองดูอาการของคนทั้งคู่ที่นั่งตรงข้ามเขา ต่างคนต่างเงียบไม่มีใครยอมพูดอะไร จนเขายกเรื่องกล้องวงจรปิดที่ร้านขึ้นมาพูด นั่นยิ่งทำให้เขาเห็นชัดเจนว่าหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขารู้เรื่องอะไรบางอย่าง เธอดูกระวนกระวาย อยู่ไม่สุกจนต้นที่นั่งข้างๆเอื้อมมือมาแตะที่ไหล่ของเธอเบาๆ และนั่นทำให้เธอยอมพูดออกมา

 

 

สิงสัญญากับเราได้มั้ย ว่าสิงจะไม่เปลี่ยนไป อย่าเกลียดเราได้มั้ย สะ สัญญาได้มั้ยหญิงสาวเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่น ทุกอย่างกำลังจะพังลงในไม่ช้า เธอทำได้เพียงอ้อนวอนให้คนตรงหน้าไม่เปลี่ยนไปเท่านั้น.. แต่คำตอบที่เธอได้คือความเงียบจากคนตรงหน้าเท่านั้น ทำให้เธอรู้ทันทีว่าหลังจากนี้เธอจะต้องรับความจริงกับสิ่งที่กำลังจะเกิด

 

 

หญิงสาวเริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันเกิดของน้ำมนต์ ความจริง ความรู้สึก ระหว่างที่เล่าเธอลอบมองหน้าของสิงโตเป็นระยะใบหน้าเรียบตึง แววตาที่มีแต่ความผิดหวัง ถูกฉายชัดขึ้นเรื่อยๆจนเธอเก็บเสียงร้องของตัวเองไว้ไม่ไหว การกระทำของเธออยู่ในสายตาของต้นตลอด เขามองอีกคนอย่างเจ็บปวด เพราะเขาเองที่เป็นสาเหตุให้เรื่องทุกอย่างถูกเปิดเผย เพราะวันนั้นเขาขาดสติทำให้วันนี้เกิดเรื่องขึ้น..

 

 

คำถามมากมายที่สิงโตถามออกไปยิ่งทำให้แพรพลอยสะอื้นหนักกว่าเดิม เรื่องที่เขาเคยฟังจากคริสเขาเอามาถามคนตรงหน้า ยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าที่ผ่านมาเขาโง่ขนาดไหน

 

 

ขอโทษนะสิง ฮึก เราขอโทษ

 

 

แพรไม่ผิดอะไร กูเองที่เป็นคนทำให้มันเกิดเรื่อง ถ้ามึงจะโกธรมึงมาโกธรที่กู จะ...

 

 

พอเถอะ พอซักทีสิงโตเอ่ยขัดเพื่อนที่อยู่ตรงหน้าเขา ตอนนี้เขาบอกไม่ถูกเลยว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร สมองของเขาตื้อไปหมดกับความจริงที่ได้รับ เรื่องราวที่เขารู้ภายในวันเดียวมันหนักหน่วงเสียจนเขาคิดถึงอีกคนที่เคยพร่ำบอกเขา คิดถึงคำพูดที่อีกคนบอกแต่เขากลับมองว่ามันงี่เง่า คิดถึงความรู้สึกของอีกคนที่ต้องเก็บมันเอาไว้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา คิดถึงใบหน้าเจ็บปวดของอีกคนที่เขาเป็นคนทำ คิดถึงรอยยิ้มที่สดใสที่เขาทำมันหายไป..

 

 

มีอะไรที่กูควรรู้จากพวกมึงอีกมั้ย มีอะไรที่กูควรฟังอีกหรือเปล่าสิงโตพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง เขามองคนที่เขาเรียกว่าเพื่อน ทำไมเขาถึงได้โง่ขนาดนี้ ทำไมเขาถึงได้มองข้ามสิ่งที่ควรจะมอง ทำไม... 

 

 

ฮึก ได้โปรดสิง ฮึก อย่าเกลียดเราได้มั้ย ฮึก อย่าเกลียดกัน

 

 

...เราไม่ได้เกลียด แต่เราโกธรแต่คงไม่เท่ากับที่โกธรในความโง่ของตัวเองหรอก ช่วยเราอย่างนึงได้มั้ย ช่วยหายไปจากเราทีได้มั้ยทั้งแพรทั้งมึงสิงโตลลุกขึ้นก่อนจะพูดขึ้นเขาเกลียดความเขลาของตัวเอง ทุกครั้งที่เห็นคนตรงหน้ามันทำให้เขานึกถึงใบหน้าของคริส ใบหน้าที่เขาเป็นต้นเหตุให้ต้องเสียใจ เพราะเขาเอง เขาเป็นคนทำมันทุกอย่าง

 

 

สิงโตพาร่างกายของตัวเองออกจากห้องโดยไม่สนใจ คนข้างหลังที่เขาทิ้งไว้ เขาอยากกลับไปเจอคริส อยากกลับไปขอโทษ อยากกลับไปหาคนที่เขาทำให้เสียใจ ไม่นานสิงโตก็พาตัวเองกลับมาถึงที่ห้องแต่ดูเหมือนว่าจะยังไม่มีใครกลับมา ภายในห้องดูเงียบลงไปถนัดตาเมื่อไม่มีอีกคนอยู่ เขาตัดสินใจต่อสายไปหาคนรักของตัวเองแต่สิ่งที่ได้คริสปิดเครื่อง ไม่ว่าจะโทรไปกี่ครั้งคริสก็ยังไม่รับสาย

 

 

ความหวาดกลัวเข้ามาเกาะกุมที่หัวใจของคนที่เพิ่งกลับมา เขารีบกลับเข้าไปในห้องนอนก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้าซึ่งยังดีที่เสื้อผ้าและกระเป๋าเดินทางของคริสยังคงอยู่ เขาทำได้เพียงรอให้อีกฝ่ายกลับมา...

 

 

 

ห้องนั่งเล่นปรากฏชายผิวสองสีที่กำลังหลับอยู่ที่โซฟา เขานอนทั้งที่ชุดยังเป็นชุดเมื่อวาน เขานั่งรออีกฝ่ายจนหลับไปแต่ดูเหมือนคนที่เขารอจะยังไม่กลับมาเสียที สิงโตที่ตื่นจากการนอนก็รีบพาตัวเองเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะตรงเข้าไปยังที่ทำงานที่คนรักของเขาทำงานอยู่

 

 

อ๋อ หมอคริสหรอคะ อือ หมอไปทำงานนอกสถานที่ค่ะ จะกลับไม่เกินศุกร์นี้ค่ะ เอ่อ คุณมีอะไรหรือเปล่า..ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะพูดจบสิงโตก็เดินออกมาจากเคาท์เตอร์โรงบาลทันที สมองของเขาหนักอึ้งไปหมดเมื่อนึกถึงที่พยาบาลพูด เวลาคริสจะไปไหนไม่ว่าใกล้หรือไกลคริสมักจะบอกเขาก่อนเสมอ คริสมักจะงอแงให้เขาพาไปกินข้าวก่อนเวลาต้องไปในที่ๆไกลกัน 

 

 

ตลอดเวลาที่ทำงานช่วง3-4วันมานี้สิงโตดูเหม่อลอยกว่าปกติ เขาเอาแต่มองโทรศัพท์มือถือ เขาหวังให้ถึงวันที่อีกคนจะกลับมาเร็วๆ เขาอยากเจอหน้าคริส อยากกอด อยากขอโทษ อยากได้ยินเสียงของอีกฝ่าย ตอนนี้เขาเหมือนกับคนบ้าคนหนึ่งที่รอการกลับมาของใครบางคน 

 

 

จากวันที่พยาบาลที่เคาท์เตอร์บอกสิงโตคริสจะต้องกลับมาหาสิงโตแล้วตั้งแต่เมื่อวานแต่วันนี้เขายังไม่เห็นคริสเลย ไม่เห็นแม้แต่เงาทำให้เขากลับไปที่โรงพยาบาลอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้คำตอบของพยาบาลทำให้เขาแทบล้มทั้งยืน

 

 

ขอโทษนะคะ หมอคริสยื่นเรื่องออกไว้แล้วค่ะชื่อของหมอในระบบไม่ขึ้นเลยค่ะ เอ่อ ลองถามหมออ๊อฟดูมั้ยคะ เค้าเพิ่งกลับมาจากทำงานที่เดียวกันพยาบาลที่เห็นหน้าของคนสอบถามเจื่อนลงไปทุกที เธอจึงเสนอแนวทางให้ ซึ่งนั่นทำให้สิงโตรีบติดต่อไปหารุ่นพี่คนสนิทของคนรักทันทีโดยที่ไม่รู้ว่าคนที่เขากำลังรออยู่ตอนนี้กลับเข้าไปเก็บของใช้ของตัวเองออกมาจากห้องแล้ว

 

 



คริสมองห้องที่เขาเคยอยู่ มองมุมที่เขาเคยใช้ร่วมกันกับคนรัก เขาพยายามเก็บภาพความทรงจำไว้ให้ได้มากที่สุด ภาพบนบอร์ดที่เขากับคนรักถ่ายเอาไว้ด้วยกัน ภาพที่คนรักของเขาเป็นคนถ่าย คริสค่อยๆปลดรูปเหล่านั้นออกจนหมด เขาเข้าไปเก็บของที่เป็นเพียงของเขาเท่านั้นออกมา ของที่เคยใช้คู่กัน ของที่อีกฝ่ายซื้อให้ เขาไม่เอาไปเลยซักอย่าง น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลลงจากตาสวย เขารอเวลาให้สิงโตออกจากห้องไปก่อนที่เขาจะเข้ามาเก็บของ ช่วงเวลานี้เขามั่นใจว่าสิงโตไม่มีทางกลับมาที่นี่แน่นอน 

 

 

วันครบรอบของเรา ฮึก ปีนี้เลยไม่ได้ฉลองด้วยกันเลยเนอะคริสพูดกับห้องที่ว่างเปล่าราวกับตอนนี้มีใครบางคนอยู่รอยยิ้มทั้งน้ำตาถูกวาดขึ้นบนหน้าขาว เจ้าของห้องนี้เป็นคนที่เขารักสุดหัวใจ แต่เขาอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เขาทนเจ็บอีกต่อไปเรื่อยๆไม่ไหวอีกแล้ว เขาไม่อยากกลับไปทะเลาะกันกับคนรักด้วยเรื่องเดิมๆอีกต่อไปแล้ว อย่างน้อยหากเขาหยุดตอนนี้ ทรงจำดีๆที่เหลืออยู่อาจจะพอเยียวเขาได้บ้าง...

 

 

คริสมองภาพของห้องเป็นครั้งสุดท้ายและไม่ลืมที่จะปลดสร้อยคอสวยที่อีกคนซื้อให้เมื่อวันครบรอบปีแรกวางเอาไว้ที่โต๊ะห้องนั่งเล่น เขาถอดกำไรข้อมือที่อีกคนซื้อให้วางไว้คู่กัน ก่อนจะหยิบเอากระดาษโพสอิทสีสวยแผ่นหนึ่งเขียนแปะวางไว้ข้างๆกัน และพาตัวเองออกจากห้องที่เขาเคยอยู่

 

 

ลาก่อนครับพี่สิงของผม

 

 


 

หลังจากที่สิงโตเข้าไปคุยกับรุ่นพี่ของคนรักมา เขาได้รับคำตอบเพียงไม่รู้ และคนรักของเขาแยกไปก่อนที่จะกลับมาที่โรงพยาบาลแล้ว ตอนนี้เขาหวังเพียงเปิดประตูห้องไปแล้วจะเจอใครอีกคนที่เขารอ แต่แล้วทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่เขาหวัง ความผิดหวังกำลังกัดกินใจของเขาไปทีละเล็กทีละน้อย เมื่อเปิดไฟสิ่งที่เขาเห็นตรงโต๊ะหน้าโซฟาทำให้ร่างทั้งร่างของเขาอ่อนแรงไปหมด สร้อยคอที่เขาซื้อให้คริส กำไลข้อมือที่คริสใส่ติดตัวเอาไว้ตลอดถูกวางทิ้งเอาไว้ในห้องมืด

 

 

ใจของคนอายุมากกว่าเต้นไม่เป็นส่ำ ความหวาดกลัวกำลังกลืนกินเขา สิงโตวิ่งกลับเข้าไปภายในห้องนอนอีกครั้งเขาเช็คตู้เสื้อที่เขาเคยเปิดดูมันยังมีเสื้อผ้าของคนรักอยู่แต่ก็มีบางตัวที่ถูกหยิบออกไป เขาเปิดลิ้นชักของต่างๆทำให้รู้ว่าของๆคริสหายไป สิงโตรีบกดโทรศัพท์หาคนรักของเขาอีกครั้งซึ่งแน่นอนว่าไม่สัญญาณตอบรับใดๆกลับมา 

 

 

ชายผิวสองสีคว้ากุญแจรถออกตามหาคนรักเวลาผ่านไปจากวินาทีเป็นนาที จากนาทีเป็นชั่วโมง จากหนึ่งชั่วโมงเป็นสองชั่วโมงเวลาผ่านไปเรื่อยๆจนตัวเขาเองเลิกสนใจแต่สุดท้ายแล้วเขาก็เจอกับความผิดหวังอีกครั้ง สิงโตเดินกลับเข้าในห้องในอีกครั้ง ห้องที่เคยมีอีกคนรอเขากลับมา ห้องที่เคยมีอาหารวางรอเขากลับมากิน ห้องที่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ยังความอบอุ่นของคนรักของเขาอยู่ ห้องที่เคยเต็มไปด้วยเสียงบ่น เสียงหัวเราะ 


ห้องที่ไม่ว่าเขาจะทำงานหนักมากแค่ไหนแค่ได้กลับมาเจอใครอีกคนที่อยู่ที่นี่เขาก็มีกำลังใจขึ้นมา ห้องที่เต็มไปด้วยความทรงจำของเขากับคนรัก ห้องที่เต็มไปด้วยความสุข ทว่าตอนนี้ไม่มีสิ่งเหล่านั้นหลงเหลือให้เขาอีกแล้ว เสียงร้องไห้ที่ดังออกมาจากคนที่แข็งแกร่ง แรงสะอื้นที่ทำให้คนตัวใหญ่สั่นไหว สิงโตได้แต่ร้องไห้ออกมาร้องอย่างไม่อายใครเพราะทุกๆอย่างที่เขาเคยมี ทั้งเวลาที่แสนมีค่า ทั้งโอกาสที่มีพร้อม เขาทำมันพังทลายไปหมดด้วยตัวเขาเอง

 

 

ของๆพี่ผมขอคืนให้ทุกอย่าง ขอโทษนะครับที่ไม่ได้ลาด้วยตัวเอง........คริส

 

 

พี่ ฮึก พี่ขอคริสคืนมาได้มั้ย ฮึก ขอให้คริสกลับมาได้มั้ย พี่ ฮึก พี่ขอโทษ ได้โปรด ฮึก กลับมาฟังคำขอโทษของคนโง่คนนี้ก่อนได้มั้ย ฮึก อย่าทิ้งพี่ ฮึก ไปสิงโตพูดกับแผ่นกระดาษที่เขาถือราวกับเป็นตัวแทนของใครอีกคน หลังจากนี้เขาจะต้องตื่นมาใช้ชีวิตเพียงคนเดียว หลังจากนี้ห้องที่อบอวนไปด้วยอีกคนจะเหลือเพียงเขาคนเดียว หลังจากนี้ทุกๆอย่างที่เขาแพลนเอาไว้กับอีกคนคงเหลือเพียงเขาที่ต้องทำมันเพียงคนเดียว หลังจากนี้ฝันร้ายที่สิงโตไม่อยากฝันถึงได้เริ่มขึ้นแล้ว....

 

................................................................

จบไปแล้วค่ะกับพาสอดีตเราจะเข้าสู่ตอนหลักแล้วนะคะ

ทุกๆการกระทำของคนๆนึงมันย่อมมีผลกระทบตามมาเนอะ

บางคนเจ็บจนไปต่อไม่ไหวการหยุดเอาไว้ตอนที่ยังมีความทรงจำดีๆ

เหลืออยู่มันอาจจะเป็นอะไรที่ดีที่สุดก็ได้ คนรอคนทนทุกคนมีขีดจำกัด

บางคนก็เห็นแก่ตัว ก้าวเข้ามาทำลายคนอื่น

บางคนก็เห็นแก่ตัวมองแต่คนที่ตัวเองรักจนทำลายคนอื่นด้วยคำพูด

บางคนก็มองข้ามความสัมพันธ์ของคนรัก เชื่อในสิ่งที่เห็นมากกว่าสิ่งที่เป็น

ไว้เจอกันตอนต่อไปค่ะ 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #201 sky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:03

    น่าสงสารแต่ไม่สงสาร​ ฟังคนอื่นมากกว่าคนของตัวเอง​ก็สาสมแล้ว

    #201
    0
  2. #199 tik_indy (@Tik5890) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 12:15
    หน่วงโคตรรรร
    #199
    0
  3. #190 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 16:27
    ร้องให้หนักมากกกกกกก
    #190
    0
  4. #171 jimim (@jimim) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 13:48
    หน่วงโครตตตต
    #171
    0
  5. #167 Himawari Hana (@himawarihana) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 21:46

    ฟางเส้นสุดท้ายขาดลงก็เป็นแบบนี้แหละ โทษใครไม่ได้ต้องโทษตัวเองแล้วพี่สิง ก่อนหน้านี้พี่มีเวลาเกินพอที่จะรับฟังและทำให้อะไรๆมันดีขึ้นแต่พี่ไม่ทำ พี่มั่นใจในตัวเองเกินไปจนทำให้คริสห่างออกไปเรื่อยๆ

    #167
    0
  6. #131 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 23:30
    อ่านตอนนี้นานมาก ตอนก่อยๆก้เหมือนกัน คือมองไม่เห็นตัวหนังสือ น้ำตาบัง ฮืออออออออออ
    #131
    0
  7. วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 00:57
    ชอบที่คริสใจเด็ด
    #102
    0
  8. #93 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 11:11
    อย่างเจ็บปวดที่สุด จากกันในวันครบรอบ เหลือเพียงแค่ความทรงจำที่มีค่า ไว้ให้จดจำกันและกันโอกาสสุดท้ายแห่งการจากลา เหมือนเส้นด้ายที่หลุดรุ่ย และขาดผึงพอดีก่อนหน้าที่ทุกอย่างกำลังจะลงตัว

    เป็นสถาปนิกแต่คิดว่าตัวเองอยู่กองพิสูจน์หลักฐาน หรือนักวิทยาศาสตร์ ต้องมีผลการพิสูจน์ ทดสอบ ทดลองมาอ้างอิง ไม่งั้นเชื่อถือไม่ได้

    ไว้ใจตัวเอง แต่ลืมเชื่อคนรัก เอ่ยถามนะ แต่อยากได้คำตอบที่ตรงใจตัวเอง พอไม่ถูกใจ ก็หาว่าคิดมาก งี่เง่า ประชดประชัน และชวนทะเลาะ ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วจะถามทำไมล่ะ

    น้องขอให้ห่าง แต่เหมือนยิ่งใกล้มากขึ้นไปอีก น้องขอให้อยู่ด้วย แต่ดูเหมือนสนใจปัญหาของเพื่อน และเพื่อนสำคัญกว่าไหม คือทำทุกอย่างตรงข้ามกับที่น้องอยากให้เป็นหมด ถึงแม้สุดท้ายฉุกคิดได้ แต่มันก็เกินจะเยียวยา
    #93
    0
  9. #92 อีช้อย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 03:28

    เศร้า คริสคงทนมามากจนมันถึงขีดสุดของความอดทน เอาใจช่วยให้กลับมารักกันเหมือนเดิมนะ คนอ่านไม่ไหววววว

    #92
    0
  10. #91 @_Xu (@NoptiraNaunsri) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 00:01
    สิงร้อง คริสร้อง รีทเองก้อร้อง อือๆๆๆ เลยคะ
    #91
    0
  11. วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 21:22
    สิงโตได้แต่ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร เปลี่ยนเป็นร้องไห้อย่างเป็นบ้าเป็นหลังดีกว่าไหมค่ะ? เพราะมันไม่มีใครให้อาย
    ปล.เนื้อเรื่องสนุกมากๆเลย :)
    #90
    0
  12. #89 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 15:13
    เศร้ามากกกกก แต่เข้าใจคริส ความอดทนของคนทุกคนมีขีดจำกัด เจ็บจนทนไม่ไหวก็ต้องไป
    #89
    0
  13. #88 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 13:10
    ทุกอย่างมันสายไปสินะคะ ฮืออออออออออออออออออ
    #88
    0
  14. วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 12:51
    ส่งสารคริสที่สุด
    #87
    1
    • #87-1 a-raikan (@a-raikan) (จากตอนที่ 19)
      15 กรกฎาคม 2561 / 13:59
      รีทคนนี้ร้องตามเลย
      #87-1
  15. #86 miimiew0912 (@miimiew0912) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 12:34

    ร้องไห้ ฮือออออ


    #86
    0
  16. #84 poonim2544 (@poonim2544) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 12:27
    น้ำตาไหลเลยอ่าาาา ฮือออออ อยากจะสงสารสิงโตนะ แต่สงสารคริสมากกว่า น้องงงงงงงงงงง
    #84
    0
  17. #83 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 12:26
    โอ้ยยย อยากบอกว่ารอเรื่องนี้มากเลยย สงสารทั้งคู่อ่ะ แต่ก็ต้องยอมรับผลของการกระทำของตัวเองอ่ะนะ
    #83
    0