พยานรัก

ตอนที่ 3 : EP 1 : พ่อของเด็กเปลี่ยนไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    30 ม.ค. 61






     Yok's part




     1 เดือนต่อมาหลังจากคลอด...


     หลังจากฉันคลอดเด็กคนนี้เสร็จซึ่งเป็นเด็กผู้หญิง แน่นอนว่านั่นเป็นความเจ็บปวดที่ทรมาณในที่สุดของชีวิตของฉัน ฉันพอเข้าใจความเจ็บปวดของคุณแม่แล้วเวลาให้กำเนิดฉันออกมามันเจ็บมากจนแทบอยากจะตายเลยทีเดียวถ้าก่อนหน้านี้ฉันใจกล้าทำแท้งเด็กคนนี้ก็คงจะดีแต่ฉันคงรู้สึกผิดบาปไปตลอดชีวิตแน่เลยถ้าทำแท้งเด็กคนนี้ไป



     และแน่นอนว่าฉันเป็นคนตั้งชื่อเด็กคนนี้เอง เพราะสมัยเด็กๆฉันเคยวาดฝันว่าถ้ามีลูกสาวจะตั้งชื่อนี้ถึงเด็กคนนี้จะเกิดด้วยความไม่เต็มใจของฉันก็เถอะ



     ตอนที่พยาบาลถามหาพ่อของเด็กฉันนี่ถึงกับแสดงความรังเกียจออกทางใบหน้าจนหมอและพยาบาลถึงกับเงียบไม่กล้าถามต่อทันที ดังนั้นคนที่อยู่เป็นเพื่อนฉันก็มีแค่พี่นิดที่คอยเป็นธุระให้เพราะเธอมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อนเพราะเธอก็เป็นแม่คนมาก่อนเหมือนกัน



     "คุณแม่มารับลูกกลับไปได้เลยนะคะ"


     เสียงปลายสายโทรมาบอกฉันหลังจากเด็กคนนี้อยู่ตู้อบที่โรงพยาบาลมาเป็นเวลาเดือนนึง ฉันก็ขับรถมินิคูเปอร์สีแดงมารับเด็กคนนั้นพร้อมกับพี่นิดทันที



     "แอ้"


     "......"


     "ลูกคุณหนูน่ารักเหมือนคุณหนูเลยนะคะเนี่ย"


     "เงียบเถอะค่ะพี่นิด ฝากจ่ายเงินทีนะคะฉันจะพาเด็กคนนี้ไปขึ้นรถรอ"


     ฉันกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจกับพี่นิดเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบมองมาที่เด็กน้อยจ้ำม้ำที่กำลังนำมือเล็กๆสัมผัสกับหน้าอกฉันที่ตอนนี้อวบอิ่มกว่าก่อนตั้งท้องพอสมควรขนาดตอนนั้นฉันมั่นใจว่าอกฉันโตพอเกินวัยแล้วนะ 


     แต่ตอนนี้สงสัยฉันคงต้องซื้อบราเซียร์อันใหม่เสียแล้วเพราะอันเก่าคัพ C มันอึดอัดเสียแล้วสิคงต้องประมาณ Dแล้วละ



     "ค่ะคุณหนู"


     แน่นอนว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของฉันคือป้องกันใครมาเห็นฉันที่กำลังอุ้มเด็กแบบนี้ ถึงโรงพยาบาลนี้จะห่างไกลจากโรงเรียนเก่าและบ้านของฉันก็เถอะ





     บรืน


     ใช้เวลาเพียงไม่ถึงชั่วโมงฉันก็มาถึงคอนโดใหม่ของฉันที่ซึ่งใกล้ๆกับมหาลัยที่ฉันเล็งว่าจะสอบเข้า แน่นอนว่าฉันที่เป็นถึงเนตไอดอลก็ต้องเข้านิเทศการแสดงอยู่แล้วเพราะมันคือทางของฉัน


     หลังจากขับรถมาถึงคอนโดใหม่พี่นิดก็ขอตัวไปทำธุระให้พ่อแม่ของฉันเพราะขืนหายไปนานๆพวกเขาจะสงสัยเอา และก่อนจากไปไม่วายพี่นิดแนะนำให้อ่านคู่มือการปฏิบัติหลังคลอดและการเลี้ยงดูเด็กให้ฉัน แต่พอฉันได้ฟังเท่านั้นก็แค่นเสียงออกมาทันที



     "หึ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะพี่นิด เพราะฉันจะยกเด็กคนนี้ให้กับคนที่ทำฉันท้องถาวรเด็กคนนี้จะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับฉันอีกค่ะ"


     ฉันกล่าวออกไปแบบนั้น พี่นิดก็มีสีหน้ากังวลและดูเสียใจเล็กน้อยกับสิ่งที่ฉันพูดออกมา


     "คุณหนูจะทำอะไรก็คิดถึงลูกของคุณหนูด้วยนะคะ นิดขอตัวก่อนนะคะ"


     พี่นิดกล่าวแค่นั้นก็ออกไปทันที ฉันก็ถอนหายใจกับสีหน้าของพี่นิดขนาดฉันเป็นแม่เด็กคนนี้ยังไม่กังวลเลยแล้วพี่เขาเป็นใครถึงต้องมากังวลเกี่ยวกับเด็กคนนี้ด้วย...







     "เห้อ แล้วไอ้อ้วนนั่นเมื่อไรมันจะมาเนี่ย"


     ฉันขมวดคิ้วหลังจากเทตัวทิ้งลงบนโซฟาใหญ่พร้อมกับคว้ามือถือขึ้นมาดูไลน์ที่ส่งไป แน่นอนว่าฉันมีเบอร์ของมันเพราะถ้าไม่มีฉันก็โทรพามันมากลั่นแกล้งไม่ได้น่ะสิ โชคยังดีตอนที่ฉันรู้ตัวว่าท้องมันยังไม่เปลี่ยนเบอร์


     แน่นอนว่าตอนนั้นมันตกใจมากกับสิ่งที่ฉันเล่า แถมมันดูเหมือนเป็นกังวลว่าฉันจะหลอกมันมาฆ่าหรือเปล่า ตอนนั้นฉันก็เลยบอกไปเลยว่าถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวรอหลังคลอดก็ได้แล้วฉันจะพาไปตรวจดีเอ็นเอกัน



     แล้ววันที่จะพาเขาไปตรวจดีเอ็นเอเพื่อให้เขา...เอ๊ย!มันมั่นใจก็คือวันนี้นั่นเอง




     ตึก ตึก



     "แอ้...แอ้"



     "โอ๊ย...หนวกหูจริงยัยเด็กนี่ หิวรึไงถึงได้มองตาฉันขนาดนั้น"



     ฉันขมวดคิ้วเมื่อนั่งฟังเสียงน่ารำคาญของยัยลูกสาวตัวดีมาซักพัก...



     ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นเดินฮึดฮัดไปที่เปลเด็กคนนั้นตอนนี้ฉันกำลังมีอารมณ์คุกรุ่นเมื่อเห็นว่าไอ้อ้วนจิพ่อของยัยเด็กคนนี้ไม่มาเสียทีจนฉันเครียดว่ามันจะไม่ยอมออกมาเพื่อรับผิดชอบเด็กคนนี้และทิ้งให้ฉันดูแลเด็กคนนี้ไป 


     เพราะจากที่ให้คนรู้จักที่โรงเรียนเก่าสืบดูดูเหมือนว่าเขาจะมัวยุ่งกับทางมหาลัยเพราะเขาสอบติดแล้ว และไม่น่าเชื่อว่าเขาสอบติดคณะแพทย์เสียด้วยแต่ไม่รู้ว่ามหาลัยหรอกนะเพราะฉันไม่อยากรู้




     "มองตาแป๋วเลยนะหิวนมรึไง อย่างแกกินนมขวดก็พอ...ชิ...ขอให้อ้วนแบบพ่อแกเถอะยัยเด็กตะกละ"


     ฉันพอเห็นดวงตาบ้องแบ้วของลูกสาวตัวดีที่มองมาก็รู้สึกใจอ่อนขึ้นมาทันที เห็นแก่ว่าหน้าตาหน้ารักเหมือนฉันละกันฉันจะยอมให้ยัยลูกสาวตัวดีคนนี้ดื่มนมของฉัน แต่แน่นอนว่าวันนี้ต้องเป็นวันสุดท้ายเพราะหลังจากนี้แกจะไม่มีวันดื่มนมทรงสวยของฉันอีกแล้ว




     ปิ๊ง ป่อง


     "หือ?"


     เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้นเ้พื่อบอกว่าตอนนี้มีผู้มาใหม่มาอยู่หน้าห้องของฉัน คงจะเป็นไอ้อ้วนน่าขยะแขยงจิพ่อของเด็ก 


     ฉันคลี่ยิ้มออกมาทันทีเพราะว่าคงใกล้เวลาที่ฉันจะทิ้งปัญหาอย่างยัยเด็กคนนี้เสียทีฉันจึงเดินอุ้มเด็กคนนี้ไปที่หน้าประตูทันทีแล้วเปิดประตูอย่างไม่ส่องตาแมวดูว่าเป็นใคร




     "มาได้ซักทีนะไอ้อ้วน..."


     ทันทีที่ฉันเปิดประตูออกมาก็รู้สึกแปลกใจกับสิ่งที่สายตาฉันทอดมองอยู่ สายตาของฉันที่คิดว่าต้องก้มหน้ามองชายตรงหน้ากลับเป็นว่าตอนนี้ฉันเห็นแค่หน้าอกของเขาที่ตอนนี้อยู่ในชุดนักศึกษา 


     แค่เห็นแค่นี้ก็รู้เลยว่าชายตรงหน้าคนนี้มีหุ่นแบบไหนภายใต้เสื้อสีขาวนั่นเขาต้องมีมัดกล้ามเนื้อที่แสนเซ็กซี่แน่นนอน...



     ไม่!นี่ฉันมัวคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย! แล้วไอ้อ้วนจิไม่มีทางหุ่นแบบนี้แน่นอน!





     "นายเป็นใครไม่ใช่ไอ้อ้วนจินี่..."


     ฉันมองหน้าร่างสูงก็พบกับใบหน้าคมของชายหนุ่มผิวขาวดุจหิมะ จนฉันเผลอที่จะอดอึ้งค้างกับใบหน้าเทพบุตรคนนี้ไม่ได้ไปชั่วขณะเพราะชายตรงหน้านี่มันหล่อวัวตายควายล้มกันเลยทีเดียว



     ชายตรงหน้ามองมาที่ฉันก่อนจะแค่นเสียงออกมา








     "ก็คนที่เธอคิดว่าเป็นคนเจาะเยื่อพรหมจรรย์เธอไง"








ปล.ถ้าชอบและอยากติดตามตอนต่ไปอย่าลืมคอมเม้นกันนะคะ








 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น