The Guardian of Maou เกิดใหม่เพื่อพิทักษ์จอมมาร

ตอนที่ 65 : บัญญัติที่ ๑๐ : บทสนทนากับฮายอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    17 มิ.ย. 61





ณ โลกในมิติเวลาแห่งหนึ่ง



"ดะ...เดย์"


หญิงสาวผมชมพูหน้าหวานนัยต์ตาสีฟ้ากลมโตในชุดเกราะสีเงินหม่นขอบทองเบิกตาโพลงขึ้น ทันทีที่อัศวินดำตรงหน้าถอดหมวกเหล็กออกมา เผยให้เห็นใบหน้าหล่อคมแสนกวนที่แสนคุ้นเคย


"ใช่ก็แฟนหนุ่มผู้น่าสงสารที่เธอทิ้งไปยังไงละ"


"ฉะ...ฉันไม่ได้...ฉันแค่...อ้ะ!"


ร่างบางภายใต้ชุดเกราะอันทรงเกียร์ติเริ่มมีสีหน้ากระวนกระวายลุกลี้ลุกลนเหมือนทำอะไรไม่ถูกทันทีที่ได้เจอหน้าเขาอีกครั้ง เพราะเธอรู้ว่าเขาต้องโกรธมากอย่างแน่ที่จากลาเขาไปโดยไม่บอกไม่กล่าว


หมับ!ฟึบ!


แต่ไม่ทันที่จะได้กล่าวอะไร เขาที่มากระชั้นชิดเธอตอนไหนไม่รู้นั้น...


ได้จับร่างบางของเธอเข้าไปสวมกอด พร้อมกับนำใบหน้าของเธอแนบไปที่อกอันกว้างแสนแข็งแกร่งของเขาด้วยท่าทีที่อ่อนโยน


"ยัยบ๊องรู้ไหมว่าฉันคิดถึง...และเป็นห่วงเธอมากแค่ไหน"


"ฉัน...ขอโทษ"


เดย์กล่าวขึ้นกับร่างบางในอ้อมแขนของเขาที่ตอนนี้เขาแทบกอดเธอไว้แน่น ราวกับว่าไม่อยากให้เธอจากไปไหนอีก ก่อนเขาจะตัดสินใจผละเธอออกมาพร้อมนำเรียวตาคมของเขาจ้องไปที่ดวงตากลมโตคู่หวานของเธอ


"ไหนลองบอกมาสิแม่ตัวดี...ว่าทำไมถึงได้ทิ้งฉันไม่อยู่กับพวกเทพฮะ"


"เอ่อ...ก็ได้แต่สัญญาว่าห้ามโกรธนะ"


"อื้อ ได้สิถ้าเธอยอมบอกความจริงมาทั้งหมดละก็นะ"


จากนั้นฮายอนก็เล่าความจริงทั้งหมดให้กับเขาได้ฟัง ว่าเขาน่าจะรู้ว่าเธอนั้นเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่จุติมาที่นี่หรือเกิดใหม่มาที่นี่เหมือนกันและสามารถช่วงชิงพลังได้เหมือนกับของเดย์ทุกอย่าง เพียงแต่ว่าด้วยระดับที่น้อยของเธอจะได้ก็ต้องมาจากการฆ่าหรือสังหารเท่านั้น


แต่ถ้าเธออยู่ในระดับที่สูงขึ้นพอ...


เธอจะสามารถลอกเลียนแบบพลังของผู้นั้นได้เพียงแค่การสัมผัสผ่านการต่อสู้ และก็ต้องใช้เวลาอีกซักเล็กน้อยในการพัฒนาที่ช่วงชิงมาเพื่อให้ระดับมันใกล้เคียงกับพลังต้นกำเนิดจากผู้ที่เธอช่วงชิงลอกเลียนแบบมา


และด้วยการที่อยู่กับเดย์นั้นมันเหมือนกับว่าเธอไม่อาจที่จะเพิ่มพลังได้รวดเร็วได้ถ้ายังอยู่กับเขา เอาความจริงคือการอยู่กับเขานั้นรั้งแต่จะทำให้การพัฒนาของเขาช้าไปเปล่าๆเพราะจะมีเธอที่มาแย่ง...


ถ้าจะเรียกในรูปแบบของเกมส์ละก็ก็คือการแย่งประสบการณ์นั่นแหละ...


และอีกอย่างที่ชวนน่าอึดอัดขืนทนอยู่ต่อไป คือการต้องมาเห็นชายที่เธอรักต้องมาเข้าร่วมงานวิวาห์กับหญิงสาวคนอื่น นั่นคือความจริงอันเจ็บปวดที่ยังไงเธอก็ไม่อาจยอมรับมันได้ ถึงจะรู้อยู่แล้วว่ามันต้องเกิดขึ้นก็ตามที


และอีกอย่างเธอกับผู้หญิงคนนั้นถ้าให้เทียบกันพวกเธอนั้นแตกต่างกันสิ้นเชิง ตัวเธอนั้นไม่อาจมีอะไรสู้กับผู้หญิงคนนั้นได้เพียงซักอย่างเดียว...


นั่นจึงเป็นสาเหตุให้เธอต้องจากไปเพื่อพัฒนาตนเองให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น และสิ่งที่รู้มาอีกอย่างจากหนังสือประวัติศาสตร์ในห้องสมุดของทีอา เธอก็ได้รับรู้มาว่าพวกเทพนั้นสาเหตุที่แท้จริงที่ยอมร่วมมือและเป็นพันธมิตรกับมนุษย์นั้น...


ก็เพราะเกรงกลัวในพลังอำนาจของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า'ผู้กล้า'


ด้วยจุดตรงนี้ทำให้เธอคิดออกขึ้นมาทันที ถ้าเธอที่เป็นผู้กล้ายอมร่วมมือกับฝั่งเทพละก็ มันก็เท่ากับว่าพวกเทพนั้นไม่ต้องเกรงกลัวผู้กล้าอีกต่อไปแล้ว เพราะทางพวกเขาเองก็มีเช่นเดียวกัน


ยิ่งพื้นฐานของพลังแล้วเผ่าเทพนั้นล้วนมีพลังมากกว่ามนุษย์อยู่แล้ว ดังนั้นการเป็นใหญ่เผ่าพันธ์ุที่จุดสูงสุดของทุกเผ่าพันธ์ุมันก็ไม่ใช่เพียงแค่อดีตอีกต่อไป


ด้วยความคิดนี้ของพวกเผ่าเทพแน่นอนว่าในที่สุดทั้งสองเผ่าพันธ์ุต้องเกิดการแตกหักกันแน่นอน นั่นจึงเป็นการสร้างโอกาสดีให้กับเผ่าปีศาจที่พวกศัตรูแบ่งพรรคแบ่งฝ่ายกัน ทำให้เพิ่มโอกาสที่จะชนะพวกมันได้โดยการกำจัดทีละเผ่านั่นเอง


รวมถึงการที่เธอเข้ามาในฝ่ายเทพนั้น ไม่ได้แค่เธอได้พลังที่แข็งแกร่งขึ้นเมื่อได้ฝึกฝนกับพวกเทพอีกทางก็เพื่อเป็นสายสืบข้อมูลต่างๆและยั่วยุเผ่าเทพกับเผ่ามนุษย์ให้แตกหักกันยิ่งกว่าเดิม เพื่อผลประโยชน์แก่เผ่าปีศาจ...


ไม่สิ...ต้องเรียกว่าเพื่อชายที่เธอรักต่างหากละ


"อย่างงี้นี่เอง...งั้นสายฟ้าที่เธอใช้ตะกี้ก็เป็น..."


"สายฟ้าของซุสที่ฉันลอกเลียนแบบมาน่ะแต่มันก็ยังไม่อาจเทียบเท่าพลังแท้ๆของซุสได้หรอก แต่น่าจะทำให้พวกมนุษย์และพวกมังกรเชื่อได้ว่านั่นเป็นการลงมือของซุสจริงๆ..."


ฮายอนกล่าวตอบขึ้นพร้อมมองหน้าชายหนุ่มอันเป็นที่รักของเธอที่ตอนนี้ทำใบหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่างด้วยใบหน้าจริงจัง ก่อนจะหันมาถามเธอด้วยใบหน้าจริงจัง


"แล้วเมื่อไรเธอจะกลับมาละ..."


ใบหน้าของเขาที่มองมาที่เธอทำให้หัวใจของเธอสั่นไหวเล็กน้อย ไม่รู้ทำไมเธอถึงได้รู้สึกดีที่ได้เห็นใบหน้าแบบนี้ของเขา อาจเป็นเพราะทำให้รู้ว่าเขาเองนั้นก็มีความรู้สึกต่อเธอจริงๆเหมือนที่เขาเคยพูดเอาไว้


"ฉันคงกลับเร็วๆนี้ไม่ได้หรอก เพราะถ้ากลับตอนนี้ถ้าซุสรู้ว่าฉันหายไป พวกนั้นคงไม่กล้าที่จะเริ่มสงครามกับพวกมนุษย์แน่ๆ ดังนั้นฉันก็จะอยู่จนกว่าสงครามมันจะเริ่มต้นขึ้น"


"อย่างงั้นสินะ..."


เดย์กล่าวยิ้มอย่างเข้าใจ ก่อนจะเห็นเธอลุกขึ้นพร้อมมองขึ้นฟ้า


"ฉันว่าตอนนี้ฉันก็มาที่นี่นานเกินไปแล้ว ฉันคงต้องรีบกลับถ้ายังไงนายช่วย..."


ฮายอนที่มองเหมือนหาทางออกจากที่นี่ เมื่อพอเดาได้ว่าทางออกของมิตินี้มีแต่เดย์เท่านั้นที่เปิดออกได้เธอจึงหันมาขอกับเขา


ในใจเธอก่อนหน้านั้นก็แอบคิดอยากรู้ว่าตอนนี้เขานั้นพัฒนาพลังไปถึงขั้นไหนแล้ว แต่เธอเชื่อว่าเธอก็ยังคงห่างชั้นกับเขา เพราะตั้งแต่ตอนที่เขากำจัดฮาเดสตอนนั้นได้เขาก็คงเลื่อนระดับขึ้นมาหลายเท่าตัวเลย


หมับ!


"เอ้ะ!"


แต่ไม่ทันได้คิดอะไรต่อจากนั้น เธอก็สัมผัสได้ถึงมืออันใหญ่หนาของเขามารวบมืออันเรียวบางของเธอเอาไว้ พร้อมกับดึงตัวเธอเข้าหาเขา...


"!!!"


พร้อมกับริมฝีปากของเขาที่ประกบกับริมฝีปากเรียวบางของเธออย่างไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งตัว ก่อนเขาจะผละใบหน้าของเขาออก เธอตอนนี้ก็หน้าแดงอย่างถึงขีดสุดเพราะไม่คิดว่าจู่ๆเขาจะทำแบบนี้






"ทิ้งแฟนหนุ่มผู้หล่อเหลาคนนี้ไว้นานขนาดนั้น...ไม่คิดว่าจะต้องโดนลงโทษหน่อยรึไงหืม?"















ปล.คอมเม้น รีวิวกันเยอะๆนะคะสำหรับคนที่ยังไม่รีวิวและแชร์ให้ด้วยยถ้าชอบกันนะเจ้าคะ

ปล2. ตอนหน้าจะได้เป็นฉาก20+!!! เจ้าค่ะแต่ไม่สามารถลงในเว็บนี้ได้ถ้าจะอ่านสามารถติดตามได้ในเว็บfictionlogเจ้าค่ะ ซึ่งไม่เสียตังสำหรับตอนหน้านะเจ้าคะ โดยแร้งตั้งใจว่าจะให้สำหรับเว็บนี้ทุกตอนฟรีไปก่อนนะเจ้าคะ











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

817 ความคิดเห็น

  1. #746 Aetep (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 14:05

    จัดปายยยยยยยยยยย

    #746
    0
  2. #745 TimeStory (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 15:50

    ติดคริ ดอกนี้โดนใจอย่างแรง

    #745
    0