➽ #jamren area ❤●•*

ตอนที่ 9 : ✿ What do you think?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 156 ครั้ง
    26 ต.ค. 61

What do you think?

Jaemin x Renjun

Note: คิดถึงเด็กดรีมจังเลย U_U
ไม่มีพล็อตไม่มีตอนจบ เราจบฟิคไม่ค่อยเก่ง แง ขอโทษล่วย

 

 

 

ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาในตอนเช้า อาจจะเป็นเพราะว่ามันตรงกับเวลาเรียนในวันปกติ แล้วผมเองก็ชินกับการต้องตื่นเวลานี้ การจะนอน 10 ชั่วโมงที่ตั้งเป้าหมายไว้ตั้งแต่ยังไม่ถึงวันเสาร์ถึงได้ล่มไม่เป็นท่า ผมหยิบโทรศัพท์ออกมาเช็คนั่นเช็คนี่ กะจะให้รู้สึกง่วงๆแล้วก็หลับไปเอง แต่สุดท้ายแล้วผมก็ยังคงนอนเล่นโทรศัพท์ตาแป๋ว ยิ่งเมื่อเลื่อนมาเจอรูปน่ารักๆที่คุณอัพลงโซเชียลมีเดียตั้งแต่เมื่อวานผ่านหน้าไทม์ไลน์มา ผมก็ยิ่งนอนไม่หลับ

 

ปลายนิ้วชี้กดจิ้มเข้าไปที่แอคเคาท์ที่แสนคุ้นเคย ผมเปิดการแจ้งเตือนของคุณเอาไว้ด้วย คุณมักจะอัพรูปวิวสวยๆ เมนูอาหารที่ไปทานกับเพื่อน รูปสัตว์ต่างๆจากคาเฟ่สัตว์ที่คุณถูกลากไปกับรุ่นพี่ที่สนิทด้วย ผมอมยิ้มตอนที่เห็นคุณอัพรูปก้อนเมฆแล้วก็วาดต่อเติมจนกลายเป็นรูปมูมินที่คุณชอบ มันน่ารักเมื่อคิดถึงตอนที่คุณกำลังอมยิ้มแล้วก็ตั้งใจวาดรูปจนไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง

 

แสงแดดอ่อนๆยามเช้าค่อยๆสาดส่องเข้ามาในห้อง แม่บ้านเพิ่งถอดผ้าม่านลายก้อนเมฆลายโปรดของผมที่คุณเลือกให้อย่างไม่ได้ตั้งใจเอาไปซัก ผมเลยไม่มีผ้าม่านคอยปิดบังแสงแดดข้างนอก ผมหลอกถามว่าคุณชอบอะไรมากกว่ากันระหว่างดาวกับเมฆ คุณตอบว่าเมฆอย่างรวดเร็วพร้อมกับบรรยายสรรพคุณของท้องฟ้าจนผมยิ้มตามไปด้วย แสงสีส้มเหลืองไล้เข้าตามกรอบหน้าต่าง ผ่านเข้ามายังกรอบรูปสมัยผมเด็กๆที่หัวเตียง และก่อนจะถึงตัวผม ผมตัดสินใจลุกขึ้น ล้างหน้าแปรงฟัน ออกไปสูดอากาศยามเช้าหน่อย

 

เพราะว่าวันนี้มันสดชื่นเหลือเกิน

 

 

“ตื่นเช้านะลูกชาย”

 

 

แม่เอ่ยทักตอนที่เห็นผมเดินสะโหลสะเหลเกาะราวบันไดลงมา ผมหัวเราะแล้วก็ยิ้มให้แม่ ขยี้ผมตัวเองแล้วก็เดินไปหยิบนมเปรี้ยวขวดเล็กๆมาเจาะหลอดดื่ม ออกไปเดินสูดอากาศยามเช้า ไม่ลืมที่จะหยิบโทรศัพท์ออกไปด้วย

 

ผมไม่ได้ถ่ายรูปสวยเท่าคุณ ทักษะในการถ่ายรูป แต่งรูป พวกที่เกี่ยวกับศิลปะผมค่อนข้างแย่ ผมเก่งคอมพิวเตอร์มากกว่า และเราก็เจอกันครั้งแรกเพราะคุณเปิดคอมไม่ติดตอนที่ต้องทำงานส่ง เดินยิ้มแหยมาหาผมว่าขอให้ช่วยดูโน้ตบุคตัวเองให้หน่อยเพราะต้องรีบส่งงานให้เพื่อน เรารู้จักกันตั้งแต่ตอนนั้น ร้านกาแฟร้านเดิมที่คุณเข้าไปสั่งนมร้อนมาหนึ่งแก้วแล้วก็รอให้มันเย็นชืดก่อนแล้วค่อยจิบๆมัน ผมเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้ว่าคุณเป็นน้องรหัสของพี่ชายข้างบ้านผมที่ผมสนิทด้วยมากๆก็ตอนที่ไปขอข้าวบ้านนั้นกินแล้วเจอคุณหลับปุ๋ยอยู่บนโซฟาพร้อมกับมือเล็กๆที่กำรีโมทไว้แน่นเลย

 

เหมือนโลกจะกลม แต่ผมเสียใจชะมัดที่รู้จักคุณช้าขนาดนี้

 

 

“พาแดงแดงงีไปเดินเล่นสิลูก”

 

 

แม่ผูกสายจูงเข้ากับซามอยด์อายุ 1 ขวบที่แสนขี้เล่นแล้วยื่นสายจูงมาให้ ผมนั่งยองๆลงลูบขนฟูๆของมันแล้วก็อมยิ้ม คุณชอบแมวมากกว่าหมา แต่ก็ชอบเจ้าแดงแดงงีลูกชายของผมมาก และผมก็มีข้ออ้างในการเจอคุณวันนี้แล้ว

 

 

ตื่นยัง สายแล้วนะ

จะพาแดงแดงงีไปเดินเล่นแหละ

อยากเจอครับ

 

 

            ผมส่งข้อความไปบอกคนที่ตื่นเช้าเป็นประจำ แล้วสักพักก็ขึ้นว่าอ่านแล้ว คุณส่งสติกเกอร์น่ารักๆกลับมา บอกว่าให้เจอกันที่สวนสาธารณะเลยแล้วกัน ผมหุบยิ้มไม่ได้เลย ประโยคสุดท้ายเล่นเอาผมรู้สึกอยากจะอ้วกกับความเลี่ยนของตัวเองเลย

 

อากาศดีๆแบบนี้ คงน่าเสียดายแย่ถ้าต้องใช้เวลาอยู่คนเดียว

 

 

“ยังไม่ได้อาบน้ำเลย”

“ซกมก”

“ก็กะมาวิ่ง ให้เธอเดินกับแดงแดงงี”

 

 

คุณย่นจมูกพร้อมกับรับสายจูงไป แดงแดงงีไม่ค่อยดื้อ มันไม่ได้พละกำลังเยอะเหมือนหมาตัวใหญ่ๆของคนอื่นที่ผมสังเกตเห็น ไม่อย่างนั้นคงจะเห็นคุณวิ่งตามหมาผมแล้ว แต่คุณยังคงเดินเล่นโทรศัพท์ไปด้วย จูงหมาผมเดินเล่นไปด้วยได้ ผมใช้เวลาวิ่งจ๊อกกิ้งอยู่เกือบชั่วโมง ส่วนใหญ่ที่เสียเวลาเพราะแวบมาแกล้งให้คุณด่าสักสองสามประโยคแล้วถึงกลับไปวิ่งต่อ

 

 

“ดูหนังไหม เพื่อนแนะนำมาเรื่องหนึ่ง สนุกมาก”

“ชวนเดทเหรอ”

“งั้นไม่ต้องไป ไม่ได้ชวนเดท”

“ไปครับ เอาแดงแดงงีกลับบ้านก่อน เจอกันที่บ้านเธอนะ”

 

 

ผมพูดรัวตัดบท นานๆทีคุณจะชวนไปไหนมาไหนด้วย ยิ่งเป็นบ้านคุณก็ยิ่งต้องรีบคว้าโอกาสไว้

 

 

“พ่อกับแม่ไม่อยู่?”

“อื้อ”

“แล้วมาชวนผู้ชายเข้าบ้านแบบนี้ น่าตีไหม”

“งั้นก็กลับไปสิ”

“ถ้าเป็นเราก็ชวนได้ แต่คนอื่นห้าม”

“ก็ไม่เคยชวนคนอื่นนอกจากเพื่อนมาบ้านสักหน่อย”

 

 

คุยเถียงปากมุบมิบ น่ารักจนอยากจะจับมาหอมแก้มสักที แต่ก็ได้แค่คิด

 

 

“งั้นแสดงว่าเราก็ไม่ใช่เพื่อนเธออะสิ”

“เธอก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนเราสักหน่อยนี่ เฮอะ”

 

 

ผมตัดสินใจจีบคุณครั้งที่สองที่เราเจอกัน มันไม่ใช่ที่ร้านกาแฟ ไม่ใช่บ้านพี่ชายข้างบ้าน แต่เป็นที่โรงอาหารที่คณะคุณที่ผมมากินบ่อยครั้งเพราะกับข้าวอร่อย คุณต่อคิวอยู่ด้านหลัง จะอ่านเมนูที่แปะอยู่ด้านหน้า แต่ว่าผมยืนบังอยู่ คุณเลยพยายามชะเง้อ มันดูน่ารักจนผมหลุดยิ้มออกมา ผมเลี้ยงชานมไข่มุกคุณไปหนึ่งแก้ว พยายามหาเหตุผลล้านแปด อ้างเรื่องพี่ชายข้างบ้านที่เป็นพี่รหัสคุณมาด้วย คุณก็รับไปพร้อมกับทำหน้างง แต่ถึงอย่างนั้นก็แอบเห็นอยู่ดีว่าคุณหูแดงตอนผมชมว่าวันนี้คุณทำผมน่ารักกว่าทุกครั้งที่เจอ เพราะคุณเซ็ตผมมานิดหน่อย

 

 

“แจมิน”

“ครับ”

“เขยิบไปหน่อยได้ไหม จะสิงเราหรือไง ฮึ่ย”

 

 

คุณหันมาแยกเขี้ยวใส่ ทำหน้าดื้อๆแล้วก็ดันไหล่ผมออกไป จริงๆแล้วเป็นคุณเองนั่นแหละที่เขยิบมาหาผม คุณไม่ได้ตั้งใจหรอก แต่หนังผีที่สุ่มเจอก็ทำให้คุณสะดุ้งทุกครั้งที่มีฉากน่ากลัวๆ กระเถิบมาเบียดผมจนได้ แล้วก็เป็นผมเองด้วยที่ค่อยๆเขยิบเข้าไปใกล้ๆคุณ ผมไม่ได้ขวัญอ่อน ไม่เชื่อเรื่องผี ไม่ตกใจกลัวด้วย ไม่เหมือนคนแถวนี้ที่แทบจะมุดหน้าลงกับหมอนอิงแล้ว

 

แต่ผมก็เขยิบออกให้แต่โดยดี จนตอนนี้ร่างทั้งร่างแนบชิดกับพนักโซฟา คุณยกขาขึ้นมานั่งอยู่ในท่ากอดเข่า เรานั่งห่างกันแค่หมอนคั่น แต่สุดท้ายพอมีฉากน่ากลัว คุณก็โยนหมอนใบนั้นออกไป พุ่งเข้ามามุดไหล่ผมเสียอย่างนั้น ผมหัวเราะเสียงดัง หยุดหัวเราะไม่ได้เลยพอเห็นคุณเงยหน้ามาแล้วแก้มเลอะน้ำตาเต็มไปหมด ยกนิ้วขึ้นจะเกลี่ยที่แก้มแต่คุณก็รีบสะบัดตัวหนี

 

 

“ไหวไหม”

“ไหว” คุณพยายามตอบไม่ให้เสียงสั่น อยากเอาไปล้อเป็นบ้า

“จะร้องไห้แล้วนั่น”

 

 

ปลายนิ้วเขี่ยเบาๆที่หางตาที่มีน้ำตาคลออยู่ คุณตกใจจนจะร้องไห้ออกมาจริงๆ นั่นทำให้ผมกดหยุดหนังผีแสนน่ากลัวเอาไว้สักครู่แล้วเริ่มดึงคุณเข้ามาปลอบ คุณขัดขืนในตอนแรก แต่พอผมลูบหัวคุณก็ยอมหยุดดื้อ ผมคิดว่าตัวเองกำลังฉวยโอกาส แต่มันก็ดีมากจนไม่อยากปล่อยเลย ทั้งตัวนิ่มๆหอมๆของคุณ ทั้งคราบน้ำตาของคุณที่เลอะบนเสื้อยืดที่ผมใส่มาวันนี้ มันดีทั้งหมดเลย

 

 

“กลัวขนาดนี้ทำไมไม่บอก”

“ก็ไม่คิดว่าจะน่ากลัวขนาดนี้อะ”

“ยังจะเถียงอีกนะ”

 

 

ผมส่ายหน้า ใช้นิ้วเช็ดน้ำตาที่ไหลเปรอะแก้มของคุณ ส่งยิ้มให้ แล้วคุณก็ทำหน้างอใส่

 

 

“ไปปลอบสาวมาเยอะล่ะสิ”

“ยังไม่ทันคบก็หึงแล้วเหรอ”

“แล้วหึงไม่ได้เหรอ”

“ได้หมดแหละครับ”

 

 

คุณหัวเราะคิกคัก เริ่มทำตัวดื้ออีกครั้ง ฝ่ามือเล็กๆของคุณวางแหมะบนอกผม คุณพองแก้มอย่างน่ารัก ค่อยๆช้อนตาขึ้นมอง ผมรับรู้ได้ทันทีว่าคุณคงมีอะไรจะอ้อน

 

 

“อยากได้อะไร”

“ไม่ได้อยากได้อะไรสักหน่อย”

“งั้นไม่มาอ้อนกันแบบนี้หรอก รู้”

“รู้ทันไปหมดเลย” คุณเบะริมฝีปากคว่ำใส่ “ก็คิดว่าอยากไปสวนน้ำ”

“ไปสิ”

“ไปกับพี่มาร์ค”

“ไม่ให้ไป”

“ไม่ได้เป็นแฟนสักหน่อย ต้องเชื่อด้วยเหรอ”

 

 

คุณยิ้มหวาน แต่ผมมองว่ามันออกจะดูน่าตีไปสักหน่อย คุณหันมาตีมือผมที่เกาะเอวคุณไว้ จับมือผมมาแบไว้แล้วก็ตีเบาๆ ทำหน้าดุใส่ด้วยตอนที่ผมยิ้มให้ แต่เรื่องจะปล่อยให้ไปเที่ยวกับรุ่นพี่ที่คุณเคยแอบชอบนั่นเป็นไปไม่ได้แน่ๆ ถึงแม้ว่าตอนนี้คุณกับผมจะพัฒนาความสัมพันธ์ไปไกลขนาดนี้แล้วก็เถอะ แต่ผมยอมรับก็ได้ว่าตัวเองเป็นผู้ชายขี้หึงนี่นา ผมกลั้นใจ ทำใจแข็งเข้าไว้ แต่คุณก็ทำให้ผมใจละลายได้ตลอดเวลาอยู่ดี ด้วยรอยยิ้มที่แสนน่ารักแล้วก็ท่าทางที่น่ารักที่สุดในโลกแบบนั้นนั่นแหละ

 

 

“โอเค ไปก็ได้”

“เย่”

“แต่เราไปด้วย”

“ก็ได้ :-(

 

 

คุณเบะปาก เหมือนจะดื้อใส่ แต่เปล่าเลย คุณถอยออกไปนั่งกอดเข่าท่าเดิม ทำเนียนกดปิดหนังผีแล้วก็เปิดการ์ตูนแทนเฉย ทั้งๆที่ดูหนังได้ไม่ถึงครึ่งเรื่อง

 

เด็กขี้กลัวเอ๊ย :-)

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 156 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

717 ความคิดเห็น

  1. #444 RAINIIB (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 19:01
    แจมินแบบ อ่อนโยนมากกกกกกก น่ารักๆๆ
    #444
    0
  2. #286 kanokpupu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 08:31
    น่ารักจะตายแว้วววว ตัวจะแตกฮืออออ
    #286
    0
  3. #140 loverain_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 15:18
    อย่าอ่อนโยนมากได้มั้ยอ่า ใจบาง
    #140
    0
  4. #119 juneapril (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 22:41

    ชอบบบ ชอบผชอ่อนโยน

    ผชพูดเพราะ ผชขี้หึง ผชที่เอ็นดูเราเหลือเกิน

    นาแจมินเธอจะฆ่าพี่เหรอ T v T

    #119
    0
  5. #113 songjibong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 22:13
    มิวายมีพี่มาร์คตามมาอีกนะ 555555555
    #113
    0
  6. #91 rjsweet (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 19:22
    แจมินเอ็นดูอินจุนขนาดไหนอ่ะ แต่ละตัวอักษรคือสัมผัสได้ถึงความรักความเอ็นดูมาก โอ้ยย น้องแบบน่ารักมากๆอ่ะ เจ้าเด็กดื้อๆๆๆ
    #91
    0
  7. #90 littlejaehyun97 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 23:02
    น่ารักกกกกก
    #90
    0
  8. #89 Ma man. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 19:26
    โอ๊ยยยยยยยย น่ารักกกกกกก
    #89
    0
  9. #81 JoeyeyJo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 19:46

    น้องอินจุนเด็กดื้อต้องมีแจมินไว้คอยดูแลนะคะ

    #81
    0
  10. #79 little-nannie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 02:17
    มันน่ารักมากเลยค่ะ จริงๆมันดีอ่ะ ไม่ต้องจบแต่เป็นอะไรที่ไปเรื่อยๆแบบนี้ก็ดีนะ
    #79
    0
  11. #78 mhyb (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 02:11
    ชอบมู้ดแอนด์โทนในการบรรยายมากเลยค่ะ ดูดูอบอุ่นมากๆ คิดว่าสายตาแจมินเวลามองอินจุนในเรื่องนี้ก็คงจะเป็นอย่างงี้เหมือนกัน ติดตามอยู่นะคะ :-)
    #78
    0