ทิวลิปสีชมพู - ทิวลิปสีชมพู นิยาย ทิวลิปสีชมพู : Dek-D.com - Writer

    ทิวลิปสีชมพู

    "ทิวลิป...เป็นแฟนกับพี่นะ..." หัวใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ ก็คนตรงหน้าฉันคือรุ่นพี่ที่ฉันแอบชอบและได้ไปถ่ายโฆษณามาทำให้ดัง..แล้วตอนนี้ ตอนนี้ เวลานี้...พี่เค้าขอฉันเป็นแฟน.......

    ผู้เข้าชมรวม

    513

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    0

    ผู้เข้าชมรวม


    513

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    1
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  11 ก.พ. 50 / 15:29 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

    mao ra


    สวัสดีคร่า....

    ขอต้อนรับสู่..ทิวลิปสีชมพู..

    อ่านแล้วเม้นนะคะ มีปัญหาอะไรสอบถามได้นะคะ

     

     Cuteberries.com - Cartoon Dolls, Cute Disney Graphics, Saniro Graphics, Myspace Pictures, Myspace Codes, Myspace Layouts, Myspace goodies, Myspace stuff and more !
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      "ทิวลิป...คบกับพี่นะ..."
      "ค่ะ..อะไรนะOoO..."   หัวใจเต้นโครมๆครามๆอย่างไม่มีการที่วคิดว่าจะหยุดเต้นง่ายๆ
      "พี่หลงรักในความบริสุทธิ์ของเธอมานานมากแล้ว..ทั้งความเมตตาการุณ...ความมีน้ำใจ และความน่ารักที่เธอมีอยู่....ได้โปรด....คบกับพี่นะ..."


      .....ผ่านไป2อาทิตย์แล้วสินะที่ฉันเป็นแฟนกับพี่เกมส์ เฮ้อ...ไม่น่าเชื่อว่าพี่เกมส์จะมาหลงชอบฉันทั้งๆที่ฉันไม่เคยพูดจาหรือแม้แต่เอ่ยปากใดๆทั้งสิ้นกับพี่เขาเลย
      ทำไมนะ........

      "ทิวลิป...พี่มารอหน้าบ้านแล้วนะ...." 
      "ค่ะ...แปปนะคะ...ทิวจะลงแล้วค่ะ..."  ฉันกดวางโทรศัพท์แล้วรีบวิ่งตรงไปที่หน้าบ้าน

      "แฮ่กๆ....ทำไม...วันนี้....พี่เกมส์...ถึงมาหาทิว...ถึงที่บ้านล่ะคะ..."
      "คือ...เอ่อ..."
      "โอ้ยย...พี่มัวแต่อ้ำอึกอยู่อย่างนี้แล้วเมื่อไหนจะได้พูดล่ะคะ...รถเมล์มาแล้วนู่น.."
      ฉันพูดพลางชี้ไปที่รถเมล์ที่กำลังจะออก

      ระหว่างทางเราไม่ได้คุยอะไรกันเลย ทำไมฉันถึงรู้สึกแปลกๆขึ้นมาได้นะ..จะเกิดอะไรที่ไม่คาดเกิดขึ้นมั้ยเนี่ย......

      "เอ่อ....คือ...พี่อยากจะ...บอ.."
      "ทิวลิปปปปป...มาช้าจังเลยยยย..." ดิวเพื่อนทอมของฉันเข้ามาขัดจังหวะ วะ..!!!!แล้วเมื่อไหร่ตูจะตรัสรู้ออกวะเนี่ย......

      "ไว้บอกวันหลังแล้วกัน..." พี่เกมส์พูดแค่นั้นแล้วเดินจากไป...อะไรกัน....ทำไมพี่เค้าเมินเฉยฉันอย่างนี้....เมื่อก่อนเห็นคอยมาประคองใครจับจัวก็ไม่ให้จับ....

      กลับตารปัตรเฉยเลย...มันคืออะไรกันน....โลกไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย...เข้าข้างฝ่ายเดียววว....ก็รู้ว่าความลับไม่มีในโลกแล้วจะปิดบังเพื่ออะไรกัน...ฉันต้องรู้ให้ได้...

      เย็นวันนี้ฉันตรงหรี่เข้าไปดักรอที่หน้าห้องม.6/3 ห้องพี่เกมส์

      โป๊ะเช้ะ!!!! พี่เค้ามีอะไรปิดบังฉันแน่ๆ วันนี้ไม่ไปรับฉันที่ห้อง ยังแอบมานั่งอยู่กับผู้หญิงสองต่อสองได้ยังไง....น้ำตาดันไหลออกมาในไม่กี่นาที

      ฉันเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าพี่เกมส์ พี่เขาจู๋จี๋อยู่กับ พี่เฟริส์ ผู้หญิงที่แอบปิ๊งพี่เกมส์มาก่อน...

      ฉันเอามือทุบโต๊ะ1ทีแรงๆ.... พี่ทั้ง2เงยหน้าขึ้นมา

      พี่เกมส์ถึงกับตกใจที่เห็นฉันอยู่ตรงหน้ารีบปล่อยมือพี่เฟริส์ออก...

      ส่วนพี่เฟิรส์ ก็ทำหน้าแสยะยิ้มอย่างไม่ใยดี พร้อมทั้งปริปากพูดอีกว่า

      "มาอีกแล้วหรอ...จะทนได้ถึงกี่น้ำกัน..ยัยหน้าจืด!!!!" พี่เขาพูดอย่างไม่ใยดี
      "เอ่อ...ทิว...พะ..พี่.."
      "ไม่ต้องพงไม่ต้องพูดมันแล้วค่ะ เราจบกัน..พอกันที...ที่พี่ทำแบบนนี้มันสนุกมากนักใช่มั้ยที่ได้แกล้งคนน่ะ มีหัวสมองคิดบ้างเซ่....ฮือๆๆ...อึก..ตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่ไม่เคยรักทิวเลยใช่มั้ย..."
      "............."
      "บอกมาสิ..." ฉันเข้าไปเขย่าตัวพี่เกมส์ โดยมีพี่เฟริส์มองอย่างอึ้งๆอยู่ข้างๆ

      "พี่...พะ..พี่...พี่ขอโทษ...พี่ชอบทิวลิปนะ..ทิวลิปเป็นคนดี น่าทะนุทะนอม...แต่ทิวลิปมันขาวเกินไป...พี่เฟริส์เค้ามีสีสันทำให้พี่อยากจะลิ้มลองมันดู...."

      เกิดอาการเงียบกันหมด ตอนนี้ทุกคนเริ่มทยอยออกจากห้องกันได้เยอะแล้ว
      และแล้วพี่เฟริส์ก็เป็นคนทำลายบรรยากาศแสนจะอึดอัดนี้ออก

      ".....ทิวลิป...ปล่อยพี่เกมส์ให้พี่เถอะนะ...."
      "...."
      "นะ..."
      ฉันสบัดหน้าแลววิ่งออกมา น้ำตาก็ไหลพรากๆไปด้วย

      ทำไมนะกับคนที่รัก...รู้จัก ยังทำกันได้ถึงขนาดนี้

      แล้วจะมีประโยชน์อะไรที่จะไปรักคนที่ไม่รู้จัก....

      โอเค..ฉันยอมรับได้แล้ว....ต่อจากนี้ไป....จะไม่รัก

      ไม่ชอบ

      ไม่เกลียด

      ไม่อิจฉา

      ไม่ริษยา

      ไม่เกรงกลัว

      ไม่หลงเชื่ออะไรอีกต่อไปแล้ว....พอกันที!!!!!!

      ฉันใช้มือปาดน้ำตาแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ...

      ฉันกวักน้ำจากอ่างขึ้นมาขัดๆถูๆบนใบหน้า ทำไม..เวลาเรามีความรักต้องเจ็บทุกคราวด้วยนะ....

      --ต่อจากนี้..จะไม่เจอกันแล้ว..ไม่มีแล้ววันที่ดีอย่างเมื่อวาน...ไม่มีมือ..ที่คอยกุมมือกัน...ไม่มีวัน...ที่เรานั้น...จะเหมือนเดิม...----

      ไม่อีกแล้ว

      ไม่อีกต่อไป

      ไม่มีพี่เค้าคนนั้น

      ไม่มีความทรงจำดีๆในเวลาอันสั้นๆ

      เพียงแค่เอื้อมมือไปดึงไฟแช็กมา...ก็ทำให้เราเปลี่ยนไปถึงขนาดนี้....

      พี่ที่ฉันรัก

      พี่ที่ฉันเคารพ

      พี่ที่ฉันชอบ

      พี่ที่ฉันคอยเอาใจ....

      มันคืออะไรกัน...ในเวลาแค่นี้....ทำให้เราเปลี่ยนไป.....

      คือคำว่าทรยศ

      หักอก

      หรือเป็นเพียงเกมส์ที่คน2คนเล่นกันแล้วเกมส์เกิด โอเวอร์ขึ้นมากระทันหัน

      มันจะไม่เกิดอีกแล้วกับฉัน

      มันจะไม่มีอะไรกับฉัน

      มันจะไม่สำคัญกับฉัน

      มันจะไม่ใช่คนที่ฉันจะรักอีก่อไป...ตราบนานเท่านาน....

      รักและเคารพ

                      พี่เกมส์...

      ตัดใจได้...แลวทิ้งมันไปซะ!!!!!!!อย่าไปรั้งมันไว้....///

      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×