UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 12 : เดือนที่ 11 : กุหลาบจากดวงจันทร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95,804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,490 ครั้ง
    19 ส.ค. 61

UNISTAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 11 : กุหลาบจากดวงจันทร์ -



(เครดิตอิมเมจ : renatures.com)




 

         ความรู้สึกที่เปลี่ยนจากอากาศเป็นไอน้ำที่เริ่มมีคนสัมผัสได้นั้น ผมยังไม่ชินเท่าไหร่เลย


            “กรี๊ดดด วินเป็นสายรหัสพี่อินเหรอ”


            “แล้วไปเลี้ยงสายกันที่ไหนอ่ะ”


            “ครั้งหน้าขอโคสายด้วยได้มั้ย กรี๊ดดด”


            “โง้ยย อิจฉา ฝากขอลายเซ็นพี่อินได้มั้ย”


            “แล้ววินติดต่อกับพี่อินทางไหนอ่ะ”


            หลังจากจบกิจกรรมรับน้อง แม้ว่าผมจะหลุดจากการโดนพี่ปีสามรุมล้อมมาได้ สุดท้ายผมก็มาโดนเพื่อนปีหนึ่งรุมล้อมต่ออยู่ดี ทุกคนแย่งกันพูดกับผม จนผมถึงกับตอบอะไรไม่ถูก


            “เห้ยๆ ทุกคนพอก่อน ค่อยๆ ถามทีละคนสิ ไม่เป็นไรใช่มั้ย” บอสเข้ามาช่วยผมไว้ ผมก็พยักหน้าเบาๆ


            “นี่ ได้อยู่ใกล้พี่อินเป็นไงบ้างอ่ะ อิจฉา” ป่านถามผมยกใหญ่เลย


            “พี่อินก็...หอมดี” ผมตอบไม่ถูกเหมือนกัน


            “กรี๊ดดดด!” คำตอบของผม ทำเอาเพื่อนสาวร่วมรุ่นฟังแล้วกรี๊ดลั่น


            “เดี๋ยว ไปดมมาได้ไง หรือพี่อินเขาหอมอยู่แล้ว”


            “แต่เพื่อนฉันที่เคยได้บัตรไฮทัช ก็บอกนะว่าพี่อินหอมจริง”


            “โห้ยยย อิจฉา อยากดมพี่อินบ้าง”


            “จะดมทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้าเลย”


            “ไอ้บ้า โรคจิตแล้ว”


            แต่ไม่ว่ายังไง ผมก็ยังคงโดนเหล่าเพื่อนแฟนคลับยูนิสตาร์ขอดูลายเซ็นพี่อินกันยกใหญ่ ถามกันมากมายว่าพี่อินพาไปเลี้ยงสายที่ไหน พอผมบอกว่าไปกินสุกี้ ทุกคนก็เข้าใจว่าเป็นสุกี้ในห้าง แต่ผมก็โดนแย่งพูดจนไม่ได้แก้ต่างว่ามันคือร้านสุกี้บ้านๆ ข้างถนน


            นอกจากนี้ มีเพื่อนหลายคนอยากให้ผมช่วยขอลายเซ็นพี่อินให้ ใจหนึ่งผมก็อยากช่วยทุกคน แต่อีกใจผมก็ลำบากใจ เพราะไม่รู้ว่าจะได้เจอพี่อินมั้ย แล้วก็จะรบกวนพี่อินหรือเปล่า


            บอสคงสังเกตเห็นท่าทีของผม ก็เลยบอกให้เพื่อนทุกคนใจเย็นลง บอสยังบอกเรื่องสมุดล่าลายเซ็นว่าอยากได้ลายเซ็นใคร ก็ควรจะทำด้วยตัวเอง ทำให้ทุกคนเข้าใจและไม่ได้ขอให้ผมช่วยอีก แต่ก็มีอยู่บ้างที่แอบอยากฝากให้เซ็นอัลบั้มรูปพี่อิน หรือไม่ก็อยากได้ปลาตะเพียนจากพี่อิน


            “เหนื่อยเลยนะวิน” บอสพูดกับผม หลังจากที่แยกย้ายกับพวกเพื่อนในชั้นแล้ว บอสก็ชวนกันไปกินสเต็กข้างมหา’ลัยซึ่งราคาไม่แพง ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าผมมากินข้าวเย็นกับเพื่อนกลุ่มบอส แบบที่ไม่ได้จืดจางเป็นครั้งแรก


            อย่างไรก็ตาม เพื่อนในกลุ่มบอส นอกจากป่านแล้ว ก็ไม่ได้มีใครเป็นติ่งยูนิสตาร์เท่าไหร่ ผมก็เลยไม่ได้ถูกไหว้วานหรือถามไถ่เรื่องพี่อินต่อ ทุกคนเหมือนเพิ่งรับรู้ตัวตนผมครั้งแรก คำถามส่วนใหญ่จึงเป็นทำนองว่าผมชื่ออะไร มาจากโรงเรียนไหน พักอยู่ที่ไหน ซึ่งหลายคนก็อยู่หอเดียวกับผมเหมือนกัน


            “เอ่อ ได้ยินว่าพรุ่งนี้เป็นวันโรสเดย์อ่ะแก” จู่ๆ ป่านก็วี๊ดว้ายดีใจในมื้ออาหาร


            “โรสเดย์ เห้ย เหมือนลิลลี่เดย์ปะ” เพื่อนผู้ชายในกลุ่มถาม


            “คืออะไรเหรอ” เพื่อนบางคนในกลุ่มก็ยังไม่รู้เรื่องนี้


            “เป็นกิจกรรมเฉพาะของมหา’ลัย XU อ่ะ” ป่านอธิบาย “โรสเดย์จัดช่วงต้นเทอมหนึ่ง ลิลลี่เดย์จัดต้นเทอมสอง โรสเดย์เป็นกิจกรรมที่ให้เดือนคณะจากทุกชั้นปีถือดอกกุหลาบหนึ่งดอกที่ติดแท็กชื่อตัวเอง แล้วเดินวนรอบมหา’ลัย ถ้าเจอคนที่คิดว่าสวย ก็เอาดอกไม้ให้คนนั้นไง”


            “อ๋อ ใช่ ลิลลี่เดย์ก็ด้วย” บอสเสริม “แต่ตรงข้ามคือให้ดาวคณะทุกปีถือดอกลิลลี่ ถ้าเจอใครที่คิดว่าหล่อ ก็เอาให้คนนั้น”


            “ช่าย อร๊าย แค่คิดก็ฟินแล้ว อยากได้ดอกกุหลาบจากเดือนสักคนบ้างจัง” ป่านทำหน้าฟิน


            “โอ้ย ฝันอ่ะ แกเอ้ยยยย”


            พอผมได้ฟังที่เพือนพูด ผมก็สงสัยอยู่เล็กน้อย


            โรสเดย์...เดือนคณะถือดอกกุหลาบงั้นเหรอ


            พี่อินก็เป็นทั้งเดือนมหา’ลัยและเดือนคณะบริหารด้วยนี่นา


            เอ่ แล้วปีที่แล้วพี่อินเอาดอกไม้ให้ใครกันนะ


            “อ่อ ปีที่แล้วใครได้ดอกไม้จากพี่อินเหรอ” บอสถามขึ้นมา ซึ่งเป็นคำถามที่อยู่ในใจผมพอดี


            “ฮิฮิฮิ” จู่ๆ ป่านก็หัวเราะลั่นทันที


            “เห้ย ขำอะไรขนาดนั้น”


            “พอคิดแล้วมันก็ตลกมากเลย”


            “ตลกอะไร สรุปพี่อินเอาให้ใครอ่ะ” บอสทนความอยากรู้ไม่ไหว เช่นเดียวกับผมด้วย


            “เธอคนนั้นที่ได้รับดอกไม้จากพี่อิน เป็นหญิงสาวที่สูงศักดิ์ที่สุดในคณะบริหารของเราแล้ว”


            “ห๊ะ สูงศักดิ์ รุ่นพี่เหรอ? ดาวคณะ?”


            “บ้า ไม่ใช่” ป่านว่าก่อนจะเปิดมือถือ “นี่ พวกแกดูเอาเองดีกว่าเลย”


            จากนั้นป่านก็เปิดยูทูปโชว์คลิปที่ว่า ในคลิปมีถ่ายวีดีโอพี่อินในชุดนิสิตพร้อมกับเข็มกลัดยูนิสตาร์ ในมือพี่อินถือดอกกุหลาบสวยพร้อมแท็กชื่อ ผมอ่านไม่ค่อยชัด แต่ก็พอมองออกว่าในแท็กเขียนว่า ‘อิน เดือนบริหาร ปีที่ 2’


            ในคลิปมีแต่เสียงกรี๊ดเต็มไปหมดเมื่อพี่อินปรากฎตัว แฟนๆ หลายคนคงรออย่างมีความหวังที่จะได้รับดอกกุหลาบจากพี่อิน หรือขอแค่ได้เจอพี่อินก็ฟินแล้ว เฉพาะวันนั้นที่ต้นสังกัดส่งการ์ดมาล้อมพี่อินไว้ด้วย ทำให้ไม่มีใครเข้าไปใกล้พี่อินได้มากเท่าไหร่ ในคลิปนั้นพี่อินกำลังเดินด้วยสีหน้านิ่งไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง นั่นก็คือ หน้าคณะผมนั่นเอง


            พี่อินมาหยุดยืนอยู่สักพัก จากนั้นก็วางดอกไม้ลงบนแท่นรูปปั้น แล้วก็ยกมือไหว้


            “ขอบคุณเลดี้มาเรีย ทำให้ผมได้เรียนที่นี่”


            พี่อินพูดแค่นั้น จากนั้นก็เดินจากไป พอคนถ่ายคลิปแพลนกล้องแสดงภาพเต็มของรูปปั้น ทั้งผมและเพื่อนๆ ต่างก็หัวเราะลั่นทันที


            นั่นมัน เลดี้มาเรีย วองส์! ผู้ก่อตั้งคณะบริหาร


            เขาบอกว่าให้เดือนคณะเอาดอกกุหลาบให้ผู้หญิงที่คิดว่าสวยที่สุด...


            เอ่อ เลดี้มาเรียในรูปปั้นก็สวยจริงๆ นะ แต่เอาให้รูปปั้นแถมยังบอกว่าขอบคุณที่ทำให้ผมได้มาเรียนที่นี่


            โอ้ยยย ผมเลยเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่อินถึงได้มีอีกฉายาว่า ‘เดือนมึน’ เพราะบางทีความมึนของพี่อินก็เกินที่คนทั่วไปจะสร้างสรรค์ได้จริงๆ

 




            เช้าวันนี้พอผมออกมาจากหอพัก ผมก็ต้องรู้สึกตกใจ เพราะมหา’ลัยของผม มีคนแน่นขนัดเต็มกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา และส่วนใหญ่ไม่ใช่นิสิตของมหา’ลัยนี้ แต่เป็นกลุ่มผู้หญิงส่วนใหญ่ ซึ่งพอสังเกตดีๆ ก็เห็นสวมเสื้อสีเทากับเสื้อสีม่วงจำนวนมาก ผมก็เดาได้ทันทีเลยว่า แฟนคลับพี่อินกับพี่วายุทั้งนั้น


            เท่านั้นไม่พอ พอผมเดินไปเรื่อยๆ จนถึงสนามฟุตบอล ผมยังเห็นมีคนมาตั้งกองถ่าย ผมเห็นมีรถตู้ของ MWTV และยังมีทีมงานที่ใส่เสื้อ UNISTAR STAFF กันมากมาย


            นอกจากแฟนคลับแล้ว ทาง MWTV ก็มาตามทำข่าวพี่อินกับพี่วายุด้วยสินะ โห้ย คนแน่นขนัด เพราะยูนิสตาร์ล้วนๆ เลย แต่ผมก็ไม่แปลกใจ เพราะนี่คงเป็นโอกาสอันดีที่จะได้เจอพี่อิน รวมทั้งพี่วายุด้วย


            เนื่องจากวันนี้มีกิจกรรมพิเศษอย่างโรสเดย์ มหา’ลัยเลยหยุดเรียนช่วงครึ่งเช้า จริงๆ ผมได้ยินว่าเมื่อก่อนมหา’ลัยไม่ได้ตั้งใจให้หยุดเรียนหรอก แต่พอไม่หยุด ก็ไม่มีเด็กเข้ามาเรียนอยู่ดี เพราะใครๆ ก็อยากตามดูหนุ่มเดือนหล่อๆ เผื่อจะได้รับดอกกุหลาบบ้าง สุดท้ายทางมหา’ลัยก็เลยต้องหยุดอย่างเป็นทางการ ไม่อย่างนั้นห้องเรียนก็จะว่างเปล่า อาจารย์มาสอนเก้อ


            วันนี้คนเยอะไปหน่อยนะ ส่วนตัวผมไม่ค่อยชอบอยู่ที่คนแออัด ผมเลยเดินหลีกฝูงชนมาเรื่อยๆ จนมาถึงตึกคณะบริหารของผม ผมรู้สึกหิวข้าว ว่าจะไปหาอะไรกินในโรงอาหาร แต่คนก็แน่นไปหมด โดยเฉพาะแฟนคลับที่ใส่เสื้อสีเทา มีแต่ด้อมกะทิมารอพี่อินทั้งนั้นเลย


            ผมใช้คำสาปจืดจางของตัวเองแทรกกลุ่มคนไปซื้อขนมปังเนยสดมากินเป็นข้าวเช้าได้สำเร็จ ผมกะจะหาที่นั่งเสียหน่อย แต่มันก็เต็มไปหมดเลย ผมควรทำอย่างไรดีล่ะเนี่ย


            “กรี๊ดดด พี่วายุ!” จู่ๆ เหล่าด้อมกะทิก็พากันกรี๊ดกร๊าดแล้วก็วิ่งรี่กันออกไป


            พี่วายุออกมาแล้วเหรอ ผมคิดในใจ ตอนนี้เกือบทุกคนพากันออกไปยืนด้านนอกกันหมดแล้ว ทำให้คณะโล่งอยู่ไม่น้อย เหลือแค่ด้อมกะทิไม่กี่คนที่สนใจเฉพาะพี่อิน เลยไม่ได้ใส่ใจกับพี่วายุมากเท่าไหร่


            ตอนแรกผมก็คิดว่าเป็นโอกาสอันดีที่ผมจะได้หาที่นั่งกิน แต่ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ผมเองก็อยากรู้แหะว่าข้างนอกจะเกิดอะไรขึ้น โอกาสที่จะได้เห็นยูนิสตาร์ก็ไม่ใช่บ่อย สงสัยเหมือนกันว่าพี่วายุจะเอาดอกกุหลาบให้ใคร


            ผมเลยตัดสินใจเก็บขนมปังเนยใส่กระเป๋า ใช้ความจืดจางเบียดแทรกฝูงชนออกไปนอกคณะบริหาร พอผมเห็นจำนวนคนแล้วก็ต้องตกใจ เพราะตอนนี้คนมายืนออกันแน่นขนัด มีทั้งแฟนด้อมกะทิ และด้อมหวาย ซึ่งเป็นชื่อเรียกด้อมของพี่วายุ เพราะชื่อทวิตเตอร์พี่วายุคือ ‘หว๋าย = วายุ @whywayu’ ผมก็ไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมตั้งชื่อแบบนั้น แต่แฟนคลับก็เลยเรียกพี่วายุว่าน้องหวาย แล้วก็ตั้งชื่อด้อมว่า ‘ด้อมหวาย’


            อ่ะ ผมเห็นพี่วายุแล้ว!


             มองจากที่ไกลๆ พี่วายุกำลังยืนบนแท่นสูงพร้อมการ์ดรายล้อม บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงกรี๊ดของแฟนคลับเสื้อม่วงดังสนั่น เนื่องจากตึกคณะบริหารกับคณะวิศวะอยู่ไม่ไกลจากกัน ก็เลยมีแฟนคลับพี่อินปะปนอยู่ด้วย


            ผมเห็นพี่วายุบอกสตาฟว่าขอยืมโทรโข่งหน่อย พอพี่สตาฟส่งให้ พี่วายุก็พูดทักทายแฟนคลับทันที


            “สวัสดี แฟนครับ”


            กรี๊ดดดด!


            พูดเท่านี้ เสียงแฟนคลับก็กรี๊ดกันกระหึ่มเลยทีเดียว


            “วันนี้เป็นวันถนนเดย์ ห๊ะ อะไรนะ อ๋อ คนละโรด? โรสเดย์ ไม่ใช่ โร้ดเดย์”


            แฟนคลับพากันส่งเสียงกรีดร้อง ในขณะที่ผมได้แต่เกาหัว มุกอะไรไม่รู้ยังอุตส่าห์จะเล่น แต่แฟนคลับก็ยังชอบใจนี่น่ะสิ


            “ตอนนี้ผมมีดอกกุหลาบหนึ่งดอกอยู่ในมือ” พี่วายุพูดขณะหมุนดอกกุหลาบในมือ ขนาดก้านมันยาวประมาณ 1 ฟุต ส่วนดอกกุหลาบค่อนข้างบานสวยเลยทีเดียว มีป้ายแท็กห้อยติดด้วย ผมเดาว่าคงเป็นชื่อพี่วายุ


            “อยากได้กันมั้ยครับ” พี่วายุตะโกนถาม มีแต่เสียงกรี๊ดตอบรับจนอื้ออึง


            ความจริงพี่วายุไม่ต้องถามหรอกว่าอยากได้มั้ย มาขนาดนี้ ต่อให้ต้องตบตีกับคนในด้อม ทุกคนก็พร้อมจะแย่งชิง


            “ผมอยากให้แฟนทุกคนเลยนะ เพราะแฟนผมสวยทุกคนเลย แต่มันมีแค่ดอกเดียว จะทำยังไงดี....” พี่วายุทำท่าครุ่นคิด แฟนคลับก็พากันตะโกนกู่ก้องบอกพี่วายุอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ทุกคนแย่งกันตะโกนจนฟังไม่รู้เรื่องเลย


            “แบบนี้ดีกว่า ให้โชคชะตาตัดสินแล้วกันครับ” จากนั้นพี่วายุก็ชูดอกกุหลาบขึ้นมา


            “ผมจะโยนสุุ่ม รับกันให้ได้นะครับ”


            พี่วายุเล่นวิธีโยนเลยเหรอ ผมอึ้งพอสมควร แบบนี้แฟนคลับไม่แย่งกันตายเลยเหรอเนี่ย


            “พร้อมมั้ยครับ นับนะครับ หนึ่ง สอง....”


            แฟนคลับต่างเตรียมตั้งท่ารับกันอย่างเต็มที่


            ทว่า...พี่วายุกลับไม่ได้โยนเปล่า แต่ใช้ริมฝีปากกัดกลีบกุหลาบเบาๆ ด้วยแววตาเซ็กซี่สุดๆ เล่นเอาแฟนคลับกรี๊ดร้องกันอย่างบ้าคลั่ง


            อ่ะ พี่วายุโยนแล้ว


            “โอ้!” ผมตกใจแทบช็อค เมื่อเห็นแฟนคลับแทบจะวิ่งทับกันตายไปทางที่พี่วายุโยนดอกกุหลาบไป

            นี่มันคือ การละเล่นอเมริกันฟุตบอลประจำด้อมหวายชัดๆ!


            ผมมองแล้วกัดเล็บหวาดเสียว จะมีใครบาดเจ็บบ้างมั้ยเนี่ย แย่งชิงกันดุเดือดจริงๆ แล้วก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต่อให้คว้าได้ ก็จะถูกตบแย่งกันต่ออีกมั้ยเนี่ย เพราะแค่ดอกกุหลาบจากพี่วายุไม่พอ ยังมีสัมผัสริมฝีปากจากพี่วายุอีก ไม่แปลกเลยที่ถ้าจะแย่งกันอย่างระห่ำขนาดนี้


            “กรี๊ดดด พี่อิน!!!”


            เมื่อผมได้ยินเสียงแฟนคลับด้อมกะทิพากันกรีดร้อง ผมก็แทบมองหาพี่อินในทันที


            กรี๊ดดดดด!


            เสียงกรี๊ดดังมาก คราวนี้ผมก็ได้เห็นพี่อินพร้อมด้วยการ์ดเป็นสิบคน นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นพี่อินห้อมล้อมด้วยการ์ด คงเพราะวันนี้ต้องแสดงตัว เลยล่องหนไม่ได้ แถมมีแฟนคลับมารอคอยกันมากมาย


            พี่อินกำลังเดินมา การ์ดก็ช่วยคุมเชิงให้พี่อิน พร้อมขอให้แฟนคลับเปิดทางไปในตัว ผมพยายามเขย่งตัวมอง ผมเห็นในมือพี่อินก็ถือดอกกุหลาบหน้าตาแบบเดียวกับพี่วายุด้วย


            ผมกะพริบตาเล็กน้อย เพราะพี่อินเดินมาทางทิศทางนี้ ผมเหลือบมองโดยรอบ พบว่าด้านหลังเป็นตึกคณะบริหาร


            “อ่อ เลดี้มาเรีย” ผมเอียงคอเล็กน้อยเมื่อเห็นรูปปั้นเลดี้มาเรียตรงหน้าคณะ พี่อินก็คงจะเอาไปวางที่หน้ารูปปั้นอีกตามเคย


            “ขอทางครับ ขอทางครับ” การ์ดพูดบอกให้แฟนคลับพี่อินช่วยเปิดทาง ผมเห็นพี่อินเดินมา ท่ามกลางเสียงกรี๊ดของแฟนคลับด้อมกะทิที่พากันเรียกพี่อิน และบังหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปถ่ายวีดีโอ ผมก็เลยทำท่าจะหลบไปอีกทาง


            ทว่า...ผมกลับต้องชะงัก เมื่อพี่อินสบตากับผมพอดี


            นั่นทำให้ผมทำตัวไม่ถูก เลยได้แต่ยกมือไหว้พี่อินในฐานะรุ่นน้อง


            พี่อินไม่ได้พยักหน้าตอบรับ กลับเดินมุ่งหน้ามาทางผม


            ผมยืนขาแข็ง ก่อนจะหันไปมองด้านหลังอีกรอบ รูปปั้นเลดี้มาเรีย วองส์อยู่ตรงนี้ หรือว่าผมควรจะหลบดี แต่พอหันกลับมาก็ต้องตกใจ พี่อินยืนอยู่ห่างจากผมไม่ถึงหนึ่งเมตร ตอนนี้การ์ดพี่อินก็ยืนอยู่ข้างๆ ผมด้วย



            พี่อินหยุดยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าผม มองผมด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนทุกที


            “พี่อิน...” ผมเรียกชื่อพี่อินเบาๆ มันเบามากเหลือเกินเมื่อเทียบกับเสียงแฟนคลับที่รายล้อมอยู่รอบตัวผม แต่ไม่รู้ทำไมผมกลับรู้สึกเหมือนเสียงรอบตัวค่อยๆ เลือนหายไป เมื่อพี่อินอยู่ตรงหน้าผม


            พี่อินอยู่ตรงนี้เอง ผมมองพี่อินตาไม่กะพริบ


            จนกระทั่งพี่อินค่อยๆ ยื่นดอกกุหลาบส่งให้ผม


            ผมเบิกตาโตสุดขีด ผมนิ่งอยู่นานมาก กว่าจะได้สติว่าควรจะพูดอะไรสักอย่าง


            “นี่คือ...ทำไม...” ผมพูดเสียงกุกกัก


            ผมไม่รู้ว่าพี่อินได้ยินที่ผมพูดหรือไม่ แต่สิ่งที่พี่อินพูดกลับมาคือ


            “ก็เหมาะดี”


            “หือ...ให้...ผมเหรอ?” ผมชี้มาที่ตัวเองอย่างไม่แน่ใจ


            “อืม” พี่อินพยักหน้าเบาๆ


            กรี๊ดดดดด!


            เสียงแฟนคลับกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง เมื่อเห็นว่าพี่อินกำลังให้ดอกกุหลาบกับใครบางคน ทุกคนเลยพยายามเบียดแทรกเข้ามา


            พอผมเอื้อมมือที่สั่นไหวไปรับดอกไม้จากมือพี่อิน แล้วผมก็โดนฝูงชนผลักออกมาจนหลุดนอกวงโคจร รู้สึกตัวอีกที ผมก็หลุดออกมาไกลจนมองไม่เห็นพี่อินอีกต่อไป


            ตอนนี้แฟนคลับต่างพากันไปรุมล้อมพี่อิน ส่วนผมที่หลุดออกมาข้างนอกโดยไม่มีใครสังเกตเพราะความจืดจาง ผมก็ได้แต่มองดอกกุหลาบในมืออย่างแทบไม่อยากจะเชื่อ


            ดอกกุหลาบก้านยาว ดอกกึ่งตูมกึ่งบานกำลังสวย มีเชือกร้อยแท็กพร้อมโลโก้มหา’ลัยด้วย


            ‘อิน เดือนบริหาร ปี 3’


            นี่คือดอกกุหลาบของพี่อิน...ที่พี่อินมอบให้ผมกับมือ


            ผมพยายามนึกถึงความหมายของวันโรสเดย์ เดือนคณะทุกชั้นปีจะนำดอกกุหลาบไปมอบให้กับ...คนที่คิดว่าสวยที่สุด


            “หา สวยเหรอ” ผมช็อคไปไม่น้อย


            ถ้าพี่อินหมายความตามโรสเดย์จริงๆ หมายความว่า


            พี่อินคิดว่าผมสวยงั้นเหรอ เห้ย...


            แต่ว่า...ผมยกมือกุมหน้าอกตัวเอง


            ทำไมกันนะ แค่ดอกไม้ดอกเดียว กลับทำให้ผมรู้สึกราวกับมีผีเสื้อกำลังโบยบินอยู่ในใจ


   


☽☽☽☽☽☽☽☽☽


Writer's Talk

ตายแล้วพี่อิน ทำไมเที่ยวปักธงน้องแบบนี้ล่ะคะ 5555 น้องวินยิ่งหวั่นไหวง่ายๆ อยู่ด้วยเนอะ

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านมากๆ เลยนะคะที่ติดตาม ขอบคุณทุกความคิดเห็นแล้วก็ขอบคุณที่มาเมนท์กันใน #เดือนล่องหน นะคะ ช่วงนี้เราเรียนค่อนข้างยุ่ง อากาศไม่ค่อยดีมีไม่สบายบ้างนิดหน่อย เน็ตที่หอก็ต่อติดบ้างไม่ติดบ้าง ทำให้อาจจะมีปัญหาเรื่องมาอัพช้า ตอบช้า หรืออะไรบ้าง แต่เราก็จะพยายามสุดความสามารถ และจะอัพอย่างสม่ำเสมอนะคะ เพื่อด้อมกะทิทุกคน รักทุกคนมากๆ เลยน้าา~~~


ผู้อ่านสอบถามมาเรื่องรูปเล่ม เราตั้งใจว่าจะมีแน่นอนจ้า แต่ว่ามีโอกาสสูงเหมือนกันที่จะออกทำมือเอง ซึ่งตอนแรกคิดว่ามาอยู่ที่นี่ก็จะมีเวลา แต่ปรากฎว่ายุ่งกว่าอยู่ที่ไทย 55555 คิดว่าถ้าจะมียังไงก็ต้องรอให้เรื่องนี้เขียนจบก่อน คาดว่าน่าจะประจวบเหมาะช่วงเรากลับไทยพอดีตอนกลางปี ฝากผู้อ่านรอกันด้วยน้าาา~ ดีใจมากๆ เลยนะคะที่มีผู้อ่านสนใจ รักที่สุดเลยย <3 <3 <3


ท่าพี่วายุก่อนโยนกุหลาบ 555 (อิมเมจวอนอู seventeen) ความจริงเราควรจะเริ่มเขียนเรื่องเดือนครึ่งเสี้ยวควบคู่ไปกันด้วย แต่ไม่มีเวลาเลยจริงๆ ค่ะ /ร้องไห้ เลยขออนุญาตอัพเรื่องเดือนล่องหนเป็นหลักกไปก่อนเนอะ งือออ



-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.49K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26308 janjit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 11:33
    ยิ้มแบบไม่ไหวแล้ว
    #26,308
    0
  2. #26297 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 14:47

    ใครไหวไปก่อนเลย
    #26,297
    0
  3. #26279 KatCher (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 19:41

    มุแงงงงง
    #26,279
    0
  4. #26262 Praw4115 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 10:17

    เขิลลลลล
    #26,262
    0
  5. #26246 0806046629 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 19:45
    ทำไมเราเขิล😍
    #26,246
    0
  6. #26238 lovehyper17 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 22:10
    ไม่ไหวแล้วคร๊าา ยาลม ยาดม ยาหม่อง ยุไหนนน
    #26,238
    0
  7. #26231 Saaree6612 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 13:51
    ขอยาดมด่วนนน ไม่ไหวแล้ววววว กรี้ดดดดดดดด
    #26,231
    0
  8. #26217 Keta_offgun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 12:46
    ตอนนี้ชั้นอยู่2ด้อม ด้อมกะทิ กับด้อมนางนวลจ้า5555
    #26,217
    0
  9. #26209 mymai1102 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 23:43
    ดาเมจพี่อินอ่ะ กรี้สสสสแสดสกฝปใ
    #26,209
    0
  10. #26163 NACHI1743 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 13:49
    กีสสสสสสสสสสสสส
    #26,163
    0
  11. #26133 Heroiiiiin. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 02:07
    กรี๊ดดดดดดดดดดด เหมาะดีค่ะ
    #26,133
    0
  12. #26101 pommys (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 14:58
    น้องสวยใช่มั้ยพี่อินนน
    #26,101
    0
  13. #26064 filmnaruepron (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:11
    "ก็เหมาะดี" กรี๊ดดด
    #26,064
    0
  14. #26042 NVAddict (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 17:08
    เขินอ่า
    #26,042
    0
  15. #26032 OhsehunB29 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 16:05
    กรี้ดดดดดดดด จังหวะ ให้ผมหรอ อืม เท่านั้นแหละคุณขาาาาาาา กรี้ดดดดดด
    #26,032
    0
  16. #26016 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 20:12
    ตลกความมึนของอิน เรายังคิดไม่ได้เลยให้มาเรีย วรองส์เนี่ยนะ55555
    #26,016
    0
  17. #25924 loliship (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 18:21
    ถึงมันจะสั้นไปนิดนึงก็เถอะ โฮกแต่ก็ฟินดี
    #25,924
    0
  18. #25898 laomaily (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 18:02
    ฟกากยดนำสดนำแสดวอ
    #25,898
    0
  19. #25859 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 20:14
    พี่อินเบาหน่อยโว้ยยยยยยยย น้องวินมึนไปหมดแล่ววว 5555555555555​
    #25,859
    0
  20. #25850 stparkteuk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 13:00
    โอ้ย น่ารักอีกแล้งงงว
    #25,850
    0
  21. #25842 ครึ่งคนครึ่งวาย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 21:35
    พี่อินเเบบ มึน555เเต่น่ารักดีอ่ะ
    #25,842
    0
  22. #25822 pooshizaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 00:37
    ก็งงว่าวินเป็นใคร 555 โอ้ยยยย งงตัวเองงง
    #25,822
    0
  23. #25778 mimiko22 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 18:26
    ตอนแรกนี้งงมากว่า”วิน”คือใคร5565
    #25,778
    0
  24. #25775 napa_toey (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:13

    ฮั่นแน่~~~~~~~

    #25,775
    0
  25. #25761 mojifeafea (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 21:30
    เขิน~~~~~ัเ่นตะคดรเีหหเสงรกกาวี
    #25,761
    0