คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF] Wedding [Kangin - Leeteuk]

ไปอ่านเลยดีกว่าค่ะ อิอิ

ยอดวิวรวม

1,792

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


1,792

ความคิดเห็น


9

คนติดตาม


6
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  24 มี.ค. 51 / 09:48 น.
นิยาย [SF] Wedding [Kangin - Leeteuk] [SF] Wedding [Kangin - Leeteuk] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรื่องราวสุดฮาของตาหมีสุดหล่อ อิอิ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 24 มี.ค. 51 / 09:48


คุณครับได้โปรดเถอะ..ตอนนี้ผมอยากระบายจนแทบบ้า..เฮ้อ..จะอะไรซะอีกล่ะครับ..ทึกกี้ที่รักของผมน่ะสิ..ผมล่ะไม่เข้าใจจริงจริ๊งงง..เราออกจะรักกันสวีทวิ้ดวิ้ววววขนาดนี้..คนเราเวลารักกันมันก็อยากจะครอบครองเป็นเจ้าของ และเพื่อความชัวร์ว่าทึกกี้ที่รักจะเป็นของผมคนเดียว มันก็ต้องมีการตีตราจองก่อนสินะอิอิ…แต่ก็นั่นล่ะคร้าบบบบบบผมน่ะอยากแต่งง๊านนนน..แต่ว่าพอจะเข้าไปเริ่มต้นไม่เท่าไหร่ ไอ้ปากเจ้ากรรมมันกลับง้างไม่ออก..ใจมันก็เต้นแรงแทบเป็นลมตายคาอกขาวๆของที่รัก..สรุปคือผมจะแก้อาการป๊อดแตกนี่ได้อย่างไรกันนี่…ทุกวันนี้คิดไปคิดมาจนไอ้ท่าทางกระสับกระส่ายของผมมันไปเตะตาจนใครๆก็คิดว่าคังอินแกบ้าไปแล้วเร๊อะ!เค้าเปล่าน้า…หลังๆนี้ทึกกี้ที่รักเอ่ยปากเองเลยว่า’คิม ยองอุน ชั้นว่าไปเช็คสองมั้ย ช่วงนี้ดูแปลกๆนะ’ …มั้ยล่ะ ผมล่ะเจ็บจี๊ดดดดดด…ไม่ได้ๆลูกผู้ชายฆ่าได้แต่หยามไม่ได้ น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า เห็นช้างขี้ขี้ตามช้าง ร่ายไปชักยาวแค่นี้ดีกว่าเดี๋ยวฟิคหวานมันจะกลายเป็นเฮฮาหลั่นล้าเป็นตลกคาเฟ่ซะงั้น เอาล่ะผมจะทำทุกอย่างเพื่อขอทึกกี้แต่งงานให้ได้..นายต้องทำได้(เหรอ)คิมยองอุน fighting!!!!!!!

 

เช้าวันที่อากาศสดใสเป็นใจแก่การขอแต่งงานยิ่งนัก..บรรยากาศดีๆแบบนี้ไม่ควรปล่อยให้โอกาสพลาดไปเหมือนตอนดูละครหลังข่าวที่กลับมาถึงทีไรจบทุกที (ซะงั้น ดันติดละคร )

 

ร่างบางของใครคนหนึ่งที่กำลังยืนวุ่นอยู่กับการทำอาหารเช้าให้กับสมาชิกลิงทั้งหลายที่ยังหลับฝันหวานกันอยู่แม้ตะวันจะส่องตูดแล้วก็ตาม แต่จะเป็นไรไปในเมื่อวันนี้มันเป็นวันหยุดที่เหล่าลูกลิงพวกนี้ไม่ได้เจอมานาน…คงจะเหนื่อยสินะ..แต่สำหรับตัวอีทึกเองนั้นด้วยความเป็นหัวหน้าจึงต้องรับผิดชอบมากกว่าคนอื่น..แม้ในวันหยุดแบบนี้ก็ตามยังไงก็ต้องตื่นมาหาอะไรให้พวกน้องๆกินล่ะพนันกะไอ้วอนมันได้เลย(เกี่ยวไรกะพ๊มอ่ะ-ซีวอน)(แกรวยไง-อีทึก) ว่าตื่นขึ้นมาแล้วต้องเรียกหาของกินก่อนสิ่งอื่นใด..นี่มันก็สายมากแล้วนี่นาทำไมยังไม่ตื่นกันสักทีนะ

 

“ที่รักทำอะไรอยู่จ้ะ..น่ากินจัง”ร่างหนาเดินผ่านจากประตูห้องครัวเข้ามาแขวแกร่งโอบกอดเอวเล็กไว้แน่น จมูกโด่งซุกไซร้แก้มหอมอย่างรักใคร่…ที่รักตัวห๊อมหอมอิอิ

 

“อย่าเพิ่งมากวนได้มั้ยแป๊บนึงเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว..ไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนไป”ร่างบางเบี่ยงตัวออกจากอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นเมื่อครู่แล้วไปสารวนกับการเตรียมอาหารขึ้นโต๊ะแทน

 

“ทึกกี้อ่ะเค้าอุตส่าห์มาช่วยนะทำไมไล่ไปที่อื่นล่ะ..งอนแล้วด้วย”คังอินทำหน้ามู่ริมฝีปากอิ่มเบะออกเหมือนเด็กที่กำลังไม่พอใจ..ชัวร์ทึกกี้ต้องใจอ่อนแน่ๆเค้างอนได้น่ารักขนาดนี้อิอิ

 

“…………………………”

 

เงียบไม่มีอาการหรือคำพูดใดๆออกจากริมฝีปากบางน่าจับมาจูบนั่น…ทำไมอ่ะ ทำม้ายยยย ทำไมทึกไม่ง้อเค้าอ่ะ ทำไมช่วงนี้ทึกถึงเหมือนไม่พอใจอะไรใครงั้นแหล่ะ แถมยังหงุดหงิดง่ายด้วย..อ้ะแน่ๆที่รักประจำเดือนมา (ช่างคิดได้นะคังอิน-คนแต่ง)

 

“ทึกเค้างอนจริงๆนะ……จะ จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ “ถามหยั่งเชิงอารมณ์อีกฝ่ายดูก่อน อุตส่าห์เปิดทางให้ง้อแล้วนะ จะไม่อะไรสักหน่อยเหรอ

 

“คังอิน” 

 

หุหุในที่สุดก็ยอมง้อเค้าแล้วอ่ะดิ รักหมีมากก็บอกมาเหอะฮิฮิ

 

“คร้าบบบบบอะไรเหรอครับที่รัก”

 

“นายกำลังเหยียบจิ้งจกที่ตกลงมาเมื่อกี้อยู่..เหยียบไส้แตกซะอย่างนั้นก็เก็บกวาดทำความสะอาดซะด้วยล่ะ “

 

“ห๊ะ..จิ้งจ๊กกกกกกกก..ยี้”ร่างหนาร้องโวยวายก่อนที่จะยกเท้าตัวเองขึ้นมาจนได้พบว่าสภาพของจิ้งจกที่มาดับอนาถใต้อุ้งเท้าหมีนั้นมันเละซะจนไม่สามารถชันสูตรศพหาที่มาของเผ่าพันธุ์ได้(จะหาเพื่อ- คนแต่ง ) แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือ..อะฮือหมีหยะแหยงอ่ะยี้..แล้วที่รักจะให้เก็บศพอีก..ยิ่งยี้เข้าไปใหญ่..แต่ว่าเอาเว้ยดีกว่าโดนเมีย?บ่น เดี๋ยวจะมาว่าเอาได้ว่าหมีไม่แมนเสียฟอร์มหมด..เก็บก็ได้วะว่าแต่ไอ้จิ้งจกบ้าทำตัวแข็งๆหน่อยดิวะมันเก็บลำบากนะเว้ยยยอย่ามาอ่อนปวกเปียกทำตัวไม่มีกระดูกได้ป้ะเนี่ย (แกเหยียบเละแล้วไม่ใช่รึ-คนแต่ง)

อย่างช่วยไม่ได้จริงๆกับเหตุการดับสยองคาอุ้งเท้าหมีเมื่อครู่ดังนั้นคังอินจึงต้องกล้ำกลืนฝืนทนเก็บศพไปเรื่อยๆโดยมีอุปกรณ์เสริมในการเขี่ยเป็นไม้เสียบลูกชิ้นปิ้งของฮยอกแจที่มันมากินแล้วลืมทิ้งไว้?????กับการดาษทิชชู่ที่ดูเหมือนคังอินจะเอามาใช้เกือบหมดม้วนซึ่งเยอะกว่าความเป็นจริงเมื่อเทียบกับจิ้งจกตัวเดียวแถมยังผอมโซ

 

เพียงไม่นานอาสาร่วมกตัญญูก็เก็บศพทำความสะอาดเป็นที่เรียบร้อย..รมณ์เสียจริงๆเลยว่าจะขอที่รักแต่งงานแต่ดันมาเกิดเรื่องไม่ดีอัปมงคลขึ้นซะก่อนฤกษ์ไม่ดีจริงๆ..แต่จะให้รอฤกษ์น่ะเรอะเกิดทึกกี้ที่รักขอเลิกไปก่อนล่ะงี้หมีก็มิช้ำใจแย่รึไม่อ๊าววววไม่เอา..จะบอกมันตอนนี้แหล่ะวะ

 

“เอ่อทึกกี้คือชั้นมีเรื่องจะบอกอ่ะ”ร่างหนาถอนหายใจยาวๆก่อนตัดสินใจเริ่มเรื่อง คิ้วหนาเริ่มขมวดเข้าหากันบ่งบอกว่าเนี่ยซีเรียส

 

“อะไรเหรอ..นายจะบอกอะไร” ร่างบางที่ยืนดูอยู่ตลอดรายการเรื่องจริงผ่านจอตอบขึ้นบ้างหลังจากที่นิ่งเงียบไปนาน ไม่ใช่ไม่รู้ว่าคนรักคนนี้ขยะแขยงไอ้พวกสัตว์เลื้อยคลานพวกนี้มากแค่ไหน ช่วยไม่ได้ก็มาอยากทำให้เค้าหงุดหงิดทำไมล่ะ ช่วงนี้เป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้เหมือนจะเข้ามาพูดอะไรแล้วก็ไม่พูด บางครั้งก็เดินหนีไปเฉยๆ แล้วชั้นจะไปเข้าใจแกมั้ยทำอย่างนี้เนี่ย ดังนั้นได้ทีจะแกล้งให้เข็ดเลย

 

“กะกะกะก็…คะคะคะคือ..วะวะว่า.คือ เอ่อ” โอ๊ยเอาอีกแล้วมันเริ่มอีกแล้วไอ้อาการป๊อดเนี่ย อย่ามาเป็นได้มั้ยตอนนี้เนี่ย อยากได้เมียอ้ะอยากได้เมีย อยากได้แบบเป็นทางการอ้ะ

 

“เป็นอะไรติดอ่างเหรอ รึเป็นดาวซินโดมแบบฉับพลัน พูดกุกๆกักๆอยู่ได้เนี่ย “ เอาอีกละป็นอีกละจะบอกอะไรก็ไม่บอกจะพูดไรก็ไม่พูด…ชั้นก็อยากรู้นะเฟ้ย

 

“คะคะคือว่า…ว่าเรา เอ่อเราตะ……”

 

“พี่ทึกวันนี้มีไรกินมั่งอ่ะครับ..หิวแล้วอ่ะ “น้องเล็กสุดในวงเอ่ยขึ้น หลังจากที่เดินไม่ได้ดูตาม้าตาเรือเล๊ยว่าเค้ากะลังจะเกิดเหตุการณ์แฮปปี้เอ็นดิ้งกันอยู่ มือเล็กเกาหัวยิกๆงัวเงียในสภาพคนเพิ่งตื่นนอน เพียงไม่นานเล่าสมาชิกทั้งหลายก็พากันตื่นแล้วก็ตามระเบียบของเด็กวัยกำลังกินกำลังนอนพอตื่นก็ต้องหาของใส่ท้องสินะ ดังนั้นตอนนี้เลยแห่กันเข้ามาในห้องเกือบครบทีมแทบจะเต้นเพลงยูในห้องครัวได้เลยทีเดียว

 

ในขณะที่ชาวบ้านเค้ากำลังจะมีความสุขโดยการกิน..แต่อีกมุมหนึ่งที่เหมือนมีใครมาปิดไฟแล้วมีสปอร์ตไลท์ส่งมาที่หน้าเพียงคนเดียวนี่ดิเหมือนถูกกันมาอยู่อีกโลกนึงเลยอ่ะ…..แง๊แซ๊ดดดดหมีแซ๊ดมูฟวี่มากๆฮือๆจะบอกได้อยู่แล้วอุตส่าห์รวบรวมกำลังภายในอยู่ตั้งนาน…ฮือๆไอ้พวกบ้าจะรีบตื่นมาไมวะ..ทำไมไม่นอนให้ถึงเช้าอีกวันนึงเลยเล่าแง๊..

 

“เมื่อกี้นายจะพูดอะไรเหรอคังอิน”หลังจากที่ลีดเดอร์คนงามจัดแจงอาหารเช้าให้พวกสมาชิกทั้งหลายเรียบร้อยแล้ว ก็ตั้งคำถามวกมาท้อปปิกเดิมใหม่ ขอรีเพลย์หน่อยเหอะอยากรู้จริงๆว่าหมีมันจะพูดอะไร……แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะอึ้งไปแฮะแถมยังเหมือนทำท่าอายๆอีก …มันจะอายไรนักหนาเนี่ยไม่เข้าจ๊าย

 

“กะกะก็จะดีเหรอ คือว่าเรื่องที่ชั้นจะบอกอ่ะบอกตรงนี้คงไม่ดีมั้งแบบว่า แหะๆๆ เขินอ่ะ” เอาแล้วไงจะให้หมีจะมาขอแต่งงานต่อหน้าต่อตาไอ้พวกนี้รึ..มันมิแซวหมีไปถึงชาติหน้าเลยเหรอ โคตรโรแมนติกเลยขอแต่งงานในห้องครัว แถมกลางโต๊ะจีนลิง????แบบนี้อีก(แกก็หมีไม่ใช่เรอะ-คนแต่ง)

 

“นี่คังอิน มีไรก็บอกทึกกี้เค้าไปเถอะมามัวอ้ำๆอึ้งๆ เดี๋ยวก็ ม.ค.ป.ด. หรอก”ฮันกยองที่นั่งอยู่นานสังเกตุอาการของทั้งคู่มันเกิดอาการทนไม่ไหวขึ้นมา จะหาว่าเจือกก็ได้วะ มองมานานหลายวันละและคิดว่ามองไม่ผิดแน่ว่าอะไรคือจุดประสงค์ของไอ้หมีมัน..ผู้ชายเหมือนกันมองกันออกเคยเป็นแบบนี้อยู่เหมือนกันตอนคบกับซินแล้วเกิดอยากจะเลื่อนฐานะจากแฟนมาเป็นอย่างอื่น..แต่มันพูดออกมายากมากสำหับเค้าไม่ได้กลัวที่จะพูดแต่กลัวเสียงตอบรับต่างหากเกิดเซย์โนงี้ มิช้ำจิตหนีกลับจีนเลยเรอะ แล้วยิ่งเค้าเป็นคนต่างชาติด้วยเค้าจะเอาเรามั้ยว้าคิดอยู่แต่อย่างนั้น..แต่สุดท้ายพอตัดสินใจพูดออกไปแล้วคำตอบที่ได้มันตรงใจจ๊อดมากจนแทบจะจับกดซินซะตรงนั้นเลย ก็เลยได้มามีความสุขหลั่นล้าดังเช่นทุกวันนี้แล..แต่กรณีของน้องหมีนี่(เปลี่ยนสรรพนามซะงั้นนะป๋า –คนแต่ง)คงไม่กล้าพูดสินะ..อย่างนี้มันต้องมีแรงกระตุ้นหึหึ

 

“อะไรเหรอฮะพี่ฮัน ม.ค.ป.ด. “ดงแฮที่นั่งกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยถามขึ้นบ้าง..ไม่เห็นเข้าใจเลยพี่ๆพูดไรกันอ่ะ

“มันก็แปลว่า สุนัขคาบไปรับประทานนะสิครับ ด๊องจ๋า”คิบอมเสริมขึ้นบ้างโดยเลือกที่จะใช้คำสุภาพเดี๋ยวเด็กเอาไปจำไม่ดีต่ออนาคตของชาติ..ว่าแต่ด๊องmy loveเนี่ยไม่ค่อยget เรื่องพวกนี้เลยแฮะไม่ได้ๆต้องกินวิตามินซีเยอะๆ..ว่าแล้วก็ร่างแผนการบริหารร่างกายแฟนตัวเองต่อไป

 

“แล้วทำไมสุนัขต้องคาบไปรับประทานเหรอ “นี่ก็เอาอีกคนเป็นกะเค้ามั่ง…ไม่รู้เรื่องอ้ะไม่เข้าใจ

 

“แหมจะอธิบายมันยืดยาวจ้ะวุคที่รักเอางี้เยว่าเอาไว้ไปอธิบายในห้องดีกว่าเนาะ”ด้วยเกรงว่าจะอธิบายไปแล้วมันจะเยิ่นเย้อเสียเวลาทำมาหากินชาวบ้านเค้าเยซองเลยขอรวบยอดบรรยายทีเดียว ณ ห้องเลยดีกว่าส่วนจะเลือกเป็นห้องไหนนั้น…หึหึมันมีอยู่ห้องเดียวนั่นละอิอิ

 

“พอๆพวกนายหยุดสงสัย หยุดถาม กันได้ละ น่ารำคาญมากๆ ชั้นจัดการเอง “ทั้งที่น่าจะมีบทพูดตั้งแต่ตอนแรกในที่สุดร่างบางสวยอีกคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าหญิงประจำวงก็พูดขึ้นมาบ้าง …..ก็เพราะรู้และเข้าใจทุกอย่างนี่แหล่ะเลยรำคาญ ทึกนะทึกไม่เข้าใจเลยรึไงหมีมันอยากจะบอกอะไรจะพูดอะไร..ถึงแม้ว่าทุกครั้งมันจะพูดไม่เคยสำเร็จเลยก็เถอะ..ส่วนไอ้หมีเจ๊ล่ะอยากยันสักที มันยากมากเหรอเนี่ยทั้งที่อยากผูกมัดเค้าจนตัวสั่นเหมือนองค์ลง(รับจ๊อบเข้าทรงเหอะหมีท่าจะรุ่ง-คนแต่ง)พูดๆไปเหอะ..งานนี้ถ้าชั้นไม่ออกโรงก็ไม่ต้องต่งต้องแต่งมันละ…อย่าลืมมาขอบคุณชั้นทีหลังล่ะไอ้หมี

 

“คังอิน พี่จะบอกว่ามีอะไรที่ต้องการพูดก็พูดออกมาเลย ไม่ต้องเกรงใจ เราน่ะอยู่ด้วยกันเป็นพี่เป็นน้องกัน เป็นครอบครัวเดียวกัน มีเรื่องอะไรก็ควรจะพูดกันตรงๆ ..ดังนั้นนายมีอะไรจะบอกทึกกี้ก็พูดออกมาเลย..อย่ามาอ้ำอึ้งลีลาพูดๆออกมาถ้าไม่อย่างนั้นชั้นไม่รับประกันว่าสภาพศพแกจะสวย..เร็วเข้าพูดเข้า “เริ่มได้น่าประทับใจแต่จบประโยคโหดซะงั้นอ่ะเจ๊

 

“คือว่าที่ผมจะพูดก็คือ…คือ”หลังจากที่นั่งมองชาวบ้านคนนั้นพูดทีคนนี้พูดทีแล้วในที่สุดก็ต้องมาถึงตาตัวเองแบบนี้..เหอะๆๆอยากจะบ้ากดดันเว้ยยยยย..ยิ่งกะเจ๊ซินด้วยแล้วไม่อยากหืออ่ะเจ๊แกเอาตายชัวร์ และอาจมีต่อท้ายด้วยทึกกี้ที่รักยิ่งที่ตอนนี้ส่งสายตาอาฆาตมาประมาณว่าถ้าไม่พูดชั้นก็จะซ้ำแกต่อจากฮีชอลอยู่ดี…เครียดดดดด แต่เอาวะไม่มีทางเลือกให้หมีแล้วนี่

“ทึกกี้แต่งงานกะผมเถอะ” ในที่สุดในที่สุดความกล้าที่มีก็สามารถปลดปล่อยประโยคนี้ออกมาได้เย้..แต่เอ้ะทำไมทุกคนต้องมองผมอย่างนั้นล่ะ..จ้องผมทำไมอ่ะ

 

“คังอิน….แกจะบ้าเรอะพูดเร็วขนาดนั้นมดที่ไหนมันจะไปฟังทันวะ…อีกรอบดิ๊”ฮีชอลเอ่ยขึ้นหลังได้ยินเสียงที่ผ่านไปเร็วเป็นปีแสง..พูดไรไม่เห็นรู้เรื่อง

 

“อ่ะเอ่อไม่เข้าใจกันเลยเหรอ “

 

“เออ!!!”คำตอบที่พร้อมเพรียงกันโดยมิได้นัดหมายดังขึ้นพร้อมกันทันที

 

เอาใหม่อีกรอบเรอะ..ห้วยกว่าจะทำใจได้..เอาใหม่ก็ได้ฟระ

 

“ทึกกี้แต่งงานกับผมนะครับ” เสียงพูดที่หนักแน่นมั่นคงเปล่งออกมาแม้จะเจือความไม่มั่นใจไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ทำให้คนที่ฟังรู้สึกแย่เลยแม้แต่น้อยโดยเฉพาะคนที่มีชื่อเอี่ยวอยู่ในประโยคนั้นด้วยแล้ว..แทบอยากกรี๊ด..ตาบ้ามาทำให้ไม่สบายใจอยู่ตั้งนานว่าเป็นอะไรที่แท้ก็ขอแต่งงานนี่เอง..เอ๋ ขอแต่งงาน งั้นเราจะตอบไปไงดีอ่ะเอาแล้วไง…ถามยากตอบยากเหมือนกันนะนี่บางที

 

และดูเหมือนสายตาทุกคู่จะเปลี่ยนโฟกัสจากคังอินมาเป็นทึกกี้ลีดเดอร์คนงามแทน เค้าก็ขอแต่งงานไปแล้วนี่แล้วทางนี้ล่ะจะตอบว่าไงเนี่ย

 

“ทึกนายตอบตามเสียงหัวใจนายไปเถอะ ไม่ต้องกลัวอะไร “ เหมือนพระเจ้าชี้ทางสว่างจริงๆที่ฮีชอลกล้าพูดออกมา ไม่งั้นบรรยากาศได้เงียบอึดอัดเป็นป้าช้าวัดดอนเป็นแน่ เรื่องดีแบบนี้จะมาปิ้วได้ไง

 

เอาล่ะเงียบไปนานคิดไปคิดมาตลอดเวลาที่ได้อยู่กับคังอินนั้นยอมรับว่ามีความสุขมากจริงๆ ตอนนี้ถ้าจะให้เลือกคนที่จะมาร่วมชีวิตด้วย และพร้อมที่จะอยู่ด้วยกันตลอดไป ก็คงหนีไม่พ้นคนคนนี้หรอก ดังนั้นคำตอบที่จะให้จะเป็นอะไรไปซะอีกถ้าไม่ใช่..

 

“ตกลง ชั้นจะแต่งกับนาย “ ร่างบางก้มหน้างุดอย่างเขินอาย มันอาจดูเหมือนง่ายที่ให้คำตอบแบบนี้ไปอย่างรวดเร็ว แต่จะให้ทำไงได้ล่ะก็ฮีชอลบอกว่าให้ฟังเสียงหัวใจ ก็ฟังแล้วไง ก็มันดังแต่ว่า คังอิน คังอิน จะให้บอกว่าไม่แต่งได้ไง

 

“เอาล่ะๆพวกนายกินอิ่มแล้วก็แยกย้ายกลับห้องใครห้องมันได้ละ “เหมือนรู้งานร่างบางสวยที่ทำหน้าที่เป็นแม่สื่อจัดการให้ทุกคนสลายโต๋อย่างรวดเร็ว เพราะดูจากหน้าไอ้หมีแล้ว ตอนนี้มันคงไม่ต้องการใครทั้งนั้นแหล่ะก็เล่นมองทึกซะอย่างกะมีกันอยู่แค่สองคนในโลก..อยากอยู่ใช่มั้ยเจ๊จัดให้ครั้งนี้ถือว่าติดหนี้ชั้นอยู่นะไอ้หมี..เตรียมตัวใช้หนี้ไว้ได้เลยหุหุว่าแล้วก็ไปมั่งดีกว่าเรา

 

“ไปเถอะฮันนี่ …ปล่อยให้ว่าที่คู่แต่งงานใหม่เค้าวิ๊ดวิ่วกันดีกว่า เราก็ไปสร้างโลกส่วนตัวของเรามั่งเถอะ “

 

“จ้ะที่รัก….แต่ว่าถ้าสร้างแล้วกว่าจะได้ออกมาก็พรุ่งนี้เช้าเลยนะ”

 

“ตาบ้า…ก็สร้างไปสิ”ปลายเสียงติดจะเบานิดๆแต่ก็ยังพอทำให้คนข้างๆฟังได้อยู่ดี ริมฝีปากร่างสูงของฮันกยองยกยิ้มอย่างพอใจ….ไปละตาแกแสดงฝีมือแล้วคังอิน

 

หลังจากที่สามชิกทั้งหมดแยกย้ายกันไปหมดแล้วคงเหลือเพียงสองร่างที่นั่งเขินกันไปอายกันมาอยู่อย่างนั้น..ขอไปแล้วแถมที่รักก็ตกลงด้วยที่เหลือก็มีแต่กำหนดวัน ยุ่งเรื่องพิธีการอีกนิดหน่อย หมีล่ะอยากแต่งมันวันนี้พรุ่งนี้เลย อยากเห็นทึกกี้ในชุดเจ้าสาวอิอิ

 

“เอ่อชั้นว่าเรามาช่วยกันเก็บพวกนี้ก่อนดีกว่านะ “นั่งเขินอยู่นานจนเมื่อยเลยเปลี่ยนเรื่องชวนเคลียร์จานซะงั้น..ไอ้หมีบ้าจะนั่งเขินอีกนานมั้ยแกเขินชั้นก็เขินเป็นนะแต่นานๆเริ่มเซ็งไม่คิดจะเอาเวลาไปทำอย่างอื่นมั่งงั้ย..เก็บๆพวกนี้ให้เสร็จๆจะได้ไปทำอย่างอื่นต่อ

 

“อ่ะเอ่อก็ได้ เก็บให้เสร็จแล้วเราไปวางแผนงานแต่งเรากันต่อในห้องดีกว่าเนาะ”ว่าแล้วร่างหนาก็ช่วยรีบเก็บเสร็จในพริบตาเพราะเห็นว่าจะเยิ่นเย้อเสียเวลาไปเปล่าๆหลังจากที่เริ่มรู้ตัวว่านั่งเขินจนเกินงาม

 

“เอาละไปวางแผนที่ห้องกันเถอะ ที่รัก “

เสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังอย่างสม่ำเสมอความเย็นที่คงที่คงไม่ช่วยอะไรให้สองร่างที่กอดก่ายประหนึ่งคนคนเดียวกันรู้สึกถึงความเย็นได้

 

“อ้ะ อ้ะลึกอีกสิคังอิน “เสียงร้องของร่างส่งเสียงครางปลดปล่อยออกมาเป็นระยะเพื่อระบายความต้องการที่อัดแน่นเสียวซ่านของร่างกาย

 

“อ้ะ ฮือ ทึกกี้ ยกสะโพกอีกหน่อยสิ “มือแกร่งของร่างหนายกสะโพกของร่างขาวสวยภายใต้ร่างของตัวเองให้ยกสูงขึ้นเพื่อที่จะทำให้สามารถเข้าไปได้ลึกมากยิ่งขึ้น  ลิ้นสากไล้เลียตามสันหลังของผิวสวยดูดดันจนเกิดร่องรอยสีกุหลาบประปรายทั่วแผ่นหลัง การกระทำแบบนี้ยิ่งเพิ่มเชื้อไฟอารมณ์รักให้ลุกกระพือขึ้นมาอีก มือเรียวเล็กลูบไล้แท่งเนื้อของตัวเองเพื่อลดความเสี่ยวซ่านที่ได้รับเพียงไม่นานน้ำสีขาวขุ่นก็ถูกปลดปล่อยออกมา

 

“อะไรกันไม่รอชั้นเลยเหรอ..” ร่างหนาว่าพลางเร่งจังหวะของตัวเองให้เร็วและแรงขึ้นไปอีกจนในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็ไหลเยิ้มออกมาตามช่องทางแคบ

 

“ตาบ้า ปล่อยข้างในอีกแล้วนะ “เสียงตัดพ้อที่ยังคงเหนื่อยอ่อนจากการปลดปล่อยไปเมื่อครู่ดังขึ้นแผ่วเบา เรียกรอยยิ้มจากร่างหนาได้ไม่น้อย เลยอดไม่ได้ที่จะก้มลงจูบริมฝีปากบางนั้นอย่างรักใคร่นักหนา จูบที่อ่อนหวานในครั้งแรกค่อยๆเพิ่มความร้อนแรงมากขึ้นเรื่อยๆลิ้นร้อนที่ดึงดันควานค้นความหวานอีกฝ่ายอย่างกระหายอยากทำให้เรียกเสียงครางจากอีกฝ่ายได้เป็นระยะจนในที่สุดอารมณ์รักที่ทั้งคู่ได้ปลดปล่อยไปก็เริ่มขึ้นมาอีก..ร่างสองร่างที่ถ่ายทอดความรักให้แก่กันและกัน คำรักที่พร่ำบอกเป็นระยะๆไม่ว่าจะกอด จูบ มีให้แก่กันเสมอ ในที่สุดบทรักที่แสนหอมหวานก็ดำเนินไปจนถึงเช้าของอีกวัน

 

ร่างหนาที่ลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนก้มลงมองดูคนรักในอ้อมแขน..ใบหน้าที่ไร้เดียงสาในยามหลับช่างเหมือนนางฟ้าที่น่าทะนุถนอมแม้จะดูบอบบางแต่ก็เข้มแข็ง..และแน่นอนจากนี้และตลอดไปผู้ชายคนนี้ที่ชื่อว่าคิมยองอุนหรือคังอินคนนี้แหล่ะจะทำหน้าที่เป็นองครักษ์พิทักษ์นางฟ้าแสนสวยคนนี้เอง และแน่นอนผมจะเป็นสามีที่ดีตลอดไปครับ……….คังอินfighting!!!

The Happy Ending

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ cin cer (yotsucin) จากทั้งหมด 15 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

9 ความคิดเห็น

  1. #9 --JUNE--
    วันที่ 3 มกราคม 2553 / 21:02
    พ่อหมีกะแม่หมีน่าร๊ากมากกกกกกกก



    พ่อหมีก้กว่าจะขอนางฟ้าแต่งงานได้น๊านนาน

    แต่ก้นะมัวแต่เขิลนี่นา 555555+
    #9
    0
  2. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2552 / 15:24
    แหมหุ่นก็ออกจะล่ำ

    กว่าจะขอแต่งงานได้ลุ้นซะเหนื่อย

    ไม่คิดว่าหมีจะเขินขนาด

    นี่ถ้าไม่ได้เจ๊ช่วยคงจะไม่ต้องพูดแน่

    #8
    0
  3. #7 nobody know
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 17:03
    สนุกดีอ่า

    คังอินกว่าจาขอได้อ่านะ

    จิ้งจกตายไปหนึ่งตัวเลย เกี่ยวไร 55+

    #7
    0
  4. วันที่ 23 สิงหาคม 2552 / 12:00
    สนุกมากคะ
    #6
    0
  5. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2551 / 18:38
    ลุ้นมากมาย  กว่าจะขอแต่งงานได้นะคังอิน  เฮ้อ!  โล่งสักที happy ending
    #5
    0
  6. วันที่ 9 มิถุนายน 2551 / 19:43
    น่ารักๆๆ>O<
    #4
    0
  7. #3 ร. ลิง
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2551 / 00:13
    ว้าวววว วว น่าร๊ากกกฮ่า
    #3
    0
  8. วันที่ 8 เมษายน 2551 / 22:24

    อ๊ากกกกกก
    น่ารักอ่า
    ปลื้มๆๆๆ

    #2
    0
  9. #1 mini
    วันที่ 24 มีนาคม 2551 / 23:27
    กว่าคังจะขอแต่งงานได้ รอจนเหนื่อย 555
    #1
    0