Someday for Somebody |Singto~Krist~God|

ตอนที่ 8 : Lesson 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    28 ก.ย. 60







"ก็อตโทรศัพท์ของลูกจ้ะ"   นี่ผมอุตส่าห์ปิดการติดต่อทุกทางแล้วนะ  แต่ก็ยังมีคนหาทางโดยผ่านแม่ผมได้อีก


"ว่าไง  ไอ้สิง"   ผมตอบกลับแบบรู้อยู่แล้ว เพราะมันเป็นคนเดียวที่รู้เบอร์แม่ผม


"มึงเคลียมาให้หมดเดี๋ยวนี้   นี่มันนอกเหนือข้อตกลงของเราแล้วนะเว้ย   ไหนทีแรกบอกแค่เรื่องผู้หญิงไงวะ 
แล้วนี่อะไร ทั้งเมียทั้งลูก  กูไม่น่าไว้ใจให้มึงคบกับคริสตั้งแต่ทีแรก  ถ้าน้องมันรู้เค้าจะเสียใจแค่ไหน  มึงนึกถึง
ใจคริสบ้างรึเปล่า ห๊ะ"


"เห้ย  ใจเย็นดิ  บ่นยิ่งกว่าพ่อกูอีกนะมึง"   อ้าปากพูดไปคำเดียว  โดนมันใส่ยับเป็นชุดเลย


"ไอ้ก็อต  กูจริงจัง"  ตั้งแต่ได้ฟังคริสบ่นกับผมที่ติดต่อไอ้ก็อตไม่ได้เลย  หลังกลับจากทะเลวันนั้น  คริสดูเงียบๆไปเยอะ  ผมต้องคอยชวนเค้าออกไปข้างนอก กินข้าว ดูหนัง  ก็พอจะได้เห็นรอยยิ้มเค้ากลับมาบ้าง


"เออๆๆ  ก็คนที่ชื่อพิมไง  ตอนมึงมาเที่ยวช่วงปีใหม่  ก็เคยเจอแล้ว  นั่นแหละ รู้ๆอยู่ว่าวันนั้นปาร์ตี้หนักขนาดไหน"  


"แต่นั่นมันก็นานแล้วนะ  เห็นแม่บอกพึ่งคลอดนี่"    


"คือ  กู.....กู"


บ้าชิบ   ที่มันแอบคบซ้อนหรอวะ   แม่งเอ้ย  อยากจะขนคำหยาบที่มีบนโลกมาปาใส่หน้ามัน


"พิมเค้าเป็นคู่หมั้นกู  แต่กูไม่ได้เต็มใจนะเว้ย   พ่อแม่เค้าจัดการทาบทามเอาไว้ให้เสร็จ  ตั้งแต่ยังจำความกันไม่ได้ด้วยซ้ำ   ไอ้สิง กูว่ามึงพอรู้นะว่าที่บ้านกูไม่ได้สนับสนุนเรื่องความรักเพศเดียวกันสักเท่าไหร่   เค้าอยากเห็นหน้าหลาน  ซึ่งกูกับคริสไม่มีทางทำแบบที่พ่อกับแม่ต้องการได้แน่นอน"


"แล้วมึงมาขอคริสเป็นแฟนทำไมวะ"  ผมเข้าใจนะว่าบางครอบครัวยังต่อต้านเรื่องแบบนี้อยู่   มันควรเข้มแข็งกว่านี้
ควรที่จะอยู่ข้างคริส  และก้าวผ่านปัญหาไปด้วยกัน     


"กับคริส  กูรักเค้าจริงๆนะไอ้สิง"


"รัก?  แต่มึงก็ยังไปนอนกับคนอื่นได้   มึงนี่แม่ง...."   จะด่ามันยังไงดีวะ 


"เรื่องพิมกูยอมรับว่าพลาด  แต่มันเกิดขึ้นแล้วจะให้ทำยังไงวะ ทางนั้นเค้าก็เร่งรัดจะให้หมั้นแล้วแต่งเลยเสียให้ได้   ที่บ้านกูนี่ยิ่งเข้าไปใหญ่  รับขวัญกันไปไม่รู้เท่าไหร่แล้ว"


"ถึงเรื่องหมั้นจะไม่เต็มใจ  แต่มึงกล้ายอมรับมั้ยล่ะ ว่ามึงไม่เคยชอบพิม"


เพล์บอยแบบมันน่ะหรอ  จะหาห่วงรัดตัวเอง  


"................."


"ไอ้ก็อต  ระหว่างที่มึงอยู่ทางโน้น  คริสเค้าอยู่บ้านคนเดียว  มึงกลับโทรหาเค้าคุยไม่กี่คำก็วางสาย   มึงหายหน้าไปเป็นเดือน  แค่วันเกิดเค้า แค่วันเดียว  ที่มึงสัญญาว่าจะมาหา  มึงยังทำให้คริสไม่ได้เลย"   


".................."


"ที่มึงโทรตามกูยิกๆ ด่าใส่เป็นชุด   เป็นเดือนเป็นร้อนแทนคริสไปซะทุกเรื่อง  คนแบบมึงไม่เคยยุ่งเรื่องส่วนตัวของใคร  ถ้าไม่ใช่..."


"มึงชอบคริส ???"


"อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะไอ้ก็อต   ตกลงจะเอายังไง"


"อะไร"


"ก็เรื่องพิมไงมึงจะบอกเค้ายังไง"


"เดี๋ยวเปิดเทอมกูก็กลับไปเรียนปกติ  กลับไปหาคริสเหมือนเดิม  ทางนี้พิมก็อยู่กับลูก พ่อแม่ญาติพี่น้องก็เยอะแยะเค้าช่วยเลี้ยงกันได้อยู่แล้ว   เรื่องแต่งงานอะไรนั้น  กูขอที่บ้านว่าให้เรียนจบก่อน"    ถึงตอนนั้นก็ค่อยว่ากันอีกที   พ่อกับแม่ผมนี่เชียร์กันใหญ่  ว่าให้กลับมาอยู่บ้านซะเลย  คิดว่าคนอย่างผมจะยอมหรอ  มองไปทางไหนก็มีแต่ต้นไม้ภูเขา
เสียรสชาติชีวิตหมด


"ละเมออยู่รึเปล่าไอ้ก็อต  พูดแบบนี้มึงจะไม่บอกคริสงั้นหรอ"   เรื่องมาขนาดนี่แล้วมันยังจะหน้าด้านกลับมาหาคริสของผมอีกหรอวะ


"พิมก็อยู่ส่วนพิม  คริสก็อยู่กรุงเทพ  ห่างกันขนาดนี้  มึงไม่พูด  กูไม่บอก  แล้วคริสจะรู้ได้ยังไง  หรือมึงอยากให้คริสเสียใจ  มึงก็รู้หนิว่าคริสรักกูขนาดไหน"


"เชี่ยก็อต  กูไม่น่าหลงมาคบคนอย่างมึงเป็นเพื่อนเลย   ทั้งที่รู้ว่าคริสรักมึงมาก  แต่มึงก็ยังทำกับเค้าถึงขนาดนี้  โคตรจะเห็นแก่ตัวเลยมึงรู้ตัวป่ะ"    คนอย่างมันชาตินี้จะรักใครเค้าได้ว่ะ 


"อีกอย่าง  มึงจะแน่ใจได้ยังไง ว่ากูจะไม่พูด"


"ถ้าทนเห็นคริสเสียใจได้ ก็ตามใจมึง  อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะไอ้สิง   คิดว่าทำแบบนี้คริสจะหันมาชอบมึงหรอวะ"


"มึงทำตัวเองนะ  กูช่วยอะไรไม่ได้   กูบอกไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ถ้ามึทำให้คริสเสียใจ กูก็มีสิทธิ์ทวงคืน"


ตู้ดๆๆๆๆๆ


"สิง   สิง    ไอ้สิง !!!...."     โธ่เว้ย   ตัดสายแบบนี้ได้ไงวะ


"เสียงดังอะไรกันแต่เช้า  ลูกหลับอยู่นะพี่ก็อต เบาๆหน่อยสิ"   พิมเอามือปิดปากเดินหาวออกมาจากห้องนอน 


"ไม่หลับต่อล่ะ  เมื่อคืนกว่าลูกจะหลับก็ดึกไม่ใช่หรอ"


"ไม่เอาอ่ะ  อ้อ วันนี้พิมต้องไปโรงพยาบาลด้วย  พี่ก็อตไปกับพิมนะ"


"ทำไม่ต้องไป  คนขับรถก็มี  เค้าก็ขับให้ได้"


"เอ๊ะ  พี่ก็อต...."


"อ้าว  หนูพิมตื่นแล้วหรอจ้ะ  พอดีเลย แม่พึ่งทำข้าวต้มเสร็จ  ไปนั่งกินด้วยกันนะจ้ะ"   พิมยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อแม่ก็เข้ามาขัดจังหวะพอดี


เรานั่งกินข้าวไปคุยไป  จนวนมาถึงเรื่องผมกับพิม  


"ว่ายังไงล่ะตาก็อต  เรื่องที่แม่ถาม"


"ก็เคยบอกแล้วนี่ครับ  ว่าเรื่องนั้นผมขอกลับไปเรียนต่อให้จบก่อน  จะให้ย้ายมาต่อที่นี่มันก็วุ่นวาย  ผมขี้เกียจ
อ่อ  แล้วไม่พรุ่งนี้ก็วันมะรืนผมจะกลับกรุงเทพแล้วนะ"   


"ได้ยังไงล่ะพี่ก็อต  ไหนว่าจะอยู่กับพิมถึงสิ้นเดือนไง  อีกตั้งสองอาทิตย์   ไม่รู้แหละพี่ก็อตต้องช่วยพิมเลี้ยงลูกก่อน
แล้ววันนี้ก็ต้องไปส่งพิมที่โรงพยาบาลด้วย"


"บอกแล้วไงว่าให้คนขับรถพาไป  แล้วเรื่องที่กลับมาเนี่ย  เพราะแม่พี่บังคับให้มา  พี่ไม่ได้เต็มใจสักนิด"


"ตาก็อต!"  แม่มองค้อนกลับมาวงใหญ่   ผมแค่ยักไหล่แบบขอไปทีตักข้าวต้มในชามกินต่ออย่างไไม่สนใจใคร





"นี่พี่ก็อตหาหมอเสร็จแล้ว  เราแวะร้านเค้กที่เปิดใหม่ดีมั้ยคะ  พิมผ่านหลายครั้งแล้ว  ยังไม่เคยแวะเลย"


"ที่พี่ยอมออกมาเป็นเพื่อนพิม  ไม่ได้หมายความว่าพี่จะตามใจพิมทุกอย่างนะ  เรื่องของเราพิมก็รู้ดี   เราแค่ทำตามที่ผู้ใหญ่เค้าต้องการแค่นั้น   แต่เรื่องลูก.... พี่สั่งให้พิมกินยาคุมแล้วนี่"  


"แต่  แต่พิมรักพี่ก็อต  พิมอยากมีลูกกับพี่ก็อต"


"แต่ตามที่ตกลงกัน มันไม่ใช่แบบนี้  ทีแรกพิมก็บอกว่าโอเค ถ้าเราจะหมั้นกันแต่ในนามเท่านั้น  ส่วนฐานะเราไม่มีข้อผูกมัดกัน  พิมจะมีใคร  หรือพี่จะมีใคร  เราไม่ก้าวก่ายกัน"


"ฮึก ...ฮึก พิมขอโทษพี่ก็อต  เรายกเลิกสัญญาบ้าๆนั่นไปให้หมดได้มั้ย  พิมรักพี่ก็อตจริงๆนะคะ"


"พอเถอะ  เรื่องนี้เอาไว้คุยกันทีหลัง   กลับบ้านก่อนเถอะ  ป่านนี้ลูกตื่นแล้วมั้ง"


ผมกับพิมไม่ได้คุยอะไรกันอีก  พอถึงบ้านเค้าก็หนีหายเข้าห้องนอน ผมก็แยกไปตรวจงานในรีสอร์ทปกติ
พักหลังมานี้ก็ไม่ได้ติดต่อคริสเลยเหมือนกัน  กะเอาไว้ไปเซอร์ไพร์ทีเดียวดีกว่า   จากที่ว่าจtรีบกลับกรุงเทพ แต่ก็ถูกที่บ้านยื้อไว้อีกหลายวัน  จนทนไม่ไหวต้องจองตั๋วไฟท์บินเช้าที่สุด   แอบออกจากบ้านแต่เช้ามืด  ผมแปะโน๊ตบอกไว้ แล้วปิดมือถือทิ้งแค่นี้ใครก็ตามผมไม่ได้แล้ว  





หน้าบ้านคริสตอนเกือนสิบโมงเช้า  ออกจากสนามบินผมก็ตรงมาที่นี่ทันที  แต่คนที่เดินออกมาเปิดประตูให้นี่สิ
ทำเอาสมองสร้างแต่คำถามเต็มไปหมด  


"กลับมาได้แล้วหรอมึง"


"มึงมาทำไรแต่เช้าวะ  ไอ้สิง"   จะว่ากลัวที่มันจะบอกเรื่องพิมกับคริสก็กลัว  ไหนจะเรื่องที่มันแอบชอบตริส แล้วระหว่างที่ผมไม่อยู่   มันก็เข้าใกล้คริสจนเกินกว่าเหตุ 


"คริสไม่สบายทั้งแต่เมื่อวานเย็น  ตกดึกก็ไข้ขึ้นกูก็เลยต้องอยู่เช็ดตัวให้"


"นี่มึงนอนกับคริสทั้งคืนเลยหรอวะ"


"พูดให้มันดีๆนะไอ้ก็อต  กูแค่เช็ดตัว  ไม่ได้มีอะไรเกินเลยกว่านั้น"   พูดจบ สิงโตมันก็หันหลังเดินหนีเข้าบ้านไป  


"ไอ้สิงก่อนที่กูจะคุยกับคริส เราสองคนต้องเคลียกันก่อน"


"งั้นกูขอถามอะไรมึงก่อน ข้อนึง   มึงรักคริสแค่ไหน"


"อะไรของมึงวะ"


"ตอบกูมาไอ้ก็อต  มึงคิดให้ดีๆ  ว่าใจมึงต้องการคริสแค่ไหน  ทั้งที่แต่ก่อนมึงก็คบกับคนอื่นแค่ไม่กี้เดือน  บางคนนี่ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ   แค่ที่มึงคบคริสมาเป็นปีๆเนี่ย  เป็นเพราะอะไรกูอยากได้คำตอบที่มาจากใจมึงจริงๆ"


"กู.....คือทีแรก  กูก็ไม่ได้คิดว่าคบกันนานขนาดนี้  อะไรหลายอย่างเราก็คิดไม่ค่อยตรงกัน  แต่ก็เพราะอะไรอีกไม่รู้นั้นแหละทำให้กูอยากตามใจในสิ่งที่คริสชอบมากที่สุด  เค้าน่ารัก  ขี้อ้อน  รู้วิธีเข้าหา ปกติเวลากูอารมณ์ไม่ดี กูก็เหวี่ยงไปหมด  มึงก็รู้  หลายคนที่ผ่านมาพอกูวีนใส่เข้าหน่อยก็ชวนทะเลาะอีก   แต่คริสไม่ใช่เค้ามีวิธีของเค้าทำให้กูเย็นลงได้     กูไม่รู้หรอกไอ้สิงว่ากูรักคริสแค่ไหน  กูแค่รู้สึกว่าอยากจะเป็นคนรักที่ดีเพื่อคริสสักครั้ง  อยากดูแลเค้าให้ดีกว่าเดิมใ้เหมือนกับที่เค้าใส่ใจกูมาตลอด.....แค่นั้น    ส่วนพิมกูพลาดจริงๆไอ้สิง  มันแค่ครั้งเดียวหลังจากที่กูคบคริสได้ไม่นาน   แล้วหลังจากนั้นกูก็รู้สึกตามที่กูบอกไปนั่นแหละ   แล้วมึงล่ะชอบ....."


"ตัวกูมันไม่ใช่ประเด็น  ขอบใจมากไอ้ก็อต  อย่างน้อยกูก็ได้รู้ ว่ามึงพร้อมที่จะอยู่ข้างคริส"  มันพูดพ้อมเอื้อมมือมาตบบ่าผมเบาๆ


"แต่..."


"ไม่มีแต่ทั้งนั้น  ถึงกูจะชอบคริส  แต่กูก็ไม่เคยคิดที่จะแย่งเค้ามาจากมึงหรอกนะ"   


"เมื่อคืนเค้าเพ้อถึงมึงตลอด   แต่ก็คงจะน้อยใจอยู่ไม่น้อย ก็หลังๆมึงเงียบหายไปเลย  จำคำที่มึงบอกกับบกูเอาไปบอกเค้าซะ  หลังจากนี้กูคงไม่ห่วงเท่าไหร่แล้ว"


"หมายความาว่าไง"


"กูจะไปเรียนต่อพร้อมพี่มิค อาทิตย์หน้าก็บินแล้วล่ะ"


"เห้ย  ลอนดอนเลยหรอ  แล้วมึงแอบไปโอนหน่วยกิจตั้งแต่ตอนไหน  ทำไมกูไม่รู้วะ"


"ก็สักพัก"


"เพราะกูกับคริสหรอ" 


"ก็ไม่ใช่ทั้งหมดหรอก  มึงไม่ต้องกังวลไอ้ก็อต  กูขออยู่คนเดียวสักพัก  แต่งานรับปริญญามึงกูกลับมาทันแน่น
ส่วนของขวัญมึงไม่ต้อง กูให้มึงเต็มทีเลย อยากได้อะไรรีเควสมา"


"มันใช่เวลามั้นไอ้สิง   กูไม่ได้ห่วยเรื่องนั้นเว้ย"


"อ่าวหรอ  ฮ่าๆๆๆๆ"  


"ใครมาหรอพี่สิงโต"    เสียงอู้อี้ดังขึ้น  พร้อมร่างบาง ที่กำลังสลืมสะลืม หัวยุ่งนิดหน่อย เดินลงบันไดมาทางโซฟาที่ผมกับไอ้สิงนั่งอยู่


"คริส/คริส"


ผมรีบเค้าไปประคองคริสให้นั่งลง  เพราะคริสทำท่าโงนเงนเหมือนจะล้ม


"ระวังนะครับ   เป็นยังไงบ้าง  ยังปวดหัวอยู่มั้ยครับ"  ผมไล่แตะหลังมือไปที่หน้าผาก ถ้ดมาข้างแก้ม เลยมาถึงลำคอ
แชนก็ประคองกอดไว้ไม่ห่าง


"ปล่อยนะ คนผิดสัญญา"  เค้าทั้งปัดทั้งผลังผมออกมือเป็นพัลวัน


"คริสพี่ขอโทษ  ขอโทษจริงๆนะครับ ขึ้นไปนอนพักต่อดีไหม  อ้อ หรือว่าหิว พี่ทำข้าวต้มให้กินดีกว่าเนอะ  จะได้กินยาแล้วหายไวๆ"


"พี่สิงโตคริสอยากกินข้าวต้มกุ้งอีก  พี่ทำให้คริสกินหน่อยนะ"    พอหลุดจากผมได้คริสก็หันไปหาไอ้สิงแทน ผมขอระแวงมันต่อได้มั้ยเนี่ย  


"เอ่อ พี่ทำไม่เป็นคริสก็รู้   ไอ้ก็อตเลย มันทำได้ อร่อยด้วยพี่เคยกินฝีมือมันแล้ว  ให้มันทำดีกว่า  ไม่งั้นคริสก็ได้กินแต่อาหารแช่แข็งซ้ำๆเดิมๆ"


"คริสกินได้   พี่สิงทำมาเถอะ  หิวจะตายอยู่แล้วเนี่ย"


ผมกับไอ้สิงมองหน้ากันสลับกับมองคริส   แบบนี้เรียกว่างอนหนักเลยแหละ  


"ครับๆ  งั้นคริสไปนอนคอยข้างบนก่อนดีมั้ย ทไเสร็จแล้วพี่จะยกไปให้"   สิงโต


"อย่ามาทำสายตาแบบนี้ใส้กู ไอ้ก็อต  ไม่มีอะไรหรอกน่า น้องมันงอนไม่เห็นหรอ  รีบไปทำข้าวต้มแล้วก็เอาขึ้นไปให้คริสไป   กูจะออกไปซื้อของสดมาเพิ่ม"





"ข้าวต้มร้อนๆมาแล้วคร้าบบบบ"    คนที่เอนหลังอยู่บนเตียงหันกลับมาเจอผม  คริสไม่ได้พูดอะไรกลับหันไปสนใจหนังสือการ์ตูนในมือต่อ


"นี่ครับข้าวต้มกุ้งที่คริสชอบไง พี่ทำสุดฝีมือเลยนะ"   ผมตักข้าวขึ้นมาแบบพอดีคำ เป่าให้คลายร้อนแล้วยื่นไปจ่อที่ปาก


"อ้ามมมม"


"คริสไม่ใช่เด็กๆนะ  เอาวางไว้ตรงนั้นแหละ  คริสจะรอพี่สิง"


"อย่าดื้อสิ  พี่อุตส่าห์ทำให้คริสนะ  กินหน่อยนะครับ"


"ถ้าพยายามขนาดนั้น  ก็ไม่ต้องทำก็ได้หนิ  ใครใช้ให้ทำล่ะ"


"คริส  พี่ไม่ไได้หมายความว่าอย่างนั้นครับ"  ผมยื่นช้อนไปตรงหน้าคริสอีกครั้ง  แต่คราวนี้เค้าปัดช้อนออกมาเต็มแรงทำให้มือที่ถือชามพลาดหกใส่มือผมด้วย  ด้วยความร้อนทำให้ผมร้องออกมา  คริสเหมือจะพึ่งรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป


"พี่ก็อต   คริสขอโทษ  คริสไม่ได้ตั้งใจให้ข้าวลวกมือพี่นะ"   เค้ารีบหยิบกระดาษมาช่วยเช็มือผม  ลูบๆตรงรออยแดง
คว้ามือผมไปกุมไว้


"พี่ก็อตเจ็บมากมั้ย  เดี๋ยวคริสไปหยิบยามาทาให้นะ"   ผมยังไม่ทันร้องห้ม เจ้าตัวก็รับวิงออกนอกห้องกลับมาพร้อมกระปุกยาเล็กๆ   ป้ายยาให้อย่างเบามือ สายตาที่อ่อนลง  พร้อมประคอมมือผมอย่างระวัง เหมือนถ้าจับแรงไปมือผมจะร้าวอย่างนั้นแหละ


"เป็นห่วงพี่หรอ"  


".................."


"คริสครับ  พี่ขอโทษที่ไม่ได้ติดต่อคริสเลย  พี่จะไม่......"


"ห้ามพี่ก็อตหายไปนานๆแบบนี้อีก   ห้ามปิดเครื่องใส่คริส  แล้วก็ห้ามมีความลับกับคริสด้วย  ถ้าพี่ทำอีกคริสจะไม่ให้อภัยพี่เด็ดขาด  จะโกรธพี่จนตายเลย"


"โห  โกรธจนตายเลยหรอ  น่ากลัวจัง"


"พี่ก็อต!!    นี่แหนะๆๆๆ"   คริสกดลงไปที่มือผมเต็มแรง


"โอ้ย  พี่เจ็บนะครับ"


"สมน้ำหน้า   บอกมาจะทำแบบนั้นอีกมั้ย"


"ไม่แล้วคร้าบบ  พี่สัญญา  พี่รักคริสนะครับ"


"สัญญาแล้วก็ทำให้ได้ด้วยล่ะ"


"คร้าบบบ คุณแฟน"    


ต่อไปนี้ผมตั้งใจไว้แล้วล่ะ  ว่าจะดูแลคริสให้ดีกว่านี้  เค้าอยากทำให้ผมเป็นคนดีมากกว่าเดิม  ความรักที่คริสให้ผมมันจะต้องไม่สลายหายไป  แต่ผมจะรับความรู้สึกนั้นไว้   แล้วส่งสะท้อนกลับไปให้คริสด้วยหัวใจ

......จะรักเค้าให้มากกว่าเดิม......












******************************
แอมซอรี่เด้อทุกคน  วันทำงานมันจะยุ่งมากเลย 

กลับถึงบ้าน กินข้าว อาบน้ำเสร็จ ก็ 3ทุ่ม  แล้ว

ขอโทษที่อัพได้ แต่ละตอนสั้นๆ แล้วยังช้าอีก

แต่ขอบคุณทุกคนจริงๆ ที่ยังติดตามกัน

นี่เป็นเรื่องที่สองของไรท์เองเนอะ  ถ้าทำอะไรไม่ถูกใจใครก็ของโทษด้วยนะค้าาา


ปล. ขอโทษ FC ก็อตด้วยค่าา  แต่ให้พี่มันนิสัยไม่ดีไปนิด 




                                                                   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

130 ความคิดเห็น

  1. #104 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 14:35
    รักแล้วทำไมถึงพลาดล่ะ สงสารพี่สิงอ่ะแต่ก็เข้าใจนะ อยากรู้ว่าถ้าพี่สิงหายไปคริสจะเป็นยังไง
    #104
    0
  2. #64 นมช็อคโกแลต (@Paeng42) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 17:16
    ทำไมก็อตทำเง้ ลินุลัยสุยไล่มุ่ยลีดู
    #64
    0
  3. #50 180126 (@180126) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 23:03
    สงสารสิงคงทรมานใจหน้าดูที่ต้องทนเห็นคนที่เรารักอยู่กับคนที่เรารักเอ๊ะ!ยังไง?งง #งงเด้งงเด้ 😁 เศร้าไปไรท์จ๋าเก๊าร้องไห้ไม่ทัน...ฮรึกกกก😂
    #50
    0
  4. #49 wanichapd (@wanichapd) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 19:15
    ไรท์มาต่อได้แล้วววว สงสารพี่สิงอ่าาาาาาา   
    #49
    0
  5. #48 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 13:13
    สงสารพี่สิงโว้ย ทำไมทำกับพี่สิงขนาดนี้ ใจบาง น้ำตาคลอแล้ว ถ้าคริสเสียตัวให้-พี่ก็อตเมื่อไหร่น่าดู ใจร้าววว
    #48
    1
    • #48-1 chezlevent (@chezlevent) (จากตอนที่ 8)
      29 กันยายน 2560 / 13:31
      พี่สิงที่แสนดี อะฮือออ แต่งไปเศร้าไป
      #48-1
  6. #47 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 01:23
    ฮื้ออออออพี่สิง จะร้องไห้ตามพี่สิง สงสารพี่สิงมากๆเลยอ่ะ พี่สิงจะไปเรียนต่อที่อื่นแล้วยังไม่ยอกคริสเลย พี่นะไปดงียบๆแบบนี้เหรอ
    น้ำตาคลอสงสารพี่สิงจริงๆนะ สงสารมากๆๆๆๆเลย
    #47
    1
    • #47-1 chezlevent (@chezlevent) (จากตอนที่ 8)
      29 กันยายน 2560 / 07:42
      อะๆๆ เราให้ผ้าเช็ดหน้า
      #47-1
  7. #46 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 00:23
    ในขณะที่เพื่อนเค้าด่ากัน แต่เรากลับน้ำตาซึมไปกับคำด่าทอ ที่แฝงไปด้วยการเสียสละของพี่ชิงช้า เอาใจใส่ ทำทุกอย่างเพื่อให้น้องมีความสุข ทั้งที่ตัวเองเจ็บหนัก น้องมันก็ไม่ได้มารับมารู้กับความรู้สึกที่พี่มีให้เลยสักนิด ทุกลมหายใจของน้อง ก็มีแต่คนเห็นแก่ตัวคนนั้น แต่พี่ชิงช้าก็อดทนทำให้น้องมันมาตลอด

    แล้วนี่ก็โอนหน่วยกิต จะบินแล้วด้วย แต่ก็ไปเถอะพี่ชิงช้า อยู่ไปก็คงรับรู้แต่อะไรที่มันบาดตาบาดใจ คิดซะว่ามันเป็นกรรมของน้องมันละกัน

    ส่วนคนน้องก็คงต้องรับสภาพไปอ่ะนะ รักเค้ามาก ก็ต้องยอมรับให้ได้แล้วกัน ที่จริงน้องก็ไม่ได้ทำอะไรผิด เพราะน้องก็ไม่รู้ หวังว่าจะไม่รู้เมื่อสายไปนะ

    คนที่ไปอยู่เชียงใหม่ ทำไมเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้ กล้าพูดเนอะ ว่าครั้งเดียวแล้วพลาด กล้าพูดเนอะว่ารักน้องมาก จะเป็นคนดีเพื่อตอบแทนน้อง เลือดเนื้อเชื้อไขเพิ่งคลอดออกมา นอนอยู่บ้านแม่ มันยังไม่รัก ไม่ใส่ใจ ทิ้งมาหน้าตาเฉย รักแต่ตัวเอง มีหน้ามาพูดว่ารักน้องมาก

    ไปตามไรท์มา เพื่อให้ตัวเองเสียใจแท้ ๆ เลยเนี่ย เฮ้อ แล้วเมื่อไหร่จะมาต่ออีกคะ
    #46
    1
    • #46-1 chezlevent (@chezlevent) (จากตอนที่ 8)
      29 กันยายน 2560 / 07:41
      ไม่อยากสัญญาเลยว่าจะอัพอีกเมื่อไหร่ กลัวผิดสัญญาแบบพี่ก็อต ฮ่าา เสาอาทิตย์นี้แหละ อิอิ
      #46-1
  8. #45 Phungzaka (@Phungzaka) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 00:20
    สู้ๆน่ะไรท์ เข้าใจว่างานเยอะ ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ยังไงก็รอได้
    #45
    1
    • #45-1 chezlevent (@chezlevent) (จากตอนที่ 8)
      29 กันยายน 2560 / 07:36
      ขอบคุณค่าาาา ^^~
      #45-1
  9. #44 darkdevil (@blackwhitestar) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 23:19
    สงสารสิงสุด ฮือออ ถามจริงนะไรท์เรื่อวนี้ก็อตคริสหรือเปล่า ตั้งแต่อ่านมาเจอสิงคริสอยู่ไม่กี่ตอน สงสารสิงมากกกกกก ก็อตก็แบบ....
    #44
    1
    • #44-1 chezlevent (@chezlevent) (จากตอนที่ 8)
      29 กันยายน 2560 / 07:37
      เราไม่เอาเรือผี ไว้ใจได้ 5555
      #44-1
  10. #43 MintMilinda (@MintMilinda) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 23:16
    โอ้ย ลุ้นมากกกกกก สงสารพี่สิง ฮืออออออ~~~~ เมนเค้า ช่างน่าสงสาร
    #43
    1
    • #43-1 chezlevent (@chezlevent) (จากตอนที่ 8)
      29 กันยายน 2560 / 07:38
      ลุ้นต่อปายยย~
      #43-1