ปิดโอน [GOT7] You're my danger #dangermb

ตอนที่ 27 : DANGER TWENTY-FOUR [140%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 317 ครั้ง
    18 ก.พ. 60








หน้าปัดนาฬิกาที่ข้อมือบ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มแล้ว ผมลุกขึ้นไปหยิบเสื้อกันหนาวเตรียมจะกลับห้อง อีกคนเห็นดังนั้นจึงลุกแล้วเดินมาตรงหน้าก่อนจะเริ่มพูดอะไรบ้างอย่างออกมา



"วันนี้ขอบคุณนะ"


"..."


"ถ้าไม่ได้พี่ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างนํ้าเสียงที่พูดถึงมันดูเศร้าๆ 



"...อืม"



"...แล้วก็ข้าวมันเหลืออยู่ก้นกระทะ"



"...ถ้าหิวก็กิน แต่ถ้าไม่ก็ 'ทิ้งไป" 





xxxxx





เทศกาลสอบไฟนอลผ่านไปด้วยดี ก่อนสอบวันนึงยูคยอม กับยองแจก็มานอนค้างที่ห้อง ให้ผมติวคณิตให้ พวกผมผลัดกันติววิชาที่ถนัดให้กันและกัน วิชาสุดท้ายที่ติวกันน่าจะเป็นเคมีเรื่องที่ยูคยอมมันถนัด แต่ผมดันเผลอหลับไปเสียก่อน เพราะตอนนั้นมันจะตีสี่แล้ว



โป๊ก!! 



"ถ้าเมื่อคืนมึงไม่หลับก็ทำได้แล้ว ที่กูติวกับไอยองแจไปเมื่อคืนออกกันเป็นแถวทันทีที่ออกจากห้องสอบยูคยอมมันก็ใช้มือโขกหัวผมลงมาอย่างแรง พอผมจะให้มันสวนกลับมันก็วิ่งไปหลบหลังไอยองแจเสียก่อน


"เออ แต่กูก็ทำได้บ้าง ยังไงก็ไม่ติด F" 


"แต่ถ้ามึงไม่หลับมีโอกาสได้ A แน่ๆ"


"ช่างเถอะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว เมื่อคืนกูก็เหนื่อยจริงๆ" 



ช่วงนี้ผมอ่านหนังสือค่อนข้างหนัก โตรุ่งทุกวัน นับรวมๆแล้วเวลานอนเฉลี่ยตกวันละ 3-4 ชั่วโมง ผมค่อนข้างจริงจังกับการสอบครั้งนี้ เนื่องจากมันเป็นปีหนึ่งเทอมสุดท้าย เทอมหน้าผมขึ้นปีสองแล้ว เลยอยากจะทำให้เกรดมันออกมาดีที่สุด



"แล้วเทอมนี้กลับไทยเปล่า?"



พูดถึงเรื่องกลับไทย เมื่อสองวันก่อนม๊าผมโทรมาบอกว่าเทอมนี้ไม่ต้องกลับไทย เนื่องจากตอนนี้บ้านซ่อมใหญ่ ถ้ากลับไปคงต้องไปอาศัยกับญาติที่อยู่ต่างจังหวัดก่อน ดังนั้นเทอมนี้ผมเลยไม่กลับไทย แต่จะใช้ชีวิตปิดเทอมที่เกาหลีแทน



"ไม่กลับ" 


"งั้นกูจองตัวมึงนะ ไอยองแจด้วย"


"จองทำไมอ่ะ?" 


"กูอยากไปปูซาน อยากไปทะเล"


"แต่นี่มันหน้าหนาวนะไอยูค มึงจะไปให้แข็งตายไง?!" ยองแจหันมาแห้วใส่ ส่วนยูคยอมมันก็เบ้ปากเป็นเชิงไม่สนใจ 


"ที่ยองแจพูดมันก็ถูก ไว้หน้าร้อนค่อยไปไม่ดีกว่าหรอ?" 


"ก็กูอยากไปอ่ะ ไม่เล่นนํ้าก็ได้" 


"..."


"แต่ถ้าพวกมึงกลัวหนาว ยืมเสื้อกันหนาวกูก็ได้ ผ้าพันคอกูก็มีให้ยืม"



ผมส่ายหน้าเบาๆกับความคิดเด็กๆของยูคยอม ถึงคนอื่นอาจจะมองว่ามันเป็นคนที่โตเกินอายุ ด้วยรูปร่างที่สูงกว่าชาวบ้าน แต่ถ้าได้ลองรู้จักจริงๆ จะพบว่ายูคยอมเป็นแค่เด็กธรรมดาคนนึงเท่านั้นเอง 


ย้อนกลับไปเมื่อราวอาทิตย์ก่อน วันที่เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้น ผมก็ไม่ได้เจอพี่เซฮุนอีกเลย ไม่ใช่แค่พี่เซฮุน คนในคอนโดเดียวกันก็ไม่เจอ วันนั้นหลังจากที่พี่มาร์คกลับไป ผมก็อาบนํ้าแล้วเข้านอนทันที แต่ประมาณเที่ยงคืนท้องผมร้องเสียงดังออกมา คงเป็นเพราะตอนเย็นผมกินแค่รามยอน และผมก็นึกได้ว่าเขาบอกว่ามีข้าวเหลืออยู่ในกระทะ พอออกมาดูถือว่าเหลือเยอะพอสมควร แต่ในจังหวะที่ผมกำลังจะหยิบออกมาอุ่น ข้างกระทะกลับมีกระปุกเล็กๆวางไว้อยู่พร้อมกับมีเศษกระดาษวางไว้



'ยาแก้ผื่น กินครั้งละเม็ด' 



พลั่ก!



"อ้ะ ขอโทษครับในจังหวะที่ผมก้มคิดอะไรเพลินๆไม่ได้มองทาง ทำให้ผมเดินชนเข้ากับอีกคน ถึงแม้จะไม่ได้มาก แต่มันก็ทำให้ผมเซถอยหลังไปได้



"อ้าว 'พี่เซฮุนหวัดดีครับ" 



เสียงเพื่อนผมสองคนข้างหลังร้องทัก 'ใครสักคนและใครสักคนที่ว่ามันทำให้ผมเผลอก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติไปหลายก้าว แต่คนตรงหน้ากลับเอื้อมมือมาจ้บที่ข้อมือผมก่อนจะดึงกลับเข้าไป



"...เจอตัวพอดีเลย พี่มีอะไรจะคุยด้วยหน่อยน่ะ" 



สุดท้ายแล้วผมก็ตามเขามาจนได้ ยูคยอมกับยองแจโดนไล่ให้กลับไปก่อน แต่ก่อนจะออกไปยองแจเดินมากระซิบกับผมทำนองว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นให้รีบโทรหา ผมว่ายองแจคงจะสัมผัสได้กับความไม่ชอบมาพากลกับพี่เซฮุน



"เหตุการณ์วันนั้น พี่ขอโทษด้วย มันเป็นทำเนียบสืบต่อกันมา แบมไม่โกรธพี่นะ"


"..." ผมปิดปากเงียบไม่ตอบอะไรกลับไป


"จริงๆวันนี้พี่มีเรื่องสำคัญจะบอก แต่พี่คิดว่าแบมอาจจะรู้แล้ว"


"..."



"...พี่รู้แล้วนะว่า 'เจบีกับจินยองแอบคบกัน" 



ประโยคที่เขาพูดออกมาทำให้ผมต้องเงยหน้ามองโดยทันที ในสมองผมมีคำถามมากมายตีกันไปมา ผมไม่รู้ว่าพี่เซฮุนรู้ได้ยังไง 



"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ นี่มันยังไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่พี่จะคุยกับเราหรอก" 


"..." มันยังมีประเด็นอะไรสำคัญกว่าเรื่องนี้อีกงั้นหรอ?


"ฟังให้ดี แล้วอย่าร้องไห้หล่ะ"



"...พี่จะเอาจินยองกลับมา"



"...แล้วจะส่งแบมไปแทน"


!!!!



คำพูดนั้นทำให้ร่างผมชาวาบไปทั้งตัว สมองมันตื้อไปหมด ทั้งตกใจที่ผมต้องโดนส่งตัวไปและตกใจที่พี่จินยองโดนดึงกลับมา งั้นแสดงว่าก็ต้องแยกกับพี่เจบีงั้นสิ? 



"พี่ให้เวลาทำใจหนึ่งคืน"


"..."


"เพราะพรุ่งนี้จะมีการแลกเชียสเกิดขึ้น"


"แต่ผมปิดเทอมแล้วพี่ไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้ ถ้าจะแลกยังไงก็รอให้ถึงเทอมหน้า" 


"แต่ในกฏบอกว่า ถ้าเชียสคบกับมหาวิทยาลัยอีกฝ่าย เราสามารถดึงตัวกลับมาได้ทุกเมื่อ ไม่เว้นแม้แต่จะปิดเทอมแล้วหรือไม่ปิดก็ตาม"


"..."


"และต้องส่งเชียสคนใหม่ไปแทนภายใน 24 ชั่วโมง" 


"ผมไม่ไป!"


"ไม่ได้ 'กฏก็ต้องเป็นกฏเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้"



"...งั้นผมขอลาออกผมตัดสินใจพูดคำนั้นไป ในเมื่อขอกันดีๆไม่ได้ ผมก็จำเป็นต้องพูด



"ลาออกตอนนี้ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก ไม่งั้นจินยองก็คงลาออกไปแล้ว ไม่ต้องรอให้ดึงกลับไปมาถึงสองครั้งสองคราว" 


"พี่เซฮุนพอเถอะ"


"..."


"ทำแบบนี้ก็ดีแต่ไปทำลายชีวิตคนอื่นเขา ทำไมเราไม่ปล่อยให้เรื่องมันผ่านไปหล่ะ?" 


"มันหยุดไม่ได้หรอกแบม คิดว่าพี่อยากทำนักหรอที่ต้องส่งรุ่นน้องตัวเองไปให้อีกฝ่าย?"


"..."


"แต่ที่พี่ทำมันเป็นเพราะ 'กฏล้วนๆ ไว้แบมมายืนในจุดที่พี่ยืนแล้วแบมจะเข้าใจ" 


"..."


"ดังนั้นทำตามกฏซะเถอะ ไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงกฏได้แล้ว" 


"..."



"...พรุ่งนี้สิบโมงพี่ไปรับ วันนี้ก็ใช้ชีวิตของการเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยนี้ให้คุ้ม"



"...เพราะพรุ่งนี้แบมจะต้องไปเป็นนักศึกษาของอีกมหาวิทยาลัยนึงแทน" 





xxxxx





เพล้ง!! 



"มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกันวะ?!!" เสียงคำรามของเพื่อนผมดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงข้าวของแตกกระจาย สาเหตุทั้งหมดเกิดจากที่อาจารย์โทรมาหาผม บอกว่าพรุ่งนี้จะโดนดึงเชียสคืนเนื่องจากเชียสคบกับคนในมหาวิทยาลัย เลยทำให้ตอนนี้เจบีมันคุมสติไม่อยู่ ส่วนจินยองก็เอาแต่ร้องไห้อยู่บนโซฟา


"เจบี มึงใจเย็นก่อนแจ็คสันที่คอยสังเกตสถานการณ์มาได้สักพักเอ่ยปากขึ้น


"มึงจะให้กูเย็นได้ยังไง?! แฟนกูจะถูกพวกมันเอากลับไปพรุ่งนี้มึงก็รู้นิว่ากลับไปต้องโดนอะไรบ้าง!!" 


"แต่มันไม่มีหลักฐานผมพูดขึ้นก่อนที่เจบีมันจะสติแตกไปมากกว่านี้


"แล้วถ้าไม่มีหลักฐานมันจะกล้ายื่นเรื่องดึงเชียสกลับมาหรอ?" 


"ก็ต้องดูพรุ่งนี้ว่ามันจะเอาหลักฐานมาให้เราดูได้ไหม?" 



"...เพราะถ้าเกิดมันไม่มีหลักฐาน"



"...กูก็ไม่ยอมเหมือนกัน"



เวลาผ่านไปเร็ว เร็วจนตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงครึ่ง ใกล้เวลาที่นัดกันเต็มที จินยองวันนี้สภาพอิดโรย ขอบตาดำคลํ้า และปูดบวมจากการร้องไห้อย่างเห็นได้ชัด ส่วนไอเจบีก็เงียบตั้งแต่เมื่อคืน วันนี้จึงเป็นวันที่น่าอึดอัดอีกวัน 



ติ๊ง! 



เสียงลิฟท์ดังขึ้น เมื่อพวกผมก้าวเข้าไปข้างใน สายตาผมดันไปเห็นร่างเล็กที่คุ้นเคยยืนอยู่ริมมุมลิฟท์ใบหน้าที่เคยเต็มไปด้วยความเหย่อหยิ่ง ตอนนี้เหลือเพียงแค่ไปหน้าที่โทรมไม่ต่างจากจินยอง และในตอนนั้นเองที่ผมกลับนึกอะไรขึ้นมาได้ เพราะกฏบอกว่า ถ้าเกิดเชียสโดนดึงกลับไป ฝ่ายนั้นต้องส่งเชียสคนใหม่กลับมาภายใน 24 ชั่วโมง อย่าบอกนะว่า..



"จะไปไหน?"  ปากไวกว่าความคิดเสมอ เผลอถามออกมาโดยไม่ทันได้ใช้สมองสั่ง แต่คำตอบที่ได้คือการส่ายหน้าเบาๆกลับมา ดวงตาเหม่อลอยเหมือนคนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว 



ติ๊ง!



เสียงลิฟท์ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อถึงชั้นที่ต้องการ ทุกคนเดินออกจากลิฟท์กันหมดแล้ว เหลือเพียงแค่คนนึงที่ยืนอยู่มุมลิฟท์ไม่ยอมขยับไปไหน 



"ไม่อยากไปเลยเสียงแผ่วเบาดังมาจากข้างในลิฟท์ ก่อนที่อีกฝ่ายจะเริ่มยกมือปิดหน้าตัวเอง ตัวสั่นเทิ้มแบบนั้นคงกำลังร้องไห้อยู่เป็นแน่


ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมก้าวกลับเข้าไปในลิฟท์แล้วกดขึ้นไปยังชั้น 21 ถ้าขืนปล่อยไว้แบบนี้ไปไม่รอดหน้าคอนโดแน่ๆ 



หมับ..



ผมตัดสินใจใช้มือกอดร่างที่กำลังสั่นไว้เบาๆเป็นเชิงปลอบประโลม แต่ดูเหมือนยิ่งทำแบบนี้จะยิ่งร้องหนักกว่าเก่า ดั่งคำที่ว่า 'ยิ่งปลอบยิ่งร้อง' 



"ไม่อยากไป"


"..."


"แล้วก็ไม่อยากให้พี่จินยอง ฮือ แยกกับพี่เจบี"


"..."


"อึกทำไมเขารู้ ทำไมเขาต้องรู้ด้วย"



เสียงแหบปนสะอื้นดังออกมาไม่หยุด ผมรู้ว่าการที่อีกคนไม่อยากไปเป็นเพราะอะไร ถูกส่งตัวมาให้อีกมหาวิทยาลัยทารุณมันสนุกนักหรอส่งมาเหมือนมาเป็นที่รองมือรองเท้าของอีกฝ่าย แน่นอนว่าไม่สนุกแน่ๆ 


และอีกสาเหตุนึงที่ไม่อยากไปก็คงเป็นเพราะจินยอง เด็กนี่รักพี่จะตาย เข้าใจสถานการณ์ว่าตอนนี้ทุกอย่างเป็นยังไง ให้แฟนแยกกัน เป็นใครๆก็ไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้ทั้งนั้น



"หยุดร้องได้แล้ว"


"..."


"โลกนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับคนอ่อนแอ ร้องไปก็เท่านั้น" 



...นี่คงเป็นคำพูด ที่ผมจะพูดได้ดีที่สุดในตอนนี้



และแล้วก็ถึงสถานที่แลกเชียส มันคือสถานที่แห่งเดิมที่เคยใช้เมื่อคราวก่อน ตอนนี้พวกเราแบ่งเป็นสองฝั่งฝั่งมหาวิทยาลัยใครมหาวิทยาลัยมัน ตอนนี้จินยองหลบอยู่ข้างหลังเจบี พลางจับเสื้อเจบีแน่นเพื่อระบายความกลัว 



"ส่งเชียสกูกลับคืนมา" 


"เหตุผลที่กูต้องคืนให้?" เจบีก้าวขาเดินออกมาข้างหน้า แล้วถามด้วยนํ้าเสียงนิ่งๆ แต่เต็มไปด้วยความเด็ดขาด


"เพราะมึงคบกับจินยอง"


"ไหนหลักฐานถ้ามึงมีหลักฐานก็มาแสดงให้กูดูหน่อย" 


"หลักฐานน่ะหรอกูไม่มีหรอก"


"..."


"...แต่โทษทีที่กูมี 'พยานคนสำคัญมันจับข้อมือเล็กของคนข้างหลังเหวี่ยงมาข้างหน้า มันเลยทำให้ผมสบตาเข้ากับคนๆนั้น


...เด็กชั้น 21?



"แบม ไหนบอกพี่สิ ว่าสองคนนี้เขาคบกัน"


"ผมบอกว่าผมไม่รู้ไง!" 


"บอกความจริงออกมาเซฮุนมันกดเสียงตํ่าลงเป็นเชิงข่มขู่ แต่ดูเหมือนอีกคนก็ไม่ยอมบอกออกมาง่ายๆ 


"..."


"จะบอกดีๆ หรือจะบอกด้วยไอนี่!" 


"ฮึกมันหยิบกระบอกปืนขึ้นมาจ่อหัวเล็กนั้นไว้ ผมไม่คิดว่ามันจะกล้าทำขนาดนี้ และผมไม่แน่ใจว่ามันจะยิงจริงหรือเปล่าเพราะผมเดาใจมันไม่เคยถูกเลยสักครั้ง 


"พูดความจริงออกมาเดี๋ยวนี้แบม พี่ไม่อยากจะขู่ด้วยวิธีแบบนี้หรอกนะ" 


"ไม่ ฮึก เขาไม่ได้คบกัน" 



ปัง!!



"พี่ยิงจริง ไม่ได้ขู่" 



ไอเซฮุนยกปืนลงยิงกับพื้นเป็นเชิงบอกว่ามันจริงยิง และในปืนนี้มีกระสุนจริง ยิ่งทำแบบนั้นเลยทำให้อีกคนยิ่งสั่นหนักกว่าเดิม แต่ก็ไม่ยอมปริปากพูดความจริงออกมา อีกใจก็อยากจะไม่ให้พูด แต่อีกใจมันกลับบอกให้พูดออกมาเถอะ เป็นห่วงชีวิตตัวเองเสียบ้าง..



"พี่จะถามครั้งสุดท้าย"



"...คบไม่คบ?" 



"พี่เจบี อึกกับพี่จินยอง ไม่ ดะ.." 



"...เราคบกับเจบีฮึก เราคบกัน"



"...อย่ายิงน้องเลยนะ ถือว่าเราขอ" 



เสียงตะโกนลั่นของจินยองดังขึ้น ประโยคที่สารภาพออกมาด้วยตัวเองว่าคบกับเจบี คำสารภาพที่ไม่ได้ออกมาจากอีกฝ่าย แต่กลับออกมาจากปากเจ้าตัวเอง..



"จินยอง!!" 


"ไม่เป็นไรนะ เราไม่เป็นไรเสียงสั่นๆคล้ายกับกำลังจะปลอบเจบีว่าไม่เป็นไร จินยองก้าวเดินออกมาข้างหน้า แต่ก่อนจะได้เดินออกไป เจบีกลับจับเข้าที่ข้อมือก่อนจะดึงเข้ามากอด ตอนนี้ต่างคนก็ต่างรู้สึกเสียใจไม่แพ้กัน สุดท้ายแล้ววันนี้ก็ต้องแยกกัน แต่มันอาจจะมีสักวันที่สองคนนี้เขาอาจจะได้รักกันแบบไม่ต้องสนใจอะไรทั้งนั้น กว่าจะถึงเวลานั้นก็คงจะประมาณอีกหนึ่งปีข้างหน้า อีกหนึ่งปีที่สองคนนี้จะเรียนจบ แล้วจบออกไปจากมหาวิทยาลัยนี้สักที 





xxxxx





ตอนนี้ทั้งรถอยู่ในสภาวะที่เงียบ มีเพียงแค่เสียงลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะ ในรถมีผม ไอเจบี ไอมาร์คแล้วก็ไอรามยอน แต่คนที่สภาพแย่ที่สุดคงจะเป็นไอรามยอน ตั้งแต่ขึ้นรถมาก็สะอื้นออกมาไม่หยุด ส่วนเจบีรายนั้นตั้งแต่เห็นจินยองขึ้นรถไอเซฮุนไป ก็ไม่ยอมปริปากพูดอะไรสักคำ ส่วนไอมาร์คมันมีหน้าที่ขับรถส่วนผมก็นั่งข้างคนขับ โดยที่สายตาก็มองกระจกหลังสังเกตคนสองคนที่นั่งข้างหลังเป็นระยะ 



"เฮ้อ พวกมึงอย่าเป็นแบบนี้ดิ เจบีมึงอย่าเงียบ ส่วนไอรามยอนมึงหยุดร้องไห้ได้แล้ว" 



สถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างยํ่าแย่ ไม่มีใครยินดีที่จะส่งมาแลกหรอก เพราะทุกคนรู้ไงว่าคนที่โดนส่งมาจุดจบมักไม่ดีนัก เว้นไว้แต่จินยองคนนึง.. มันโชคดีที่มันมีไอเจบี แต่ไอรามยอนมันไม่มีใคร ถึงแม้จะรู้จักกับพวกผมก็ตามแต่ แต่สถานะก็คือแค่คนรู้จัก ไม่ได้ลึกซึ้งถึงขนาดต้องปกป้อง.. 



"...หยุดสะอื้น" 



เสียงติดหงุดหงิดของไอมาร์คดังขึ้น ผมรู้ว่ามันไม่ชอบให้คนมาร้องไห้ใส่ มันเคยบอกว่าน่ารำคาญ ไม่ชอบได้ยินหรือเห็นทั้งนั้น แต่คำพูดของมันดูเหมือนจะไม่มีผลกับคนที่กำลังสะอื้นตัวโยอยู่เบาะหลังเลยสักนิด 


จนกระทั่งถึงคอนโด เสียงสะอื้นเริ่มหายไป ดูเหมือนว่าจะเลิกร้องไห้แล้ว พวกผมขึ้นลิฟท์มาด้วยกันสี่คนแต่เมื่อถึงชั้น 19 กลับมีเพียงแค่สองคนเดินออกมา นั้นก็คือผมกับเจบี ส่วนไอมาร์คมันบอกจะไปส่งไอรามยอน เพราะถ้าปล่อยให้กลับเอง กลัวว่าจะล้มพับก่อนถึงห้องเสียก่อน



"เจบีมึงโอเคเปล่าเนี่ย?" ผมเอ่ยปากถาม ก่อนจะเดินตามเข้าห้องมันแทนที่จะเข้าห้องตัวเอง ผมคิดว่าตอนนี้มันอาจจะต้องการคนอยู่เป็นเพื่อน


"กูไม่โอเค"


"..."


"ไม่โอเคมากๆมันตอบก่อนที่จะหลับตาลงนิ่งๆบนโซฟา เหมือนกับกำลังกลั้นอะไรไว้บางอย่าง


"กูก็ไม่รู้จะปลอบมึงยังไง กูปลอบคนไม่เก่ง"


"..."


"แต่ถึงยังไงกูก็อยากจะบอกมึงให้รออีกสักปีนึง อีกแค่ปีเดียวมึงกับจินยองก็จบแล้ว"


"..."


"จบจากกฏบ้าๆแบบนี้สักที"


"กูรอได้ กูเคยรอมาตั้งเกือบสองปี"


"..."


"แต่ที่กลัวคือมึงก็รู้ว่าคราวที่แล้วมันจับจินยองไปทำอะไรบ้าง"


"..."


"กูไม่อยากให้แฟนกูโดนทำร้ายอีกแล้ว" 



"...งั้นมึงก็ทำ 'เชียสปีนี้มันคืนสิ"



"...มันทำอะไรจินยองไว้ มึงก็ทำกับแบมแบบนั้น แฟร์ๆดีไหมหล่ะ?" 



โป๊ก!!!



"สิ้นคิดอย่าไปพูดแบบนี้ต่อหน้าไอมาร์คนะมึง!" มันตบลงมาที่หัวของผมอย่างแรง ก่อนที่จะเริ่มขึ้นเสียงใส่ ด้วยประโยคที่ผมไม่ค่อยจะเข้าใจสักเท่าไหร่


"..."


"ถ้ามึงยังอยากมีชีวิตอยู่แบบครบสามสิบสอง" 



...กูแค่พูดเล่นๆเองนะเว้ย!!





xxxxx





"ฮัลโหลม๊า"


(...)


"แบม ขะ ขอกลับไปเรียนต่อที่ไทยได้ไหม?" 


(...)


"ไม่ได้มีปัญหาอะไร อึก.."


(...)


"ไม่ได้ร้อง แบมจะร้องทำไม?" 


(...)


"ไม่ต้องม๊า ม๊าไม่ต้องบินมา แบม ...แบมไม่ได้เป็นอะไร" 


(...)


"แบมโอเค ม๊าไม่ต้องเป็นห่วง ม๊าลืมเรื่องที่แบมพูดเมื่อกี้เถอะ แบมแค่สับสนนิดหน่อย แบมรักม๊านะ" 



ตี้ด..



ผมมองอีกคนที่กดตัดสายโทรศัพท์ทิ้ง ก่อนที่จะก่ายหน้าผากเหมือนกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง ตั้งแต่เข้าห้องมา ผมเห็นเขากดโทรศัพท์หาใครสักคน พวกเขาพูดภาษาไทยกัน มันเลยทำให้ผมไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร และกำลังคุยอะไรกัน


ถึงแม้ตอนนี้อีกคนจะไม่ได้ร้องไห้แล้วก็ตาม แต่ก็คงยังมีเสียงสะอื้นหลุดออกมาเป็นช่วงๆ ผมรู้ว่าเขาเครียดเรื่องที่ถูกส่งมาแทน สภาพก็เหมือนกับจินยองที่โดนส่งมาตอนแรก สภาพแทบไม่ต่างกัน..



"เราต้องเตรียมตัวอะไรหรือเปล่า?" เสียงเล็กถามขึ้นขณะที่ตายังคงปิดอยู่ มือก็ยังคงก่ายหน้าผาก


"เตรียมตัวอะไร?" 


"พี่จินยองเคยเล่าให้ฟัง ว่าเข้าไปมหาวิทยาลัยนั้นวันแรก ก็โดนซ้อมเลย"


"..."


"เราเลยอยากรู้ว่า เราต้องเตรียมตัวยังไง?" 


"กลัว?"



"...ไม่ได้กลัว ถ้าเกิดโดนขึ้นมาจริงๆ 


"..."


"...เราไม่ยอมหรอก เราจะทำคืน" 



...เด็กนี่ต่างจากจินยองลิบลับ 





ลูกชั้นสตรองมาก แมนๆคุยกันครัช ต่อยมาต่อยกลับไม่โกง แต่ถ้าหนูสู้ไม่ได้ ขุ่นแม่แนะนำวิ่งไปฟ้องพี่มาร์คเลยนะลูก คนนั้นเขาดูแลหนูได้ เชื่อแม่ แม่รักหนูนะ T_____T  





Twitter: @Cherry_SPNR 

Tag: #dangermb
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 317 ครั้ง

34,889 ความคิดเห็น

  1. #34852 anusara_p (@anusara_p) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 07:05
    เอาจริงทำไมไม่บอกอาจารย์แจ้งความหรือลาออกไปเลย ไม่สมเหตุสมผลเลยถึงมันจะเป็นแค่เรื่องที่แต่งขึ้นก็เหอะ
    #34852
    0
  2. #34824 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 01:38
    ใช่ๆ ต่อยมาต่อยกลับ มีสิทธิ์อะไรมาทำคนอื่นเขา
    #34824
    0
  3. #34794 Chinnipa1247 (@Chinnipa1247) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 13:41
    ขอเกลียดกฏบ้าบอคอเเตกนี้ล้านรอบได้ม่ะเเค่อยากเรียนวิศวะทำไมต้องขนาดนี้ไม่เข้าใจทำไมคู่ชิปอีชั้นต้องมาเจอกับอะไรเเบบนี้เเบมไม่น่าไปช่วยพี่ฮุนวันนั้นเลยปล่อยไห้พี่เค้าโดนยำตั้งเเต่วันนี้ซ่ะยังดีกว่าาาาฮื่ออออน้องเเบมลูกกกกก
    #34794
    0
  4. #34786 nattapongsa2516 (@nattapongsa2516) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 20:34

    ถ้าไม่มีกฎบ้าๆนี่ มันก็คงไม่ต้องทรมานแบบนี้หรอก

    #34786
    0
  5. #34760 MB-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 13:23

    หหนูลูกกกกกก แค่คำพูดก็น่าเอ็นดูแบ้ว

    #34760
    0
  6. #34728 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 14:13

    พี่มาร์คปกป้องน้องด่วนๆ อย่าให้ใครทำไรแบมนะ

    #34728
    0
  7. #34711 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 11:36
    อย่าทำแบมนะ
    #34711
    0
  8. #34697 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 16:25
    กฏบ้าบออะไรเนี่ย เสียเงินมาเรียนนะ ไม่ได้ให้ใครบังคับ จริงๆมันผิดกม.นะ ทำไมไม่คิดจะขัดขืนกันเลย โคตรไม่มีศักดิ์ศรีอะ
    #34697
    0
  9. #34689 นิ้งหน่อง (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 19:41
    แล้วเซฮุน ไม่เป็นเสียสเองหล่ะ จริงๆ ตอนนั้นแบมแบม ไม่น่าช่วยนะ. แล้วเสียสก้อไม่เกิดจากความสมัครใจ มันเป็นการโดนบังคับที่คนที่มาใหม่ ไม่รู้อะไรเลย แล้วกฎแบบนี้มีในมหาลัยหรอ จะไปเรียนอือต้องศึกษาข้อมูลดีๆ อยากเรียนวิศวะ ถ้าน่าตาดี ก้อเรียนไม่ได้หรอ ต้องไปเรียนอย่างอื่น เพราะกฎ แบบเนี้ย เด่นในมหาลัยตัวเอง แต่ไปอยู่มหาลันตรงข้ามคือเจ็บ อือ
    #34689
    0
  10. #34634 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 04:05
    พูดมั้งน้ำตา น่าเอ็นดูมากกว่าลูก สงสาร
    #34634
    0
  11. #34550 tektiannie (@tektiannie) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 03:26
    คือแบบรัฐควรมาจัดการกับกฏปัญญาอ่อนทุเรศๆของอิสองมหาลัยนี้นะ อธิการบดีหรืออาจารย์ พ่อแม่เด็กงี้ทำไรไม่ได้เลยเหรอ555555 แบบใครตั้งกฏ ใครมีอำนาจควบคุม อิห่าน รกโลกกกกก
    #34550
    1
    • #34550-1 Bright_Night (@Bright_Night) (จากตอนที่ 27)
      31 ธันวาคม 2560 / 22:05
      555555โว้ยย ชอบบบ
      #34550-1
  12. #34527 คนสวย (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 21:12
    กฎ กฎ กฎ กฎพ_ง เดือดๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #34527
    0
  13. #34478 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 23:44
    โหหหหหหน้ำตามาาา
    #34478
    0
  14. #34412 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 12:55
    สงสารอ่า
    #34412
    0
  15. #34315 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 20:48
    สงสารทั้งจินยองทั้งแบมเลยจินยองก็ทำเพื่อนน้อง แบมก็ทำเพื่อพี่
    #34315
    0
  16. #34234 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 17:11
    แม่งเอ้ยยย ทำไมต้องมีกฎบ้าๆนี่ด้วย
    #34234
    0
  17. #33899 gan8824 (@gan8824) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 21:16
    มหาลัยหรือมหาปลัย สถานศึกษานะเว้ย ต้องมีการเเลกตัวอย่างกับเชลย fightingbambam
    #33899
    0
  18. #30917 Jerry Fern (@jerryfern) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 01:23
    สู้เค้าลูก แบคเราดี อย่ายอม!
    #30917
    0
  19. #30405 numewy (@myid-irawan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 06:42
    น้องไม่โดนหรอกค่า เพราะพวกคนที่มหาลัยนี้เค้ากลัวพี่มาร์ค >//////<
    แบม : เอะ!! ยังไง?? /
    เรา : ก็รู้ๆกันอยู่ อร๊ายยย
    #30405
    0
  20. #29963 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 22:07
    พี่ฮุนโคตรเฬวววว แบมสู้นะ ถ้าสู้ไม่ไหวบอกเรา จะไปช่วยเอง!
    #29963
    0
  21. #29700 0930653088 (@0930653088) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:15
    พี่ฮุน เสียใจที่พี่เป็นเหนือเมน ฮะ ฮึกกกก ??
    #ไม่มีไรแค่อินไปหน่อย
    #29700
    0
  22. #28748 FrokFran_MB (@tomtomkung) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 06:25
    ฮุนเฬวมากกกกกกกกก
    #28748
    0
  23. #28737 ฺฺBamBam_Pika (@sawanyprom) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 00:56
    เอาจริงงนี่ชอบเซฮุนนะ...แต่ฟิคเรื่องนี้หนูเลวมากเลยลูก???? เป็นฟิคเรื่องแรกที่หมั่นใาฮุนเลย????
    #28737
    0
  24. #28665 tawann_614 (@tawann_614) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:00
    กฎบ้าไรนี่ยย!!?
    #28665
    0
  25. #28540 xcoolzip (@xcoolzip) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 10:15
    พี่มาร์คปกป้องน้องด้วยนะะะ
    #28540
    0